Дәрумендер. В1 дәрумені, қарапайымдар және В6 және В12 дәрумендерімен біріктірілімдері. В6 дәруменімен және/немесе В12 дәруменімен біріктірілген В1 дәрумені.
АТХ коды А11DB
5.1.1. Әсер ету механизмі:
Бенфотиамин
B1 дәрумені мен оның фосфорилденген туындылары өсімдіктер мен жануарларда кеңінен таралған. Өсімдіктер мен кейбір микроорганизмдер тиаминді-автотрофты болып табылады. Адам организмі тиамин-гетеротрофты организм болып табылады, В1 дәруменінің деңгейі шамамен 30 мг. Айналым жылдамдығы мен қордағы шектеулердің жоғары болуына байланысты тиамин қажеттіліктің орнын толтыру үшін күн сайын жеткілікті мөлшерде қабылдануы тиіс.
В1 дәруменінің тапшылығы жасөспірімдерде, егде жастағы адамдарда, маскүнемдерде, ұзақ уақыт дұрыс тамақтанбау, нашар тамақтану және парентеральді тамақтану жағдайларында жиі анықталады. Адамда тиаминге ең төменгі қажеттілік 0,2-0,3 мг / 1000 ккал құрайды. Тапшылықты болдырмау үшін B1 дәруменін күнделікті тұтыну ерлер үшін 1,3-1,5 мг және әйелдер үшін 1,1-1,3 мг құрайды, жүктілік кезінде күніне 0,3 мг және лактация кезеңінде күніне 0,5 мг қосымша мөлшер қажет.
Тамақтану туралы есептерге сәйкес, ең алдымен В1 және В6 дәрумендері басқалардың арасында қауіп шегінде болып табылады: тапшылық көбінесе жасөспірімдерде, егде жастағы адамдарда, созылмалы маскүнемдік жағдайында, ұзақ тамақтанбағаннан кейін, нашар тамақтанғаннан кейін, салмақ төмендегеннен кейін немесе ұзақ парентеральді тамақтанғаннан кейін биохимиялық әдістермен анықталады.
B1 дәрумені тапшылығының белгілері жаңа алынған қан мен плазмадағы тиамин концентрациясының төмендеуін (қалыпты мәні: 2-ден 4 мкг / 100 мл-ге дейін), несеппен тиамин экскрециясының төмендеуін, транскетолаза деңгейінің төмендеуін және эритроциттердің транскетолазалық коэффициентінің белсендірілуін арттыруды қамтиды.
В1 дәрумені алмастырылмайтын белсенді зат болып табылады. Майда еритін B1 дәрумені (тиамин туындысы) ретінде, бенфотиамин биологиялық белсенді тиаминапирофосфат (ТПФ) және тиаминтрифосфат (ТТФ) дейін организмде фосфорланады.
ТПФ көмірсу алмасуының маңызды функцияларына кофермент ретінде қатысады. Бұл пируватдекарбоксилаза коферменті, 2-оксоглутаратдегидрогеназа және транскетолаза. Пентозофосфаттық циклында ТПФ альдегидті топтарды көшіруге қатысады.
Демек, тиаминнің негізгі физиологиялық рөлі ол энергия алу үшін глюкозаның ыдырауының бірнеше кезеңдерінде қажет болатын көмірсу алмасуының коферменті болып табылады. Кофермент ретінде өзінің метаболизмдік рөлінен басқа, тиамин нейротрансмиттер функциясы мен жүйке импульстерін беру үшін қажет. Жоғары дозаларда тиамин жүйке стимуляторларының берілуін басады және осылайша ауырсынуды басатын әсер етуі мүмкін.
Тиамин тапшылығы ерте кезеңдерде жеңіл өткізуге немесе дұрыс түсіндіре алмайтын спецификалық емес симптомдармен сүйемелденуі мүмкін. Тапшылықтың клиникалық белгілері анорексияны; салмақтың жоғалуын; апатия, қысқа мерзімді жадының төмендеуі, сананың шатасуы мен ашушаңдық; бұлшықет әлсіздігі; жүрек-қантамыр жүйесі тарапынан реакцияларды қамтиды, мысалы, ұлғайған жүрек. Жүрек жеткіліксіздігі, бұлшықет әлсіздігі, шеткері және орталық нейропатия тиаминнің ауыр тапшылығының функционалдық салдары болып табылады. Авитаминоздың клиникалық көріністері (тиаминнің ауыр тапшылығы) жасына қарай өзгереді. Ересектерде құрғақ (салдану немесе жүйке), ылғалды (жүрек) немесе церебральді (Верник-Корсаков синдромы) авитаминоздың түрі байқалуы мүмкін.
Клиникалық зерттеулер МИЛЬГАММА КОМПОЗИТУМНЫҢ тиімділігін анықтады, ол В1 тапшылығының жай орнын толтыру шеңберінен шығып, бірінші кезекте көмірсу алмасуының бұзылуы мен олардың салдарын емдеуде. диабеттік және алкоголь полинейропатиясын емдеу үшін кең ауқымды деректер бар.
Пиридоксин
Пиридоксин, пиридоксаль және пиридоксамин өсімдіктер мен жануарлар өнімдерінде көп мөлшерде болады. Адам организміндегі В6 дәруменінің деңгейі 40-тан 150 мг-ға дейін құрайды, бұл ретте күн сайынғы бүйрек экскрециясы 1,7-ден 3,6 мг-ға дейін және айналым жылдамдығы 2,2-ден 2,4% - ға дейін құрайды. Қажеттілік ақуыздың айналымына байланысты және оны тұтынумен артады. Тапшылықты болдырмау үшін ерлер үшін В6 дәруменін қабылдау күніне 2,3 мг, әйелдер үшін күніне 2,0 мг, жүктілік кезінде күніне 1,0 мг және лактация кезеңінде күніне 0,6 мг қосымша мөлшерде талап етіледі.
В6 дәруменінің тапшылығының белгілері басқалармен қатар триптофанмен жүктемеден кейін ксантурен экскрециясының жоғарылауы, 4-пиридоксин қышқылының экскрециясының төмендеуі, сарысулық пиридоксин және пиридоксин қышқылы-5'-фосфат (қалыпты мәні: орташа есеппен 1,2 мкг/100 мл) деңгейінің төмендеуі, эритроциттік глутамин оксалосірке трансаминазасын белсендірудің жоғары коэффициенті.
Өзінің фосфорилирленген түрінде (пиридоксаль-5'-фосфат, PALP) B6 дәрумені амин қышқылдарының тотықпайтын метаболизміне қатысатын бірқатар ферменттердің коферменті болып табылады. Декарбоксилденудің арқасында олар физиологиялық белсенді аминдердің пайда болуына қатысады, олардың көпшілігі маңызды нейротрансмиттерлер мен гормондар болып табылады, мысалы, адреналин, гистамин, серотонин, дофамин, тирамин; анаболизмдік және катаболизмдік метаболизмдік үдерістерде трансаминдеу арқылы (мысалы, трансаминаза глутамат оксалоацетаты, глутамат-пируваттрансаминаза, γ-аминмай қышқылы, α-кетоглутарат-трансаминаза) және аминқышқылдарының әртүрлі түрінде ыдырауы және синтезі. В6 дәрумені триптофан метаболизмінің төрт түрлі жерінде әсер етеді. Гемоглобин синтезінің бір бөлігі ретінде B6 α-амин-β-кетоадипин қышқылының түзілуін катализдейді.
В6 дәруменінің клиникалық симптомдары шеткері сенсорлық бұзылулар мен неврит, сондай-ақ ОЖЖ тежелуі, сананың шатасуы, қатты ашушаңдық және ұйқысыздық болып табылады. Тіпті ең аз тапшылық бірқатар ми нейротрансмиттерлерінің (5-гидрокситриптамин, -аминобутан қышқылы) метаболизміне қатысатын ферменттердің түзілуіне әсер етуі мүмкін. Пиридоксин тапшылығы кіші жастағы балаларда құрысуды туындатады.
В1 және В6 дәрумендерінің кешенді әсері
Метаболизмдегі тығыз байланыстардың салдарынан B1 дәрумені мен B6 дәрумені, сондай-ақ B кешенінің басқа дәрумендері арасында өзара әрекеттесу бар. Нейротропты дәрумендер - бенфотиамин (В1) және пиридоксин гидрохлориді (В6) - жүйкенің және қозғалыс аппаратының қабыну және дегенеративті ауруларына қолайлы әсер етеді, қан ағымының күшеюіне ықпал етеді және жүйке жүйесінің жұмысын жақсартады. В1 және В6 дәрумендерінің жоғары дозалары (тәуліктік қажеттіліктің физиологиялық дозалары 50-100 есе асатын) В1 дәруменінің серотонин синтезіне қатысумен, сондай-ақ жүйкенің миелинді қабығының қалпына келуі есебінен зақымдалған жүйке талшықтарына қалпына келтіруші әсермен түсіндіріледі.
Тиамин және оның фосфаттары, сондай-ақ пиридоксин гидрохлориді ақуыздарды (AGE-өнімдерді) жедел гликолиздеудің соңғы өнімдерінің түзілуін болдырмауы мүмкін, бұл қант диабеті мен диабеттік полинейропатия кезіндегі глюкоза уыттылығының патогенетикалық маңызды тетігі болып табылады.
Бенфотиамин және пиридоксин төмен уыттылықпен және препарат дозасына жақсы жағымдылықпен сипатталады.
5.1.2. Фармакодинамикалық әсерлері (5.1.1 бөлімін қараңыз)
5.1.3. Клиникалық тиімділігі мен қауіпсіздігі. (5.1.1 бөлімін қараңыз)
5.1.4. Балалар
МИЛЬГАММА КОМПОЗИТУМ, бенфотиамин, пиридоксин гидрохлориді бар осы дәрілік препарат балалардың бір немесе бірнеше кіші тобында зерттеуден өткен жоқ. (балаларда қолдану жөніндегі осы қосымшаның 4.2 бөлімін қараңыз).