Мифалцин раствор 400 мг/250 мл

1 мл ерітіндінің құрамында белсенді зат - 1.747 мг моксифлоксацин гидрохлориді (1.60 мг моксифлоксацинге баламалы), 250 мл 1 құтының ішінде 400 мг моксифлоксацин (гидрохлорид түрінде), қосымша заттар: натрий хлориді, 5М хлорсутек қышқылы, 5М натрий гидроксиді, инъекцияға арналған су. Дәрілік препараттың құрамында 250 мл құтыға 786.8 мг (шамамен 34.2 ммоль) натрий бар. Сыртқы түрінің, иісінің сипаттамасы Сары түсті мөлдір ерітінді

- ауруханадан тыс пневмонияда - тері және жұмсақ тіндердің асқынған инфекциялары Моксифлоксацинді, егер аталған инфекцияларды бастапқы емдеу үшін әдетте ұсынылатын бактерияға қарсы препараттарды пайдалану орынсыз деп саналғанда ғана қолдану қажет. Бактерияға қарсы препараттарды тиісінше қолдану жөніндегі ресми ұсынымдарды ескеру керек.

Әсер ету механизмі Препараттың бактерицидтік әсері микробтық жасушаның ДНҚ репликациясына, репарациясына және транскрипциясына жауап беретін маңызды ферменттер – II типті бактериялық топоизомеразалардың (гираза ДНҚ және IV топоизомераза) тежелуіне байланысты. Фармакокинетикасы/фармакодинамикасы Фторхинолондардың бактерицидтік әсері концентрациясына байланысты. Жануарлар мен адамдардағы инфекция модельдеріндегі фторхинолондардың фармакодинамикалық зерттеулері тиімділікті анықтайтын негізгі фактор AUC24/MIC көрсеткіштерінің арақатынасы болып табылатынын көрсетті. Резистенттілік механизмдері Фторхинолондарға резистенттілік гираза және топоизомераза IV ДНҚ мутацияларында дамуы мүмкін. Басқа механизмдерге препараттың жасушадан белсенді шығарылуының жоғарылауы, өткізбеушілік және ДНҚ-гиразаның протеин-жанама қорғанысы кіруі мүмкін. Моксифлоксацин мен басқа фторхинолондар арасында айқаспалы резистенттілікті күтуге болады. Моксифлоксацин белсенділігіне басқа кластардың бактерияға қарсы дәрілеріне тән резистенттілік механизмдері әсер етпейді. Шекті концентрациялар EUCAST (01.01.2012) микроорганизмдерінің резистенттілігін жіктеу бойынша моксифлоксацинге арналған дискілі диффузияның клиникалық МИК және шектері: Микроорганизм — Сезімтал — Резистентті Staphylococcus spp. — ≤ 0.5 мг/л 24 мм — > 1 мг/л < 21 мм S. pneumoniae — ≤ 0.5 мг/л 22 мм — > 0.5 мг/л < 22 мм A, B, C, G топтарының Streptococcus — ≤ 0.5 мг/л 18 мм — > 1 мг/л < 15 мм H. influenzae — ≤ 0.5 мг/л 25 мм — > 0.5 мг/л < 25 мм M. catarrhalis — ≤ 0.5 мг/л 23 мм — > 0.5 мг/л < 23 мм Enterobacteriaceae — ≤ 0.5 мг/л 20 мм — > 1 мг/л < 17 мм Штаммдармен байланысты емес шекті концентрациялар* — ≤ 0.5 мг/л — > 1 мг/л *Штаммдармен байланысты емес шекті концентрациялар негізінен фармакокинетика / фармакодинамика деректерінің негізінде анықталды және MIC көрсеткіштерінің жекелеген штаммдарда таралуына тәуелді емес. Олар арнайы шекті концентрациясы жоқ штаммдар үшін ғана пайдаланылуы мүмкін және түсіндіру өлшемдері одан әрі айқындауды талап ететін штаммдар үшін пайдаланылуы мүмкін емес. Микробиологиялық сезімталдық Микроорганизмдердің кейбір штаммдарының жүре пайда болған резистенттілігінің жиілігі уақыт өте келе географиялық аймаққа байланысты өзгеруі мүмкін. Микроорганизмдердің жергілікті резистенттілігі туралы, әсіресе ауыр инфекцияларды емдеуде ақпарат болған жөн. Қажет болса, резистенттіліктің жергілікті таралуы туралы деректер бактерияға қарсы дәрінің тиімділігі, кем дегенде, кейбір инфекциялар үшін күмән тудыруы мүмкін болған жағдайларда сараптамалық пікір алу керек. Басым түрде сезімтал микроорганизмдер Аэробты Грам-оң микроорганизмдер Staphylococcus aureus*+ Streptococcus agalactiae (B тобы) Streptococcus milleri group* (S. anginosus, S. constellatus and S. intermedius) Streptococcus pneumoniae* Streptococcus pyogenes* (Group A) Streptococcus viridans group (S. viridans, S. mutans, S. mitis, S. sanguinis, S. salivarius, S. thermophilus) Аэробты Грам-теріс микроорганизмдер Acinetobacter baumanii Haemophilus influenzae* Legionella pneumophila Moraxella (Branhamella) catarrhalis* Анаэробты микроорганизмдер Prevotella spp. «Басқа» микроорганизмдер Chlamydophila (Chlamydia) pneumoniae* Coxiella burnetii Mycoplasma pneumoniae* Жүре пайда болған резистенттілік проблема болуы мүмкін штаммдар Аэробты Грам-оң микроорганизмдер Enterococcus faecalis* Enterococcus faecium* Аэробты Грам-теріс микроорганизмдер Enterobacter cloacae* Escherichia coli*# Klebsiella oxytoca Klebsiella pneumoniae*# Proteus mirabilis* Анаэробты микроорганизмдер Bacteroides fragilis* Бастапқыда резистентті микроорганизмдер Аэробты Грам-теріс микроорганизмдер Pseudomonas aeruginosa *Белсенділігі клиникалық зерттеулерде жеткілікті дәрежеде көрсетілген. +Метициллинге резистентті S. aureus фторхинолондарға резистенттілік ықтималдығы жоғары. Моксифлоксацинге резистенттілік жиілігі метициллинге резистентті S. aureus үшін > 50% құрайды. #ESBL шығаратын штамдар, әдетте, фторхинолондарға да резистентті.

Дозалау режимі Ұсынылатын доза күніне бір рет инфузия түрінде 400 мг моксифлоксацинді құрайды. Бастапқы венаішілік емдеуден кейін клиникалық көрсетілімдер болған кезде 400 мг моксифлоксацин таблеткаларын ішке қабылдау арқылы емдеуді жалғастыруға болады. Клиникалық зерттеулерде пациенттердің көпшілігі пероральды емге 4 күн (ауруханадан тыс пневмония) немесе 6 күн ішінде (тері мен жұмсақ тіндердің асқынған инфекциялары) ауысты. Венаішілік және пероральді емдеудің ұсынылатын жалпы ұзақтығы ауруханадан тыс пневмония үшін 7-14 күнді және тері мен жұмсақ тіндердің асқынған инфекциялары үшін 7-21 күнді құрайды. Пациенттердің ерекше топтары Бүйрек жеткіліксіздігі бар пациенттер Бүйрек функциясының орташа және ауыр бұзылуы бар пациенттерде, сондай-ақ созылмалы диализде, мысалы гемодиализде және ұзақ амбулаториялық перитонеальды диализде жүрген пациенттерде дозалау режимін өзгерту талап етілмейді. Бауыр жеткіліксіздігі бар пациенттер Бауыр функциясының бұзылуы бар пациенттерде деректер жеткіліксіз. Пациенттердің басқа ерекше топтары Егде жастағы пациенттерде және дене салмағы төмен пациенттерде дозалау режимін өзгерту қажет емес. Балалар Моксифлоксацинді балалар мен 18 жасқа дейінгі жасөспірімдерге қолдануға болмайды. Моксифлоксацин препаратының балалар мен жасөспірімдердегі тиімділігі мен қауіпсіздігі анықталмаған. Енгізу әдісі мен жолдары Препарат вена ішіне ұзақтығы кемінде 60 мин инфузия түрінде енгізіледі. Медициналық көрсетілім кезінде моксифлоксацин ерітіндісін тікелей немесе инфузияға арналған үйлесімді ерітінділері бар Т-тәрізді катетер арқылы енгізуге болады. Келесі ерітінділер инфузияға арналған моксифлоксацин ерітіндісімен үйлеспейді: - 10% және 20% натрий хлоридінің ерітіндісі - 4.2% және 8.4% натрий гидрокарбонатының ерітіндісі Препаратты төменде аталғандарды қоспағанда, басқа медициналық препараттармен араластыруға болмайды. Моксифлоксацин ерітіндісінің төменде келтірілген инфузиялық ерітінділермен қоспасын инфузияға арналған моксифлоксацинпен үйлесімді ерітінділер ретінде қарастыруға болады: - Инъекцияға арналған су - 0.9 % натрий хлориді - 1 молярлық натрий хлориді - Глюкоза 5%, 10%, 40% - Ксилит 20% - Рингер ерітіндісі - Натрий лактатының күрделі ерітінділері (Рингер лактат, Хартман ерітіндісі). Егер моксифлоксацин ерітіндісі басқа препаратпен бір мезгілде тағайындалса, әрбір препаратты бөлек енгізу керек.

- моксифлоксацинге, басқа хинолондарға немесе қосымша заттардың кез келгеніне аса жоғары сезімталдық - жүктілік және лактация кезеңі - балалар мен 18 жасқа дейінгі жасөспірімдер - анамнезінде хинолондармен емдеуге байланысты сіңір аурулары/сіңір бұзылулары бар пациенттер. Клиникаға дейінгі зерттеулерде де, пациенттерде де моксифлоксациннің әсерінен кейін QT аралығының ұзаруы түрінде жүрек электрофизиологиясында өзгерістер байқалды, сондықтан қауіпсіздік мақсатында моксифлоксацинді: - туа біткен немесе расталған QT аралығының ұзаруы - электролиттік бұзылулар, мысалы, емделмеген гипокалиемиясы - клиникалық маңызды брадикардиясы - сол жақ қарыншаның лықсу фракциясы төмендеген клиникалық маңызды жүрек жеткіліксіздігі - анамнезінде симптоматикалық аритмиясы бар пациенттерге қолдануға болмайды. Моксифлоксацинді QT аралығын ұзартатын басқа препараттармен бір мезгілде қолдануға болмайды. Клиникалық деректердің шектеулі болуына байланысты моксифлоксацинді сондай-ақ бауыр функциясының бұзылуы (Чайлд-Пью шкаласы бойынша С класы) бар пациенттерге және трансаминазалар деңгейі қалыптың жоғарғы шегінен 5 есе асатын пациенттерге қолдануға болмайды.

Жиі - бактериялардың немесе зеңдердің резистенттілігінен туындаған суперинфекциялар, мысалы, ауыз қуысының кандидозы немесе қынаптық кандидоз - бас ауыруы, бас айналу* - гипокалиемиясы бар пациенттерде QT аралығының ұзаруы -жүрек айнуы, құсу, эпигастрий аумағының ауыруы, іштің ауыруы, диарея - қандағы трансаминазалар деңгейінің жоғарылауы - инъекция және инфузия орнындағы реакциялар* Жиі емес - анемия, лейкопения(-лар), нейтропения, тромбоцитопения, тромбоцитемия, қан эозинофилиясы, протромбиндік уақыттың ұзаруы/ ХҚҚ (халықаралық қалыптасқан қатынас) артуы - аллергиялық реакциялар - гиперлипидемия - үрейлену, психомоторлық белсенділіктің жоғарылауы, қозу* - парестезия және дизестезия, дәм сезудің бұзылуы, оның ішінде агевзия (өте сирек жағдайларда), сананың шатасуы, бағдардан адасу, ұйқының бұзылуы (әсіресе ұйқысыздық), тремор, вертиго, ұйқышылдық* - көрудің бұзылуы, оның ішінде диплопия, көрудің бұлыңғырлануы (әсіресе ОЖЖ тарапынан реакциялар кезінде)* - QT аралығының ұзаруы, жүректің соғуы, тахикардия, жүрекше фибрилляциясы, стенокардия - вазодилатация - ентігу (демікпелі жағдайларды қоса) - тәбеттің және ас ішудің нашарлауы, іш қату, диспепсия, метеоризм, гастрит, қандағы амилаза деңгейінің жоғарылауы - бауыр функциясының бұзылуы, оның ішінде лактатдегидрогеназа деңгейінің жоғарылауы, билирубин деңгейінің жоғарылауы, гамма-глутамилтрансфераза және сілтілі фосфатаза деңгейінің жоғарылауы - қышыну, бөртпе, есекжем, терінің құрғауы - артралгиялар, миалгиялар* - дегидратация - хал-ахуалдың нашарлауы (негізінен астения және жалпы дімкәстану), ауырсыну жай-күйі (оның ішінде арқаның, кеуденің, жамбас аймағындағы және аяқ-қолдың ауыруы), тершеңдік, инфузия орнындағы тромбофлебит* Сирек - анафилаксия, соның ішінде өте сирек өмірге потенциалды қауіп төндіретін шок, аллергиялық ісіну/ангионевроздық ісіну (соның ішінде өмірге потенциалды қауіп төндіретін көмейдің ісінуі) - гипергликемия, гиперурикемия - эмоциялық құбылмалылық, депрессия (өте сирек жағдайларда суицидтік идеялары/ойлары немесе суицидтік әрекеттері сияқты өзін-өзі зақымдауға бейімділікпен көрінуі мүмкін) елестеулер, делирий* - гипостезия, аносмияны қоса, иіс сезудің бұзылуы, аномалиялық түс көру, қимыл-қозғалыс үйлесімінің бұзылуы (негізінен бас айналу немесе вертиго салдарынан жүріс-тұрыстың бұзылуын қоса), құрысу талмалары, оның ішінде ауқымды құрысу талмалары, зейін қоюдың бұзылуы, сөйлеудің бұзылысы, амнезия, шеткері нейропатия және полинейропатия* - фотосезімталдық* - құлақтағы шуыл, есту қабілетінің бұзылуы, оның ішінде кереңдік (әдетте қайтымды)* - қарыншалық тахиаритмиялар, талып қалу (оның ішінде жедел және қысқа мерзімді естен тану) - гипертензия, гипотензия - дисфагия, стоматит, анитибиотикпен астасқан колит (оның ішінде өмірге қауіп төндіретін асқынулармен астасқан өте сирек жағдайларда жалған жарғақшалы колит) - сарғаю, гепатит (көбінесе холестаздық) - тендинит, бұлшықет тонусының жоғарылауы және бұлшықеттік құрысулар, бұлшықет әлсіздігі* - ісіну* Өте сирек - протромбин деңгейлерінің жоғарылауы/ ХҚҚ төмендеуі, агранулоцитоз, панцитопения - антидиуретикалық гормонның талапқа сай емес секреция синдромы (АДГТСЕСС) - гипогликемия, гипогликемиялық кома - өзін-өзі танымау, психоздық реакциялар (суицидтік идеялары/ойлары немесе әрекеттері сияқты өзіне-өзі зақым келтіруге бейімділік білінуі мүмкін)* - гиперестезия - көрудің транзиторлы жоғалуы, әсіресе ОЖЖ тарапынан реакциялар кезінде, увеит және нұрлы қабықтың екі жақты жедел трансиллюминациясы - спецификалық емес аритмиялар, «пируэт» типті полиморфты қарыншалық тахикардия, жүректің тоқтап қалуы - васкулит - өмірге қауіп төндіретін бауыр жеткіліксіздігіне, соның ішінде өліммен аяқталуға тікелей әкелетін шұғыл дамитын гепатит - буллездік тері реакциялары, мысалы, Стивенс-Джонсон синдромы немесе уытты эпидермалық некролиз (өмірге аса қауіпті) - сіңірлердің үзілуі, артрит, бұлшықеттің сіресуі, миастения Гравис симптомдарының өршуі* - бүйрек функциясының бұзылуы (оның ішінде мочевина мен креатинин деңгейінің жоғарылауы), бүйрек жеткіліксіздігі Белгісіз - жедел жайылған экзантематозды пустулез, эозинофилиямен және жүйелік симптомдармен дәрілік реакция (DRESS), тұрақты дәрілік бөртпе, фотосезімталдық реакциялары - қаңқа бұлшықеттерінің жедел некрозы *Кейбір жағдайларда бұрын болған қауіп факторларына қарамастан, хинолондар мен фторхинолондарды қабылдаумен өзара байланыста организмнің әртүрлі, кейде бірнеше жүйесіне әсер ететін (тендинит, сіңірдің үзілуі, артралгия, аяқ-қолдың ауыруы, жүріс-тұрыстың бұзылуы, парестезиямен, депрессиямен, шаршағыштықпен, есте сақтаудың бұзылуымен, ұйқының бұзылуымен және есту қабілетінің, көру қабілетінің, дәм мен иіс сезудің бұзылуымен байланысты невропатиялар сияқты реакцияларды қоса алғанда) ұзақ (айлар немесе жылдар бойы), мүгедек ететін және ықтимал қайтымсыз ауыр дәрілік реакциялардың өте сирек жағдайлары туралы хабарланды. Келесі жағымсыз құбылыстар моксифлоксацинмен сатылы терапияда болған пациенттердің қосалқы тобында байқалды: Жиі - гамма-глутамилтрансфераза деңгейінің жоғарылауы Жиі емес - қарыншалық тахиаритмиялар, артериялық гипотензия, ісінулер, антибиотиктерден туындаған колит (өмірге қауіп төндіретін асқынулармен астасқан өте сирек жағдайларда жалған жарғақшалы колитті қоса), құрысу талмасы, оның ішінде ауқымды құрысу талмасы, елестеулер, бүйрек функциясының бұзылуы (оның ішінде мочевина мен креатинин деңгейінің жоғарылауы), бүйрек жеткіліксіздігі. Моксифлоксацинмен емдеу кезінде пайда болуы мүмкін басқа фторхинолондармен емдеуден кейін келесі жағымсыз әсерлердің өте сирек жағдайлары туралы хабарланды: бассүйекішілік қысымның жоғарылауы (мидың жалған ісік өзгерістерін қоса), гипернатриемия, гиперкальциемия, гемолиздік анемия. Моксифлоксацинмен емдеу кезінде байқалған ең ауыр жағымсыз әсерлер төменде келтірілген: - емдеудің басында температураның жоғарылауымен қатар жүретін тері астындағы дөңес және күлдіреуіктері бар қызыл, қабыршақты, кең таралған бөртпе (жедел жайылған экзантематозды пустулез) (бұл жағымсыз әсердің жиілігі «белгісіз»). - кең таралған бөртпе, дене температурасының жоғарылауы, бауыр ферменттері деңгейінің жоғарылауы, қандағы өзгерістер (эозинофилия), лимфа түйіндерінің ұлғаюы және басқа ағзалардың зақымдануы (эозинофилиямен және жүйелік симптомдармен дәрілік реакция, сондай-ақ DRESS немесе дәрілік препараттарға аса жоғары сезімталдық синдромы ретінде белгілі) (бұл жағымсыз әсердің жиілігі «белгісіз»). Препаратпен емдеу кезінде байқалған басқа жағымсыз әсерлер олардың ықтималдығына байланысты төменде келтірілген: Белгісіз - терінің күн сәулесіне немесе ультракүлгін сәулеленуге сезімталдығының жоғарылауы - моксифлоксацинді енгізгеннен кейін бірнеше сағат ішінде пайда болатын және қабынудан кейін қалдық гиперпигментациямен жазылатын күлдіреуіктері бар немесе онсыз күрт белгіленген эритематозды дақтар; ол әдетте кейіннен моксифлоксацин әсерінен терінің немесе шырышты қабықтың бір аймағында қайталанады. Сонымен қатар, басқа хинолондық антибиотиктермен емдегеннен кейін келесі жағымсыз әсерлердің өте сирек жағдайлары туралы хабарланды, олар сондай-ақ препаратпен емдеу кезінде де туындауы мүмкін: бассүйекішілік қысымның жоғарылауы (симптомдарға бас ауыруы, көру проблемалары, соның ішінде көрудің бұлыңғырлануы, «көрінбейтін аумақтар», көзге қос көріну, көру қабілетінің жоғалуы жатады), қандағы натрий деңгейінің жоғарылауы, қандағы кальций деңгейінің жоғарылауы, қызыл қан денешіктері саны төмендеуінің ерекше типі (гемолиздік анемия). Жағымсыз дәрілік реакциялар туындаған кезде медицина қызметкеріне, фармацевтика қызметкеріне немесе дәрілік препараттардың тиімсіздігі туралы хабарламаларды қоса алғанда, дәрілік препараттарға жағымсыз реакциялар (әсерлер) бойынша тікелей ақпараттық деректер базасына хабарласу керек Қазақстан Республикасы Денсаулық сақтау министрлігі Медициналық және фармацевтикалық бақылау комитеті «Дәрілік заттар мен медициналық бұйымдарды сараптау ұлттық орталығы» ШЖҚ РМК http://www.ndda.kz

Кездейсоқ артық дозаланғанда қандай да бір нақты шаралар ұсынылмайды. Артық дозалану жағдайында симптоматикалық ем жүргізу керек. QT аралығын ұзарту мүмкіндігіне байланысты ЭКГ-мониторинг жүргізу керек. Белсендірілген көмір мен 400 мг дозада моксифлоксацинді ішке бір мезгілде қолданғанда препараттың жүйелік биожетімділігі оның сіңуінің баяулауы нәтижесінде 80%-дан астамға төмендейді. Препаратты ерте сіңу сатысында белсендірілген көмірді қабылдау пероральды артық дозалану жағдайларында моксифлоксациннің жүйелік әсерінің шамадан тыс артуының алдын алуға көмектеседі. Препаратты қолдану тәсілін түсіндіру үшін медицина қызметкерінің кеңесіне жүгіну бойынша нұсқаулар Препаратты дәрігердің бақылауымен қолдану керек.

Анамнезінде хинолондар мен фторхинолондар класына жататын дәрілік препараттарды қабылдағанда ауыр жағымсыз реакциялары болған пациенттерде моксифлоксацинді қолдануға жол бермеу керек («» бөлімін қараңыз). Мұндай пациенттерді моксифлоксацинмен емдеуді баламалы емдеу әдістері болмаған кезде және пайда/қауіп арақатынасына мұқият бағалау жүргізгеннен кейін ғана бастау керек (сондай-ақ «Қолдануға болмайтын жағдайлар» бөлімін қараңыз). Моксифлоксацинмен емдеудің артықшылықтарын бағалау, әсіресе ауырлық дәрежесі төмен инфекцияларда, «Айрықша нұсқаулар» бөліміндегі ақпаратпен сәйкес келуі тиіс. QT аралығының ұзаруы және QT аралығының ұзаруымен байланысты потенциалды клиникалық жағдайлар Кейбір пациенттерде моксифлоксацин қолданғанда электрокардиограммада (ЭКГ) QT аралығының ұзаруы білінуі мүмкін. QT аралығының ұзару дәрежесі жылдам венаішілік инфузия салдарынан плазмадағы моксифлоксацин концентрациясының жоғарылауымен артуы мүмкін, сондықтан ұсынылған дозадан және инфузия жылдамдығынан аспауы керек (тәулігіне бір рет 60 минут ішінде 400 мг). Толығырақ ақпаратты «Қолдануға болмайтын жағдайлар» және «Басқа дәрілік препараттармен өзара әрекеттесуі» бөлімдерінен қараңыз. Жүрек аритмиясының белгілері немесе симптомдары пайда болған кезде ЭКГ-да ауытқулардың болуына қарамастан моксифлоксацинмен емдеуді тоқтату керек. Моксифлоксацин аритмияға бейім жағдайлары бар (мысалы, жедел миокард ишемиясы) пациенттерге сақтықпен тағайындау керек, өйткені бұл «пируэт» типті полиморфты қарыншалық тахикардияны және жүректің тоқтап қалуын қоса алғанда, қарыншалық аритмиялардың жоғары қаупімен жалғасуы мүмкін. Моксифлоксацинді калий деңгейін төмендетуі мүмкін дәрілерді қабылдайтын пациенттерге сақтықпен қолдану керек. Моксифлоксацин қабылдау клиникалық маңызды брадикардиямен қатар жүруі мүмкін дәрілік препараттарды қабылдайтын пациенттерде сақтықпен қолданылуы керек. Препаратты әйелдер мен егде пациенттерде қолданғанда сақ болу керек, өйткені олар моксифлоксацин сияқты QT аралығының ұзаруына ықпал ететін препараттарға аса сезімтал болуы мүмкін. Аса жоғары сезімталдық реакциялары/аллергиялық реакциялар Фторхинолондарды, оның ішінде моксифлоксацинді алғаш қолданғаннан кейін аса жоғары сезімталдық пен аллергиялық реакциялар дамуы мүмкін екендігі көрсетілген. Анафилаксиялық реакциялар, тіпті препаратты алғаш қолданғаннан кейін де, өмірге қауіп төндіретін анафилаксиялық шокқа дейін үдеуі мүмкін. Аса жоғары сезімталдықтың ауыр реакцияларының клиникалық манифестация жағдайларында Моксифлоксацин препаратын қабылдауды тоқтату және қажетті емдік іс-шараларды (оның ішінде шокқа қарсы) жүргізу керек. Бауыр функциясының ауыр бұзылулары Моксифлоксацинді қолданғанда өмірге қауіп төндіретін бауыр жеткіліксіздігіне, оның ішінде өліммен аяқталуға әкеп соқтыратын шұғыл дамитын гепатиттің даму жағдайлары хабарланды. Сарғаюмен байланысты тез дамитын астения, күңгірт несеп, қан кетуге бейімділік немесе бауыр энцефалопатиясы сияқты бауыр жеткіліксіздігінің белгілері мен симптомдары пайда болған кезде пациенттер емдеуді жалғастырар алдында дереу дәрігерге қаралу керек. Бауыр дисфункциясының белгілері пайда болған кезде бауыр функциясының көрсеткіштеріне зерттеу жүргізу қажет. Терінің ауыр жағымсыз реакциялары Моксифлоксацинді қолданғанда уытты эпидермалық некролизді (TEN, Лайелл синдромы деп те аталады), Стивенс-Джонсон синдромын (SJS) және өмірге қауіп төндіретін немесе өлімге әкелуі мүмкін, жедел жайылған экзантематозды пустулезді қоса (AGEP), эозинофилия және жүйелік симптомдармен дәрілік реакция (DRESS), терінің ауыр жағымсыз реакциялары туралы хабарланды. Пациенттерге препаратты тағайындағанда ауыр тері реакцияларының белгілері мен симптомдары туралы хабарлау, сондай-ақ оларға мұқият бақылау жүргізу керек. Осы реакцияларды көрсететін белгілер мен симптомдар пайда болғанда моксифлоксацинді дереу тоқтату және баламалы ем мүмкіндігін қарастыру керек. Егер моксифлоксацинді қолданғанда пациентте Стивенс-Джонсон синдромы, Лайелл синдромы, жедел жайылған экзантематозды пустулез немесе эозинофилия және жүйелік симптомдармен дәрілік реакция (DRESS) сияқты ауыр реакция дамыған болса, осы пациентте моксифлоксацинмен емдеуді ешқашан қайта бастауға болмайды. Бастапқыда SJS/TEN денеде қызыл нүктелі түзілімдер немесе дөңгелек дақтар түрінде көрінуі мүмкін, көбінесе ортасында күлдіреуіктер болады. Ауызда, тамақта, мұрында, жыныс мүшелерінде және көзде ойық жаралар (көздің қызаруы және ісінуі) болуы мүмкін. Бұл ауыр тері бөртпелері жиі қызба және/немесе тұмауға ұқсас симптомдардың алдында болады. Бөртпе терінің ауқымды қабыршақтануына және өмірге қауіп төндіретін асқынуларға дейін үдеуі немесе өлімге әкелуі мүмкін. Емдеудің басында AGEP температураның жоғарылауымен бірге жүретін тері астындағы дөңес және күлдіреуіктері бар қызыл, қабыршақты, кең таралған бөртпе түрінде көрінеді. Ең жиі кездесетін локализация: негізінен тері қатпарларында, денеде және қолда орналасқан. DRESS тұмауға ұқсас симптомдар және беттегі бөртпе түрінде, кейін дене температурасының жоғарылауымен кең таралған бөртпе, қан талдауында анықталатын бауыр ферменттерінің жоғарылауы, белгілі бір типтегі лейкоциттер санының (эозинофилия) жоғарылауы және лимфа түйіндерінің ұлғаюы түрінде көрінеді. Егер сізде ауыр бөртпе немесе аталған тері симптомдарынан басқасы пайда болса, моксифлоксацинді қабылдауды тоқтатып, дереу дәрігерге жүгініңіз. Құрысуға бейімділігі бар пациенттер Хинолон қатарындағы препараттарды қолдану құрысулардың даму қаупімен байланысты. Моксифлоксацинді ОЖЖ аурулары немесе құрысулардың туындауына бейім немесе құрысуға дайындық шегін төмендететін, басқа да қауіп факторлары бар пациенттерде сақтықпен қолдану керек. Құрысулар дамыған кезде моксифлоксацинмен емдеуді тоқтату және тиісті емдік шаралар жүргізу қажет. Ұзақ, мүгедектікке ұшырататын және потенциалды қайтымсыз ауыр жағымсыз реакциялар Хинолондар мен фторхинолондар алатын пациенттерде, олардың жасына және бұрын болған қауіп факторларына қарамастан, организмнің әртүрлі, кейде бірнеше жүйесіне (тірек-қимыл аппараты, жүйке және психикалық жүйелер, сезім мүшелері) әсер ететін ұзақ (айлар немесе жылдар бойы), мүгедектікке ұшырататын және потенциалды қайтымсыз ауыр жағымсыз реакциялардың өте сирек жағдайлары тіркелді. Пациентте кез келген ауыр жағымсыз реакциялардың алғашқы белгілері немесе симптомдары пайда болғанда моксифлоксацин қабылдауды дереу тоқтату және кеңес алу үшін өз дәрігеріне жүгінуді ұсыну қажет. Шеткері нейропатия Хинолондар мен фторхинолондарды қолданғанда парестезияға, гипоэстезияға, дисэстезияға немесе әлсіздікке әкелетін, сенсорлы және сенсомоторлы полинейропатияның даму жағдайлары туралы хабарланды. Моксифлоксацинмен емделіп жатқан пациенттерде ауыру, күйдіру, шаншу, ұйып қалу немесе әлсіздік сияқты нейропатия симптомдары дамығанда, потенциалды қайтымсыз жағдайлардың дамуын болдырмау үшін емдеуді жалғастырар алдында дереу дәрігермен кеңесу керек. Психикалық реакциялар Психикалық реакциялар моксифлоксацинді қоса, фторхинолон қатарындағы препараттарды алғаш қолданғаннан кейін де пайда болуы мүмкін. Өте сирек жағдайларда депрессия немесе психоздық реакциялар суицидтік ойлардың дамуы немесе суицидтік әрекеттер сияқты дене мүшесін зақымдауға дейін үдеді. Пациентте осы реакциялар дамығанда препаратымен емдеуді тоқтату және тиісті шаралар қабылдау қажет. Препаратты психозы бар немесе анамнезінде психикалық ауруы бар пациенттерде қолданғанда сақ болу ұсынылады. Антибиотикпен астасқан диарея, оның ішінде колит Моксифлоксацинді қоса, әсер ету ауқымы кең бактерияға қарсы препараттарды қолдану антибиотикпен астасқан диареяның (ААД) және антибиотикпен астасқан колиттің (ААК), оның ішінде Clostridium difficile байланысты жалған жарғақшалы колиттің және диареяның даму қаупімен қатар жүреді және ауырлығы жеңіл диареядан өлімге әкеп соқтыратын колитке дейін өзгеруі мүмкін. Сондықтан моксифлоксацин қолдану кезінде немесе одан кейін ауыр диарея дамитын пациенттерде бұл диагнозды ескеру маңызды. ААД немесе ААК диагнозына күдіктенгенде немесе расталған кезде моксифлоксацинді қоса, бактерияға қарсы препараттармен емдеуді тоқтату және тиісті емдік шараларды дереу бастау қажет. Сонымен қатар, инфекцияның берілу қаупін азайту үшін инфекциямен күресу бойынша тиісті шаралар қабылдау қажет. Ауыр диареяға шалдыққан пациенттерге ішек перистальтикасын басатын препараттарды қолдануға болмайды. Миастения гравис бар пациенттер Моксифлоксацин миастения гравис бар пациенттерде сақтықпен қолданылуы керек, өйткені препарат осы аурудың симптомдарын өршітуі мүмкін. Тендинит және сіңірдің үзілуі Тендинит және сіңірдің үзілуі (әсіресе ахилл сіңірінің ғана емес), кейде екі жақты, хинолондармен және фторхинолондармен емдеу басталғаннан кейін 48 сағат ішінде, сондай-ақ хабарланғандай емдеуді тоқтатқаннан кейін бірнеше ай ішінде пайда болуы мүмкін. Егде пациенттерде, бүйрек функциясының бұзылуы бар пациенттерде, паренхиматозды ағза трансплантациясын басынан өткерген немесе кортикостероидтармен ем қабылдап жүрген пациенттерде тендиниттің даму және сіңірдің үзілу қаупі жоғарырақ. Сондықтан фторхинолондар мен кортикостероидтарды бір мезгілде қолданудан аулақ болу керек. Тендиниттің алғашқы белгілері пайда болғанда (мысалы, ауырсынып ісіну, қабыну) моксифлоксацинмен емдеуді тоқтатып, баламалы емдеу мүмкіндігін қарастыру керек. Зақымдалған аяқ-қолды (мысалы, иммобилизация) тиісті емдеу қажет. Тендинопатия белгілері пайда болған кезде кортикостероидтарды қолдануға болмайды. Аорта аневризмасы және қатпарлануы, сондай-ақ жүрек клапандарының регургитациясы/жеткіліксіздігі Эпидемиологиялық зерттеулерде, әсіресе егде пациенттерде фторхинолондарды қолданғаннан кейін аорта аневризмасы мен қатпарлануының, сондай-ақ аорталық және митральды клапандар регургитациясының даму қаупі жоғары екені хабарланды. Фторхинолондарды қабылдау кезінде кейде жыртылумен (оның ішінде өліммен аяқталған жағдай) асқынған аорта аневризмасы мен қатпарлануы, сондай-ақ кез келген жүрек клапандарының регургитациясы/жеткіліксіздік жағдайлары тіркелген. Демек, фторхинолондарды аневризмаға немесе жүрек клапандарының туа біткен ақауларына қатысты ауыр отбасылық анамнезі бар пациенттерде, аорта аневризмасы және/немесе қатпарлануы немесе анамнезінде жүрек клапандарының жеткіліксіздігі бар пациенттерде, сондай-ақ аорта аневризмасының және қатпарлануының екеуінің де дамуына бейім басқа қауіп факторлары немесе жағдайлары болған кезде, сондай-ақ жүрек клапандарының регургитациясы/жеткіліксіздігі (мысалы, дәнекер тінінің тарапынан бұзылулар, Марфан синдромы немесе Элерс-Данлос синдромы, Тернер синдромы, Бехчет ауруы, гипертензия, ревматоидты артрит), сондай-ақ аорта аневризмасы және қатпарлануы (мысалы, Такаясу артерииті немесе алып жасушалы артериит немесе белгілі атеросклероз немесе Шегрен синдромы сияқты қантамыр аурулар), жүрек клапандарының регургитациясы/жеткіліксіздігі (мысалы, инфекциялық эндокардит) кезінде пайда мен қауіптің арақатынасын мұқият бағалағаннан кейін және басқа емдік мүмкіндіктерді қарастырғаннан кейін ғана пайдалану керек. Жүйелі кортикостероидтармен бір мезгілде ем қабылдайтын пациенттерде аорта аневризмасы және қатпарлануы, сондай-ақ олардың жыртылу қаупі артуы мүмкін. Іштің, кеуденің немесе арқаның кенеттен ауыруы жағдайында пациенттерге шұғыл көмек алу үшін дереу дәрігерге бару ұсынылады. Пациенттерге жедел ентігу, алғаш рет пайда болған жүректің жиі соғуы, сондай-ақ құрсақ қуысының немесе аяқтың ісінуі дамыған жағдайда дереу медициналық көмекке жүгіну ұсынылады. Бүйрек функциясының бұзылуы бар пациенттер Моксифлоксацин бүйрек аурулары бар егде пациенттерде, егер олар сұйықтықты талапқа сай қабылдауды сақтай алмаса, онда сақтықпен пайдалану керек, себебі сусыздану бүйрек жеткіліксіздігінің даму қаупін арттырады. Көрудің бұзылуы Көру қабілеті нашарлаған кезде немесе көз тарапынан қандай да бір басқа бұзылулар пайда болған кезде дереу офтальмологқа қаралу керек. Қандағы глюкоза деңгейінің бұзылуы Моксифлоксацин препаратын басқа фторхинолондар сияқты қабылдау гипогликемияны да, гипергликемияны да қоса, қандағы қант деңгейінің ауытқуын туындатуы мүмкін. Моксифлоксацинмен емдегенде қандағы глюкоза деңгейінің бұзылуы негізінен қант диабеті бар егде пациенттерде оральды гипогликемиялық препараттармен (мысалы, сульфонилмочевина) немесе инсулинмен емдеу аясында пайда болады. Гипогликемиялық кома жағдайлары туралы хабарланды. Қант диабеті бар пациенттерге қандағы қант деңгейін мұқият бақылау ұсынылады. Қант диабеті бар пациенттерге глюкоза ерітіндісін еріткіш ретінде пайдалануға болмайды. Фотосезімталдық реакцияларының профилактикасы Хинолондар пациенттерде фотосезімталдық реакцияларын тудыратыны дәлелденді. Алайда зерттеулер моксифлоксациннің фотосезімталдық реакцияларының даму қаупін төмендететінін көрсетті. Дегенмен, пациенттерге моксифлоксацинмен емдеу кезінде ультракүлгін сәулеленудің немесе қарқынды және/немесе жарқын күн сәулесінің әсерінен аулақ болу ұсынылады. Хинолон антибиотиктері теріңізді күн сәулесіне немесе ультракүлгін сәулеге аса сезімтал етеді. Бұл препаратты қабылдау кезінде сіз күн сәулесінің ұзақ әсерінен немесе күшті күн сәулесінен аулақ болуыңыз керек, сондай-ақ солярийді немесе кез келген басқа ультракүлгін шамды қолданбауыңыз керек. Глюкоза-6-фосфат дегидрогеназа тапшылығы бар пациенттер Глюкоза-6-фосфат дегидрогеназа тапшылығы бар немесе отбасылық анамнезінде ауруы бар пациенттер хинолондармен емдегенде гемолиздік реакцияларға бейім. Сондықтан бұл пациенттерде моксифлоксацинді сақтықпен пайдалану керек. Периартериялық тіннің қабынуы Моксифлоксацин ерітіндісі тек венаішілік инфузияға арналған. Осындай жолмен енгізгеннен кейін периартериялық тіннің қабынуына байланысты ерітіндіні артерия ішіне енгізуге болмайды. Тері және тері асты шелінің асқынған инфекциялары бар пациенттер Моксифлоксациннің ауыр күйік инфекцияларын, фасцииттерді және остеомиелиті бар инфекция жұқтырған диабеттік табанды емдеуде вена ішіне енгізуге арналған клиникалық тиімділігі анықталмаған. Биологиялық тесттерге әсері Емдеу кезінде микобактериялардың өсуін бәсеңдету салдарынан Mycobacterium түрлеріне бактериологиялық тестпен өзара әрекеттесуі мүмкін, бұл моксифлоксацин қабылдайтын пациенттерде алынған үлгілерде жалған теріс нәтижеге әкелуі мүмкін. Метициллинге резистентті алтын түстес стафилококк (МРАС) туындатқан инфекциялары бар пациенттер. Моксифлоксацин МРАС туындатқан инфекцияны емдеу үшін ұсынылмайды. Көрсетілген инфекция күдік туындаған немесе расталған жағдайда тиісті бактерияға қарсы препаратты қолданудан бастау керек. Педиатрияда қолдану Моксифлоксациннің шала туған жануарлардағы шеміршекке жағымсыз әсерін ескере отырып, препаратты балалар мен 18 жасқа дейінгі жасөспірімдерде қолдануға болмайды. Кейбір қосымша заттар туралы ақпарат Препарат құрамында көлемі 250 мл ерітіндісі бар құтыда 786.8 мг (шамамен 34.2 ммоль) натрий бар, бұл ДДҰ ересектер үшін (2.3 г) ұсынған натрийдің ең жоғары тәуліктік дозасының 39.35%-ына сәйкес келеді. Соған байланысты, тұзсыз диета ұстанатын адамдарға тағайындағанда сақтық таныту қажет. Арнайы ескертулер Педиатрияда қолдану Препаратты балалар мен 18 жасқа дейінгі жасөспірімдерде қолдануға болмайды.

Моксифлоксациннің жүктілік кезіндегі қауіпсіздігі бағаланбаған. Жануарларға жүргізілген зерттеулер репродуктивті уыттылықты анықтады. Адамдар үшін потенциалды қауіп белгісіз. Кейбір хинолонды антибиотиктер қабылдаған балаларда сипатталған буындардың қайтымды зақымдануын ескере отырып, жүктілік кезеңінде моксифлоксацинді қолдануға болмайды. Әйелдердің лактация және бала емізу кезеңінде моксифлоксацинді қолдану туралы деректер жоқ. Клиникаға дейінгі зерттеулерде моксифлоксациннің аздаған мөлшері емшек сүтіне бөлінетіні анықталды. Адамдарға жүргізілген зерттеу деректерінің жоқ екенін ескере отырып, моксифлоксацинмен емдеу кезінде бала емізуге болмайды. Көлік құралдарын және қауіптілігі зор механизмдерді басқару қабілетіне әсері Моксифлоксациннің механизмдерді басқару және пайдалану қабілетіне әсерін зерделеу жүргізілген жоқ. Алайда, моксифлоксацинді қоса, фторхинолондар ОЖЖ тарапынан реакциялар салдарынан (мысалы, бас айналу, жедел, көрудің уақытша жоғалуы) немесе жедел және өтпелі естен тану (талып қалу) салдарынан автомобильді немесе механизмдерді басқару қабілетінің бұзылуына әкелуі мүмкін. Пациенттерге автомобиль немесе механизмдерді басқару алдында емге өзінің реакциясын бақылауды ұсыну керек.

Моксифлоксациннің QT аралығының ұзаруына және QT аралығын ұзартатын басқа да дәрілік препараттардың аддитивті әсерін жоққа шығаруға болмайды, бұл қарыншалық аритмияның, оның ішінде «пируэт» типті полиморфты қарыншалық тахикардияның даму қаупінің жоғарылауына әкелуі мүмкін. Осыған байланысты моксифлоксацинді төменде аталған препараттардың кез келгенімен тағайындауға болмайды: - IA класындағы аритмияға қарсы препараттар (мысалы, хинидин, гидрохинидин, дизопирамид); - III кластағы аритмияға қарсы препараттар (мысалы, амиодарон, соталол, дофетилид, ибутилид); - психозға қарсы дәрілер (мысалы, фенотиазиндер, пимозид, сертиндол, галоперидол, сультоприд); - трициклды антидепрессанттар; - кейбір микробқа қарсы препараттар саквинавир, спарфлоксацин, вена ішіне енгізуге арналған эритромицин, пентамидин, безгекке қарсы дәрілер, атап айтқанда галофантрин; - кейбір антигистаминдік препараттар (терфенадин, астемизол, мизоластин);- басқалары (цизаприд, вена ішіне енгізуге арналған вицинамин, бепридил, дифеманил).Моксифлоксацинді калий деңгейін төмендетуі мүмкін дәрілік заттарды (мысалы, ілмекті және тиазидті диуретиктер, іш жүргізетін және клизмалар (жоғары дозаларда), кортикостероидтар, амфотерицин В) немесе клиникалық маңызды брадикардиямен астасқан препараттарды қабылдайтын пациенттерде сақтықпен қолдану керек. Дені сау тұлғаларда моксифлоксациннің қайталанатын дозаларын тағайындағанда дигоксиннің ең жоғары концентрациясы шамамен 30%-ға артты, бұл ретте «концентрация-уақыт» (AUC) қисығы астындағы аудан арақатынасы және дигоксиннің ең төмен концентрациясы өзгермейді. Қант диабеті бар еріктілерде жүргізілген зерттеулерде моксифлоксацинді ішке және глибенкламидті бір мезгілде қолдану қан плазмасындағы глибенкламидтің ең жоғары концентрациясының шамамен 21%-ға төмендеуіне әкелді. Моксифлоксацин мен глибенкламидтің көрсетілген біріктірілімі гипергликемияның жеңіл және транзиторлы түрінің дамуына теориялық тұрғыдан әкелуі мүмкін. Дегенмен, байқалған фармакокинетикалық өзгерістер фармакодинамикалық параметрлердің (қандағы глюкоза, инсулин) өзгеруіне әкелмеді. Демек, моксифлоксацин мен глибенкламид арасында клиникалық маңызды өзара әрекеттесу байқалған жоқ. ХҚҚ (халықаралық қалыптасқан қатынас) өзгеруі Бактерияға қарсы дәрілер, әсіресе фторхинолондар, макролидтер, тетрациклиндер, ко-тримоксазол және кейбір цефалоспориндер қабылдаған пациенттерде пероральды антикоагулянт белсенділігінің арту жағдайларының көп саны туралы хабарланды. Шамасы, инфекциялық және қабыну процестері, пациенттің жасы және жалпы жағдайы қауіп факторлары болып табылады. Мұндай жағдайларда ХҚҚ-ның өзгеруіне - инфекция немесе емдеу себеп болғанын анықтау қиын. Сақтандыру шаралары ретінде ХҚҚ жиі бақылау жүргізу және қажет болған жағдайда пероральды антикоагулянт дозасын түзету қажет. Клиникалық зерттеулер моксифлоксацинді келесі препараттармен бір мезгілде қолданғанда өзара әрекеттесудің жоқтығын көрсетті: ранитидин, пробеницид, пероральды контрацепциялық дәрілер, құрамында кальций бар қоспалар, парентеральды қолдануға арналған морфин, теофиллин, циклоспорин немесе итраконазол. Адамның Р450 цитохромы ферменттерін қолдана отырып, in vitro зерттеулерінде бұл нәтижелер расталды. Осы нәтижелерге сүйене отырып, Р450 цитохромы ферменттерінің қатысуымен метаболизмдік өзара әрекеттесу ықтималдығы аз. Тамақ өнімдерімен өзара әрекеттесу Моксифлоксациннің ас қабылдаумен (сүт өнімдерін қоса) клиникалық маңызды өзара әрекеттесуі білінбейді.

Сақтау мерзімі 3 жыл Ұсынылған ерітінділермен сұйылтқаннан/араластырғаннан кейін препарат 25 °C температурада 2 сағат бойы тұрақты болып қалады. Жарамдылық мерзімі өткеннен кейін қолдануға болмайды! Сақтау шарттары 15-25 °C температурада сақтау керек. Балалардың қолы жетпейтін жерде сақтау керек!