Моксимера таблетки 400 мг

Бір таблетканың құрамында белсенді зат - моксифлоксацин гидрохлориді, 436.4 мг (400 мг моксифлоксацинге баламалы), қосымша заттар: маннитол, натрий кроскармеллозасы, сусыз коллоидты кремнийдің қостотығы, повидон К-30, микрокристалды целлюлоза, магний стеараты. Қабық құрамы: опадрай II 85F250020 Қызыл (поливинил спирті, титанның қостотығы Е171, макрогол/ПЭГ, тальк, темірдің қызыл тотығы Е172, темірдің сары тотығы Е172, FD & C Blue 2 индиго кармин алюминий көлі) Сыртқы түрінің, иісінің, дәмінің сипаттамасы Күңгірт-қызғылт түсті үлбірлі қабықпен қапталған, екі жақ беті дөңес, ұзынша пішінді таблеткалар.

Моксимера үлбірлі қабықпен қапталған таблеткалары, 400 мг, 18 жастағы және одан асқан пациенттерде моксифлоксацинге сезімтал микроорганизмдер туғызған келесі бактериялық инфекцияларды емдеу үшін көрсетілген. Келесі көрсетілімдерде моксифлоксацин, әдетте, осы инфекцияларды емдеуге ұсынылатын бактерияға қарсы басқа препараттарды пайдалану орынсыз жағдайларда ғана қолданылу қажет: - жедел бактериялық синусит - өкпенің созылмалы обструкциялық ауруының өршуі, оның ішінде бронхит Келесі көрсетілімдерде моксифлоксацин, әдетте, осы инфекцияларды бастапқы емдеуге ұсынылатын бактерияға қарсы препараттарды пайдалану орынсыз немесе тиімсіз болатын жағдайларда ғана қолданылу қажет: - ауруханадан тыс пневмония, ауыр жағдайларды қоспағанда; - тубоовариальді немесе жамбас абсцесімен асқынбаған ауырлығы жеңілден орташа дәрежеге дейінгі кіші жамбас ағзаларының қабыну аурулары (сальпингит пен эндометритті қоса, әйел жыныс жолдарының жоғары бөлімдерінің инфекциялары). Моксимера үлбірлі қабықпен қапталған таблеткалары, 400 мг, ауырлығы жеңілден орташа дәрежеге дейінгі кіші жамбас ағзаларының қабыну ауруларында монотерапия ретінде қолдануға ұсынылмайды, және төзімділік жоққа шығарылған жағдайларды қоспағанда, моксифлоксацинге Neisseria gonorrhoeae төзімділігінің артуына орай бактерияға қарсы басқа тиісті препаратпен біріктірілімде (мысалы, цефалоспоринмен) қолданылуы керек. Моксимера үлбірлі қабықпен қапталған таблеткалары, 400 мг, келесі көрсетілімдерде вена ішіне енгізуге арналған моксифлоксацинмен бастапқы ем аясында жақсаруы болған пациенттерді емдеу курсын аяқтау үшін де қолдануға болады: • ауруханадан тыс пневмония • терінің және тері асты шелінің асқынған инфекциялар Моксимера үлбірлі қабықпен қапталған таблеткалары, 400 мг, терінің және тері асты шелінің кез келген инфекциясында немесе ауруханадан тыс ауыр пневмонияда бастапқы ем ретінде қолдануға болмайды Бактерияға қарсы препараттарды талапқа сай пайдалану жөніндегі ресми нұсқаулықтарды назарға алу керек.

ATХ коды: J01MA14 Әсер ету механизмі Моксифлоксацин грам-оң және грам-теріс қоздырғыштардың кең ауқымына қарсы in vitro әсерін танытады. Моксифлоксациннің бактерицидтік әсері бактериялық ДНҚ репликациясы, транскрипциясы және репарациясы үшін қажетті ІІ типті бактериялық топоизомеразалардың екеуін (ДНҚ гираза және IV топоизомераза) тежеумен жүзеге асады. Дегенмен, С8-метоксил молекуласы, С8-Н молекуласымен салыстырғанда, төзімді мутантты грам-оң бактериялардың күшейтілген белсенділігі мен өте төмен селекциясы үшін жауапты. С7 қалпында жаппай бициклоамин алмасудың болуы кейбір грам-оң бактериялардан байқалатын norA және pmrA гендерімен астасқан белсенді лықсуды бөгейді. Моксифлоксациннің бактерицидтік әсері оның концентрациясына байланысты. Препараттың ең төмен бактерицидтік концентрациялары (ЕБК) ең төмен тежегіш концентрацияларына (ЕТТК) жуық. Адамның ішек флорасына әсері Моксимераны ішке қабылдаудан кейін ішек флорасының келесі өзгерістері: Escherichia coli, Bacillus spp., Enterococcus spp. және Klebsiella spp., сондай-ақ анаэробты бактериялар Bacteroides vulgatus, Bifidobacterium spp., Eubacterium spp. және Peptostreptococcus spp. мөлшерінің азаюы байқалды. Bacteroides fragilis. мөлшерінің көбеюі білінді. Осы өзгерістер екі апта ішінде қалып шегіне оралды. Резистенттілік механизмі Пенициллиндер, цефалоспориндер, аминогликозидтер, макролидтер және тетрациклиндерді белсенділігінен айыратын резистентілік механизмдері моксифлоксациннің бактерияға қарсы белсенділігін бұзбайды. Өту бөгеттері (Pseudomonas aeruginosa үшін таралған) сияқты төзімділіктің басқа механизмдері және лықсыту механизмдері моксифлоксацинге сезімталдыққа ықпал етуі мүмкін. Моксифлоксацинге резистенттілік – бірізді үдеріс, ІІ типті топоизомеразалардың екеуінің де – ДНҚ гираза мен IV топоизомеразаның нысана бөлігіндегі мутациялар жолымен баяу дамиды. Моксифлоксацин – грам-оң микроорганизмдердегі белсенді лықсыту механизмдері үшін сай келмейтін субстрат. Басқа фторхинолондарға айқаспалы төзімділігі білінеді. Алайда, моксифлоксацин кейбір грам-оң бактерияларға қарсы бірдей белсенділікпен II және IV топоизомеразаларды тежейді; ондай бактериялар басқа хинолондарға төзімді, бірақ моксифлоксацинге сезімтал болуы мүмкін. Төзімділік шекаралары EUCAST микроорганизмдерінің резистенттілік жіктеуі бойынша төзімділік шекаралары (01.01.2012) Микроорганизм — Сезімтал — Резистентті Staphylococcus spp. — ≤ 0.5 мг/л 24 мм — > 1 мг/л < 21 мм S. pneumoniae — ≤ 0.5 мг/л 22 мм — > 0.5 мг/л < 22 мм Streptococcus A, B, C, G топтары — ≤ 0.5 мг/л 18 мм — > 1 мг/л < 15 мм H. influenzae — ≤ 0.5 мг/л 25 мм — > 0.5 мг/л < 25 мм M. catarrhalis — ≤ 0.5 мг/л 23 мм — > 0.5 мг/л < 23 мм Enterobacteriaceae — ≤ 0.5 мг/л 20 мм — > 1 мг/л < 17 мм Қоздырғыш түрімен байланысты емес шекаралар * — ≤ 0.5 мг/л — > 1 мг/л * Қоздырғыш түрімен байланыссыз шекаралар, ең алдымен, фармакокинетика / фармакодинамика деректері негізінде белгіленді, белгілі бір түрлердің таралуына байланысты емес және қоздырғыштар түрлерінің түр-ерекшеліктік бөлімінде аталмағандарына қатысты пайдалануға арналмаған және түсіндірілу критерийлері әлі айқындалмаған түрлер үшін пайдаланылмауы тиіс. Микробиологиялық сезімталдық Әртүрлі аймақтарда жүре пайда болған резистенттіліктің таралуы өзгеріп отыруы мүмкін; уақыт өте келе, әсіресе, ауыр инфекцияларды емдеу кезінде аймаққа тән кейбір түрлердің резистенттілігі туралы жаңартылған ақпарат алған дұрыс. Препарат тиімділігіне күмән туындаған жағдайларда, инфекциялардың кейбір түрлерін емдегенде аймақта таралған резистенттілігі себебіне орай сарапшыдан кеңес алу керек. Сезімтал микроорганизмдер: Грамоң аэробты бактериялар: - Gardnerella vaginalis - Staphylococcus aureus (метициллинге сезімтал штаммдар)* - Streptococcus agalactiae (В тобы) - Streptococcus milleri тобы (S. anginosus*, S. constellatus* және S. intermedius*) - Streptococcus pneumoniae* - Streptococcus pyogenes (А тобы)* - Streptococcus viridans тобы (S. viridans, S. mutans, S. mitis, S. sanguinis, S. salivarius, S. thermophiles. Грам-теріс аэробты бактериялар: - Acinetobacter baumanii; - Haemophilus influenzae* - Haemophilus parainfluenzae*; - Legionella pneumophilia - Moraxella (Branhamella) catarrhalis* Анаэробты микроорганизмдер: - Fusobacterium spp - Prevotella spp «Басқа» микроорганизмдер: - Chlamydophila (Chlamydia) pneumoniae* - Chlamydia trachomatis* - Coxiella burnetti - Mycoplasma genitalium - Mycoplasma hominis - Mycoplasma pneumoniae* Жүре пайда болған төзімділігі болуы мүмкін штаммдар: Грамоң аэробты микроорганизмдер: - Enterococcus faecalis* - Enterococcus faecium* - Staphylococcus aureus-метициллинге резистентті штаммдар+ Грам-теріс аэробты микроорганизмдер: - Enterobacter cloacae* - Escherichia coli*# - Klebsiella pneumoniae*# - Klebsiella oxytoca - Neisseria gonorrhoeae*+ - Proteus mirabilis* Анаэробты микроорганизмдер: - Bacteroides fragilis*- Peptostreptococcus spp.* Бастапқы резистентті микроорганизмдер Грам-теріс аэробты микроорганизмдер: - Pseudomonas aeruginosa *Клиникалық зерттеулерде клиникалық көрсетілімдер бойынша тіркелген сезімтал штаммдарда қанағаттанарлық белсенділігі көріністелген. #Кеңейтілген ауқымда ß-лактамазалар өндіретін штаммдар көбінесе фторхинолондарға төзімді +Бір немесе одан көп елдегі төзімділік жиілігі >50%

Дозалау режимі Ересектер Моксимера препаратының ұсынылатын дозасы жоғарыда тізбеленген көрсетілімдер үшін тәулігіне бір рет (1 таблетка) 400 мг құрайды және одан асырылмауы тиіс. Ем ұзақтығы Моксимера препаратын келесі емдеу ұзақтығымен пайдалану қажет: • Созылмалы бронхит өршуі 5-10 күн • Ауруханадан тыс пневмония 10 күн • Жедел бактериялық синусит 7 күн • Кіші жамбас ағзаларының әлсіз - орташа дәрежедегі қабыну ауруы 14 күн Моксимера препараты 14 күнге дейінгі емде зерттелді. Сатылап емдеу (пероральді емге ауысумен венаішілік ем) Сатылап емдеудің клиникалық зерттеулерінде пациенттердің көпшілігі венаішілік емнен пероральді емге 4 күн (ауруханадан тыс пневмония) немесе 6 күн (терінің және тері асты шелінің асқынған инфекциялары) ішінде ауысты. Венаішілік және пероральді емдеудің ұсынылатын жалпы ұзақтығы ауруханадан тыс пневмония үшін 7-14 күн және терінің және тері асты шелінің асқынған инфекциялары үшін 7-21 күн құрайды. Жоғарыда тізбеленген көрсетілімдер үшін Моксимера препаратының ұсынылатын дозасынан (тәулігіне бір рет 400 мг) және емдеу ұзақтығынан асыруға болмайды. Пациенттердің ерекше топтары Бауыр және бүйрек функциясының бұзылуы Ауырлығы жеңілден ауыр дәрежеге дейінгі бүйрек жеткіліксіздігі бар және ұзақ уақыттық диализде, мысалы, гемодиализде және ұзақ амбулаторлық перитонеальді диализде жүрген пациенттерде дозаны түзету қажет емес. Бауыр функциясының бұзылулары бар пациенттерде деректер жеткіліксіз. Халықтың басқа ерекше топтары Егде жастағы адамдарда және дене салмағы төмен пациенттерде дозаға ешқандай өзгерту қажет емес. Балалар қауымы. Моксифлоксацин балалар мен 18 жасқа толмаған жасөпірімдерде қарсы көрсетілімді. Моксифлоксацин тиімділігі және қауіпсіздігі балалар мен жасөпірімдерде анықталмаған. Енгізу әдісі және жолы Препарат ішке қабылданады. Таблетканы сұйықтықтың жеткілікті мөлшерімен ішіп, бүтіндей жұтқан жөн. Ас ішуге байланыссыз қабылдай беруге болады. Дәрілік препараттың бір немесе бірнеше дозасын өткізіп алу кезінде қажет болатын шаралар Егер сіз Моксимера препаратын қабылдауды ұмытып кетсеңіз, абыржымаңыз, жай ғана келесі жоспарланған дозаны керек уақытында қабылдаңыз. Ұмытып кеткен дозаны толтыру үшін қосарлы дозасын қабылдамаңыз. Егер сіз Моксимера препаратын қабылдамай қойсаңыз, егер сіз емделуді тоқтатқыңыз келсе, дәрігермен сөйлесіңіз. Дәрілік препаратты қолдану тәсілін түсіндіру үшін медициналық қызметкер кеңесіне жүгіну жөніндегі кеңестер Егер сізде осы дәріні пайдалануға қатысты қандай да бір қосымша сауалдар болса, өз дәрігеріңізден немесе фармацевтен сұраңыз. Егер сіз ауруханаға түсіп қалсаңыз немесе басқа аурудан емдеуден өтіп жүрсеңіз, медициналық мамандарға өзіңіздің Моксимера препаратын қабылдап жүргеніңізді айтыңыз.

• моксифлоксацинге, басқа хинолондарға немесе препараттың қосымша заттарының кез келгеніне аса жоғары сезімталдық - анамнезінде фторхинолондармен емдеу себебінен сіңір тарапынан болған аурулары және бұзылулары бар пациенттер - галактоза жақпаушылығы, Lapp лактаза тапшылығы немесе глюкоза-галактоза мальабсорбциясы сияқты сирек тұқым қуалайтын бұзылулары бар пациенттер - жүктілік кезеңі және бала емізу - 18 жасқа дейінгі балалар мен жасөспірімдер Моксифлоксацин әсер етуінен кейін QT аралығының ұзаруы түрінде жүректің электрофизиологиялық өзгерістері байқалды. Осыған байланысты, қауіпсіздік себептері тұрғысынан, моксифлоксацин мыналар бар пациенттерде қарсы көрсетілімді: - туа біткен немесе расталған QT аралығының ұзаруы - электролиттік бұзылулар, мысалы, емделмеген гипокалиемия - клиникалық мәнді брадикардия - сол жақ қарыншаның лықсу фракциясының төмендеуімен клиникалық мәнді жүрек жеткіліксіздігі - анамнездегі симптомдық аритмия Моксифлоксацинді QT аралығын ұзартатын басқа препараттармен бірге тағайындауға болмайды («Басқа дәрілік препараттармен өзара әрекеттесуі» бөлімін қараңыз») Клиникалық деректердің шектеулі болуына орай, моксифлоксацин бауыр функциясының бұзылуы (Чайлд-Пью бойынша С класы) бар пациенттерге және трансаминазалар деңгейі қалыптың жоғарғы шегінен 5 есе асып кететін пациенттерге қарсы көрсетілімді. Фторхинолонды антибиотиктер пайдаланылмауы тиіс: - ауыр сипатта болмайтын және бактерияға қарсы ем жүргізусіз өтуі мүмкін инфекцияларды (мысалы, ауыз-жұтқыншақ инфекцияларын) емдеуде - бактериялық емес инфекцияларды, мысалы, бактериялық емес (созылмалы) простатитті емдеуде - саяхатшылар диареясын немесе төменгі несеп жолдарының қайталамалы инфекцияларын (қуықтан тыс жерлерге таралмайтын инфекциялар) болдырмау үшін - егер әдетте ұсынылатын бактерияға қарсы басқа дәрілерді пайдалану мүмкін болмаса, орташа бактериялық инфекцияларды емдеу үшін Фторхинолонды антибиотиктерді, әсіресе, егде жастағы адамдарда, бүйрек аурулары бар пациенттерде; жүйелі кортикостероидтармен ем қабылдайтын пациенттерде; ағзалар трансплантациясынан кейінгі пациенттерде ерекше сақтықпен пайдалану керек. Осы науқастарда фторхинолонды және хинолонды антибиотиктермен емдеу нәтижесінде туындауы мүмкін сіңірлердің зақымдану қаупі жоғары болады.

Моксифлоксацинді 400 мг ішке немесе сатылап емдеу шеңберінде (вена ішіне/ішке) қолдану кезінде байқалған, жиілігі бойынша жіктелген жағымсыз реакциялар төменде тізбеленген. Жүрек айну мен диареядан тыс, барлық жағымсыз реакциялар 3 %-дан төмен жиілікте байқалды. Жиіліктің әр тобы шеңберінде жағымсыз әсерлер ауырлықты төмендету тәртібімен бөлінеді. Жиі (>1/100-ден <1/10-ға дейін) - резистентті бактериялар немесе зеңдер туғызған суперинфекциялар, мысалы, оральді немесе қынаптық кандидоз - бас ауыруы, бас айналу* - гипокалиемиясы бар пациенттерде ЭКГ-да QT аралығының ұзаруы** - жүрек айнуы, құсу, асқазан-ішек жолындағы және іштің ауырсынуы, диарея - қанда трансаминазалар деңгейінің жоғарылауы Жиі емес (>1/1000-нан <1/100-ге дейін) - анемия, лейкопения, нейтропения, тромбоцитопения, тромбоцитоз, эозинофилия, протромбин уақытының ұзаруы және халықаралық қалыптасқан қатынастың артуы - аллергиялық реакциялар - гиперлипидемия - үрейлену, психомоторлық белсенділікті жоғарылауы/қозу * - парестезия/дизестезия, дәм сезу бұзылыстары, оның ішінде агевзия (өте сирек жағдайларда дәм сезу сезімталдығын жоғалту), сананың шатасуы және бағдардан жаңылу, ұйқы бұзылулары (көбінесе ұйқысыздық), тремор, бас айналу, ұйқышылдық* - көру қабілетінің бұзылулары, оның ішінде диплопия және анық көрмеу (әсіресе ОЖЖ тарапынан реакциялармен қосылған)* - QT аралығының ұзаруы, жүрек қағу, тахикардия, жүрекшелер фибрилляциясы, стенокардия** - вазодилатация - ентігу, оның ішінде демікпе статусы - тәбеттің және ас ішудің төмендеуі, іш қату, диспепсия, метеоризм, гастрит, қанда амилаза деңгейінің жоғарылауы - бауыр функциясының бұзылулары, оның ішінде лактатдегидрогеназа деңгейінің жоғарылауы, билирубин деңгейінің жоғарылауы, гаммаглутамилтрансфераза деңгейінің жоғарылауы, сілтілік фосфатаза деңгейлерінің жоғарылауы - қышыну, бөртпе, есекжем, терінің құрғауы - артралгия, миалгия* - дегидратация - нашар хал-ахуал (негізінен, астения және жалпы дімкәстану), ауырсынумен қатар жүретін жай-күйлер (оның ішінде арқаның, кеуде қуысының, жамбас аумағының және аяқ-қолдың ауырсынуы), тершеңдік* Сирек (>1/10000-нан <1/1000-ға дейін) - анафилаксиялық реакциялар, оның ішінде өте сирек – өмірге қауіп төндіретін анафилаксиялық шок, аллергиялық/ангионевроздық ісіну, оның ішінде көмейдің ісінуі (өмірге қауіп төндіруі мүмкін) - гипергликемия, гиперурикемия - эмоциялық құбылу, депрессия (өте сирек жағдайларда суицидтік идеялар/ойлар немесе суицид әрекеттері сияқты өзіне-өзі зақым келтіру үрдісімен көрініс беруі мүмкін), елестеулер, делирий* - гипостезия, иіс сезудің бұзылуы (аносмияны қоса), патологиялық түстер көру, қозғалыс үйлесімінің бұзылуы (жүріс-тұрыстың, әсіресе, бас айналуы немесе вертиго салдарынан бұзылуларын қоса), құрысулар (ауқымды құрысу ұстамаларын қоса), зейін қою бұзылулары, сөйлеу бұзылыстары, амнезия, шеткері нейропатия және полинейропатия* - көздің қарығуы* - құлақтың шуылдауы, естудің нашарлауы, оның ішінде кереңдік (әдетте, қайтымды)* - қарыншалық тахиаритмиялар, естен танулар (оның ішінде жедел және қысқа мерзімді санадан айрылу)** - гипертензия, гипотензия - дисфагия, стоматит, антибиотикпен астасқан колит (оның ішінде өте сирек жағдайларда өмірге қатерлі асқынулармен астасқан жалған жарғақшалы колит) - сарғаю, гепатит (көбінесе холестаздық) - тендинит, бұлшықет құрысулары, бұлшықеттер тартылуы, бұлшықет әлсіздігі* - бүйрек функциясының бұзылуы (оның ішінде қанда мочевина және креатинин деңгейінің жоғарылауы), бүйрек жеткіліксіздігі - ісінулер* Өте сирек (<1/10000) - протромбин деңгейінің жоғарылауы және халықаралық қалыптасқан қатынастың төмендеуі, агранулоцитоз, панцитопения - антидиуретикалық гормонның талапқа сай емес секреция синдромы - гипогликемия, гипогликемиялық кома - өзін-өзі танымау, психоздық реакциялар (өте сирек жағдайларда суицидтік идеялар/ойлар немесе суицид әрекеттері сияқты дене мүшелеріне зақым келтіруге дейін күшею мүмкіндігімен)* - гиперестезия* - өткінші көрмей қалу, әсіресе, ОЖЖ тарапынан реакциялармен біріккен, увеит және нұрлы қабықтың екі жақты жедел трансиллюминациясы* - нақты анықталмаған аpитмиялар, «пируэт» типті полиморфты қарыншалық тахикардия, жүректің тоқтап қалуы** - васкулит - өмірге қатерлі, оның ішінде өліммен аяқталатын бауыр жеткіліксіздігіне әкелуі ықтималды шұғыл дамитын гепатит - буллездік тері реакциялары, мысалы, Стивенс-Джонсон синдромы немесе уытты эпидермалық некролиз (өмірге зор қатерлі) - сіңірлердің үзілуі, артрит, бұлшықеттердің сіресуі, миастения гравис симптомдарының өршуі*. Белгісіз (қолда бар деректер негізінде бағалау мүмкін емес) - емдеудің басында тері астындағы бұдырлар және күлдіреуіктер, температураның жоғарылауымен қатар жүретін, қызыл, қабыршақты, жайылған бөртпе (жедел жайылған экзантематозды пустулез) - жайылған бөртпе, температурасының жоғарылауы, қан талдауларында анықталған бауыр ферменттері деңгейінің жоғарылауы (эозинофилия), лимфа түйіндерінің ұлғаюы және басқа ағзалардың зақымдануы (эозинофилиямен және жүйелік симптомдармен дәрілік реакция, ол сондай-ақ DRESS немесе дәріге жоғары сезімталдық синдромы ретінде белгілі) - қаңқа бұлшықетінің жедел некрозы - терінің күн сәулесіне немесе ультракүлгін сәулеге жоғары сезімталдығы («Қолдану кезіндегі қажетті сақтандыру шаралары» бөлімін қараңыз) - моксифлоксацинді енгізгеннен кейін бірнеше сағат ішінде пайда болатын және қабынудан кейін қалдық гиперпигментациямен сауығатын бүршіктері бар немесе оларсыз кенеттен анықталған эритематозды дақтар; ол әдетте моксифлоксациннің кейінгі әсері кезінде терінің немесе шырышты қабығының сол бөлігінде қайталанады. *Организмнің әртүрлі, кейде бірнеше жүйелеріне әсер ететін ұзақ мерзімді (айлар немесе жылдар бойы), мүгедектікке әкелетін және ықтимал қайтымсыз ауыр дәрілік реакциялардың (соның ішінде тендинит, сіңірдің жыртылуы, артралгия, аяқ-қолдың ауыруы, жүрістің бұзылуы, парестезиямен, депрессиямен, шаршаумен, есте сақтаудың бұзылумен, ұйқының бұзылуымен және есту қабілетінің, көру қабілетінің, дәм және иіс сезудің бұзылуымен байланысты невропатиялар сияқты реакцияларды қоса) хинолондар мен фторхинолондарды қабылдаумен өзара байланыста, кейбір жағдайларда бұрыннан бар қауіп факторларына қарамастан, өте сирек жағдайлары хабарланды. **Фторхинолондарды қабылдайтын пациенттерде кейде үзіліспен асқынған (соның ішінде өліммен аяқталған), сондай-ақ жүрек клапандарының кез келгенінің регургитациясы/жеткіліксіздігі аневризмасы мен аорта қатпарлануы жағдайлары тіркелген. Бұдан басқа, басқа хинолондық антибиотиктермен емдеуден кейін өте сирек жағдайларда келесі жанама әсерлер туралы хабарланды және олар Моксимерамен емдеу кезінде де пайда болуы мүмкін: бассүйекі ішілік қысымның жоғарылауы (симптомдарға бас ауруы, көру проблемалары, соның ішінде бұлыңғыр көру, «соқыр дақтар» жатады, қосарланған көру, көру қабілетінің жоғалуы), қандағы натрий деңгейінің жоғарылауы, қандағы кальций деңгейінің жоғарылауы, эритроциттер санының төмендігінің ерекше түрі (гемолитикалық анемия), рабдомиолиз Жағымсыз дәрілік реакциялар туындағанда медициналық қызметкерге, фармацевтикалық қызметкерге немесе, дәрілік препараттардың тиімсіздігі туралы хабарламаларды қоса, дәрілік препараттарға болатын жағымсыз реакциялар (әсерлер) жөніндегі ақпараттық деректер базасына тікелей хабарласу керек Қазақстан Республикасы Денсаулық сақтау министрлігі Медициналық және фармацевтикалық бақылау комитеті «Дәрілік заттар мен медициналық бұйымдарды сараптау ұлттық орталығы» ШЖҚ РМК http://www.ndda.kz

Артық дозалану немесе кездейсоқ қабылдау жағдайында дереу өз дәрігеріңізбен немесе фармацевтпен байланысыңыз. Кездейсоқ артық дозалану кезінде қандай да бір нақты шаралар ұсынылмайды. Артық дозалану жағдайында симптоматикалық ем жүргізген жөн. QT аралығының ұзаруы мүмкін екеніне байланысты ЭКГ-мониторинг өткізу керек. Белсендірілген көмір мен Моксимераны ішке 400 мг дозада бір мезгілде қолданғанда оның сіңуінің баяулауы нәтижесінде препараттың жүйелі биожетімділігі 80 %-дан көп төмендейді. Препарат сіңуінің ерте сатысында белсендірілген көмір қабылдау пероральді артық дозалану жағдайларында моксифлоксациннің жүйелі әсерінің шамадан тыс артуын болдырмауға көмектеседі.

Құрамында хинолон немесе фторхинолон бар препараттарды пайдалану кезінде бұрын күрделі жағымсыз реакцияларды сезінген пациенттерде моксифлоксацин қолданудан сақтану керек. Осы пациенттерді моксифлоксацинмен емдеу тек баламалы ем нұсқалары болмағанда және пайда/қаупін мұқият бағалаудан кейін басталу керек. Моксифлоксацинмен емдеу артықшылығын бағалау, әсіресе, ауырлығы жеңіл дәрежедегі инфекцияларда «Қолдану кезіндегі қажетті сақтандыру шаралары» бөлімінде мазмұндалған ақпаратпен салыстырылуы тиіс. QT аралығының ұзаруы және QT аралығының ұзаруымен байланысты болуы мүмкін клиникалық жай-күйлер Моксимера препаратын кейбір пациенттерде қолданғанда QT аралығының ұзаруы білінуі мүмкін. Клиникалық зерттеулер бағдарламасынан алынған ЭКГ талдауында моксифлоксацин қолдану аясындағы QT аралығының ұзаруы 6 мсек ± 26 мсек құрады, бұл бастапқы көрсеткіштен 1,4 % асып кетеді. Әйелдерде QT аралығының ұзару үрдісінің ерлердегіден күштірек екенін ескерсек, олар QT аралығын ұзартатын препараттарға көбірек сезімтал болуы мүмкін. Егде жастағы пациенттер мұндай препараттарға сезімтал болуы мүмкін. Моксимера препаратын қабылдап жүрген пациенттерде қандағы калий деңгейін төмендете алатын препараттарды абайлап пайдалану керек. Моксимера препаратын жедел миокард ишемиясы немесе QT аралығының ұзаруы сияқты аритмияларға бейімдейтін ағымдағы жай-күйлері бар пациенттерде (әсіресе, әйелдер мен егде жастағы пациенттерде) сақтықпен қолдану керек, өйткені бұл қарыншалық аритмиялар қаупінің артуына («пируэт» типті полиморфты қарыншалық тахикардияны қоса) және жүректің тоқтап қалуына әкелуі мүмкін. QT аралығының ұзару дәрежесі препарат концентрациясының жоғарылауымен артуы мүмкін, сондықтан ұсынылған дозасынан асыруға болмайды. Жүрек аритмиясының белгілері білінгенде препарат қабылдауды тоқтату және электрокардиографиялық зерттеу орындалу керек. Аса жоғары сезімталдық/аллергиялық реакциялар Аса жоғары сезімталдық және аллергиялық реакциялар фторхинолондарды алғаш қабылдаудан кейін-ақ дамуы мүмкін. Анафилаксиялық реакциялар тіпті препаратты алғаш қабылдаудан кейін де өмірге қатерлі анафилаксиялық шокқа дейін үдеуі мүмкін. Аса жоғары сезімталдықтың ауыр реакцияларының клиникалық белгілерінде Моксимера препаратын тоқтату және тиісті емдеуді (оның ішінде, шок емін) бастау керек Бауыр функциясының ауыр бұзылулары Моксифлоксацин қолдану кезінде өмірге қатерлі, оның ішінде өліммен аяқталатын бауыр жеткіліксіздігіне ықтималды алып келетін фульминантты гепатиттің даму жағдайлары мәлімделді. Сарғаюмен, күңгірт несеппен, қан кетуге бейімділікпен немесе бауыр энцефалопатиясымен біріккен жылдам дамитын астения сияқты бауыр жеткіліксіздігінің белгілері мен симптомдары білінгенде емдеуді жалғастырар алдында пациенттер шұғыл дәрігерге қаралу керек. Бауыр дисфункциясының белгілері білінгенде бауыр функциясының көрсеткіштеріне зерттеу жүргізу қажет. Терінің ауыр жағымсыз реакциялары - терінің ауыр жағымсыз реакциялары, соның ішінде Стивенс Джонсон синдромы, уытты эпидермалық некролиз, жедел жайылған экзантематозды пустулез (AGEP) және эозинофилиямен және жүйелік симптомдармен (DRESS) дәрілік реакция, моксифлоксацинді қолдану кезінде туралы хабарланды. - бастапқыда SJS/TEN қызыл нүктелі түзілімдер немесе, көбінесе дененің ортасында күлдіреуіктермен болатын дөңгелек дақтар түрінде көрінуі мүмкін. Ауызда, тамақта, мұрында, жыныс мүшесінде және көзде ойық жаралар пайда болуы мүмкін (көздің қызаруы және домбығуы). Бұл терінің ауыр бөртпелерінің алдында жиі қызба және/немесе тұмауға ұқсас симптомдар пайда болады. Бөртулер терінің ауқымды қабыршақтануына және өмірге қауіп төндіретін асқынуларға дейін дамуы, немесе өлімге әкелуі мүмкін - Емдеудің басында AGEP тері астындағы бұдырлармен және күлдіреуіктермен, температураның жоғарылауымен қатар жүретін, қызыл, қабыршақты, жайылған бөртпе түрінде көрінеді. Ең көп таралған орналасуы: көбінесе дененің тері қатпарларында және қолдарда орналасады. - DRESS тұмауға ұқсас симптомдар мен беттегі бөртпе түрінде көрінеді, содан кейін - дене температурасының жоғарылауымен, қан талдауларында анықталған бауыр ферменттері деңгейінің жоғарылауымен, белгілі бір типтегі лейкоциттер санының жоғарылауымен (эозинофилия) және лимфа түйіндерінің ұлғаюымен жайылған бөртпе. Егер сізде ауыр бөртпе немесе терінің көрсетілген басқа симптомдары пайда болса, моксифлоксацинді қабылдауды тоқтатыңыз және дереу дәрігерге жүгініңіз. Құрысуға дайындығы бар пациенттер Хинолон қатарының препараттарын қолдану құрысулардың даму қаупіне ұласады. Моксифлоксацин ОЖЖ аурулары немесе құрысулардың туындауына бейімдейтін немесе құрысуға дайындық шегін төмендететін басқа қауіп факторлары бар пациенттерде сақтықпен қолдану керек. Құрысулар дамуында моксифлоксацинмен емдеуді тоқтату және тиісті емдеу шараларын жүргізу керек. Ұзаққа созылатын, мүгедектікке ұшырататын және қайтымсыз болуы ықтималды күрделі жағымсыз реакциялар. Хинолондар мен фторхинолондар қабылдаған пациенттерде, олардың жасына және бұрын болған қауіп факторларына қарамастан ұзақ уақыт қолдану кезіндегі өте сирек жағдайлар (бірнеше айға немесе жылға созылатын), бұл – организмнің әртүрлі, кейде көптеген жүйелеріне (тірек-қимыл аппараты, жүйке жүйесі, психика және сана) әсер ететін қайтымсыз болуы ықтималды күрделі жағымсыз реакциялар тіркелді. Моксифлоксацин кез келген күрделі жағымсыз реакцияның алғашқы белгілері немесе симптомдарында дереу тоқтатылу керек және пациенттерге өз дәрігерінен кеңес алу ұсынылу керек. Шеткері нейропатия Моксифлоксацинді қоса, хинолондар қолдану кезінде парестезия, гипестезия, дизестезия немесе әлсіздікке әкелетін сенсорлық және сенсомоторлық полинейропатия жағдайлары мәлімделді. Қайтымды жай-күйлер дамуын болдырмау үшін моксифлоксацинмен емделіп жүрген пациенттерде ауырсыну, ашыту, шаншу, ұю немесе әлсіздік сияқты нейропатия симптомдарының дамуында емдеуді жалғастырар алдында шұғыл дәрігермен кеңесу керек. Психикалық реакциялар Психикалық реакциялар, моксифлоксацинді қоса, фторхинолон қатарының препараттарын алғаш қабылдаудан кейін де білінуі мүмкін. Өте сирек жағдайларда депрессия немесе психоздық реакциялар суицидтік ойларға немесе суицид әрекеттер сияқты дене мүшелеріне зақым келтіруге дейін үдеді. Пациентте осындай реакциялар дамыса, Моксимера препаратымен емдеуді қолдануды тоқтату және тиісті шаралар қабылдау қажет. Психоз немесе психикалық ауру анамнезінде бар пациенттерде препаратты пайдаланғанда сақтық шарасын қадағалауға кеңес беріледі. Антибиотикпен астасқан диарея, оның ішінде колит Моксифлоксацинді қоса, бактерияларға қарсы әсер ету ауқымы кең препараттар қолдану антибиотикпен астасқан диарея (ААД) және антибиотикпен астасқан колит (ААК), оның ішінде жалған жарғақшалы колит және Clostridium difficile себеп болатын диареяның даму қаупіне ұласады және ауырлығы жеңіл диареядан өлімге ұшырататын колитке дейін құбылуы мүмкін. Сондықтан осы диагнозды моксифлоксацин қолдану кезінде немесе одан кейін ауыр диарея дамитын пациенттерде ескеру маңызды. ААД немесе ААК диагнозы күмән тудырғанда немесе расталғанда, моксифлоксацинді қоса, бактерияға қарсы препараттармен емдеуді тоқтату және тиісті емдік шараларды дереу бастау қажет. Бұдан бөлек, инфекцияның берілу қаупін төмендету үшін инфекциямен күресу бойынша тиісті шаралар қабылдау керек. Ауыр диарея бар пациенттерге ішек перистальтикасын бәсеңдететін препараттар қарсы көрсетілімді. Миастения гравис бар пациенттер Моксимера препаратын миастения грависпен ауыратын науқастарда сақтықпен пайдалану керек, өйткені препарат осы ауру симптомдарын өршітуі мүмкін. Сіңірлер қабынуы/үзілуі Фторхинолондармен, оның ішінде Моксимера препаратымен ем аясында, тіпті емдеу басталған соң 48 сағат ішінде, сондай-ақ емдеу аяқталған соң бірнеше ай ішінде тендинит дамуы және сіңірлердің (әсіресе, ахилл сіңірінің) кейде екі жақты үзілуі болуы мүмкін. Тендинит пен сіңірлер үзілуінің даму қаупі егде жастағы пациенттерде және глюкокортикостероидтар қабылдап жүрген пациенттерде жоғары. Ауыру немесе қабынудың алғашқы симптомдарында пациенттер препарат қабылдауды тоқтату, зақымданған аяқ-қолды (-дарды) жеңілдету және зардап шеккен сіңірді талапқа сай емдеуді (мысалы, иммобилизация) бастау үшін дереу дәрігерге қаралу керек. Аневризма және аортаның қатпарлануы, сондай-ақ, жүрек клапандарының регургитациясы/жеткіліксіздігі Фторхинолондарды қабылдағаннан кейін, әсіресе, егде жастағы пациенттерде аневризма мен аортаның қатпарлану қаупінің жоғарылағаны, сондай-ақ, аорта және митральді клапандардың регургитациясы туралы хабарланған. Фторхинолондарды қабылдағанда аневризма және аорта қатпарлануының кейде үзілумен асқынған (соның ішінде өлімге соқтырған) жағдайлары, сондай-ақ, жүрек клапандарының кез келгенінің регургитациясы/жеткіліксіздігі тіркелді. Сәйкесінше, аневризмаға және/немесе жүрек клапандарының туа біткен ақауына қатысты отбасылық анамнезі ауыр пациенттерде, анамнезінде аневризма және/немесе аортаның қатпарлануы, не болмаса жүрек клапандарының жеткіліксіздігі болған пациенттерде, фторхинолондарды тек, пайдасы мен қаупінің арақатынасын мұқият бағалаудан және емдеудің басқа мүмкіндіктерін қарастырғаннан кейін ғана пайдалану керек: • аневризма және аорта қатпарлануы кезінде екі жағдайда да, сондай-ақ, жүрек клапандарының регургитациясы/жеткіліксіздігі (мысалы, дәнекер тіндер тарапынан Марфан синдромы немесе Элерс-Данлос синдромы, Тернер синдромы, Бехчет ауруы, гипертензия, ревматоидты артрит сияқты бұзылулар) кезінде, сондай-ақ: - аневризма және аорта қатпарлануы кезінде (мысалы, Такаясу артерииті немесе алып жасушалы артериит, немесе белгілі атеросклероз, немесе Шегрен синдромы сияқты қантамырлардың аурулары) - жүрек клапандарының регургитациясы/жеткіліксіздігі (мысалы, инфекциялық эндокардит) кезінде. Аневризма және аорта қатпарлануының, сондай-ақ, үзілуінің қаупі жүйелі кортикостероидтармен бір мезгілде ем қабылдап жүрген пациенттерде де жоғары болуы мүмкін. Кенеттен іш, кеуде немесе арқа ауырған жағдайда, пациенттер дереу жедел жәрдем бөлімінің дәрігеріне жүгінуі керек. Пациенттер қатты ентігу, жүрек соғуының жиілеуі алғаш туындаған, сондай-ақ, құрсақ қуысының немесе аяқтардың ісінуі дамыған жағдайда дереу медициналық көмекке жүгінуі керек. Бүйрек функциясының бұзылуы бар пациенттер Моксимера препаратын, бүйрек аурулары бар егде жастағы пациенттерде, егер олар сұйықтықты талапқа сай ішіп отыруға қабілетсіз болса, абайлап пайдалану керек, өйткені сусыздану бүйрек жеткіліксіздігінің даму қаупін арттырады. Көру қабілетінің бұзылуы Көру қабілетінің нашарлауында немесе көз тарапынан болған қандай да бір бұзылуларда дереу офтальмологқа қаралу керек. Қандағы глюкоза деңгейінің бұзылулары Моксимера препаратын қабылдау басқа да фторхинолондар сияқты, гипогликемия мен гипергликемияны қоса, қанда қант деңгейінің ауытқуын туғызуы мүмкін. Моксимера препаратымен емдеу кезінде қандағы глюкоза деңгейінің бұзылулары негізінен ішуге арналған гипогликемиялық препараттармен (мысалы, сульфонилмочевина препараттары) немесе инсулинмен емдеу аясында қант диабеті бар егде жастағы пациенттерде туындайды. Қант диабеті бар пациенттерге қандағы қант деңгейін мұқият бақылап отыру ұсынылады. Фотосезімталдық реакцияларының профилактикасы Хинолондар қолдану кезінде фотосезімталдық реакциялары білінеді. Алайда, зерттеулер Моксимера препаратын қолдану кезінде фотосезімталдық реакцияларының даму қаупінің төмендігін көрсетеді. Препарат қабылдап жүрген пациенттер ультракүлгінді сәулелену мен ауқымды шарпитын және/немесе күшті күн сәулесінің әсеріне ұшырамауы тиіс. Глюкоза-6-фосфатдегидрогеназа тапшылығы бар пациенттер Глюкоза-6-фосфатдегидрогеназа тапшылығы немесе отбасылық анамнезінде ауруы бар пациенттер хинолондармен емдеу кезінде гемолиздік реакцияларға бейім болады. Сондықтан моксифлоксацин осы пациенттерде сақтықпен пайдаланылу керек. Кіші жамбас ағзаларының қабыну аурулары бар пациенттер Венаішілік ем жүргізу қажет болатын кіші жамбас ағзаларының асқынған қабыну ауруы (мысалы, тубоовариальді немесе жамбас абсцесімен байланысты) бар пациенттерге ішке қабылдауға арналған Моксимера препаратын қабылдау ұсынылмайды. Кіші жамбас ағзаларының қабыну ауруларын фторхинолондарға төзімді Neisseria gonorrhoeae тудыруы мүмкін. Сондықтан егер моксифлоксацинге Neisseria gonorrhoeae төзімділігін жоққа шығаруға болмаса, Моксимера эмпирикалық еміне қосымша сәйкес антибиотик (мысалы, цефалоспорин) тағайындау керек. Егер 3 күн емделуден кейін клиникалық жақсаруға қол жеткізілмесе, емді қайта қарау керек. Терінің және тері асты тінінің асқынған инфекциялары бар пациенттер. Ауыр күйік инфекцияларын, фасцииттерді және остеомиелитпен инфекция түскен диабеттік табанды емдеуде вена ішіне енгізуге арналған моксифлоксациннің клиникалық тиімділігі анықталмады. Биологиялық тестілерге әсері Моксифлоксацинмен емдеу кезінде микобактериялық өсу бәсеңдеуіне орай Mycobacterium түрлеріне бактериологиялық тестімен өзара әрекеттесу болуы ықтимал, бұл Моксимера препаратын қабылдап жүрген пациенттерден алынған үлгілерде жалған-теріс нәтижеге әкелуі мүмкін. Метициллинге төзімді алтын түстес стафилококк (МТАС) туғызған инфекциялар бар пациенттер. Моксимера препараты МТАС туғызған инфекцияларды емдеуге ұсынылмайды. Атап көрсетілген инфекция күмән тудырған немесе расталған жағдайда емдеуді бактерияға қарсы тиісті препарат қолданудан бастау керек. Арнайы сақтандырулар Педиатрияда қолдану Препаратты балалар мен 18 жасқа толмаған жасөспірімдерде пайдалану қарсы көрсетілімді («Қолдануға болмайтын жағдайлар» бөлімін қараңыз). Қосымша заттар туралы ақпарат Моксимера препаратының бір таблеткасында 20 мг натрий кроскармеллозасы бар, бұл 1 ммоль-ден аз (23 мг) бір реттік дозасына сәйкес келеді, сол себепті Моксимера препараты натрийден бос болып саналады.

Жүктілік Моксифлоксациннің жүктілік кезіндегі қауіпсіздігі бағаланбаған. Адамдар үшін ықтимал қауіп белгісіз. Кейбір хинолонды антибиотиктер қабылдаған балаларда сипатталған буындардың қайтымды зақымдануын ескере отырып, жүктілік кезеңінде моксифлоксацинді қолдануға болмайды. Лактация Лактация және бала емізу кезеңінде әйелдерде моксифлоксацинді қолдану туралы деректер жоқ. Клиникаға дейінгі зерттеулерде Моксифлоксациннің аздаған мөлшерінің емшек сүтіне бөлінетіні анықталды. Адамдардағы деректерінің болмауын ескерсек, Моксимера препаратымен емдеу кезінде емшек емізу қарсы көрсетілімді. Жануарларға жүргізілген зерттеулер препаратты қолданғанда фертильділіктің бұзылуын көрсетпейді. Көлік құралын немесе қауіптілігі зор механизмдерді басқару қабілетіне әсер ету ерекшеліктері Моксифлоксациннің автокөлік басқару және механизмдерді пайдалану қабілетіне әсер етуіне зерттеулер жүргізілмеді. Алайда, Моксимераны қоса, фторхинолондар ОЖЖ тарапынан болатын реакциялар (мысалы, бас айналу, мүлде немесе өтпелі көрмей қалу, «ДП стандартты қолдану кезінде көрініс беретін жағымсыз реакциялар сипаттамасы және осы жағдайда қабылдау керек шаралар» бөлімін қараңыз) немесе жедел және қысқа мерзімді санадан айрылу (естен тану, «ДП стандартты қолдану кезінде көрініс беретін жағымсыз реакциялар сипаттамасы және осы жағдайда қабылдау керек шаралар» бөлімін қараңыз) салдарынан автокөлікті немесе механизмдерді басқару қабілетінің бұзылуына әкелуі мүмкін. Пациенттерге автокөлік немесе механизмдерді басқару алдында Моксимера еміне өзінің реакциясын қадағалау жөнінде кеңес беру керек.

Дәрілік заттармен өзара әрекеттесуі Моксифлоксацин мен QT аралығын ұзартатын басқа препараттардың QT аралығын ұзартуға әсерінің күшеюін жоққа шығаруға болмайды, бұл қарыншалық аритмиялардың, оның ішінде «пируэт» типті полиморфты қарыншалық тахикардияның жоғары қаупіне әкелуі мүмкін. Осыған байланысты, моксифлоксацинді төменде тізбеленген препараттардың кез келгенімен тағайындау қарсы көрсетілімді («Қолдануға болмайтын жағдайлар» бөлімін де қараңыз): - аритмияға қарсы IA класс препараттары (мысалы, хинидин, гидрохинидин, дизопирамид) - аритмияға қарсы IІІ класс препараттары (мысалы, амиодарон, соталол, дофетилид, ибутилид) - психозға қарсы дәрілер (мысалы, фенотиазиндер, пимозид, сертиндол, галоперидол, сультоприд) - трициклды антидепрессанттар - микробқа қарсы кейбір препараттар (саквинавир, спарфлоксацин, вена ішіне енгізуге арналған эритромицин, пентамидин, безгекке қарсы препараттар, атап айтқанда, галофантрин) - кейбір антигистаминдік препараттар (терфенадин, астемизол, мизоластин) - басқа препараттар (цизаприд, вена ішіне енгізуге арналған винкамин, бепридил, дифманил). Моксифлоксацин калий деңгейін төмендетуі мүмкін дәрілік заттар (мысалы, ілмектік және тиазидтік диуретиктер, іш жүргізетін дәрілер және клизмалар (жоғары дозаларда), кортикостероидтар, В амфотерицин) немесе клиникалық мәнді брадикардиямен астасатын препараттар қабылдап жүрген пациенттерде сақтықпен қолданылу керек. Құрамында екі валентті және үш валентті катиондар бар препараттар (мысалы, құрамында магний немесе алюминий бар антацидтер, диданозин таблеткалары, сукральфат және құрамында темір немесе мырыш бар дәрілер) мен моксифлоксацин қабылдау арасында 6 сағатқа жуық үзіліс қадағалану керек. Белсендірілген көмір мен Моксимера препаратын 400 мг дозада бір мезгілде қолдану препараттың сіңуінің айқын тежелісіне, жүйелі жетімділігінің 80 %-дан астам төмендеуіне әкелді. Сондықтан осы екі препаратты бірге пайдалану ұсынылмайды (артық дозалану жағдайларын қоспағанда, «Артық дозалану жағдайында қабылдау қажет болатын шаралар» бөлімін де қараңыз) Дені сау тұлғалар моксифлоксацинді қайталап қабылдағанда «концентрация – уақыт» қисығы астындағы аудан (AUC) немесе дигоксиннің ең төмен концентрациясы тарапынан өзгеріссіз дигоксиннің ең жоғары концентрациясы шамамен 30 % жоғарылады. Дигоксинді қолдану үшін арнайы сақтандыру шаралары қажет емес. Қант диабеті бар пациенттерде жүргізілген зерттеулерде моксифлоксацинді ішке және глибенкламидті бір мезгілде қолдану қан плазмасында глибенкламидтің жоғары шекті концентрациясының шамамен 21 % төмендеуіне әкелді. Моксифлоксацин мен глибенкламид біріктірілімі теориялық тұрғыдан жеңіл, өткінші гипергликемияға әкелуі мүмкін. Алайда, байқалатын фармакокинетикалық өзгерістері фармакодинамикалық параметрлер (қандағы глюкоза, инсулин) өзгерістеріне әкелмеді. Демек, моксифлоксацин мен глибенкламид арасында клиникалық мәнді өзара әрекеттесуі байқалмады. ХҚҚ (халықаралық қалыптасқан қатынас) өзгеруі Бактерияға қарсы дәрілер, әсіресе, фторхинолондар, макролидтер, тетрациклиндер, котримоксазол және кейбір цефалоспориндер қабылдаған пациенттерде пероральді антикоагулянт белсенділігі жоғарылаған жағдайлар санының көптігі хабарланды. Соған сәйкес, инфекциялық және қабыну үдерістері, пациенттің жасы және жалпы жай-күйі қауіп факторлары болып табылады. Ондай жағдайларда ХҚҚ өзгеруіне инфекцияның немесе емдеудің себеп болғанын анықтау қиын. Сақтандыру шарасы ретінде ХҚҚ бақылауын жиі жүргізу, ал қажет болса, пероральді антикоагулянт дозасын түзету қажет. Моксифлоксацинді келесі препараттармен: ранитидин, пробенецид, ішуге арналған контрацептивтер, құрамында кальций бар қоспалар, парентеральді қолдануға арналған морфин, теофиллин, циклоспорин немесе итраконазолмен бір мезгілде қолданғанда өзара әрекеттесу болмайтыны көрсетілді. Р450 цитохромының ферменттері арқылы метаболизмдік өзара әрекеттесу ықтималдығы аз. Тамақпен өзара әрекеттесуі Моксифлоксациннің тамақ ішумен (сүт өнімдерін қоса) клиникалық мәнді өзара әрекеттесуі болмайды.

Сақтау мерзімі 3 жыл Жарамдылық мерзімі өткеннен кейін қолдануға болмайды. Сақтау шарттары 25°С-ден аспайтын температурада сақтау керек. Балалардың қолы жетпейтін жерде сақтау керек!