Морфина сульфат VIC таблетки 5 мг

Бір таблетканың құрамында белсенді зат - морфин сульфат пентагидраты 5 мг немесе 10 мг; қосымша заттар: микрокристалды целлюлоза, магний стеараты, старлак (85% лактоза моногидраты мен 15% жүгері крахмалының қоспасы) немесе лактоза моногидраты, жүгері крахмалы. Сыртқы түрінің, иісінің, дәмінің сипаттамасы Ақ түсті, жалпақ цилиндр пішінді, ойығы бар таблеткалар. Бір жақ бетіне логотип түсірілген (5 мг доза үшін). Ақ түсті, жалпақ цилиндр пішінді, ойығы бар таблеткалар. Бір жақ бетінде сызығы және екінші бетінде логотипі бар (10 мг доза үшін).

• ауыр қарқындылықтағы ауырсыну синдромында

Морфин "Есiрткi, психотроптық заттар, сол тектестер мен прекурсорлар және олардың заңсыз айналымы мен терiс пайдаланылуына қарсы iс-қимыл шаралары" туралы1998 жылғы 10 шілдедегі Қазақстан Республикасы Заңының 5-бабының 1-1-тармағына сәйкес Қазақстан Республикасында бақылауға жататын есірткі дәрілер, психотроптық заттар мен прекурсорлар тізіміне кіреді (II КЕСТЕ - Медициналық мақсатта пайдаланылатын және қатаң бақылаудағы есірткі құралдары мен психотроптық заттардың тізбесі). Морфин ОЖЖ-де апиынды рецепторлардың агонисті қызметін атқарады, атап айтқанда μ- (мю-) және аз дәрежеде κ- (каппа-) апиынды рецепторларға. μ-рецепторлардың қозуы супра-жұлын анальгезиясына, тыныс алудың нашарлауына, эйфорияға, ал κ-рецепторлардың қозуы - жұлын анальгезиясына, миозға, седативті әсерге әкеледі. Орталық жүйке жүйесі Ол айқын анальгезиялық және тыныштандыратын әсерге ие (ұйықтататын және анксиолитик). Ми діңіндегі тыныс алу орталықтарына тікелей әсер ету арқылы тыныс алуды бәсеңдетеді. Морфин жөтел рефлексін басады, бұл сопақша мидағы жөтел орталығының қозғыштығын тікелей төмендетеді. Морфиннің жөтелге қарсы әсері анальгезиялық әсер тудыратындарға қарағанда аз мөлшерде көрінеді. Морфин тіпті қараңғыда да миозды тудырады. Нүктелі қарашықтар есірткінің артық дозалануының белгісі болып табылады, бірақ бұл патогендік симптом емес (мысалы, ми діңінің геморрагиялық немесе ишемиялық текті көпір тәрізді зақымдануы ұқсас симптомға әкелуі мүмкін). Миозға қарағанда айқын мидриаз гипоксия кезінде морфиннің артық дозалану симптомдары кешенінде байқалуы мүмкін. Асқазан-ішек жолдары және басқа тегіс бұлшықеттер Морфин перистальтиканы әлсіретеді, сонымен бірге асқазанның антральді бөлігі мен 12 елі ішектің тегіс бұлшықетті сфинктерінің тонусын арттырады. Жіңішке ішекте тамақтың қорытылуы баяулайды, ал перистальтика төмендейді. Жуанішектің перистальтикасының белсенділігі төмендейді, ал бұлшықет тонусы іш қатуға әкелетін түйілудің дамуына дейін жоғарылайды. Морфин, әдетте, тегіс бұлшықеттердің, әсіресе асқазан-ішек және өт шығару жолдарының сфинктерінің тонусын арттырады. Морфин Одди сфинктерінің түйілуін тудыруы мүмкін, осылайша өт шығару жолындағы қысымды жоғарылатады. Жүрек-қантамыр жүйесі Морфин гистаминнің босап шығуына және одан кейінгі шеткері вазодиляцияға ықпал етуі мүмкін. Гистаминнің босап шығуының және/немесе шеткері вазодиляцияның симптомдары терінің қышуын, ысыну сезімін, көздің ақуызды қабығының қызаруын, тершеңдікті және/немесе ортостатикалық гипотензияны қамтуы мүмкін. Эндокриндік жүйе Апиындар гипоталамус-гипофиз-бүйрек үсті және гипоталамус-гипофиз-жыныстық жүйелерге әсер етуі мүмкін, бұл бүйрек үсті безі функциясының жеткіліксіздігіне және гипогонадизмге әкеледі. Басқа фармакологиялық әсерлері In vitro және жануарларға жүргізілген зерттеу нәтижелері морфин сияқты табиғи апиындардың иммундық жүйенің компоненттеріне әсер ету мүмкіндігін көрсетеді; бұл өзгерістердің клиникалық маңыздылығы анықталмаған.

Дозалау режимі Ішке қабылдайды. Дозалау режимі жекелей белгіленеді. Дозаларын емдеуші дәрігер ауырсыну синдромының айқындығына, пациенттің жасына, жай-күйіне және осының алдында апиындық анальгетиктердің қолданылуына байланысты жекелей таңдайды. Препаратты дәрігер белгілеген дозада әр 4 сағат сайын қабылдау керек. Ауыру күшейген немесе морфинге толеранттылық дамыған жағдайда, 5 мг және 10 мг дозаларды пайдалана отырып, препараттың дозасын арттыру қажет. Егде жастағы пациенттер үшін ересектерге қолданылатын дозаларды азайту орынды болуы мүмкін. Морфинді парентеральді қолданудан пероральді қолдануға ауысатын пациенттерге морфинді оральді қолдану тәсілімен байланысты ауыруды сездірмейтін әсерінің азаюын өтеу үшін дозаны арттыру қажет. Әдетте дозаны бұлай арттыру қажеттілігі 100%-ды құрайды; мұндай пациенттер үшін дозаны жекелей түзету қажет. Апиындарды қолданбаған ересектер мен 12 жастан асқан жасөспірімдер үшін морфиннің бастапқы дозалары, әдетте, әр 4 сағат сайын 5-10 мг құрайды. Әлсіздеу апиындармен басқарылмайтын ауыруы бар пациенттер үшін морфиннің бастапқы дозасы, әдетте, әр 4 сағат сайын 10 мг құрайды. 6-12 жастағы балаларға әр 4 сағат сайын 5-10 мг тағайындалады. Операциядан кейінгі ауырсыну жағдайында дене салмағы 70 кг дейінгі пациенттерге әр 4 сағат сайын 5 мг, дене салмағы 70 кг жоғары пациенттерге - әр 4 сағат сайын 10 мг-ден тағайындайды. Морфиннің пероральді түрлері ішек функциясының қалпына келу динамикасын ескере отырып, операциядан кейінгі алғашқы 24 сағат ішінде сақтықпен қолданылады. Бұл дәрі-дәрмекті әрқашан дәрігеріңіз немесе фармацевтіңіз айтқандай қабылдаңыз. Егер сенімді болмасаңыз, дәрігеріңізбен немесе фармацевтпен тексеріңіз. Емдеуді бастамас бұрын және емдеу кезінде жүйелі түрде дәрігер сізбен морфин сульфаты VIC қолданудан не күтуге болатынын, оны қашан және қанша уақыт қабылдау керектігін, дәрігермен қашан хабарласу керектігін және оны қабылдауды қашан тоқтату керектігін талқылайды. Емдеу мақсаттары және емдеуді тоқтату Морфина сульфатым VIC преператымен емдеуді бастар алдында емделушімен емдеу стратегиясын, оның ішінде емдеу ұзақтығын және емдеу мақсаттарын, ауырсынуды басатын нұсқауларға сәйкес емдеуді аяқтау жоспарын келісуі керек. Емдеу кезінде емдеуді жалғастыру қажеттілігін бағалау, тоқтату мүмкіндігін қарастыру және қажет болған жағдайда дозаларды түзету үшін дәрігер мен емделуші арасында жиі байланыс болуы керек. Емделушіге Морфина сульфат VIC емдеуді қажет етпейтін болса, тоқтату симптомдарын болдырмау үшін дозаны біртіндеп азайтқан жөн. Адекватты ауырсынуды жеңілдету болмаған жағдайда гипералгезия, төзімділік және негізгі аурудың өршу мүмкіндігін ескеру қажет. Дәрілік препаратты қолдану тәсілін түсіндіру үшін медицина қызметкеріне консультацияға жүгіну бойынша ұсынымдар Егер Сізге дәрілік препаратты қолдану тәсілі түсініксіз болса, кеңес алу үшін медицина қызметкеріне жүгінуді ұсынамыз.

• белсенді затқа немесе қосымша заттардың кез келгеніне аса жоғары сезімталдық • тыныс алу орталығының бәсеңдеуі салдарынан тыныс алудың бұзылуы • бассүйек-ми жарақаты • тыныс алу жолдарының обструкциялық аурулары • ішектің салданумен бітелуі • іштің этиологиясы белгісіз ауыруы (іш теспесі) • асқазанның босауының кідіруі • бауырдың жедел аурулары • МАО тежегіштерін қатарлас қабылдау • жүктілік және бала емізу кезеңі • 6 жасқа дейінгі балалар • тұқым қуалайтын галактоза жақпаушылығы, Lapp (ЛАПП)-лактаза ферментінің тапшылығы, глюкоза-галактоза мальабсорбциясы бар адамдар

Жағымсыз құбылыстардың жиілігін анықтау келесі критерийлерге сәйкес жүргізіледі: өте жиі (≥1/10), жиі (≥1/100 <1/10 дейін), жиі емес (≥1/1000 <1/100 дейін), сирек (≥1/10000 <1/1000 дейін), өте сирек (<1/10000), белгісіз (қолда бар деректер негізінде бағалау мүмкін емес) Барлық дәрілер сияқты, бұл дәрі де жанама әсерлерді тудыруы мүмкін, бірақ олар әркімде бола бермейді. Морфина сульфат VIC қолдануды тоқтатыңыз және келесі белгілердің кез келгенін байқасаңыз, дереу дәрігерге хабарласыңыз: Өте жиі • жүрек айнуы, іш қату Жиі • сананың шатасуы, ұйқысыздық • бас айналуы, бас ауыруы, бұлшықеттің еріксіз жыбырлауы, ұйқышылдық • іштің ауыруы, анорексия, ауыз қуысының шырышты қабығының құрғауы, құсу • бөртпе • астения, шаршау, әлсіздік, қышу Жиі емес • аса жоғары сезімталдық • қозу, эйфория, галлюцинация, көңіл-күйдің өзгеруі • құрысулы ұстамалар, бассүйекішілік қысымның жоғарылауы, парестезия, есін жоғалту, миоклонус • көру қабілетінің бұзылуы • вертиго (вестибулалық бас айналуы) • жүрек соғу сезімі (пальпитация) • бетке қан тебулер, артериялық гипотензия • өкпе ісінуі, тыныс алудың тежелуі, бронх түйілуі • диспепсия, ішек өтімсіздігі, дәмнің бұзылуы • бауыр ферменттері белсенділігінің артуы • есекжем • несептің іркілуі • шеткері ісіну Белгісіз • анафилаксиялық реакция, анафилактоидтық реакция • ойлаудың бұзылуы, дәріге тәуелділік, дисфория (тітіркену) • аллодиния, гипералгезия, гипергидроз • миоз • брадикардия, тахикардия • артериялық гипертензия • жөтелдің азаюы, ұйқы кезіндегі орталықтық апноэ синдромы • панкреатит • өт шаншуы, Одди сфинктерінің түйілуі • Жедел жайылған экзантемалық пустулез (ЖЖЭП • несепағардың түйілуі • аменорея, либидоның төмендеуі, эректильді дисфункция • препаратқа төзімділіктің дамуы, тоқтату синдромы (абстиненттік синдром), жаңа туған нәрестелердегі тоқтату синдромы Апиынды анальгетиктерді қолдану физикалық және/немесе психологиялық тәуелділіктің немесе төзімділіктің дамуымен байланысты болуы мүмкін. Абстиненттік синдром апиындарды қабылдауды кенеттен тоқтатудан немесе апиынар антагонистерін енгізуден туындауы немесе кейде дозалар арасында пайда болуы мүмкін. Абстиненцияның физиологиялық симптомдары: дененің ауыруы, тремор, тынымсыз аяқ синдромы, диарея, іш қуысындағы шаншу, жүрек айнуы, тұмау тәрізді симптомдар, тахикардия және мидриаз. Психологиялық симптомдарға дисфориялық көңіл-күй, мазасыздық және ашуланшақтық жатады. Есірткіге тәуелділік кезінде «есірткіге құмарлық» жиі туындайды. Жағымсыз дәрілік реакциялар туындағанда медициналық қызметкерге, фармацевтикалық қызметкерге немесе, дәрілік препараттардың тиімсіздігі туралы хабарламаларды қоса, дәрілік препараттарға болатын жағымсыз реакциялар (әсерлер) жөніндегі ақпараттық деректер базасына тікелей хабарласу керек Қазақстан Республикасы Денсаулық сақтау министрлігі Медициналық және фармацевтикалық бақылау комитетінің «Дәрілік заттар мен медициналық бұйымдарды сараптау ұлттық орталығы» ШЖҚ РМК http://www.ndda.kz

Симптомдары: ұйқышылдық, нүктелі қарашық, қаңқа бұлшықеттерінің әлсіздігі, брадикардия, гипотензия, тыныс алудың нашарлауы, аспирациялық пневмония, мелшию немесе комаға дейін өршуі мүмкін ОЖЖ тежелуі. Өлім тыныс алу жеткіліксіздігінен болуы мүмкін. Ауыр жағдайларда қанайналымның бұзылуы және команың тереңдеуі мүмкін. Артық дозалану өлімге әкелуі мүмкін. Апиындардың артық дозалануында бүйрек функциясының жеткіліксіздігіне дейін дамитын рабдомиолиз жағдайлары туралы хабарланды. Емі: алғашқы көмек қосымша немесе жасанды желдетуді ұйымдастыру арқылы өкпені желдетуді қамтамасыз етуден тұрады. Апиындармен уланғанда апиын антагонистері арнайы антидоты болып табылады. Қажет болса, басқа демеуші шараларды қолдануға болады. Морфинмен ауыр дозаланғанда вена ішіне 0,8 мг налоксон енгізу керек. Қажет болған жағдайда налоксонды 2-3 минуттық аралықпен не 500 мл 0,9% натрий хлориді ерітіндісінде 2 мг дозада инфузиялық немесе декстрозаның 5% ерітіндісінде қайта енгізеді. Инфузия оның алдыңғы сорғалатып енгізу дозасына байланысты анықталатын жылдамдықпен және пациенттің жауап реакциясына сәйкес орындалуы тиіс. Налоксонның әсер ету мерзімі салыстырмалы түрде қысқа, сондықтан пациенттің жағдайын тыныс алу функциясы толық қалпына келгенше мұқият бақылау қажет. Шамалы артық дозаланғанда налоксонды вена ішіне 0,2 мг дозада сорғалатып енгізеді, кейіннен қажет болғанда дозаны әрбір 2 минут сайын 0,1 мг-ғе арттырады. Налоксонды тыныс алудың клиникалық маңызды нашарлауы немесе морфиннің артық дозалануынан туындаған циркуляторлық депрессия болмаған кезде қолдануға болмайды. Налоксонды морфинге физикалық тәуелділігі белгілі немесе күдікті адамдарға сақтықпен енгізу керек. Мұндай жағдайларда апиындардың күрт немесе толық тоқтатылуы жедел тоқтату синдромын тудыруы мүмкін.

Морфина сульфат VIC препаратын қабылдағанға дейін дәрігерге хабарлаңыз, егер: • Сіз әлсіздік, шаршау, тәбеттің болмауы, жүрек айну, құсу немесе төмен артериялық қысымды сезінсеңіз • Сіз бір кездері есірткіге немесе алкогольге тәуелді болған болсаңыз • Сіз өттүтіктің ауруымен ауырсаңыз • Сізде панкреатит болса (ұйқы безінің қабынуы және ісінуі) • Сізде несеп шығару тарапынан қиындықтар болса • Сізде эпилепсия болса немесе ұстамалардан (құрысу) зардап шексеңіз Егер сіз жоғарыда айтылғандардың сізге қатысты екендігіне сенімді болмасаңыз, Морфина сульфат VIC қабылдамас бұрын дәрігермен кеңесіңіз. Төзімділік, тәуелділік және аддикция Бұл препараттың құрамында апиындық дәрі болып табылатын морфин бар. Апиындарды қайталап қолдану препараттың тиімділігін төмендетуі мүмкін (сіз оған үйреніп кетесіз, бұл төзімділік деп аталады). Морфина сульфат VIC препаратты қайталап қолдану сонымен қатар өмірге қауіп төндіретін артық дозалануға әкелуі мүмкін тәуелділікке, теріс пайдалану мен тәуелділікке әкелуі мүмкін. Бұл жанама әсерлердің қаупі жоғары дозаларда және ұзақ уақыт қолданғанда артуы мүмкін. Тәуелділік немесе тәуелділік сізге қанша дәрі қабылдау керек екенін немесе оны қаншалықты жиі қабылдау керектігін басқара алмайтындай сезінуі мүмкін. Тәуелді болу қаупі адамнан адамға өзгереді. Морфина сульфат VIC препаратына тәуелді болу қаупі жоғары болуы мүмкін, егер: - сіз немесе сіздің үй шаруашылығыңыздағы кез келген адам алкогольді, рецепт бойынша берілетін дәрілерді немесе заңсыз есірткілерді асыра пайдаланған немесе тәуелді болған («тәуелділік») - сіз темекі шегесің - сізде көңіл-күй проблемалары (депрессия, мазасыздық немесе тұлғаның бұзылуы) болған немесе басқа психикалық аурулар бойынша психиатрда емделген болсаңыз. Морфина сульфат VIC препаратты қабылдағанда келесі белгілердің кез келгенін байқасаңыз, бұл сіздің тәуелді болу белгісі болуы мүмкін: – дәріні дәрігер ұсынғаннан ұзағырақ қабылдау керек – ұсынылған дозадан артық қабылдау керек – сіз дәрі-дәрмекті «сабырлы болу үшін» немесе «ұйқыға көмектесу» сияқты тағайындалған себептерден басқа себептермен қабылдап жатырсыз – сіз дәрі қабылдауды тоқтатуға немесе оның қолданылуын бақылауға бірнеше рет сәтсіз әрекеттер жасадыңыз – дәрі қабылдауды тоқтатқанда, сіз ауруды сезінесіз және дәріні қайта қабылдағанда жақсы сезінесіз (тоқтату әсері). Егер сіз осы белгілердің кез келгенін байқасаңыз, сіз үшін ең жақсы емдеу нұсқасын талқылау үшін дәрігеріңізбен сөйлесіңіз, оның ішінде қашан тоқтату керек және мұны қалай қауіпсіз орындау керек. Арнайы сақтандырулар Апиындармен артық дозалану кезіндегі негізгі қауіп тыныстың тарылуы болып табылады. Пациенттердің жай-күйінде тыныс алудың нашарлауы және седация белгілері мен симптомдарының пайда болуын мұқият бақылау қажет. Осыған байланысты пациенттер мен оларға күтім жасайтын адамдар осы симптомдар туралы хабардар болуы тиіс. Барлық есірткілік дәрілерді қолданғандағы сияқты, гипотиреоз, бүйрек аурулары және бауырдың созылмалы аурулары жағдайында егде жастағы пациенттер үшін дозаны азайту қажет. Тыныс алу функциясының бұзылулары, бронх демікпесінің ауыр түрі, құрысу бұзылыстары, жіті маскүнемдік, алкогольдік делирий, бассүйекішілік қысымның жоғарылауы, гиповолемиямен артериялық гипотензия, өкпелік жүректің ауыр түрі, апиынға тәуелді пациенттерге, анамнезінде есірткіге тәуелділік, өт шығару жолдарының аурулары, панкреатит, ішектің қабыну аурулары, қуықасты безінің гипертрофиясы, бүйрекүсті бездерінің жеткіліксіздігі болған науқастарға сақтықпен қолдану керек. Егер ішектің салданумен бітелуінің пайда болу ықтималдығы бар болса, препаратты қолдануға болмайды. Егер препаратты қолдану барысында ішектің бітелуіне күдік туындаса немесе пайда болса, препаратты қабылдауды дереу тоқтату керек. Морфин анамнезінде эпилепсия болған пациенттерде құрысу шегін төмендетуі мүмкін. Бензодиазепиндер немесе бензодиазепиндерге ұқсас әсері бар дәрілік заттар сияқты седативтік дәрілік заттарды бір мезгілде қолданумен байланысты қауіп Морфинді және бензодиазепиндер немесе бензодиазепиндерге ұқсас әсері бар дәрілік заттар сияқты седативті дәрілік заттарды бір мезгілде қолдану седативтік әсерге, тыныс алудың нашарлауына, комаға және өлімге әкелуі мүмкін. Сондықтан морфинді құрамында бензодиазепиндер немесе ОЖЖ басқа депрессанттары бар дәрілік заттармен тек, емдеудің балама нұсқалары болмаған жағдайларда ғана бірге тағайындауға болады. Егер морфин мен седативті дәрілерді бір мезгілде қолдану қажет болса, ең төменгі тиімді дозаларды қолдану керек, ал емдеу ұзақтығы барынша қысқа болуы тиіс. Пациенттер тыныс алудың нашарлауы белгілері мен симптомдарын және седативтік әсерді мұқият қадағалап отыруы керек. Осыған байланысты пациенттер мен күтім жасайтын адамдарды осы симптомдар туралы білуі үшін хабардар ету ұсынылады. Орақ тәрізді-жасушалы анемиясы (ОЖА) бар пациенттерде жедел кеуде синдромы (ЖКС, Acute chest syndrome (ACS)) Вазоокклюзиялық криз кезінде морфинді қабылдаған ОЖА бар пациенттерде ЖКС мен морфинді қолдану арасында байланыс болуы ықтималдығына байланысты, ЖКС симптомдарына мұқият мониторинг жүргізу қажет. Қосымша ауырсынуды басу емшараларынан (атап айтқанда, хирургиялық араласу, жүйке блокадасы) өтуге тура келетін пациенттерге араласуға дейін 4 сағат бұрын қолдануға болмайды. Препаратпен емдеуді жалғастыру қажет болған жағдайда дозаны пациенттің операциядан кейінгі жағдайын ескере отырып түзету керек. Препаратты операция алдындағы кезеңде және операциядан кейінгі алғашқы 24 сағат ішінде сақтықпен қолдану керек. Абдоминалдық операциялық араласулардан кейін пациенттерге сақтықпен қолдану керек, өйткені морфин ішек перистальтикасын нашарлатады және дәрігер ішек функциясының қалыпты екеніне көз жеткізгенге дейін оларды пайдаланбау керек. Гиперальгезия Апиындарды ұзақ уақыт қолданғанда кейбір пациенттерде гипералгезия (ауырсынуға жоғары сезімталдық) дамуы мүмкін. Ауырсыну аурудың үдеуіне байланысты ауырсынудан немесе апиындарға төзімділіктің дамуы нәтижесінде пайда болатын ауырсынудан сапалық және анатомиялық тұрғыдан өзгешеленуі мүмкін. Бұл симптомдар апиындардың дозасын біртіндеп төмендеткенде жоғалуы мүмкін. Төзімділік, тәуелділік және дағдылану Басқа күшті апиындық агонистер сияқты, морфиннің теріс пайдаланылу қаупі бар. Морфинді анамнезінде алкогольге және есірткіге тәуелділік болған пациенттерге сақтықпен қолдану керек. Жасырын немесе белгілі тәуелділігі бар адамдар морфинді теріс пайдалануы мүмкін. Морфинді қоса, апиынды анальгетиктерге физикалық және / немесе психологиялық тәуелділікті (аддикция) немесе толеранттылықтың даму мүмкіндігі бар. Қауіп дозасын арттырған және ұзақ емдеген кезде жоғарылайды. Морфиннің немесе дәрілік түрінің дозасын таңдау арқылы және морфинді қолдануды біртіндеп тоқтату арқылы ықтимал қауіпті азайтуға болады. Ұзақ уақыт қолданған кезде тиімділігінің төмендеуі немесе пациентке ауырсынуды бақылаудың бастапқы деңгейіне жету үшін дозаны жоғарылату қажеттілігі пациентте толеранттылық пен тәуелділіктің дамып жатқандығын көрсетуі мүмкін. Апиындарды ұзақ уақыт қолдану, тіпті емдік дозаларында да дәрі-дәрмекке тәуелділікке (ал кейбір пациенттерде - апиындарды қолданумен байланысты тәуелділікке / бұзылысқа), алып келуі мүмкін. Анамнезінде немесе бұрын психобелсенді заттарды қолданумен байланысты бұзылуы бар (алкогольді теріс пайдалануды қоса) немесе психиканың бұзылуы бар (мысалы, депрессия) пациенттерде қауіптер артады. Апиынға тәуелділікке тән белгілер: • жалпы денсаулық жағдайына жағымсыз әсер етсе де, препаратты қолдануға құмарлық, • препараттың жоғары дозаларын қабылдауды қажетсіну немесе басқа ауырсынуды басатын дәрілерді қосымша қолдану, • препаратты ауырсынуды басумен байланыссыз себептермен қабылдау, • апиындарды қабылдауды кенеттен тоқтатқан кезде тоқтату синдромының дамуы. Тоқтату синдромы Апиындарға тәуелділік пен дағдылану емдеуді кенеттен тоқтатқан кезде пайда болатын тоқтату реакциясымен байланысты, бұл осы дәрілерді қабылдауды тоқтатуды қиындатады. Сондықтан апиындармен емдеуді тағайындамас бұрын пациентке апиынды препараттармен емдеуді тоқтату стратегиясын түсіндіру ұсынылады. Тоқтату реакциясы қалтырау, диарея, ұйқының бұзылуы (ұйқысыздық), терлеу, дененің ауыруы (миалгия), жайылған немесе қарқынды ауырсыну, тітіркену және қозу, сондай-ақ жүрек айнуы және құсумен сипатталады. Басқа белгілер мен симптомдарға мазасыздық, көзден жас ағу, ринорея, есінеу, мидриаз, жүрек соғуы, мазасыздық, гиперкинез, тремор, әлсіздік, анорексия, іштің түйілуі, сондай-ақ артериялық қысымның жоғарылауы, тыныс алу мен тамыр соғысының жиілеуі жатады. Дозаны азайту Тоқтату синдромының даму қаупін барынша азайту үшін апиындардың дозасын біртіндеп төмендетіп, содан кейін тоқтату керек. Бұған жеке реакцияға және қабылданған дозаға байланысты бірнеше апта немесе ай қажет болуы мүмкін. Пациентке препаратты қабылдауды кенеттен тоқтатпау және тоқтату синдромын жеңу үшін өзін-өзі емдеуге тырыспауы керектігі туралы хабарлау керек. Апиындармен өзін-өзі емдеу артық дозалануға және өлімге алып келуі мүмкін. Бүйрек үсті безі функциясының жеткіліксіздігі Апиынды анальгетиктер глюкокортикоидтармен алмастырушы емді және бақылауды қажет ететін бүйрек үсті безі функциясының қайтымды жеткіліксіздігін тудыруы мүмкін. Бүйрек үсті безі функциясы жеткіліксіздігінің симптомдары: жүрек айнуы, құсу, тәбеттің жоғалуы, шаршау, әлсіздік, бас айналуы немесе артериялық қысымның төмендеуі. Жыныстық гормондар деңгейінің төмендеуі және пролактиннің жоғарылауы Апиынды анальгетиктерді ұзақ уақыт қолдану АКТГ, ЛГ немесе ФСГ сәйкес келмейтін төмен немесе қалыпты деңгейімен үйлесімде жыныстық гормондар (кортизол, эстроген және тестестерон) деңгейінің төмендеуіне және сарысулық пролактин деңгейінің жоғарылауына әкелуі мүмкін. Симптомдар гормондық өзгерістер нәтижесінде көрініс беретін либидо төмендеуін, белсіздікті немесе аменореяны қамтуы мүмкін. Рифампицин бір мезгілде қолданғанда қан плазмасындағы морфин деңгейін төмендетеді. Сондықтан морфиннің анальгетикалық әсерін бақылап, рифампицинмен емдеу кезінде және одан кейін морфиннің дозасын түзету керек. P2Y12 пероральді тежегішімен антиагрегантты ем P2Y12 тежегіштері мен морфинді бір мезгілде қолданғанда P2Y12 тежегіштерімен емдеу тиімділігінің төмендегені байқалды. Пероральді қолдануға арналған дәрілік формаларды парентеральді енгізу өлімге әкелуі мүмкін. Құрамында лактоза моногидратының болуына байланысты, галактоза жақпаушылығының сирек тұқым қуалайтын түрлері, лактаза тапшылығы немесе глюкоза-галактоза мальабсорбциясы бар пациенттер бұл препаратты қолданбағаны дұрыс.

Жаңа туған нәрестелерде тыныс алудың нашарлауы (жаңа туған нәрестелердің респираторлық депрессиясы) қаупіне байланысты жүктілік пен босану кезінде қолдану ұсынылмайды. Аналарына босану кезінде есірткілік анальгетиктер енгізілген жаңа туған нәрестелерді тыныс алудың бәсеңдеуі және тоқтату синдромының дамуы тұрғысынан қосымша бақылау керек, қажет болған жағдайда тиісті емдеу қамтамасыз етілуі тиіс (апиындық рецепторлардың антагонистерін енгізу). Балалар 6 жасқа дейінгі балаларға ұсынылмайды. Дәрілік заттың көлік құралын немесе қауіптілігі зор механизмдерді басқару қабілетіне әсер ету ерекшеліктері Препаратпен емдеу седацияға әкелуі мүмкін, сондықтан препаратты қолдану кезінде автокөлікті басқарудан немесе басқа механизмдермен жұмыс істеуден бас тарту ұсынылады.

Апиындарды бензодиазепиндер немесе олармен байланысты препараттар сияқты тыныштандыратын препараттармен бір мезгілде қолдану ОЖЖ қосымша тежеуші әсер етуі салдарынан седативті әсер, тыныс алудың нашарлауы, кома және өлім қаупін арттырады. Дозасы және бір мезгілде қолдану ұзақтығы шектелуі тиіс. ОЖЖ тежейтін дәрілік заттарға: басқа апиындар, анксиолитиктер, седативті немесе ұйықтататын дәрілер (бензодиазепиндерді қоса), нейролептиктер, антидепрессанттар, жалпы анестетиктер, фенотиазиндер, транквилизаторлар, миорелаксанттар, қысымды төмендететін дәрілер, габапентин және алкоголь жатады. Апиынды рецепторлардың агонистерін/антагонистерін (мысалы, бупренорфин, налбуфин, пентазоцин) апиындар агонистерімен емдеу курсын қабылдаған пациенттерге қолдануға болмайды. Циметидин морфиннің метаболизмін тежейді. МАО тежегіштері есірткі анальгетиктерімен әрекеттесетіні белгілі, бұл гипер- немесе гипотензиялық дағдарыстармен ОЖЖ қозуын немесе тежелуін тудырады. Препаратты МАО тежегіштерімен бір мезгілде немесе оларды қолдануды тоқтатқаннан кейін 2 апта ішінде қабылдауға болмайды. Плазмадағы морфин концентрациясын рифампицин төмендетуі мүмкін. Жедел коронарлық синдромы бар, морфинді қабылдаған пациенттерде P2Y12 пероральді тежегіштері экспозициясының баяулауы және төмендеуі байқалды. Бұл өзара әрекеттесу асқазан-ішек жолы моторикасының төмендеуімен байланысты болуы мүмкін және басқа апиындарға да қатысты. Оның клиникалық маңыздылығы белгісіз, бірақ қолда бар деректер P2Y12 тежегіші мен морфинді бірге қабылдайтын пациенттерде P2Y12 тежегіші тиімділігінің төмендеуі мүмкіндігін көрсетеді. Морфинді енгізуді қажет ететін және P2Y12 жылдам тежелуі шекті болып көрінетін жіті коронарлық синдромы бар пациенттерде P2Y12 парентеральді тежегішін қолдануды қарастыруға болады. Тыныштандыратын немесе ұйықтататын дәрілерді, жалпы анестезияға арналған дәрілерді, фенотиазиндерді, басқа транквилизаторларды, миорелаксанттарды, гипотензиялық дәрілерді, габапентин немесе прегабалинді және алкогольді қоса, орталық жүйке жүйесін бәсеңдететін басқа дәрілерді бір мезгілде қабылдап жүрген пациенттерге морфинді сақтықпен қолдану керек. Аталған препараттарды морфиннің әдеттегі дозаларымен біріктіріп қабылдағанда тыныстың тарылуына, артериялық гипотензияға, терең седативтік әсерге немесе комаға алып келетін жағымсыз әсерлер туындауы мүмкін. Ритонавирді морфинмен бір мезгілде қолдану туралы фармакокинетикалық деректер болмаса да, ритонавир морфиннің глюкуронизациясына жауап беретін бауыр ферменттерін индукциялайды және плазмадағы морфин концентрациясын төмендетуі мүмкін.

Сақтау мерзімі 2 жыл. Жарамдылық мерзімі өткеннен кейін қолдануға болмайды! Сақтау шарттары 25°C-ден аспайтын температурада сақтау керек. Балалардың қолы жетпейтін жерде сақтау керек!