НеоЦитотект® раствор 10 мл/1000 Е

Бір мл препараттың құрамында белсенді заттар: адам плазмасының ақуыздары 50 мг, оның ішінде иммуноглобулин G* (IgG), 96 %-дан кем емес, иммуноглобулин A (IgA), 2.0 мг аспайды, цитомегаловирусқа қарсы антиденелер кем дегенде 100 Б**, қосымша заттар: глицин, инъекцияға арналған су * IgG түрлерінің таралуы: IgG1 шамамен 65%, IgG2 шамамен 30% жуық, IgG3 шамамен 3 % жуық, IgG4 шамамен 2 % ** Пауль Эрлих Институтының эталонды препаратының бірліктері, Германия Сыртқы түрінің, иісінің, дәмінің сипаттамасы рН 5,0-5,6 және осмолялдығы 250-350 мОсм/кг түссіз немесе ашық сары, мөлдір немесе шамалы бұлыңғырланған сұйықтық.

• иммуносупрессиялық терапия алған пациенттердің, атап айтқанда ағзаларды трансплантациялағаннан кейін цитомегаловирустық инфекцияның клиникалық көріністерінің профилактикасы. Цитомегаловирустық инфекцияның (ЦМВ) профилактикасы үшін вирус статикалық препараттармен қатарлас емдеу мүмкіндігін қарастыру керек.

НеоЦитотект цитомегаловирус қоздырғышына (ЦМВ) қарсы антиденелердің жоғары титрі бар донорлардың плазмасынан жасалған иммуноглобулин препараты болып табылады. Препарат жоғары авидтік ЦМВ-ке антиденелердің белгіленген және жоғары титрі бар. Сондай-ақ, адамдардың плазмасын кейіннен препарат дайындалған пулға тапсырған қалыпты адамдарда көп мөлшерде бар басқа патогендерге IgG антиденелері бар. Препаратта иммуноглобулин G ішкі түрлерінің таралуы табиғи адам плазмасындағылармен іс жүзінде бірдей. Әсер ету механизмі НеоЦитотект ЦМВ-ға поликлондық иммуноглобулин препараты болып табылады, ол ЦМВ-ның беткейлі антигендерімен байланысады, осылайша қожайын-жасушаларға енуіне ЦМВ-ның потенциалын бейтараптандырады және фагоцитоз үшін ЦМВ бөлшектерін ұсынады. НеоЦитотект антиденелері иммундық жасушалармен (дендрит жасушалармен, моноциттермен, B - және T-жасушалармен) модуляцияланады және өзара әрекеттеседі, ЦМВ репликациясын вирусостатикалық тежеуге қосымша оң иммунологиялық теңгерімді қамтамасыз етеді. Фармакодинамикалық әсерлері НеоЦитотект әсерінің негізгі механизмі айналымдағы вирусты байланыстыру болып табылады. ЦМВ-ға спецификалы антиденелер ЦМВ-ның барлық генотиптерін және вирусостатиктерге төзімді вирустарды қоса алғанда, жасушалардың әртүрлі типтерінің инфекциялануын бөгейді. Бұдан басқа, НеоЦитотект ЦМВ-ға спецификалы ұзақ иммундық жауаптар үшін ЦМВ-реактивті иммундық жасушаларды белсендіре алады. Препараттың, сондай-ақ ағзаның ажырап қалуының төмендеуімен байланысты ЦМВ-ға әсер етуінен ерекшеленетін қосымша иммуномодуляциялық қасиеттері бар. Клиникалық тиімділігі және қауіпсіздігі Цитомегаловирусқа қарсы адам иммуноглобулинінің клиникалық тиімділігі әртүрлі жағдайларда, оның ішінде тұтас ағзалар мен дің жасушалары трансплантацияланған пациенттерде зерттелді. Бүйрек трансплантациясы кезінде адамның цитомегаловирусқа қарсы иммуноглобулині ЦМВ-мен инфекциялану жиілігін 41,7% - дан (бақылау тобы) 21,1% - ға дейін (НеоЦитотект тобы) төмендетті. Өкпені трансплантациялауды қамтитын басқа мысалдарда ЦМВ ауруының жиілігі 43,3% - дан (бақылау тобы) 13,2% - ға дейін (НеоЦитотект тобы) төмендеді, ал сүйек кемігін трансплантациялау кезінде интерстициальдық пневмониттің даму жиілігі 26,1% - дан 3,8% - ға дейін төмендеді. Бүйректі трансплантациялау Перспективалы, рандомизацияланған бақыланатын зерттеуде гипериммуноглобулинді препараттардың тиімділігі бүйрегі трансплантацияланған пациенттерде ЦМВ-инфекцияның алдын алу үшін зерттелді. Зерттеу мәйіт бүйрегін алғаш рет алған 74 реципиентті қамтыды. Орташа бақылау кезеңі 45 айды құрады. Пациенттерге метилпреднизолонды және циклоспорин А қамтитын иммуносупрессиялық режим тағайындалды. Зерттелетін топта 38 пациент трансплантация алдында НеоЦитотектті 2 мл/кг дозадан тікелей вена ішіне, содан кейін операциядан кейінгі 1, 2, 4, 18, 32, 46, 60, 74 және 88 күндері қабылдады. Бақылау тобын НеоЦитотект қабылдамаған 36 пациент құрады. Зерттелетін топта 38 пациенттің 8-інде (21,1%) ЦМВ-инфекциясы, ал 38 пациенттің 5-інде (13,2%) цитомегалия дамыды, ал бақылау тобында 36 пациенттің 15-інде (41,7%) ЦМВ-инфекциясы, ал 36 пациенттің 6-інде (16,7%) цитомегалия дамыды. Жүрек трансплантациясы Ашық салыстырмалы ретроспективті зерттеуде жоғары қауіп тобына кіретін (орташа жас: 52,2 жас) және серопозитивті донорлардан (D+/R-) аллотрансплантат алған және жүрегі трансплантацияланған 207 ересек реципиентте НеоЦитотект плюс ганцикловир біріктірілімі және тек қана Неоцитотект зерттелді. Барлық пациенттер бірінші желідегі терапия ретінде қоянның поликлондық антитимоциттіік глобулинін қабылдады. Циклоспорин А, азатиоприн және преднизон демеуші иммуносупрессиялық терапия ретінде қолданылды. Аллотрансплантаттың жедел ажырап қалу эпизодтары қатарынан 3 күн бойы преднизонды күн сайын болюсті енгізу арқылы емделді. А тобында 96 пациент тек НеоЦитотектті қабылдады, ал B тобында 111 пациент ганцикловирмен НеоЦитотект қабылдады. Неоцитотектті 100 мг/кг дозадан трансплантацияға дейін және операциядан кейін 1, 7, 14, 21 және 28 күндері вена ішіне енгізді. Цитомегалиясы бар пациенттер ганцикловирді 21 күн ішінде иммуносупрессиялық терапияның төмендетумен қатар қабылдады. Қосымша апта сайын НеоЦитотект енгізілді. А тобында 53,1% ЦМВ-инфекция анықталды, ал 32,3% (96 пациенттің 31-інде) цитомегалия дамыды. В тобында 65,8% ЦМВ-инфекция анықталды, ал 11,7% (111 пациенттің 13-інде) цитомегалия дамыды. А тобында ЦМВ-мен байланысты төрт өлім тіркелген: 3 пациент ЦМВ-мен байланысты ауыр сепсистен өлді, ал 1 пациент ЦМВ-мен байланысты энцефалиттен өлді. ЦМВ-мен байланысты өлім жағдайында топта НеоЦитотект және ганцикловир препаратын біріктіріп қолданудың профилактика үшін монотерапия түріндегі Неоцитотектпен салыстырғанда статистикалық маңызды артықшылығын (Р=0,0326) көрсететіні анықталмады. Ашық бірорталықты зерттеуде аллотрансплантаттың ересек реципиенттерінде ЦМВ қарсы пассивті иммунизацияның әсерін зерттеді (1984 жылдан 1991 жылға дейін кезеңде жүрегі трансплантацияланған орташа жасы 47 жас 146 пациент). Бақылау кезеңі 13 айдан 73 айға дейін құрады (орта есеппен: 43 ай). Иммуносупрессиялық демеуші емге циклоспорин А және преднизон кірді. 11 пациент үшін бірінші жыл ішінде қайта ажырап қалу себебінен аталған режимге азатиоприн қосылды. Зерттелетін топта ЦМВ бар (R-) 65 пациент трансплантация кезінде НеоЦитотектті 150 мг/кг дозадан және операциядан кейін 2, 7, 14, 28, 42, 56 және 72 күндері 100 мг/кг дозадан қабылдады, сонымен қатар бақылау тобы ЦМВ-ның алдын алу үшін препарат қабылдамаған ЦМВ-мен (R+) бар 81-пациенттен құралған. Зерттелетін топта 65 пациенттің 21-інде (R -) (32,3%) ЦМВ-инфекция анықталды, ал 65 пациенттің 11-інде (R -) (16,9%) цитомегалия дамыды. Бақылау тобында 81 (R+) пациенттің 40-ында (49,4%) ЦМВ-инфекция анықталды, ал 81 (R+) пациенттің 10-ында (12,3%) цитомегалия дамыды. Өкпе трансплантациясы Ретроспективті бірорталықты зерттеуде ЦМВ-инфекцияның алдын алу және емдеу үшін иммуноглобулиннің цитомегаловирусқа қарсы әсерін зерттеді (2007 жылдан 2011 жылға дейін кезеңде өкпесі трансплантацияланған орташа жасы 52 жастағы (диапазоны: 17-67 жас) 156 ересек пациент бойынша нәтижелер талданды). Бақылаудың орташа ұзақтығы 19,2 айды құрады. Барлық пациенттер базиликсимабты бірінші желідегі терапия және үштік біріктірілімдегі иммуносупрессиялық терапия ретінде (такролимус, микофенолат мофетил, метилпреднизолон, содан кейін преднизолон) алды. Қауіп тобындағы (D+/R- немесе R+) барлық пациенттер трансплантациядан кейінгі бірінші апта ішінде ганцикловирді вена ішіне алды. Зерттелетін топта D+/R бар 23 пациент трансплантациядан кейін 1, 4, 8, 15 және 30 күндері, содан кейін ай сайын келесі жыл ішінде 2 мл/кг дозадан және валганцикловирді 6 ай ішінде қабылдады. Бақылау тобында R+ бар 133 пациент 3 ай ішінде валганцикловир қабылдады. Зерттелетін топта 23 пациенттің 14-інде (D+/R-) (61%) ЦМВ-инфекциясы, ал 23 пациенттің 4-інде (D+/R-) (17,4%) цитомегалия дамыды, ал бақылау тобында 133 пациенттің 46-інде (R+) (35%) ЦМВ-инфекциясы анықталды, ал 133 пациенттің 6-інде (R+) (4%) цитомегалия дамыды. Өлім-жітім зерттелетін топта 23 пациенттің 4-ін (D+R-) (17,4%) және бақылау тобында 133 пациенттің 40-ын (R+) (30%) құрады. Салыстырмалы ретроспективті зерттеулерде аллотрансплантат ЦМВ-серопозитивті донордан алған 68 ересек пациентте (орташа жасы: зерттелетін топта 55,8 жас және бақылау тобында 49,2 жас) өкпені трансплантациялағаннан кейін ЦМВ-ның алдын алу үшін біріктірілген терапияның әсерін зерттеді. Бақылаудың орташа кезеңі бақылау тобында 16,5 айды (5,3–69,5 ай) және зерттелетін топта 23,8 айды (11,9–35 ай) құрады. Бақылау тобында 30 пациент (1994 жылдан 2000 жылға дейінгі кезеңде) операциядан кейін алғашқы 3 ай ішінде ганцикловирді ғана қабылдады, зерттелетін топта 38 пациент (2000 жылдан 2004 жылға дейінгі кезеңде) трансплантациядан кейін бірінші ай ішінде НеоЦитотект препаратын 7 дозамен қосымша 1 мл/кг-нан қабылдады. 1-кесте: зерттеу нәтижелері Зерттелетін топ (ганцикловир + НеоЦитотект) (N = 38) — Бақылау тобы (тек ганцикловир) (N = 30) 1-жылдық тіршілік қабілеті — 81,6% — 63,3% 3-жылдық тіршілік қабілеті — 71,5% — 40% ЦМВ-ның реактивациясынсыз немесе жаңадан диагностикаланған инфекциясыз 1 жыл — 71,5% — 51,1% Зерттелетін топ (ганцикловир + НеоЦитотект) (N = 38) — Бақылау тобы (тек ганцикловир) (N = 30) ЦМВ реактивациясыз немесе жаңадан диагностикаланған инфекциясыз 3 жыл — 66,4% — 30% Бақылау кезеңінде цитомегалияның дамуы — 13,2% — 43,3% ЦМВ-мен байланысты пневмониттің дамуы — 13,2% — 33,3% ЦМВ-синдромның дамуы — 0% — 10% Облитерациялайтын бронхиолит синдромынсыз (ОБС) 1 жыл — 91,0% — 69,7% ОБС-сыз 3 жыл — 82% — 54,3% ЦМВ-мен байланысты өлім — 0% — 16,7% Сүйек кемігін трансплантациялау (СКТ) Рандомизацияланған салыстырмалы зерттеулерде туған бауырлары мен апа-қарындастарының (сіңлілерінің) (орташа жасы: 22 жас (НеоЦитотект) және 22,5 жас (бақылау)) HLA-фенотипі бойынша іріктелген аллогенді СКТ бастан өткерген 49 ересек пациентте ЦМВ-инфекцияның алдын алу үшін венаішілік гипериммуноглобулинді қолдануды зерттеді. Бақылау ұзақтығы 110 күнді құрады. Барлық пациенттер циклофосфамид қабылдады және дененің толық сәулеленуін алды. Зерттелетін топта 26 пациент 1 мл/кг дозада НеоЦитотект қабылдады, бақылау тобында 23 пациент СКТ кейін 7, 13, 33, 73 және 93 күндері 2 мл/кг дозадан қалыпты иммуноглобулин қабылдады. СКТ кейін алғашқы 110 күн ішінде 26 пациенттің 1-інде (4%) ЦМВ-мен байланысты интерстициалдық пневмонит, зерттелетін емдеу тобында және бақылау тобында 23 пациенттің 6-ынде (26%) дамыды. НеоЦитотект қабылдаған топтағы екі пациентте ЦМВ байланысты интерстициалдық пневмонит емді тоқтатқаннан кейін дамыды (143 және 153 күндері). Ашық, салыстырылмайтын зерттеуде СКТ бастан өткерген 93 ересек пациентте (орташа жасы: 22 жас, диапазоны: 1-ден 49 жасқа дейін) ЦМВ-гипериммуноглобулиннің және пероральді ацикловирдің көмегімен алдын алу арқылы ЦМВ-мен аурушаңдықтың төмендеуін зерттеді. «Трансплантат қожайынына қарсы» жедел реакциясы (ТҚҚР) 43 (48,3%) (ІІ дәреже), 18 (20,2%) (<IІ дәреже) және 28 (34,3%) (ІІІ-IV дәреже) пациенте байқалды. Дененің жаппай сәулеленуі операциядан 3 күн бұрын фракциялау әдісі бойынша орындалды. НеоЦитотект СКТ алдында екі рет 100 мг/кг дозада, содан кейін СКТ кейін әрбір үшінші апта сайын 100 күніне дейін енгізді. 93 пациенттің 11-інде (11,8%) ЦМВ-инфекция белгілері анықталды. Олардың барлығында ЦМВ-инфекциясы ЦМВ-гипериммуноглобулин қолданған кезде профилактика кезінде дамыды, тағы 5 пациентте вирус НеоЦитотектпен емді тоқтатқаннан кейін реактивацияланды. Ауыр ТҚҚР бар пациенттер арасында 38 пациенттің 10-ында (26,2%) жеңіл дәрежедегі ТҚҚР бар 55 пациенттің бірімен (1,8%) салыстырғанда ЦМВ-инфекция анықталды. Мета-анализ нәтижелері Клиникалық тиімділік бойынша әдеби деректердің мета-анализін зерттеу дизайнына қарамастан, профилактика мақсаттары үшін бекітілген көрсетілімдер бойынша қабылданатын НеоЦитотект препараты бойынша барлық жарияланған деректерді бағалау үшін жүргізді. ЦМВ-ты жұқтыру жиілігін бастапқы соңғы нүкте үшін талданатын параметр ретінде анықтады. Бір мета-анализ трансплантация типіне қарамастан барлық зерттеулерді, ал екіншісінде тек тұтас ағзаларды трансплантациялау жағдайларын (сүйек кемігін трансплантациялау/лейкемия ескерілмеген) қамтыды. Нәтижелер 2-кестеде берілген. 2-кесте: мета-анализ нәтижелері: НеоЦитотект n/N % Клоппер-Пирсон әдісі бойынша 95% - дық сенімді аралық — Бақылау тобы n/N % Клоппер-Пирсон әдісі бойынша 95% - дық сенімді аралық Мета-анализ (барлық көрсетілімдер) — 422/1137 37,1% 34,3% - 40,0% — 286/637 44,9% 41,0% - 48,9% Хи-квадраттың 2-жақты критерийі: p мәні = 0,001 Мета-анализ (бүйрек, жүрек және өкпе трансплантациясы) — 390/969 40,2% 37,1% - 43,4% — 283/603 46,9% 42,9% - 51,0% Хи-квадраттың 2-жақты критерийі: p мәні = 0,009 Екі талдауда да ЦМВ-инфекцияның едәуір төмендегені НеоЦитотект қабылдаған пациенттерде байқалды. Барлық көрсетілімдерді ескере отырып, ЦМВ жұқтыру жиілігі бақылау тобындағы пациенттердің 44,9% - дан НеоЦитотект тобындағы пациенттердің 37,1% - ға дейін төмендеді (р = 0,001). Тек бүйрек, жүрек және өкпе трансплантациясын ескере отырып, төмендеу барлық пациенттерде (р = 0,009) 46,9% - дан 40,2% - ға дейін құрады. Балалар Ретроспективті зерттеуде ацикловир плюс НеоЦитотект тиімділігі мен қауіпсіздігін алдын алу үшін, сондай-ақ бүйрек трансплантациясын бастан өткерген ЦМВ жоғары қаупі бар балаларда ганцикловирмен емдеуді ерте бастауды зерттеді (орташа жасы 14,1 ± 4,9 жас 79 пациент, диапазоны: 2,5-20 жас). Ең төменгі бақылау кезеңі 12 айды құрады. Иммуносупрессиялық режимге тірі донордан бүйрек алған 4 пациентте азатиоприн қосылған циклоспорин А және стероидтар кірді. Жедел қабылдамау жағдайлары венаішілік метилпреднизолонмен «импульстермен» емделді. R-ЦМВ бар 39 пациент трансплантациядан кейін бірінші күні 150 мг/кг дозада, операциядан кейін 15 және 30 күндері 100 мг/кг және операциядан кейін 45, 60 және 120 күндеріі 50 мг/кг дозадан және пероральді ацикловирді қабылдады. R+ ЦМВ бар 40 пациент R-ЦМВ бар пациенттердікіндей дозада тек ацикловирді пероральді ғана қабылдады. ЦМВ-инфекция болған кезде ганцикловирді күніне дене салмағына 10 мг дозадан кемінде 2 апта бойы немесе антигенемияның теріс нәтижелеріне қол жеткізгенге дейін вена ішіне қолданды. ЦМВ-серопозитивті донордан трансплантант алған 33 ЦМВ-серонегативті реципиенттің (R -) 18-і (54,5%) ЦМВ-инфекциясын жұқтырды, ал ЦМВ-серонегативті донордан (R -) трансплантант алған 6 ЦМВ-серонегативті реципиентте (R -) инфекциялар анықталған жоқ. Тек ацикловир қабылдаған R+ тобында D+ ЦМВ донорларынан трансплантант алған R+ ЦМВ 28 реципиенттің 11-і (39,3%) ЦМВ инфекциясын жұқтырды, ал D-ЦМВ донорларынан трансплантант алған R+ ЦМВ 12 реципиентті тек бір реципиенті ЦМВ инфекциясын (8,3%) жұқтырды.

Енгізер алдында препаратты бөлме температурасына немесе дене температурасына дейін жылыту керек. НеоЦитотект® препаратын енгізер алдында құтының ішіндегісін көзге көрінетін бөлшектердің бар-жоғына немесе ерітіндінің мөлдірлігін көзбен шолып тексеру қажет. Ерітінді мөлдір немесе сәл бұлыңғырланатын, түссіз немесе бозғылт сары болуы керек. Мөлдір емес немесе тұнбасы бар ерітіндіні қолдануға тыйым салынады. Пайдаланылмаған дәрілік препаратты немесе қалдықтарды тиісті жергілікті талаптарға сәйкес утилизациялау керек. Дозалау режимі Алғаш ашылғаннан кейін дереу пайдалану ұсынылады. Бір реттік доза кг дене салмағына 1 мл құрайды. Препаратты енгізу трансплантациялау күні басталуы керек. Сүйек кемігін трансплантациялау жағдайында трансплантациялаудан 10 күн бұрын, атап айтқанда, ЦМВ-серологиялық-позитивті пациенттерде профилактикалық емдеу қарастырылуы мүмкін. НеоЦитотект® препаратын 10 минут ішінде кг дене салмағына 0,08 мл инфузияның бастапқы жылдамдығымен вена ішіне енгізу керек. Жағымсыз реакция жағдайында не енгізу жылдамдығы азайтылуы тиіс, не инфузияны тоқтату керек. Егер препаратты жақсы көтерсе, енгізу жылдамдығын инфузияның қалған бөлігі үшін кг дене салмағына 0,8 мл дейін біртіндеп ең жоғарысына арттыруға болады Қабылдау уақытының көрсетілуімен қолдану жиілігі Жалпы алғанда, кем дегенде 2 аптадан 3 аптаға дейінгі аралықпен 6 бір реттік доза жасалуы керек. Балалар Балалар мен жасөспірімдердің (0-18 жас) дозасын есептеу ересектерде мұндай дозадан айырмашылығы жоқ, өйткені әрбір көрсетілім үшін доза дене салмағына көрсетілген және жоғарыда сипатталған жағдайлардың клиникалық нәтижесіне байланысты түзетіледі. Бауыр функциясының жеткіліксіздігі бар пациенттер Дозаны түзетуді талап ететін деректер жоқ. Бүйрек функциясының жеткіліксіздігі бар пациенттер Егер клиникалық кепілдік болмаса, дозаны түзету талап етілмейді, Арнайы ескертулер бөлімін қараңыз. Егде жастағы пациенттер Егер клиникалық кепілдік болмаса, дозаны түзету талап етілмейді, Арнайы ескертулер бөлімін қараңыз. Енгізу әдісі мен жолы Вена ішіне қолдануға арналған. Емдеу ұзақтығы Егер пациентте осы дәрі-дәрмекті пайдалануға қатысты қосымша сұрақтар болса, онда ол өз дәрігеріне жүгіну керек. Тоқтату симптомдары қаупінің бар-жоғын көрсету Қатысты емес. Дәрілік препаратты қолдану тәсілін түсіндіру үшін медициналық қызметкер кеңесіне жүгіну жөніндегі кеңестер Егер пациентте осы дәрі-дәрмекті пайдалануға қатысты қосымша сұрақтар болса, онда ол өз дәрігеріне жүгіну керек.

• белсенді затқа немесе препараттың қосымша заттарының кез келгеніне аса жоғары сезімталдық, • IgA-ға антиденелер өндірілген селективті IgA тапшылығы бар пациенттер, құрамында IgA бар препараттарды қабылдағанда анафилаксияны туындатуы мүмкін.

Жағымсыз құбылыстардың жиілігін анықтау мынадай критерийлерге сәйкес жүргізіледі: өте жиі (≥ 1/10), жиі (≥ 1/100 < 1/10), жиі емес (≥ 1/1000 < 1/100), сирек (≥ 1/10000 < 1/1000), өте сирек (< 1/10000), белгісіз (қолда бар деректердің негізінде бағалау мүмкін емес). Клиникалық сынақтардан жағымсыз реакциялар: Цитомегаловирусқа қарсы иммуноглобулиндер Биотест препараттарымен жүргізілетін, барлығы 33 пациент қатысқан клиникалық сынақтар бағдарламасында (3 клиникалық сынақ, бір реттік доза) осы препараттармен байланысты жағымсыз реакциялар анықталған жоқ. Постмаркетингтік кезеңнен жағымсыз реакциялар (жиілігі белгісіз - қолда бар деректер негізінде бағалау мүмкін емес): Жиілігі белгісіз • гемолитикалық анемия • анафилаксиялық шок, анафилаксиялық реакциялар, анафилактоидты реакциялар, аса жоғары сезімталдық • бас ауыру, бас айналу • құсу • бөртпе, эритема, дәрілік бөртпе, қышу • артралгия • бүйрек функциясының жеткіліксіздігі • қалтырау, қызба, шаршау • қан сарысуындағы креатинин деңгейінің жоғарылауы Қауіпсіздік бейінінің қысқаша сипаттамасы. Адамның қалыпты иммуноглобулиндері туындатқан жағымсыз реакциялар (азаю жиілігімен) келесілерді қамтиды (сондай-ақ 4.4 бөлімін қараңыз.): • қалтырау, бас ауыру, бас айналу, қызба, құсу, аллергиялық реакциялар, жүрек айну, артралгия, төмен артериялық қысым және орташа деңгейдегі бел ауыруы • қайтымды гемолитикалық реакциялар; әсіресе А, B және AB қан топтары бар пациентттерде және қан құюды талап ететін (сирек) гемолитикалық анемия • (сирек) артериялық қысымның кенеттен төмендеуі және жекелеген жағдайларда, алдыңғы енгізу кезінде пациентте жоғары сезімталдық реакциясы болмаған кезде де анафилаксиялық шок • (сирек) терінің өтпелі реакциялары (қызылжегі - жиілігі белгісіз) • (өте сирек) тромбоэмболиялық реакциялар, мысалы, миокард инфаркті, инсульт, өкпе эмболиясы, терең веналар тромбозы • қайтымды асептикалық менингит жағдайлары • сарысудағы креатинин деңгейінің жоғарылауы және / немесе бүйрек функциясының жедел жеткіліксіздігі туындау жағдайлары • қан құюмен байланысты өкпенің жедел зақымдану жағдайлары Трансмиссиялық агенттерге қатысты қауіпсіздік туралы ақпарат алу үшін Арнайы ескертулер бөлімін қараңыз. Жағымсыз дәрілік реакциялар туындағанда медициналық қызметкерге, фармацевтикалық қызметкерге немесе, дәрілік препараттардың тиімсіздігі туралы хабарламаларды қоса, дәрілік препараттарға болатын жағымсыз реакциялар (әсерлер) жөніндегі ақпараттық деректер базасына тікелей хабарласу керек Қазақстан Республикасы Денсаулық сақтау министрлігі Медициналық және фармацевтикалық бақылау комитеті «Дәрілік заттар мен медициналық бұйымдарды сараптау ұлттық орталығы» ШЖҚ РМК http://www.ndda.kz

Симптомдары: артық дозалануы гиперволемияны және қанның аса тұтқырлығын, әсіресе жоғары қаупі бар пациенттерде, оның ішінде егде жастағы науқастарда немесе жүрек немесе бүйрек функциясының жеткіліксіздігі бар науқастарда тундатуы мүмкін. Емі: препаратты енгізуді тоқтату, симптоматикалық ем. Дәрілік препараттың бір немесе бірнеше дозаларын қабылдауды өткізіп алғанда қабылдануы қажет шаралар НеоЦитотект® прапаратымен инфузия сізге ауруханада дәрігер немесе медбике жүргізеді, сондықтан сіз инфузияны жіберіп алуыңыз екіталай. Дегенмен, инфузияны жіберіп алдым деп ойласаңыз, дәрігерге хабарлаңыз.

Пациент препаратты пайдаланар алдында дәрігермен және/немесе медбикемен сөйлесу керек, егер пациент: • адамның иммуноглобулинімен алғаш рет емделіп немесе емінде ұзақ үзіліс болса немесе иммуноглобулин препаратын ауыстырса. Бұл жағдайларда жағымсыз реакциялар жиі туындауы мүмкін және дәрігер пациентке мұқият мониторинг жүргізу қажет • егер пациентте иммуноглобулиндерге аллергия болса. Пациентте иммуноглобулиндерге аллергия болуы мүмкін, тіпті оны білмесе де, бұрын иммуноглобулиндермен емделген болса да, оларды жақсы көтереген болса да. Дегенмен, аса жоғары сезімталдық реакциялары сирек кездеседі. • емделмеген инфекциясы немесе бірінші себепті ұзақ (созылмалы) қабынуы бар. • артық салмақпен ауырады немесе егде жастағы пациент болса, • жоғары артериялық қысымымен, қант диабетімен ауырады немесе жүрек-қантамыр аурулары бар, • қан ұюдың жоғары қаупі бар, • егер пациент төсек тартып жатса немесе ұзақ уақыт бойы қозғалмаса, • қан көлемі төмен (гиповолемия) немесе пациенттің қаны әдеттегіден қоюлау, • бүйрек ауруы бар немесе бүйрекке зиян келтіруі мүмкін дәрі-дәрмектерді қабылдаған. Бұл жағдайларда жағымсыз әсерлердің жоғары даму қаупі бар. Дәрігер осы препаратпен емдеуді тоқтатуды немесе басқа да сақтандыру шараларын (мысалы, инфузияның өте баяу жылдамдығы) қолдануды талап етуі мүмкін. Инфузия кезіндегі реакциялар Егер пациент НеоЦитотект® препаратымен инфузия кезінде реакцияның келесі кез келген белгілерін сезінсе, яғни бас ауыру, ысыну, қалтырау, бұлшықет ауыруы, ысқырық дем, жүрек соғуының жиілеуі, бел ауыруы, жүрек айну және қан қысымы төмен болса, онда пациент бұл туралы дереу өз дәрігеріне хабарлауы қажет. Дәрігер инфузия жылдамдығын азайтуды немесе инфузияны толық тоқтатуды және туындаған реакцияларды емдеу үшін қажетті медициналық іс-шараларды бастауды шешеді. Арнайы сақтандырулар Балалар Ересектерде көрсетілген препаратты пайдалану жөніндегі айрықша нұсқаулар мен сақтық шаралары балаларда да ескерілуі тиіс. Қадағалануы Биологиялық дәрілік заттардың қадағалануын жақсарту үшін енгізілген препараттың атауы мен партия нөмірін мұқият жазып алу қажет. Қолдану кезіндегі сақтандыру шаралары Келесі ережелерді сақтай отырып, ықтимал асқынуларды жиі болдырмауға болады: • препаратты бастапқы баяу енгізу кезінде (0,08 мл/кг/дене салмағы/сағ) пациент адамның иммуноглобулиніне сезімтал емес екеніне көз жеткізу керек; • инфузияның барлық уақытында жағымсыз әсерлердің кез келген белгілерінің пайда болуына пациентке мұқият мониторинг жүргізу. Әсіресе, бұрын ешқашан адамның иммуноглобулиндерін қабылдамаған немесе иммуноглобулиндердің басқа да препараттарын қабылдаған немесе иммуноглобулиндер бұрын енгізілген пациенттерді ықтимал жағымсыз реакцияларды анықтау үшін бірінші инфузия және бірінші инфузиядан кейін бірінші сағат бойы ауруханада мұқият бақылау керек. Барлық қалған пациенттер енгізу аяқталғаннан кейін кемінде 20 минут бақылауда болуы керек. Адамның қалыпты иммуноглобулинін енгізген кезде барлық пациенттерге: • иммуноглобулинмен жүргізілетін инфузия басталғанға дейін адекватты гидратация • диурезді мониторингілеу • сарысудағы креатинин деңгейін мониторингілеу • «ілмекті» диуретиктерді қатар қолданудан бас тарту, Басқа дәрілік препараттармен өзара әрекеттесулері бөлімін қараңыз Жағымсыз реакция жағдайында не енгізу жылдамдығы төмендетілуі керек, не инфузия тоқтатылуы керек. Қажетті емдеу жағымсыз реакцияның сипаты мен ауырлығына байланысты. Инфузия кезіндегі реакциялар Кейбір жағымсыз реакциялар (мысалы, бас ауыру, ысыну, қалтырау, миалгия, ысқырық дем, тахикардия, бел ауыруы, жүрек айну және гипотензия) инфузия жылдамдығымен байланысты болуы мүмкін. Қолдану тәсілі мен дозалары бөлімінде берілген ұсынылатын инфузия жылдамдығы қатаң сақталуы керек. Пациенттердің инфузияның барлық кезеңінде кез келген симптомдары мұқият бақылауда болуы керек. Жағымсыз реакциялар жиі туындауы мүмкін: • адамның иммуноглобулинін алғаш рет қабылдаған пациенттерде немесе сирек жағдайларда адамның қалыпты иммуноглобулині бар бір препараттан баламалы препаратқа ауыстыру, немесе алдыңғы инфузиядан кейін ұзақ аралық болған кезде, • емделмеген инфекциясы немесе негізгі созылмалы қабынуы бар пациенттерде. Аса жоғары сезімталдық Аса жоғары сезімталдық реакциялары сирек байқалады. Анафилаксия • IgA қарсы антиденелері бар IgA анықталмаған • адамның қалыпты иммуноглобулинмен алдыңғы ем алған пациенттерде дамуы мүмкін. Шок болған жағдайда шок кезінде стандартты медициналық көмек көрсету керек. Тромбоэмболия Адамның қалыпты иммуноглобулинін қабылдау мен миокард инфарктісі, ми қантамырларының жедел бұзылуы (инсультті қоса алғанда), өкпе артериясының тромбоэмболиясы және қантамырлардың асқыну қаупі жоғары пациенттер үшін иммуноглобулиннің көп ағуына байланысты қан тұтқырлығының салыстырмалы жоғарылауымен байланысты терең веналардың тромбозы сияқты тромбоэмболиялық асқынулар арасындағы байланыстың клиникалық дәлелі бар. Семіздігі және бұрын бар тромбтардың түзілу қаупі факторлары бар пациенттерге адамның қалыпты иммуноглобулинін тағайындағанда және енгізгенде сақ болу керек (мысалы, егде жас, гипертензия, қант диабеті, анамнезінде қантамырлық аурулардың немесе тромбоздық эпизодтардың болуы, туа біткен немесе жүре пайда болған тромбофлебиялық бұзылулар, иммобилизацияның ұзақ кезеңі, ауыр гиповолемия, қан тұтқырлығы жоғары аурулар). Тромбоэмболиялық жағымсыз реакциялар қаупі жоғары пациенттерге адамның қалыпты иммуноглобулин ең аз дозалы инфузия жылдамдығында енгізілуі керек. Бүйрек функциясының жеткіліксіздігі Бүйрек функциясының жедел жеткіліксіздігі жағдайлары адамның қалыпты иммуноглобулинін қабылдаған пациенттерде тіркелген. Көп жағдайларда, қауіп факторлары бұрыннан бар бүйрек функциясының жеткіліксіздігімен, қант диабетімен, гиповолемиямен, артық салмақпен, нефроуытты дәрілік заттарды қатар қолданумен немесе 65-тен асқан жаспен анықталған. Бүйрек параметрлері венаішілік иммуноглобулиндермен инфузия жасауға дейін, әсіресе бүйрек функциясының жедел жеткіліксіздігінің даму қаупі жоғары және тиісті уақыт аралығынан кейін қайта бағалануы керек. Бүйрек функциясының жедел жеткіліксіздігі қаупі бар пациентттерде вена ішіне енгізуге арналған иммуноглобулин препараттарын инфузияның ең аз жылдамдығымен және ең аз дозадан тағайындау керек. Бүйрек функциясы бұзылған жағдайда иммуноглобулиндермен емдеуді тоқтатуды қарастыру қажет. Сонымен қатар, бүйрек дисфункциясы мен бүйрек функциясының жедел жеткіліксіздігі туралы хабарламалар құрамында сахароза, глюкоза және мальтоза сияқты әртүрлі қосымша заттар бар адамның қалыпты иммуноглобулинінің көптеген тіркелген препараттарын қолданумен байланысты болды, құрамында сахароза тұрақтандырғыш ретінде болатын препараттарға жалпы санның үлкен пропорциялы емес үлесі келеді. Қауіп тобындағы пациенттер үшін құрамында сахароза жоқ адамның қалыпты иммуноглобулині препараттарын қолдануды қарастыруға болады. НеоЦитотект® препаратының құрамында сахароза, глюкоза және мальтоза жоқ. Асептикалық менингит синдромы (АМС) Адамның қалыпты иммуноглобулинімен емдеуге байланысты асептикалық менингит синдромы туралы хабарланды. Синдром әдетте адамның қалыпты иммуноглобулинін енгізгеннен кейін 2 күнге дейін бірнеше сағат ішінде басталады. Жұлын сұйықтығын зерттеу көбінесе плеоцитозбен мм3-ке бірнеше мың жасушаға дейін, негізінен гранулоциттік сериядан және ақуыздың бірнеше жүз мг/дл-ге дейін жоғарылатылған деңгейінен оң болады. АМС адамның қалыпты иммуноглобулинімен жоғары дозада (2 г/кг) емдеуіне байланысты жиі туындауы мүмкін. Осындай белгілері мен симптомдары бар пациенттер мұқият неврологиялық тексеруден, соның ішінде менингиттің басқа себептерін жоққа шығару үшін жұлын сұйықтығын талдаудан өтуі керек. Венаішілік иммуноглобулиндермен емдеуді тоқтату бірнеше күн бойы асқынусыз АМС-ның ремиссиясын туындатты. Гемолитикалық анемия Адамның қалыпты иммуноглобулині препараттарында гемолизин ретінде әрекет ететін және эритроциттердің иммуноглобулинмен in vivo жабуын туындататын, тікелей оң антиглобулин реакциясын (Кумбс сынамасы) және сирек гемолизді туындататын қан тобының антиденелері болуы мүмкін. Гемолитикалық анемия эритроциттер секвестрациясының артуына байланысты емнен кейін дамуы мүмкін (RBC). Адамның қалыпты иммуноглобулинін қабылдайтын пациенттер гемолиздің клиникалық белгілері мен симптомдарының бар-жоғына бақылануы керек, Жағымсыз реакциялардың сипаттамасы бөлімін қараңыз. Нейтропения / лейкопения Нейтрофилдер санының уақытша азаюы және/немесе нейтропения эпизодтары, кейде ауыр, венаішілік иммуноглобулиндермен емделгеннен кейін хабарланған. Бұл әдетте иммуноглобулиндерді енгізгеннен кейін сағат немесе күн ішінде байқалады және өздігінен 7-14 күн ішінде кетіп қалады. Қан құюмен байланысты өкпенің жедел зақымдануы Венаішілік иммуноглобулиндер қабылдаған пациенттерде өкпенің жедел кардиогенді емес ісінуі туралы бірнеше хабарлама болды [Қан құюмен байланысты өкпенің жедел зақымдануы (ҚҚБӨЖЗ)]. ҚҚБӨЖЗ айқын гипоксиямен, ентікпемен, тахипноэмен, цианозбен, қызбамен және гипотензиямен сипатталады. ҚҚБӨЖЗ симптомдары әдетте 6 сағат ішінде құю кезінде немесе құю кезінде, жиі 1-2 сағат ішінде дамиды. Осылайша, венаішілік иммуноглобулиндердің реципиенттері мониторингіден өтуі керек және венаішілік иммуноглобулиндермен жасалатын инфузия өкпелік жағымсыз реакциялар болған жағдайда дереу тоқтатылуы тиіс. ҚҚБӨЖЗ қарқынды терапия бөліміне дереу жатқызуды талап ететін өмірге ықтимал қауіп төндіретін жағдай болып табылады. Серологиялық тест нәтижелеріне әсері Иммуноглобулинді енгізгеннен кейін пациенттің қанында әртүрлі пассивті берілген антиденелердің транзиторлық жоғарылауы серологиялық тестілердің жалған оң нәтижелерін беруі мүмкін. Эритроциттер антигендеріне антиденелерді пассивті беру, мысалы, А, В, D қызыл жасушалардың алло-антиденелерін анықтауға арналған кейбір серологиялық тестілердің нәтижелерін бұрмалауы мүмкін, мысалы, тікелей антиглобулиндік тест (DAT, Кумбс тікелей тесті). Трансмиссиялық агенттер Адам қанынан немесе плазмасынан алынған дәрілік заттарды қолданудан туындаған инфекция қоздырғыштарының берілуін болдырмау жөніндегі стандартты шаралар донорларды таңдауды, инфекцияның ерекше маркерлері үшін жеке донорлықтың және плазма пулдарының скринингін және вирустарды белсенділігін жою/ жою үшін тиімді өндірістік кезеңдерді қосуды қамтиды. Осыған қарамастан, адам қанынан немесе плазмасынан алынған дәрілік затты енгізу кезінде инфекциялық агенттердің берілу ықтималдығын толық жоққа шығаруға болмайды. Бұл белгісіз вирустар мен басқа қоздырғыштарға да қатысты. Қабылданатын шаралар АИТВ, ВГВ және СГВ сияқты қабықты вирустарға қатысты және АГВ-ның қабықты емес вирусы үшін тиімді болып саналады. Қабылданған шаралар В19 парвовирус сияқты қабықты емес вирустарға қатысты шектеулі тиімділігі болуы мүмкін. Қолда бар клиникалық тәжірибе адамның қалыпты иммуноглобулині препараттарын қолдану кезінде А гепатиті вирусының немесе В19 парвовирусының берілу жағдайларының жоқтығын куәландырады және сондай-ақ вирустық қауіпсіздікті арттыру үшін антиденелердің болуы үлкен маңызы бар деп болжанады.

Жүктілік Препаратты жүкті әйелдерге қолдану қауіпсіздігіне клиникалық зерттеулер жүргізілмеген, сондықтан препаратты жүкті және бала емізетін әйелдерге сақтықпен қолдану керек. Венаішілік иммуноглобулин препараттары плацента арқылы 3-ші триместрдің ішінде жиі өтетіні дәлелденді. Иммуноглобулиндерді қолданудың клиникалық тәжірибесі цитомегаловирусқа қарсы иммуноглобулиндерді енгізуге қатысты қосымша дәлелдеуші деректер, оларды енгізу жүктілік ағымына, шаранаға және жаңа туған нәрестеге жағымсыз әсер етпейтінін растады. Лактация Иммуноглобулиндер емшек сүтімен бірге шығады. Емшек еметін жаңа туған нәрестелер/ сәбилер үшін жағымсыз әсерлер күтілмейді. Дәрілік заттың көлік құралдарын және қауіптілігі зор механизмдерді басқару қабілетіне әсер ету ерекшеліктері НеоЦитотект® көлік құралдарын басқару және механизмдермен жұмыс істеу қабілетіне шамалы әсер етеді. Емдеу кезінде жағымсыз реакцияларды сезінетін пациенттер көлік құралдарын басқаруға және механизмдермен жұмыс істеуге кіріспес бұрын олар басылғанша күте тұру керек.

Бұл препаратты басқа дәрілік заттармен, вена ішіне енгізуге арналған иммуноглобулиннің қандай да бір басқа препараттарымен араластыруға болмайды. Тірі аттенуирленген вирустық вакциналар Иммуноглобулиндер қызылша, қызамық, эпидемиялық паротит және желшешек сияқты вирустық ауруларға қарсы тірі аттенуирленген вакциналардың тиімділігін 6 аптадан бастап 3 айға дейін төмендетуі мүмкін. Жоғарыда аталған инфекцияларға қарсы вакцинациялауды НеоЦитотек® енгізілгеннен кейін 3 ай өткеннен кейін ерте емес жүргізу керек. Қызылшаға қарсы вакцинаның тиімділігіне теріс әсер ету 1 жылға дейін созылуы мүмкін. Сондықтан қызылшаға қарсы вакцина алған пациенттердің антиденелер статусын тексеру қажет. Ілмекті диуретиктер Ілмекті диуретиктерді бір мезгілде қолданудан сақ болу қажет. Балалар Ересектерде байқалатын дәрілермен өзара әрекеттесуі балаларда да туындауы мүмкін деп күтіледі.

Сақтау мерзімі 3 жыл. Жарамдылық мерзімі өткеннен кейін қолдануға болмайды. Сақтау шарттары Жарықтан қорғалған жерде 2 °С-ден 8 °С-ге дейінгі температурада, мұздатып қатыруға болмайды. Балалардың қолы жетпейтін жерде сақтау керек!