Келесі дәрілік заттарды қатаң түрде пайдалануға болмайды:
Астемизол, цизаприд, домперидон, пимозид және терфенадин:
Цизаприд деңгейінің жоғарылауы кларитромицин мен цизапридті бір мезгілде қабылдап жүрген пациенттерде тіркелді. Бұл QT аралығының ұзаруына және, қарыншалық аритмияны, қарыншалардың фибрилляциясын және «пируэт» типті полиморфты қарыншалық тахикардияны қоса, жүрек ырғағының бұзылуына әкелуі мүмкін.
Ұқсас әсерлер кларитромицинді және пимозидті бір мезгілде қабылдап жүрген пациенттерде байқалды. Макролидтер терфенадиннің метаболизмін өзгертетіндігі мәлімделді, бұл терфенадин деңгейінің жоғарылауына әкеледі, ол кейде QT аралығының ұзаруы, қарыншалық тахикардия, қарыншалардың фибрилляциясы сияқты жүрек аритмияларымен астасады. Кларитромицинді және терфенадинді бір мезгілде қабылдау сарысуда терфенадиннің қышқыл метаболиті деңгейінің 2-3 есеге артуына және QT аралығының ұзаруына әкелді, бұл клиникалық тұрғыдан анықталатын әсерге әкелмеді. Ұқсас әсерлер астемизолды және басқа макролидтерді бір мезгілде қабылдағанда байқалды.
Қастауыш алкалоидтары:
Постмаркетингтік есептер кларитромицинді эрготаминмен немесе дигидроэрготаминмен бірге қолдану қастауышпен, қантамырлардың спазмымен және аяқ-қолдардың және орталық жүйке жүйесін қоса басқа тіндердің ишемиясымен сипатталатын жедел уыттанумен байланысты екендігін көрсетеді. Кларитромицинді және қастауыш алкалоидтарын бір мезгілде қабылдауға болмайды.
Пероральді мидазолам
Пероральді мидазоламды және кларитромицинді бір мезгілде қабылдауға болмайды.
HMG-CoA редуктаза тежегіштері (статиндер).
Кларитромицинді ловастатинмен немесе симвастатинмен бір мезгілде қолдануға болмайды, өйткені бұл статиндер CYP3A4-пен қарқынды метаболизденеді, ал кларитромицинмен қатар емдеу плазмадағы концентрациясын арттырады, бұл рабдомиолизді қоса, миопатияның туындау қаупін арттырады. Рабдомиолиз туралы мәлімдемелер кларитромицинді осы статиндермен бір мезгілде қабылдап жүрген пациенттер үшін алынды. Егер кларитромицинмен емдемеске болмаса, онда ловастатинмен немесе симвастатинмен емдеуді емдеу курсы ішінде тоқтату керек. Кларитромицинді статиндермен бірге тағайындағанда сақтық таныту керек. Кларитромицинді статиндермен бір мезгілде қолданбасқа болмайтын жағдайларда статиннің тіркелген ең төмен дозасын тағайындау ұсынылады. CYP3A метаболизміне байланысты емес статинді (мысалы, флювастатинді) пайдалануды қарастыруға болады. Пациенттер миопатия белгілері мен симптомдарының бар-жоқтығына тексерілуі тиіс.
Басқа дәрілік препараттардың кларитромицинге ықпалы
CYP3A индукторлары болып табылатын дәрілік заттар (мысалы, рифампицин, фенитоин, карбамазепин, фенобарбитал, шайқурай) кларитромициннің метаболизмін туындатуы мүмкін. Бұл кларитромициннің субтерапиялық деңгейіне әкелуі мүмкін, ал ол тиімділігінің төмендеуіне әкеледі. Бұдан басқа, плазмада CYP3A индукторы деңгейін бақылау қажет болуы мүмкін, ол CYP3A кларитромицинмен тежелуі салдарынан жоғарылауы мүмкін (сондай-ақ енгізілетін CYP3A4 индукторы үшін тиісті өнім туралы ақпаратты қараңыз). Рифабутинді және кларитромицинді бір мезгілде қабылдау рифабутин деңгейінің артуына және сарысудағы кларитромицин деңгейінің төмендеуіне, сондай-ақ увеит қаупінің артуына әкелді.
Келесі препараттар кларитромицинің айналымдағы концентрациясына ықпалын тигізетіні белгілі немесе тигізеді деп шамаланады. Кларитромициннің дозасын түзету немесе емделудің баламалы әдістерін қарастыру қажет болуы мүмкін.
Эфавиренц, невирапин, рифампицин, рифабутин және рифапентин.
P450 цитохромы метаболизмі жүйесінің эфавиренц, невирапин, рифампицин, рифабутин және рифапентин сияқты күшті индукторлары кларитромициннің метаболизмін жылдамдатуы, сөйтіп плазмадағы кларитромицин деңгейін төмендетуі мүмкін, ал сол уақытта микробиологиялық белсенді болып табылатын метаболит 14-ОН-кларитромицин деңгейін арттыруы мүмкін. Кларитромициннің және 14-ОН-кларитромициннің микробиологиялық белсенділігі әртүрлі бактериялар үшін әртүрлі болатындықтан, болжамды емдік әсері кларитромициді және фермент индукторларын бір мезгілде тағайындағанда бұзылуы мүмкін.
ЭтравиринКларитромициннің әсері этравирин есебінен төмендеді; Алайда белсенді метаболиттің, 14-ОН-кларитромициннің концентрациялары арттырылды. 14-OH-кларитромициннің Mycobacterium avium (MAC) кешеніне қатысты белсенділігі төмен болғандықтан, осы патогенге қатысты жалпы блсенділігі өзгертілуі мүмкін; сондықтан МАС емдеу үшін кларитромицинге баламаларды қарастыру керек.
Флуконазол
Тәулігіне 200 мг флуконазолды және тәулігіне екі рет 500 мг кларитромицинді бір мезгілде қолдану кларитромициннің орташа тұрақты ең төмен концентрациясының (Cmin) және қисық астындағы ауданның (AUC), сәйкесінше, 33%-ға және 18%-ға артуына әкелді. Флуконазолды қатар енгізу тұрақты жағдайда белсенді метаболит 14-ОН-кларитромициннің концентрациясына елеулі ықпалын тигізген жоқ. Кларитромициннің дозасын түзетудің қажеті болмайды.
РитонавирӘрбір сегіз сағат сайын 200 мг ритонавирді және әрбір 12 сағат сайын 500 мг кларитромицинді бір мезгілде қабылдау кларитромицин метаболизмінің айтарлықтай тежелуіне әкелді. Ритонавирмен бір мезгілде қабылдағанда кларитромициннің Cmax 31%-ға, Cmin 182%-ға артты, ал AUC 77%-ға артты. 14-ОН-кларитромицин түзілуінің іс жүзінде толық тежелгені білінді. Кларитромицин үшін емдік ауқым үлкен болғандықтан, бүйрек функциясы қалыпты пациенттерде дозаны төмендету қажеттілігі жоқ. Дегенмен, бүйрек функциясының жеткіліксіздігі бар пациенттер үшін дозалаудың келесі түзетулерін ескеру керек: креатинин клиренсі минутына 30-дан 60 мл-ге дейінгі пациенттер үшін кларитромициннің дозасын 50%-ға төмендету керек; креатинин клиренсі <30 мл / мин пациенттер үшін кларитромициннің дозасын 75%-ға төмендету керек. Кларитромициннің тәулігіне 1 г-ден асатын дозаларын ритонавирмен бір мезгілде тағайындамау керек. Дозаны осылай түзетуді бүйрек функциясы төмендеген пациенттерде ритонавирді АИТВ протеазаның атазанавирді және саквинавирді қоса басқа тежегіштерімен бірге фармакокинетикалық күшейткіш ретінде пайдаланған кезде ескеру керек.
Кларитромициннің басқа дәрілік заттарға ықпалы
CYP3A-мен өзара әрекеттесуіне негізделгендер
CYP3A-ны тежейтіндігі белгілі кларитромицинді және негізінен CYP3A-мен метаболизденетін дәрілік заттарды бірге енгізу дәрілік заттардың концентрациясының жоғарылауымен байланысты болуы мүмкін, ол қатар қолданылатын дәрілік заттардың емдік те, сонымен қатар жағымсыз әсерін де арттыра немесе ұзарта алады.
CYP3A астемизол, цизаприд, домперидон, пимозид және терфенадин қабылдап жүрген пациенттерге, QT аралығының ұзару және, қарыншалық тахикардияны, қарыншалардың фибрилляциясын және «пируэт» типті полиморфты қарыншалық тахикардияны қоса, жүрек аритмиялары қаупіне байланысты, кларитромицинді пайдалануға болмайды.
Қастауыш алкалоидтарын, пероральді мидазоламды, негізінен CYP3A4-мен (мысалы, ловастатинмен және симвастатинмен), колхицинмен, тикагрелормен және ранолазинмен метаболизденетін HMG CoA-редуктаза тежегіштерін пайдаланғанда да кларитромицинді қолдануға болмайды.
Егер кларитромицинді CYP3A ферментінің субстраттары болып табылатыны белгілі басқа дәрілік заттармен бірге енгізсе, әсіресе CYP3A субстратының қауіпсіздік қоры ауқымды болмаса (мысалы, карбамазепин) және/немесе субстрат осы ферментпен қарқынды түрде метаболизденетін болса, сақтық таныту қажет. Кларитромицинді бір мезгілде қабылдап жүрген пациенттерде дозаны түзетуді қарастыруға болады және, бұл мүмкін болса, негізінен CYP3A-мен метаболизденетін дәрілердің сарысулық концентрацияларын мұқият бақылау керек. Препараттар немесе белгілі бір CYP3A изозимімен метаболизденетіні белгілі немесе болжамды препараттар класы альфентанил, бромокриптин, алпразолам, астемизол, карбамазепин, цилостазол, цизаприд, циклоспорин, дизопирамид, қастауыш алкалоидтары, ловастатин, метилпреднизолон, мидазолам, омепразол, пероральді антикоагулянттар (мысалы, варфарин, ривароксабан, апиксабан, эдоксабан), атипиялық психозға қарсы препараттар (мысалы, кветиапин), пимозид, хинидин, рифабутин, силденафил, симвастатин, сиролимус, такролимус, терфенадин, триазолам және винбластин қамтиды (бірақ бұл тізім толық болып табылмайды).
P450 цитохромы жүйесінде басқа изозимдер арқылы ұқсас механизмдер бойынша өзара әрекеттесетін препараттар фенитоинды, теофиллинді және вальпроатты қамтиды.
Тікелей әсер ететін пероральді антикоагулянттар (ТӘПА)
Дабигатран (ТӘПА) Р-qp тасымалдаушысы үшін субстрат болып табылады. Ривароксабан мен апиксабан CYP3A4 арқылы метаболизденеді және сондай-ақ P-qp үшін де субстрат болып табылады. Кларитромицинді осы препараттармен бір мезгілде тағайындауды, әсіресе қан кету қаупі жоғары пациенттерде абайлап жүргізу қажет.
Аритмияға қарсы препараттар.
Кларитромицинді және хинидинді немесе дизопирамидті бір мезгілде қолданғанда. Кларитромицинді осы препараттармен бір мезгілде тағайындағанда электрокардиограммалар QT аралығының ұзаруы тұрғысында бақылануы тиіс. Кларитромицинмен емдеу кезінде сарысулық хинидин және дизопирамид деңгейлерін бақылау керек. Пост-маркетингтік деректер кларитромицинді және дизопирамидті бір мезгілде тағайындағанда гипогликемия жағдайлары туралы мәлімдеді. Сондықтан қандағы глюкоза деңгейлерін кларитромицинді және дизопирамидті қатар енгізу кезінде бақылау керек.
Пероральді гипогликемиялық заттар / Инсулин
Натеглинид және репаглинид сияқты кейбір гипогликемиялық препараттармен бірге CYP3A ферментінің кларитромицинмен тежелуі қамтылуы мүмкін, ол бір мезгілде қолданғанда гипогликемияны туындатуы мүмкін. Глюкоза деңгейіне мұқият мониторинг ұсынылады.
Омепразол
Кларитромицин (әрбір 8 сағат сайын 500 мг) омепразолмен (тәулігіне 40 мг) біріктіріп тағайындалды. Кларитромицинді бір мезгілде тағайындағанда плазмадағы омепразолдың тұрақты концентрациялары артты (Cmax, AUC0-24 және t1 / 2, сәйкесінше, 30%-ға, 89%-ға және 34%-ға артты). Асқазанның орташа рН мәні 24 сағат ішінде омепразолды жеке енгізгенде 5,2-ні, және омепразолды кларитромицинмен бірге енгізгенде 5,7-ні құрады.
Силденафил, тадалафил және варденафил.
Осы фосфодиэстераза тежегіштерінің әрқайсысы CYP3A-мен ішінара метаболизденеді, ал CYP3A бір мезгілде енгізілетін кларитромицинмен тежелуі мүмкін. Кларитромицинді силденафилмен, тадалафилмен немесе варденафилмен бірге қолдану, сірә, фосфодиэстераза тежегіші әсерінің артуына әкеледі. Силденафил, тадалафил және варденафил дозаларының төмендеуін осы препараттарды кларитромицинмен бір мезгілде тағайындағанда ескеру керек.
Теофиллин, карбамазепин.
Клиникалық зерттеу нәтижелері айналымдағы теофиллиннің немесе карбамазепиннің деңгейлері, осы препараттардың кез келгені кларитромицинмен бір мезгілде енгізілген кезде, орташа, бірақ статистикалық тұрғыдан елеулі (p≤ 0,05) жоғарылағаны байқалғанын көрсетті. Дозаны төмендету ұсынылады.
ТолтеродинТолтеродин метаболизмінің негізгі жолы P450 цитохромының 2D6 изоформасы (CYP2D6) болып табылады. Алайда CYP2D6 жеткіліксіз адамдардың қосымша тобында метаболизмнің идентификацияланған жолы CYP3A арқылы жүреді. Тұрғындардың осы тобында CYP3A тежелуі қан сарысуында толтеродиннің өте жоғары концентрацияларына әкеледі. Толтеродин дозасының төмендеуінде CYP2D6 метаболизаторлары кемшін популяцияларда кларитромицин сияқты CYP3A тежегіштеріннің қатысуы қажет болуы мүмкін.
Триазолобензодиазепиндер (мысалы, алпразолам, мидазолам, триазолам)
Мидазоламды кларитромицин таблеткаларымен (тәулігіне екі рет 500 мг) бір мезгілде тағайындағанда мидазоламның AUC мәні мидазоламды вена ішіне енгізгеннен кейін 2,7 есе артты. Егер вена ішіне мидазолам кларитромицинмен бірге енгізілсе, пациент дозаны түзетуді қамтамасыз ету үшін мұқият бақылануы тиіс. Препараттың жүйеалды элиминациясын айналып өтуі мүмкін оромукозальді жолмен мидазолам дәрілік препаратын жеткізу, мидазоламды пероральді енгізумен емес, вена ішіне енгізу жолымен енгізуден кейін байқалатын өзара әрекеттесуге әкеледі. Сол сақтық шараларын триазоламды және алпразоламды қоса, CYP3A-мен метаболизденетін басқа бензодиазепинамдарға қолдану керек. Оларды жою үшін CYP3A-ға тәуелді емес бензодиазепиндердің (темазепам, нитразепам, лоразепам) кларитромицинмен клиникалық тұрғыдан маңызды өзара әрекеттесуі екіталай.
Кларитромицинді және триазоламды бір мезгілде қолданғанда орталық жүйке жүйесіне (ОЖЖ) әсері (мысалы, ұйқышылдық және сананың шатасуы) туралы мәлімдеді. ОЖЖ өзгеретін пациенттерге мониторинг ұсынылады.
КолхицинКолхицин CYP3A және кері ағуын тасымалдаушы, P-гликопротеин (Pgp) үшін субстрат болып табылады. Кларитромицин және басқа макролидтер CYP3A-ны және Pgp-ні тежейтіні белгілі. Кларитромицин және колхицин бірге енгізілген кезде, кларитромициннің Pgp және/немесе CYP3A-ны тежеуі колхициннің әсер етуінің күшеюіне әкелуі мүмкін.
ДигоксинДигоксин P-гликопротеиннің (Pgp) ағып шығуын тасымалдаушының субстраты болып табылады деп саналады. Кларитромициннің Pgp-ні тежейтіні белгілі. Кларитромицин мен дигоксин бірге енгізілген кезде Pgp-ні кларитромицинмен тежелуі дигоксин әсерінің артуына әкелуі мүмкін. Кларитромицинді және дигоксинді бір мезгілде қабылдап жүрген пациенттерде сарысудағы дигоксин концентрациясының жоғарылағаны тіркелді. Кейбір пациенттерде, потенциалды фатальді аритмияларды қоса, дигоксиннің уыттылығына сай келетін клиникалық белгілері байқалады. Дигоксинді және кларитромицинді бір мезгілде қабылдап жүрген пациенттерде қан сарысуындағы дигоксин концентрацияларын мұқият бақылау керек.
ЗидовудинКларитромициннің және зидовудиннің таблеткаларын АИТВ-инфекцияланған ересектерге бір мезгілде пероральді түрде енгізу стационар жағдайында зидовудин концентрациясының төмендеуіне әкелуі мүмкін. Кларитромицин, сірә, бір мезгілде енгізілетін пероральді зидовудиннің сіңуіне кедергі жасайтын болғандықтан, кларитромицин мен зидовудин дозалары арасындағы 4 сағаттық аралықты қамтамасыз ете отырып, осы өзара әрекеттесуге елеулі дәрежеде жол бермеуге болады. Мұндай өзара әрекеттесу, сірә, кларитромициннің зидовудинмен немесе дидезоксиинозинмен суспензиясын қабылдап жүрген, АИТВ-инфекцияланған балаларда туындамайды. Кларитромицин венаішілік инфузия жолымен енгізілген кезде бұл өзара әрекеттесудің болуы екіталай.
Фенитоин және вальпроат.
Кларитромицинді қоса CYP3A тежегіштерінің CYP3A-мен метаболизденбейді деп саналатын дәрілік заттармен (мысалы, фенитоин және вальпроат) өзара әрекеттесуі туралы мәлімдемелер жарияланды. Кларитромицинмен бір мезгілде тағайындағанда осы препараттар үшін қан сарысуындағы деңгейлерін анықтау ұсынылады. Қан сарысуындағы деңгейінің жоғарылағаны туралы мәлімделді.
Бауыр трансаминазалары деңгейінің елеулі артуы ықтималдығына байланысты кларитромицинді ломитапидпен бір мезгілде қолдануға болмайды.
Гидроксихлорохин немесе хлорохин
Бұл препараттарды кларитромицинмен бір мезгілде қабылдау жүрек ырғағының бұзылуының және жүрекке әсер ететін басқа да ауыр жанама әсерлердің ықтималдығын арттыруы мүмкін.
Кортикостероидтар
Егер сіз ішке, инъекция немесе ингаляция жолымен енгізілетін кортикостероидтарды қабылдасаңыз, дәрігерге немесе фармацевтке айтыңыз.
Екі бағыттық өзара әрекеттесулер
АтазанавирКларитромицин де, сонымен қатар атазанавир де CYP3A субстраттары және тежегіштері болып табылады, және екі бағыттық дәрілік өзара әрекеттесуіне айғақтамалар бар. Кларитромицинді (тәулігіне екі рет 500 мг) атазанавирмен (тәулігіне бір рет 400 мг) бірге қолдану атазанавирдің AUC мәнін 28%-ға арттырып, кларитромицин әсерінің 2 есе артуына және 14-ОН-кларитромицин әсерінің 70%-ға азаюына әкелді. Кларитромицин үшін емдік ауқым үлкен болғандықтан, бүйрек функциясы қалыпты пациенттерде дозаны төмендетудің қажеттілігі жоқ. Бүйрек функциясы орташа (креатинин клиренсі минутына 30-дан 60 мл дейін) пациенттер үшін кларитромициннің дозасын 50%-ға төмендету керек. Креатинин клиренсі <30 мл / мин пациенттер үшін кларитромициннің дозасын кларитромицинге сәйкес келетін препарат жәрдемімен 75%-ға төмендету керек. Тәулігіне 1000 мг-ден асатын кларитромицин дозасын протеаза тежегіштерімен бірге тағайындамау керек.
Кальций өзекшелерінің блокаторлары.
Кларитромициннің блокаторларын және CYP3A4-мен метаболизденетін кальций өзектерінің блокаторларын (мысалы, верапамил, амлодипин, дилтиазем) бір мезгілде қолданғанда, гипотонияның туындау қаупіне байланысты, сақтық таныту ұсынылады. Кларитромициннің, сондай-ақ кальций өзектерінің блокаторларының плазмадағы концентрациялары артуы мүмкін. Гипотония, брадиаритмия және лактоацидоз кларитромицинді және верапамилді бір мезгілде қабылдап жүрген пациенттерде байқалды.
Итраконазол
Кларитромицин де, сонымен қатар итраконазол да CYP3A субстраттары және тежегіштері болып табылады, бұл дәрілердің екі бағыттық өзара әрекеттесуіне әкеледі. Кларитромицин плазмада итраконазолдың деңгейін арттыруы мүмкін, ал сол уақытта итраконазол кларитромициннің плазмадағы концентрациясын арттыруы мүмкін. Итраконазолды және кларитромицинді бір мезгілде қабылдап жүрген пациенттер жоғары немесе ұзаққа созылатын фармакологиялық әсердің белгілерінің немесе симптомдарының бар-жоқтығына мұқият бақылануы тиіс.
СаквинавирКларитромицин де, сонымен қатар саквинавир де CYP3A субстраттары және тежегіштері болып табылады, және дәрілердің екі бағыттық өзара әрекеттесуі туралы деректер бар. Кларитромицинді (тәулігіне екі рет 500 мг) және саквинавирді (жұмсақ желатинді капсулалар, тәулігіне үш рет 1200 мг) бір мезгілде қабылдау саквинавирмен монотерапияда байқалғаннан 177% және 187% жоғары болған, тұрақты жағдайда анықталған AUC және Cmax мәндеріне әкелді. Кларитромицин үшін АUC және Cmax мәндері кларитромицинмен монотерапияға қарағанда шамамен 40%-ға жоғары болды. Егер екі препарат зерттелген дозаларда шектеулі уақыт ішінде бірге енгізілсе, дозаны түзетудің қажеті болмайды. Жұмсақ желатинді капсулаларды пайдаланып, дәрілік өзара әрекеттесуге жүргізілген зерттеулерді бақылау қатты желатинді капсуладағы саквинавирді пайдаланған кезде байқалатын әсерлерді көрсетпеуі мүмкін. Бір саквинавирмен ғана жүргізілген дәрілік өзара әрекеттесу зерттеулерін бақылаулар саквинавирмен/ритонавирмен емдеген кезде байқалатын әсерлерді көрсетпеуі мүмкін. Саквинавирді ритонавирмен бір мезгілде тағайындағанда ритонавирдің кларитромицинге потенциалды ықпалын ескеру керек.
Оральді контрацептивтерді қабылдап жүрген пациенттерге диарея, құсу немесе лақылдап қан кетулер туындаған кезде контрацепциядан бас тартуына болатындығы алдын ала ескертілуі тиіс.