Циклопропан және галотан анестетиктермен қолданбаңыз.
Циклопропан немесе галотанмен анестезия кезінде прессорлық аминдерді қолдану жүрек ырғағының ауыр бұзылуына әкелуі мүмкін. Қарыншалар фибрилляциясы қаупінің ұлғаю мүмкіндігіне байланысты норэпинефринді осы немесе кез келген басқа жүрек сезімталдығын арттыратын дәрілерді қабылдайтын немесе терең гипоксия немесе гиперкапния байқалатын пациенттерге сақтықпен пайдалану керек.
Егде жастағы адамдар мен окклюзиялы аурулары бар пациенттерге вазоконстрикцияның дамуы мүмкін болуына орай аяқ венасына енгізуден аулақ болған жөн.
Арнайы сақтандырулар
Сұйылтпай қолдануға болмайды.
Норэпинефринді қан көлемінің тапшылығы салдарынан гипотензиямен ауыратын пациенттерге, айналымдағы қан көлемін толықтыру үшін алмастырушы ем аяқталғанға дейін коронарлық және ми артерияларының қанағымын ұстап тұру үшін шұғыл шаралар қабылдау қажет болатын жағдайларды қоспағанда, тағайындауға болмайды.
Норэпинефринді айналымдағы қан көлемін тиісті толықтырумен бірге ғана пайдалану керек.
Егер айналымдағы қан көлемін толықтыру болмаған кезде артериялық қысымды ұстап тұру үшін норэпинефрин үздіксіз енгізілсе, келесілер пайда болуы мүмкін: ауыр шеткері және висцеральды вазоконстрикция, бүйрек перфузиясының және несеп шығарудың төмендеуі, «қалыпты» артериялық қысымға, тіндердің гипоксиясына және лактат ацидозына қарамастан нашар жүйелік қанағым. Айналымдағы қан көлемін толықтыру осы препаратқа дейін және/немесе бір мезгілде жүргізілуі мүмкін; алайда, егер айналымдағы қан көлемін ұлғайту үшін жаңа алынған қан немесе қан плазмасы тағайындалса, жеке енгізіңіз (мысалы, бір мезгілде тағайындағанда Y-тәрізді түтіктер мен жеке контейнерлерді қолданыңыз).
Кез келген күшті әсер ететін вазопрессорды ұзақ уақыт енгізу плазма көлемінің сарқылуына әкелуі мүмкін, оны сұйықтықтармен және электролиттермен тиісті алмастыру терапиясының көмегімен үнемі түзету керек. Егер плазма көлемі түзетілмесе, норэпинефринді енгізу тоқтатылған кезде гипотензия қайталануы мүмкін немесе артериялық қысым ауыр шеткері және висцеральды вазоконстрикция (мысалы, бүйрек перфузиясының төмендеуі), қанағымының төмендеуі және тіндердің перфузиясы, кейіннен тіндердің гипоксиясы, лактат-ацидоз және ықтимал ишемиялық зақымдану қаупі болуы мүмкін; аяқ-қолдардың гангренасы туралы сирек хабарланған.
Норэпинефринді инфузиялау кезінде брадикардиямен, сондай-ақ бас ауруымен және шеткері ишемиямен, соның ішінде сирек аяқ-қол гангренасымен байланысты болуы мүмкін гипертензияны болдырмау үшін артериялық қысымды және қанағымының жылдамдығын жиі тексеру керек. Экстравазация тіндердің жергілікті некрозын тудыруы мүмкін.
Жедел гипотензиямен байланысты солжақ қарыншаның айқын дисфункциясы бар пациенттерге сақ болу ұсынылады. Қолдау терапиясы диагностикалық бағалаумен бір уақытта басталуы керек. Норэпинефрин кардиогенді шок және атап айтқанда, жоғары жүйелі қантамырлық қарсылықсыз рефрактерлі гипотензиясы бар пациенттер үшін сақталуы тиіс.
Егер емдеу кезінде жүрек ырғағының бұзылуы орын алса, дозаны азайту керек.
Жүрек аритмиясы норэпинефрин жүректің сезімталдығын арттыратын препараттармен бірге қолданылған кезде пайда болуы мүмкін және гипоксия немесе гиперкапниямен ауыратын пациенттерде ықтималдығы жоғары.
Коронарлық, шажырқайлық немесе шеткері қантамыр тромбозы бар пациенттерге ерекше сақ болу керек, өйткені норэпинефрин ишемияны күшейтіп, инфаркт аймағын кеңейте алады, егер емдеуші дәрігердің пікірінше, норэпинефринді өмірлік көрсеткіштері бойынша енгізу қажет болса ғана қолдану керек. Миокард инфарктісінен кейін артериялық гипотензиясы бар пациенттерге және стенокардиясы бар, әсіресе, Принцметал стенокардиясы бар, диабеті, гипертониясы немесе гипертиреозы бар пациенттерге осыған ұқсас сақтықты сақтаған жөн.
Бауыр функциясының жеткіліксіздігі, бүйректің ауыр дисфункциясы, жүректің ишемиялық ауруы және бассүйекішілік қысымның жоғарылауы бар пациенттерге ерекше сақ болу керек. Жоғары сезімталдықтағы адамдарда (мысалы, гипертиреозбен ауыратын пациенттерде) артық дозалану немесе әдеттегі дозалар қатты бас ауыруы, фотофобия, кеуде артының шаншып ауыруы, тері жамылғыларының бозаруы, қарқынды терлеу және құсумен ауыр гипертензияны тудыруы мүмкін. Гипертензия, сайып келгенде, өкпенің жедел ісінуіне, аритмияға немесе жүректің тоқтауына әкелуі мүмкін.
Диабетпен ауыратын пациенттерге абай болу керек, өйткені бұл ауру қандағы глюкоза деңгейін жоғарылатады (бауырдағы гликогенолитикалық әсерге және ұйқыбезінен инсулин бөлінуін тежеуге байланысты).
Егде жастағы адамдар норэпинефриннің әсеріне әсіресе сезімтал болуы мүмкін, себебі бауыр, бүйрек немесе жүрек функциясының бұзылуы және қатар жүретін ауру немесе басқа дәрілік терапия жиі кездесуіне байланысты.
Норепинефринді балаларға қолдану ұсынылмайды.
Норэпинефринді оны қолданудың селективті көрсеткіштерімен таныс дәрігерлер ғана қолдануы керек.
Көрсетілімдер бойынша қан немесе сұйықтық құюмен тиісті алмастырушы терапияны бірге тағайындау және қолдау керек, осы препаратпен емдеуге дейін және/немесе емдеу кезінде шалқасынан жатқызып, аяқтарын көтерген қалыпты таңдау керек. Норэпинефринді инфузиялау кезінде гипертензияны болдырмау үшін артериялық қысымды және қанағымының жылдамдығын жиі тексеріп отыру керек. Сондықтан, артериялық қысымды енгізу басталғаннан бастап екі минут сайын, қажетті артериялық қысымға жеткенге дейін, содан кейін енгізуді жалғастыру қажет болған жағдайда осы сәттен кейін бес минут сайын тіркеген жөн. Ағынның жылдамдығы үнемі бақылануы керек және норэпинефринді енгізу кезінде пациент қараусыз қалмауы керек. Гипертензия, сайып келгенде,өкпенің жедел ісінуіне, аритмияға немесе жүректің тоқтауына әкелуі мүмкін.
Норэпинефринді енгізуді біртіндеп тоқтату керек, өйткені кенеттен тоқтату артериялық қысымның апатты түрде төмендеуіне әкелуі мүмкін.
Экстравазация
Инфузия орнын жиі еркін ағымның болуына тексеру керек. Норэпинефриннің тіндерге енуінен аулақ болу керек, өйткені препараттың тамыр тарылтқыш әсері салдарынан жергілікті некроз дамуы мүмкін. Инфузиялық венаның бойымен, кейде айқын экстравазациясыз бозару, венаның қабырғасының өткізгіштігінің жоғарылауымен vasa vasorum тарылуымен түсіндіріледі, бұл кейбір ағып кетуге мүмкіндік береді. Сирек жағдайларда, бұл, әсіресе, егде жастағы пациенттерде немесе облитерациялайтын қантамыр ауруынан зардап шегетін адамдарда аяқтың веналарына инфузия кезінде беткейлік қабыршақтануға әкелуі мүмкін. Егер бозару орын алса, жергілікті вазоконстрикция әсерін әлсірету үшін белгілі бір уақыт аралығында инфузия орнын өзгерту мүмкіндігін қарастыру керек.
МАҢЫЗДЫ - экстравазациялық ишемияға қарсы антидот
Экстравазация пайда болған жерлерде қабыршақтану мен некроздың алдын алу үшін осы аймаққа мүмкіндігінше тезірек 5 мг-ден 10 мг-ға дейін фентоламин, адреноблокатор бар 10-15 мл физиологиялық ерітінді енгізу керек. Тері астына инъекцияға арналған жіңішке инесі бар шприцті қолдану керек, ерітінді бүкіл аймаққа еркін енген кезде оны суық, қатты және бозғылт көрінісімен оңай анықтауға болады. Фентоламинмен симпатикалық блокада, егер аймақ 12 сағат ішінде инфильтрацияланған болса, дереу және көрінетін жергілікті гиперемиялық өзгерістерді тудырады. Фентоламинді экстравазация байқалғаннан кейін дереу тағайындау керек, ал инфузияны тоқтату керек.
Қосымша заттар
Инфузия үшін ерітінді дайындауға арналған 1 мл, 2 мл, 4 мл немесе 5 мл концентраты бар ампулаларда бір ампулаға шаққанда 1 ммоль аз натрий (23 мг) бар, яғни іс жүзінде «натрийсіз».
Инфузия үшін ерітінді дайындауға арналған 8 мл концентраты бар әрбір ампуланың құрамында 26,4 мг (1,12 ммоль) натрий бар, бұл ересек адам үшін ДДҰ ұсынған 2 г натрийдің ең жоғары тәуліктік дозасының 1,32%-ына баламалы.
Инфузия үшін ерітіндіге арналған 10 мл концентраты бар әрбір ампула құрамында 33 мг (1,40 ммоль) натрий бар, бұл ересек адам үшін ДДҰ ұсынған 2 г натрийдің ең жоғары тәуліктік дозасының 1,65%-ына баламалы.
Препараттың көлік құралын немесе қауіптілігі зор механизмдерді басқару қабілетіне әсер ету ерекшеліктері
Қолжетімді ақпарат жоқ. Сондықтан көлік құралдарын басқаруға немесе механизмдерге қызмет көрсетуге кеңес берілмейді.