Әсер ету механизмі
Даролутамид рецептордың лигандпен байланысатын доменімен тікелей жоғары аффинділікте байланысатын икемді полярлы-алмастыратын пиразол құрылымы бар андрогенді рецепторлар тежегіші болып табылады.
Даролутамид андрогендер байланысуын, андрогенді рецепторлардың ядроға транслокациялануын және жанама АР транскрипциясын бәсекелі бәсеңдететін әсерін көрсетеді.
Негізгі метаболит – кето-даролутамид даролутамидке ұқсас in vitro белсенділігін танытады. Даролутамидпен емдеу қуық асты безінің ісігі жасушаларының пролиферациясын төмендетеді.
Фармакодинамикалық әсерлері
Даролутамидті тәулігіне екі рет 600 мг пероральді қолданудан кейін, плацебомен салыстырғанда, орташа QTcF аралығының (яғни, 10 мс мәнінен көп) ұзаруы білінбеді.
Тиімділігі және қауіпсіздігі
Даролутамид тиімділігі мен қауіпсіздігі ҚБмеКТО (ARAMIS) және ҚБмГСО (ARANOTE және ARASENS) бар пациенттердегі III фазаның рандомизацияланған плацебо-бақыланатын көп орталықтық үш зерттеуінде анықталды. Пациенттердің бәрі бір мезгілде лютеиндейтін рилизинг гормон агонистін немесе антагонистін (ЛГРГ) қабылдады немесе екі жақты орхиэктомияны өткерді.
Қуық асты безінің метастаздық емес кастрациялауға төзімді обыры (ҚБмеКТО)- даролутамидпен емдеу
Нубека препаратының тиімділігі мен қауіпсіздігі ПСА < 10 ай екі еселену уақытымен қуық асты безінің метастаздық емес (КТ, сүйектер сцинтиграфиясы, МРТ деректері бойынша) кастрациялауға төзімді обыры бар пациенттер қамтылған III фазаның рандомизацияланған, салыстырмалы жасырын, көп орталықтық, плацебо-бақыланатын екі зерттеуінің (ARAMIS) барысында бағаланды.
Пациенттер, егер оларда андрогенді депривациялық ем кезінде, кем дегенде, 1 апта аралықпен бекітілген ең төменгі мәнінен кейін простата спецификалық антиген (ПСА) деңгейінің үш есе жоғарылауы, скрининг кезіндегі ПСА ≥ 2 нг/мл және сарысулық тестостеронның < 1,7 нмоль/л кастрациялық деңгейі білінсе, зерттеуге қамтылды.
Зерттеуге анамнезінде құрысулары бар пациенттер жіберілді. Даролутамид тобына анамнезінде құрысулары бар 12 пациент (0,21%) қамтылды.
Бақыланбайтын артериялық гипертензия немесе таяуда (соңғы 6 ай ішінде) өткерілген инсульт, миокард инфарктісі, ауыр/тұрақсыз стенокардия, қолқа-коронарлық/шеткері шунттау, Нью-Йорк кардиологиялық қауымдастығының (NYHA) шкаласы бойынша III немесе IV класты жүректің іркілісті жүрек жеткіліксіздігі бар пациенттер зерттеуден шығарылды.
Осының алдында энзалутамид, апалутамид және даролутамид сияқты екінші буынның АР тежегіштерімен немесе абиратерон ацетаты сияқты CYP17 ферментінің тежегіштерімен ем қабылдаған пациенттер, сонымен қатар рандомизацияға дейін 28 күн бойы тәулігіне 10 мг преднизолон баламасынан асып кететін дозада жүйелі кортикостероидтар қабылдаған пациенттер зерттеуден шығарылды.
Барлығы 1509 пациент, тиісінше, тәулігіне екі рет пероральді 600 мг (2 табл. 300 мг.) даролутамид (n = 955) және плацебо (n = 554) қабылдайтын топтарға 2:1 арақатынасында рандомизацияланды.
Зерттеуде қолқа бифуркациясынан < 2 см төмен жамбас лимфотүйіндері бар пациенттер қамтылды. Метастаздардың болуы немесе болмауы тәуелсіз орталықтандырылған радиологиялық тексеру көмегімен бағаланды. Зерттеу басталған сәтте ретроспективті түрде метастаздар анықталған 89 пациент зерттеуге қамтылды. Рандомизация зерттеуге қосылған сәттегі ПСА (≤ 6 ай немесе > 6 ай) екі еселену уақыты бойынша және остеопротекторлармен таргетті ем жүргізілуіне қарай стратификацияланды.
Ем алып жүрген пациенттер демографиялық көрсеткіштер мен ауру сипаттамалары бойынша топтарға бөлінді. Пациенттердің орта жасы 74 жаста болды (48-ден 95 жасқа дейін), осы орайда пациенттердің 9%-ы 85 жаста және одан асқан болды. Пациенттердің 79%-ы еуропалық нәсілді, 13%-ы азиялық нәсілді және 3%-ы қара нәсілді болды. Пациенттердің көпшілігінде (73%) диагноз қою сәтіндегі Глисон шкаласы бойынша бағалау 7 немесе одан көп болды. ПСА екі еселену уақытының медианасы 4,5 айға созылды. Пациенттердің 9%-на алдын ала орхиэктомия, пациенттердің 25%-на алдын ала простатэктомия жасалды, ал пациенттердің 50%-ы сәулемен емдеудің, кем дегенде, бір сеансына ауысты. Пациенттердің 76%-ы бұрын біреуден көп гормонға қарсы препаратпен ем қабылдаған. Пациенттердің көпшілігінде зерттеуге қосылған сәтте 0 (пациенттердің 69%-ы) немесе 1-ге (пациенттердің 31%-ыв) тең EGOC PS көрсеткіші болды.
Пациенттер аурудың үдеуінің анықталуына, рұқсат етілмейтін уыттылық деңгейінің анықталуына дейін немесе зерттеуден шығарылғанша Нубека препаратымен ем алуды жалғастырды. Ауру үдеуіне сарапшылық бағалау көріністік диагностикалау әдістері (КТ, МРТ, сүйектер сцинтиграфиясы) арқылы жасырылған, орталықтанған сипатта жүргізілді.
Тиімділігінің бастапқы соңғы нүктесі метастазданусыз тіршілік қабілеті (МТҚ) болды. Екіншілік соңғы нүктелері жалпы тіршілік қабілеті (ЖТ), ауыру синдромының үдеуіне дейінгі уақыт, қуық асты безі обырының алғашқы цитоуытты емінің басталуына дейінгі уақыт және сүйек жүйесі тарапынан алғашқы симптоматикалық оқиғаның пайда болуына дейінгі уақыт болды. Сүйек жүйесі тарапынан симптоматикалық оқиғалар келесі жағдайлардың біреуінің пайда болуы ретінде айқындалды: сүйек симптоматикасын жеңілдету мақсатында қашықтықтан сәулемен емдеу, жаңа симптоматикалық патологиялық сыну, жұлын-ми компрессиясы немесе ісік болуына байланысты ортопедиялық хирургиялық араласу.
Нубека препаратымен емдеу, плацебомен салыстырғанда, МТҚ ұзақтығының статистикалық мәнді артуына алып келді (қауіптер қатынасы 0,413, p < 0,000001, 3 кестені және 1 суретті қараңыз).
Метастазданусыз тіршілік қабілетін (МТҚ) талдау нәтижелері ПСА екі еселену уақытына, остеопротекторлармен алдыңғы таргеттік емге немесе аурудың оқшаулануына қарамастан пациенттердің барлық қосалқы топтарында салыстырмалы болды. МТҚ талдауының салыстырмалы нәтижелері бар қосымша қосалқы топтар ПСА деңгейіне, диагноз қою сәтіндегі Глисон шкаласы бойынша бағалауға, жас шамасына, географиялық аймаққа, жалпы соматикалық статустың бастапқы көрсеткішіне (EGOC PS), нәсіл және осының алдындағы гормонмен ем курстарының санына қарай белгіленді.
Зерттеу ашық кезеңге өткен кезде, МТҚ бастапқы талдауынан кейін плацебо қабылдаған пациенттерге даролутамидпен емдеу (айқаспалы нұсқа) ұсынылды. Плацебо тобына рандомизацияланған 554 пациент арасынан 170-і (31%) даролутамидпен емдеуге ауысты. ЖТ талдауы плацебо тобынан даролутамид тобына ауысқан пациенттер есебімен түзетілмеді.
Қорытынды талдауда Нубека препаратымен ем алып жүрген топта, плацебо тобымен салыстырғанда, жалпы тіршілік қабілетінің көрсеткіші бойынша статистикалық мәнді жақсару байқалды (аралық талдау нәтижелері ЖТ медианасына топтардың бір де бірінде қол жеткізілмегенін көрсетті, 3 кестені және 2 суретті қараңыз). Сонымен қатар, Нубека препаратының тобында, плацебомен салыстырғанда, ауыру синдромының үдеуіне дейінгі уақыттың, алғашқы цитоуытты химиялық емнің және сүйек жүйесі тарапынан алғашқы симптоматикалық оқиғаның басталуына дейінгі уақыттың статистикалық мәнді ұзаруына қол жеткізілді (3 кестені қараңыз).
Түпкілікті талдау сәтінде даролутамид қабылдаған пациенттерде емдеу ұзақтығының медианасы біріктірілген салыстырмалы жасырын және ашық кезеңде 33,3 айға (0,0-ден 74,0 айға дейін) созылды.
Барлық талдау толық көлемде жүргізілді.
3 кесте. ARAMIS зерттеуінде тиімділігін бағалау
Тиімділігін бағалау параметрлері — Оқиғалар болған пациенттер саны (%) — Медиана (айлар) (95% СА) — Қауіптер қатынасы б (95% СА) p (екі жақты мәні)
Нубека (N=955) — Плацебоа (N=554) — Нубека (N=995) — Плацебоа (N=554)
Метастазданусыз тіршілік қабілеті — 221 (23,1%) — 216 (39,0%) — 40,4 (34,3; ҚЖ) — 18,4 (15,5; 22,3) — 0,413 (0,314; 0,500) < 0,000001
Жалпы тіршілік қабілеті — 148 (15,5%) — 106 (19,1%) — ҚЖ(56,1; ҚЖ) — ҚЖ(46,9; ҚЖ) — 0,685 (0,533; 0,881) 0,003048
Ауыру синдромының үдеуіне дейінгі уақыт в, г — 251 (26,3%) — 178 (32,1%) — 40,3 (33,2; 41,2) — 25,4 (19,1; 29,6) — 0,647 (0,533; 0,785) 0,000008
Алғашқы цитоуытты химиялық емнің басталуына дейінгі уақыт — 127 (13,3%) — 98 (17,7%) — ҚЖ(ҚЖ; ҚЖ) — ҚЖ(ҚЖ; ҚЖ) — 0,579 (0,444; 0,755) < 0,000044
Сүйек жүйесі тарапынан алғашқы симптоматикалық оқиғаның пайда болуына дейінгі уақыт — 29 (3,0%) — 28 (5,1%) — ҚЖ(ҚЖ; ҚЖ) — ҚЖ(ҚЖ; ҚЖ) — 0,484 (0,287; 0,815) 0,005294
СА – сенім аралығы;
а – даролутамидпен емделуге ауысқан 170 пациентті қоса;
б – Нубека препаратының пайдасына < 1 қауіптер қатынасы;
в – МТҚ және аурудың үдеуіне дейінгі уақыт үшін алғашқы аяқталу уақытында орындалған талдау түпкілікті болып саналады.
г – ауыру синдромының айқындылығын бағалау пациенттер толтырған сауалнамалар негізінде жүргізілді;
ҚЖ – қол жеткізілмеді.
Нубека препаратымен ем кезінде, плацебо тобымен салыстырғанда, үдеусіз тіршілік қабілетінің артуы (ҮТҚ, 14,8 аймен салыстырмалы медиана 36,8, қауіптер қатынасы 0,380, p < 0,000001) және ПСА деңгейінің үдеуіне дейінгі уақыттың ұзаруы (7,2 аймен салыстырмалы медианасы 29,5, қауіптер қатынасы 0,164, p < 0,000001). Тіршілік қабілетінің бүкіл көрсеткіштері үшін (МТҚ, ЖТ және ҮТҚ) әсердің бір үлгіде болуы байқалды.
1 сурет: Метастазданусыз жалпы тіршілік қабілеті Каплан-Майер қисықтары (ARAMIS)
2 сурет: Жалпы тіршілік қабілеті Каплан-Майер қисықтары (ARAMIS)
ARAMIS зерттеуінде (салыстырмалы жасырын кезең) даролутамид қабылдаған пациенттер, плацебо алған пациенттермен салыстырғанда, ПСА (бастапқы деңгейден ≥ 50% төмендеуі ретінде анықталатын) деңгейіне жауаптың едәуір өте жоғары расталған жиілігін көріністеді, 7,9%-ға қарсы 84,0% (айырма = 76,1%, p < 0,000001 (номиналдық p мәні, тек ақпарат үшін)).
Қуық асты безінің метастаздық гормонға сезімтал обыры (ҚБмГСО) – даролутамидпен емдеу
Даролутамид тиімділігі мен қауіпсіздігі ҚБмГСО бар пациенттерде III фазаның көп орталықтық салыстырмалы жасырын плацебо-бақыланатын зерттеуінде (ARANOTE) бағаланды. Барлығы 669 пациент күніне екі рет пероральді 600 мг даролутамид (n=446) немесе тиісінше плацебо (n=223) қабылдау үшін 2:1 арақатынасында рандомизацияланды. Даролутамидпен немесе плацебомен емдеу аурудың үдеуіне, ісікке қарсы емнің өзгеруіне, қолайсыз уыттылығының пайда болуына, өлімге немесе емдеуді тоқтатуға дейін жалғасты.
Метастаздардың бар-жоғы тәуелсіз орталықтандырылған радиологиялық бағалаумен айқындалды. Тек аумақтық лимфа түйіндерінің зақымдануы (M0) бар пациенттер зерттеуден шығарылды. Пациенттер висцеральді метастаздар болыы және алдыңғы жергілікті емі бойынша стратификацияланды. Осының алдында энзалутамид, апалутамид және даролутамид сияқты екінші буынның АР тежегіштерімен немесе абиратерон ацетаты сияқты CYP17 ферментінің тежегіштерімен немесе химиотерапиямен ем қабылдаған пациенттер зерттеуден шығарылды.
Пациенттердің келесі демографиялық сипаттамалары және ауру сипаттамалары емдеу топтары арасында теңестірілді. Орта жас 70 жас болды (43-тен 93 жасқа дейін), пациенттердің 4,2%-ы 85 жаста және одан асқан болды. Пациенттердің 56,2%-ы еуропалық нәсілді, 31,2%-ы азиялық нәсілді, 9,7%-ы негроид нәсілді және 2,8%-ы басқа нәсілді болды. Пациенттердің көпшілігінде (68,3%) диагноз қою сәтіндегі Глисон шкаласы бойынша бағалау 8 немесе одан көп болды. Пациенттердің 49,8%-ы, 47,2%-ы және 3,0%-ы зерттеуге қосылған сәтте ECOG PS бағасы тиісінше 0, 1 және 2 болды. Пациенттердің 72,5%-да алғаш анықталған диагноз, пациенттердің 21,7%-да аурудың қайталануы болды. Зерттеуге қосылған сәтте пациенттердің 3,8%-да M1a (тек аумақтық емес лимфа түйіндеріндегі метастаздар), 77,1%-да M1b (лимфа түйіндеріндегі метастаздармен немесе онсыз сүйектердегі метастаздар) және 19,1%-да M1c (лимфа түйіндеріндегі метастаздармен немесе онсыз, сүйектердегі метастаздармен немесе онсыз висцеральді метастаздар) болды. Зерттеудың басында орташа ПСА деңгейі 21,3 нг/мл болды. Пациенттердің 70,6%-ында метастатикалық зақымданулардың жоғары көлемі, 29,4%-ында метастатикалық зақымданулардың көлемі аз болды. Ісіктердің жоғары таралуының критерийлері висцеральды метастаздардың немесе омыртқа мен жамбас сүйектерінен тыс кемінде 1 метастаздың 4 немесе одан да көп сүйек метастаздарының болуы болды. Зерттеуге анамнезінде құрысулары бар пациенттер жіберілді, және даролутамид тобына анамнезінде құрысулары бар 1 пациент (0,2%) қамтылды.
Тиімділігінің бастапқы соңғы нүктесі радиологиялық прогрессиясыз тіршілік қабілеті (РПТҚ) болды.
Екіншілік соңғы нүктелері жалпы тіршілік қабілеті (ЖТ), келесі ісікке қарсы емнің басталуына дейінгі уақыт, кастрациялауға төзімді қуық асты безінің обыры дамуына дейінгі уақыт, ПСА деңгейімен өлшенетін ауырудың үдеуіне дейінгі уақыт, анықталмайтын ПСА деңгейі және ауыру синдромының үдеуіне дейінгі уақыт болды. Аурудың үдеуі ауыру түйсіктерінің қарқындылығын бағалауға арналған қысқа сауалнаманы (BPI-SF), пациенттердің емге берген бағасын (PROs) пайдаланумен бағаланды және ең төменгі мәнінен ең болмаса 2 балл нашарлауы және ауыруды басуға арналған қысқа немесе ұзақ әсер ететін апиындарды ≥7 күн қатарынан қабылдаудың басталуы болып айқындалды. РПТҚ бағалауы үшін деректерді жинаудың шекті күні 2024 жылдың 7 маусымы болды. РПТҚ бастапқы талдауынан кейін, зерттеу ашық кезеңге өткен кезде, плацебо қабылдаған пациенттерге даролутамидпен емдеу (айқаспалы нұсқа) ұсынылды. Бастапқы талдау үшін деректерді тоқтату кезінде плацебо қабылдаған 63 пациенттің 60-ы (95%) даролутамидпен емдеуге ауысты. ЖТ cоңғы талдауы үшін деректерді жинаудың шекті күні 2025 жылдың 10 қаңтары болды. ЖТ талдауы ашық белгі әсерлері үшін реттелмеді.
4 кесте. ARANOTE зерттеуінде тиімділігін бағалау
Тиімділігін бағалау параметрлері — Оқиғалар болған пациенттер саны (%) — Медиана (айлар) (95 % СА) — Қауіптер қатынасы а (95 % СА) p (бір жақты мәні) б
Даролутамид (N=446) — Плацебо (N=223) — Даролутамид (N=446) — Плацебо (N=223)
Радиологиялық прогрессиясыз тіршілік қабілеті в — 128 (28,7%) — 94 (42,2%) — А (А; А) — 25,0 (19,0; А) — 0,541 (0,413; 0,707) < 0,0001
Жалпы тіршілік қабілеті г — 115 (25,8%) — 70 (31,4%) — А (А; А) — А (А; А) — 0,776 (0,577; 1,045)
СА – сенім аралығы;
а – даролутамид пайдасына < 1 қауіптер қатынасы
б – стратификацияланған логранг-тест негізінде
в –РПТҚ бағалауы үшін деректерді жинаудың шекті күні – 2024 жылдың 7 маусымы
г –ЖТ үшін p-мәні соңғы ЖТ талдауы кезінде статистикалық маңыздылық шегіне жеткен жоқ. Деректерді жинаудың шекті күні – 2024 жылдың 10 қаңтары
А – цензураланған деректерге байланысты бағалау мүмкін емес
3 сурет: Радиологиялық прогрессиясыз тіршілік қабілеті Каплан-Майер қисықтары; ҚБмГСО бар пациенттер (ARANOTE)а
а - 12 айдан кейін РПТҚ деңгейі плацебо тобындағы 74,1% (95% СА, 68,0%–80,2%) қарсы даролутамид тобында 83,1% (95% СА, 79,5%–86,7%) құрады. 24 айдан кейін РПТҚ деңгейі плацебо тобындағы 52,1% (95% СА, 44,7%–59,5%) қарсы даролутамид тобында 70,3% (95% СА, 65,7%–74,9%) құрады. Деректерді жинаудың шекті күні – 2024 жылдың 7 маусымы.
4 сурет: Жалпы тіршілік қабілеті Каплан-Майер қисықтары; ҚБмГСО бар пациенттер (ARANOTE)а
а - 36 айдан кейін ЖТ деңгейі плацебо тобындағы 64,4% (95% СА, 57,3%–71,4%) қарсы даролутамид тобында 71,4% (95% СА, 66,8%–76,0%) құрады. Деректерді жинаудың шекті күні – 2024 жылдың 10 қаңтары.
Қуық асты безінің метастаздық гормонға сезімтал обыры (ҚБмГСО) - доцетакселмен біріктірілімде даролутамидпен емдеу
Доцетакселмен біріктірілген даролутамид тиімділігі мен қауіпсіздігі ҚБмГСО бар пациенттерде III фазаның көп орталықтық салыстырмалы жасырын плацебо-бақыланатын зерттеуінде (ARASENS) бағаланды. Барлығы 1306 пациент 6 цикл бойы 75 мг/м2 дозадағы доцетакселмен бір мезгілде күніне екі рет пероральді 600 мг даролутамид (n=651) немесе тиісінше плацебо (n=655) қабылдау үшін 1:1 арақатынасында рандомизацияланды. Даролутамидпен немесе плацебомен емдеу аурудың симптоматикалық үдеуіне, ісікке қарсы емнің өзгеруіне, қолайсыз уыттылығының пайда болуына, өлімге немесе емдеуді тоқтатуға дейін жалғасты.
Метастаздардың бар-жоғы тәуелсіз орталықтандырылған радиологиялық бағалаумен айқындалды. Тек аумақтық лимфа түйіндерінің зақымдануы (M0) бар пациенттер зерттеуден шығарылды. Рандомизация зерттеуге қосыларда аурудың таралуына дейін (тек аумақтық емес лимфа түйіндеріндегі метастаздар (M1a), лимфа түйіндеріндегі метастаздармен немесе онсыз сүйектердегі метастаздар (M1b) немесе лимфа түйіндеріндегі метастаздармен немесе онсыз, сүйектердегі метастаздармен немесе онсыз висцеральді метастаздар (M1c)) және сілтілі фосфатаза деңгейі бойынша (< немесе ≥ қалыптың жоғарғы шегі) стратификацияланды. Мидағы метастаздары бар пациенттер зерттеуге қатысуға жіберілді, алайда, бір де бір пациент қосылмады.
Пациенттердің келесі демографиялық сипаттамалары және ауру сипаттамалары емдеу топтары арасында теңестірілді. Орта жас 67 жас болды (41-ден 89 жасқа дейін), пациенттердің 0,5%-ы 85 жаста және одан асқан болды. Нәсілдік бөлініс: ақ нәсіл 52%, азиаттық 36% және қара нәсіл 4%. Пациенттердің көпшілігінде диагноз қойылған сәтте Глисон шкаласы бойынша бағасы 8 немесе одан жоғары (78%) болды. Пациенттердің 71%-да ECOG бойынша функционалдық статус бағасы болды, ал пациенттердің 29%-да ECOG 1 бағасы болды. Пациенттердің 86,1%-да алғаш анықталған диагноз, пациенттердің 12,9%-да аурудың қайталануы болды. Зерттеуге қосылған сәтте пациенттердің 3%-да M1a, 79,5%-да M1b және 17,5%-да M1c болды; сілтілі фосфатаза пациенттердің 44,5%-да < ҚЖШ және пациенттердің 55,5%-да ≥ ҚЖШ болды; зерттеудің басында орташа ПСА деңгейі даролутамид тобында 30,3 нг/мл және плацебо тобында 24,2 нг/мл болды. Анамнезінде эпилепсия бар пациенттер зерттеуге қатысуға жіберілді, ал 4 пациент (0,6%) даролутамид + доцетаксел тобына қосылды.
Пациенттердің 77,0%-да ісік үдерісінің жоғары таралуы, ал 23,0%-да төмен таралуы болды. Ісік үдерісінің жоғары таралу критерийлері висцеральді метастаздардың және/немесе 4 әлде одан көп сүйек метастаздарының, жамбас пен сүйек аумағынан тыс 1 метастаздың болуы болды. Пациенттердің 25%-ға жуығы бисфосфонаттармен немесе деносумабпен қатарлас ем қабылдады.
Тиімділігінің бастапқы соңғы нүктесі жалпы тіршілік қабілеті (ЖТ) болды. Екінші соңғы нүктелері ҚБКТО дамуына дейінгі уақыт, ауыру синдромының үдеуіне дейінгі уақыт, симптоматикалық қаңқа оқиғаларынсыз тіршілік қабілеті, алғашқы симптоматикалық қаңқа оқиғасына дейінгі уақыт, келесі ісікке қарсы емнің басталуына дейінгі уақыт, аурумен байланысты физикалық симптомдардың нашарлауына дейінгі уақыт және ≥ 7 күн қатарынан апиындар тұтынудың басталуына дейінгі уақыт болды. Аурудың үдеуі пациенттердің емге берген бағасын (PROs), ауыру түйсіктерінің қарқындылығын бағалауға арналған қысқа сауалнаманы (BPI-SF) пайдаланумен бағаланды және ең төменгі мәнінен ең болмаса 2 балл нашарлауы немесе ауыруды басуға арналған қысқа немесе ұзақ әсер ететін апиындарды ≥7 күн қатарынан қабылдаудың басталуы болып айқындалды.
Емдеу ұзақтығының медианасы даролутамидті доцетакселмен біріктірілімде қабылдаған пациенттерде 41,0 айға (0,1 - 56,5 ай), ал доцетакселмен біріктірілімде плацебо қабылдаған пациенттерде 16,7 айға (0,3-55,8 айлар) созылды.
Пациенттердің 87,6%-ы және 85,5%-ы доцетакселмен толық 6 цикл қабылдады, ал тиісінше, пациенттердің 1,5%-ы және 2,0%-ы, даролутамид+доцетаксел және плацебо+доцетаксел топтарында доцетаксел алмады.
5 кесте: ARASENS зерттеуіндегі емдеу тиімділігінің көрсеткіштері
Тиімділік параметрі — Оқиғалар болған пациенттер саны (%) — Медиана (айлар) (95% СА) — Қауіптер қатынасыб (95% СА) Р мәні (бір жақты)в
Нубека + доцетаксел (N=651) — Плацебо + доцетаксел (N=654)a — Нубека + доцетаксел (N=651) — Плацебо + доцетаксел (N=654)a
Жалпы тіршілік қабілеті (ЖТ)г — 229 (35.2%) — 304 (46.5%) — ҚЖ (ҚЖ, ҚЖ) — 48.9 (44.4, ҚЖ) — 0.675 (0.568, 0.801) < 0.0001
а – плацебо тобынан бір пациент зерттеуден шығарылды
б – даролутамид пайдасына қауіптер қатынасы < 1
в – стратификацияланған логранг-тест негізінде
г – ЖТ нәтижелері, ауру ауырлығын және сілтілі фосфатаза деңгейін қоса, пациенттердің қосалқы топтарында бірдей болды
ҚЖ – қол жеткізілмеді.
Тиімділігінің келесі екінші соңғы нүктелері, плацебо+доцетаксел тобындағы пациенттермен салыстырғанда, даролутамид+доцетаксел тобындағы пациенттердің пайдасына статистикалық мәнді артықшылығын көріністеді: ҚБКТО дамуына дейінгі уақыт (19,1 айға қарсы ҚЖ медиана; ҚҚ = 0,357, p < 0,0001); алғашқы симптоматикалық қаңқа оқиғасына дейінгі уақыт (ҚЖ айлармен салыстырғанда, ҚЖ медианасы; ҚҚ = 0,712, p = 0,0081); ісікке қарсы келесі химиялық емнің басталуына дейінгі уақыт (25,3 айға қарсы ҚЖ медиана; ҚҚ = 0,388, p < 0,0001); ауыру синдромының үдеуіне дейінгі уақыт (27,5 айға қарсы ҚЖ медиана; ҚҚ = 0,792, p = 0,0058); симптоматикалық қаңқа оқиғаларынсыз тіршілік қабілетінің уақыты (39,7 айға қарсы медиана 51,2; ҚҚ = 0,609, p < 0,0001).
5 сурет: Жалпы тіршілік қабілеті Каплан-Майер қисықтары (ARASENS)а
а – ЖТ көрсеткіші 36 ай өткен соң плацебо+доцетаксел тобындағы 63,8%-ға (95% СА, 60,1% – 67,6%) қарама-қарсы даролутамид+доцетаксел тобында 72,3% құрады (95% СА, 68,8% – 75,8%).
ЖТ көрсеткіші 48 ай өткен соң плацебо+доцетаксел тобындағы 50,4%-ға (95% СА, 46,3% – 54,6%) қарама-қарсы даролутамид+доцетаксел тобында 62,7% (95% СА, 58,7% – 66,7%) құрады.
Балалар
Еуропалық дәрілік заттар жөніндегі агенттік қуық асты безінің қатерлі жаңа түзілімдерімен балалардың барлық қосалқы топтарында жүргізілген даролутамид зерттеулерінің нәтижелерін ұсынуға міндетті емес (педиатрияда қолдану туралы ақпаратты 4.2 бөлімінен қараңыз).