ОЛФРЕКС таблетки 5 мг

Бір таблетканың құрамында белсенді зат - 5 мг, 10 мг оланзапин қосымша заттар: лактоза моногидраты, гидроксипропилцеллюлоза (Klucel-LF), кросповидон, микрокристалды целлюлоза РН 102, магний стеараты, Қабыққа арналған материал №15 (Opadry AMB White (OY-B-28920) қабықтың құрамы №15 (Opadry АМВ White (OY-B-28920): лецитин, поливинил спирті, ксантан шайыры (Е415), тальк, титанның қостотығы (Е171). Сыртқы түрінің, иісінің, дәмінің сипаттамасы Ақ түсті үлбірлі қабықпен қапталған, ұзынша-сопақ пішінді, екі жақ беті дөңес және бір жақ бетінде «5» деген жазуы бар таблеткалар (5 мг дозасы үшін). Ақ түсті үлбірлі қабықпен қапталған, сопақша пішінді, екі жақ беті дөңес таблеткалар (10 мг дозасы үшін). Барлық таблеткалар сындырылған жерінде сары түсті.

ОЛФРЕКС шизофренияны емдеуге арналған. ОЛФРЕКС препаратқа бастапқы оң реакциясы бар пациенттерде ұзақ емдеу кезінде клиникалық жақсаруды сақтауға тиімді ықпал етеді. ОЛФРЕКС орташа және ауыр маниакальді көріністерді емдеу үшін тағайындалады. ОЛФРЕКС оланзапинмен емге жауап берген маниакальді көріністері бар пациенттерде биполярлық бұзылыстардың қайталануының профилактикасы үшін қолданылады. Дәрілік препаратты қолданудың басталуына дейінгі қажетті мәліметтер тізбесі

ATХ коды N05AH03 Әсер ету механизмі Оланзапин бірқатар рецепторлық жүйелерде кең ауқымды фармакологиялық бейінін көріністейтін психозға қарсы, манияға қарсы және көңіл-күйді тұрақтандыратын дәрі болып табылады. Оланзапиннің әр түрлі рецепторларға (Ki <100 нМ) – серотониндік 5HT 2A / 2C , 5HT3 , 5HT6; дофаминдік D 1 , D 2 , D 3 , D 4 , D 5; холинергиялық мускариндік М 1 -М 5 рецепторларына; альфа1-адренергиялық рецепторларға; H 1 -гистаминдік рецепторларға тектестігі анықталды. Жануарлардың мінез-құлқына оланзапин әсерін зерттеу 5HT, дофамин мен холинергиялық антагонизмді анықтады, бұл тиісті рецепторлармен байланысу бейініне сәйкес келеді. Оланзапин дофаминдік D 2 рецепторларына қарағанда 5 HT 2 серотонинге in vitro анағұрлым жоғары тектестігін және in vivo модельдердегі D 2 -ге қарағанда 5HT2 жоғары белсенділігін көрсетті. Электрофизиологиялық зерттеулер көрсеткендей, оланзапин мезолимбиялық (A10) дофаминергиялық нейрондардың белсенділігін таңдаулы түрде төмендетеді, сонымен бірге мотор функциясына қатысатын стриарлық (A9) жолдарға шамалы әсер етеді. Оланзапин каталепсияны туындататын дозалардан төмен дозаларда шартты болдырмау реакциясын (психозға қарсы белсенділікке нұсқайтын тест) азайтты, бұл қозғалыс жағымсыз әсерлеріне көрсетеді. Психозға қарсы кейбір басқа дәрілерден айырмашылығы, оланзапин "анксиолитикалық" сынаққа реакцияны күшейтеді. Дені сау еріктілерде бір реттік пероральді дозамен (10 мг) позитронды-эмиссиялық томографияны (ПЭТ) қолдана отырып жүргізілген зерттеуде оланзапин дофамин D2 рецепторының функция деңгейіне қарағанда 5HT2A анағұрлым жоғары деңгейін шығарды. Сонымен қатар, шизофрениямен ауыратын пациенттерде бір фотонды эмиссиялық компьютерлік томографияны (БФЭКТ) қолдана отырып жүргізілген зерттеу оланзапинге жауап беретін пациенттерде психозға қарсы препараттар мен рисперидонға жауап беретін кейбір басқа пациенттерге қарағанда D2 ала дененің қамту белсенділігі төмен екенін көрсетті, бұл ретте клозапинге жауап беретін пациенттермен салыстырымды болды. Клиникалық тиімділігі Екі плацебоның екеуінде және компаратормен бақыланатын үш зерттеудің екеуінде шизофрениясы бар 2900 астам пациент қатысты, оларда оң және теріс симптомдар болды, оланзапин теріс және оң симптомдардың да статистикалық тұрғыда айтарлықтай көп жақсаруымен байланысты болды. Әр түрлі дәрежедегі депрессиялық симптомдары (Монтгомери-Асберг депрессияны бағалау шкаласы бойынша бастапқы орташа мәні - 16,6) бар 1481 пациент қатысуымен жүргізілген шизофренияны, шизоаффективті және онымен байланысты бұзылыстарды көпұлтты салыстырмалы жасырын салыстырмалы зерттеуде бастапқы деңгейдің проспективті қайталама талдауы соңғы нүктеге дейін жүргізілді, көңіл-күйдің өзгеруі галоперидолмен (-3,1) салыстырғанда оланзапиннің (-6,0) пайдасына статистикалық маңызды жақсаруды көрсетті (P = 0,001). Биполярлық бұзылыстың маниакальді немесе аралас көрінісі бар пациенттерде оланзапин плацебо мен вальпроат жартылай натрийге (дивалпроекс) қарағанда 3 апта ішінде маниакальді симптомдардың төмендеуінде жоғары тиімділік көрсетті. Оланзапин сондай-ақ 6 және 12 аптадан кейін симптоматикалық мания ремиссиясы мен депрессиясы бар пациенттердің үлесі бойынша галоперидолмен салыстырмалы тиімділік нәтижелерін көрсетті. Литий немесе вальпроатпен кем дегенде 2 апта емделген пациенттердің біріктірілген ем зерттеуінде 10 мг оланзапинді (литиймен немесе вальпроатпен біріктірілген ем) қосу 6 аптадан кейін литий немесе вальпроатпен монотерапияға қарағанда мания симптомдарының төмендеуіне әкелді. Оланзапинде ремиссияға жеткен, содан кейін оланзапин немесе плацебо тобына рандомизацияланған маниакальді көрінісі бар пациенттерде қайталану профилактикасы бойынша 12 айлық зерттеуде оланзапин биполярлық қайталанудың бастапқы соңғы нүктесіне қатысты плацебодан статистикалық маңызды артықшылықты көрсетті. Оланзапин сондай-ақ манияның қайталануын немесе депрессияның қайталануын болдырмау тұрғысынан плацебоға қарағанда статистикалық маңызды артықшылық көрсетті. Оланзапин мен литий біріктірілімі арқылы ремиссияға жеткен, содан кейін оланзапин тобына немесе тек литийге рандомизацияланған маниакальді көрінісі бар пациенттерде қайталану профилактикасының екінші 12 айлық зерттеуінде оланзапин статистикалық түрде биполярлық қайталанудың бастапқы соңғы нүктесі бойынша литийден кем түспеді (оланзапин 30,0%, литий 38,3%; P = 0,055). Литий немесе вальпроат сияқты нормотимиктерді қабылдаумен үйлесімде оланзапинмен жай-күйі тұрақтандырылған маниакальді немесе аралас көрінісі бар пациенттерде біріктірілген емнің 18 айлық зерттеуінде оланзапиннің литиймен немесе вальпроатпен ұзақ мерзімді біріктірілген емі синдромдық (диагностикалық) көрсеткіштерге сәйкес анықталған биполярлық бұзылыстың қайталануын кешеуілдету тұрғысынан литий немесе вальпроат монотерапиясынан статистикалық маңызды артықшылықты көрсетпеді. Балалар Жасөспірімдердегі бақыланатын тиімділік туралы деректер (13 пен 17 жас аралығындағы) 200-ден аз жасөспірімдер қатысқан биполярлық бұзылыс I (3 апта) байланысты шизофрения (6 апта) мен манияны қысқа мерзімді зерттеулермен шектеледі. Оланзапин тәулігіне 2,5-тен бастап 20 мг-ға дейін икемді доза ретінде қолданылды. Оланзапинмен емдеу кезінде жасөспірімдер ересектерге қарағанда айтарлықтай көп салмақ қосты. Жалпы холестериннің, ТТЛП холестериннің, триглицеридтердің және аш қарынға пролактиннің өзгеру шамасы (4.4 және 4.8 бөлімдерін қараңыз) жасөспірімдерде ересектерге қарағанда жоғары болды. Әсерді сақтау немесе ұзақ мерзімді қауіпсіздік туралы бақыланатын деректер жоқ (4.4 және 4.8 бөлімдерін қараңыз). Ұзақ мерзімді қауіпсіздік туралы ақпарат негізінен ашық бақыланбайтын деректермен шектеледі.

Дозалау режимі ОЛФРЕКС препаратын тамақ ішуге қарамастан қабылдауға болады, себебі тамақ ішу препараттың сіңуіне әсер етпейді. ОЛФРЕКС қабылдауды тоқтатқан жағдайда препараттың дозасын біртіндеп азайту керек. Ересектер Шизофрения: ұсынылатын бастапқы доза тәулігіне 10 мг құрайды. Маниакальді көрініс: бастапқы доза монотерапия режимінде тәулігіне бір рет 15 мг немесе біріктірілген ем режимінде тәулігіне 10 мг құрайды. Биполярлық бұзылыстың қайталанулар профилактикасы: ұсынылатын бастапқы доза тәулігіне 10 мг құрайды. Маниакальді көріністерді емдеу үшін ОЛФРЕКС қабылдап жүрген пациенттерге қайталанулар профилактикасы үшін препарат сол дозада тағайындалады. Жаңа маниакальді, аралас немесе депрессиялық көрініс туындаған жағдайда, клиникалық көрсетілімдер бар болғанда, емдеуді эмоционалды бұзылуларды түзетуге бағытталған қосалқы еммен толықтыра отырып, ОЛФРЕКС препаратымен жүргізілетін емді жалғастыру керек (қажет болған жағдайда дозаны оңтайландыруға болады). Шизофрения, маниакальді көрініс емінде немесе биполярлық бұзылыстың қайталанулар профилактикасында препараттың тәуліктік дозасы кейіннен пациенттің клиникалық жағдайына байланысты тәулігіне 5-тен 20 мг-ға дейінгі ауқымда түзетілуі мүмкін. Пациентті ұсынылған бастапқы дозадан асатын дозаға ауыстыру тек тиісті клиникалық бағалаудан кейін ғана мүмкін болады және әдетте кемінде 24 сағат аралықпен жүзеге асырылады. Бүйрек және / немесе бауыр жеткіліксіздігі бар пациенттер Пациенттердің бұл санатына препарат анағұрлым төмен бастапқы дозада (5 мг) тағайындалады. Орташа дәрежеде бауыр жеткіліксіздігі жағдайында (Чайлд-Пью жіктеуі бойынша А немесе В класының бауыр циррозы) бастапқы доза 5 мг болуы керек, ал дозаны сақтықпен арттыру керек. Шылым шегушілер Шылым шегу, әдетте, бастапқы дозаны таңдауға және қолданылатын дозалар ауқымына әсер етпейді. Алайда шылым шегу оланзапин метаболизмін туындатуы мүмкін. Клиникалық мониторинг жүргізу ұсынылады және қажет болған жағдайда, ОЛФРЕКС препаратының дозасын арттыруға болады. Мұндай пациенттерде дозаны ұлғайту сақтықпен жүргізілуі тиіс. Метаболизмнің баяулауына әкелуі мүмкін бірнеше фактор бар болғанда бастапқы дозаны азайту керек (әйелдер, қарттар, шылым шекпейтін пациенттер). Егер мұндай пациенттерге дозаның жоғарылауы көрсетілсе, бұған сақтықпен қарау керек. Балалар Қауіпсіздік пен тиімділік бойынша деректердің болмауына байланысты балалар мен 18 жасқа дейінгі жасөспірімдерде ОЛФРЕКС қолдануға ұсынылмайды. Липидті бейін мен пролактин деңгейінің едәуір өзгеруі, сондай-ақ ересек пациенттерге қарағанда салмақтың анағұрлым айқын жоғарылауы байқалды.

- оланзапинге және препарат компоненттерінің кез келгеніне жоғары сезімталдық - жабықбұрышты глаукома - фенилкетонурия - емшек емізу кезеңі - 18 жасқа дейінгі балалар мен жасөспірімдер

Оланзапинді қолдану кезіндегі анағұрлым жиі кездесетін жағымсыз реакцияларға ұйқышылдық, салмақ қосу, эозинофилия, пролактин, холестерин, глюкоза мен триглицеридтер деңгейінің жоғарылауы, глюкозурия, тәбеттің артуы, бас айналу, акатизия, паркинсонизм, лейкопения, нейтропения, дискинезия, ортостаздық гипотензия, антихолинергиялық әсерлер, бауыр аминотрансферазалары белсенділігінің өтпелі симптомсыз жоғарылауы, бөртпе, астения, температураның жоғарылауы, артралгия, сілтілік фосфатаза, гамма-глутамилтрансфераза, несеп қышқылы және креатинфосфокиназа деңгейінің жоғарылауы, сондай-ақ ісіктер жатады. Өте жиі - салмақтың артуы1 - плазмадағы пролактин деңгейінің жоғарылауы8 - ортостатикалық гипотензия10 - ұйқышылдық Жиі - эозинофилия, лейкопения, нейтропения10 - холестерин2,3, глюкоза4, триглицеридтер2,5 деңгейлерінің жоғарылауы -глюкозурия - тәбеттің артуы, бас айналуы - акатизия6 - паркинсонизм6 - дискинезия6 - бауыр аминотрансферазаларының (АЛТ, АСТ) транзиторлық асимптоматикалық жоғарылауы, әсіресе, емдеудің бастапқы сатыларында - сілтілік фосфатаза10, креатин фосфокиназа11, гамма-глутамилтрансфераза10 және несеп қышқылы10 деңгейлерінің жоғарылауы - іш қатуы мен ауыздың құрғауын қоса, орташа транзиторлық антихолинергиялық әсерлер - ерлердегі эректильді дисфункция, ерлер мен әйелдерде жыныстық құмарлықтың төмендеуі - бөртпе, ісінулер (соның ішінде, шеткері) - астения, шаршау, артралгия, қызба10 Жиі емес - брадикардия, QTc аралығының ұзаруы, тромбоэмболия (соның ішінде, өкпе артериясының тромбоэмболиясы және терең веналар тромбозы) - фотосезімталдық реакциясы, алопеция - несепті ұстай алмау, несеп шығарудың іркілуі, несеп шығаруды қиындықпен басталуы11 - аменорея, сүт бездерінің ұлғаюы, әйелдердегі галакторея, ерлердегі гинекомастия/сүт бездерінің ұлғаюы - іштің кебуі9, амнезия9, мұрыннан қан кету9 - аса жоғары сезімталдық11 - кейде кетоацидозбен немесе комамен қатар жүретін, соның ішінде, өлімге соқтыратын диабеттің дамуы немесе өршуі - көп жағдайларда анамнезде құрысу ұстамалары немесе құрысу дамуының қауіп факторлары болған жағдайда, құрысулар11 - дистония (көз алмасының қозғалуын қоса) 11 - дизартрия, амнезия, мазасыз аяқтар синдромы - жалпы билирубин деңгейінің жоғарылауы - кеш дискинезия11 Сирек - гепатит (бауырдың гепатоцеллюлярлық, холестаздық немесе аралас зақымдануларын қоса) 11 - тоқтату синдромы7,12 - тромбоцитопения11 - дене температурасының төмендеуі12 - қатерлі нейролептикалық синдром12 - қарыншалық тахикардия/қарыншалардың фибрилляциясы, кенеттен болатын өлім11 - панкреатит11, рабдомиолиз11, приапизм12 Жиілігі белгісіз - эозинофилиямен және жүйелі көріністермен жүретін дәрілік бөртпе (DRESS-синдром) - жаңа туған нәрестелердегі тоқтату синдромы • Дене салмағының клиникалық тұрғыдан маңызды жоғарылауы дене салмағы индексінің (ДСИ) барлық санаттары бойынша байқалды. Препаратты қысқа мерзім ішінде (орташа алғанда 47 күнге жуық) қолданғаннан кейін, салмақтың базалық ДСИ-ден ≥7% артқаны (22,2%), базалық ДСИ-ден ≥15% артқаны (4,2%) және базалық ДСИ-ден ≥25% артқаны (0,8%) анықталды. Препаратты ұзақ уақыт (кемінде 48 апта) қолданғанда, пациенттерде дене салмағының базалық дене салмағынан ≥7%, ≥15% және ≥25% артқан жағдайлар сәйкесінше 64,4%, 31,7% және 12,3%-ында кеңінен таралған. • Ашқарында өлшенген липидтер параметрлері (жалпы холестерин, тығыздығы төмен липопротеиндер холестерині және триглицеридтер) мәндерінің орташа жоғарылауы, емдеу басталғанға дейін липидтер алмасуы реттелісі бұзылысының белгілері болмаған пациенттерде айқынырақ болды. • Емдеуді басында жалпы холестерин мөлшерінің шектік мәндерінен (ашқарында талдауға қан алғанда) (≥5,17 ммоль/л) жоғарғысына дейінгі (≥6,2 ммоль/л) өзгерістері өте жиі тіркелді. • Зерттеудің басында ашқарында өлшенген қалыпты деңгейі (<5,56 ммоль/л) жоғарғысына дейін көтерілді (≥7 ммоль/л). Қандағы глюкоза деңгейінің зерттеудің басындағы шектік мәндерінен (≥5,56-<7 ммоль/л) жоғарғыларына (≥7 ммоль/л) дейінгі өзгерістері (ашқарында талдау жасағанда) өте жиі тіркелді. • Зерттеудің басында ашқарында өлшенген қалыпты деңгейі (<1,69 ммоль/л) жоғарғысына дейін көтерілді (≥2,26 ммоль/л). Ашқарында өлшенген триглицеридтер концентрациясының зерттеудің басында шектік мәндерінен (≥1,69 ммоль/л- <2,26 ммоль/л) жоғарғыларына (≥2,26 ммоль/л) дейінгі өзгерістер өте жиі тіркелді. • Клиникалық сынақтарда оланзапинді қабылдаған пациенттерде паркинсонизм мен дистонияның даму жиілігі саны жағынан жоғары болды, бірақ, статистикалық тұрғыдан плацебодан айырмашылығы болған жоқ. Оланзапинмен емделу кезіндегі паркинсонизм, акатизия және дистония, галоперидолдың титрленген дозаларымен салыстырғанда сирек байқалған. Осының алдындағы жедел және кешеуілдеген экстрапирамидалық зақымданулар жағдайлары туралы егжей-тегжейлі ақпарат жоқ болғандықтан, қазіргі кезде, оланзапиннің кеш дискинезияны және/немесе басқа кешеуілдеген экстрапирамидалық синдромдарды сирек туғызатыны туралы тұжырым жасау мүмкін емес. • Оланзапинді қабылдауды күрт тоқтатқан жағдайда, тершеңдік, ұйқысыздық, тремор, мазасыздық, жүрек айнуы және құсу сияқты жедел симптомдардың дамығаны байқалды. • 12 аптаға дейін созылған клиникалық сынақтарда пролактиннің бастапқыдағы деңгейі қалыпты, оланзапинді қабылдаған шамамен 30% пациентте пролактиннің қан плазмасындағы концентрациялары қалыпты ауқымының жоғарғы шегінен асып кеткен. Бұл пациенттердің көпшілігінде өзгерістер, әдетте, елеусіз болды және қалыпты ауқымының жоғарғы шегінен екі есе артуына жетпеген. • Жағымсыз құбылыс Оланзапин бойынша интеграцияланған мәліметтер базасына енгізілген клиникалық зерттеулерден алынған көрсеткіштерді бағалау нәтижелерінің негізінде анықталды. • Оланзапин бойынша интеграцияланған мәліметтер базасына енгізілген клиникалық зерттеулерден алынған көрсеткіштерді бағалау нәтижелерінің негізінде анықталған. • Жағымсыз құбылыс препарат нарыққа шығарылғаннан кейін өздігінен келіп түскен мәліметтердің негізінде анықталды. Жиілігін анықтау үшін Оланзапин бойынша интеграцияланған мәліметтер базасы пайдаланылды. Жарияланған әдебиеттердегі ақпараттар, пациенттердің көпшілігі жағымсыз әсерлерден психозға қарсы препараттарды, соның ішінде оланзапинді қабылдауды тоқтатқаннан кейін, сауыққан немесе қалпына келгендігін көрсетеді. • Жағымсыз құбылыс препарат нарыққа шығарылғаннан кейін өздігінен келіп түскен әліметтердің негізінде анықталды. 95%-дық сенім аралығының жоғарғы шегі деңгейіндегі жиілігін анықтау үшін Оланзапин бойынша интеграцияланған мәліметтер базасы пайдаланылды. ОЛФРЕКС препаратын ұзақ уақыт қолданғанда (кемінде 48 апта). Емдеудің ұзақтығына қарай, дене салмағының, глюкоза деңгейлерінің, жалпы холестерин/тығыздығы төмен липопротеиндер холестерині / тығыздығы жоғары липопротеиндер холестерині немесе триглицеридтер мөлшерінің клиникалық тұрғыдан маңызды теріс өзгерістері көрініс берген пациенттердің үлесі артып отырды. 9-12 айлық емдеу курсын аяқтаған ересек пациенттерде қандағы глюкоза деңгейінің орташа жоғарылау қарқындары шамамен 6 айдан соң баяулаған. Пациенттердің ерекше топтарындағы жағымсыз әсерлері. Деменциясы бар егде жастағы пациенттерде оланзапинмен емдеу өлім мен цереброваскулярлық жағымсыз реакциялар жиілігінің жоғарырақ болуымен астасуы мүмкін. Оланзапинді пациенттердің аталған тобында қолдану көп жағдайда жүріс-тұрыстың бұзылулары мен құлап қалуға соқтырып отырған. Пневмония, дене температурасының жоғарылауы, летаргия, эритема, көзге елестеулер және несепті ұстай алмау сияқты жағымсыз құбылыстар жиі байқалған. Паркинсон ауруы кезіндегі дәрілік заттардың (дофаминдік рецепторлар агонистерінің) әсері түрткі болған психозы бар науқастарда, ОЛФРЕКС препаратын қолдану аясында паркинсонизм симптоматикасы мен елестеулер жиі нашарлауы мүмкін. Вальпрой қышқылымен біріктіріп емдеу аясында биполярлық маниясы бар пациенттерде нейтропения (4,1%) дамуы мүмкін. Вальпроаттың қан сарысуындағы жоғары деңгейі бұған ықпал етуі ықтимал фактор болуы мүмкін. ОЛФРЕКС препаратын вальпрой қышқылымен немесе литиймен бірге қолдану тремор, ауыздың құрғауы, тәбеттің артуы мен салмақ жоғарылауы жиілігінің артуына (≥10%) ықпал етеді. Сонымен қатар, сөйлеу бұзылулары жиі тіркелген. Литиймен немесе дивалпроекспен біріктіріп емдеудің алғашқы 6 аптасында 17,4% пациентте дене салмағы бастапқысымен салыстырғанда ≥7%-ға артқан. 39,9% пациентте биполярлық бұзылыстардың қайталануларының профилактикасы мақсатында ОЛФРЕКС препаратпен ұзақ уақыт емдеу (12 айға дейін) дене салмағының бастапқысымен салыстырғанда ≥7%-ға артуымен қатар жүрген. Балалар ОЛФРЕКС 18 жасқа толмаған балалар мен жасөспірімдерде қолдануға болмайды. Препараттың жасөспірімдер мен ересек пациенттердегі қауіпсіздігін салыстыру мақсатында клиникалық зерттеулер жүргізілген жоқ, алайда зерттеушілерде жасөспірімдер қатыстырылған мәліметтерді ересектер қатыстырылған мәліметтермен салыстыруға мүмкіндіктері болды. Төменде ересектере қарағанда жасөспірімдік кезеңдегі (13-17 жас) пациенттерде жиі анықталған жағымсыз реакциялар, және жағымсыз реакциялар, жасөспірімдерде байқалған топтастырылған. Препаратты салыстырымды экспозициясын қамтамасыз ететін дозаларында қолданғанда, дене салмағының клиникалық маңызды жоғарылауы (≥ 7% ) ересектерге қарағанда, жасөспірімдерде жиі тіркелген. Салмақ қосу айқындығы және дене салмағының клиникалық тұрғыдан маңызды артуы анықталған жасөспірім пациенттердің үлесі, қысқа мерзімді емдеу курстарымен салыстырғанда, препаратты ұзақ уақыт (кемінде 24 апта бойы) қабылдау аясында артып отырған. Жағымсыз реакциялары келесі градацияға сәйкес атап келтірілген: өте жиі (≥1/10), жиі (≥1/100 - <1/10 дейін). Өте жиі - салмақтың артуы13 - триглицеридтер деңгейінің жоғарылауы 14 - тәбеттің артуы - седация (соның ішінде, гиперсомния, енжарлық, ұйқышылдық) - бауыр аминотрансферазалары АЛТ/АСТ деңгейінің жоғарылауы - жалпы билирубин деңгейінің төмендеуі - ГГТ деңгейінің жоғарылауы - плазмадағы пролактин деңгейінің жоғарылауы 16 Жиі - холестерин деңгейінің жоғарылауы15 - ауыздың құрғауы 13 Қысқа мерімді емдеуден кейін (орташа ұзақтығы 22 күн) дене салмағының бастапқысымен салыстырғанда ≥7%-ға артуы өте жиі (40,6%) білінген, сондай-ақ, дене салмағының бастапқысымен салыстырғанда ≥15%-ға (7,1 %) және ≥25 %-ға артуы (2,5 %) жиі тіркелген. Ұзақ уақыт емдеу (кемінде 24 апта) курсы кезінде 89,4% пациент бастапқы дене салмағына ≥7 %, 55,3% пациент ≥15 % және 29,1% пациент ≥25% қосқан. 14 Емдеудің басындағы ашқарында өлшенген қалыпты деңгейі (<1,016 ммоль/л) жоғарғысына дейін (≥1,467 ммоль/л) көтерілген, және ашқарында өлшенген триглицеридтер концентрациясының, емдеудің басындағы шектік мәндерінен (≥1,016 ммоль/л- <1,467 ммоль/л) жоғарғысына дейінгі (≥1,467 ммоль/л) өзгерістері тіркелген. 15 Емдеудің басындағы ашқарында өлшенген жалпы холестериннің қалыпты деңгейі (<4,39 ммоль/л) жоғарғысына дейін (≥5,17 ммоль/л) жиі көтерілген. Жалпы холестерин мөлшерінің емдеудің басында шектік мәндерінен (қанды аш қарында талдауға алған кезде) (≥4,39-<5,17 ммоль/л) жоғарғысына дейін (≥5,17 ммоль/л) өзгерістері өте жиі тіркелген 16 Қан плазмасындағы пролактин деңгейінің жоғарылауы 47,4% жасөспірімде анықталған. Жағымсыз дәрілік реакциялар туындағанда медициналық қызметкерге, фармацевтикалық қызметкерге немесе, дәрілік препараттардың тиімсіздігі туралы хабарламаларды қоса, дәрілік препараттарға болатын жағымсыз реакциялар (әсерлер) жөніндегі ақпараттық деректер базасына тікелей хабарласу керек: Қазақстан Республикасы Денсаулық сақтау министрлігі Медициналық және фармацевтикалық бақылау комитеті «Дәрілік заттар мен медициналық бұйымдарды сараптау ұлттық орталығы» ШЖҚ РМК http://www.ndda.kz

Белгілері мен симптомдары Оланзапинмен артық дозалану кезінде анағұрлым жиі кездесетін симптомдарға (жиілігі 10%) тахикардия, қозу/озбырлық, дизартрия, әртүрлі экстрапирамидалық бұзылулар және әртүрлі ауырлық дәрежесіндегі сананың бұзылуы (тыныштандыратын әсерден комаға дейін), сонымен қатар сандырақ, құрысулар, кома, қатерлі нейролептикалық синдром, тыныстың тарылуы, аспирация, артериалдық гипертензия немесе гипотензия, жүрек аритмиялары (артық дозалану жағдайларының <2%) және жүректің және тыныстың тоқтап қалуы жатады. Артық дозалану кезіндегі медициналық көмек Оланзапинге арналған спецификалық антидот жоқ. Құстырту ұсынылмайды. Артық дозаланғанда стандартты емшараларды (асқазанды шаю, белсендірілген көмірді енгізу) жүргізуге болады. Белсендірілген көмірді бірге тағайындау оланзапиннің ішке қабылдау кезіндегі биожетімділігінің 50-60%-ға дейін төмендегенін көрсетті. Клиникалық жағдайға сәйкес симптоматикалық емдеу және артериялық гипотонияны, циркуляторлық коллапсты емдеуді және тыныс алу функциясын демеуді қоса алғанда, өмірлік маңызды ағзалардың функцияларын бақылау көрсетілген. Бета-агонистік белсенділігі бар адреналин, дофамин немесе басқа симпатомиметиктерді қолдануға болмайды, себебі бета-адренорецепторларды стимуляциялау артериялық гипотонияны нашарлатуы мүмкін. Ықтимал аритмияны анықтау мақсатында жүрек-қантамыр жүйесіне мониторинг жүргізу қажет. Пациент сауығып кеткенге дейін мұқият медициналық бақылау мен мониторинг жүргізілуі керек.

Психозға қарсы препараттармен емдеу кезінде пациенттің клиникалық жағдайын жақсартуға бірнеше күннен бірнеше аптаға дейін уақыт кетуі мүмкін. Осы кезеңде пациенттердің жағдайын мұқият бақылау қажет. Мінез-құлық бұзылыстары және / немесе деменциямен байланысты психоздар ОЛФРЕКС өлім-жітім мен цереброваскулярлық бұзылулардың даму қаупі жиілігінің жоғарылауына байланысты деменциямен және/немесе мінез-құлқының бұзылуына (мысалы, инсульт, өтпелі ишемиялық шабуыл) қатысты психозбен ауыратын пациенттерде қолдану ұсынылмайды. Өлім-жітімнің артуы оланзапин дозасына немесе емдеу ұзақтығына байланысты емес. ОЛФРЕКС препаратымен емдеу кезінде пациенттердің өлім-жітімінің артуына әкелуі мүмкін қауіп факторлары 65 жастан асқан жас, дисфагия, седация, тойып тамақ ішпеу, сусыздану, өкпе патологиясының болуы (аспирациямен/-сыз пневмония) немесе бензодиазепиндерді бір мезгілде қолдану, ал цереброваскулярлық жағымсыз реакциялардың даму қаупі факторлары 75 жастан асқан жас, тамырлы деменция немесе аралас типтегі деменция болып табылады. Паркинсон ауруы Паркинсонизм мен елестеулер симптомдарының күшеюіне байланысты дофаминдік рецепторлардың агонистерін қолданудан туындаған Паркинсон ауруы кезінде психозды емдеу үшін ОЛФРЕКС ұсынылмайды. Қатерлі нейролептикалық синдром (ҚНС) Кез келген нейролептиктерді, соның ішінде ОЛФРЕКС қолданғанда, клиникалық көріністер дене температурасының айтарлықтай жоғарылауы, бұлшықеттердің сіресуі, психикалық статустың өзгеруі және вегетативті бұзылулар (тахикардия, тұрақсыз тамыр соғысы немесе артериялық қысым, жүрек аритмиясы, қатты терлеу) кіретін ҚНС дамуы мүмкін. Қосымша белгілерге сарысулық креатинфосфокиназа концентрациясының жоғарылауы, миоглобинурия (рабдомиолиз симптомы) және жедел бүйрек жеткіліксіздігі кіруі мүмкін. Қатерлі нейролептикалық синдромның клиникалық көріністері немесе осы синдромның басқа симптомдарынсыз дене температурасының айтарлықтай жоғарылауы барлық нейролептиктерді, соның ішінде ОЛФРЕКСТІ тоқтатуды талап етеді. Гипергликемия және қант диабеті ОЛФРЕКС препаратын қолданған кезде кейде гипергликемия, қант диабеті, бұрыннан бар қант диабетінің өршуі, диабеттік кетоацидоз және диабеттік кома, соның ішінде өліммен аяқталған жағдай орын алуы мүмкін. Бұл жағымсыз әсерлердің дамуына бейімділік факторы пациенттің дене салмағының жоғарылауы болуы мүмкін. Кез келген нейролептиктерді, оның ішінде ОЛФРЕКСТІ қабылдайтын пациенттерге гипергликемияның белгілері мен симптомдарын (мысалы, полидипсия, полиурия, полифагия және әлсіздік) анықтау үшін мұқият бақылау ұсынылады, ал қант диабеті немесе қант диабетінің даму қаупі факторлары бар пациенттерге нашарлау белгілерін анықтау үшін глюкоза деңгейін тұрақты бақылау көрсетіледі. Пациенттерді жүйелі түрде өлшеу керек, мысалы, емдеу басталғанға дейін, ОЛФРЕКС препаратымен емдеуді бастағаннан кейін 4, 8 және 12 аптадан соң және содан кейін тоқсан сайын. Липидтер концентрациясының өзгеруі ОЛФРЕКС препаратымен емдеу кезінде қан плазмасындағы липидтер концентрациясының өзгеруін дислипидемиямен ауыратын пациенттерде және липидтер алмасуының бұзылу даму қаупі бар пациенттерде бақылау қажет. Нейролептиктерді қолдану жөніндегі нұсқаулыққа сәйкес кез келген психозға қарсы дәрілерді, оның ішінде ОЛФРЕКС препаратын қабылдайтын пациенттерде, мысалы, емдеу басталғанға дейін, емдеу басталғаннан кейін 12 аптадан соң және әр 5 жыл сайын липидтерді үнемі бақылау қажет. Антихолинергиялық белсенділік ОЛФРЕКС препаратымен жүргізілетін ем антихолинергиялық әсердің көріністелуіне байланысты жағымсыз реакциялармен қатар болуы мүмкін, сондықтан клиникалық маңызды қатерсіз қуық асты безінің гипертрофиясы, ішектің салданған бітелуі, жабық бұрышты глаукома және басқа да ұқсас жағдайлары бар пациенттерде ОЛФРЕКС препаратын қолданғанда сақ болу ұсынылады. Бауыр функциясының бұзылуы Бауыр трансаминазаларының (ACT және АЛТ) өтпелі симптомсыз белсенділігінің жоғарылауы емдеудің басында жиі байқалды. Бастапқыда АЛТ және/немесе ACT белсенділігі жоғары пациенттерде, бауыр жеткіліксіздігі бар, бауырдың функционалдық резерві шектеулі пациенттерде немесе ықтимал гепатоуытты препараттармен емделетін пациенттерде сақ болу керек. Гепатит дамыған жағдайда (оның ішінде гепатоцеллюлярлық, холестаздық немесе аралас этиология) ОЛФРЕКС препаратымен емдеуді тоқтату керек. Нейтропения Кез келген себептерден туындаған лейкоциттер және/немесе нейтрофилдер деңгейі төмен пациенттерге, нейтропенияны сенімді түрде туындататын препараттарды қабылдайтын пациенттерге, анамнезінде дәрілік заттардың әсерінен сүйек кемігі функциясының бәсеңдеуі/уытты бұзылуы бар пациенттерге, қатарлас ауруға, сәулемен емдеуге немесе химиотерапияға байланысты сүйек кемігінің бәсеңдеуі бар пациенттерге және гипереозинофилиямен немесе миелопролиферативті аурулармен ауыратын пациенттерге ОЛФРЕКС препаратын тағайындаған кезде сақтық таныту қажет. Нейтропения көбінесе оланзапин мен вальпроатты қолданудың үйлесімі аясында дамыды. Тоқтату синдромы ОЛФРЕКС препаратын қабылдауды күрт тоқтатқан кезде кейбір жағдайларда жедел туындаған симптомдармен қатар жүретін жағдай дамуы мүмкін: шамадан тыс терлеу, ұйқысыздық, тремор, мазасыздық, жүрек айнуы немесе құсу. QT аралығы ОЛФРЕКС препаратын қабылдайтын пациенттер кейде жүрек-қантамыр құбылыстарының шамалы айырмашылығымен QTc аралығының клиникалық маңызды ұзаруын сезінуі мүмкін. Алайда, психозға қарсы басқа препараттарды қабылдау кезіндегідей, ОЛФРЕКС препаратын QT аралығын ұзартатын дәрілік препараттармен бір мезгілде қабылдағанда, әсіресе егде жаста, QT аралығы ұзартылған туа біткен синдромына шалдыққан пациенттерде, іркілісті жүрек жеткіліксіздігінде, миокард гипертрофиясында, гипокалиемияда немесе гипомагниемияда сақтық таныту қажет. Оланзапинмен емдеу кезінде электрокардиограмманы ұдайы бақылау керек. Тромбоэмболия Шизофрениямен ауыратын пациенттер үшін әдетте веноздық тромбоэмболияның жүре пайда болған даму қауіп факторларының болуы тән екенін ескере отырып, веноздық тромбоэмболияның барлық қауіп факторларын анықтау қажет, олардың қатарына, мысалы, пациенттердің иммобилизациясы және превентивті шараларды қабылдау жатуы мүмкін. Орталық жүйке жүйесіне (ОЖЖ) әсері Препараттың ОЖЖ - ге әсер ету сипатын ескере отырып, ОЛФРЕКС препаратын орталықтан әсер ететін басқа дәрілік препараттармен және алкогольмен біріктірілімде сақтықпен қолдану керек, себебі оланзапин дофаминдік рецепторларға қарсы антагонизмді көрсетеді және тікелей әрі тікелей емес дофаминдік агонистердің әсерін тежей алады. Құрысу талмалары/ұстамалары ОЛФРЕКС препаратын анамнезінде талмалары/ұстамалары бар немесе құрысу белсенділігінің шегін төмендетуге ықпал ететін қауіп факторлары бар пациенттерге сақтықпен қолдану керек, себебі оланзапин қабылдаған пациенттерде талмалар/ұстамалар туындауы мүмкін. Кеш дискинезия ОЛФРЕКС препаратын ұзақ уақыт бойы қолданғанда кеш дискинезияның даму қаупі артады. Сондықтан кеш дискинезияның белгілері немесе симптомдары пайда болған кезде препараттың дозасын азайту немесе оны тоқтату туралы мәселені қарастыру қажет. Кеш дискинезия симптомдары препаратты тоқтатқаннан кейін де уақытша күшеюі немесе көріністелуі мүмкін. Постуральді гипотензия Егде жастағы пациенттерде постуральді гипотензияның даму қаупі бар. Психозға қарсы басқа препараттарды қолдану жағдайындағыдай, 65 жастан асқан пациенттерде артериялық қысымды ұдайы бақылау ұсынылады. Кенеттен жүректен болатын өлім (КЖӨ) Оланзапин қабылдаған пациенттер арасында кенеттен жүректен болатын өлім жағдайлары бар. Оланзапинмен емделген пациенттерде кенеттен жүректен болатын болжамды өлім қаупі нейролептиктерді қабылдамаған пациенттерде шамамен екі есе жоғары. Арнайы ескертулер Балалар Оланзапин балалар мен 18 жасқа дейінгі жасөспірімдерде қолдануға қарсы көрсетілімді. Препараттың көлік құралын немесе қауіптітілі зор механизмдерді басқару қабілетіне әсер ету ерекшеліктері ОЛФРЕКС қабылдайтын пациенттерге механикалық құралдарды, соның ішінде автомобильді басқару кезінде сақтық таныту керек, себебі препарат ұйқышылдық пен бас айналуды туындатуы мүмкін.

Жүктілік кезінде ОЛФРЕКС препаратын қолдану тәжірибесінің жеткіліксіздігіне және тиісті клиникалық зерттеулердің болмауына байланысты, препаратты жүктілік кезінде пациент үшін ықтимал пайдасы шарана үшін ықтимал қаупінен едәуір жоғары болған жағдайда ғана тағайындау керек. Пациенттер ОЛФРЕКС препаратымен емдеу кезеңінде жүктіліктің басталуы немесе жоспарлануы туралы емдеуші дәрігерге хабарлау қажеттілігі туралы ескертілуі керек. Жүктіліктің үшінші триместрінде психозға қарсы препараттардың (оның ішінде ОЛФРЕКС) әсеріне ұшыраған жағдайда, жаңа туған нәрестелер жағымсыз реакциялардың даму қаупіне ұшырайды, сондықтан жаңа туған нәрестелер дәрігердің жіті бақылауында болуы керек. Оланзапиннің емшек сүтімен бөлінетіні анықталды. Анасында тепе-теңдік концентрациясына жеткенде баланың алатын орташа дозасы анадағы оланзапин дозасының 1.8% (мг/кг) құрады. ОЛФРЕКС препаратымен емдеу кезінде бала емізу ұсынылмайды.

Дәрілік өзара әрекеттесу бойынша зерттеулер тек ересектер арасында жүргізілді. Оланзапинге әсер ететін ықтимал дәрілік өзара әрекеттесулер Оланзапин CYP1A2 ферментімен метаболизденетіндіктен, белгілі бір изоферментті индукциялайтын немесе тежейтін заттар оланзапиннің фармакокинетикалық параметрлеріне әсер етуі мүмкін. CYP1A2 индукторлары Оланзапин метаболизмі шылым шегетін пациенттерде немесе карбамазепинді бір мезгілде қабылдағанда күшеюі мүмкін, бұл қандағы оланзапин концентрациясының төмендеуіне әкелуі мүмкін. Оланзапин клиренсінің шамалы немесе орташа жоғарылауы ғана байқалды. Клиникалық салдары шектеулі болуы мүмкін, бірақ клиникалық бақылау ұсынылады, себебі кейбір жағдайлар препараттың дозасын жоғарылатуды талап етеді. CYP1A2 тежегіштері Флувоксамин – CYP1A2 спецификалық тежегіші - оланзапин метаболизмін айтарлықтай нашарлатады. Шылым шекпейтін әйелдерде флувоксамин қабылдағаннан кейін оланзапиннің орташа C max жоғарылауы 54%-ды, ал шылым шегетін еркектерде 77%-ды құрады. Пациенттердің осы санаттарында оланзапиннің AUC орташа ұлғаюы 52%-ды және сәйкесінше 108%-ды құрады. Флувоксамин немесе кез келген басқа CYP1A2 тежегішін (мысалы, ципрофлоксацин) қабылдайтын пациенттерде оланзапинмен жүргізілетін емді аз дозалардан бастау ұсынылады. Оланзапин дозасын азайту емге CYP1A2 тежегіштерін қосқан жағдайда да қажет болуы мүмкін. Биожетімділіктің төмендеуі Белсендірілген көмір пероральді қабылдаған кезде оланзапиннің биожетімділігін 50-60%-ға төмендетеді, сондықтан оны оланзапинді қабылдағанға дейін немесе одан кейін кемінде 2 сағат бұрын қабылдау керек. Флуоксетин (CYP 2D6 тежегіші), бір реттік дозасы құрамында магний- немесе алюминий бар антацидтер немесе циметидин оланзапиннің фармакокинетикасына айтарлықтай әсер етпейді. Оланзапиннің басқа дәрілік заттарға ықтимал әсер ету қабілеті. Оланзапин дофаминдік рецепторлардың тікелей және тікелей емес агонистерінің әсерін әлсіретуі мүмкін. Оланзапин CYP450 негізгі изоферменттерін (мысалы, 1А2, 2D6, 2С9, 2С19, ZA4) тежемейді. Демек, қандай да бір ерекше өзара әрекеттесулердің туындау ықтималдылығы аз, бұл туралы оланзапин белсенді субстанциялардың - трициклді антидепрессанттардың (негізінен CYP2D6 метаболизмдік жолын білдіреді), варфариннің (CYP2C9), теофиллиннің (CYP1A2) немесе диазепамның (CYP3A4 және 2C19) метаболизмін тежемейтіні анықталған деректер айғақтайды. Литиймен немесе бипериденмен бір мезгілде қолданғанда өзара әрекеттесу анықталмады. Плазмадағы вальпрой қышқылының мөлшерін емдік бақылау оланзапинмен бір мезгілде тағайындалған кезде вальпрой қышқылының дозаларын өзгерту қажет емес екенін көрсетті. ОЖЖ-ға қатысты жалпы белсенділік Алкоголь тұтынатын және ОЖЖ бәсеңдеуін туындата алатын дәрілік препараттарды қабылдайтын адамдарға препаратты қолданғанда сақ болу қажет. Оланзапинді Паркинсон ауруына және деменцияға шалдыққан пациенттерде паркинсон ауруына қарсы дәрілік заттармен бір мезгілде қолдануға ұсынылмайды. QТс аралығы Оланзапинді QTc аралығын ұзартатын дәрілік заттармен қолданғанда сақ болу керек.

Сақтау мерзімі 3 жыл Жарамдылық мерзімі өткеннен кейін қолдануға болмайды! Сақтау шарттары Құрғақ, жарықтан қорғалған жерде, 25°С-ден аспайтын температурада сақтау керек. Балалардың қолы жетпейтін жерде сақтау керек!