Орадро гранулы 125мг/5мл

Сыртқы түрінің, иісінің, дәмінің сипаттамасы Біртекті, тез сусымалы ақ немесе дерлік ақ түсті түйіршіктер. Ақ түсті қалпына келтірілген суспензия.

Препарат 6 айдан 12 жасқа дейінгі балаларда кларитромицинге сезімтал микроорганизмдер тудыратын келесі инфекцияларды пероральді емдеу үшін қолданылады: - жоғарғы тыныс алу жолдарының инфекциясы (мысалы, фарингит, тонзиллит); - төменгі тыныс алу жолдарының инфекциясы (бронхит, пневмония) ; - тері мен жұмсақ тіндердің инфекциясы (мысалы, импетиго, жедел фолликулит, абсцесс); - ортаңғы құлақтың жедел инфекциясы (жедел ортаңғы отит). Препаратты пайдаланған кезде бактерияға қарсы дәрілерді тиісінше қолдану жөніндегі ресми нұсқаулықтарды назарға алған жөн.

Жүйелі қолдануға арналған бактерияға қарсы препараттар. Макролидтер, линкозамидтер және стрептограминдер. Макролидтер. Кларитромицин ATХ коды J01FA09 Әсер ету механизмі Кларитромициннің әсер ету механизмі микроорганизмдер рибосомасының 50S-суббірлігімен байланысу арқылы ақуыз биосинтезінің тежелуіне негізделген. Әдетте, препарат бактериостатикалық әсерге ие. Фармакокинетика мен фармакодинамика арасындағы байланыс Тиімділігі көбінесе уақытқа байланысты, оның ішінде препараттың концентрациясы ең төменгі тежегіш концентрациялар (ЕТТК) асып кетеді. Резистенттілік механизмдері Кларитромицинге резистенттілік келесі механизмдерге негізделуі мүмкін: - эффлюкс: резистенттілік цитоплазмалық жарғақшалардағы эффлюкс сорғыларының көбеюінен туындауы мүмкін, бұл тек 14 және 15 мүшелі макролидтерге әсер етеді (М-фенотип деп аталатын); - нысаналар модификациясы: рибосомалық рибонуклеин қышқылының (рРНҚ) 23S метилденуі нәтижесінде рибосомалармен байланысу қабілеті төмендейді, нәтижесінде макролидтерге (М), линкозамидтерге (L) және В (SB) тобының стрептограммаларына (MLSB-фенотип деп аталады) резистенттілік пайда болады; - макролидтердің ферментативті инактивациясы ең төменгі клиникалық мәнге ие. М-фенотип азитромицинге, эритромицинге немесе рокситромицинге толық айқаспалы резистенттілікке әкеледі. MLSB-фенотип қосымша клиндамицинге және В тобындағы стрептограмминге айқаспалы резистенттілік береді. 16 мүшелі макролидтік спирамицинге ішінара айқаспалы резистенттілік байқалады. Ең төменгі тежегіш концентрациялардың (ЕТТК) шекті мәндері Кларитромицинді тестілеу әдеттегі сұйылту серияларын қолдану арқылы жүзеге асырылады. Сезімтал және резистентті микроорганизмдер үшін ЕТТК мәндері анықталды. Еуропадағы микробқа қарсы сезімталдықты тестілеу комитеті (EUCAST) ұсынған кларитромициннің шекті мәндері ЕТТК төмендегі кестеде келтірілген (13.0 нұсқасы): Микроорганизмдер — Сезімтал микроорганизмдер — Резистентті микроорганизмдер Staphylococcus spp.1) — ≤ 1 мг/л — > 1 мг/л Streptococcus spp. (A, B, C, G топтары)1) — ≤ 0,25 мг/л — > 0,25 мг/л Streptococcus pneumoniae1) — ≤ 0,25 мг/л — > 0,25 мг/л Moraxella catarrhalis1) — ≤ 0,25 мг/л — > 0,25 мг/л Helicobacter pylori — ≤ 0,25 мг/л — > 0,25 мг/л 1) Эритромицинді кларитромицинге сезімталдықты растау үшін зерттелетін зат ретінде пайдалануға болады. Жүре пайда болған резистенттіліктің таралуы Бактериялардың жекелеген түрлерінде алынған резистенттіліктің таралуы уақыт пен географиялық жағдайға байланысты ауытқуы мүмкін; осыған байланысты, әсіресе ауыр инфекцияларды емдеуде резистенттілік туралы жергілікті ақпарат болған жөн. Қажет жағдайда, резистенттіліктің таралуы туралы жергілікті ақпарат болған кезде және дәрілік затты қолданудың пайдасы, ең болмағанда, кейбір инфекцияларға қатысты күмән тудырған кезде, сарапшыдан кеңес алу қажет. Ауыр инфекциялар пайда болған жағдайда немесе сәтсіз ем жағдайында қоздырғышты және оның кларитромицинге сезімталдығын анықтай отырып, микробиологиялық диагностика жүргізілуі керек. Төменде Ұлттық жобалар мен резистенттілікті мониторингілеу бойынша зерттеулердің соңғы 5 жылдағы деректері негізінде пайда болған микроорганизмдерге резистенттіліктің Германияда таралуы келтірілген (2023 жылғы сәуірдегі жағдай бойынша). Микроорганизмдердің әдеттегі сезімтал штамдары: - аэробты грам-оң микроорганизмдер - Streptococcus pyogenes*; - аэробты грам-теріс микроорганизмдер - Legionella pneumophila°, Moraxella catarrhalis; - басқа микроорганизмдер - Chlamydophila pneumoniae°, Mycobacterium avium°, Mycobacterium chelonae°, Mycobacterium intracellulare°, Mycobacterium kansasii°, Mycoplasma pneumoniae°. Резистенттілікке ие болуы мүмкін микроорганизмдердің штамдары: - аэробты грам-оң микроорганизмдер - Staphylococcus aureus (метициллинге сезімтал), Staphylococcus aureus (метициллинге резистентті)+, Staphylococcus epidermidis, Staphylococcus haemolyticus, Staphylococcus hominis, Streptococcus agalactiae, Streptococcus pneumoniae Ω; - аэробты грам-теріс микроорганизмдер - Helicobacter pylori 1; - басқа микроорганизмдер - Mycobacterium fortuitum. Микроорганизмдердің резистентті штамдары: - аэробты грам-теріс микроорганизмдер - Escherichia coli, Klebsiella spp., Pseudomonas aeruginosa. * Инвазиялық аурулардың изоляттары үшін резистенттілік деңгейі 10%-дан асады. ° Жарияланған сәтте деректер болмады. Әдебиеттерде және емдеу нұсқаулықтарында микроорганизмдерде сезімталдықтың болуы болжанады. + Аймақтардың кем дегенде бірінде резистенттілік деңгейі 50%-дан асады. 1 Резистенттілік дәрежесі алдын ала бір реттік емнен кейін пациенттерде ≥ 50% құрайды. Ω Инвазиялық аурулардың изоляттары үшін резистенттілік дәрежесі 10%-дан аз.

Дозалау режимі Балаларда ішуге арналған суспензияны (125 мг/5 мл) дайындауға арналған түйіршік түріндегі кларитромициннің ұсынылатын тәуліктік дозасы 15 мг/кг құрайды, екі дозаға бөлінеді (12 сағат сайын). Кларитромициннің ең жоғары тәуліктік дозасы екі қабылдауға бөлінген 500 мг құрайды. 6 айдан 12 жасқа дейінгі балаларға клиникалық зерттеулер жүргізу кезінде кларитромицин суспензия (ішке қабылдау үшін суспензия дайындауға арналған түйіршіктер) түрінде қолданылды, сондықтан 12 жасқа дейінгі балаларда суспензия (ішке қабылдау үшін суспензия дайындауға арналған түйіршіктер) түріндегі кларитромицинді қолдану керек. Ересектер мен 12 жастан асқан балалар үшін кларитромициннің басқа дәрілік түрлері бар. Қазіргі уақытта шала туылған балаларда препараттың дозалануы туралы шектеулі деректер бар. Фармакокинетикалық зерттеу нәтижелері клиникалық жағдайға байланысты шала туылған балаларда кларитромициннің тәуліктік дозасын дене салмағының 30 мг/кг дейін арттыру қажет болуы мүмкін екенін көрсетеді. Келесі кестеде дене салмағын және белсенді заттың құрамын ескере отырып, балалардағы кларитромицинді дозалау режимі бойынша ұсыныстар берілген: Дене салмағы, кг — Тәулігіне 2 рет қабылдаған кезде бір реттік доза, мл 3-8 — 2 9-13 — 3 14-18 — 5 19-27 — 7 28-40 — 10 Пациенттердің ерекше топтары Бүйрек жеткіліксіздігі бар пациенттер Бүйрек жеткіліксіздігі бар пациенттерге (креатинин клиренсі 30 мл/мин/1,73 м2-ден аз) кларитромициннің ұсынылған дозасының жартысы, яғни тәулігіне 1 рет 7,5 мг/кг тағайындалады. Ауыр инфекциялар кезінде препараттың дозасы тәулігіне 2 рет 7,5 мг/кг құрайды. Мұндай пациенттерде емдеу ұзақтығы 14 күннен аспауы керек. Ритонавирді бір мезгілде қабылдайтын бүйрек жеткіліксіздігі бар пациенттер Бүйрек жеткіліксіздігі бар пациенттерде ритонавирмен бір мезгілде қолданғанда препараттың дозасын креатинин клиренсіне байланысты төмендегідей азайту керек: - бүйрек жеткіліксіздігі орташа дәрежедегі пациенттерде (креатинин клиренсі 30-60 мл/мин құрайды) дозаны препараттың ұсынылатын дозасынан 50% азайту керек; ауыр инфекциялар кезінде ұсынылатын доза қолданылады; - ауыр бүйрек жеткіліксіздігі бар пациенттерде (креатинин клиренсі 30 мл/мин кем) дозаны 75%, ауыр инфекциялар жағдайында препараттың ұсынылатын дозасынан 50% дейін азайту керек; - бүйрек функциясы қалыпты пациенттерде дозаны түзету қажет емес. Кларитромициннің тәуліктік дозасы 1000 мг-нан аспауы тиіс. Енгізу жолы және тәсілі Дайындалған суспензия тағамға қарамастан ішке қабылданады. Суспензия дайындау Суспензия бірінші қолданар алдында бірден дайындалады. Суспензияны дайындау үшін түйіршік тұрған құтыға суды біртіндеп белгіге дейін қосады және біртекті суспензия түзілгенше шайқалады. Әр қолданар алдында дайындалған суспензия тұрған құтыны мұқият шайқау керек. Дайын суспензияны дозалау үшін қаптамада бар өлшеуіш шприц қолданылады. Препаратты қолданғаннан кейін, өңездер мен микробтармен ластануды болдырмау үшін өлшеуіш шприцті жылы сумен жақсылап шайып тастау керек, ал құтыны бұрандалы қақпақпен жабу керек. Емдеу ұзақтығы Емдеудің әдеттегі ұзақтығы 5-10 күнді құрайды. Аурудың белгілері азайғаннан кейін емдеуді кем дегенде екі күн жалғастыру керек. Стрептококк инфекциясы кезінде емдеу ұзақтығы Дүниежүзілік денсаулық сақтау ұйымының ұсыныстарына сәйкес 10 күнді құрайды. Емдеу ұзақтығы 14 күннен аспауы тиіс.

- белсенді затқа және макролидтер тобынан басқа антибиотиктерге немесе препараттың қосымша заттарының кез келгеніне аса жоғары сезімталдық; - келесі дәрілік заттарды бір мезгілде қолдану: • астемизол, цизаприд, домперидон, пимозид, терфенадин - кларитромицинмен біріктіріп қолданған кезде QT аралығының ұзаруы байқалуы мүмкін, сондай-ақ қарыншалық тахикардияны, қарыншалық фибрилляцияны және «пируэт» типті қарыншалық тахикардияны қоса, жүрек аритмиялары туындауы мүмкін; • тикагрелор, ивабрадин немесе ранолазин; • қастауыш алкалоидтары (мысалы, эрготамин немесе дигидроэрготамин) - кларитромицинмен біріктіріп қолданғанда эргоуыттылық дамуы мүмкін; • ломитапид; • CYP3A4 (ловастатин немесе симвастатин) қатысуымен қарқынды метаболизденетін 3-гидрокси-3-метилглютарил-кофермент А редуктаза тежегіштері (ГМГ-КоА-редуктаза тежегіштері (статиндер)) - кларитромицинмен біріктіріп қолданғанда миопатияның, оның ішінде рабдомиолиздің даму қаупі артады; • колхицин; • пероральді қолдануға арналған мидазолам; - QT аралығының ұзаруы (туа біткен немесе құжатпен расталған QT аралығының ұзаруының жүре пайда болған түрлері) немесе анамнезінде «пируэт» типті қарыншалық тахикардияны қоса, қарыншалық аритмиялар; -QT аралығының ұзару қаупіне байланысты электролиттік бұзылулар (гипокалиемия немесе гипомагниемия); - бүйрек функциясының қатар жүретін бұзылулары бар ауыр бауыр жеткіліксіздігі.

Өте жиі - инъекция орнындағы флебит1 Жиі - ұйқысыздық - дисгевзия, бас ауыруы - вазодилатация1 - диарея, құсу, диспепсия, жүрек айну, іштің ауыруы - бауырдың функционалдық көрсеткіштері тарапынан бұзылуы - бөртпе, гипергидроз - инъекция орнындағы ауырсыну 1, инъекция орнындағы қабыну Жиі емес - целлюлит1, кандидоз, гастроэнтерит2, инфекция3, қынаптық инфекция - лейкопения, нейтропения4, тромбоцитоз3, эозинофилия4 - анафилактоидты реакциялар1, аса жоғары сезімталдық реакциялары - анорексия, тәбеттің төмендеуі - үрей, күйгелектік3 - естен айрылу1, дискинезия1, бас айналуы, ұйқышылдық3, тремор - вертиго, естудің бұзылуы, құлақтың шуылы - жүректің тоқтауы1, жүрекшелер фибриляциясы1, электрокардиограммадағы QT аралығының ұзаруы, экстрасистолалар1, пальпитация - бронх демікпесі 1, мұрыннан қан кету 2, өкпе эмболиясы 1 - эзофагит1, гастроэзофагеальді рефлюкс ауруы2, гастрит, прокталгия2, стоматит, глоссит, іштің кебуі4, іш қату, ауыздың құрғауы, кекіру, метеоризм - холестаз4, гепатит4, қандағы аланинаминотрансфераза (АЛТ) деңгейінің жоғарылауы, қандағы аспартатаминотрансфераза (АСТ) деңгейінің жоғарылауы, қандағы гамма-глутамилтрансфераза деңгейінің жоғарылауы4 - буллезді дерматит1, қышыну, есекжем, макулопапулезді бөртпе3 - бұлшықет түйілуі 3, қаңқа-бұлшықет ригидтілігі 1, миалгия 2 - қандағы креатинин деңгейінің жоғарылауы1, қандағы мочевина деңгейінің жоғарылауы1 - дімкәстік4, дене температурасының жоғарылауы3, астения, көкірек қуысының ауыруы4, қалтырау4, қажу4 - қандағы альбумин/глобулин арақатынасының өзгеруі1, қандағы сілтілік фосфатаза деңгейінің жоғарылауы4, қандағы лактатдегидрогеназа деңгейінің жоғарылауы4 Жиілігі белгісіз (қолда бар деректер негізінде бағалау мүмкін емес) - жалған жарғақшалы колит, тілмелік қабыну - агранулоцитоз, тромбоцитопения - анафилаксиялық реакциялар, ангионевроздық ісіну - психоздық бұзылыс, сананың шатасуы 5, деперсонализация, депрессия, дезориентация, елестеу, анормалиялық түстер көру, мания - құрысу, агевзия, паросмия, аносмия, парестезия - естімей қалу (әдетте препаратты тоқтатқаннан кейін қайтымды). - «пируэт» типті қарыншалық тахикардия, қарыншалық тахикардия, қарыншалық фибрилляция - қан кету - жедел панкреатит, тіл түсінің өзгеруі, тіс түсінің өзгеруі - бауыр жеткіліксіздігі, гепатоцеллюлярлық сарғаю - ауыр тері реакциялары (мысалы, жедел жайылған экзантематозды пустулез, Стивенс-Джонсон синдромы, уытты эпидермальді некролиз, эозинофилиямен және жүйелі симптомдармен дәрілік реакция (DRESS)), акне - рабдомиолиз2,6 (рабдомиолизге байланысты кейбір жағдайларда кларитромицин рабдомиолиздің дамуын тудыратын басқа препараттармен (статиндер, фибраттар, колхицин немесе аллопуринол сияқты) бір мезгілде қолданылған), миопатия - бүйрек жеткіліксіздігі, интерстициальді нефрит - ХҚҚ көрсеткішінің ұлғаюы, ПУ көрсеткішінің ұлғаюы, несеп түсінің өзгеруі 1 Кларитромицинді инфузия үшін ерітінді дайындауға арналған ұнтақ түрінде қолданған кезде ғана байқалған жағымсыз реакциялар. 2 Кларитромицинді баяу босап шығатын таблеткалар түрінде қолданғанда ғана байқалған жағымсыз реакциялар. 3 Ішке қабылдау үшін суспензия дайындауға арналған түйіршіктер түрінде кларитромицинді пайдаланған кезде ғана байқалған жағымсыз реакциялар. 4Кларитромицинді тез босап шығатын таблеткалар түрінде қолданғанда ғана байқалған жағымсыз реакциялар. 5,6 төмендегіні қараңыз Жекелеген жағымсыз реакциялардың сипаттамасы Инъекция орнындағы флебит, инъекция орнындағы ауырсыну және инъекция орнындағы қабыну сияқты жағымсыз реакциялар кларитромицинді вена ішіне енгізгенде ғана байқалады (инфузия үшін ерітінді дайындауға арналған ұнтақ). Кейбір жағдайларда кларитромицинді статиндермен, фибраттармен, колхицинмен немесе аллопуринолмен бірге қолданғанда рабдомиолиз туралы хабарланған. Постмаркетингтік кезеңде кларитромицин мен триазоламды бір мезгілде пайдалану кезінде ұйқышылдық және сананың шатасуы сияқты ОЖЖ тарапынан дәрілік өзара әрекеттесу және жағымсыз реакциялардың дамуы туралы хабарламалар бар. Осы дәрілік заттардың біріктірілімін қолдану кезінде ОЖЖ-ға әсердің күшеюі қаупіне байланысты пациенттердің жай-күйіне мониторинг жүргізу ұсынылады. Пациенттердің ерекше топтары Балалар Балалардағы жағымсыз реакциялардың ауырлық жиілігі, түрі және дәрежесі ересектердегі осындай реакцияларға ұқсас болады деп күтілуде. Иммунитет тапшылығы бар пациенттер Микобактериялық инфекцияларды емдеу ретінде ұзақ уақыт бойы жоғары дозаларда кларитромицин қабылдаған иммун тапшылығы, оның ішінде жүре пайда болған иммун тапшылығы синдромы (ЖИТС) бар пациенттерде дәрілік затты пайдаланудан туындауы мүмкін жағымсыз реакцияларды АИТВ инфекциясымен немесе қатар жүретін аурулармен байланысты негізгі симптомдардан ажырату қиын болды. Көбінесе кларитромицинмен 1,0 г және 2,0 г тәуліктік дозада ем қабылдаған ересек пациенттерде жүрек айнуы, құсу, дәм сезудің бұрмалануы, іштің ауыруы, диарея, бөртпе, метеоризм, бас ауыруы, іш қату, есту қабілетінің бұзылуы, қан сарысуындағы АСТ және АЛТ деңгейінің жоғарылауы сияқты жағымсыз реакциялар байқалды. Ентігу, ұйқысыздық және ауыздың құрғап кету жиілігі аз тіркелді. 1,0 г дозада кларитромицин қабылдаған пациенттерде жағымсыз реакциялардың туындау жиілігі 2,0 г дозада кларитромицин қабылдаған пациенттермен салыстырмалы болды. Кларитромицинді тәуліктік дозада 4,0 г қабылдаған пациенттерде жағымсыз реакциялардың туындау жиілігі дәрілік затты 1,0 г және 2,0 г дозада қабылдаған пациенттерде 3-4 есе жоғары болды. Иммунитет тапшылығы бар пациенттерде зертханалық көрсеткіштерді бағалау кезінде қалыпты мәндерден айтарлықтай ерекшеленетін параметрлерге талдау жүргізілді (қалып шегінен едәуір жоғары немесе төмен болды). Осы критерий негізінде 1,0 г немесе 2,0 г тәуліктік дозада кларитромицинмен ем қабылдаған пациенттердің шамамен 2-3%-да қан сарысуындағы АСТ және АЛТ деңгейі едәуір жоғарылағаны, сондай-ақ қандағы лейкоциттер мен тромбоциттер саны едәуір төмендегені анықталды. Қандағы мочевина азоты деңгейінің жоғарылауы екі топтағы пациенттердің аз пайызында байқалды. Қандағы лейкоциттердің санын қоспағанда, жоғарыда көрсетілген барлық параметрлердің осындай өзгерістері кларитромицинді тәуліктік 4,0 г дозада қабылдаған пациенттерде сәл жоғары жиілікпен тіркелді. Жағымсыз дәрілік реакциялар туындаса медицина қызметкеріне, фармацевтика қызметкеріне немесе дәрілік препараттардың тиімсіздігі туралы хабарламаларды қоса, дәрілік препараттарға жағымсыз реакциялар (әсерлер) бойынша ақпараттық деректер базасына тікелей хабарласыңыз Қазақстан Республикасы Денсаулық сақтау министрлігі Медициналық және фармацевтикалық бақылау комитеті «Дәрілік заттар мен медициналық бұйымдарды сараптау ұлттық орталығы» ШЖҚ РМК http://www.ndda.kz

Симптомдары Кларитромицинді көп мөлшерде пероральді қабылдаған кезде асқазан-ішек жолдары тарапынан симптомдар байқалуы мүмкін. Анамнезінде биполярлық бұзылысы бар бір пациентте 8,0 г кларитромицинді ішке қабылдағаннан кейін психикалық статустың өзгеруі, параноидтық мінез-құлық, гипокалиемия және гипоксемия байқалды. Емі Кларитромицинді пероральді қабылдағанда артық дозалану жағдайында асқазан-ішек жолынан дәрілік заттың әлі сіңірілмеген бөлігін тез арада шығару және демеуші ем жүргізу қажет. Басқа макролидтер жағдайындағыдай, кларитромицин организмнен едәуір дәрежеде гемодиализ немесе перитонеальді диализ арқылы шығарылады деп күтілмейді. Сұрақтар туындаған жағдайда дәрілік препаратты қолдану тәсілін түсіндіру үшін медициналық қызметкерден кеңес алу керек.

Препаратты жүкті әйелдерге, әсіресе жүктіліктің I триместрінде пайда мен қауіп арақатынасын мұқият бағалап алмай тағайындауға болмайды. Бауыр функциясы бұзылған пациенттер Кларитромицин негізінен бауырда метаболизденетіндіктен, бауыр функциясы бұзылған пациенттерде препаратты қолданғанда сақ болу керек. Кларитромицинді қолдану кезінде бауыр ферменттерінің жоғары деңгейін, гепатоцеллюлярлық және/немесе сарғаюмен немесе онсыз холестаздық гепатитті қоса, бауыр функциясының бұзылуы туралы хабарланды. Бауыр функциясының бұзылуы ауыр болуы мүмкін, бірақ, әдетте, олар қайтымды сипатқа ие; жекелеген жағдайларда өліммен аяқталатын бауыр жеткіліксіздігінің дамуы туралы хабарланды. Кейбір пациенттерде бауыр ауруы болған немесе гепатоуытты дәрілік заттармен емделген болуы мүмкін. Анорексия, сарғаю, несептің қараюы, қышыну немесе іш тұсының ауыруы сияқты бауыр ауруының белгілері мен симптомдары пайда болған кезде пациенттерге препаратпен емдеуді тоқтатып, емдеуші дәрігерге қаралу керектігін хабарлау керек. Бүйрек функциясы бұзылған пациенттер Препаратты бүйрек жеткіліксіздігі ауыр дәрежедегі пациенттерде сақтықпен қолдану керек. Бүйрек жеткіліксіздігі орташа және ауыр дәрежедегі (креатинин клиренсі 30 мл/мин-ден аз) пациенттерде препаратты дәрігердің мұқият бақылауымен қолдану керек. Басқа макролидтік антибиотиктерді, сондай-ақ линкомицин мен клиндамицинді бір мезгілде қолдану Басқа макролидтік антибиотиктерді, сондай-ақ линкомицин мен клиндамицинді бір мезгілде қолданғанда патогендік микроорганизмдердің кларитромицинге және басқа макролидтік антибиотиктерге (мысалы, эритромицин), сондай-ақ линкомицин мен клиндамицинге айқаспалы резистенттілігінің дамуы мүмкін. Сондықтан заттардың осы тобынан бірнеше препараттарды бір мезгілде қолдану ұсынылмайды. Clostridium difficile-мен астасқан диарея Макролидтерді қоса, іс жүзінде барлық бактерияға қарсы препараттарды қолданған кезде ауырлық дәрежесі құбылуы мүмкін (жеңіл түрден өмірге қауіп төндіретін жағдайға дейін) жалған жарғақшалы колиттің туындау жағдайлары туралы хабарланды. Кларитромицинді қоса, барлық дерлік бактерияға қарсы препараттарды қолданғанда Clostridium difficile (CDAD) туындатқан диареяның пайда болу жағдайлары туралы хабарланды, оның көріністерінің ауырлығы диареяның жеңіл түрінен өліммен аяқталған колитке дейін өзгеруі мүмкін. Бактерияға қарсы дәрілермен емдеу аясында ішек микрофлорасы өзгереді, бұл Clostridium difficile штаммдарының шамадан тыс өсуіне әкелуі мүмкін. Антибиотиктерді қолданғаннан кейін диарея өршитін барлық пациенттерде бұл Clostridium difficile туындаған деп болжау керек. Мұндай пациенттерде анамнезді мұқият жинау керек, өйткені Clostridium difficile туындаған диарея бактерияға қарсы препараттарды қабылдағаннан кейін екі айдан кейін де дамуы мүмкін. Мұндай жағдайларда емдік көрсетілімдерге қарамастан кларитромицинмен емдеуді тоқтату қажет. Микробиологиялық зерттеу жүргізіп, тиісті емдеуді бастау керек. Ішек перистальтикасын төмендететін препараттарды қолданудан аулақ болу керек. Басқа антибиотиктер сияқты, кларитромицинді ұзақ уақыт қолданғанда сезімтал емес бактериялар мен зеңдік инфекция қоздырғыштарының шамадан тыс өсуі байқалуы мүмкін. Суперинфекция дамыған кезде тиісті емдеу жүргізілуі керек. Кларитромицинді CYP3A4 индукторлары болып табылатын дәрілік заттармен біріктіріп қолданған кезде сақты таныту керек. Колхицин Кларитромицин мен колхицинді бірге қолданған кезде, әсіресе егде жастағы пациенттерде, оның ішінде бүйрек жеткіліксіздігі бар пациенттерде колхицин уыттылығының (оның ішінде өліммен аяқталған) даму жағдайлары туралы хабарланды. Кларитромицин мен колхицинді бір мезгілде қолдануға болмайды. Кларитромицинді және триазолобензодиазепиндерді, мысалы триазолам және мидазолам (вена ішіне енгізу немесе ауыз қуысының шырышты қабығына жағу) бір мезгілде қолданғанда сақ болу керек. Кардиоваскулярлық қауіптер (жүрек-қантамыр асқынулары) Кларитромицинді қоса, макролидтермен ем қабылдаған пациенттерде жүректің реполяризация фазасының ұзаруы және соның салдарынан QT аралығының ұзаруы байқалды, бұл «пируэт» типті жүрек аритмиясы мен қарыншалық тахикардияның даму қаупімен байланысты (4.8 бөл. қараңыз). QT аралығының ұзаруы және қарыншалық аритмиялардың (оның ішінде «пируэт» типті қарыншалық тахикардияның) даму қаупінің артуына байланысты кларитромицинді мынадай дәрілік заттардың: астемизол, цизаприд, домперидон, пимозид, терфенадин қандай да біреуімен ем қабылдайтын пациенттерде гипокалиемиясы бар пациенттерде және анамнезінде QT аралығының ұзаруы немесе қарыншалық аритмиясы бар пациенттерде қолдануға болмайды. Кларитромицинді сақтықпен қолдану керек: - жүректің ишемиялық ауруы, жүректің ауыр жеткіліксіздігі, өткізгіштіктің бұзылуы немесе клиникалық маңызды брадикардиясы бар пациенттерде; - кларитромицинді бірге қолдануға болмайтындарды қоспағанда, бір мезгілде QT аралығының ұзаруын тудыратын дәрілік заттармен ем қабылдайтын пациенттерде. Пневмония Streptococcus pneumoniae-да ауруханадан тыс пневмонияны емдеу үшін кларитромицинді қолдану кезінде макролидтерге төзімділіктің дамуына байланысты микроорганизмнің бактерияға қарсы заттарға сезімталдығын анықтау бойынша зерттеулер жүргізу керек. Ауруханаішілік пневмонияны емдеу жағдайында кларитромицинді басқа тиісті антибиотиктермен біріктіріп қолданған жөн. Тері мен жұмсақ тіндердің ауырлық дәрежесі жеңіл және орташа инфекциялары Көбінесе жеңіл және орташа ауырлықтағы тері мен жұмсақ тіндер инфекцияларының қоздырғыштары Staphylococcus aureus және Streptococcus pyogenes болып табылады, олардың әрқайсысы макролидтерге төзімді болуы мүмкін, сондықтан мұндай жағдайларда микроорганизмнің бактерияға қарсы агенттерге сезімталдығын анықтау бойынша зерттеулер жүргізу керек. Β-лактамдық антибиотиктерді қолдану мүмкін болмаған жағдайларда (мысалы, аллергия), бірінші қатардағы препараттар ретінде басқа антибиотиктер, мысалы, клиндамицин қолданылуы мүмкін. Қазіргі уақытта макролидтерді терінің және жұмсақ тіндердің кейбір инфекцияларын, мысалы, Corynebacterium minutissimum, акне, тілме қабынуы және пенициллиндер тобынан дәрілік заттарды қолдану мүмкіндігі болмаған жағдайда емдеу үшін ғана қолдану керек деп саналады. Анафилаксия, ауыр тері реакциялары (мысалы, жедел жайылған экзантематозды пустулез, Стивенс-Джонсон синдромы, уытты эпидермальді некролиз және эозинофилиямен және жүйелі симптомдармен (DRESS) дәрілік реакция) сияқты аса жоғары сезімталдықтың ауыр жедел реакциялары дамыған кезде кларитромицинмен емдеуді дереу тоқтатып, тиісті емді шұғыл бастау қажет. Кларитромицинді CYP3A4 индукторлары болып табылатын дәрілік заттармен біріктіріп қолданған кезде сақты таныту керек. ГМГ-КоА-редуктаза тежегіштері (статиндер) Кларитромицинді ловастатинмен немесе симвастатинмен бір мезгілде қолдануға болмайды; кларитромицинді басқа статиндермен бірге пайдаланған кезде сақ болу керек және миопатияның белгілері мен симптомдарын анықтау мақсатында пациенттерге мониторинг жүргізу керек. Кларитромицин мен статиндерді біріктіріп қолданғанда рабдомиолиздің дамуы туралы хабарланды. Кларитромицин мен статиндерді бірге қолдану қажеттілігі туындаған жағдайларда статиндерді ең аз ұсынылған дозаларда пайдалану ұсынылады, сондай-ақ бұл ретте метаболизмінде CYP3A (мысалы, флувастатин) қатыспайтын статиндерді пайдалану туралы мәселені қарау керек. Пероральді гипогликемиялық дәрілер/инсулин Кларитромицинді және сульфонилмочевина туындылары және/немесе инсулин сияқты пероральді гипогликемиялық дәрілерді бір мезгілде қолданғанда айтарлықтай айқын гипогликемия дамуы мүмкін. Мұндай біріктіруді пациенттерде пайдаланған кезде қандағы глюкоза деңгейіне мұқият мониторинг жүргізу ұсынылады. Пероральді антикоагулянттар Кларитромицинді дабигатран, ривароксабан және апиксабан сияқты тікелей әсер ететін пероральді антикоагулянттармен, әсіресе қан кету қаупі жоғары пациенттерге бір мезгілде тағайындағанда сақ болу керек. Кларитромицин мен варфаринді бірге қолданған кезде халықаралық қалыпқа келтірілген қатынас (ХҚҚ) және протромбин уақыты (ПУ) көрсеткіштерінің едәуір жоғарылауы және ауыр қан кетудің даму қаупі бар. Кларитромицинді пероральді антикоагулянттармен біріктіріп қолданғанда пациенттерде ХҚҚ және ПУ көрсеткіштерін жиі бақылау керек. Кларитромицинді дабигатран, ривароксабан, апиксабан және эдоксабан сияқты тікелей әсер ететін пероральді антикоагулянттармен бір мезгілде тағайындағанда, әсіресе қан кету қаупі жоғары пациенттерге сақ болу керек. Микроорганизмдердің кларитромицинге және басқа макролидтерге, сондай-ақ линкомицин мен клиндамицинге айқаспалы резистенттілік қаупін ескеру қажет. Қосымша заттар Препарат құрамында сахароза бар, сондықтан оны фруктоза жақпаушылығы, глюкоза-галактоза мальабсорбциясы немесе сахараза-изомальтаза жеткіліксіздігімен сипатталатын сирек тұқым қуалайтын аурулары бар пациенттерде қолдануға болмайды. Препарат құрамында 5 мл дайын суспензияда 1 ммоль-ден аз натрий (23 мг) бар, яғни іс жүзінде «құрамында натрий жоқ». Препарат құрамында 5 мл дайын суспензияда 1 ммоль-ден аз калий (39 мг) бар, яғни іс жүзінде «құрамында калий жоқ». Арнайы ескертулер Препаратты жүкті әйелдерге, әсіресе жүктіліктің I триместрінде пайда мен қауіп арақатынасын мұқият бағалап алмай тағайындауға болмайды. Препаратты бүйрек функциясы орташа немесе ауыр бұзылған пациенттерде сақтықпен қолдану керек. Кларитромицин негізінен бауырда метаболизденетіндіктен, бауыр функциясы бұзылған пациенттерде препаратты қолданғанда сақ болу керек. Пероральді контрацептивтерді қабылдайтын пациенттерге диарея, құсу немесе серпінді қан кету жағдайында контрацепцияның тиімді болмау қаупі бар екендігі туралы хабарлау керек. Препараттың көлік құралын немесе қауіптілігі зор механизмдерді басқару қабілетіне әсер ету ерекшеліктері Кларитромициннің көлік құралдары мен механизмдерді басқару қабілетіне әсері туралы деректер жоқ. Көлік құралдарын және механизмдерді басқару алдында препаратты қолданған кезде туындауы мүмкін бас айналуы, вертиго, сананың шатасуы мен дезориентацияның туындау мүмкіндігін ескеру керек.

Кларитромицинді әйелдерде жүктілік кезінде қолдану қауіпсіздігі анықталмаған. Жануарларға жүргізілген әртүрлі зерттеулердің нәтижелері, сондай-ақ адамдарда қолдану тәжірибесі негізінде дәрілік заттың эмбрион мен шарананың дамуына теріс әсер ету қаупін жоққа шығаруға болмайды. Бірінші және екінші триместрде жүкті әйелдерде кларитромицинді қолданудың кейбір обсервациялық зерттеулері кларитромицин немесе басқа антибиотиктерді қолданбаған әйелдерге қарағанда түсік тастау қаупінің жоғарылағанын көрсетті. Макролидтерді, оның ішінде кларитромицинді қолдану кезінде туа біткен күрделі ақаулардың пайда болу қаупін эпидемиологиялық зерттеу жүктілік кезінде қарама-қайшы нәтижелер көрсетеді. Сондықтан кларитромицинді жүктілік кезінде әйелдерде пайда/қауіп арақатынасын мұқият алдын ала бағаламай қолдануға болмайды . баланы емізу кезінде әйелдерде кларитромицинді қолдану қауіпсіздігі анықталмаған. Тек емшек сүтімен қоректенетін сәби анасының салмағына түзетумен кларитромицин дозасының шамамен 1,7%-ын алатыны анықталды. Емшек сүтімен кларитромициннің емшек сүтімен қоректенетін бала организміне енуі ішек флорасының өзгеруіне, диареяға, зеңдік колонизацияға және сенсибилизацияға әкелуі мүмкін, сондықтан препаратты қолдану кезінде емшек емізуді тоқтату туралы ойлану керек. Препаратты қолданар алдында емнің әйел үшін пайдасы мен балаға төнетін қауіптің арақатынасын мұқият бағалау керек.

Ауыр жағымсыз реакциялардың даму қаупіне байланысты кларитромицинмен бірге қолдануға болмайтын дәрілік заттар Астемизол, цизаприд, домперидон, пимозид және терфенадин Кларитромицинмен бір мезгілде қолданғанда цизапридтің қандағы концентрациясы жоғарылайды, соның нәтижесінде QT аралығының ұзаруы байқалуы мүмкін, сондай-ақ қарыншалық тахикардияны, қарыншалар фибрилляциясын және «пируэт» типті қарыншалық тахикардияны қоса, жүрек аритмиялары пайда болуы мүмкін. Осыған ұқсас өзгерістер пимозидті кларитромицинмен бірге қолданған кезде тіркелді. Макролидтер терфенадиннің метаболизміне әсер етеді, бұл ретте соңғысының қандағы концентрациясы жоғарылайды, кейбір жағдайларда бұл QT аралығының ұзаруына және қарыншалық тахикардия, қарыншалық фибрилляция және «пируэт» типті қарыншалық тахикардия сияқты жүрек аритмиясының дамуына байланысты. Кларитромицин мен терфенадинді біріктіріп қолданылған зерттеуде қан сарысуындағы терфенадиннің қышқыл метаболиті концентрациясының 2-3 есе жоғарылауы және QT аралығының ұзаруы байқалды, бұл ретте қандай да бір елеулі клиникалық әсерлер тіркелген жоқ. Осыған ұқсас өзгерістер астемизолды басқа макролидтермен бірге пайдаланған кезде де байқалды. Қастауыш алкалоидтары Кларитромицинді эрготаминмен немесе дигидроэрготаминмен бірге қолданғанда, орталық жүйке жүйесін (ОЖЖ) қоса, аяқ-қолдардың және организмнің басқа да тіндерінің вазоспазмы мен ишемиясы сияқты жедел эрготизм белгілерінің даму жағдайлары хабарланды. Кларитромицин мен қастауыш алкалоидтарын бір мезгілде қолдануға болмайды. Пероральді қолдануға арналған мидазолам Пероральді қолдануға арналған мидазоламды және кларитромицинді таблеткалар түрінде (тәулігіне 2 рет 500 мг) бірге пайдаланған кезде мидазолам үшін «концентрация-уақыт» (AUC) қисығы астындағы аудан мәнінің 7 есе ұлғаюы байқалды. Кларитромицин мен пероральді қолдануға арналған мидазоламды бір мезгілде қолдануға болмайды. Ломитапид Кларитромицинді ломитапидпен бір мезгілде қабылдау трансаминазалар деңгейінің едәуір жоғарылау мүмкіндігіне байланысты қолдануға болмайды. ГМГ-КоА-редуктаза тежегіштері (статиндер) Кларитромицинді ловастатинмен немесе симвастатинмен бір мезгілде қолдануға болмайды, өйткені бұл статиндердің метаболизміне CYP3A4 елеулі дәрежеде қатысады және кларитромицинмен бірге пайдаланған кезде олардың қан плазмасындағы концентрациясы артады, нәтижесінде миопатияның, оның ішінде рабдомиолиздің даму қаупі артады. Кларитромицинмен және жоғарыда аталған статиндермен біріктірілген ем қабылдаған пациенттерде рабдомиолиз жағдайлары туралы хабарланды. Кларитромицинді қолдану қажет болған жағдайларда дәрілік затпен емдеу кезінде ловастатин мен симвастатинді қабылдауды тоқтату қажет. Кларитромицинді басқа статиндермен біріктіріп қолданған кезде сақ болу керек және миопатияның белгілері мен симптомдарын анықтау мақсатында пациенттерге мониторинг жүргізу керек. Кларитромицин мен статиндерді бірге қолдану қажеттілігі туындаған жағдайларда статиндерді ең аз ұсынылған дозаларда пайдалану ұсынылады, сондай-ақ метаболизмінде CYP3A (мысалы, флувастатин) қатыспайтын статиндерді пайдалану туралы мәселені қарау керек. Басқа дәрілік заттардың кларитромицинге әсері CYP3A индукторлары болып табылатын дәрілік заттар (мысалы, рифампицин, фенитоин, карбамазепин, фенобарбитал, құрамында шайқурай бар препараттар (Hypericum perforatum)) кларитромицин метаболизмін күшейтуі мүмкін, бұл ретте қан плазмасында кларитромициннің субтерапиялық концентрациясы байқалуы мүмкін, нәтижесінде оның тиімділігі төмендеуі мүмкін. Сондай-ақ қан плазмасындағы CYP3A индукторының концентрациясын мониторингтеу қажеттілігі туындауы мүмкін, себебі ол CYP3A кларитромицинмен тежелуі салдарынан жоғарылауы мүмкін (сондай-ақ CYP3A4 тежегіштері үшін медициналық қолдану жөніндегі тиісті нұсқаулықтарды қараңыз). Рифабутин мен кларитромицинді бірге қолданған кезде рифабутин концентрациясының жоғарылауы және қан сарысуындағы кларитромицин концентрациясының төмендеуі байқалды, сондай-ақ увеиттің даму қаупі артты. Төменде атап көрсетілген дәрілік заттар қандағы кларитромицин концентрациясына әсер ететіні белгілі немесе күтіледі; оларды кларитромицинмен бір мезгілде қолданған жағдайда соңғысының дозасын түзету немесе баламалы емдеуге көшу қажеттілігі туындауы мүмкін. Эфавиренз, невирапин, рифампицин, рифабутин және рифапентин Эфавиренз, невирапин, рифампицин, рифабутин және рифапентин сияқты P450 цитохромы жүйесінің изоферменттерінің күшті индукторлары кларитромицин метаболизмін күшейтуі мүмкін, соның нәтижесінде қан плазмасындағы кларитромицин концентрациясы төмендеуі мүмкін және осымен бір мезгілде бактерияға қарсы әсері бар кларитромициннің белсенді метаболиті 14-гидроксикларитромицин концентрациясы жоғарылауы мүмкін. Кларитромициндегі әртүрлі микроорганизмдерге қатысты белсенділік 14-гидроксикларитромициннен өзгеше болғандықтан, кларитромицинді P450 цитохромы жүйесінің изоферменттерінің жоғарыда көрсетілген индукторларымен бірге қолданғанда күтілетін емдік әсері байқалмауы мүмкін (әрбір нақты жағдайда емнің күтілетін тиімділігін бағалау қажет). Этравирин Этравиринмен бір мезгілде қолданғанда қанда кларитромицин концентрациясы төмендеді, ал қандағы оның белсенді метаболиті 14-гидроксикларитромицин концентрациясы жоғарылады. 14-гидроксикларитромициннің Mycobacterium avium complex (MAC) қатысты белсенділігі төмен болғандықтан, дәрілік препараттың Mycobacterium avium complex қатысты жалпы белсенділігі өзгеруі мүмкін, сондықтан осындай жағдайларда Mycobacterium avium complex туындатқан инфекцияларды емдеу кезінде баламалы емдеу туралы мәселені қарау керек. Флуконазол Флуконазолды (тәулігіне 200 мг) және кларитромицинді (тәулігіне 2 рет 500 мг) біріктіріп пайдалану кезінде қандағы ең төменгі тепе-тең концентрациясының орташа мәнінің жоғарылауы және кларитромицин үшін AUC мәні жоғарылады; оның белсенді метаболиті 14-гидроксикларитромициннің тепе-тең концентрациясы айтарлықтай өзгерген жоқ. Флуконазолмен бір мезгілде қолданғанда кларитромицин дозасын түзету талап етілмейді. Ритонавир Кларитромициннің емдік ауқымы кең болғандықтан, бүйрек функциясы қалыпты пациенттерде дәрілік заттың дозасын төмендету талап етілмейді Бүйрек функциясы бұзылған пациенттерде дәрілік заттың дозасын былайша түзеткен жөн: Clcr 30-60 мл/мин кезінде кларитромицин дозасын 50%, Clcr 30 мл/мин-ден кем болғанда 75% төмендету керек. Ритонавирмен кларитромицинді тәулігіне 1,0 г артық дозада бір мезгілде қолдануға болмайды. Атазанавир мен саквинавирді қоса, адамның иммун тапшылығы вирусының (АИТВ) протеазасының басқа тежегіштерімен ритонавирді фармакокинетикалық күшейткіш ретінде қолданғанда бүйрек функциясы бұзылған пациенттерде кларитромицин дозасын дәл осылай түзету керек (төменде «Дәрілік заттардың екі бағытты өзара әрекеттесуін» қараңыз). Кларитромициннің басқа дәрілік заттарға әсері CYP3A-мен байланысты өзара әрекеттесулер Кларитромицинмен бір мезгілде қолданғанда (CYP3A тежейді) метаболизмінде CYP3A басым қатысатын дәрілік заттардың қандағы концентрациясы жоғарылауы мүмкін, соның нәтижесінде олардың әсер ету ұзақтығының артуы немесе олардың емдік әсерлері мен жағымсыз реакцияларының күшеюі байқалуы мүмкін. Кларитромицинді QT аралығының және қарыншалық тахикардияны, қарыншалық фибрилляцияны және «пируэт» типті қарыншалық тахикардияны қоса, жүрек аритмиясының ұзару қаупіне байланысты астемизолмен, цизапридпен, домперидонмен, пимозидпен және терфенадинмен (CYP3A субстраттары болып табылатын дәрілік заттар) ем қабылдайтын пациенттерде қолдануға болмайды. Кларитромицинді қолдану негізінен CYP3A4 (мысалы, ловастатин және симвастатин), колхицин, тикагрелор және ранолазин метаболизміне қатысатын ГМГ-КоА-редуктаза тежегіштерімен, пероральді қолдануға арналған мидазолам алкалоидтарымен ем алатын пациенттерде қарсы көрсетілген. Кларитромицинді CYP3A субстраттары болып табылатын басқа дәрілік заттармен ем қабылдайтын пациенттерде, әсіресе егер олардың емдік ауқымы тар болса (мысалы, карбамазепин) және/немесе CYP3A елеулі дәрежеде метаболизденсе, сақтықпен пайдалану керек. Кларитромицин мен метаболизміне көбінесе CYP3A қатысатын дәрілік заттарды бір мезгілде қолданған кезде соңғысының дозасын түзету қажеттілігі туындауы мүмкін және мүмкіндігінше олардың қан сарысуындағы концентрациясын мұқият бақылау керек. Мынадай дәрілік препараттар немесе препараттар топтары бірдей CYP3A (тізім толық емес) метаболизденетіні белгілі (немесе болжанады): алпразолам, карбамазепин, цилостазол, циклоспорин, дизопирамид, ибрутиниб, метадон, метилпреднизолон, мидазолам (вена ішіне енгізу), омепразол, пероральді антикоагулянттар (мысалы, варфарин, ривароксабан, апиксабан), атипті антипсихотиктер (мысалы, кветиапин), хинидин, рифабутин, силденафил, сиролимус, такролимус, триазолам және винбластин. Кларитромицин P450 цитохромы жүйесінің басқа изоферменттеріне әсер ету арқылы ұқсас түрде өзара әрекеттесе алатын дәрілік заттарға фенитоин, теофиллин және вальпроат жатады. Кортикостероидтар Кларитромицинді жүйелі және ингаляциялық кортикостероидтармен бір мезгілде қолданғанда сақтық таныту керек, олар негізінен CYP3A метаболизденеді, бұл кортикостероидтардың жүйелі әсерінің жоғарылау қаупіне байланысты. Бір мезгілде қолданған кезде пациенттерге кортикостероидтардан туындаған жүйелі жағымсыз реакциялар үшін мұқият мониторинг жүргізу керек. Тікелей әсер ететін пероральді антикоагулянттар (ППОАК) ППОАК дабигатран Р-гликопротеиннің (Р-гп) эффлюксті ақуыз-тасымалдаушы субстраты болып табылады. Ривароксабан мен апиксабан CYP3A4 метаболизденеді, сонымен қатар P-гп субстраттары болып табылады. Кларитромицинді көрсетілген дәрілік заттармен бір мезгілде қолданғанда, әсіресе қан кету қаупі жоғары пациенттерде сақ болу керек. Аритмияға қарсы дәрілер Кларитромицинді хинидинмен және дизопирамидпен бірге қолданғанда пациенттерде QT аралығының ұзару мәніне электрокардиограммаға мониторинг жүргізу және қан сарысуындағы хинидин мен дизопирамид деңгейін бақылау керек. Пациенттерде осындай біріктірілімдерді қолданған кезде қандағы глюкоза деңгейін бақылау қажет. Пероральді гипогликемиялық дәрілер/инсулин Кейбір гипогликемиялық дәрілерді (мысалы, натеглинид және репаглинид) кларитромицинмен бірге қолданғанда, соңғы CYP3A тежелуі нәтижесінде гипогликемия дамуы мүмкін. Мұндай біріктіруді пациенттерде пайдаланған кезде қандағы глюкоза деңгейіне мұқият мониторинг жүргізу ұсынылады. Омепразол Кларитромицинді (8 сағат сайын 500 мг) және омепразолды (тәулігіне 40 мг) бір мезгілде қолданғанда қандағы ең жоғары концентрация, AUC0-24 және омепразолдың жартылай шығарылу кезеңінің жоғарылауы байқалды. Асқазандағы рН орташа тәуліктік мәні омепразолмен монотерапия кезінде 5,2 және кларитромициннің омепразолмен біріктірілімін қолданғанда 5,7 болды. Силденафил, тадалафил және варденафил Силденафил, тадалафил және варденафил сияқты фосфодиэстераза тежегіштерінің метаболизмінде кем дегенде ішінара CYP3A қатысады (кларитромицин CYP3A тежеуі мүмкін). Кларитромицинмен бірге қолданғанда жоғарыда аталған фосфодиэстераза тежегіштерінің жүйелік әсері артуы мүмкін. Кларитромицинмен біріктіріп пайдалану кезінде силденафил, тадалафил және варденафил дозасын төмендету туралы мәселені қарау керек. Теофиллин, карбамазепин Клиникалық зерттеулердің деректеріне сәйкес кларитромицинмен бірге қолданғанда қанда теофиллин мен карбамазепин концентрациясының орташа айқын, бірақ статистикалық маңызды (р ≤ 0,05) жоғарылауы байқалады. Сондықтан кларитромицинмен біріктірілген пайдалану кезінде теофиллин мен карбамазепин дозасын төмендету қажеттілігі туындауы мүмкін. Толтеродин Толтеродин метаболизміне негізінен CYP2D6 қатысады; осы изофермент жоқ адамдарда дәрілік заттың метаболизмі процесіне CYP3A қатысады. Адамдардың осы санатында CYP3A тежелуі кезінде қан сарысуындағы толтеродиннің неғұрлым жоғары концентрациясы байқалады. Сондықтан CYP2D6 қатысты «баяу метаболизаторлар» тобына жататын пациенттерде CYP3A тежегіштерін, оның ішінде кларитромицинді бір мезгілде пайдалану аясында толтеродин дозасын төмендету қажеттілігі туындауы мүмкін. Триазолобензодиазепиндер (мысалы, алпразолам, мидазолам, триазолам) Кларитромицинмен таблетка түрінде (тәулігіне 2 рет 500 мг) бірге пайдаланған кезде мидазолам үшін AUC мәнінің (вена ішіне енгізу) 2,7 есе ұлғаюы байқалды. Кларитромицинді мидазоламмен біріктіріп қолданғанда, соңғысының дозасын уақтылы түзету мақсатында пациенттердің жағдайына мұқият мониторинг жүргізген жөн. Мидазоламды ауыз қуысының шырышты қабығына жаққан кезде, ішке қабылдаудан айырмашылығы, дәрілік зат жүйеалды элиминацияға ұшырамауы мүмкін, соның нәтижесінде кларитромицинмен бірге қолданғанда мидазоламды вена ішіне енгізгенде байқалатынға ұқсас өзара әрекеттесу байқалуы мүмкін. Жоғарыда көрсетілген сақтық шараларын, триазол мен алпразолды қоса, CYP3A метаболизміне қатысатын басқа бензодиазепиндермен кларитромицинді біріктіріп пайдалану кезінде сақтаған жөн. Метаболизмінде CYP3A (темазепам, нитразепам, лоразепам) қатыспайтын бензодиазепиндердің кларитромицинмен клиникалық маңызды өзара әрекеттесуіне кіру ықтималдығы аз. Кларитромицин мен триазоламды бір мезгілде пайдалану кезінде ұйқышылдық және сананың шатасуы сияқты ОЖЖ тарапынан дәрілік өзара әрекеттесу және жағымсыз реакциялардың дамуы туралы хабарламалар бар. Осы дәрілік заттардың біріктірілімін қолдану кезінде ОЖЖ-ға әсердің күшеюі қаупіне байланысты пациенттердің жай-күйіне мониторинг жүргізу ұсынылады. Басқа дәрілік өзара әрекеттесулер Колхицин Колхицин CYP3A субстраты және Р-гп ақуыз- тасымалдаушы болып табылады. Кларитромицин және басқа макролидтер CYP3A және Р-гп тежегіштері болып табылады. Кларитромицин мен колхицинді бір мезгілде қолданғанда кларитромициннің Р-гп және/немесе CYP3A тежелуі нәтижесінде колхициннің жүйелі әсері артуы мүмкін. Дигоксин Дигоксин P-гп субстраты болып табылады деп есептеледі. Кларитромицин Р-гп тежегіші болып табылады. Кларитромицин мен дигоксинді бірге пайдаланған кезде кларитромицин Р-гп тежелуінің нәтижесінде дигоксиннің жүйелі әсері жоғарылауы мүмкін. Постмаркетингтік кезеңде бір мезгілде кларитромицинмен ем қабылдаған пациенттерде қан сарысуындағы дигоксин концентрациясының жоғарылауы туралы хабарланды. Кейбір пациенттерде дигоксиннің уытты әсерінің, оның ішінде өлімге әкелуі мүмкін аритмияның белгілері байқалған. Кларитромицин мен дигоксинді біріктіріп қолданған кезде соңғысының қан сарысуындағы концентрациясын мұқият бақылау керек. Зидовудин Кларитромицинді таблетка түрінде және зидовудинді бірге пайдаланған кезде АИТВ инфекциясы бар ересек пациенттерде қандағы зидовудиннің тепе-тең концентрациясы төмендеуі мүмкін. Бір мезгілде ішке қабылдаған кезде кларитромицин зидовудиннің сіңу процесіне әсер етуі мүмкін, егер дәрілік заттарды қабылдау арасындағы аралық 4 сағатты құраса, бұған айтарлықтай дәрежеде жол бермеуге болады. Суспензия және зидовудин немесе диданозин түрінде кларитромицин қабылдаған АИТВ-инфекциясы бар балаларда дәрілік өзара әрекеттесу байқалған жоқ. Мұндай өзара әрекеттесу кларитромицинді вена ішіне инфузия түрінде қолданған кезде байқалу ықтималдығы аз. Адамда кларитромициннің апрепитант, элетриптан, галофантрин және зипразидонмен өзара әрекеттесуі туралы in vivo деректер жоқ. Дегенмен, in vitro деректер жоғарыда аталған препараттардың CYP3A субстраттары екенін көрсетеді, сондықтан оларды кларитромицинмен бір мезгілде қолданғанда сақ болу ұсынылады. Кларитромицинмен өзара әрекеттесуі туралы мәліметтер спонтанды хабарламалар мен жарияланымдарда болатын өзге де дәрілік заттар CYP3A-мен байланысты өзара әрекеттесулер Эритромициннің және/немесе кларитромициннің CYP3A метаболизденетін бромокриптинмен, циклоспоринмен, такролимуспен, рифабутин, метилпреднизолонмен, винбластинмен және цилостазолмен өзара әрекеттесуі туралы хабарланды. Эритромицинді немесе кларитромицинді негізінен CYP3A метаболизденетін препараттармен бірге қолдану қандағы соңғысының концентрациясының жоғарылауымен, сондай-ақ олардың жағымсыз реакцияларының ұзақтығы мен ауырлығының артуымен байланысты болуы мүмкін. Дозаларды түзету керек және қажет жағдайда жоғарыда аталған препараттардың қан сарысуындағы концентрациясын бақылау керек. Эритромицинді немесе кларитромицинді негізінен CYP3A метаболизденетін дәрілік заттармен бірге қолданған кезде мұқият бақылау жүргізілуі керек. CYP3A-мен байланысты емес өзара әрекеттесулер Фенитоин және вальпроат Кларитромицинді қоса, CYP3A тежегіштерінің CYP3A метаболизміне қатыспайтын дәрілік заттармен (мысалы, фенитоин және вальпроат) өзара әрекеттесуі туралы хабарламалар бар. Кларитромицинмен бір мезгілде қолданған кезде қан сарысуындағы жоғарыда көрсетілген дәрілік заттардың концентрациясын бақылау ұсынылады, өйткені мұндай жағдайларда олардың жоғарылауы туралы хабарланған. Дәрілік заттардың екі бағытты өзара әрекеттесуі Атазанавир Кларитромицин мен атазанавир бір мезгілде CYP3A субстраттары да, тежегіштері де болып табылады; қазіргі уақытта дәрілік заттардың екі бағытты өзара әрекеттесуін куәландыратын деректер бар. Оларды бірге қолданған кезде кларитромициннің жүйелік әсері (тәулігіне 2 рет 500 мг) 2 есе ұлғайды, ал оның метаболиті 14-гидроксикларитромицинінің жүйелі әсері 70% азайды, бұл ретте атазанавир үшін AUC мәні (тәулігіне 1 рет 400 мг) жоғарылады. Кларитромициннің емдік ауқымы кең болғандықтан, бүйрек функциясы қалыпты пациенттерде осындай жағдайларда дәрілік заттың дозасын төмендету талап етілмейді Clcr 30-60 мл/мин пациенттерде кларитромицин дозасын 50%, Clcr 30 мл/мин кем пациенттерде 75% төмендету керек. Протеаза тежегіштерімен бір мезгілде кларитромицинді тәулігіне 1,0 г артық дозада қолдануға болмайды. Mycobacterium avium кешені тудырған инфекцияларға байланысты емес көрсетілімдер үшін қолданған кезде альтернативті емді қолдану керек. Атазанавирмен және кларитромицинмен бір мезгілде ем қабылдайтын пациенттерге фармакологиялық әсердің күшеюінің немесе ұзақтығының ұлғаюының қандай да бір белгілері немесе симптомдары үшін мониторинг жүргізу қажет. Кальций өзекшелерінің блокаторлары Артериялық гипотензияның даму қаупіне байланысты кларитромицинді және метаболизмінде CYP3A4 (мысалы, верапамил, амлодипин, дилтиазем) қатысатын кальций өзекшелері блокаторларын бір мезгілде қолданған кезде сақ болу керек. Мұндай жағдайларда қан плазмасындағы дәрілік өзара әрекеттесу нәтижесінде кларитромицин мен кальций өзекшелері блокаторларының концентрациясы жоғарылауы мүмкін. Бір мезгілде кларитромицинмен және верапамилмен ем қабылдаған пациенттерде артериялық гипотензия, брадиаритмия және лактоацидоз байқалды. Итраконазол Кларитромицин мен итраконазол бір мезгілде CYP3A субстраттары да, тежегіштері де болып табылады; қазіргі уақытта дәрілік заттардың екі бағытты өзара әрекеттесуін куәландыратын деректер бар. Кларитромицин мен итраконазол бір-бірінің қан плазмасындағы концентрациясын өзара арттыруы мүмкін. Итраконазол мен кларитромицинді біріктіріп қолданған кезде пациенттердің жағдайына әсер ету ұзақтығының ұлғаюының немесе дәрілік заттардың емдік әсерінің күшеюінің белгілері мен симптомдарын анықтау үшін мұқият мониторинг жүргізу қажет. Саквинавир Кларитромицин және саквинавир бір мезгілде CYP3A субстраттары да, тежегіштері де болып табылады; қазіргі уақытта дәрілік заттардың екі бағытты өзара әрекеттесуін куәландыратын деректер бар. Оларды бір мезгілде қолданған кезде монотерапиямен салыстырғанда саквинавир үшін (жұмсақ желатинді капсулалар, тәулігіне 3 рет 1200 мг) және кларитромицин үшін (тәулігіне 2 рет 500 мг) қандағы ең жоғары концентрацияның жоғарылауы байқалды. Кларитромицин мен саквинавирдің дозаларын оларды шектеулі уақыт кезеңі ішінде жоғарыда көрсетілген дозаларда/дәрілік түрлерде бірге қолданған кезде түзету талап етілмейді. Саквинавирді жұмсақ желатинді капсулалар түрінде қолданған кезде дәрілік заттардың өзара әрекеттесуін зерттеу нәтижелері қатты желатинді капсулалар түрінде саквинавирді қолданған кезде сәйкес келмеуі мүмкін. Саквинавирді жеке пайдаланған кезде дәрілік заттардың өзара әрекеттесуін зерттеу нәтижелері саквинавир/ритонавир біріктірілімін пайдаланған кезде сәйкес келмеуі мүмкін. Саквинавир/ритонавир біріктірілімін қолданған кезде ритонавирдің кларитромицинге әлеуетті әсерін ескеру керек.

Сақтау мерзімі 2 жыл. Қалпына келтірілген суспензия 14 күннен аспайды. Жарамдылық мерзімі өткеннен кейін қолдануға болмайды. Сақтау шарттары 25ºС-ден аспайтын температурада сақтау керек. Балалардың қолы жетпейтін жерде сақтау керек. Дәріханалардан босату шарттары Рецепт арқылы