Әсер ету механизмі. Золедрон қышқылы құрамында азот бар бисфосфонаттар класына жатады және негізінен сүйектерге әсер етеді. Ол остеокластар арқылы сүйек тіні резорбциясының тежегіші болып табылады.
Биcфосфонаттардың селективті әсері минералданған сүйек тініне ұқсастығының жоғарылығына негізделген. Золедрон қышқылының остеокласттағы негізгі молекулалық нысанасы фарнезилпирофосфат-синтетаза ферменті болып табылады. Золедрон қышқылының ұзақ әсер етуі фарнезилпирофосфат-синтетазаның белсенді орталығымен байланысу дәрежесінің жоғарылығынан және минералданған сүйек тінімен тектестігінен айқындалады.
Золедрон қышқылын қолдану аясында сүйектің алмасу көрсеткіштерінің менопаузадан кейін жоғарылаған мәндерінен жол берілетін ең төменгі деңгейіне дейін жылдам төмендеуі байқалады (сүйек резорбциясы көрсеткіштері үшін 7-күнге қарай және сүйек қалыптасуының көрсеткіштері үшін 12-аптада). Нәтижесінде, сүйек алмасуының көрсеткіштері менопауза алдындағы мәндерінің шектерінде тұрақтанады.
Жыл сайын қайталанатын дозаларында сүйек тінінің метаболизмі маркерлерінің үдемелі азаюы байқалмады.
Клиникалық тиімділігі мен қауіпсіздігі
Остеопорозды емдеудің клиникалық тиімділігі (СБЗ)
3 жыл қатарынан жылына бір рет 5 мг золедрон қышқылының тиімділігі мен қауіпсіздігі менопаузадан кейінгі кезеңдегі, ортан жілік мойны сүйегінің минералдық тығыздығының (СМТ) T-көрсеткіші ≤ –1,5 және, омыртқаның кемінде екі жеңіл немесе бір орташа омыртқалық сынуы (сынулары) болған; немесе ортан жілік мойнының СМТ T-көрсеткіші ≤ –2,5 және омыртқалық сыну (сынулар) белгілері бар немесе ондай белгілерсіз әйелдерде (65–89 жас шамасындағы 7.736 әйел) көрсетілді. 85 % пациент әйел бұрын бисфосфонаттармен ем қабылдамаған. Омыртқалық сынулардың туындау жиілігі бойынша бағаланған әйелдер санның және барлық клиникалық сынулар бағаланған зерттеуге қатысқан әйелдерге рұқсат етілетін остеопорозға қарсы қатарлас емді қабылдамаған. Остеопороздың қатарлас емі мыналарды: кальцитонин, ралоксифен, тамоксифен, гормон алмастырушы емді, тиболонды қамтыды; бірақ басқа бисфосфонаттарды қамтымады. Әйелдердің барлығы элементарлы кальцийдің 1000-нан 1500 мг дейінгі дозаларын және D дәруменін тәулігіне 400-ден 1200 ХБ дейін қабылдаған.
Омыртқаның морфометриялық сынуларына әсері
Золедрон қышқылы үш жыл ішінде және емдеуден кейін бір жылдан соң омыртқаның бір немесе бірнеше жаңа сынуларының туындау жиілігін едәуір азайтты (2-кестені қараңыз).
2-кесте. 12, 24 және 36 айда омыртқалық сынуларға әсеріне қысқаша шолу
Нәтиже — Золедрон қышқылы (%) — Плацебо (%) — Сынулардың туындау жиілігінің абсолюттік төмендеуі % (ДИ) — Сынулардың туындау жиілігінің салыстырмалы төмендеуі % (СА)
Кемінде бір омыртқалық сыну (0-1 жыл) — 1,5 — 3,7 — 2,2 (1,4; 3,1) — 60 (43,72)**
Кемінде бір омыртқалық сыну (0-2 жыл) — 2,2 — 7,7 — 5,5 (4,4; 6,6) — 71 (62,78)**
Кемінде бір омыртқалық сыну (0-3 жыл) — 3,3 — 10,9 — 7,6 (6,3; 9,0) — 70 (62,76)**
** р < 0,0001
75 жас шамасындағы және одан үлкен, золедрон қышқылымен ем қабылдаған пациенттер, омыртқалық сынулар қаупінің плацебо қабылдаған пациенттермен салыстырғанда 60 %-ға азайғанын көрсетті (p <0,0001).
Ортан жілік мойнының сынуларына әсері
Золедрон қышқылы 3 жыл ішінде тиісінше әсерін танытып, ортан жілік мойнының сынулары қаупінің 41 %-ға азаюына алып келді (95 % СА, 17 %-дан 58 %-ға дейін). Ортан жілік мойны сынуының жиілігі плацебо қабылдаған пациенттер үшін 2,49 %-бен салыстырғанда, золедрон қышқылымен ем қабылдаған пациенттер үшін 1,44 % құрады. Қауіптің азаюы бұрын бисфосфонаттармен ем қабылдамаған пациенттерде 51 %, және остеопороздың қатарлас емін қабылдауға мүмкіндігі болған пациенттерде 42 % құрады.
Барлық клиникалық сынуларға әсері
Барлық клиникалық сынулар рентгенографиялық және/немесе клиникалық деректермен расталды. Нәтижелерінің қысқаша шолуы 3-кестеде берілген.
3-кесте. Салыстыру топтарында 3 жыл ішінде негізгі клиникалық сынулардың туындау жиілігі
Нәтиже — Золедрон қышқылын қолданғандағы (N=3875) құбылыстардың жиілігі (%) — Плацебо қолданғандағы (N=3861) құбылыстардың жиілігі (%) — Сынулар құбылыстары жиілігінің абсолюттік төмендеуі % (СА) — Сынулардың туындау жиілігі төмендеуінің салыстырмалы қаупі %
Кез келген клиникалық сыну (1) — 8,4 — 12,8 — 4,4 (3,0; 5,8) — 33 (23, 42)**
Клиникалық омыртқалық сыну (2) — 0,5 — 2,6 — 2,1 (1,5; 2,7) — 77 (63, 86)**
Омыртқалық емес сыну (1) — 8,0 — 10,7 — 2,7 (1,4; 4,0) — 25 (13; 36)*
*p-мәні <0,001, **p-мәні <0,0001 Саусақтың, башпайдың және және беттің сынуларын қоспағанда Кеуде бөлігі мен бел-сегізкөз бөлігінің клиникалық омыртқалық сынуларын қоса
Сүйектің минералдық тығыздығына (СМТ) әсері
Золедрон қышқылы плацебомен салыстырғанда, омыртқаның бел-сегізкөз бөлігіндегі, ортан жілік буынындағы және білек сүйегінің дистальді бөлігінде СМТ барлық уақыт нүктелерінде (6, 12, 24 және 36 ай) едәуір арттырған. 3 жыл бойы золедрон қышқылымен емдеу плацебомен салыстырғанда, омыртқаның бел-сегізкөз бөлігіндегі СМТ 6,7 %-ға, ұршық буынындағы СМТ 6,0 %, ортан жілік мойнында 5,1 %-ға, білек сүйегінің дистальді бөлігінде 3,2 %-ға артуына алып келді.
Сүйек гистологиясы
Сүйектердің биопсиялары менопаузадан кейінгі кезеңдегі остеопорозы бар, золедрон қышқылымен ем (N=82) немесе плацебо (N=70) қабылдаған 152 пациент әйелде жыл сайынғы үшінші дозасынан кейін 1 жылдан соң мықын сүйегінің қырынан алынды. Гистоморфометриялық талдау сүйек тіні метаболизмінің 63 %-ға азайғанын көрсетті. Золедрон қышқылымен ем қабылдаған пациенттерде остеомаляция, сүйек кемігінің фиброзы немесе жетілмеген сүйек тінінің қалыптасуы анықталмады. Тетрациклиндік таңба золедрон қышқылын қолданған пациенттерден алынған 82 биопсияның біреуінен басқа барлығында анықталды. Компьютерлік микротомография талдауы (μКТ) плацебомен салыстырғанда, золедрон қышқылын қолданып ем қабылдаған пациенттерде сүйектің трабекулярлық заты көлемінің артқанын және сүйектің трабекулярлық заты құрылымының сақталғанын көрсетті.
Сүйек тіні метаболизмінің маркерлері
Сүйек-спецификалық сілтілік фосфатаза (сСФ), қан сарысуындағы коллагеннің I типті N-терминалдық пропептиді (P1NP) және сарысудағы бета-C-телопептидтер (b-CTx) қосалқы топтарда бүкіл зерттеу кезеңі бойына белгілі бір уақыт кезеңдерінде 517-ден 1246 пациентке дейінгі диапазонда бағаланды. Золедрон қышқылының жыл сайынғы 5 мг дозасымен емдеу сСФ деңгейін едәуір, 12 айда бастапқы деңгейіне қатысты 30 %-ға азайтты, ол 36 айда бастапқы деңгейлерінен 28 % төмен деңгейде сақталған. P1NP 12 айда бастапқы деңгейімен салыстырғанда едәуір, 61 %-ға төмендеді және 36 айда бастапқы деңгейлерінен 52 % төмен деңгейде сақталған. B-CTx 12 айда бастапқы деңгейлерінен едәуір, 61 %-ға төмендеген және 36 айда бастапқы деңгейлерінен 55% төмен деңгейде сақталған.
Әр жылдың соңында бүкіл уақыт кезеңі бойына сүйек тіні метаболизмінің маркерлері менопаузаға дейінгі диапазон шегінде болды. Қайталама дозалары сүйек тінінің метаболизмі маркерлерінің әрі қарай азаюына алып келмеді.
Өсуге әсері
Остеопороз бойынша үш жылдық зерттеуде тұрған қалыптағы бой көрсеткіші бойды өлшегіштің көмегімен өлшенді. Золедрон қышқылын қолданған топта өсудің кемуі плацебо тобындағыға қарағанда шамамен 2,5 мм-ге аз болды, (95 % СА: 1,6 мм, 3,5 мм) [p <0,0001].
Еңбекке жарамсыз күндер
Золедрон қышқылы арқаның ауыруымен байланысты белсенділігі шектеулі күндер мен төсек тартып жату режимі күндерінің орташа көрсеткішін едәуір, плацебомен салыстырғанда сәйкесінше 17,9 және 11,3 күнге азайтты, және сынулардың себебінен белсенділігі шектеулі күндер мен төсек тартып жату режимі күндерінің орташа көрсеткішін едәуір, плацебомен салыстырғанда сәйкесінше 2,9 күн мен 0,5 күнге азайтты (барлық p <0,01).
Ортан жілік мойнының жуырдағы сынуынан кейін сыну қаупі жоғары пациенттерде остеопорозды емдеудегі клиникалық тиімділігі (ҚСЗ).
Омыртқалық, омыртқалық емес және ортан жілік мойнының сынуларын қоса, клиникалық сынулардың туындау жиілігі 50-95 жас аралығындағы (орташа жас шамасы 74,5 жас), жуырда (90 күн ішінде) ортан жілік мойнының жарақаты аз сынуы болған 2127 ер мен әйелде бағаланды, олар зерттеудегі емнің (золедрон қышқылы) орташа алғанда 2 жылы бойына қадағаланды. Шамамен 42% пациент әйелде ортан жілік мойнының СМТ -2,5-тен аз Т-көрсеткіші анықталды және, шамамен 45% пациент әйелде ортан жілік мойнының СМТ -2,5-тен жоғары Т-көрсеткіші анықталды. Золедрон қышқылы жылына бір рет, халықтың зерттеудегі тобындағы кемінде 211 пациент әйелде клиникалық сынулар расталғанша қолданылған. D дәруменінің деңгейлері жүйелі түрде өлшенбеді, бірақ пациенттердің көпшілігіне инфузияға дейін 2 апта бұрын D дәруменінің екпінді дозасы (пероральді немесе бұлшықет ішіне 50.000-нан 125.000 ХБ дейін) енгізілген. Пациент әйелдердің барлығы 1000-нан 1500 мг дейінгі элементарлы кальций қоспасын плюс күніне 800-ден 1200 ХБ дейін D дәруменін қабылдады. Пациент әйелдердің тоқсан бес пайызы инфузияларды ортан жілік мойнының сынуын хирургиялық жолмен қалпына келтіруден кейін екі немесе одан көп апта сайын қабылдады, инфузияның орташа уақыты ортан жілік мойнының сынуынан кейін шамамен алты аптаны құрады.
Тиімділігінің негізгі критерийі бүкіл зерттеу кезеңі бойына клиникалық сынулардың туындау жиілігі болды.
Барлық клиникалық сынуларға әсері
Негізгі клиникалық сынулардың туындау жиілігінің коэффициенті 4-кестеде берілген.
4-кесте Салыстыру топтарында негізгі клиникалық сынулардың туындау жиілігі
Нәтиже — Золедрон қышқылын қолданғанда (N=1065) құбылыстардың жиілігі (%) — Плацебо (N=1062) қолданғанда құбылыстардың жиілігі (%) — Сынулар құбылыстары жиілігінің абсолюттік төмендеуі % (СА) — Сынулардың туындау жиілігінің азаюының салыстырмалы қаупі % (СА)
Кез келген клиникалық сыну (1) — 8,6 — 13,9 — 5,3 (2,3;8,3) — 35 (16; 50)**
Клиникалық омыртқалық сыну (2) — 1,7 — 3,8 — 2,1 (0,5; 3,7) — 46 (8; 68)**
Омыртқалық емес сыну (1) — 7,6 — 10,7 — 3,1 (0,3; 5,9) — 27 (2; 45)*
*p-мәні <0,05, **p-мәні <0,01 Саусақтардың, башпайлардың, беттің сынуларын қоспағанда Кеуде бөлігі мен бел-сегізкөз бөлігінің клиникалық омыртқалық сынуларын қоса
Зерттеу ортан жілік мойны сынуларындағы елеулі айырмашылықтарды өлшеу үшін әзірленбеді, бірақ ортан жілік мойнының жаңа сынуларының азаюына қатысты үрдіс байқалды.
Жалпы өлім көрсеткіші плацебо қолданан топтағы 13 %-бен (141 пациент) салыстырғанда золедрон қышқылымен ем қабылдаған топта 10 % (101 пациент) құрады. Бұл жалпы өлім қаупінің 28% төмендеуіне сәйкес келеді (p=0,01).
Ортан жілік мойны сынығының кеш жазылуы туындауының жиілігі золедрон қышқылы (34 [3,2%]) мен плацебоны қолданған кезде салыстырымды (29 [2,7%]) болды.
Сүйектің минералдық тығыздығына (СМТ) әсері
HORIZON-СБЗ зерттеуінде барлық уақыт нүктелерінде золедрон қышқылымен емдеу плацебо қолданып емдеуге қатысты ұршық буыны мен ортан жілік мойнының СМТ едәуір арттырған. Золедрон қышқылымен емдеу плацебомен салыстырғанда, 24 ай ішінде ұршық буынының СМТ 5,4 %-ға және ортан жілік мойнының СМТ 4,3 %-ға артуына алып келген.
Ерлердегі клиникалық тиімділігі
HORIZON-СБЗ зерттеуіне 508 ер адам рандомизацияланды, СМТ бағалау 24 айда 185 пациентте жүргізілді. 24 айда ұршық буыны СМТ 3,6 %-ға ұқсас елеулі жоғарылауы HORIZON-СБЗ зерттеуінде менопаузадан кейінгі әйелдерде байқалған әсерімен салыстырғанда, золедрон қышқылымен ем қабылдаған пациенттерде байқалды. Зерттеу ерлердегі клиникалық сынулар жиілігінің азаюын көрсетуге бағытталмады; клиникалық сынулардың туындау жиілігі плацебо жағдайындағы 8,7%-бен салыстырғанда, золедрон қышқылымен ем қабылдаған ерлерде 7,5 % құрады.
Ерлерде жүргізілген басқа бір зерттеуде (CZOL446M2308 зерттеуі) 24 айдан соң золедрон қышқылының жыл сайынғы инфузиялары омыртқаның бел-сегізкөз бөлігінің СМТ өзгеру пайызы жағынан, бастапқы деңгейімен салыстырғанда апта сайын қолданылатын алендронаттан кем түспеді.
Глюкокортикостероидтарды қолданып ұзақ, жүйелі емдеумен байланысты остеопороз кезіндегі клиникалық тиімділігі
Глюкокортикоидтарды қолданумен ұзақ, жүйелі емдеумен байланысты остеопорозды емдеу және профилактикасы кезінде Золедрон қышқылының клиникалық тиімділігі мен қауіпсіздігі күніне > 7,5 мг пероральді преднизолонмен (немесе баламасымен) ем қабылдаған, 18-85 жас аралығындағы (ерлер үшін орташа жас 56,4 жас; әйелдер үшін 53,5 жас) 833 ер мен әйелдің қатысуымен белсенді бақылаумен рандомизацияланған, көп орталықты, салыстырмалы-жасырын, стратификацияланған зерттеуде бағаланды.
Рандомизацияға дейін пациенттер глюкокортикоидтарды қолдану ұзақтығына қатысты стратификацияланған (> 3 аймен салыстырғанда ≤ 3 ай). Зерттеу ұзақтығы бір жылды құраған. Пациенттер золедрон қышқылының бір реттік 5 мг инфузиясын, не тәулігіне 5 мг пероральді ризедронатты бір жыл бойы қолданатын топтарға рандомизацияланған. Қатысушылардың барлығы 1000 мг элементарлы кальций қоспасын плюс күніне 400-ден1000 ХБ D дәруменін қабылдады.
Егер бел-сегізкөз бөлігінің СМТ деңгейі емдеу топтарында да, профилактика топтарында да бастапқы деңгейіне қатысты ризедронатқа қарағанда төмен болмаса, золедрон қышқылының тиімділігі 12 айдан соң оң бағаланды.
Пациенттердің көпшілігі глюкокортикоидтарды қабылдауды зерттеу кезеңінің бір жылы бойына жалғастырды.
Сүйектің минералдық тығыздығына (СМТ) әсері
12 айдан соң бел-сегізкөз бөлігі мен ортан жілік мойнындағы СМТ жоғарылауы ризедронатпен салыстырғанда, золедрон қышқылымен ем қабылдаған топта едәуір көп болды (барлық p <0,03). Пациенттердің рандомизацияға дейін 3 айдан артық мерзім ішінде глюкокортикоидтарды қабылдаған қосалқы тобында, золедрон қышқылы бел-сегізкөз бөлігіндегі СМТ ризедронат үшін 2,71%-бен салыстырғанда 4,06%-ға арттырды (орташа айырмашылығы: 1,36 %; p <0,001). Пациенттердің рандомизацияға дейін 3 ай немесе одан аз уақыт бойы глюкокортикоидтарды қабылдаған қосалқы тобында, ризедронат тобындағы 0,64 %-бен салыстырғанда золедрон қышқылы бел-сегізкөз бөлігіндегі СМТ 2,60 %-ға арттырды (орташа айырмашылығы: 1,96 %; p <0,001). Зерттеу ризедронатпен салыстырғанда, клиникалық сынулар жиілігінің азайғанын көрсетуге бағытталмады. Сынулардың туындау жиілігі ризедронатпен ем қабылдаған пациенттер үшін 7-мен салыстырғанда, золедрон қышқылымен қабылдаған пациенттер үшін 8 құрады (p=0,8055).
Педжеттің сүйек ауыруын емдеу кезіндегі клиникалық тиімділігі
Золедрон қышқылы 30 жастан асқан, көбінесе Педжет ауруының рентгенографиялық деректермен расталған жеңіл және орташа түрі бар ер және әйел пациенттерде зерттелді (қан сарысуындағы сілтілік фосфатазаның орташа деңгейі зерттеу сәтіндегі жас шамасының жоғарғы қалып шегінен 2,6–3,0 есе артық болды).
2 ай бойы ризедронаттың 30 мг күнделікті дозаларымен салыстырғанда, 5 мг золедрон қышқылының бір инфузиясының тиімділігі 6 айлық екі салыстыру зерттеуінде көрсетілді.
6 айдан соң золедрон қышқылы ризедронат тобындағы 74% (127/171) және 58 %-бен (99/171) салыстырғанда, емге 96 % (169/176) және 89 % (156/176) жауап және сарысудағы сілтілік фосфатазаның (СФС) қалыпқа келу коэффициенттерін көрсетті (барлық p <0,001).
Біріктірілген нәтижелерде бастапқы деңгейімен салыстырғанда аурудың және ауырсыну бұзылыстарының айқындығы көрсеткіштерінің ұқсас төмендеуі золедрон қышқылы мен ризедронат үшін 6 айдан соң байқалды.
6 айдан соң емге жауап берген және іріктеу критерийлеріне сәйкес келген пациенттер қадағалау кезеңі ұзағырақ топқа қосылды. Золедрон қышқылын қабылдаған 153 пациент, және ризедронатты қабылдаған 115 пациент дозасы енгізілген сәттен бастап орташа ұзақтығы 3,8 жылға созылған кеңейтілген зерттеуге енгізілді. Қайта емдеу қажеттілігіне (клиникалық тұжырым) байланысты, қадағалаудың кеңейтілген кезеңін аяқтап шыққан пациенттердің үлесі золедрон қышқылын қабылдаған топпен (11 пациент, немесе 7,2%) салыстырғанда, ризедронат тобы үшін жоғары (48 пациент, немесе 41,7%) болды. Педжет ауруын қайта емдеу қажеттілігіне байланысты қадағалаудың кеңейтілген кезеңінің аяқталуының орташа уақыты ризедронатты қабылдаған топқа (5,1 жыл) қарағанда золедрон қышқылымен емделген топ үшін көп болды (7,7 жыл).
Золедрон қышқылымен емдеуден кейін 6 айдан соң емдік жауапқа қол жеткізген алты пациент, кейінірек ұзақ уақыт қадағалау кезеңінің ішінде аурудың қайталануын бастан өткерді және орташа алғанда бастапқы емнен кейін 6,5 жылдан соң золедрон қышқылымен қайтадан ем қабылдады.
6 пациенттің 5-еуінде СФС деңгейі қалып шегінде болды 6-ншы айда (соңғы қадағалау деректерін тасымалдау әдісі, СҚДТ). Сүйектердің гистологиялық зерттеуі Педжет ауруы бар 7 пациентте 5 мг золедрон қышқылымен емдеуден кейін 6 айдан соң бағаланды. Сүйек биопсиясының нәтижелері сүйек тінінің қайта модельденуінің нашарлауы белгілерінің болуынсыз, сүйек сапасының қалыптылығын және минералдануында ақау белгілерінің жоқтығын көрсетті. Бұл нәтижелер сүйек тіні метаболизмінің қалыпқа келуін көрсететін биохимиялық маркермен салыстырымды болды.
Балалар
Рандомизацияланған салыстырмалы жасырын плацебо-бақыланатын зерттеу 5 жастан 17 жасқа дейінгі, глюкокортикостероидтарды қабылдаған және сүйектің минералдық тығыздығының төмендеуі (омыртқаның бел-сегізкөз бөлігіндегі СМТ Z-көрсеткіші -0,5 немесе төмен) және энергетикасы төмен /жарақаты аз сыну диагнозы қойылған балалардың қатысуымен жүргізілді. Осы зерттеуге рандомизацияланған пациенттер популяциясы (ITT-популяция), ревматоидтық аурулардың бірнеше қосалқы типі, ішектің қабыну ауруы немесе Дюшеннің бұлшықет дистрофиясы бар балаларды қамтыды. Зерттеуге 92 пациентті қатыстыру жоспарланған, алайда, оған тек 34 пациент рандомизацияланған, оларға бір жыл ішінде жылына екі рет не золедрон қышқылы венаішілік инфузия түрінде 0,05 мг/кг дозада (ең көбі 5 мг), немесе плацебо енгізілген. Пациенттердің барлығы негізгі ем ретінде D дәрумені мен кальцийді қабылдауға тиіс болды.
Золедрон қышқылының инфузиялары омыртқаның бел-сегізкөз бөлігінде СМТ Z-көрсеткішнің жоғарылауына алып келген: 12 айдан соң плацебо тобымен салыстырғанда, бастапқы деңгейіне қатысты ең кіші квадраттар әдісімен алынған орташа мәндердің айырмашылығы 0,41 құрады (95 %-дық СА: 0,02, 0,81; сәйкесінше 18 және 16 пациент).
6 ай емдеуден соң бел-сегізкөз бөлігінде СМТ Z-көрсеткішінің өзгерісі анықталмады. 12 айдан соң плацебо тобымен салыстырғанда, золедрон қышқылын қолданған топта сүйектің қайта модельденуінің үш маркері (P1NP, BSAP, NTX) деңгейінің статистикалық тұрғыдан елеулі (p <0,05) төмендеуі тіркелді. Золедрон қышқылын қолданған топ пен плацебо тобындағы пациенттерде 6 және 12 айдан соң организмнің сүйек тіндерінің минералдануының жалпы деңгейінде статистикалық тұрғыдан елеулі айырмашылықтар байқалмады. Қаңқасы өсіп келе жатқан балаларда СМТ өзгерісі мен сынаулардың алдын алу арасында байланыстың айқын дәлелдері жоқ.
Золедрон қышқылын қолданған топта омыртқа сынуларының жаңа жағдайлары анықталмады, ал плацебо тобында ондай екі жағдай тіркелді.
Золедрон қышқылының инфузиясынан кейін анағұрлым көп таралған жағымсыз реакциялар: артралгия (28 %), қызба (22 %), құсу (22 %), бас ауыруы (22 %), жүрек айнуы (17 %), миалгия (17 %), ауыру (17 %), диарея (11 %) және гипокальциемия (11 %).
Күрделі жағымсыз құбылыстар плацебо тобындағыға қарағанда, золедрон қышқылын қолданған топтағы көптеген пациентте тіркелді (5 [27,8 %] пациент және 1 [6,3 %] пациент).
Жоғарыда аталған негізгі зерттеудің 12 айлық ашық жалғасында жаңа клиникалық сынулар байқалмады. Алайда, 2 пациентте, әр емдеу тобында бір-бірден (золедрон қышқылын қабылдаған топта: 1/9, 11,1 % және плацебо қабылдаған топта: 1/14, 7,1 %), омыртқалардың жаңа морфометриялық сынулары болды.
Қауіпсіздігі жөніндегі жаңа деректер болмады.
Еуропаның дәрілік заттар агенттігі золедрон қышқылын Педжет ауруы, менопаузадан кейінгі кезеңдегі сынулар қаупі жоғары әйелдердегі остеопороз, сынулар қаупі жоғары ерлердегі остеопороз кезінде және ерлер мен әйелдердегі ортан жілік сынуынан кейінгі клиникалық сынулардың профилактикасы кезінде балалардың барлық қосалқы топтарында зерттеулердің нәтижелерін беру міндеттемесінен бас тартты (педиатрияда қолданылуы жөнінде ақпарат алу үшін 4.2 бөлімін қараңыз).