ATХ коды: C10AX09
Әсер ету механизмі
Эзетимиб холестериннің (ХС) және ішектегі кейбір өсімдік стероидтерінің абсорбциясын селективті түрде тежейтін гиполипидемиялық дәрілердің жаңа класының өкілі болып табылады.
Отрио препараты пероральді қабылдаған кезде тиімді.
Эзетимибтің әсер ету механизмі гиполипидемиялық дәрілердің басқа кластарынан (мысалы, ГМГ-КоА-редуктаза тежегіштері (статин), өт қышқылдарының секвестранттары (шайырлар), фибраттар және өсімдік стеролдары) ерекшеленеді. Эзетимибтің молекулалық нысаны ішекте холестерин мен фитостеролдардың сіңірілуіне жауап беретін Niemann-Pick Cl-Like 1, (NPC1L1) стерол тасымалдаушысы болып табылады.
Эзетимиб ХС ішектен бауырға түсуінің төмендеуіне әкеле отырып, жіңішке ішектің түкті жиегінде орналасқан және ХС сіңірілуіне кедергі келтіреді, статиндер бауырдағы холестерин синтезін төмендетеді және осы екі түрлі әсер ету механизмдері бірге холестерин деңгейінің қосымша төмендеуін қамтамасыз етеді.
Гиперхолестеринемиясы бар 18 пациентті қамтыған екі апталық клиникалық зерттеуде эзетимиб плацебомен салыстырғанда ішекте ХС абсорбциясын 54 % төмендетті.
Фармакодинамикалық әсерлері
ХС абсорбциясын тежеуге қатысты эзетимибтің селективтілігін анықтау үшін клиникаға дейінгі зерттеулердің сериясы жүргізілді. Эзетимиб [14C]-холестериннің сіңірілуін тежеді және триглицеридтердің, май қышқылдарының, өт қышқылдарының, прогестеронның, этинилэстрадиолдың немесе майда еритін А және D дәрумендерінің абсорбциясына әсер етпеді.
Эпидемиологиялық зерттеулер көрсеткендей, жүрек-қантамыр аурулары мен өлім-жітім жалпы холестерин мен ТТЛП холестерин концентрациясымен пропорционалды байланысты және ТЖЛП холестерин концентрациясымен кері пропорционалды байланысты көрсетеді. Статиндері бар эзетимиб препаратын қолдану анамнезінде жүректің ишемиялық ауруы және ЖКС бар пациенттерде жүрек-қантамыр оқиғаларының қаупін азайту үшін тиімді.
Клиникалық тиімділігі және қауіпсіздігі
Монотерапия ретінде эзетимиб препаратының бақыланатын клиникалық зерттеулерінде немесе гиперхолестеринемиясы бар пациенттерде статиндермен біріктірілімде эзетимиб жалпы холестерин (жалпы-ХС), тығыздығы төмен липопротеин холестеринінің (ХС-ТТЛП), аполипопротеин-В (Апо-В) және триглицеридтер (ТГ) деңгейін елеулі төмендетіп, тығыздығы жоғары липопротеин холестеринінің (ХС-ТЖЛП) деңгейін жоғарылатты.
Бастапқы гиперхолестеринемия
Бұрын статиндермен монотерапия қабылдаған, бірақ ХС-ТТЛП (бастапқы сипаттамаларына байланысты 2,6-дан 4,1 ммоль/л-ге дейін [100-ден 160 мг/дл - ге дейін]) мақсатты көрсеткішіне жетпеген гиперхолестеринемиясы бар 769 пациенттердің қатысуымен қосарлы жасырын плацебо бақыланатын 8 апталық клиникалық зерттеуде 10 мг дозада эзетимиб препараты немесе бұрын басталған статиндермен емдеуге қосымша плацебоны кездейсоқ тағайындады.
Бастапқы кезеңде ХС-ТТЛП мақсатты деңгейіне жете алмаған статиндер қабылдаған пациенттердің арасында (~ 82 %) эзетимиб тағайындалған пациенттер плацебо қабылдаған пациенттерге қарағанда зерттеудің соңғы нүктесінде ХС-ТТЛП мақсатты деңгейіне сәйкесінше 72 % және 19 % жетті. ТТЛП холестерин деңгейінің тиісті төмендеуі елеуле ерекшеленді (плацебомен салыстырғанда эзетимиб препараты үшін сәйкесінше 25 % және 4 %). Сонымен қатар, бұрын басталған статиндермен емдеуге қосылған эзетимиб жалпы-ХС, апо-B және TГ деңгейін елеулі төмендетті және плацебомен салыстырғанда ХС-ТЖЛП деңгейін жоғарылатты. Статиндермен емдеуге қосылған эзетимиб немесе плацебо С-реактивті ақуыздың орташа концентрациясын бастапқы деңгеймен салыстырғанда сәйкесінше 10 % және 0 % төмендетті.
Бастапқы гиперхолестеринемиясы бар 1719 пациенттің қатысуымен екі қосарлы жасырын, рандомизацияланған, плацебо-бақыланатын 12 апталық клиникалық зерттеулерде 10 мг эзетимиб препараты жалпы ХС (13%), ХС ТТЛП (19 %), aпo-B (14 %) және TГ (8 %) деңгейін елеулі төмендетіп, плацебомен салыстырғанда ХС-ТЖЛП (3 %) деңгейін көтерді. Сонымен қатар, эзетимиб препараты плазмадағы майда еритін А, D және Е дәрумендерінің концентрациясына әсер етпеді, протромбин уақытына әсер етпеді және басқа гиполипидемиялық дәрілер сияқты бүйрек үсті безінің қыртысы арқылы стероидты гормондардың өндірілуіне теріс әсер етпеді.
Көп орталықты қосарлы жасырын бақыланатын клиникалық зерттеуде (ENHANCE) гетерозиготалы отбасылық гиперхолестеринемиясы бар 720 пациент 2 жыл бойы 80 мг симвастатинмен (n = 357) немесе 80 мг симвастатинмен (n = 363) біріктірілген 10 мг эзетимиб алу үшін рандомизацияланған. Зерттеудің негізгі мақсаты симвастатин монотерапиясымен салыстырғанда ұйқы артериясының интима-медиа (ТИМ) қалыңдығына эзетимиб/симвастатин біріктірілген емінің әсерін зерттеу болды. Бұл суррогат маркердің жүрек-қантамыр аурулары мен өлім-жітімге әсері әлі анықталған жоқ.
Бастапқы соңғы нүкте - ұйқы артериясының барлық 6 сегментінің ТИМ орташа мәнінің өзгеруі В-режимде жүргізілетін ультрадыбыстық зерттеудің көмегімен өлшеу кезінде емдеудің екі тобы (p = 0.29) арасында айтарлықтай ерекшеленбеді. Монотерапия ретінде 10 мг эзетимибті 80 мг симвастатинмен немесе 80 мг симвастатинмен бірге қолданған кезде интима-медиальды қалыңдау 2 жылдық зерттеу (ұйқы артериясының ТИМ бастапқы орташа мәні сәйкесінше 0,68 мм және 0,69 мм) барысында сәйкесінше 0,0111 мм және 0,0058 мм-ге өсті.
10 мг дозадағы эзетимиб 80 мг симвастатинмен бірге ХС-ТТЛП, жалпы ХС, aпo-B және TГ деңгейін 80 мг симвастатиннен едәуір төмендетеді. ХС-ТЖЛП пайыздық өсуі екі емдеу тобы үшін бірдей болды. 80 мг симвастатинмен бірге 10 мг эзетимиб қабылдаған кезде хабарланған жағымсыз реакциялар белгілі қауіпсіздік бейініне сәйкес келді.
Балалар
Көп орталықты салыстырмалы жасырын бақыланатын клиникалық зерттеуде гетерозиготалы отбасылық (геОГХС) немесе ТТЛП холестеринінің бастапқы деңгейін 3,74 және 9,92 ммоль/л арасындағы отбасылық емес гиперхолестеринемиясы бар 6-нан 10 жасқа дейінгі 138 пациент (59 ұл және 79 қыз) (орташа жасы 8,3 жас) қатысты. Пациенттер 10 мг дозада эзетимиб препаратын немесе 12 апта бойы плацебо қабылдау үшін рандомизацияланған. 12-ші аптада эзетимиб препараты плацебомен салыстырғанда жалпы-ХС (- 21 % қарсы 0 %), ХС-ТТЛП (- 28 % қарсы -1 %), Апo-B (- 22 % қарсы -1 %) және ХС-емес-ТЖЛП (- 26 % қарсы 0 %) деңгейлерін айтарлықтай төмендетті. Емдеудің екі тобының нәтижелері TГ және ХС-ТЖЛП (тиісінше - 6 % қарсы + 8 % және + 2 % қарсы + 1 %) үшін ұқсас болды.
Көп орталықты салыстырмалы жасырын бақыланатын клиникалық зерттеуге бастапқы ХС-ТТЛП деңгейі 4,1-ден 10,4 ммоль/л - ге дейін гетерозиготалы отбасылық гиперхолестеринемиясы (геОГХС) бар 142 ұл (Таннер - II және одан жоғары жыныстық жетілу кезеңі) және 10-нан 17 жасқа дейін постменархтағы 106 қыз (орташа жасы 14,2 жас) қатысты, кездейсоқ түрде симвастатинмен (10, 20 немесе 40 мг) біріктірілімде 10 мг эзетимиб қабылдауға немесе 6 апта бойы симвастатинмен (10, 20 немесе 40 мг) монотерапияға, келесі 27 апта ішінде эзетимиб пен 40 мг симвастатин біріктіріліміне немесе 40 мг симвастатинмен монотерапияға және қосымша 20 апта бойы эзетимиб пен симвастатин (10 мг, 20 мг немесе 40 мг) біріктірілімін ашық қолдануға рандомизацияланды.
Препаратты қолданудың 6-шы аптасында эзетимибті симвастатинмен бірге қолдану (барлық дозалар) симвастатинмен монотерапиямен салыстырғанда (барлық дозалар) жалпы ХС (38 % қарсы 26 %), ХС-ТТЛП (49 % қарсы 34 %), aпo-B (39 % қарсы 27 %) және ТЖЛП-емес (47 % қарсы 33 %) құрамын айтарлықтай төмендететіні көрсетілген. Емдеудің екі тобының нәтижелері TГ және ХС-ТЖЛП ұқсас болды (сәйкесінше – 17 % қарсы – 12 % және + 7 % қарсы + 6 %). 33-ші аптада нәтижелер 6-шы аптадағы нәтижелерге сәйкес келді және эзетимиб пен 40 мг симвастатин (62 %) қабылдаған пациенттердің едәуір көп саны 40 мг симвастатин (25 %) тобымен салыстырғанда ХС-ТТЛП (< 2,8 ммоль/л [110 мг/дл]) үшін тамаша мақсатқа жетті. 53-ші аптада, ашық қолданудың соңында, липидті параметрлерге әсері сақталды.
10-нан 17 жасқа дейінгі балаларда симвастатинмен тәулігіне 40 мг-ден жоғары дозада бір мезгілде қолданғанда эзетимибтің қауіпсіздігі мен тиімділігі зерттелмеген. 10 жасқа дейінгі балаларда симвастатинмен бір мезгілде қолданғанда эзетимибтің қауіпсіздігі мен тиімділігі зерттелмеген. Ересек жаста ауру мен өлімді азайту үшін 17 жасқа дейінгі пациенттерде эзетимиб препаратымен емдеудің ұзақ мерзімді тиімділігі зерттелмеген.
Жүрек-қантамыр оқиғаларының профилактикасы
Жедел коронарлық синдроммен (OЖКС; немесе жедел миокард инфарктісі [МИ] немесе тұрақсыз стенокардия [ТС]) ауруханаға жатқызылғаннан кейін 10 күн ішінде кірген 18 144 пациенттің тиімділігін халықаралық клиникалық зерттеу. Пациенттерде ЖКС білінген кезде ХС ТТЛП деңгейі ≤ 3,2 ммоль/л (≤ 125 мг/дл), егер олар гиполипидемиялық ем алмаған болса немесе ≤ 2,6 ммоль/л (≤ 100 мг/дл), егер олар гиполипидемиялық ем алса. Барлық пациенттер эзетимиб/симвастатин 10/40 мг немесе симвастатин 40 мг монотерапия үшін 1 : 1 қатынасында рандомизацияланған және орташа есеппен 6,0 жыл бойы бақыланған.
Пациенттердің орташа жасы 63,6 жасты құрады; 76 % ер адамдар, 84 % еуропалық нәсілді және 27% қант диабетінен зардап шеккендер. Зерттеуге кіру кезінде ХС-ТТЛП деңгейінің орташа мәні гиполипидемиялық емді қабылдағандар үшін 2,1 ммоль/л (80 мг/дл) және бұрын гиполипидемиялық емді қабылдамағандар үшін 2,6 ммоль/л (101 мг/дл) болды. ЖКС білікті оқиғасына байланысты ауруханаға жатқызылғанға дейін пациенттердің 34 % статиндермен емді қабылдады. Бір жылдан кейін емдеуді жалғастырған пациенттер үшін ХС-ТТЛП орташа деңгейі эзетимиб/симвастатин тобында 1,4 ммоль/л (53,2 мг/дл) және симвастатинмен монотерапия тобында 1,8 ммоль/л (69,9 мг/дл) болды. Липидтер деңгейінің мәндері әдетте зерттелетін емді қабылдауды жалғастырған пациенттерде алынды.
Бастапқы соңғы нүкте жүрек-қантамырдан болатын өлімінің, өлімге әкелмейтін миокард инфарктісі, құжатпен расталған тұрақсыз стенокардия үшін ауруханаға жатқызу немесе пациенттің клиникалық сынаққа қатысуы басталғаннан кейін кемінде 30 күн өткен соң аяқталған кез келген коронарлық реваскуляризация емшарасы ретінде анықталған күрделі коронарлық оқиғалардың біріктірілімі және өлімге әкелмейтін инсульт болды. Зерттеу көрсеткендей, эзетимиб/симвастатин біріктірілімімен емдеу симвастатинмен монотерапиямен салыстырғанда (салыстырмалы қауіптің 6,4 % төмендеуі, p = 0,016) жүрек-қантамырдан болатын өлім, СКС және өлімге әкелмейтін инсульт сияқты бастапқы соңғы нүктенің біріктірілімін құрайтын оқиғаларды азайтуда қосымша пайда әкелді.
Инсульттің пайда болуы екі топта да байқалды, алайда эзетимиб / симвастатин тобында симвастатинмен монотерапиямен салыстырғанда геморрагиялық инсульт жиілігінің шамалы, елеусіз өсуі байқалды (2-кестені қараңыз). Ұзақ мерзімді нәтижелерді зерттеуде эзетимибті едәуір күшті әсер ететін статиндермен бір мезгілде қолданғанда геморрагиялық инсульт қаупі зерттелмеген.
Эзетимибтің / симвастатиннің емдік әсері жынысты, жасты, нәсілді, анамнездегі қант диабетін, қан липидтерінің бастапқы деңгейін, статиндермен алдыңғы емді, бастан өткерген инсульт пен гипертензияны қоса, көптеген қосалқы топтарда алынған жалпы нәтижелерге сәйкес келді.
1-сурет Эзетимиб/симвастатин біріктірілімінің жүрек-қантамыр өлімінің, ірі коронарлық оқиғаның немесе өлімге әкелмейтін инсульттің бастапқы біріктірілген соңғы нүктесіне әсері.
2-кесте
IMPROVE-ІТ зерттеуіндегі барлық рандомизацияланған пациенттердегі емдеу топтары бойынша негізгі жүрек-қантамыр оқиғалары
Нәтиже — Эзетимиб/Симвастатин 10/40 мга (n = 9067) n К-М % с — Симвастатин 40мгb (n = 9067) n К-М % с — Қауіп коэффициенті (95 % КИ) — Мәні
Тиімділіктің бастапқы біріктірілген соңғы нүктесі (жүрек-қантамыр ауруларынан болатын өлім, негізгі қантамыр оқиғалары және өлімге әкелмейтін инсульт) — 2572 — 32.72 % — 2742 — 34.67 % — 0.936 (0.887, 0.988) — 0.016
Екінші біріктірілген тиімділіктің соңғы нүктелері
ЖИА өлім, фатальді емес МИ, 30 күннен кейін шұғыл коронарлық реваскуляризация — 1322 — 17.52 % — 1448 — 18.88 % — 0.912 (0.847, 0.983) — 0.016
Негізгі қантамыр оқиғалары, өлімге әкелмейтін инсульт, өлім (барлық себептер) — 3089 — 38.65 % — 3246 — 40.25 % — 0.948 (0.903, 0.996) — 0.035
Жүрек өлімі, фатальді емес МИ, ауруханаға жатқызуды қажет етпейтін тұрақсыз стенокардия, кез келген реваскуляризация, фатальді емес инсульт — 2716 — 34.49 % — 2869 — 36.20 % — 0.945 (0.897, 0.996) — 0.035
Бастапқы біріктірілген соңғы нүкте мен таңдалған тиімділік соңғы нүктелерінің компоненттері (кез келген уақытта аталған оқиғаның бірінші пайда болуы)
Жүректен болатын өлім — 537 — 6.89 % — 538 — 6.84 % — 1.000 (0.887, 1.127) — 0.997
Негізгі қантамыр оқиғалары
Фатальді емес МИ — 945 — 12.77 % — 1083 — 14.41 % — 0.871 (0.798, 0.950) — 0.002
Ауруханаға жатқызуды талап ететін тұрақсыз стенокардия — 156 — 2.06 % — 148 — 1.92 % — 1.059 (0.846, 1.326) — 0.618
30 күннен кейін коронарлық реваскуляризация — 1690 — 21.84 % — 1793 — 23.36 % — 0.947 (0.886, 1.012) — 0.107
Фатальді емес инсульт — 245 — 3.49 % — 305 — 4.24 % — 0.802 (0.678, 0.949) — 0.010
Олардың МИ (фатальді және фатальді емес) — 977 — 13.13 % — 1118 — 14.82 % — 0.872 (0.800, 0.950) — 0.002
Барлық инсульт (фатальді және фатальді емес) — 296 — 4.16 % — 345 — 4.77 % — 0.857 (0.734, 1.001) — 0.052
Геморрагиялық емес инсультd — 242 — 3.48 % — 305 — 4.23 % — 0.793 (0.670,0.939) — 0.007
Геморрагиялық инсульт — 59 — 0.77 % — 43 — 0.59 % — 1.377 (0.930, 2.040) — 0.110
Кез келген себеппен өлім — 1215 — 15.36 % — 1231 — 15.28 % — 0.989 (0.914, 1.070) — 0.782
a 6 % эзетимиб / симвастатин 10/80 мг дозасына дейін көтерілді.
b 27 % 80 мг симвастатинге дейін көтерілді.
C Каплан-Мейердің бағалауы-7 жыл.
d ишемиялық инсультті немесе анықталмаған типті инсультті қамтиды.
Созылмалы бүйрек ауруы кезінде күрделі қантамыр оқиғаларының профилактикасы
Созылмалы бүйрек аурулары (SHARP) бар 9438 пациенттің қатысуымен халықаралық рандомизацияланған плацебо-бақыланатын салыстырмалы жасырын клиникалық зерттеу жүргізілді, олардың үштен бірі зерттеудің басында диализде болды. 4650 пациенттердің бөлігі 10 мг эзетимибтің 20 мг симвастатинмен және 4620 - плацебо пациенттерінің бір бөлігімен бекітілген дозаларының біріктірілімі тағайындалды және бақылау орта есеппен 4,9 жылға созылды. Пациенттердің орташа жасы 62 жасты құрады; 63 % - ы ер адамдар, 72 % - ы еуропалықтар және 23 % - ы қант диабетінен зардап шегетіндер. Диализде болмағандар үшін шумақтық сүзілістің орташа есептік жылдамдығы (еШСЖ) 26,5 мл/мин/1,73 м2 құрады. Липидтер деңгейі бойынша қосу критерийлері болған жоқ. Бастапқы деңгейдегі ХС-ТТЛП орташа мәні 108 мг/дл құрады. Бір жылдан кейін, тіпті зерттелетін препараттарды қабылдамаған пациенттерде де, тек 20 мг симвастатинмен плацебомен салыстырғанда ХС-ТТЛП деңгейі 26 % - ға және 20 мг симвастатинмен біріктірілген 10 мг эзетимибпен 38 % - ға төмендеді.
Хаттамада (SHARP) көрсетілген бастапқы салыстырмалы талдау ретінде бастапқыда эзетимиб/симвастатин тобына (4193 пациент) немесе плацебо тобына (4191 пациент) рандомизацияланған пациенттерде ғана ол өлімге әкелмейтін немесе жүрек өлімі, инсульт немесе реваскуляризация емшарасы ретінде анықталған негізгі тамырлы оқиғаларды немесе ЖҚО тағайындалған емдеуге талдау жүргізілді). Қайталама талдау эзетимиб/симвастатин (4560 пациент) немесе плацебо (4620 пациент) және осы құрама соңғы нүктенің компоненттерін қабылдау үшін рандомизацияланған (бастапқы зерттеу деңгейінде немесе 1 жылдан кейін) бүкіл когорта үшін талданған бірдей құрама соңғы нүктені қамтыды.
Бастапқы соңғы нүктелерді талдау эзетимиб / симвастатин қауіптің салыстырмалы түрде төмендеуімен (плацебо тобындағы оқиғалары бар 749 пациент, эзетимиб / симвастатин қабылдаған топтағы 639 пациентке қарсы) ауыр қан тамырлары оқиғаларының қаупін 16 % - ға (p = 0,001) айтарлықтай төмендететінін көрсетті.
Дегенмен, бұл зерттеу дизайны созылмалы бүйрек ауруы бар пациенттерде күрделі қантамыр оқиғаларының қаупін айтарлықтай төмендететін тиімділікке монокомпонентті эзетимибтің жеке үлесін қосуға мүмкіндік бермеді.
Барлық рандомизацияланған пациенттердегі негізгі тамырлы оқиғалардың жеке компоненттері 3-кестеде келтірілген.
Эзетимиб / симвастатин өлімге әкелмейтін миокард инфарктісі мен жүрек өлімінде эзетимиб / симвастатиннің пайдасына елеусіз сандық айырмашылықтары бар инсульт және кез келген басқа реваскуляризация қаупін айтарлықтай төмендетті.
3-кесте
SHARP барлық рандомизацияланған пациенттерде емдеу топтары бойынша негізгі қантамыр оқиғаларыа
Нәтиже — 10 мг эзетимиб 20 мг Симвастатинмен біріктірілімде (n = 4650) — Плацебо (n = 4620) — Қауіп коэффициенті (95 % КИ) — Мәні
Негізгі қантамыр оқиғалары — 701 (15.1 %) — 814 (17.6 %) — 0.85 (0.77-0.94) — 0.001
Фатальді емес МИ — 134 (2.9 %) — 159 (3.4 %) — 0.84 (0.66-1.05) — 0.12
Жүректен болатын өлім — 253 (5.4 %) — 272 (5.9 %) — 0.93 (0.78-1.10) — 0.38
Кез келген инсульт — 171 (3.7 %) — 210 (4.5 %) — 0.81 (0.66-0.99) — 0.038
Геморрагиялық емес инсульт — 131 (2.8 %) — 174 (3.8 %) — 0.75 (0.60-0.94) — 0.011
Геморрагиялық инсульт — 45 (1.0 %) — 37 (0.8 %) — 1.21 (0.78-1.86) — 0.40
Кез келген реваскуляризация — 284 (6.1 %) — 352 (7.6 %) — 0.79 (0.68-0.93) — 0.004
Негізгі қантамыр оқиғалары — 526 (11.3 %) — 526 (11.3 %) — 0.83 (0.74-0.94) — 0.002
а Эзетимибті симвастатинмен немесе плацебомен бірге қабылдау үшін рандомизацияланған барлық SHARP пациенттерінде бастапқы деңгейде немесе 1 жылдан кейін емдеуді тағайындау жөніндегі талдау
b Негізгі қантамыр оқиғалары; фатальді емес миокард инфарктісі, коронарлық өлім, геморрагиялық емес инсульт немесе кез келген реваскуляризация үйлесімі ретінде анықталады
Эзетимиб / симвастатин көмегімен қол жеткізілген ТТЛП холестеринінің абсолютті төмендеуі бастапқы ХС-ТТЛП (< 2,5 ммоль/л) деңгейі төмен пациенттерде және диализдің бастапқы деңгейіндегі пациенттерде басқа пациенттерге қарағанда төмен болды және осы топтардағы қауіптің сәйкес төмендеуі төмен болды.
Гомозиготалы отбасылық гиперхолестеринемия (гоОГХС)
Салыстырмалы жасырын рандомизацияланған, 12 апталық клиникалық зерттеуге аторвастатин немесе симвастатин (40 мг) қатарлас ТТЛП аферезімен немесе онсыз қабылдаған гоОГХС клиникалық және / немесе генотиптік диагнозы бар 50 пациент кірді. Эзетимибті аторвастатинмен (40 немесе 80 мг) немесе симвастатинмен (40 немесе 80 мг) бірге қолдану симвастатин немесе аторвастатинмен монотерапиясының дозасын 40-тан 80 мг-ге дейін арттырумен салыстырғанда ТТЛП холестерин деңгейін 15% - ға айтарлықтай төмендетті.
Гомозиготалы ситостеролемия (фитостеролемия)
Жүргізілген қосарлы жасырын плацебо бақыланатын 8 апталық зерттеуде гомозиготалы ситостеролемиясы бар 37 пациент 10 мг (30 пациент) немесе плацебо (7 пациент) эзетимиб тобына рандомизацияланды. Кейбір пациенттер емдеудің басқа түрлерін (мысалы, статиндер, шайырлар) алды. Эзетимиб бастапқы деңгеймен салыстырғанда екі негізгі өсімдік стеролдарының, ситостерол мен кампестериннің мөлшерін сәйкесінше 21 % және 24 % - ға елеулі төмендетті. Ситостериннің төмендеуінің осы қауымдағы ауру мен өлім-жітімге әсері белгісіз.
Аорта стенозы
Аорта стенозын (SEAS) емдеуге арналған симвастатин мен эзетимибтің клиникалық зерттеуі 4,4 жылға созылды және аорталық шектің доплерлік өлшемімен расталған симптомсыз АС бар 1873 пациентте жүргізілді, аорталық қан ағымының жылдамдығы 2,5-тен 4,0 м/с-қа дейін болды. Зерттеуге атеросклероздық жүрек-қантамыр ауруларының қаупін азайту мақсатында статинмен емдеуді қажет етпейтін пациенттер ғана кірді. Пациенттер плацебо немесе күніне 10 мг эзетимиб пен 40 мг симвастатинді бір мезгілде қабылдау үшін 1 : 1 қатынасында рандомизацияланған.
АС үдеуінің нәтижесінде іркілісті жүрек жеткіліксіздігі (ІЖЖ), фатальді емес миокард инфарктісі, аортакоронарлық шунттау (АКШ), тері арқылы коронарлық араласу (ТАА), тұрақсыз стенокардия және геморрагиялық емес инсульт бойынша ауруханаға жатқызу бастапқы соңғы нүкте жүрек-қантамыр ауруларынан болатын өлімді, аорталық клапанды ауыстыру операциясын (PAC) қоса, негізгі жүрек-қантамыр оқиғаларының жиынтығы болды.
Негізгі екінші соңғы нүктелер оқиғалар санатының бастапқы соңғы нүктесінің ішкі жиындарының жиынтығы болды.
Жүргізілген зерттеудің деректеріне сәйкес, плацебомен салыстырғанда 10/40 мг эзетимиб/симвастатин коронарлық оқиғалардың пайда болу қаупін айтарлықтай төмендеткен жоқ.
Бастапқы нәтиже эзетимиб/симвастатин тобындағы 333 пациентте (35,3 %) және плацебо тобындағы (эзетимиб/симвастатин қабылдаған топтағы қауіп арақатынасы — 0,96; 95 % сенімді аралығы: 0,83-тен 1,12-ге дейін; р =0,59) 355 пациентте (38,2 %) пайда болды. Аорта клапанын ауыстыруды эзетимиб/симвастатин қабылдаған топтағы 267 пациент (28,3 %) және плацебо тобындағы (қауіп арақатынасы 1,00; 95 % СА 0,84-тен 1,18-ге дейін; p = 0,97) 278 пациентте (29,9 %) орындады. Аз пациенттерде ишемия байқалды жүрек-қан тамырлары оқиғалары плацебо тобына қарағанда эзетимиб/симвастатин пациенттер тобында (n = 148) (n = 187) (қауіп арақатынасы 0,78; 95 % СА 0,63-тен 0,97-ге дейін; p = 0,02), негізінен аортакоронарлық шунттауды бастан өткерген пациенттердің аздығына байланысты.
Обыр эзетимиб/симвастатин тобында жиірек кездеседі (105 қарсы 70, Р=0,01). Бұл бақылаудың клиникалық маңыздылығы күмәнді, өйткені SHARP едәуір ірі зерттеуінде обырдың кез-келген жағдайы бар пациенттердің жалпы саны (439 плацебо тобымен салыстырғанда 438 в эзетимиб/симвастатин) әр түрлі болған жоқ. Сонымен қатар, IMPROVE-IT басқа зерттеуінде кез келген жаңа қатерлі жаңа түзілімі бар пациенттердің жалпы саны (симвастатин тобындағы 863-пен салыстырғанда эзетимиб/симвастатин тобындағы 853) айтарлықтай ерекшеленбеді, сондықтан SEAS зерттеу нәтижелерін SHARP or IMPROVE-IT растау мүмкін емес.