Ықтимал асқынуларды көбінесе келесі ережелерді сақтай отырып болдырмауға болады:
• адамның қалыпты иммуноглобулиніне сезімтал емес пациенттерде препараттың инфузиясын алдымен баяу (кг дене салмағына сағатына 0,4 мл) жүргізу керек
• барлық инфузия кезеңі бойына жағымсыз әсерлердің кез келген белгілерінің пайда болуына қатысты пациентке мұқият мониторинг жүргізу керек. Әсіресе, ықтимал жағымсыз реакцияларды анықтау үшін және проблемалар туындаған жағдайда шұғыл медициналық көмек көрсетілетініне кепілдік беру үшін, бұрын ешқашан адамның иммуноглобулиндерін қабылдамаған немесе басқа иммуноглобулиндер препараттарын қабылдаған немесе иммуноглобулиндер бұрыннан бері енгізіліп жүрген пациенттерді бірінші инфузия кезінде және бірінші инфузиядан кейінгі алғашқы сағат ішінде ауруханада мұқият қадағалау немесе медициналық мекемеде бақылауда ұстау керек. Барлық қалған пациенттер енгізу аяқталғаннан кейін кемінде 20 минут бақылауда болуы тиіс.
Барлық пациенттерге адамның қалыпты иммуноглобулинін енгізген кезде талап етіледі:
• иммуноглобулинмен инфузия басталғанға дейін адекватты гидратация
• диурезді мониторингілеу
• сарысудағы креатинин деңгейін мониторингілеу
• «ілмектік» диуретиктерді қатарлас қолданудан бас тарту
Жағымсыз реакция жағдайында не инфузия жылдамдығы төмендетілуі тиіс, не болмаса инфузия тоқтатылуы тиіс. Қажетті емі жағымсыз реакцияның сипаты мен ауырлығына тәуелді.
Инфузиямен байланысты реакциялар
Кейбір жағымсыз реакциялар (мысалы, бас ауыруы, қан кернеуі, қалтырау, миалгия, ысқырып дем алу, тахикардия, белдің ауруы, жүрек айнуы және гипотензия) инфузия жылдамдығымен байланысты болуы мүмкін. Қолдану тәсілі және дозалары бөлімінде келтірілген инфузияның ұсынылатын жылдамдығы қатаң сақталуы тиіс. Пациенттер инфузияның барлық кезеңінде кез келген симптомдардың пайда болуына мұқият қадағалануы тиіс.
Жағымсыз реакциялар:
• адамның қалыпты иммуноглобулинін алғаш рет алған пациенттерде немесе сирек жағдайларда адамның қалыпты иммуноглобулині бар бір препаратты баламалы препаратқа ауыстыру, немесе алдыңғы инфузиядан кейін ұзақ аралық болған кезде,
• белсенді инфекция немесе созылмалы қабынуы бар пациенттерде жиі туындауы мүмкін.
Пациент препаратты пайдаланар алдында дәрігермен және/немесе медбикемен сөйлесуі керек, егер пациент:
• алғаш рет адамның иммуноглобулинімен емделсе немесе егер емдеуде ұзақ үзіліс болса немесе немесе иммуноглобулин препаратын ауыстырған болса. Бұл жағдайларда жағымсыз реакциялар жиі туындауы мүмкін және дәрігер пациентке мұқият мониторинг жүргізу қажет
• белсенді инфекция немесе бастапқы ұзақ (созылмалы) қабыну болса.
• егер пациентте иммуноглобулиндерге немесе препараттың кез келген басқа компонентіне аллергиясы бар болса
Дәрігер айрықша шаралар қабылдауы тиіс, егер пациент:
• артық салмақтан зардап шексе немесе егер бұл егде жастағы пациент болса,
• жоғары артериялық қысымына (гипертензия), диабетке немесе жүрек-қан тамырлары ауруларына шалдыққан болса,
• қан ұюының жоғары қаупі бар болса,
• егер пациент төсек тартып қалса немесе ұзақ уақыт бойы қозғалмаған күйде болса,
• қан көлемі төмен (гиповолемия) болса немесе пациенттің қаны әдеттегіден қою болса,
• бүйрек ауруы бар болса немесе бүйрекке зиян келтіруі мүмкін дәрі-дәрмектерді қабылдаса.
Бұл жағдайларда жағымсыз әсерлердің туындау қаупі жоғары. Дәрігер осы препаратпен емдеуді тоқтатуды немесе басқа да сақтандыру шараларын (мысалы, инфузияның өте баяу жылдамдығы) пайдалануды талап етуі мүмкін.
Пациенттің, тіпті бұрын иммуноглобулиндермен емделіп, оларды жақсы көтерсе де, иммуноглобулиндерге аллергиясы болуы мүмкін. Дегенмен, аса жоғары сезімталдық реакциялары сирек кездеседі.
Инфузиямен байланысты реакциялар
Егер пациент препаратпен инфузия кезінде реакциялардың келесі белгілерінің кез келгенін сезінсе, яғни, бас ауыруы, қан кернеуі, қалтырау, бұлшықеттің ауруы, ысқырып дем алу, жүректің жиі соғуы, белдің ауруы, жүрек айнуы және қан қысымының төмендеуі, онда пациент бұл туралы өз дәрігеріне дереу хабарлауы қажет.
Дәрігер инфузия жылдамдығын азайту немесе инфузияны толық тоқтату және туындаған реакцияларды емдеу үшін қажетті медициналық іс-шараларды бастау қажет па, соны шешеді.
Арнайы сақтандырулар
Қадағалануы
Биологиялық дәрілік заттардың қадағалануын жақсарту үшін енгізілген препараттың атауы мен партиясының нөмірін мұқият жазу қажет.
Аса жоғары сезімталдық
Аса жоғары сезімталдық реакциялары сирек байқалады.
Анафилаксия:
- IgA қарсы антиденелері бар IgA анықталмаған
- адамның қалыпты иммуноглобулинімен алдыңғы емдеуді бастан өткерген пациенттерде дамуы мүмкін.
Шок жағдайында, мысалы, анафилаксиялық шок жағдайында (анафилаксиялық) шок кезінде стандартты медициналық көмек көрсету керек.
Тромбоэмболия
Тамырлардың асқыну қаупі жоғары пациенттерде иммуноглобулиннің көп ағып келуінен қан тұтқырлығының салыстырмалы артуына байланысты адамның қалыпты иммуноглобулинін қабылдау мен миокард инфарктісі, ми қан тамырларының жедел бұзылуы (инсультті қоса), өкпе артериясының тромбоэмболиясы және тереңдегі вена тромбоздары сияқты тромбоэмболиялық асқынулар арасындағы байланыстың клиникалық дәлелі бар.
Адамның қалыпты иммуноглобулинін семіздіке шалдыққан пациенттерге және тромб түзілуінің қауіп факторлары бұрыннан бар (мысалы, жас ұлғаюы, гипертензия, қант диабеті және анамнезінде тамыр ауруларының немесе тромбоз көріністерінің болуы, туа біткен немесе жүре пайда болған тромбофлебиттік бұзылыстар, ұзаққа созылған иммобилизация кезеңі, ауыр гиповолемия, қанның тұтқырлығы жоғарылайтын аурулар) пациенттерде тағайындағанда және енгізгенде сақтық таныту керек.
Тромбоэмболиялық жағымсыз реакциялар қаупі жоғары пациенттерге адамның қалыпты иммуноглобулині инфузияның ең төменгі жылдамдығында және іс жүзінде жүзеге асырылатын дозада енгізілуі тиіс.
Бүйректің жедел жеткіліксіздігі
Бүйректің жедел жеткіліксіздігі жағдайлары адамның қалыпты иммуноглобулинін алған пациенттерде тіркелген. Көпшілік жағдайларда қауіп факторлары пациенттерде бүйрек жеткіліксіздігі, қант диабеті, гиповолемия, артық дене салмағы болғанда, нефроуытты дәрілік заттар қатарлас қолданылғанда немесе 65 жастан асқанда анықталған.
Бүйрек параметрлері венаішілік иммуноглобулинмен инфузияға дейін, әсіресе бүйректің жедел жеткіліксіздігінің дамуы ықтимал жоғары қаупі бар пациенттерде және тиісті уақыт аралығында қайта бағалануы тиіс. Бүйректің жедел жеткіліксіздігінің қаупі бар пациенттерде вена ішіне енгізуге арналған иммуноглобулин препараттарын инфузияның ең төмен жылдамдықта және ең аз мөлшерде тағайындау керек.
Бүйрек функциясы бұзылған жағдайда иммуноглобулиндермен емдеудің тоқтатылуын қарастыру қажет. Сонымен қатар, бүйрек дисфункциясы мен бүйректің жедел жеткіліксіздігі туралы хабарламалар құрамында сахароза, глюкоза және мальтоза сияқты әртүрлі қосымша заттары бар адамның қалыпты иммуноглобулиннің көптеген тіркелген препараттарын пайдаланумен байланысты болды, құрамында сахароза тұрақтандырғыш ретінде болатын препараттарға жалпы саннан пропорционалды емес үлкен үлес келеді. Қауіп тобындағы пациенттер үшін құрамында осы қосымша заттар жоқ адамның қалыпты иммуноглобулині препараттарын қолдануды қарастыруға болады.
Пентаглобин құрамында сахароза жоқ, бірақ құрамында глюкоза бар. (Пентаглобиннің құрамында глюкоза бар бөлімін қараңыз).
Асептикалық менингит синдромы (АМС)
Адамның қалыпты иммуноглобулинімен емдеу жүргізумен байланысты АМС туралы хабарланды. Синдром әдетте адамның қалыпты иммуноглобулинін енгізгеннен кейін бірнеше сағат ішінде 2 күнге дейін басталады. Жұлын сұйықтығын зерттеу (ЖМСЗ) көбінесе мм3-қа бірнеше мың жасушаға дейін плеоцитозбен оң болады, негізінен гранулоциттік сериядан және ақуыз деңгейінің бірнеше жүз мг/дл-ге дейін артуы байқалады. АМС адамның қалыпты иммуноглобулинімен жоғары дозадағы (2 г/кг) емделуіне байланысты жиі пайда болуы мүмкін.
Осындай белгілері мен симптомдары бар пациенттер мұқият неврологиялық тексеруден, соның ішінде менингиттің басқа себептерін жоққа шығару үшін жұлын сұйықтығын талдаудан өтуі тиіс.
Вена ішілік иммуноглобулиндермен емдеуді тоқтату АСМ -ның асқынусыз бірнеше күн бойы ремиссиясына әкелді.
Гемолиздік анемия
Адамның қалыпты иммуноглобулині препараттарында гемолизин ретінде әсер ететін және эритроциттердің иммуноглобулинмен in vivo жабуын туындататын, тікелей оң антиглобулин реакциясын (Кумбс сынамасы) және сирек гемолиз туындататын қан тобының антиденелері болуы мүмкін. Гемолиздік анемия эритроциттердің секвестрациясының (RBC) артуына байланысты емнен кейін дамуы мүмкін Адамның қалыпты иммуноглобулинін алатын пациенттер гемолиздің клиникалық белгілері мен симптомдарының болуына бақылануы тиіс.
Нейтропения / лейкопения
Нейтрофилдер санының уақытша төмендеуі және/немесе нейтропения эпизодтары, кейде ауыр, венаішілік иммуноглобулиндермен емделгеннен кейін хабарланған. Бұл әдетте иммуноглобулиндерді енгізгеннен кейін сағат немесе күн ішінде орын алады және өздігінен 7-14 күн ішінде жоғалады.
Қан құюмен байланысты өкпенің жедел зақымдануы
Венаішілік иммуноглобулиндер алған пациенттерде өкпенің жедел кардиогенді емес ісінуі [Қан құюмен байланысты өкпенің жедел зақымдануы (ҚҚБӨЖЗ)] туралы бірнеше хабарлама болды. ҚҚБӨЖЗ айқындалған гипоксиямен, ентігумен, тахипноэмен, цианозбен, қызбамен және гипотензиямен сипатталады. ҚҚБӨЖЗ симптомдары әдетте, қан құю кезінде немесе құюдан кейінгі 6 сағат ішінде, көбінесе 1-2 сағат ішінде дамиды. Осылайша, венаішілік иммуноглобулиндердің реципиенттері мониторингтен өтуі тиіс және өкпелік жағымсыз реакциялар болған жағдайда, венаішілік иммуноглобулиндермен инфузия дереу тоқтатылуы тиіс. ҚҚБӨЖЗ қарқынды ем бөліміне дереу қарауды талап ететін, өмірге ықтимал қауіп төндіретін жағдай болып табылады.
Серологиялық зерттеудегі дәрілік интерференция
Иммуноглобулин енгізілгеннен кейін пациент қанындағы пассивті берілген әртүрлі антиденелердің транзиторлы жоғарылауы серологиялық тестілердің жалған оң нәтижелеріне әкелуі мүмкін. Эритроциттер, мысалы, А, В, D антигендеріне антиденелердің пассивті берілуі канның қызыл жасушалардың алло-антиденелерін анықтауға арналған кейбір серологиялық тестілердің, мысалы, тікелей антиглобулиндік тест (DAT, тікелей Кумбс тестісі) нәтижелерін бұрмалауы мүмкін.
Трансмиссивті агенттер
Адам қанынан немесе плазмасынан алынған дәрілік заттарды қолданудан туындайтын инфекциялар қоздырғыштарының берілуін болдырмайтын стандартты шараларда донорларды таңдау, жекеше донорлық скрининг және инфекциялардың спецификалық маркерлері үшін плазма пулы және вирустар белсенділігінің жойылуы/жою үшін тиімді өндірістік сатыларды іске қосу қамтылады. Осыған қарамастан, адам қанынан немесе плазмасынан алынған дәрілік зат енгізілгенде инфекциялық агенттердің берілу ықтималдығын толық жоққа шығаруға болмайды.
Бұл белгісіз вирустар мен басқа қоздырғыштарға да қатысты.
Қабылданған шаралар АИТВ, ВВГ және ВСГ сияқты қабығы бар вирустарға қатысты тиімді болып саналады ВАГ және В19 парвовирусы сияқты қабығы жоқ вирустарға қатысты қабылданған шаралар тиімділігі шектеулі болуы мүмкін.
Ағымдағы клиникалық тәжірибе адамның қалыпты иммуноглобулині препараттарын қолданғанда ВАГ мен В19 парвовирусы берілген жағдайлар болмағанын айғақтайды, сонымен бірге, вирустық қауіпсіздікті арттыру үшін антиденелер болуының үлкен маңызы бар екені жорамалданады.
Пентаглобин құрамында глюкоза бар
1 мл Пентаглобин ерітіндісінің құрамында 25 мг глюкоза (шамамен 0,0021 НБ баламалы) бар. Ерітіндінің ересектерге (дене салмағы 70 кг) арналған шамамен 350 мл күндізгі дозасында 8,75 г глюкоза (шамамен 0,735 НБ) болады. Бұл деректерді қант диабетімен ауыратын пациенттер назарға алуы керек.
Пентаглобиннің құрамында натрий бар
Пентаглобин құрамында 0,078 ммоль/мл (1,79 мг/мл) натрий (басты тағамдық компонент/ас тұзы) бар. Ересектерге (дене салмағы 70 кг) арналған шамамен 350 мл тәуліктік дозасында 27,3 ммоль (627,6 мг) натрий болады. Бұл ересек адам үшін ДДҰ ұсынған ең жоғары тәуліктік норма 2 г натрийдің шамамен 31%-ына баламалы болып табылады.
Балалар
Сәбилер мен жаңа туған нәрестелерде инфузиялық реакциялардың, аса жоғары сезімталдықтың немесе аллергиялық реакциялардың клиникалық көрінісі хабарланатын белгілер мен симптомдар тұрғысынан басқа жас топтарынан ерекшеленуі мүмкін, Жағымсыз құбылыстар бөлімін қараңыз.