АТХ-коды L03AB13
Әсер ету механизмі
Плегриди – 1 моль полимердің/ақуыз молінің алмастыру дәрежесі кезінде 20000 Да метокси поли (этиленгликоль) O-2-метилпропиональдегидтің (20 кДа мПЭГ О-2-метилпропиональдегид) бір реттік сызықтық молекуласымен конъюгацияланған интерферон бета-1а. Орташа молекулалық массасы шамамен 44 кДа құрайды, оның протеин бөлігі шамамен 23 кДа.
Шашыранды склероз (ШС) кезінде бета-1а пэгинтерферонының нақты әсер ету механизмі белгісіз. Плегриди жасуша бетіндегі I типті интерферон рецепторымен байланысады және интерферон-сезімтал гендердің экспрессиясын реттейтін жасушаішілік реакциялардың каскадын туындатады. Плегридидің көмегімен қол жеткізуге болатын биологиялық әсерге қабынуға қарсы цитокиндердің (мысалы, IL-4, IL-10, IL-27) реттелуін, қабынуға қарсы цитокиндердің (мысалы, IL-2, IL-12, IFN-γ, TNF-α) реттелуін және белсенді Т-жасушалардың гематоэнцефалиялық кедергі арқылы көшуін тежеуді қамтиды, бірақ қосымша механизмдер қолданылуы мүмкін. ШС кезінде Плегридидің әсер ету механизмі жоғарыда сипатталған биологиялық әсер сияқты пайда болатындығы белгісіз, өйткені шашыранды склероздың патофизиологиясы ішінара ғана зерттелген.
Фармакодинамикалық әсерлері
Плегриди N-соңғы амин қышқылы қалдығының альфа-амин тобында 20 кДа метокси поли (этиленгликоль) жекелеген желілік молекуламен конъюгацияланған интерферон бета-1а болып табылады.
Интерферондар биологиялық және химиялық стимулдарға жауап ретінде жасушалар өндіретін шығу тегі табиғи протеиндердің қатарына жатады және көптеген жасушалық реакцияларды береді, олар өз табиғаты бойынша антивирустық, антипролиферациялық және иммуномодуляциялық ретінде жіктеледі. Плегридидің фармакологиялық қасиеттері Интерферон бета-1а қасиеттеріне сәйкес келеді және молекуланың протеин бөлігімен беріледі деп саналады.
Фармакодинамикалық жауабы 2', 5'-олигоаденилатсинтетаза (2', 5'-ОАЅ), А миксовирус-төзімді ақуызы сияқты кодаталатын (MxA) және кейбір хемокиндер мен цитокиндерді қоса алғанда,сондай-ақ неоптерин (д-эритро-1,2,3,-тригидроксипропилпретин), интерферон-индукцияланатын энзим, ГТФ циклогидролазалар 1 өнімі болып табылатын, интерферон-сезімтал реттеуші элементі бар гендердің индукциясын өлшеумен бағаланды. Дені сау адамдарда геннің индукциясы Плегриди үшін шыңның деңгейі мен әсері (тиімділік сызбасының астындағы аудан) бойынша бета-1а (бұлшықетке) пегилденбеген интерферонмен салыстырғанда, екі препарат әсер етуі бойынша бірдей дозада (6 ММЕ) енгізілген жағдайда жоғары болды. Плегридиде бұл жауаптың ұзақтығы тұрақты және ұзартылған болды, бұл ретте көтерілу бета-1а пегилденбеген интерферонда 4 күнмен салыстырғанда 15 күнге дейін тіркелді. Неоптерин концентрациясының артуы сау адамдарда да, Плегриди қабылдаған ШС бар пациенттерде де 10 күннен астам тұрақты және ұзақ көтерілу байқалды, ал бета-1а пегилденбеген интерферонын қабылдаған пациенттерде көтерілу 5 күнге созылды. Неотерин концентрациясы екі аптадан кейін базалық концентрацияға оралады.
Клиникалық тиімділігі және қауіпсіздігі
Плегридидің тиімділігі мен қауіпсіздігі 2-жылдық плацебо-бақыланатын рандомизацияланған салыстырмалы жасырын клиникалық зерттеудің бірінші жылында қайталанатын-ремиссияланатын шашыранды склерозы бар (ADVANCE зерттеу) пациенттерде бағаланды. 1512 пациентке кездейсоқ 125 мкг Плегридиді әрбір 2 (n = 512) немесе 4 (n = 500) апта сайын тері астына жіберді және плацебо (n = 500) берді.
Негізгі анықталатын параметр 1 жыл ішінде асқыну жиілігі болды. Зерттеу жоспары және пациенттердің зерттелетін санаты 2-кестеде берілген.
Пегилденген және пегилденбеген бета-1а интерферонын немесе пегилденбеген интерферонды қабылдаудан пегиденген интерферонға ауысатын пациенттерді тікелей салыстыратын тиімділік/қауіпсіздік клиникалық зерттеулерінің деректері жоқ.
2-кесте: Зерттеу жоспары
Зерттеу жоспары
Ауру тарихы — ҚРШС бар, кем дегенде, алдыңғы 3 жыл ішінде 2 өршуі және өткен жылда EDSS ≤5,0 көрсеткішімен және 1 өршуі бар пациенттер
Емдеуден кейінгі бақылау — 1 жыл
Пациенттердің зерттелетін санаты — 83% бұрын препаратты қабылдамаған пациенттер 47% өткен жылда ≥2 асқынуы 38% кем дегенде 1 Gd+ зерттеу басында 92% зерттеу басында ≥9 T2 зақымдануы 16% EDSS ≥4 17% бұрын препаратты қабылдаған пациенттер
Негізгі сипаттамалары
Орташа жасы (жыл) — 37
Аурудың орташа /ортаңғы ұзақтығы (жыл) — 3.6/2.0
Алдыңғы 3 жыл ішіндегі өршудің орташа саны — 2.5
Зерттеу басындағы EDSS шкаласы бойынша орташа балл — 2.5
EDSS: мүгедектік дәрежесін бағалаудың кеңейтілген шкаласы
Gd+: Гадолиний зақымдары
Бір жыл ішіндегі өршу жиілігі (3-кесте) плацебо (p=0,0007) қабылдаған пациенттерге қарағанда Плегриди препаратын әрбір 2 апта сайын қабылдаған пациенттерде, аурудың демографиялық және бастапқы сипаттарымен айқындалатын кіші топтарда жылдық есептеудегі өршу жиілігінің тұрақты төмендеуін белгілей отырып, төмен болды. Плегриди препаратын қабылдау өршу қаупін 39%-ға (p=0,0003), 12 аптада мүгедектіктің тұрақты өршу қаупін 38%-ға (P=0,0383), және 24 аптада (босанғаннан кейінгі талдау) 54%-ға (p=0,0069), T2 жаңа немесе жақында артқан зақымданулардың санын 67%-ға (p<0,0001), гадолиний зақымданулар санын 86%-ға (p <0,0001) және T1 жаңа гипоинтенсивті зақымдануларды 53%-ға (p < 0,0001) төмендетті. Емдеу тиімділігі 6 айдан кейін байқалды: 125 мкг Плегриди препаратын қабылдау әрбір 2 апта сайын плацебо қабылдаумен салыстырғанда жаңа зақымданулардың пайда болуының төмендегенін немесе бар Т2 зақымдануларының артуы тоқтағанын көрсетті. Әр екі апта сайын 125 мкг Плегриди қабылдаудың бірінші жылында МРТ зерттеулерінің және өршуді талдау зерттеулерінің нәтижелеріне сәйкес Плегриди әр төрт апта сайын қабылдаумен салыстырғанда емдеудің үлкен тиімділігін көрсетті.
2 жыл ішінде алынған нәтижелер плацебо бақыланатын зерттеудің бірінші жылында көрсетілген тиімділік сақталғанын растады. Плегриди препаратын әрбір 2 апта сайын қабылдау ретроспективті талдауда 2 жыл ішінде әр 4 апта сайын Плегриді қабылдаумен салыстырғанда статистикалық мәнді төмендеуді көрсетті, мысалы, жылдық есептеудегі өршу жиілігі (24%, p=0,0209), өршу қаупі (24%, p = 0,0212), 24 аптада нәтижемен расталған мүгедектіктің үдеу қаупі (36%, p = 0,0459), МРТ зерттеулерінің нәтижелері (жаңа/артатын T2 60%, Gd+ 71%, және жаңа гипоинтенсивті зақымданулар T1 53%; әрбіреуі үшін p<0,0001). ATTAIN кеңейтілген зерттеуінде Плегриди қабылдаудың ұзақмерзімді тиімділігі клиникалық нәтижелер мен аурудың белсенділігінің МРТ көрсеткіштеріне сәйкес 4 жылға дейін үздіксіз емдеумен сүйемелденді. 1468 пациенттің 658-ін емдеу кемінде 4 жылға жалғасты.
Зерттеу нәтижелері 3-кестеде келтірілген.
3-кесте: Клиникалық зерттеу нәтижелері және МРТ көрсеткіштері
Плацебо — 125 мкг Плегриди әр 2 апта сайын — 125 мкг Плегриди әр 4 апта сайын
Зерттеу нәтижелері
Пациенттер саны — 500 — 512 — 500
жылдық есептеудегі асқынулар жиілігі — 0.397 — 0.256 — 0.288
Арақатынасы 95% CI p-мәні — 0.64 0.50 – 0.83 p=0.0007 — 0.72 0.56 – 0.93 p=0.0114
Өршуі бар пациенттердің үлесі — 0.291 — 0.187 — 0.222
Қауіптер қатынасы 95% CI p-мәні — 0.61 0.47 – 0.80 p=0.0003 — 0.74 0.57 – 0.95 p=0.020
Мүгедектіктің 12 апталық үдеуімен расталған үлесі* — 0.105 — 0.068 — 0.068
Қауіптер қатынасы 95% CI p-мәні — 0.62 0.40 – 0.97 p=0.0383 — 0.62 0.40 – 0.97 p=0.0380
Мүгедектіктің 24 апталық үдеуімен расталған үлесі* — 0.084 — 0.040 — 0.058
Қауіптер қатынасы 95% CI p-мәні — 0.46 (0.26 – 0.81) p=0.0069 — 0.67 (0.41 – 1.10) p=0.1116
МРТ көрсеткіштері
Пациенттер саны — 476 — 457 — 462
2 жыл ішінде (диапазоны) жаңа немесе жақында артқан T2 зақымдануының орташа (ортаңғы) саны — 13.3 [6.0] (0 – 148) — 4.1 [1.0] (0 – 69) — 9.2 [3.0] (0 – 113)
Зақымданудың орташа коэффициенті (95% CI) p-мәні — 0.33 (0.27, 0.40) p≤0.0001 — 0.72 (0.60, 0.87) p=0.0008
2 жыл ішінде (диапазоны) Gd зақымдануының орташа (ортаңғы) саны — 1.4^ [0.0] (0 – 39) — 0.2 [0.0] (0 – 13) — 0.9 [0.0] (0 – 41)
плацебоға қатысты төмендеуі % p-мәні — 86 p<0.0001 — 36 p=0.0738
2 жыл ішінде T1 жаңа гипоинтенсивті зақымданулардың орташа (ортаңғы) саны — 3.8 [1.0] (0 – 56) — 1.8 [0.0] (0 – 39) — 3.1 [1.0] (0 – 61)
плацебоға қатысты төмендеуі % p-мәні — 53 p<0.0001 — 18 0.0815
HR: қауіптілік коэффициенті
CI: сенім аралығы
* Мүгедектіктің тұрақты дамуы EDSS ≥ 1 шкаласы бойынша бастапқы деңгейден кемінде 1 балға немесе EDSS шкаласы бойынша бастапқы деңгейі 0 балды құрайтын пациенттер үшін 12/24 апта үшін 1.5 балға жоғарылауы ретінде анықталды.
^n=477
Шашыранды склероздың алдыңғы емін алмаған пациенттер зерттеуге енгізілмеген.
Аурудың белсенділігі жоғары пациенттердің кіші топтары төменде көрсетілгендей өршулер мен МРТ критерийлері бойынша, тиімділіктің мынадай нәтижелерімен анықталды:
- Өткен жылы ≥1 өршуі бар және ≥9 T2 зақымдануы немесе ≥1 гадолиний зақымдануы (n=1401) бар пациенттер үшін, 1 жылда өршу жиілігі плацебо тобында 0.39, әрбір 4 апта сайынғы Плегриди тобында 0.29 және әрбір 2 апта сайынғы Плегриди тобында 0.25 құрады.
Осы топтың нәтижелері жалпы популяцияның нәтижелеріне сәйкес келді.
- Өткен жылы ≥2 өршуі бар және кемінде 1 гадолиний зақымдануы бар (n=273) пациенттер үшін 1 жыл ішінде өршу жиілігі плацебо тобында 0.47, әрбір 4 апта сайынғы Плегриди тобында 0.35 және әрбір 2 апта сайынғы Плегриди тобында 0.33 құрады.
Бұл кіші топтағы нәтижелер жалпы популяцияның нәтижелеріне сан жағынан сәйкес келді, бірақ статистикалық маңызды болмады.
Балалар жасындағы пациенттер
0-ден 18 жасқа дейінгі балалар мен жасөспірімдерде Плегридидің қауіпсіздігі мен тиімділігі шашыранды склерозды емдегенде анықталған жоқ. Деректер жоқ.