Әсер ету механизмі
Денозумаб - бұл толық адами моноклональді антидене (IgG2), оның RANKL (RANK рецепторына лиганд) үшін аффинділігі жоғары және өзгешелігі бар, осылайша ол остеокласттар мен олардың алдынғыларының бетіндегі осы RANK рецепторларының іске қосылуын тежейді. RANK лигандының RANK рецепторымен байланысуының алдын-алу остеокласттардың жетілуін, әрекет етуін және өміршеңдігін тежейді, бұл кортикальды және кеуекті сүйек қабаттарында сүйектің резорбциясын азайтады.
Фармакодинамикалық әсерлері
Пролиа препаратымен ем сүйек тіндерінің - сарысудағы 1-типті С-телопептидтердің (CTX) резорбция маркері көрсеткіштерінің 3 күн ішінде минималды көрсеткіштерге (85%-ға төмендеуіне) жете отырып, сүйек тіндерінің қалпына келу жылдамдығының тез төмендеуіне алып келді, ал CTX-ның төмендеген концентрациясы препараты енгізу аралығында сақталды. Әрбір осындай кезеңнің соңында CTX концентрациясының төмендеу дәрежесі аздап әлсіріп отырды: CTX максималды≥ 87%-дан шамамен ≥ 45%-ға дейін (45-80% аралығында) төмендеді, бұл препараттың сарысудағы концентрациясының төмендеуі кезінде сүйек метаболизміне қатысты Пролиа препараты әсерінің қайтымдылығын көрсетеді. Осы әсерлер емдеу курсының бүкіл кезеңінде байқалды. Сүйек резорбциясы маркерлерінің концентрациясы әдетте ем басталғанға дейін, препараттың соңғы дозасынан кейін 9 ай ішінде байқалған бастапқы мәндерге жетті. Препаратпен емді жаңартқаннан кейін CTX концентрациясының төмендеу дәрежесі денозумабпен емдеу курсының басындағы CTX концентрациясының төмендеу дәрежесіне ұқсас болды.
Иммуногенділігі
Клиникалық зерттеулерде денозумабты қолдану кезінде бейтараптандырушы антиденелердің түзілуі байқалған жоқ. Сезімтал иммундық талдау әдісін қолданған кезде денозумабты 5 жылға дейінгі уақыт кезеңі ішінде қабылдаған пациенттердің 1%-дан азында фармакокинетикалық, уыттылық немесе клиникалық жауап өлшемдерінің өзгеру белгілерінсіз бейтараптандырмайтын байланыстырушы антиденелердің анықталғаны көрсетілді.
Клиникалық тиімділігі және қауіпсіздігі
Остеопорозы бар постменопаузадағы әйелдер үшін клиникалық тиімділігі және қауіпсіздігі
Бел омыртқасындағы немесе ортан жілік буыны аймағындағы T-өлшемі бойынша сүйектің минералды тығыздығының (СMТ) бастапқы мәні - 2,5 мен -4.0 аралығындағы постменопаузадағы әйелдерге 3 жыл бойы 6 айда бір рет тағайындау сұлбасы бойынша енгізген кезде Пролиа препаратының тиімділігі мен қауіпсіздігі туралы зерттеу жүргізілді (60 жастан 91 жасқа дейінгі 7808 әйел; олардың 23,6%-ында вертебральді сыну жиі кездеседі); бұл ретте сынудың орташа абсолюттік 10 жылдық ықтималдылығы ірі остеопоротикалық сыну үшін 18,60% (децильдер: 7.9–32.4%) және ортан жіліктің сынуы үшін 7.22% (децильдер: 1.4–14.9%) құрады. Зерттеуге сүйек тініне әсер етуі мүмкін басқа аурулары бар немесе ем қабылдап жүрген әйелдер қатысқан жоқ. Әйелдер күнделікті кальций қоспаларын (кем дегенде 1000 мг) және D дәруменін (кем дегенде 400 ХБ) қабылдап отырды.
Вертебральды сынықтарға әсері
Пролиа препараты бір, екі және үш жылдан кейін жаңа вертебральді сынықтар қаупін едәуір төмендетті (p <0.0001) (2-кестені қараңыз).
2-кесте. Пролиа препаратының жаңа вертебральді сынықтар қаупіне әсері
Сынықтары бар әйелдердің үлесі (%) — Қауіптің абсолютті төмендеуі (%) (95 % СИ) — Қауіптің салыстырмалы төмендеуі (%) (95 % СИ)
Плацебо n = 3906 — Пролиа n = 3902
0–1 жыл — 2,2 — 0,9 — 1,4 (0,8; 1,9) — 61 (42; 74)**
0–2 жыл — 5,0 — 1,4 — 3,5 (2,7; 4,3) — 71 (61; 79)**
0–3 жыл — 7,2 — 2,3 — 4,8 (3,9; 5,8) — 68 (59, 74)*
*p < 0,0001; ** p < 0,0001 — алдын-ала талдау.
Ортан жілік сүйектерінің сынуына әсері
Пролиа препараты 3 жыл ішінде ортан жіліктің салыстырмалы сыну қаупін 40%-ға төмендеткенін (абсолюттік қауіпті 0,5%-ға төмендеткенін) көрсетті (p <0.05). Ортан жілік сүйектерінің сыну жиілігі плацебо тобында 1,2% құраған болса, 3 жылдан кейін Пролиа препаратымен емдеу тобында 0,7% құрады.
Ретроспективті талдау деректері бойынша Пролиа препаратымен емделген 75 жастан асқан әйелдерде салыстырмалы қауіптің 62%-ға төмендеуі (абсолютті қауіптің 1,4%-ға төмендеуі, p <0.01) байқалды.
Барлық клиникалық сынықтарға әсер ету
Пролиа препараты сынықтардың барлық түрін/тобын айтарлықтай төмендеткенін көрсетті (3-кестені қараңыз).
3-кесте. Пролиа препаратының 3 жыл ішінде клиникалық сынықтардың туындау қауіпіне әсері
Сынықтары бар әйелдердің үлесі (%)+ — Қауіптің абсолютті төмендеуі (%) (95 % СИ) — Қауіптің салыстырмалы төмендеуі (%) (95 % СИ)
Плацебо n = 3906 — Пролиа n = 3902
Кез-келген клиникалық сынық1 — 10,2 — 7,2 — 2,9 (1,6; 4,2) — 30 (19; 41)***
Клиникалық вертебральді сынық — 2,6 — 0,8 — 1,8 (1,2; 2,4) — 69 (53; 80)***
Вертебральді емес сынық2 — 8,0 — 6,5 — 1,5 (0,3; 2,7) — 20 (5; 33)**
Ірі вертебральді емес сынық 3 — 6,4 — 5,2 — 1,2 (0,1; 2,2) — 20 (3, 34)*
Ірі остеопороздық сынық4 — 8,0 — 5,3 — 2,7 (1,6; 3,9) — 35 (22; 45)***
* p ≤ 0,05; ** p = 0,0106 (бірнеше салыстыру есебіне енгізілген екінші қайтара ақырғы нүкте); ***p ≤ 0,0001.
+ Каплан-Мейердің бағалауына негізделген оқиғалар жиілігі 3 жыл.
1 Клиникалық вертебральді және вертебральді емес сынықтарды қамтиды.
2 Омыртқалар, бас сүйек, бет, төменгі жақ, алақан сүйектері мен аяқ-қол саусақтарының бақайшықтарын қоспайды.
3 Ортан жілік, ортан жіліктің дистальды бөлігі, жіліншік сүйегі, қабырға, иық сүйегінің проксимальді бөлігі, білек және санды қамтиды.
4 ДДҰ анықтаған ортан жілік, білек және иық сүйектерінің клиникалық вертебральді сынықтары кіреді.
Пролиа препаратымен емделген кезде ортан жілік мойнының бастапқы СMТ көрсеткіші ≤ -2,5 болған әйелдерде вертебральді емес сынықтар қаупінің төмендеуі байқалды (салыстырмалы қауіп 35%-ға төмендеді, абсолютті қауіп 4,1%-ға төмендеді, p <0.001, алдын-ала талдау).
Пролиа препаратын 3 жылдан артық қабылдау кезінде жаңа вертебральді сынықтар, ортан жілік сүйегі мен вертебральді емес сынықтар қаупінің төмендеуі ірі остеопороздық сынықтардың 10 жылдық болжамына қарамастан тұрақты болып қала берді.
Сүйектің минералды тығыздығына әсері (СМТ)
Плацебомен салыстырғанда Пролиа препараты емдеу басталғаннан кейін бір, екі және үш жылдан соң барлық анатомиялық аймақтардағы СMТ-ны едәуір арттырды. 3 жыл ішінде Пролиа препараты СMТ-ны бел омыртқасында 9,2%-ға, ортан жілік буынында 6,0%-ға, ортан жілік мойны аумағында 4,8%-ға, ортан жілік сүйегінің ұршығында 7,9%-ға, білек сүйегінің дистальды үштен бір бөлігінде 3,5%-ға, бүкіл денеде 4,1%-ға арттырды (барлығы: p <0,0001).
Пролиа препаратын доғару әсерін зерттейтін клиникалық зерттеулерде СMТ шамамен емдеуге дейінгі деңгейіне оралды және соңғы дозаны қабылдағаннан кейін 18 ай ішінде плацебо деңгейінен жоғары болды. Бұл деректер дәрілік заттың әсерін сақтап қалу үшін Пролиа препаратымен қосымша емнің қажет екенін көрсетеді. Пролиа препаратымен емді қайта бастау Пролиа препаратын алғашқы енгізу кезінде байқалғанға ұқсас СМТ деңгейінің жоғарылауына әкелді.
Постменопаузалық остеопорозды емдеудің ашық кеңейтілген зерттеуі
Жалпы алғанда жоғарыда сипатталған базалық зерттеу кезінде зерттеліп отырған дәрілік препараттың бір ғана дозасын жіберіп алған және 36-айда зерттеуді аяқтаған 4550 әйел (Пролиа препаратымен емделу тобында 2343 және плацебо тобында 2207) Пролиа препаратының ұзақ мерзімді тиімділігі мен қауіпсіздігін бағалау жөніндегі емді жалғастырудың 7 жылдық көп ұлттық көп орталықты ашық салыстырмалы емес зерттеуіне қатысуға келісті. Емді ұзарту зерттеуі кезінде барлық әйел әр 6 ай сайын Пролиа препаратын 60 мг дозада және күнделікті кальций (кем дегенде 1г) және D дәруменін (кем дегенде 400 ХБ) қабылдап отыруға тиіс болды. Жалпы алғанда 2626 пациент емді ұзарту зерттеуін аяқтады (емді ұзарту зерттеуіне қатысқан әйелдердің 58%, яғни негізгі зерттеуге қосылған әйелдердің 34%).
Пролианы 10 жыл қабылдаған пациенттерде СMТ бастапқы базалық зерттеу деңгейімен салыстырғанда бел омыртқасында 21,7%-ға, ортан жілік буынында 9,2%-ға, ортан жілік мойны аумағында 9,0%-ға, ортан жілік сүйегінің ұршығында 13,0%-ға және білек сүйегінің дистальды үштен бір бөлігінде 2,8%-ға артты. Зерттеу соңында бел омыртқасы аумағындағы СMТ-дің орташа Т-көрсеткіші 10 жыл емделген пациенттерде –1,3 болды.
Сыну жиілігі ақырғы қауіпсіздік нүктесі болды, бірақ емді ерте аяқтаған пациенттердің көптігі мен ашық зерттеу дизайнына байланысты сынудың алдын-алу тиімділігін бағалау мүмкін болмады. Денозумабпен 10 жыл емделген пациенттерде жаңа вертебральді сынықтар мен вертебральді емес сынықтардың жалпы көрсеткіші сәйкесінше 6,8% және 13,1% болды (n = 1278). Зерттеуді қандай да бір себептермен аяқтамаған пациенттерде емдеу кезінде сынықтардың анағұрлым көп болғаны байқалды.
Емді ұзарту зерттеуінде жақ сүйегінің остеонекрозының (ЖОН) расталған 13 жағдайы және ортан жіліктің екі атипиялық сыну жағдайы расталды.
Остеопорозы бар ерлер үшін клиникалық тиімділігі мен қауіпсіздігі
Бір жыл бойы 6 айда бір рет қабылдау сұлбасы бойынша Пролиа препаратының тиімділігі мен қауіпсіздігі 31–84 жас аралығындағы 242 ер адамда зерттелген. ШСЖ<30 мл/ мин/1,73м2 болған пациенттер зерттеуден шығарылды. Барлық ер адамдар күнделікті қосымша кальций (кем дегенде 1000 мг) мен D дәруменін (кем дегенде 800 ХБ) қабылдап отырды.
Бел омыртқасындағы СMТ пайыздық өзгерісі оның тиімділігінің негізгі көрсеткіші болды, сынықтарға әсері бағаланған жоқ. Пролиа препаратымен емдеу кезінде плацебомен салыстырғанда 12 айдан соң өлшенген барлық анатомиялық аймақтарда СМТ едәуір артты: бел омыртқасында - 4,8%-ға, ортан жілік буыны аумағында - 2,0%-ға, ортан жілік мойны аумағында - 2,2%-ға, ортан жілік сүйегінің ұршығы аумағында - 2,3%-ға, білектің дистальды үштен бір бөлігі аумағында - 0,9%-ға (барлығы: p <0.05). Пролиамен емдеген бір жыл ішінде бел омыртқасы аумағындағы СMТ ерлердің 94,7% -бастапқы деңгейімен салыстырғанда артқан. Бел омыртқасында, ортан жілік буыны аумағында, ортан жілік мойнында және ортан жілік сүйегінің ұршығында СMТ-нің 6 айдан соң айтарлықтай артқаны байқалды (p <0.0001).
Постменопаузадағы әйелдердегі және остеопорозы бар ерлердегі сүйек тінінің гистологиялық зерттеуі
Сүйек тініне гистологиялық зерттеу остеопорозы бар немесе сүйек массасы төмен постменопаузадағы 62 әйелге жүргізілді, олар не остеопорозға байланысты емделмеген немесе алендронатпен алдын-ала емделгеннен кейін 1-3 жыл ішінде Пролиа препаратымен ем алған. Зерттеуге 24-айдағы (n = 41) және/немесе 84-айдағы (n = 22) сүйек биопсиясы бар елу тоғыз әйел қатысты, ол постменопаузадағы остеопорозы бар әйелдер үшін емді ұзарту зерттеуіне енгізілді. Сонымен қатар Пролиамен бір жыл емделгеннен кейін остеопорозы бар 17 ер адамның сүйек тінінің гистологиялық зерттеуі жүргізілді. Сүйек тіні биопсиясының нәтижелерін бағалау кезінде сүйек кемігінің минералдану, жетілмеу немесе фиброз белгілерінсіз сүйек тінінің қалыпты сүйек құрылымы мен сапасы анықталды. Постменопаузадағы остеопорозы бар әйелдерге жүргізілген қосымша зерттеулерде гистоморфометрияның нәтижелері уақыт өте келе остеогенездің ояну жиілігімен өлшенетін Пролиа препаратының антирезорбтивті әсерлерінің сақталатыны көрсетілді.
Андрогендік депривациямен байланысты сүйек массасының жоғалуы бар пациенттер үшін клиникалық тиімділігі мен қауіпсіздігі
Үш жыл бойына 6 айда бір рет қабылдау сұлбасы бойынша қабылдаған кезде Пролиа препаратының тиімділігі мен қауіпсіздігі гистологиялық тұрғыда расталған қуықасты безінің метастазалық емес обыры бар ерлерде зерттелді. Олардың барлығы (48-97 жас аралығындағы 1468 ер адам) гормонды-депривациялық емнен өтті және оларда сүйектің сыну қаупі жоғары болды (жасына байланысты > 70 жаста немесе <70 жаста бел омыртқасында, ортан жілік буынында немесе ортан жілік мойнында СМТ-ның T-өлшемді < -1,0 немесе анамнездегі остеопороздық сынық). Барлық ер адамдар күнделікті қосымша кальций (кем дегенде 1000 мг) мен D дәруменін (кем дегенде 400 ХБ) қабылдап отырды.
Пролиа препаратымен 3 жылдық емнен кейін плацебомен салыстырғанда барлық анатомиялық аудандарда СМТ-нің едәуір жоғарылауы байқалды: бел омыртқасында 7,9%-ға, ортан жілік буынында 5,7%-ға, ортан жілік мойнында 4,9%-ға, ортан жілік сүйегінің ұршығында - 6,9%-ға, білектің дистальды үштен бір бөлігінде - 6,9%-ға, бүкіл денеде - 4,7%-ға (барлығы: p <0,0001). Алғашқы дозаны қабылдағаннан кейін бір айдан кейінгі табысты жоспарланған алдын-ала талдау нәтижелері бойынша бел омыртқасында, ортан жілік буынында, ортан жілік мойны мен ортан жілік сүйегінің ұршығында СМТ-нің едәуір жоғарылауы байқалды.
Пролиа препаратымен емдеу кезінде жаңа вертебральді сынықтардың салыстырмалы қауіпінің айтарлықтай төмендегені көрсетілді: 1 жылдан кейін – 85%-ға (абсолютті қауіптің төмендеуі 1,6 %-ға), 2 жылдан кейін – 69%-ға (абсолютті қауіптің төмендеуі 2,2 %-ға), 3 жылдан кейін – 62%-ға (абсолютті қауіптің төмендеуі 2,4 %-ға) (барлығы: p <0,01).
Ароматаза тежегіштерімен адъювантты еммен байланысты сүйек тінін жоғалтқан пациенттер үшін клиникалық тиімділігі және қауіпсіздігі
Екі жыл бойына 6 айда бір рет қабылдау сұлбасы бойынша қабылдаған кезде Пролиа препаратының тиімділігі мен қауіпсіздігі сүт безінің метастазалық емес обыры бар және бел омыртқасындандағы, ортан жілік буыны немесе ортан жілік мойны аумағындағы СМТ T-өлшемінің бастапқы көрсеткіштері –1.0-ден -2,5 дейінгі әйелдерде (35–84 жас аралығындағы 252 әйел) зерттелді. Барлық әйелдер күнделікті қосымша кальций (кем дегенде 1000 мг) мен D дәруменін (кем дегенде 400 ХБ) қабылдап отырды.
Бел омыртқасындағы СМТ пайыздық өзгерісі негізгі тиімділік көрсеткіші болды, сынықтардың әсері бағаланған жоқ. Пролиа препаратымен екі жылдық емдеуден кейін плацебомен салыстырғанда барлық анатомиялық аудандарда СМТ-нің едәуір жоғарылағаны анықталды: бел омыртқасында - 7,6%, ортан жілік буынында - 4,7%, ортан жілік мойнында - 3,6%, ортан жілік сүйегінің ұршығында - 5,9%, білектің дистальды үштен бір бөлігінде - 6,1%, бүкіл денеде - 4,2% (барлығы: p <0.0001).
Жүйелі глюкокортикоидты еммен байланысты сүйек тінінің жоғалуын емдеу
Пролиа препаратының тиімділігі мен қауіпсіздігі 20 жастан 94 жасқа дейін күнделікті преднизонды ≥ 7,5 мг (немесе соған балама) дозада ішке қабылдаған 795 пациентте бағаланды (оның ішінде 70%-ы әйелдер және 30%-ы ерлер).
Зерттеуге пациенттердің екі қосалқы тобы қатысты: глюкокортикоидтармен емді жалғастырушылар (зерттеуге қосылғанға дейін кемінде 3 ай преднизонның ≥ 7,5 мг тәуліктік дозасын немесе соған балама дозаны қабылдаған; n = 505) және глюкокортикоидтармен емді бастаушылар (зерттеуге қосылғанға дейін 3 айдан аз преднизонның ≥ 7,5 мг немесе тәуліктік дозаны немесе соған балама дозаны қабылдаған; n = 290). Пациенттер топтарға бөлінді (1:1): 2 жыл бойы 6 айда бір рет тері астына 60 мг доза енгізілетін Пролиа тобы және күніне бір рет ішке 5 мг доза (белсенді бақылау) енгізілетін ризедронат тобы. Пациенттер күнделікті қосымша кальций (кем дегенде 1000 мг) мен D дәруменін (кем дегенде 800 ХБ) қабылдап отырды.
Сүйек тінінің минералды тығыздығына әсері (СМТ)
Глюкокортикоидтармен емді жалғастырған қосалқы топта Пролиа препаратымен емдеу кезінде бір жылдан кейін ризедронатпен еммен салыстырғанда бел омыртқасының СМТ-ң артқаны көрсетілді (Пролиа препараты тобы - 3,6%-ға, ризедронат тобы - 2,0%-ға; p <0.001) және 2 жылдан кейін (Пролиа препараты тобы - 4,5%-ға, ризедронат тобы - 2,2%-ға; p <0.001). Глюкокортикоидтармен ем бастаған қосалқы топта Пролиа препаратымен ем кезінде бір жылдан кейін ризедронатпен еммен салыстырғанда бел омыртқасының СМТ-ң артқаны көрсетілді (Пролиа препараты тобы - 3,1%-ға, ризедронат тобы - 0,8%-ға; p <0.001) және 2 жылдан кейін (Пролиа препараты тобы - 4,6%-ға, ризедронат тобы - 1,5%-ға; p <0.001).
Сонымен қатар, Пролиа препаратымен емдеу кезінде ортан жілік буынында, ортан жілік мойнында және ортан жілік сүйегінің ұршығында ризедронат тобына қарағанда СМТ-нің бастапқы деңгейден артуының орташа үлесі өте маңызды болды.
Зерттеу кезінде сынықтардың анатомиялық оқшаулануындағы айырмашылық зерттелген жоқ. Бір жылдан кейін рентген арқылы расталған жаңа вертебральді сынықтардың жиілігі денозумаб тобында 2,7% құраған болса, ризедронат тобында 3,2% құрады. Вертебральді емес сынықтар жиілігі денозумаб тобында 4,3% құраған болса, ризедронат тобында 2,5% құрады. 2 жылдан кейін көрсеткіштер сәйкесінше: рентген арқылы расталған жаңа вертебральді сынықтар үшін 5,8%-бен салыстырғанда 4,1%; вертебральді емес сынықтар үшін 5.3%-бен салыстырғанда 3.8% құрады. Сынықтардың көп бөлігі глюкокортикоидпен емді жалғастырған қосалқы топта пайда болды.
Балалар
Жетілмей қалған остеогенезі бар 2-ден 17 жасқа дейінгі балалардың қатысуымен препараттың тиімділігін, қауіпсіздігін және фармакокинетикасын бағалау мақсатында 3 фазадағы салыстырмалы емес зерттеу жүргізілді, олардың ішінде пациенттердің 52,3%-ер жынысты және пациенттердің 88,2%-ы еуропалық нәсілден болды. Барлығы 153 пациент бастапқыда денозумабты 36 ай ішінде әр 6 ай сайын 1 мг/кг дозада (мүмкін болатын ең жоғары 60 мг дозамен) тері астына (т/а) қабылдады. Алпыс пациент препаратты 3 ай сайын қолдануға көшті.
Препаратты әр 3 ай сайын қолданудан кейінгі 12-ші айда ең кіші квадраттар әдісімен есептелген бел бөліміндегі Z‑критерий бойынша ЕТБК орташа мәнінің стандартты қатесінің (SE) айырмасы, бастапқы мәнімен салыстырғанда, 1,01 (0,12) құрады.
Препаратты әр 6 ай сайын қолдану кезінде байқалатын ең көп жиі жағымсыз құбылыстар артралгия (45,8%), аяқ-қол ауыруы (37,9%), арқаның ауыруы (32,7%) және гиперкальциурия (32,0%) болды. Гиперкальциемия препаратты әр 6 ай сайын (19%) және әр 3 ай сайын (36,7%) қолдану кезінде байқалды. Гиперкальциемияның күрделі жағымсыз құбылыстары (13,3%) препаратты әр 3 ай сайын қолдану кезінде байқалды.
Кеңейтілген зерттеу барысында (n = 75) гиперкальциемияның күрделі жағымсыз құбылыстары (18,5 %) препаратты әр 3 ай сайын қолдану кезінде байқалды.
Бұл зерттеулер гиперкальциемиямен байланысты өмірге қатерлі жай-күйлердің дамуы мен ауруханаға түсу салдарынан мерзіміне дейін тоқтатылды (4.2 бөлімін қараңыз).
Еуропалық дәрілік заттар жөніндегі агенттік жыныс гормондарымен гормондепривациялық емге байланысты сүйек тінін жоғалтуды емдеу кезіндегі педиатриялық қауымның барлық қосалқы топтарында және остеопорозды емдеу үшін педиатриялық қауымның 2 жасқа дейінгі қосалқы топтарының бәрінде Пролиа препаратын зерттеу нәтижелерін ұсыну міндеттемесін кейінге қалдырды. Препаратты балаларға қолдану жөніндегі ақпаратты 4.2 бөлімінен қараңыз.