Әсер ету механизмі
Дутастерид-тамсулозин препараты екі дәрілік заттың біріктірілімі: дутастерид – 5-редуктазаның екі жақты тежегіші және тамсулозин гидрохлориді – α1а және α1d-адренорецепторлар антагонисі түрінде болады. Аталған дәрілердің комплементарлық әсер ету механизмдері бар, соның салдарынан симптомдары мен несеп шығару жылдамдығының тез жақсаруы, жедел несеп іркілісі (ЖНІ) қаупінің және ҚБҚГ себебімен хирургиялық операция жасау қажеттілігінің төмендеуі жүреді.
Дутастерид тестостеронның 5-дигидротестостеронға (ДГТ) айналуына жауапты 1 және 2 типті 5 альфа-редуктаза изоферменттерін бәсеңдетеді. ДГТ көбінесе қуық асты безінің ұлғаюына және ҚБҚГ дамуына жауап беретін негізгі андроген болып табылады. Тамсулозин қуық асты безі стромасының тегіс бұлшықеттерінде және қуық мойнында α1a және α1d-адренорецепторлар белсенділігін бәсеңдетеді. Қуық асты безіндегі α1-рецепторлардың 75% жуығы α1a қосалқы типіне жатады.
Фармакодинамикалық әсерлері
Дутастеридті тамсулозинмен бір мезгілде қабылдау
Төменде берілген деректерде дутастерид пен тамсулозинді бір мезгілде қабылдау туралы қолда бар ақпарат көріністеледі.
Қуық асты безінің көлемі ≥ 30 мл және ПСА мәні 1.5-10 нг/мл диапазонында болатын пациенттер арасында дутастерид 0.5 мг/тәулік (n = 1623), тамсулозин 0.4 мг/тәулік (n = 1611) немесе 0.5 мг дутастеридке қоса 0.4 мг тамсулозинді (n = 1610) бірге қабылдау ҚБҚГ орташа және ауыр симптомдары бар ерлерде бағаланды.
Қуық асты безінің көлемі ≥ 30 мл және ПСА мәні 1.5-10 нг/мл диапазонында болатын ҚБҚГ орташа және ауыр симптомдары бар ерлердің қатысуымен қатар топтарда жүргізілген 4-жылдық көп орталықты, көп ұлтты, рандомизацияланған салыстырмалы зерттеуде дутастеридті 0.5 мг/тәулік дозада (n = 1623), тамсулозинді 0.4 мг/тәулік дозада (n = 1611) қолдану немесе 0.5 мг дутастеридке қоса 0.4 мг тамсулозинді (n = 1610) бір мезгілде қабылдау бағаланды. Пациенттердің 53% жуығы бұрын 5-альфа-редуктаза тежегішінің немесе альфа-1-адренорецепторлар антагонисінің әсеріне ұшырады. Алғашқы 2 жыл емделу кезінде тиімділігінің бастапқы соңғы нүктесі өмір сүру сапасы туралы қосымша сауалнамамен AUA-SI бойынша негізделген 8 тармақтан тұратын құрал – қуық асты безінің аурулары симптомдарының халықаралық шкаласы (IPSS) бойынша өзгеруі болды. Тиімділігінің екінші соңғы нүктелері 2 жыл өткенде бағаланды және несеп ағынының ең жоғары жылдамдығын (Qmax) және қуық асты безінің көлемін қамтыды. Біріктірілім алған топтағы IPSS нәтижелері дутастерид тобымен салыстырғанда 3 айдан, ал тамсулозин тобымен салыстырғанда 9 айдан бастап, елеулі көрсеткішке жетті. Біріктірілім алған топтағы Qmax нәтижелері, дутастерид және тамсулозин топтарымен салыстырғанда 6 айдан бастап, елеулі көрсеткішке жетті.
Дутастерид пен тамсулозин біріктірілімі, осы компоненттердің әрқайсысын бөлек алып қарағанда, симптомдарды тиімдірек жеңілдетеді. Біріктірілген ем тобында 2 жыл емделуден кейін бастапқы мәнінен -6.2 балл құраған симптомдар шкаласы бойынша бағалаудың статистикалық мәнді түзетілген орташа жақсаруы байқалды.
Біріктірілген ем тобында, бастапқы деңгеймен салыстырғанда, несеп шығару жылдамдығының түзетілген орташа жақсаруы 2.4 мл/сек; дутастерид тобында 1.9 мл/сек және тамсулозин тобында 0.9 мл/сек құрады. ҚБҚГ әсер ету индексінің (BII) түзетілген орташа жақсаруы, бастапқы деңгеймен салыстырғанда, біріктірілген ем тобында -2.1 балл; дутастерид тобында -1.7 балл және тамсулозин тобында -1.5 балл құрады. Несеп шығару жылдамдығының және ҚБҚГ әсер ету индексінің байқалатын жақсарулары, екі монотерапия тобымен салыстырғанда, біріктірілген ем тобында статистикалық мәнді болды.
2 жыл емделуден кейін қуық асты безінің жалпы көлемінің және ауыспалы аймақ көлемінің төмендеуі, тамсулозин монотерапиясымен салыстырғанда, біріктірілген ем тобында статистикалық мәнді болды.
4 жыл емделуден кейінті бастапқы соңғы нүкте ЖНІ бірінші жағдайының немесе ҚБҚГ-мен байланысты хирургиялық операцияның дамуына дейінгі уақыт болды. 4 жыл емделуден кейін біріктірілген ем, тамсулозин монотерапиясымен салыстырғанда, ЖНІ немесе ҚБҚГ-мен байланысты хирургиялық операциялар қаупін едәуір төмендетті (қауіп төмендеуі 65.8%, p < 0.001 [95% СА 54.7% - 74.1%]). ЖНІ немесе ҚБҚГ-мен байланысты хирургиялық операциялар жағдайларының жиілігі 4 жыл ішінде біріктірілген ем тобында 4.2% және тамсулозин тобында 11.9% құрады (p < 0.001). Дутастерид монотерапиясымен салыстырғанда, біріктірілген ем ЖНІ немесе ҚБҚГ-мен байланысты хирургиялық араласулар қаупін 19.6% төмендетті (p = 0.18 [95% СА -10.9% - 41.7%]). Дутастерид тобында ЖНІ немесе ҚБҚГ-мен байланысты хирургиялық операциялар жағдайларының жиілігі 4 жыл ішінде 5.2% құрады.
4 жыл емделуден кейінті тиімділігінің екінші соңғы нүктелері клиникалық үдеуге дейінгі уақытты (IPSS шкаласы бойынша ≥4 балл нашарлауы, ҚБҚГ-мен байланысты ЖНІ жағдайлары, несеп ұстай алмау, несеп шығару жолдарының инфекциясы (НЖИ) және бүйрек жеткіліксіздігі қамтылған көрсеткіштер жиынтығы); қуық асты безі аурулары симптомдарының халықаралық шкаласы (IPSS) бойынша өзгерісті, несеп шығарудың ең жоғары жылдамдығының және қуық асты безі көлемінің өзгеруін қамтыды. 4 жыл емделуден кейін алынған зерттеулер нәтижелері төменде берілген.
Параметр — Уақыт кезеңі — Біріктірілім — Дутастерид — Тамсулозин
ЖНІ немесе ҚБҚГ-мен байланысты хирургиялық араласу (%) — Жиілігі 48 ай өткен соң — 4.2 — 5.2 — 11.9a
Клиникалық үдеу* (%) — 48 ай — 12.6 — 17.8b — 21.5a
IPSS (балл) — [Бастапқы деңгей] 48 ай (бастапқы деңгейден % өзгеруі) — [16.6] -6.3 — [16.4] -5.3b — [16.4] -3.8a
Qmax (мл/сек) — [Бастапқы деңгей] 48 ай (бастапқы деңгейден % өзгеруі) — [10.9] 2.4 — [10.6] 2.0 — [10.7] 0.7a
Қуық асты безінің көлемі (мл) — [Бастапқы деңгей] 48 ай (бастапқы деңгейден % өзгеруі) — [54.7] -27.3 — [54.6] -28.0 — [55.8] +4.6a
Қуық асты безінің ауыспалы аймақ көлемі (мл)# — [Бастапқы деңгей] 48 ай (бастапқы деңгейден % өзгеруі) — [27.7] -17.9 — [30.3] -26.5 — [30.5] 18.2a
ҚБҚГ әсер ету индексі (ҮТ) (балл) — [Бастапқы деңгей] 48 ай (бастапқы деңгейден % өзгеруі) — [5.3] -2.2 — [5.3] -1.8b — [5.3] -1.2a
IPSS, 8 сауал (ҚБҚГ-мен байланысты денсаулық жағдайын бағалау) (балл) — [Бастапқы деңгей] 48 ай (бастапқы деңгейден % өзгеруі) — [3.6] -1.5 — [3.6] -1.3b — [3.6] -1.1a
Бастапқы деңгей орташа мәндер түрінде болады, ал бастапқы деңгейден ауытқулары түзетілген орташа мәндер болып табылады.
* Клиникалық үдеу келесі көрсеткіштердің жиынтығы болып табылады: IPSS шкаласы бойынша ≥4 балл нашарлауы, ҚБҚГ-мен байланысты ЖНІ жағдайлары, несеп ұстай алмау, НЖИ және бүйрек жеткіліксіздігі.
# Бағалау жекелеген зерттеу орталықтарында жүргізілді (рандомизацияланған пациенттердің 13%-ы).
a. Біріктірілген ем тобында 48 ай өткен соң, тамсулозин тобымен салыстырғанда, елеулі нәтижелер алынды (p < 0.001).
b. Біріктірілген ем тобында 48 ай өткен соң, дутастерид тобымен салыстырғанда, елеулі нәтижелер алынды (p < 0.001).
Дутастерид
Дутастеридті 0.5 мг/тәулік дозада қабылдау, плацебомен салыстырғанда, қуық асты безінің ≥30 мл көлемімен және ПСА 1.5-10 нг/мл шегіндегі көрсеткішімен ҚБҚГ орташа және ауыр симптомдары бар 4325 ердің қатысуымен бастапқы тиімділігінің үш 2-жылдық көп орталықты, көп ұлтты, плацебо бақыланатын салыстырмалы жасырын зерттеуінде бағаланды. Одан кейін зерттеулер 4 жылға дейінгі ашық қосымша кезеңдермен жалғасты, осы орайда зерттеуде қалған пациенттердің бәрі дутастеридті сол 0.5 мг дозада алуды жалғастырды. 4 жыл өткен соң бастапқыда плацебо алған пациенттердің 37%-ы, ал бастапқыда дутастерид қабылдаған пациенттердің 40%-ы зерттеуге қатысуды жалғастырды. Зерттеудің ашық қосымша кезеңіне қатысқан 2340 пациенттің көпшілігі (71%) оның үстіне емдеуді 2 жыл бойы қабылдады.
Клиникалық тиімділігінің ең көп маңызды параметрлері Америкалық урологиялық қауымдастығы (AUA-SI) симптомдарының индексі, ең жоғары несеп шығару жылдамдығы (Qmax), жедел несепе іркілісі және ҚБҚГ-мен байланысты хирургиялық араласулар жағдайларының жиілігі болды.
AUA-SI 35 балл ең жоғары мәнімен ҚБҚГ-мен байланысты симптомдарды бағалауға арналған жеті тармақтан тұратын сауалнама түрінде болды. Индекстің бастапқы орташа мәні 17 баллға жуық құрады. Бір жыл мен екі жыл емнің алты айы өткен соң плацебо тобында, тиісінше, орташа жақсару 2.5, 2.5 және 2.3 балл, ал Аводарт препаратымен топта, тиісінше, 3.2, 3.8 және 4.5 балл құрады. Екі топ арасындағы айырмашылық статистикалық мәнді болды. Салыстырмалы жасырын емнің алғашқы 2 жыл ішінде байқалған AUA-SI индексінің жақсаруы ашық қосымша зерттеу барысында тағы 2 жыл бойы сақталды.
Qmax (несеп шығарудың ең жоғары жылдамдығы)
Зерттеулердегі Qmax орташа бастапқы мәні 10 мл/сек жуық құрады (қалыпты мәні Qmax ≥15 мл/сек). Бір жыл және екі жыл емделуден кейін несеп шығару жылдамдығы плацебо тобында, тиісінше, 0.8 және 0.9 мл/сек, ал Аводарт препаратымен топта, тиісінше, 1.7 және 2.0 мл/сек құрады. Екі топ арасындағы айырмашылық 1-ден 24 айға созылған кезеңде статистикалық мәнді болды. Салыстырмалы жасырын емнің алғашқы 2 жылы ішінде байқалатын несеп шығарудың ең жоғары жылдамдығының артуы ашық қосыша зерттеулер барысында тағы 2 жыл сақталды.
Жедел несеп іркілісі және хирургиялық араласу
Екі жыл емделуден кейін ЖНІ жағдайларының жиілігі, дутастерид тобындағы 1.8%-бен салыстырғанда, плацебо тобында 4.2% құрады (қауіп төмендеуі 57%). Осы өзгешелік статистикалық мәнді болды, ал бұл екі жыл бойы дутастерид қабылдаудың 42 пациенттің бір ЖНІ жағдайын болдырмауға көмектесетінін білдіреді (СА 95% 30-73).
Екі жыл емделуден кейін ҚБҚГ-мен байланысты хирургиялық операциялар жиілігі плацебо тобында 4.1% және дутастерид тобында 2.2% құрады (қауіп төмендеуі 48%). Осы өзгешелік статистикалық мәнді болды, ал бұл екі жыл бойы дутастерид қабылдаудың 51 пациенттің бір хирургиялық жағдайын болдырмауға көмектесетінін білдіреді (95% СА 33-109).
Түкті жабын таралуы
III фаза зерттеулері бағдарламасының шеңберінде дутастеридтің түкті жабын таралуына әсері зерттелмеген, алайда, 5-альфа-редуктаза тежегіштерін қабылдау шаштың түсуін төмендетуі және еркектердегі таздану типтес (ерлердің андрогенді алопециясы) пациенттерде олардың өсуіне ықпал етуі мүмкін.
Қалқанша без функциясы
Қалқанша без функциясы бір жылға созылған дені сау ерлердің қатысуымен жүргізілген зерттеуде бағаланды. Бір жылдық ем соңында бос тироксин деңгейлері өзгермеген, бірақ, плацебомен салыстырғанда, тиреотропты гормон (ТТГ) деңгейі мардымсыз (0.4 мкХБ/мл) жоғарылады. Алайда, ТТГ деңгейінің осы өзгерістері клиникалық маңызды емес деп бағаланды, өйткені ТТГ деңгейлері өзгеріп отырды, осы орайда ТТГ диапазон медианасы (1.4 - 1.9 мкХБ/мл) қалып шегінде қалды (0.5 - 4.0 мкХБ/мл), ал тироксин деңгейлері қалып шегінде тұрақты әрі плацебо тобында және дутастерид тобында ұқсас болды. Барлық клиникалық зерттеу нәтижелерінде дутастеридтің қалқанша без функциясына теріс ықпал ету дәлелдері ұсынылмады.
Сүт безінің жаңа түзілімдері
Дутастеридтің 3374 пациент-жыл әсерін қамтамасыз ететін 2 жылға созылған клиникалық зерттеулерде және препарат тіркелген сәттен 2 жылға созылған ашық қосымша зерттеуде дутастерид алған ерлерде сүт безі обырының 2 жағдайы және плацебо алған пациентте 1 жағдайы хабарланды. Дутастеридтің 17489 пациент-жыл әсерін және дутастерид пен тамсулозин біріктірілімінің 5027 пациент-жыл әсерін қамтамасыз еткен 4 жылға созылған CombAT және REDUCE клиникалық сынақтарында бір де бір топта сүт безі обырының жағдайлары хабарланбады.
Бірі АҚШ-та (n = 339 кеуде безі обырының жағдайы және = 6780 бақылау), ал екіншісі Ұлыбритания денсаулық сақтау деректерінің базасында (n = 398 кеуде безі обырының жағдайы және n = 3930 бақылау) жүргізілген екі эпидемиологиялық «жағдай-бақылау» зерттеуінің 5-альфа-редуктаза тежегіштерін қолдану кезінде ерлердегі сүт безі обырының даму қаупінің артуы байқалмады (4.4 бөлімін қараңыз). Бірінші зерттеу нәтижелері ерлерде сүт безі обырының дамуына байланысты оң нәижелі байланыс анықталмады (< 1 жыл қолданумен салыстырғанда, сүт безінің обыры диагнозының қойылуына дейін ≥ 1 жыл қолдануға тән салыстырмалы қауіп: 0.70: 95% СА 0.34, 1.45). Екінші зерттеуде 5-альфа-редуктаза тежегіштерін қолдану кезіндегі сүт безі обырының даму мүмкіндіктерін бағалау қатынасы, олар қолданылмайтын топпен салыстырғанда, 1.08: 95% СА 0.62, 1.87 құрады).
Ерлердегі сүт безі обырының туындауы мен дутастеридті ұзақ қолдану арасындағы себеп-салдарлы байланыс анықталмаған.
Ерлер фертильділігіне әсері
Дутастеридті 0.5 мг/тәулік дозада қабылдаудың шәуһет сипаттамаларына ықпалы 52 апта емдеу және 24 апта кейіннен қадағалау барысында 18-ден 52 жасқа дейінгі дені сау еріктілердің қатысуымен зерттеуде (n = 27 дустастерид тобында; n = 23 плацебо тобында) бағаланды. 52 аптада плацебо тобында бастапқы деңгеймен салыстыру кезіндегі өзгерістерге түзетумен сперматозоидтардың жалпы санының, сперматозоидтар көлемі мен қозғалғыштығының бастапқы деңгейден азаюы дутастерид тобында, тиісінше, 23%, 26% және 18% құрады. Бұл сперматозоидтар концентрациясына және морфологиясына ықпал етпеді. Кейіннен қадағалаудың 24 аптасы өткен соң дутастерид тобында сперматозоидтардың жалпы санының орташа пайыздық өзгерісі бастапқы көрсеткішінен 23% төмен күйде қалды. Сонымен қатар, барлық уақыт кезеңдері үшін барлық параметрлердің орташа мәндері қалып шегінде қалды және клиникалық мәнді өзгерістің алдын ала белгіленген критерийлеріне сәйкес келмеді (30%), дутастерид тобындағы екі пациентте 52 апта емделуден кейін сперматозоидтар саны бастапқы деңгейден 90%-дан астам төмендеді, бірақ одан кейін кейіннен қадағалаудың 24 аптасы өткен соң ішінара қалпына келді. Ерлер фертильділігінің төмендеу мүмкіндігін жоққа шығаруға болмайды.
Жүрек-қантамыр жүйесі тарапынан жағымсыз құбылыстар
4844 ердің қатысуымен дутастерид пен тамсулозин біріктірілімі қолданылған ҚБҚГ 4-жылдық зерттеуінде (CombAT зерттеуі) «жүрек жеткіліксіздігі» құрамдас терминімен сипатталатын жағдайлар жиілігі, дутастерид (4/1623, 0.2%) және тамсулозин (10/1611, 0.6%) монотерапиясының екі тобына қарағанда, біріктірілім қабылданатын топта жоғары болды (14/1610, 0.9%).
Қуық асты безінің обырына жасалған биопсия нәтижесі теріс және ПСА бастапқы деңгейі 50-ден 60 жасқа дейінгі ерлер үшін 2.5 нг/мл-ден 10.0 нг/мл дейінгі диапазонда және 60 жастан асқан ерлер үшін 3 нг/мл-ден 10 нг/мл дейінгі диапазонда болатын 50-ден 75 жасқа дейінгі 8231 пациенттің қатысуымен жекелеген төрт жылдық клиникалық зерттеуде (REDUCE зерттеуі) тәулігіне бір рет дутастеридті 0.5 мг дозада қабылдаған пациенттерде, плацебо тобына (16/4126, 0.4%) қарағанда, «жүрек жеткіліксіздігі» құрамдас терминімен сипатталатын жағдайлар жиілігі жоғары (30/4105, 0.7%) болды. Осы зерттеудің ретроспективті талдауы дутастерид пен α1-адренорецепторлар антагонисін бір мезгілде қабылдаған пациенттерде (12/1152, 1.0%) «жүрек жеткіліксіздігі» құрамдас терминімен сипатталатын жағдайлар жиілігі, дутастеридті α1-адренорецепторлар антагонисінсіз (18/2953, 0.6%), плацебо мен α1-адренорецепторлар антагонисі (1/1399, <0.1%) немесе тек плацебо (15/2727, 0.6%) алған пациенттерге қарағанда, өте жоғары екенін көрсетті.
Дутастерид қолдану кезінде (бақылаумен салыстырмалы) жүрек-қантамырлық жағымсыз құбылыстардың даму қаупі бағаланған плацебо немесе салыстыру препаратымен бақыланатын рандомизацияланған 12 клиникалық зерттеудің мета-талдауында (n = 18802) жүрек жеткіліксіздігінің даму қаупінің бірізді статистикалық мәнді артуы анықталмады (СҚ (салыстырмалы қауіп) 1.05; 95 % СА 0.71; 1.57), жедел миокард инфарктісі (СҚ 1.00; 95% СА 0.77; 1.30) немесе инсульт (СҚ 1.20; 95 % СА 0.88; 1.64).
Қуық асты безінің обыры және қатерлілігі жоғары дәрежедегі ісіктер
Қуық асты безінің обырына жасалған биопсия нәтижесі теріс және ПСА бастапқы деңгейі 50-ден 60 жасқа дейінгі ерлер үшін 2.5 нг/мл-ден 10.0 нг/мл дейінгі диапазонда және 60 жастан асқан ерлер үшін 3 нг/мл-ден 10 нг/мл дейінгі диапазонда болатын 50-ден 75 жасқа дейінгі 8231 пациенттің қатысуымен плацебо мен дутастерид салыстырылған төрт жылдық зерттеуде (REDUCE зерттеуі) 6706 пациентте Глисон шкаласы бойынша балл жиынтығын анықтауға арналған пункциялық биопсия нәтижелері (хаттама бойынша бастапқыда міндетті) болды. Осы зерттеуде қуық асты безінің обыры 1517 пациентте диагностикаланды. Екі емдеу тобында да биопсия жолымен анықталған қуық асты безінің обыры жағдайларының көпшілігі қатерлілігі төмен ісіктерге жатқызылды (Глисон шкаласы бойынша балл жиынтығы 5-6, 70%).
Дутастерид тобында (n = 29, 0.9%), плацебо тобына қарағанда (n = 19, 0.6%), Глисон шкаласы бойынша 8-10 балл жиынтығымен қуық асты безінің обыры жағдайларының жоғары жиілігі байқалды (p = 0.15). Бірінші және екінші жыл емделу барысында Глисон шкаласы бойынша 8-10 обыры бар пациенттер саны дутастерид тобында (n = 17, 0,5%) және плацебо тобында (n = 18, 0,5%) бірдей болды. Үшінші және төртінші жылы Глисон шкаласы бойынша 8-10 балл жиынтығымен қуық асты безінің обыры жағдайларының көпшілігі, плацебо тобына қарағанда (n = 1, <0.1%), дутастерид тобында (n = 12, 0.5%) диагностикаланды (p = 0.0035). Қуық асты безі обырының даму қаупі бар пациенттерде 4 жылдан астам уақыт бойы дутастерид қабылдау әсері туралы деректер жоқ. Глисон шкаласы бойынша 8-10 балл жиынтығымен қуық асты безінің обыры диагнозы қойылған пациенттер пайызы зерттеудің барлық кезеңдері бойына (1-2 жыл, 3-4 жыл) дутастерид тобында тұрақты болды (әр уақыт кезеңінде 0.5%), бірақ плацебо тобында Глисон шкаласы бойынша 8-10 балл жиынтығымен қуық асты безінің обыры диагнозы қойылған пациенттер пайызы, 1-2 жылға қарағанда, 3-4 жыл төмен (тиісінше, 0.5%-бен салыстырғанда, <0.1%) болды (4.4 бөлімін қараңыз). Глисон шкаласы бойынша 7-10 балл жиынтығымен обыр жағдайларының жиілік көрсеткіші бойынша өзгешеліктері болмады (p = 0.81).
REDUCE зерттеуі шеңберінде кейіннен қадағалаудың қосымша екі жылдық зерттеуінде Глисон 8-10 индексімен қуық асты безінің обырының жаңа жағдайлары анықталмады.
Хаттамасы биопсия жасауды талап етпеген ҚБҚГ 4-жылдық зерттеуінде (CombAT зерттеуі) қуық асты безі обырының барлық диагноздары көрсетілімдер бойынша биопсия жасауға негізделген, Глисон шкаласы бойынша 8-10 балл жиынтығымен обыр жиілігі дутастерид (n=8, 0.5%,), тамсулозин (n=11, 0.7%) және біріктірілген ем (n=5, 0.3%) топтарында анықталды.
Төрт әртүрлі эпидемиологиялық қауымдық зерттеуде (екеуі 174895 адамнан құралған жалпы қауымға, біреуі 13892 адам қауымына және біреуі 38058 адам қауымына негізделген) 5-альфа-редуктаза тежегіштерін қолданудың қатерлілігі жоғары дәрежедегі қуық асты безі обырының немесе қуық асты безі обырының туындауымен немесе жалпы өлімге ұшыраумен байланысты емес.
Дутастерид қолдану мен қатерлілігі жоғары дәрежедегі қуық асты безі обырының арасындағы байланыс түсініксіз.
Жыныс функциясына әсері
Комбодарт препаратының жыныс функциясына әсері жыныстық қатынаста болатын ҚБҚГ бар ерлердің қатысуымен салыстырмалы жасырын плацебо-бақыланатын зерттеуде бағаланды (n = 243 Комбодарт, n = 246 плацебо). Біріктірілген ем тобында 12 ай өткен соң Ерлердің сексуалдық саулығын бағалау сауалнамасы (MSHQ) бойынша баллдың статистикалық мәнді (p < 0,001) өте айқын төмендеуі (нашарлауы) байқалды. Негізінен, төмендеуі эякуляция бағасының және жалпы қанағаттану деңгейінің нашарлауымен байланысты болмады, ал эрекцияға қатысты болмады. Осындай зардаптары, плацебомен салыстырғанда, қанағаттануы 12 ай бойы статистикалық мәнді өте жоғары болып бағаланған зерттеу қатысушыларының Комбодарт препаратына сезімталдығына ықпал етпеді (p < 0.05). Осы зерттеуде жыныс функциясы тарапынан жағымсыз құбылыстар 12 ай емделу кезінде шамамен жағдайлардың жартысында ем аяқталған соң 6 ай ішінде басылды.
Дутастерид-тамсулозин біріктірілімі және дутастерид монотерапиясы жыныстық функция тарапынан жағымсыз құбылыстар тудыратыны белгілі (4.8 бөлімін қараңыз).
CombAT және REDUCE қамтылатын басқа клиникалық зерттеулерде атап көрсетілгендей, жыныс функциясы тарапынан жағымсыз құбылыстардың даму жиілігі уақыт өте азаяды.
Тамсулозин
Тамсулозин несеп шығарудың ең жоғары жылдамдығын арттырады. Қуық асты безінің тегіс бұлшықеттерінің тонусын және уретраны төмендету жолымен, сол арқылы босаңсу симптомдарын жақсарта отырып, обструкцияны жеңілдетеді. Ол қуық тұрақсыздығы олар үшін маңызды рөл атқаратын толтыру симптомдарын да жақсартады. Босаңсу және толтыру симптомдарына қатысты осындай әсері ұзақ уақыт ем кезінде сақталады. Нәтижесінде хирургиялық араласу немесе катетерлеу қажеттілігі едәуір уақыт кейінге шегерілді.
Α1-адренорецепторлар антагонистері тамырлардың жалпы шеткері кедергісін төмендету есебінен артериялық қысымды төмендетуге қабілетті. Тамсулозин зерттеулерінің барысында артериялық қысымның клиникалық мәнді төмендеуі байқалмады.