ATХ коды C09AA05
Әсер ету механизмі
Рамиприлат, рамиприлдің белсенді метаболиті, ұзақ әсер ететін ангиотензин өзгертуші ферменттің (АӨФ) тежегіші болып табылады. Қан плазмасында және тіндерде бұл фермент I ангиотензиннің II ангиотензинге (белсенді тамыр тарылтатын зат) өтуін және белсенді вазодилататор - брадикининнің ыдырауын катализдейді. Ангиотензин II
түзілуінің азаюы және брадикинин белсенділігінің артуы тамырлар кеңеюіне әкеледі және рамиприлдің кардиопротекциялық және эндотелийпротекциялық әсеріне өз үлесін қосады.
Ангиотензин II альдостеронның босап шығуын көтермелейді, осыған байланысты, рамиприл альдостерон секрециясының төмендеуін туындатады. АТФ тежегіштерімен монотерапияға жалпы жауап, ақ нәсілді пациенттерге қарағанда, гипертензиясы бар афроамерикалық тектегі (ренин деңгейі төмен популяция) пациенттерде төмен.
Фармакодинамикалық әсерлері
Гипотензиялық әсері:
Рамиприл қабылдау, жалпы бүйрек қан ағымында және шумақтық сүзілу жылдамдығында өзгерістер тудырмай, шеткері кедергінің елеулі төмендеуіне әкеледі. Рамиприл қабылдау жүректің жиырылу жиілігінің компенсаторлық артуынсыз жатқан қалыпта да, тік тұрған күйде де артериялық қысым (АҚ) төмендеуін туындатады. Гипертензияға қарсы әсері препараттың бір реттік дозасын ішке қабылдаудан кейін 1-2 сағаттан соң байқалады. Гипотензиялық әсері 24 сағат бойы сақталады. Ең жоғары гипотензиялық әсері, әдетте, препаратты тұрақты қабылдаудың 3-4 аптасында дамиды және ұзақ уақыт бойы сақталады. Препарат қабылдауды кенеттен тоқтату АҚ тез және елеулі көтерілуіне әкелмейді.
Жүрек жеткіліксіздігі:
Диуретиктермен және қосымша жүрек гликозидтерімен дәстүрлі ем жағдайындағы сияқты, NYHA (Нью-Йорк кардиологтар қауымдастығы) жіктеуі бойынша II-IV функционалдық кластарға жататын жүрек жеткіліксіздігі бар пациенттерде рамиприлдің тиімді екені көрсетілді. Дәрілік заттың гемодинамикаға жағымды әсерлері бар (сол жақ және оң жақ қарыншалардың толу қысымын төмендетеді, жалпы шеткері тамыр кедергісін төмендетеді, жүрек лықсытуын және жүрек индексін арттырады), сондай-ақ нейроэндокриндік белсенділенуді төмендетеді.
Клиникалық тиімділігі және қауіпсіздігі
Жүрек-қантамырлық асқынулар профилактикасы:
Плацебо бақыланатын клиникалық зерттеуде (НОРЕ) рамиприл тамыр бұзылуларының (мысалы, ЖИА өршуі, шеткері артериялардың облитерациялайтын аурулары немесе анамнезінде инсульт болуы) немесе қант диабетінің нәтижесінде жоғары кардиоваскулярлық қаупі, кем дегенде, қосымша 1 қауіп факторы (микроальбуминурия, гипертензия, қандағы жалпы холестериннің жоғарылауы, тығыздығы жоғары липопротеиндер деңгейінің төмендеуі, шылым шегу) бар 9200 науқасқа стандартты емге қосымша профилактикалық дәрі ретінде тағайындалды.
Бұл зерттеуде рамиприл миокард инфарктілерінің, инсульттердің және кардиоваскулярлық аурулар нәтижесінде болатын өліммен аяқталудың жиілігін едәуір төмендететіні көрсетілді.
Рамиприл — Плацебо — Салыстырмалы қауіп — (95% сенімді аралық) — Р
% — %
Барлық пациент — N=4.645 — N=4.652
Бастапқы біріктірілген күтілетін клиникалық нәтижелер — 14,0 — 17,8 — 0,78 (0,70-0,86) — <0,001
Миокард инфарктісі — 9,9 — 12,3 — 0,80 (0,70-0,90) — <0,001
Жүрек-қантамыр ауруынан өліммен аяқталу — 6,1 — 8,1 — 0,74 (0,64-0,87) — <0,001
Инсульт — 3,4 — 4,9 — 0,68 (0,56-0,84) — <0,001
Екінші күтілетін клиникалық нәтижелер
Кез келген себептен өліммен аяқталу — 10,4 — 12,2 — 0,84 (0,75-0,95) — 0,005
Реваскуляризацияны қажет ету — 16,0 — 18,3 — 0,85 (0,77-0,94) — 0,002
Тұрақсыз стенокардия себебінен ауруханаға жатқызу — 12,1 — 12,3 — 0,98(0,87-1,10) — Көрсетілмеген
Жүрек жеткіліксіздігі себебінен ауруханаға жатқызу — 3,2 — 3,5 — 0,88 (0,70-1,10) — 0,25
Диабетпен байланысты асқынулар — 6,4 — 7,6 — 0,84 (0,72-0,98) — 0,03
MICRO-HOPE зерттеуінде көпшілігі 2 типті қант диабетінен зардап шегіп жүрген (жүрек-қантамыр ауруларының, кем дегенде, қосымша бір қауіп факторымен) 55 жастағы және одан асқан нормо- немесе гипертензиялық 3577 пациентте (жасына қарай жоғарғы шектеусіз), плацебомен салыстырғанда, қолданыстағы емдеу сызбасына қосымша 10 мг рамиприл қабылдау әсері зерттелді.
Бастапқы талдау рамиприл тобының 117 пациентінде (6,5%) және плацебо тобының 149 пациентінде (8,4%) айқын нефропатия дамуын көрсетті, бұл салыстырмалы қауіптің 24%-ға тең төмендеуіне сәйкес келеді; 95% СА [3-40], р = 0,027.
Қатар топтарда жүргізілген көп орталықты, рандомизацияланған, плацебо- бақыланатын, салыстырмалы жасырын зерттеу (REIN зерттеуі) төмен гломерулярлық сүзілу жылдамдығының (ГСЖ) туындау жиілігіне рамиприлмен емдеу әсерін бағалауға бағытталды, зерттеуде созылмалы диабеттік емес нефропатиядан болатын орташа (ақуыздың несеппен орташа экскрециясы >1 және < 3 г/24 сағат) немесе ауыр протеинуриядан (>3 г/24 сағат) зардап шегіп жүрген нормо- немесе гипертензиялық (18-ден 70 жасқа дейінгі) 352 пациент қосылды (осы екі қосалқы топ зерттеудің басында стратификацияланды).
Анағұрлым ауыр протеинуриясы бар пациенттердің негізгі талдауы (осы қосалқы топ үшін зерттеу рамиприл тобындағы пайдасы ескеріліп, мерзімінен бұрын аяқталды) айына ГСЖ орташа төмендеуінің рамиприл тобында, плацебо тобына қарағанда, төмен болғанын көрсетті: -0,88 (1,03) мл/мин/аймен салыстырғанда, 0,54 (0,66), р = 0,038. Осылайша, топтар арасындағы айырма 0,34 [0,03 - 0,65] мл/мин/ай және 4 мл/мин/жылға жуық болды.
Сарысулық креатинин концентрациясының бір деңгейіне жүргізілген зерттеудің екіншілік біріктірілген соңғы нүктесі бүйрек жеткіліксіздігі меакардиясы (БЖТС) (гемодиализ немесе бүйрек трансплантациясының қажеттілігі) рамиприл тобындағы пациенттердің 23,1%-да байқалды, ал плацебо тобында бұл көрсеткіш 45,5% (р = 0.02) болды.
Ренин-ангиотензин альдостерон жүйесінің қосарлы блокадасы:
Екі ауқымды рандомизацияланған бақыланатын зерттеуде (ONTARGET (Ongoing Telmisartran Alone and in combination with Ramipril Global Endpoint Trial) және VA NEPHRON-D (The Veterans Affairs Nephropathy in Diabetes) AӨФ тежегіштері мен ангиотензин II рецепторларының антагонистері (АРА) біріктірілімін пайдалану зерттелді.
ONTARGET зерттеуі жүрек-қантамырлық немесе цереброваскулярлық аурулары немесе анамнезінде нысана-ағзаларының расталған зақымдануымен II типті диабет бар пациенттердің қатысуымен жүргізілді. VA NEPHRON-D зерттеуі II типті диабет және диабеттік нефропатиясы бар пациенттердің қатысуымен жүргізілді.
Аталған зерттеулерде, монотерапиямен салыстырғанда, бүйрекке және/немесе жүрек-қантамыр жүйесіне әсер ететін елеулі оң өзгешеліктер және өлімге ұшырау анықталмады, ал гиперкалиемияның, бүйректің жедел зақымдануының және/немесе гипотензияның жоғары даму қаупі анықталды. Фармакокинетикалық қасиеттерінің ұқсастығын ескере отырып, осы нәтижелер басқа АӨФ тежегіштері және АРА үшін де релевантты болды.
Осылайша, диабеттік нефропатиясы бар пациенттерге АРА және АӨФ тежегіштерін бірге қолдануға болмайды.
ALTITUDE (ІІ типті қант диабетімен науқастарға алискирен қолданылғанда жүрек-қантамырлық ауруларының және бүйрек ауруларының соңғы нүктелері белгіленген зерттеулер [Aliskiren Trial in Type 2 Diabetes Using Cardiovascular and Renal Disease Endpoints] - II типті қант диабеті және созылмалы бүйрек ауруы, жүрек-қантамырлық аурулары немесе екеуінің біріктірілімі бар пациенттерде АРА немесе АӨФ тежегіштерімен стандартты емге алискиренді қосудың пайдасын анықтау мақсатында жүргізілген зерттеу. Зерттеу ем асқынуларының туындау қаупінің артуы салдарынан ерте сатыда тоқтатылды. Жүрек-қантамыр патологиясы мен инсульт себебінен болатын өлім, плацебо тобына қарағанда, алискиренді қолдану тобында саны жағынан жиірек болды, плацебо тобымен салыстырғанда, осы ретте алискиренді қолдану тобында жағымсыз құбылыстардың және күрделі жағымсыз құбылыстардың ерекше маңызды дамуы (гиперкалиемия, гипотензия және бүйрек функциясының бұзылуы) жиірек хабарланды.
Жедел миокард инфарктісінен кейінгі екіншілік профилактика:
AIRE зерттеуіне миокард инфарктісін өткеруден кейін жүрек жеткіліксіздігінің өтпелі/тұрақты клиникалық белгілері бар 2000-нан астам пациент қосылды. Рамиприлмен емдеу жедел миокард инфарктісінен кейін 3-10 күн өткен соң басталды. Зерттеу, орта есеппен, 15 айға созылған кейінгі қадағалау кезеңінде рамиприл алған пациенттер арасында 16,9%, ал плацебо алған пациенттер тобында 22,6% өлімге ұшырау болғанын көрсетті (салыстырмалы қауіп төмендеуі - 27% (95% СА [11-40 %]).
Балалар
6 жастан 16 жасқа дейінгі 244 пациенттің қатысуымен рандомизацияланған, жасырын салыстырмалы, плацебо бақыланатын клиникалық зерттеуде артериялық гипертензиясы бар пациенттер (73% гипертония ауруының) рамиприлат концентрациясына жету үшін рамиприлдің төмен, орташа немесе жоғары дозасын алды, дене салмағына қарай 1,25 мг, 5 мг және 20 мг ересектерге арналған дозаларға сәйкес келеді. 4 аптадан кейін рамиприл ең жоғары дозада систолалық артериялық қысымын төмендетуде тиімсіз болды, бірақ диастолалық артериялық қысымды төмендетті.
Рамиприлдің орташа, сондай-ақ және жоғары дозалары артериялық гипертензиясы расталған балаларда систолалық және диастолалық артериялық қысымның айтарлықтай төмендегенін көрсетті.
Бұл әсер 6-16 жас аралығындағы 218 педиатриялық пациентте (75% эссенциальді гипертензия) дозаны тоқтатқан 4 апталық рандомизацияланған жасырын салыстырмалы зерттеуде байқалмады, онда диастолалық және систолалық артериялық қысым орташа көтерілуді көрсетті, бірақ дене салмағына қарай рамиприл дозасының үш деңгейі үшін [төмен доза (0,625 мг - 2,5 мг), орташа доза (2,5 мг - 10 мг) немесе жоғары доза (5 мг - 20 мг)] бастапқы деңгейге статистикалық елеулі оралуды көрсетпеді. Рамиприл педиатриялық популяцияда дозаға тәуелді жауап көрсеткен жоқ.