Реланиум раствор 5 мг/мл

Бір мл ерітіндінің құрамында: белсенді зат - 5,0 мг диазепам, қосымша заттар: пропиленгликоль, этанол 96%, бензил спирті, натрий бензоаты, мұзды сірке қышқылы, сірке қышқылының 10% ерітіндісі, инъекцияға арналған су. Сыртқы түрінің, иісінің, дәмінің сипаттамасы Түссіз немесе сары-жасыл мөлдір ерітінді.

Психологиялық тұрғыда күрделі емдік іс-шаралардың немесе эндоскопия, электрлік кардиоверсия, жүрекке катетер қою, рентгенологиялық зерттеулер, шағын хирургиялық араласулар, шығып кету мен сынықтарды салу, биопсия, күйік кезінде таңғыштарды ауыстыру және т.б. сияқты араласулардың алдында мазасыздық, қорқыныш күйін төмендету немесе стресстік реакциялардың өткірлігін азайту және емдеу туралы жадыда сақталатын естеліктерді әлсіретуге арналған базистік седация. Үрейлі және ширығулы күйдегі пациенттерде премедикация. Психиатрия • жедел үреймен және үрейлі шабуылдармен, моторлық мазасыздықпен және алкогольдік делириймен байланысты ажитацияны емдеу. Құрысуға қарсы әсері - эпилепсия статусы мен басқа құрысулы жай-күйлерді емдеу. Акушерлік және гинекология - қарсы көрсетілімдері болғанда, магний сульфаты тиімсіз немесе болмаған кезде эклампсияны емдеу. Миорелаксация - жергілікті жарақаттар (зақымдану, қабыну) кезіндегі рефлекторлық (оның ішінде сіреспелік) бұлшықет түйілулерін басу, жұлын және супраспинальді интернейрондар зақымдануы кезіндегі түйілуге бейімділікпен күресу үшін қосымша дәрі ретінде; осындай өзгерістер, мысалы, церебральді генезді түйілуде және параплегияда, сондай-ақ атетоз және «сірескен адам» синдромы кезінде (Мерш-Вольтман синдромы) туындауы мүмкін.

ATХ коды N05BA01 Әсер ету механизмі Диазепам ансиолитикалық, тыныштандыратын, миорелаксациялайтын, құрысуға қарсы және амнезиялық қасиеттері бар бензодиазепиндер тобына жатады. Фармакодинамикалық әсерлері Диазепам әсері белсенді метаболиттерді (көбінесе десметилдиазепам) өндіру есебінен күшейеді. Бензодиазепиндердің орталық әсерлері синапстар деңгейінде ГАМҚ-ергиялық тежеу нейротрансмиссиясының жоғарылауымен жүзеге асады. Бензодиазепиндердің қатысуымен ГАМҚ рецепторы мен нейротрансмиттер тектестігі оң аллостериялық түрлендіру есебінен артады, бұл синапстан кейінгі жарғақша арқылы хлор иондарының ағынына босап шығатын ГАМҚ әсерінің күшеюіне әкеледі.

Дозалау режимі Дәрілік препараттың оңтайлы әсеріне жету үшін дозаны оның жасына, дене салмағына және жеке реакциясына қарай әр пациент үшін мұқият белгілеу керек. Төменде келтірілген стандартты тәуліктік дозалар, жекелеген жағдайларда жоғарырақ дозалары қажет болуы мүмкін болса да, көптеген пациенттердің қажеттіліктеріне сәйкес келеді. Ересектер мен жасөспірімдер үшін, әдетте, дене салмағына, көрсетілімдеріне және симптомдар ауырлығына қарай бұлшықет ішіне немесе вена ішіне 2-ден 20 мг дейін парентеральді енгізу ұсынылады. Кейбір көрсетілімдерде (мысалы, сіреспе) жоғарырақ дозалары қажет болуы мүмкін. Жекелеген жағдайларда дозалау Анестезиология Премедикация: операцияға дейін бір сағат бұрын бұлшықет ішіне 10-20 мг (балаларда килограмм дене салмағына 0,1-0,2 мг). Наркозға енгізу: килограмм дене салмағына, вена ішіне 0,2-0,5 мг. Психологиялық күрделі емдік іс-шаралар, тексерулер мен араласулар алдындағы базистік седация: вена ішіне 10-30 мг (балаларда килограмм дене салмағына 0,1-0,2 мг). Әр пациент үшін дозаны таңдаудың ең үздік тәсілі – бастапқы инъекция 5 мг = 1 мл (балаларға килограмм дене салмағына 0,1 мг), одан кейін қабақ жабылуы басталғанша 30 секунд аралықпен 2,5 мг дозаларын (балаларға килограмм дене салмағына 0,05 мг) қайталаумен. Акушерлік және гинекология Эклампсия Бұрыннан бар немесе қатерлі құрысу ұстамасында, қарсы көрсетілімдері болғанда немесе магний сульфаты болмағанда: вена ішіне 10-20 мг, әріқарай қажет болса вена ішіне немесе үздіксіз тамшылатып инфузия түрінде енгізу (24 сағат ішінде 100 мг дейін). Магний сульфатын енгізуге қарамастан жалғасатын құрысуларда диазепамды вена ішіне 5-10 мг дозада тағайындауға болады. Сіреспе Килограмм дене салмағына 0,1-0,3 мг бір сағаттан төрт сағатқа дейінгі аралықпен вена ішіне немесе үздіксіз тамшылатып инфузиялау түрінде (24 сағат ішінде кг дене салмағына 3-4 мг). Эпилепсия статусы Килограмм дене салмағына вена ішіне 0,15-0,25 мг, қажет болса, 10-15 минут өткен соң үздіксіз тамшылатып инфузиялау көмегімен қайталауға болады (ең жоғары доза: 24 сағат ішінде кг дене салмағына 3 мг). Ажитация күйі Жедел үрей күйлері, моторлық қозу, алкогольдік делирий: бастапқыда кг дене салмағына вена ішіне 0,1-0,2 мг, жедел симптомдар басылғанша сегіз сағаттық аралықпен қайталау, одан кейін емдеуді пероральді жалғастыру. Пациенттердің ерекше топтары Егде жастағы пациенттер Егде жастағы пациенттерде мүмкін болатын ең төмен дозаны пайдалану керек. Осы пациенттер үшін емдеудің басында, қажет болған жағдайда, дозаны азайту және/немесе дозалау аралығын ұзарту және сол арқылы жинақталатын артық дозалануды болдырмау үшін жүйелі қадағалау қажет. Бензодиазепиндердің фармакологиялық әсері тіпті плазмадағы бензодиазепиндердің бірдей концентрацияларында егде жастағы пациенттерде, жастарға қарағанда, жоғары. Бұл диазепамның рецепторлармен өзара әрекеттесуінің, рецептордан кейінгі механизмдердің және ағзалар функцияларының жас ерекшеліктік өзгерістерімен байланысты болуы мүмкін. Бауыр функциясының бұзылулары бар пациенттер Азырақ дозаларын қолдану керек. Осы пациенттер үшін емдеудің басында қажет болған жағдайда дозаны азайту және/немесе дозалау аралығын ұзарту және сол арқылы жинақталатын артық дозалануды болдырмау үшін жүйелі қадағалау қажет. Балалар Күніне килограмм дене салмағына 0,1-0,3 мг. Бензодиазепиндерді балаларға көрсетілімдерін мұқият бағалап алмай тағайындауға болмайды; емдеу ұзақтығы мүмкіндігінше аз болуы тиіс. Енгізу әдісі және жолы Препарат вена ішіне немесе бұлшықет ішіне инъекцияға арналған. Емдеуді қажетті ең аз мәнге дейін азайтып, дәрілік препаратты тек қана дәрігердің қадағалауымен қолдану керек. Ұзақ уақыт емдеуде бензодиазепиндерді қолданудың тиімділігі мен қауіпсіздігіне қатысты деректер шектеулі. Маңызды: вена ішіне енгізу тәсілінде жағымсыз құбылыстардың пайда болу ықтималдығын азайту үшін пациентте ұйқышылдық, қабақтың қабысуы және анық сөйлемеу пайда болғанша препаратты баяу (минутына 0,5-1,0 мл ерітінді) енгізу керек, осы орайда, пациент өкімдерді орындауға қабілетті болуы тиіс. Пациент препаратты енгізуден кейін, кем дегенде, бір сағат бойы «арқасынан жату» қалпында болуы тиіс. Төтенше оқиғаларды қоспағанда, препаратты вена ішіне енгізу кезінде үнемі екінші адам және реанимациялық іс-шараларды көрсетуге арналған жинақ болуы тиіс. Препаратты вена ішіне енгізуге қатысты жоғарыда көрсетілген барлық ұсынымдар қадағаланғанда артериялық гипотония немесе апноэ пайда болу қаупі елеулі азаяды. Пациенттер препаратты енгізген сәттен бастап, кем дегенде, бір сағат бойы дәрігердің қадағалауында болуына кеңес беріледі. Пациентті үйіне осы пациент үшін жауапты ересек адам алып жүруі тиіс. Пациентті препаратты қолданған сәттен бастап 24 сағат бойы автокөлік жүргізуге және машиналар қызметін көрсетуге тыйым салынғанынан хабардар ету керек. Вена ішіне инъекция жергілікті реакциялармен қатар жүруі мүмкін. Тромбофлебит және веналар тромбозы дамуы мүмкін. Осындай әсерлерінің ықтималдығын төмендету мақсатында диазепамның вена ішіне инъекцияларын шынтақ бүгілісі аумағындағы ірі венаға салу керек. Реланиум препаратының ерітіндісін, әдетте, сұйылтуға болмайды. Сіреспе мен эпилепсия ұстамасын емдеу кезінде NaCl немесе глюкозаның 0,9% ерітіндісінің ауқымды көлемінде вена ішіне баяу құюды қоспаған жағдайда. Құюға арналған 500 мл ерітіндіде 40 мг-ден астам диазепамды (8 мл ерітінді) сұйылтуға болмайды. Ерітіндіні тура енгізу алдында дайындау және 6 сағат ішінде жарату керек. Препаратты құюға арналған ерітіндіде немесе бір шприцте басқа препараттармен араластыруға болмайды, өйткені осы ұсыным қадағаланбаған жағдайда препарат тұрақтылығына кепілдік беруге болмайды. Диазепам ерітіндісінің 50% және одан көбі құюға арналған, әсіресе, құрамында ПВХ бар пластикалық ыдыстардың жақтауларында сіңірілуі мүмкін екені туралы деректер бар, сондықтан диазепам ерітінділерін жеткізу үшін ондай ыдыстарды пайдалануға болмайды. Вена ішіне құюға арналған жинақтың пластмасса түтіктерінде сіңірілуі енгізілген диазепам концентрациясының басында едәуір азаюын туындатуы мүмкін, ол одан кейін бірнеше сағат ішінде біртіндеп артады. Құю жылдамдығын пациенттің негізгі жай-күйіне қарай белгілеу керек. Тоқтату симптомдары қаупінің болуына көрсетілім Реланиум дәрілік препаратын қолдануды тоқтатудан кейін тоқтату синдромының симптомдары пайда болуы мүмкін, алайда, оның препаратты шұғыл жағдайларда қолданумен байланысты болу ықтималдығы аз. Тоқтату синдромының симптомдарына: бас және бұлшықет ауыруы, үрейлі күй, ширығу, қозғалыс мазасыздығы, сананың шатасу күйі, ашушаңдық жатады. Ауыр жағдайларда: іс жүзіндегі сезімді және өзіндік сананы жоғалту, аяқ-қолдың ұюы және шаншу, жарыққа, дыбысқа және жанасуға жоғары сезімталдық, елестеулер және құрысулар пайда болуы мүмкін. Дәрігер дәрілік препараттың дозасын және емдеу ұзақтығын атап көрсетілген симптомдардың пайда болу қаупін барынша азайтатындай үлгіде таңдап алады. Дәрілік препаратты қолдану тәсілін түсіндіру үшін медициналық қызметкер кеңесіне жүгіну жөніндегі нұсқаулар Дәрілік препаратты қолданумен байланысты қосымша күмән туындаған жағдайда дәрігерге немесе фармацевтке немесе мейіргерге жүгіну керек.

- Белсенді затқа, басқа бензодиазепиндерге немесе препараттың қандай да бір қосымша затына аса жоғары сезімталдық. - Ауыр тыныс алу жеткіліксіздігі. - Түнгі апноэ синдромы. - Миастения. - Бауырдың ауыр жеткіліксіздігі, өйткені бензодиазепиндер бауыр энцефалопатиясын тудыруы мүмкін. - 3 жасқа дейінгі балалар. Реланиум препаратын пациенттердің осы тобындағы суицид қаупіне орай, депрессияны немесе депрессиямен байланысты үрейлі жай-күйлерді емдеу кезінде монотерапия ретінде қолдануға болмайды. Реланиум препаратын психоздық бұзылыстарды бастапқы емдеу үшін қолдануға болмайды.

Ең көп жиі жағымсыз реакциялар шаршау, ұйқышылдық және бұлшықет әлсіздігі болып табылады: Олар, әдетте, дозаға байланысты. Бұл реакциялар көбінесе емдеудің басында пайда болады және одан әрі қолданғанда басылады. Төменде маркетингтен кейінгі тәжірибеге негізделген деректер ұсынылған. Сипатталған жағымсыз реакциялардың кездесу жиілігі белгісіз (қолда бар деректер негізінде бағалау мүмкін емес). Қан және лимфа жүйесі тарапынан бұзылулар Қан дискразиясы, агранулоцитоз. Психикалық бұзылулар Сананың шатасуы, эмоциялық және аффектілі бұзылыстар, депрессия. Мазасыздық, қозу, ашушаңдық, бағдардан жаңылу, озбырлық, күйгелектік, өшпенділік, үрей, сандырақтау, ызақорлану, түнгі қорқынышты түстер, қалыптан тыс түстер, елестеулер, психоздар, аса жоғары белсенділік, қалыпсыз мінез-құлық және басқа мінез-құлық бұзылулары сияқты парадокстық реакциялар. Жоғарыда аталған әсерлердің туындау ықтималдығы балалар мен егде жастағы пациенттерде жоғары. Осындай симптомдар пайда болған жағдайда препаратты қолдануды тоқтату керек. Ұзаққа созылатын қолдану (тіпті емдік дозаларда) физикалық тәуелділіктің дамуына әкелуі мүмкін: емдеуді тоқтату ұйқысыздық, көңіл-күй өзгерісін, үрей мен күйгелектікті қоса, тоқтату симптомдарына немесе «рикошет» феноменіне әкелуі мүмкін. Психологиялық тәуелділік туындауы мүмкін. Есірткі тұтынушылар арасында бензодиазепиндерді шамадан тыс қолдану туралы хабарланды. Жүйке жүйесі тарапынан бұзылулар Атаксия, дизартрия, түсініксіз сөйлеу, бас ауыру, тремор, бас айналу, зейін қоюдың төмендеуі, антероградты амнезия, ұйқышылдық. Антероградты амнезия емдік дозаларды пайдаланғанда дамуы мүмкін, осы орайда қауіп дозаны арттыруға қарай артады. Амнезия көріністері талапқа сай емес мінез-құлықпен астасуы мүмкін. Көру мүшесі тарапынан бұзылулар Көзге қос көріну, бұлыңғыр көру. Есту мүшесі тарапынан бұзылулар және құлақ иірінің бұзылулары Вертиго. Жүрек тарапынан бұзылулар Жүректің тоқтап қалуын қоса, жүрек жеткіліксіздігі. Диазепам ректальді енгізілгенде жүрек-қантамыр және тыныс алу қызметінің бәсеңдеуі дамуы мүмкін. Тамырлар тарапынан бұзылулар Гипотензия, қан айналымының бұзылулары. Тыныс алу жүйесі, кеуде қуысы және көкірек ортасы ағзалары тарапынан бұзылулар Тыныстың тарылуы, тыныс алу жеткіліксіздігін қоса. Асқазан-ішек бұзылулары Жүрек айну, іштің төменгі тұсының ауыруы, ауыз кеберсуі, сілекейдің көп бөлінуі (гиперсаливация), диарея, іш қату және басқа асқазан-ішек бұзылыстары. Бауыр және өт шығару жолдары тарапынан бұзылулар Сарғаю. Тері және тері асты тіндері тарапынан бұзылулар Тері бөртпесі. Бұлшықет, қаңқа және дәнекер тін тарапынан бұзылулар Бұлшықет әлсіздігі. Бензодиазепиндер қабылдап жүрген пациенттерде құлау және сыну туралы жиірек хабарланды Бүйрек және несеп шығару жолдары тарапынан бұзылулар Несеп іркілісі, несепті ұстай алмау. Ұрпақ өрбіту жүйесі және сүт бездері тарапынан бұзылулар Либидо өзгеруі. Жалпы бұзылулар және енгізген жердегі реакциялар Жалпы жайсыздану және инъекция орнындағы реакциялар Вена тромбозы, флебит, инъекция орнындағы тітіркену, жергілікті ісіну. Тамыр өзгерістері, әсіресе, вена ішіне жылдам инъекциялаудан кейін туындауы мүмкін. Инъекция үшін тым ұсақ веналарды таңдауға болмайды; атап айтқанда, артерия ішіне инъекциялар мен экстравазаттардан қатаң аулақ болу керек. Диазепамды алдын ала көздеусіз артерия ішіне енгізу ишемияға және тіндер некрозына алып келуі мүмкін. Бұлшықет ішіне енгізу жергілікті тітіркенуге әкелуі мүмкін, кейбір жағдайларда инъекция орнында эритема пайда болуы мүмкін. Басқан кезіндегі сезімталдық салыстырмалы түрде жиі байқалады. Зертханалық және құралмен тексеру деректері Қандағы трансаминазалар мен сілтілік фосфатаза белсенділігінің жоғарылауы. Тамырдың жүйесіз соғуы. Жарақаттар, уыттану және емшаралар асқынуы Құлау, сыну. Қауіп тыныштандыратын дәрілерді (алкоголь ішімдіктерін қоса) бір мезгілде қолданғанда және егде жастағы пациенттерде артады. Жағымсыз дәрілік реакциялар туындағанда медициналық қызметкерге, фармацевтикалық қызметкерге немесе дәрілік препараттар тиімсіздігі туралы хабарламаларды қоса, дәрілік препараттарға жағымсыз реакциялар (әсерлер) бойынша ақпараттық дерекқорға тікелей хабарласу керек Қазақстан Республикасы Денсаулық сақтау министрлігі Медициналық және фармацевтикалық бақылау комитеті «Дәрілік заттар мен медициналық бұйымдарды сараптау ұлттық орталығы» ШЖҚ РМК http://www.ndda.kz

Дәрілік препаратты тек кәсіби медициналық қызметкерлер ғана енгізеді, сондықтан пациенттің тиісті мөлшерінен көп дозаны алу ықтималдығы аз. Симптомдары Артық дозалану жағдайында бензодиазепиндер сананың шатасуын, атаксия, дизартрия және нистагмды жиі туындатады. Диазепаммен монотерапияда артық дозалану өмірге сирек қауіп төндіреді, бірақ арефлексия, апноэ, гипотензия, жүрек-тыныс алу қызметінің бәсеңдеуі мен комаға алып келуі мүмкін. Кома, әдетте, бірнеше сағатқа созылады, алайда егде жастағы пациенттерде ол ұзағырақ созылуы мүмкін және циклдық сипатта болады. Бензодиазепиндермен тыныс тарылу әсерлері тыныс алу ағзаларының созылмалы аурулары бар пациенттерде ауырлау сипатта болады. Диазепам деңгейі төмендегенде ауыр қозу, ұйқысыздық, күрделі құрысулар дамуы мүмкін. Бензодиазепиндер ОЖЖ бәсеңдететін басқа препараттардың, оның ішінде алкоголь әсерлерін күшейтеді. Диазепам мен алкоголь немесе ОЖЖ бәсеңдету әсерін көрсететін басқа дәрілерді бір мезгілде қолданудан болатын улану өмірге қауіпті болуы мүмкін. Емдеу: бәрінен бұрын симптоматикалық, қарқынды емдеу бөлімшесінде организмнің негізгі өмірлік функцияларын (тыныс алу, тамыр соғуы, артериялық қысым, дене температурасы) мониторингтеу және демеумен жүзеге асады. Пациенттің жүрек-тыныс алу қызметі немесе орталық жүйке жүйесі бәсеңдегенде симптоматикалық емдеу қажет болуы мүмкін. Пероральді артық дозалану жағдайында препараттың одан әрі сіңуін, мысалы, белсендірілген көмірді 1-2 сағат ішінде қабылдау арқылы болдырмау қажет. Белсендірілген көмірді санасы көмескіленген күйдегі пациенттерге пайдаланғанда тыныс алу ағзаларын қорғау қажет. Аралас қабылдау кезінде асқазанды шаю мүмкіндігін қарастыруға болады, бірақ стандартты шара ретінде емес. Спецификалық антидоты төтенше жағдайларда вена ішіне енгізілетін флумазенил (бензодиазепин рецепторларының бәсекелес тежегіші) болып табылады. Препараттың жартылай шығарылу кезеңі қысқа (шамамен бір сағат), сондықтан флумазенил енгізген пациенттер жағымсыз әсері басылғаннан кейін де үздіксіз қадағалауда болуы тиіс. Бензодиазепиндер тобынан препараттар қабылдап жүрген эпилепсиясы бар пациенттерге флумазенилді енгізгенде сақ болу керек. Флумазенилді аралас артық дозаланулар кезінде немесе диагностикалық тест ретінде қолдануға болмайды. Флумазенил құрысу шегін төмендететін дәрілік препараттарды (мысалы, трициклды антидепрессанттар) қолданудан кейін барынша сақтықпен қолданылу керек.

Амнезия Бензодиазепиндер антероградты амнезияны тудыруы мүмкін. Антероградты амнезия емдік дозаларды қабылдағанда туындауы мүмкін, ал жоғарырақ дозаларында қауіп артады. Амнезиялық әсерлер әдеттен тыс мінез-құлықпен қатар жүруі мүмкін. Көбінесе бұл жай-күй бензодиазепиндерді қолданудан кейін бірнеше сағат өткен соң пайда болады. Оның пайда болу қаупін азайту үшін, егер бұл мүмкін болса, пациенттерге қолданудан кейін 7-8 сағат бойы үзіліссіз ұйықтау үшін жағдай қамтамасыз етілу қажет. Емдеу ұзақтығы Диазепаммен емдеу ұзақтығы, мүмкіндігінше, қысқалау болуы тиіс. Емдеу, әдетте, препаратты тоқтату кезеңін қоса, 8-12 аптадан артық уақытқа созылмайды. Емдеу ұзақтығы тек пациенттің жай-күйін мұқият бағалаудан кейін ғана арттырылады. Пациенттерді емдеудің басталуынан және ұзақтығынан хабардар етіп, дозаны қалай біртіндеп төмендетуге болатынын түсіндіру керек. Пациенттердің бәріне бірдей сай келетін бензодиазепиндер дозасын біртіндеп төмендетудің стандартты сызбалары болмайды. Әр пациент үшін жеке жоспар пайдаланып, диазепам дозасын біртіндеп төмендету керек. Пациентке оның мазасыздығын төмендету үшін диазепаммен емді тоқтатқанда тоқтату синдромының туындауы мүмкін екенін ескерту маңызды. Ұзақ әсер ететін бензодиазепиндерді қолдану кезінде қысқа әсер ететін препараттарға ауысқанда тоқтату симптомдары пайда болуы мүмкін. Психикалық және парадокстық реакциялар Бензодиазепиндерді қолданғанда мазасыздық, ажитация, ашушаңдық, озбырлық, үрей, сандырақ, ыза, түнгі қорқынышты түстер, елестеулер, психоздар, әдеттен тыс мінез-құлық және басқа мінез-құлық бұзылыстары сияқты парадоксты реакциялар пайда болуы мүмкін. Осындай симптомдар пайда болған жағдайларда Реланиум препаратын қолдануды тоқтату керек. Ондай реакциялар балалар мен егде жастағы пациенттерде жиірек кездеседі. Алкогольді/орталық жүйке жүйесін (ОЖЖ) бәсеңдететін заттарды бір мезгілде қабылдау Диазепам мен алкоголь тұтынуды немесе ОЖЖ бәсеңдететін басқа заттарды бір мезгілде қолданбаған дұрыс. Бір мезгілде қолдану клиникалық мәнді тыныс тарылуына және/немесе жүрек-қантамыр жүйесінің бәсеңдеуіне, комаға немесе өлімге әкелуі мүмкін қатты тыныштандыру әсері сияқты болжамды зардаптарымен диазепамның клиникалық әсерін күшейтуі мүмкін. Соңғысынан жедел тоқтату симптомдарын емдеуге айрықша ден қойылады. Пациентті, осылай біріктіру екі заттың да жағымсыз әсерлерін күшейтуі мүмкін екендіктен, бір мезгілде алкоголь тұтынудан сақтандыру керек. Анамнездегі алкоголь немесе есірткілерді шамадан тыс тұтыну Диазепам анамнезінде алкогольге, есірткіге немесе дәрілік тәуелділігі бар пациенттерде ерекше сақтықпен қолданылу керек. Алкогольді қоса, ОЖЖ бәсеңдететін заттарға тәуелділігі бар пациенттерде диазепамды қолданбаған дұрыс. Абстиненцияның жедел реакцияларын емдеуге айрықша ден қойылады. Пациентке дозаны және/немесе енгізу жиілігін барынша азайту және жинақталу салдарынан артық дозалануын болдырмау үшін пациентті жүйелі бақылап отыру керек. Апиындармен қолдану Реланиум препаратын апиындармен бір мезгілде қолдану тыныштануға, тыныс тарылуына, комаға және өлімге әкелуі мүмкін. Осыған байланысты, бензодиазепин туындылары немесе осыған ұқсас апиындары бар препараттар сияқты тыныштандыратын дәрілік заттарды бір мезгілде қолдануды тағайындау емдеудің баламалы нұсқалары мүмкін болмайтын пациенттерге ғана шектелуі тиіс. Егер Реланиум апиындармен бір мезгілде тағайындалса, ең төмен тиімді дозаны тағайындау керек, ал емдеу ұзақтығы мүмкіндігінше қысқалау болуы тиіс. Пациенттер тыныстың тарылуы мен тыныштандыратын әсерінің күшею белгілері мен симптомдарының дамуына қатысты қырағы қадағалауда болуы тиіс. Пациенттер мен оларға күтім жасайтын тұлғаларды (егер бұл өзекті болса) осы симптомдардың туындау мүмкіндігінен хабардар етуге кеңес беріледі. Төзімділік Диазепамды белгілі бір кезең ішінде көп рет қолданудан кейін бензодиазепиндер әсеріне жауаптың белгілі бір төмендеуі болуы мүмкін. Тәуелділік Бензодиазепиндерді қолдану физикалық және психикалық тәуелділікке әкелуі мүмкін. Бұл қауіп ұзақ уақыт қолданғанда, жоғары дозаларда және алкогольді және/немесе дәрілік препараттарды/есірткіні шамадан тыс тұтынy жағдайлары белгілі пациенттерде артады. Есірткінің бірнеше түрін тұтынатын адамдарда шамадан тыс қолданылуы туралы мәліметтер бар. Анамнезінде алкоголь немесе есірткіні шамадан тыс тұтынуы болған пациенттерде диазепамды айрықша сақтықпен қолдану керек. Тоқтату симптомдары Тоқтату симптомдары негізінен қолдануды күрт тоқтатудан туындайды, жеңілірек жағдайларда олар тремор, мазасыздық, ұйқысыздық, шектен тыс үрей, ширығу, бас ауыру, диарея, бұлшықет ауыруы, сананың шатасуы, ашушаңдық және зейін қоюдың нашарлауымен шектеледі. Тершеңдік, бұлшықет және абдоминальді түйілу, сезімталдықтың бұзылуы, ал сирек жағдайларда делирий мен құрысулар сияқты симптомдар да туындауы мүмкін. Ауыр жағдайларда келесі симптомдар: іс жүзіндегі сезімді жоғалту, өзін-өзі танымау, аяқ-қолдың ұюы мен шаншуы, жарыққа, дыбысқа және денемен жанасуға жоғары сезімталдық, елестеулер пайда болуы мүмкін. Абстиненттік синдром басталуы препараттың әсер ету ұзақтығына қарай емді тоқтатудан кейін бірнеше сағаттан бір аптаға және одан көп уақытқа дейін ауытқиды. Тәуелділік қаупін барынша азайту үшін бензодиазепиндерді тек көрсетілімдерді мұқият бағалаудан кейін тағайындау және мүмкіндігінше қысқалау мерзім ішінде (мысалы, ұйықтататын дәрі ретінде, әдетте, төрт аптадан асырмай) ғана қабылдау керек. Емдеуді жалғастыру қажеттілігін мезгіл-мезгіл тексеріп отыру керек. Ұзағырақ емдеу тек белгілі бір пациенттерге (мысалы, паникалық бұзылыстарда) көрсетіледі, ал оның пайдасы қаупінен азырақ көрінеді. Тоқтату синдромын болдырмау үшін дозаны біртіндеп төмендетіп, үнемі препаратты біртіндеп тоқтатуға кеңес беріледі. Абстинентті синдром туындағанда жиі жүйелі дәрігерлік қадағалау және пациентті демеу қажет. Бензодиазепиндерді қолданғанда жартылай шығарылу кезеңі едәуір қысқалау бензодиазепиндерге ауысу тоқтату синдромына алып келуі мүмкін. «Рикошет» феномені Бұл диазепам емдеу үшін қолданылған симптомдардың күшеюімен қатар жүретін транзиторлы синдроммен түсіндіріледі. Ол емдеуді тоқтатқанда болуы мүмкін. Басқа реакциялармен, мысалы, көңіл-күй тұрақсыздығы, қорқыныш, ұйқы бұзылыстары және мазасыздықпен де қатар жүруі мүмкін. Тоқтату синдромы мен «рикошет» феноменінің қаупі емдеуді күрт тоқтатудан кейін артатындықтан, дозаны біртіндеп төмендету ұсынылады. Арнайы сақтандырулар Диазепам вена ішіне енгізілгенде ерекше сақтық шарасын қадағалау керек. Апноэ немесе жүректің тоқтап қалуы, бәрінен бұрын, егде жастағы және ауыр науқас пациенттерде, сондай-ақ жүрек немесе тыныс алу жеткіліксіздігі бар пациенттерде хабарланды. Инъекциялар үшін өте ұсақ веналарды пайдалануға болмайды. Атап айтқанда, мүмкіндігінше артерияішілік инъекциялар мен экстравазаттардан аулақ болу керек, өйткені вена ішіне жылдам инъекциялар веналық тромбозға, флебитке, жергілікті тітіркенуге, ісінуге немесе сирегірек тамыр өзгерістеріне әкелуі мүмкін. Бауыр функциясының бұзылуы бар пациенттер Бауыр жеткіліксіздігі ауыр пациенттерде жекелеген жағдайларда бензодиазепиндер қолдану бауыр энцефалопатиясы көріністерінің пайда болуына әкелуі мүмкін. Сондықтан диазепам ауырлығы жеңіл және орташа дәрежедегі бауыр функциясының бұзылуы бар пациенттерде қолданылғанда ерекше сақ болу талап етіледі. Бүйрек жеткіліксіздігі Бүйрек функциясының бұзылулары бар пациенттерде дозаны түзету қажет емес. Пациенттердің осы тобында, жалпы алғанда, дәрілік препараттардың өзара әрекеттесуіне болуы мүмкін жоғары сезімталдығына орай клиникалық мониторинг өткізу қажет. Егде жастағы пациенттер Егде жастағы пациенттер мен әлсіреген пациенттер бензодиазепиндердің ОЖЖ-не әсеріне өте сезімтал, сондықтан бұл пациенттерде аз дозаларын қолдану керек. Тыныс алу жеткіліксіздігі Белгілі жүрек-тыныс алу жеткіліксіздігінде ерекше сақ болу керек, өйткені тыныштандыратын препараттар, мысалы, диазепам бұрыннан бар тыныс тарылуын күшейтуі мүмкін. Созылмалы тыныс алу жеткіліксіздігі бар пациенттерге тыныстың тарылу қаупі салдарынан төменірек доза ұсынылады. Пациенттердің жекелеген топтары Суицидке бейімділігі ықтималды адамдарға артық дозалану қаупіне байланысты диазепамның көп мөлшері қолжетімді болмауы тиіс. ОЖЖ бәсеңдететін және/немесе миорелаксанттар қасиеттеріне ие болатын кез келген басқа заттармен болатын жағдайдағы сияқты, бұрын туындаған бұлшықет әлсіздігіне орай, миастения бар пациенттерге диазепам тағайндалғанда ерекше сақ болу керек. Бүйрек жеткіліксіздігі немесе бауыр функциясының бұзылулары бар пациенттерге медициналық бақылау қажет, өйткені, бүйрек функциясының бұзылуы (жедел тубулярлы некроз), бүйректің жедел жеткіліксіздігі және бауырдың жедел жеткіліксіздігі сияқты құрамында пропиленгликоль болуына байланысты әртүрлі жағымсыз реакциялар хабарланды. Бензодиазепиндермен емдеуді күрт тоқтату кезіндегі эпилепсия ұстамаларының туындау қаупін ескере отырып, оларды эпилепсияға шалдыққан пациенттерде қолдану кезінде ерекше көңіл бөлу керек. Ұйқыдағы апноэ бар пациенттерде диазепамды инъекцияларда қолданғанда, бұл бұрыннан бар тыныс тарылуын күшейтуі мүмкін екендіктен, сақ болу керек. Анамнезінде жүрек және/немесе тыныс алу жеткіліксіздігі бар пациенттерде диазепам қолданылғанда сақ болу керек. Апноэ және/немесе жүректің тоқтап қалуы туындауы мүмкін екендіктен, егде жастағы пациенттерге, ауыр науқастарға, сондай-ақ жүрек немесе өкпе қоры шектелген егде жастағы пациенттерге диазепам инъекция түрінде, әсіресе, вена ішіне енгізілгенде ерекше сақ болу керек. Барбитураттарды, алкоголь немесе ОЖЖ бәсеңдететін басқа дәрілерді бір мезгілде қолдану апноэ қаупінің артуымен жүрек немесе өкпе депрессиясын өршітеді. Реанимациялық, оның ішінде респираторлық көмек үшін қажетті құрал-жабдық оңай қолжетімді болуы тиіс. Балалар Бензодиазепиндерді балаларда қолдану қажеттілігін мұқият бағалап алмай қолдануға болмайды. Емдеу ұзақтығы барынша қысқа болу керек. Диазепамның 6 айлық жасқа дейінгі балалардағы қауіпсіздігі мен тиімділігі анықталмаған. Балаларда бензодиазепиндердің ОЖЖ әсеріне сезімталдығы жоғары. Пациенттердің осы санатында метаболизмнің толық дамуға қабілетсіздігі белсенді емес метаболиттер түзілуін кедергілеуі немесе оны толық емес күйде қалдыруы мүмкін. Қосымша заттар Препарат құрамында бензил спирті, этанол, натрий бензоаты, натрий және пропиленгликоль бар. 5 жасқа дейінгі балаларда және пациенттердің басқа ерекше топтарында қосымша заттардың жиналу және уыттылық қаупі. Бензил спирті, этанол және пропиленгликоль алкогольдегидрогеназа субстраттары болып табылады, әрі зат алмасуды қанықтыруы және қосымша заттардың жиналу қаупін арттыруы мүмкін, бұл уыттануға алып келуі мүмкін. 5 жасқа дейінгі балалар жетілмеген бүйрек функциясына және метаболизмдік қабілеті салдарынан осы қауіпке ерекше бейім. Қауіп тобына бауыр немесе бүйрек жеткіліксіздігі бар пациенттер, жүкті және бала емізетін әйелдер, сондай-ақ алкогольдік және альдегиддегидрогеназа ферменттік жүйесінің бұзылулары бар пациенттер де кіреді. Басқа алкогольдегидрогеназа субстраттарымен бір мезгілде қолдану нәтижесінде туындайтын күнделікті жиынтық метаболизм жүктемесін есепке алу маңызды. Бірнеше дозасын енгізу кезінде ерекше сақ болу керек. Жекелеген қосымша заттармен байланысты қосымша қауіптер Препараттың қосымша заты болып табылатын бензил спирті шала туған, жаңа туған нәрестелерге және 3 жасқа дейінгі балаларға қарсы көрсетілімді. Бір ампуланың ішінде 3 жасқа дейінгі балаларда уытты және аллергиялық реакциялар тудыруы мүмкін 30 мг бензил спирті (15 мг/мл) бар. Препарат құрамында 1 мл мөлшерінде 100 мг этанол бар - бұл жүкті немесе бала емізетін әйелдерге, жоғары қауіп тобындағы, мысалы, бауыр аурулары, эпилепсиясы бар балалар мен пациенттерге және алкогольге тәуелділігі бар тұлғаларға тағайындау кезінде ескерілу керек. Құрамында натрий бензоатының (48,8 мг/мл) болуына байланысты, препарат жаңа туған нәрестелерде сарғаюдың пайда болу қаупін арттыруы мүмкін. Препарат құрамында 1 мл мөлшерінде 7,8 мг натрий (2 мл ампулада 15,6 мг натрий) бар. Бұл тұзсыз диетаны ұстанатын пациенттерге тағайындалғанда ескерілу керек. Препарат құрамында 1 мл мөлшерінде 450 мг пропиленгликоль бар, бұл алкоголь тұтынудан туындағанға ұқсас симптомдарға түрткі болуы және жағымсыз әсерлерінің көрініс беру мүмкіндігін арттыруы мүмкін. Анамнезінде спиртті немесе дәрілік заттарды шамадан тыс тұтынатын пациенттерде бензодиазепиндерді қолдана отырып, ерекше сақтық шарасын қадағалау керек. Препараттың көлік құралын немесе қауіптілігі зор механизмдерді басқару қабілетіне әсер ету ерекшеліктері Инъекция түрінде диазепаммен ем алып жүрген пациенттер автокөлікті басқармауы немесе механизмдермен жұмыс істемеуі тиіс. Диазепам көлік құралдарын немесе механизмдерді басқару қабілетіне айқын әсерін көрсетеді. Диазепамды қолданар алдында пациенттерге олар сауығып шыққанша көлік құралдарын басқаруға немесе механизмдермен жұмыс істеуге тыйым салынғаны туралы ескерту керек. Бұл қызмет түрлерін жаңғырту мүмкіндігі туралы шешімді дәрігер қабылдауы тиіс. Пациенттерді бір мезгілде алкоголь тұтынудан да сақтандыру керек, өйткені осындай біріктіру екі заттың да жағымсыз әсерін күшейтуі мүмкін. Ұйқы ұзақтығының жеткіліксіздігі немесе алкоголь тұтыну кезінде зейін қоюдың төмендеу ықтималдығы артады.

Емдеу пайдасы қаупінен артық болатын жағдайларды қоспағанда, диазепамды жүктілік кезінде қолдануға болмайды. Егер препарат ұрпақ өрбіту жасындағы әйелге тағайындалса, оны жүктілікті жоспарлаған немесе жүкті болуы мүмкін екеніне күмәнданған жағдайларда емдеуді тоқтату мақсатында дәрігерге қаралу қажеттілігінен хабардар ету керек. Диазепам және оның метаболиттері плаценталық бөгет арқылы өтеді. Жүктілік кезінде бензодиазепиндерді ұзақ уақыт қабылдау неонатальді гипотензияға, тыныс алу жеткіліксіздігіне және гипотермияға алып келуі мүмкін. Сондай-ақ осы класс препараттары үшін кейде жаңа туған нәрестелерде тоқтату симптомдары туралы хабарланды. Толғақ және босандыру кезінде диазепам қолданылғанда ерекше сақ болу керек, өйткені бір реттік ауқымды дозалар шарананың жүрек ырғағының бұзылуын, артериялық гипотензия, гипотермия, тыныс тарылуын және сору рефлексінің әлсіреуін (жаңа туған нәрестелердегі «сылбыр бала» синдромы) тудыруы мүмкін. Диазепамды ыдыратуға қатысатын ферменттік жүйенің жаңа туған (әсіресе, шала туған) нәрестелерде әлі дамымағаны ескерілу керек. Диазепам және оның метаболиттері емшек сүтіне өтеді, сондықтан оны бала емізу кезеңінде қолдануға болмайды. Егер емшек сүтімен қоректенліру кезеңінде диазепам қолдану талассыз қажет болса, бала емізуді тоқтату керек.

Фармакокинетикалық өзара әрекеттесулері Диазепам мен оның негізгі метаболиті – дезметилдиазепам метаболизмі Р450 CYP3A4 және CYP2C19 цитохромының изоферменттеріне тәуелді. Бұл ферменттердің модуляторлары диазепам экспозициясы мен әсерінің өзгеруіне әкелуі мүмкін. Диазепамның тотығу метаболизмінің екі жолына бір мезгілде әсер ететін қосылыстарда күшті өзара әрекеттесуі байқалады; әрі керісінше, егер олар диазепам метаболизмдік жолдарының біреуіне ғана әсер етсе, тіпті күшті тежегіштердің әсерлері қалыпты болады. CYP3A4 және CYP2C19 тежегіштері метаболизмдік ыдырауды баяулатады және диазепам мен десметилдік метаболит концентрациясының жоғарылауына алып келіп, әрі сол арқылы тыныштандыру және анксиолитикалық әсерінің күшеюіне/ұзаруына ықпал етуі мүмкін. Осындай өзгерістер мысалы, жас шамасы, бауыр функциясының бұзылуы немесе тотығуға теріс әсер ететін басқа дәрілік заттарды қабылдау себебінен болатын сезімталдығы жоғары пациенттерде диазепам әсерін күшейтуі мүмкін. CYP3A4 және CYP2C19 индукторлары күтілгенінен төмен концентрацияларға алып келіп, әрі демек қажетті әсерін көрсетпеуі мүмкін. Қалаулы әсер алу үшін дозаны түзету қажет болуы мүмкін. Басқа дәрілік препараттардың диазепам фармакокинетикалық қасиеттеріне әсері Ферменттер тежегіштері Грейпфрут шырыны құрамында қуатты CYP3A4 тежегіштері бар. Диазепамды сумен емес, грейпфрут шырынымен ішкенде диазепам экспозициясы елеулі (AUC 3,2 есе; Cmax 1,5 есе) ұлғайды, ал шыңдық концентрациясына жету уақыты ұзарды. Микозға қарсы азол туындылары CYP3A4 және CYP2C19 метаболизмдік жолдарын тежейді және диазепам экспозициясының ұлғаюына (флуконазол қабылдағанда диазепам үшін «әсер етуші зат концентрациясы - уақыт» (AUC) қисығының астындағы аудан қатынасы 2,5 есе; вориконазол қабылдағанда 2,2 есе) және диазепам жартылай шығарылу кезеңінің (флуконазол қабылдағанда 31 сағаттан 73 сағатқа дейін; вориконазол қабылдағанда 31 сағаттан 61 сағатқа дейін) ұзаруына алып келеді. Микозға қарсы препараттардың диазепам деңгейіне әсері қабылдаудан кейін тек 4 сағаттан соң және одан кешірек байқалды. Психомоторлық функцияларға жасалған тестілер барысында аталғандай, итраконазол диазепаммен клиникалық мәнді өзара әрекеттесусіз аса қалыпты әсерін көрсетеді. Серотонинді кері қармау тежегіші – флувоксамин диазепамның екі метаболизмдік жолының да тежегіші болып табылады, ол диазепам экспозициясын 180% арттырып қана қоймай, оның жартылай шығарылу кезеңін 51 сағаттан 118 сағатқа дейін ұзартты, бірақ десметилді метаболиттің тепе-тең концентрациясына жету үшін экспозициясы мен кезең ұзақтығын арттырды. Флуоксетин диазепамның AUC мәніне біршама қалыпты әсер етті (шамамен 50% жоғарылауы) және психомоторлық реакцияға ықпал етпеді, өйткені диазепам мен десметилдиазепамның флуоксетинмен және онсыз біріктірілген концентрациялары салыстырмалы болды. Біріктірілген гормондық контрацептивтер диазепам клиренсін (40%) төмендетеді және оның жартылай шығарылу кезеңін (47%) арттырады. Ұрықтануға қарсы дәрілер қабылдап жүрген әйелдерде диазепам индукциялаған психомоторлық бұзылулар тиісті гормондық препарат қабылданбайтын уақытта, ұрықтануға қарсы дәрілер қабылдау кезіндегісіне қарағанда, 7-күндік етеккірлік үзіліс уақытында айқындау болуы мүмкін. Бензодиазепиндер гормондық контрацептивтерді қабылдап жүрген әйелдерде лақылдап қан кету жиілігін арттыруы мүмкін екенінің кейбір айғақтары бар. Дәрілік препараттардың жүктілікке әкелетін өзара әрекеттесуі байқалмады. Протонды помпа тежегіші – омепразол, CYP2C19 және CYP3A4 тежегіші, диазепам AUC 40% ұлғаюын және тәулігіне 20 мг дозада жартылай шығарылу кезеңінің 36% ұзаруын тудырды. Тәулігіне 40 мг омепразол дозасында диазепам AUC 122%, ал жартылай шығарылу кезеңі 130% ұлғайды. Десметилдиазепам элиминациясы да азайды. Омепразол әсері CYP2C19 баяу метаболизаторларында емес, тек күштілерінде байқалды. Эзомепразол (бірақ лансопразол немесе пантопразол емес) диазепам метаболизмін омепразол сияқты дәрежеде тежеуі мүмкін. CYP бірнеше изоферменттерін, оның ішінде CYP3A4 және CYP2C19 тежейтін циметидин – H2-гистаминді рецепторларының блокаторы диазепам мен десметилдиазепам клиренсін 40-50% төмендетеді. Циметидинді бір күндік және ұзақ уақыт қабылдаудан кейінгі әсері ұқсас, диазепам бір рет қабылданған соң ол диазепам мен оның негізгі метаболиті экспозициясының ұлғаюына және олардың жартылай шығарылу кезеңінің ұзаруына, ал диазепамды көп рет қабылдаудан кейін жоғарырақ тепе-тең концентрацияларына алып келеді. Циметидинмен бір мезгілде қолданғанда тыныштандыру әсерінің күшеюі байқалды. Ранитидин мен фамотидиннің Н2-гистаминді рецепторларының блокаторларын қабылдағанда осындай фармакокинетикалық өзара әрекеттесуі байқалмады. Дисульфирам диазепамның метаболизмін тежейді (клиренсінің орташа төмендеуі 41%, жартылай шығарылу кезеңінің ұзаруы 37%), ал одан әрі диазепам белсенді метаболиттерінің ыдырауы ықтималды. Нәтижесінде тыныштану әсері күшеюі мүмкін. Туберкулезді емдеу кезінде диазепам концентрациясы өзгеруі мүмкін. Изониазид болғанда диазепам орташа экспозициясы (AUC) ұлғайып, диазепам жартылай шығарылу кезеңі (орта есеппен, 33-35%) ұзарды, осы орайда ең көп үлкен өзгерістер баяу ацетилятор фенотипі бар пациенттерде байқалды. CYP3A4 тежегіші диазепам сияқты, дәл сол CYP изоферменттерінің субстраты диазепам – кальций өзекшелерінің блокаторы диазепам AUC (шамамен 25%) арттырып, жартылай шығарылу кезеңін (CYP2C19 жылдам метаболизаторлары үшін 43%) ұзартты, осы орайда әр алуан CYP2C19 фенотипіне жататын пациенттер арасындағы айырмашылықтар мардымсыз болды. Дилтиазем қатысуымен десметилдиазепам экспозициясы да айтарлықтай ұлғайды. Иделалисиб бастапқы метаболиті CYP3A4 қуатты тежегіші болып табылады және қан сарысуында диазепам концентрациясын жоғарылатады, сондықтан дозаны төмендету қажет болуы мүмкін. Психостимуляторлар – модафинил мен армодафинил CYP3A4 индукциялайды және CYP2C19 тежейді; олар диазепам элиминациясын ұзартуы және шамадан тыс тыныштандыру әсерін тудыруы мүмкін. Ферменттер индукторлары Рифампицин өте күшті CYP3A4 индукциялау әсерін көрсетеді, сондай-ақ CYP2C19 жолын едәуір жеделдетеді. Диазепам клиренсі 7 күн бойы тәулігіне 600 мг қабылдағанда 4,3 есе артты, ал AUC 77% төмендеді. Бұдан бөлек, барлық диазепам метаболиттері экспозициясының едәуір төмендеуі байқалды. Рифампициннің тәуліктік дозасын екі еселегенде бұл зат әсерінің одан әрі күшеюі басталмады. Карбамазепин – CYP3A4 белгілі индукторы, ол диазепам элиминациясын (клиренс артуы, жартылай шығарылу кезеңінің қысқаруы) 3 есе жеделдетті, ал десметилдиазепам концентрациясын жоғарылатты. Тағам және антацидтер Тағам мен антацидтер диазепамның таблеткадан сіңу жылдамдығын төмендетуі (Cmax шамамен 30% төмендеуі) мүмкін, бірақ сіңу дәрежесін (AUC) төмендетпейді; бұл бір рет қабылдаудан кейін әсерінің әлсіреуіне әкелуі мүмкін. Бірақ көп рет қабылдағанда тепе-тең концентрациясына ықпал етпейді. Кинетика кезіндегі заттар, мысалы, метоклопрамид диазепам сіңуін жеделдетуі мүмкін. Метоклопрамидті вена ішіне, бірақ пероральді емес енгізу диазепам сіңуін жеделдетеді және пероральді қабылдаудан кейін қол жеткізілген шыңдық концентрациясын жоғарылатады. Есірткілер (морфин, петидин) пероральді адынған диазепамның сіңу жылдамдығын және шыңдық концентрациясын төмендетеді. Диазепамның басқа препараттардың фармакокинетикалық қасиеттеріне әсері Диазепамның метаболизмдік ферменттерді индукциялайтын немесе тежейтін әсері анықталмады. Дегенмен де, диазепам бастамашы қызметін атқаратын басқа дәрілік препараттармен белгілі бір өзара әрекеттесуі жүреді. Диазепаммен біріктіріп фенитоинмен емдеу фенитоин концентрациясының жоғарылауымен және уытты әсерінің күшеюімен байланысты болды. Алайда, кейбір авторлар диазепаммен бірге қолданғанда өзара әрекеттесуін немесе тіпті плазмадағы фенитоин концентрациясының төмендеуін анықтамады. Фармакодинамикалық өзара әрекеттесулері Диазепам қабылдап жүрген пациенттер алкоголь тұтынудан аулақ болу керек. Диазепам, алкогольді қоса, ОЖЖ бәсеңдететін заттармен бір мезгілде қолданылғанда тыныштандыру әсері және жүрек-тыныс алу қызметінің бәсеңдеуі сияқты жағымсыз әсерлері күшеюі мүмкін. Диазепамды қоса, бензодиазепиндермен біріктірілімде клозапин қабылдаған пациенттерде ауыр гипотония, тыныс тарылуы немесе естен тану туралы бірнеше хабарлама бар. ОЖЖ бәсеңдету әсері фенотиазиндер мен бензодиазепиндер біріктірілімінде күшейеді деп күтіледі; левопромазин мен диазепамды біріктіріп қолданғанда тыныштандыру, тыныстың тарылуы және тыныс жолдарының блокадасы туралы хабарламалар бар. Оланзапин мен диазепам қандай да бір фармакокинетикалық өзара әрекеттесусіз тыныштандыру әсерін және гипотонияны күшейтеді. Бір мезгілде парентеральді қолдану ұсынылмайды. Диазепам метадонның субъективті апиындық әсерлерін күшейтеді. Ол метадонның қарашық диаметріне әсерін және тыныштандыру әсерін күшейтеді, сондай-ақ тек метадон қабылдаумен салыстырғанда, реакция уақытының едәуір көп ұзаруын тудырады. Екі препараттың арасындағы фармакокинетикалық өзара әрекеттесу туындамайды. Леводопамен және диазепаммен біріктірілген ем қабылдаған кейбір пациенттерде Паркинсон ауруын бақылауды қайтымды жоғалту байқалды. Бұл стриарлық дофамин деңгейінің төмендеу себебінен болуы мүмкін. Ксантиндер – теофиллин мен кофеин диазепамның тыныштандыру және, болжамды түрде, ансиолитикалық әсеріне қарсы әрекет етіп, аденозин рецепторларын ішінара бөгейді. Осының алдында диазепаммен ем анестетик кетаминнің фармакодинамикалық және фармакокинетикалық қасиеттерін өзгертеді. Кетаминнің N-деметилденуінің бәсеңдеуі байқалды, бұл жартылай шығарылу кезеңінің ұзаруына және кетаминмен индукцияланған анестезияның ұзаққа созылуына алып келді. Диазепам болғанда талапқа сай анестезияға қол жеткізу үшін кетаминнің төменірек концентрациясы қажет болады. Теофиллин диазепамның әсерін бәсеңдетуі мүмкін. Диабетке қарсы дағдылы дәрілермен, антикоагулянттармен және диуретиктермен өзара әрекеттесуі туралы мәліметтер жоқ. Рифампицин бауырға күшті фермент индукциялау әсерін көрсетіп, осы орайда бауырда диазепам метаболизмін күшейтеді. Диазепамды апиындармен біріктіргенде орталық жүйке жүйесіне аддитивті депрессорлық әсері салдарынан тыныштандыру әсерінің күшеюі, тыныстың тарылуы, кома және өлім қаупі артады. Препарат дозасын төмендету және бірге емдеу ұзақтығын шектеу керек.

Сақтау мерзімі 3 жыл Сұйылтудан соң пайдалану мерзімі - 6 сағат. Жарамдылық мерзімі өткеннен кейін қолдануға болмайды. Сақтау шарттары Жарықтан қорғалған жерде, 25ºC-ден аспайтын температурада сақтау керек. Мұздатып қатыруға болмайды! Балалардың қолы жетпейтін жерде сақтау керек.