Дозалау режимі
Гемодиализде жүрген бүйректің созылмалы жеткіліксіздігі бар пациенттер үшін препаратты вена ішіне енгізген дұрыс. Гемодиализ алмайтын пациенттерге Релипоэтинді тері астына енгізуге болады.
Анемия белгілері мен асқынулары жасқа, жынысқа және қатар жүретін ауруларға қарай өзгеруі мүмкін, сондықтан дәрігер аурудың клиникалық ағымын және пациенттің жай-күйін бағалауы қажет.
Релипоэтин гемоглобинді көтеру үшін көрсетілімді, бірақ 12 г/дл дейіннен көп емес (7.5 ммоль/л). Төрт апталық кезеңде гемоглобинді 2 г/дл-ден артық (1.25 ммоль/л) асырмау керек. Егер бұл орын алса, дозаны тиісінше түзету қажет.
Пациенттің жеке ерекшеліктеріне қарай, әртүрлі гемоглобин мәндерін байқауға болады, яғни гемоглобин көзделген деңгейден жоғары немесе төмен болуы мүмкін. Гемоглобин деңгейі гемоглобин 10 г/дл-ден (6.2 ммоль/л) 12 г/дл (7.5 ммоль/л) дейінгі диапазонда болатын дозаға байланысты болуы мүмкін. Балаларда ұсынылатын гемоглобиннің нысаналы диапазоны 9.5 және 11 г/дл (5.9-6.8 ммоль) арасында ауытқиды.
Гемоглобиннің ұзақ уақыт 12 г/дл-ден (7.5 ммоль/л) көп көтерілуіне жол бермеген жөн. Егер гемоглобин айына 2 г/дл-ден (1.25 ммоль/л) артық жоғарыласа немесе гемоглобиннің көбеюі 12 г/дл-ден (7.5ммоль/л) асып кетсе, эпоэтин альфа дозасы 25% азайтылуы тиіс. Егер гемоглобин 13 г/дл-ден асып кетсе (8.1 ммоль/л), гемоглобин 12 г/дл-ден (7.5 ммоль/л) төмен азайғанша емдеу тоқтатылуы, ал артынан алдыңғы дозасынан 25% аз дозадағы эпоэтин альфамен емдеу қайта жүргізілуі тиіс.
Пациенттер Релипоэтин дозасының және анемияны талапқа сай емдеудің сәйкестігі тұрғысынан тұрақты қадағалануы тиіс.
Темір деңгейі емдеуге дейін және ем кезінде анықталады. Қажет болса, темір тапшылығы жағдайында құрамында темір бар препараттар тағайындалады. Бұдан бөлек, эпоэтин альфа тағайындалғанша B12 дәруменінің жетіспеуі немесе фолий қышқылының тапшылығы сияқты анемияның басқа себептері жоққа шығарылуы тиіс. Эпоэтин альфамен емдеуге төзімділікті анықтау қажет. Себептері мыналар болуы мүмкін: темір тапшылығы, фолий қышқылы тапшылығы немесе B12 дәруменінің тапшылығы, алюминиймен уыттану, интеркуррентті инфекциялар, қабыну немесе жарақаттану көріністері, жасырын қан жоғалту, тромбоциттердің төмен мөлшері, шығу тегі кез келген сүйек кемігі фиброзы.
Гемодиализде жүрген ересек пациенттер
Вена ішіне қолданылатын гемодиализ алатын пациенттерге препаратты вена ішіне енгізу ұсынылған.
Емдеу 2 сатыда жүргізіледі:
Түзету фазасы. Релипоэтин аптасына 3 рет дене салмағына 50 ХБ/кг есебінен енгізіледі. Қажет болса, дозаны түзету төрт апта ішінде біртіндеп жүргізіледі. Дозаны әр жолы арттырғанда немесе азайтқанда ол гемоглобиннің оңтайлы деңгейіне жеткенше аптасына 3 рет дене салмағына 25 ХБ/кг құрауы тиіс.
Демеуші фаза:
Гемоглобин мәндерін қажетті деңгейде сақтап тұру үшін әдеттегі доза аптасына үш рет дене салмағына 25-100 ХБ/кг арасын құрауы тиіс. Аптасына ұсынылатын жалпы доза 75-тен 300 ХБ/кг дейін құрауы тиіс.
Гемодиализде жүрген балалар
Емдеу 2 сатыға бөлінеді: Түзету фазасы: Релипоэтин аптасына 3 рет 50 ХБ/кг есебінен вена ішіне енгізіледі. Доза біртіндеп түзетіледі және қалаулы әсеріне жеткенше 4 апталық аралықпен аптасына 3 рет 25 ХБ/кг құрауы тиіс.
Демеуші фаза
Дозаны түзету гемоглобин мәндерін 9.5-тен 11 г/дл дейінгі (5.9 - 6.8 ммоль/л) қалаулы деңгейде сақтап тұру үшін қажет.
Салмағы 30 кг дейінгі балаларға салмағы 30 кг-ден көп балалар мен ересектердегіден едәуір жоғары демеуші дозалар қажет болады. Мысалы, кестеде берілген демеуші дозалар клиникалық зерттеулер кезінде 6 ай емделуден кейін енгізілді.
Дозалау (3 апта ішінде енгізілген ХБ/кг)
Салмағы (кг) — Орташа — Әдеттегі демеуші доза
<10 — 100 — 175-150
10-30 — 75 — 60-150
>30 — 33 — 30-100
Перитонеальді диализде жүрген ересек пациенттер
Перитонеальді диализде жүрген пациенттер де Релипоэтин препаратын вена ішіне де, тері астына да енгізу тәсілі мүмкін болады.
Түзету фазасында препарат аптасына екі рет дене салмағына 50 ХБ/кг есебінен енгізіледі. Қажет болса, дозаны дене салмағына 25 ХБ/кг сатылап (4 аптада бір реттен жиі емес) арттыруға болады.
Демеуші фаза: гемоглобиннің оңтайлы деңгейін сақтап тұру үшін әдеттегі доза аптасына екі рет дене салмағына 25-50 ХБ/кг құрайды.
Диализ алмайтын ересек пациенттер
Диализ алмайтын СБЖ бар пациенттерде Релипоэтин препаратын вена ішіне те, тері астына да енгізу тәсілі мүмкін болады.
Түзету фазасы: Релипоэтин аптасына үш рет дене салмағына 50 ХБ/кг есебінен енгізіледі. Қажет болса, дозаны гемоглобиннің оңтайлы деңгейіне жеткенше аптасына үш рет дене салмағына 25 ХБ/кг (4 аптада бір реттен жиі емес) арттыруға болады.
Демеуші фазада Релипоэтин аптасына 3 рет енгізіледі. Тері астына енгізу жағдайында препарат аптасына 1 рет немесе екі аптада 1 рет енгізіледі.
Гемоглобиннің жетуге тиісті концентрациясы 10-нан 12 г/дл дейін (6,2-7,5 ммоль/л) құрауы тиіс. Аралықтардың ұзаруы дозаны арттыруды талап етуі мүмкін.
Ең жоғары доза аптасына 3 рет 150 ХБ/кг-ден, аптасына 1 рет 240 ХБ/кг-ден (ең жоғарысы 20000 ХБ), әр 2 аптада 1 рет 480 ХБ/кг-ден (ең жоғарысы 40000 ХБ) аспауы тиіс.
Енгізу әдісі және жолы
Препарат тері астына немесе вена ішіне енгізіледі.
Вена ішіне енгізу. Енгізу ұзақтығы – кемінде 1-5 минут. Препараттың енгізілуіне тұмау тәрізді синдромы білінетін пациенттер үшін баяулау енгізу дұрыс. Препаратты венаішілік инфузия түрінде енгізуге немесе оны басқа дәрілік заттармен араластыруға рұқсат етілмейді.
Гемодиализде жүрген пациенттерге диализ кезінде сәйкес келетін веналық түтік арқылы вена ішіне сорғалатып енгізеді. Баламалы түрде, инъекцияны диализдің соңында веналық тамшылатқыш инесі арқылы фистулаға енгізіп, әріқарай жалғағыш түтіктерді жуып-шаю үшін, сондай-ақ препараттың инъекциядан кейін айналым жүйесіне қанағаттанарлық енгізілуін қамтамасыз ету үшін 10 мл изотониялық ерітінді енгізуге болады.
Тері астына енгізу. Тері астына салынатын бір инъекцияның ең жоғары көлемі 1 мл-ден аспауы тиіс, көп көлемдер енгізу қажет болса, бірнеше енгізу нүктесін пайдалану керек. Препарат иық, сан, алдыңғы құрсақ қабырғасы терісінің астына енгізіледі. Енгізу тәсілін өзгерткенде препаратты бұрынғы дозасында енгізеді, қажет болса, артынан дозаны түзетеді (тері астына енгізу кезінде емдік әсеріне жету үшін вена ішіне енгізілуінен 20-30% аз доза қажет болады).
Препаратты алдын ала толтырылған шприц көмегімен өз бетінше енгізу техникасы.
1. Тоңазытқыштан шприцті алыңыз. Ерітіндіні бөлме температурасына дейін жеткізу қажет. Әдетте, ол 15-30 минут уақыт алады.
2. Шприцтің дұрыс дозалануын, сақтау мерзімін, бүлінген тұстарының бар-жоғын, сондай-ақ ерітіндінің мөлдірлігін тексеріңіз.
3. Инъекция орынын таңдаңыз. Инъекция үшін ыңғайлы орындар - санның жоғарғы бөлігі және, кіндік маңы аумағынан басқа, алдыңғы құрсақ қабырғасы. Инъекция салатын жерлерді күнделікті ауыстырыңыз.
4. Қолыңызды жуыңыз. Инъекция орынын оны дезинфекциялайтын антисептикке шыланған тампонмен сүртіңіз.
5. Шприцтің корпусынан ұстап тұрып, шприц қаптамасын алып тастаңыз. Поршенді басуға, инеге тиіп кетуге немесе шприцті сілкуге тыйым салынады.
6. Бас бармақ пен сұқ саусақ арасындағы тері қатпарына инені енгізіңіз.
7. Қан тамырының тесіліп кету ықтималдығын айқындаңыз. Бұл үшін поршенді сәл тартыңыз. Егер шприцке қан түсіп кетсе, инені шығарып алып, басқа жерден шаншып көріңіз.
8. Ерітіндіні түгел инъекциялау үшін поршенді түбіне дейін басыңыз. Инені қорғау құрылғысы толық доза енгізілгенше іске қосылмайды.
9. Инені шығарып, тері қатпарын жазыңыз.
10. Бас бармағыңызды поршеннен алыңыз. Иненің қорғағыш қондырғымен толық жабылғанша жылжуына мүмкіндік беріңіз.
11. Антисептикпен тампонды инъекция салған жерге бірнеше секунд басып тұрыңыз.
12. Өзіңіз пайдаланған шприцті қауіпсіз контейнерге тастаңыз.
Әр шприцтен бір дозадан ғана пайдаланыңыз. Егер инъекциядан кейін шприцте ерітінді қалса, бәрібір шприцті оны қайта пайдаланбай-ақ тастау қажет.