Әсер ету механизмі
Силодозин α1A-адренорецепторларға, олар негізінен адамның қуық асты безінде, қуықтың түбінде, қуық мойнында, қуық асты безі капсуласында және простата уретрасында орналасқан, қатысты жоғары селективтілікке иеленген. Осы α1A-адренорецепторлардың блокадасы бұл тіндердегі тегіс бұлшықеттердің босаңсуын тудырады, бұл тегіс детрузор бұлшықеттерінің жиырылуына әсер етпестен қуықтың шығару ұшының кедергісін төмендетеді. Бұл қуық асты безінің қатерсіз гиперплазиясымен байланысты жинақтаушы (ирритативті), сондай-ақ босату (обструктивті) симптомдарының (төменгі несеп шығару жолдарының симптомдары, ТНШЖС) жақсаруына әкеледі.
Силодозиннің негізінен жүрек-тамыр жүйесінде орналасқан α1B-адренорецепторларға тектестігі едәуір төмен. In vitro-да силодозиннің α1A: α1B байланыстыру қатынасы (162: 1) өте үлкен екендігі көрсетілді.
Клиникалық тиімділік және қауіпсіздік
Силодозиннің 4 немесе 8 мг дозасын іріктеу бойынша II фазаның жасырын салыстырмалы плацебо-бақыланатын клиникалық зерттеуінде күніне бір рет симптомдары индексінің едәуір жақсаруы плацебомен салыстырғанда (-4,0 ± 5,5, n = 83) силодозинді 8 мг (-6,8 ± 5,8) n = 90; p = 0,0018) және силодозин 4 мг (-5,7 ± 5,5, n = 88; p = 0,0355) қолдану кезінде байқалды.
Орташа және ауыр дәрежедегі қуықасты безінің қатерсіз гиперплазиясы симптомдары бар пациенттер (простаталық симптомдарды бағалаудың халықаралық шкаласы бойынша, IPSS, бастапқы мәні≥13) екі плацебо бақыланатын клиникалық зерттеулерінде III сатысында тәулігіне бір рет 8 мг силодозинді қабылдады.
Плацебо қолданудың кіріспе фазасының 4 аптасы ішінде плацебоға жауап бермеген пациенттерді барлық зерттеулерде кездейсоқ іріктеу әдісімен зерттеу объектісі – препаратпен емдеу үшін іріктелді. Барлық зерттеулерде силодозинмен емделген пациенттерде 12 апталық емдеуден кейінгі плацебомен салыстырғанда ҚАБҚГ жинақтаушы (ирритативті) және босату (обструктивті) белгілерінің төмендеуі байқалды. Ем тағайындалған пациенттер тобында байқалатын деректер әрбір зерттеуде төменде келтірілген:
Зерттеу — Ем нұсқасы бойынша топтар — IPSS шкаласы бойынша жалпы бал — IPSS Ирритативті симптомдар — IPSS обструктивті синдромдар
Бастапқы мәні (± СО) — Негізгі линия өзгерісі — Плацебомен (95% СА) салыстырған дағы айырмашылығы — Негізгі линиядан өзгерісі — Плацебомен (9 5% СА) салыстырғандағы айырма шылығы — Негізгі линиядан өзгерісі — Плацебомен (9 5% СА) салыстырғандағы айырмашылығы
Зерттеу -1 — Силодозин Плацебо — 22 ±5 21 ±5 — -6,5 -3,6 — -2.8* (-3.9,-1.7) — -2,3 -1,4 — -0.9* (-1.4,-0.4) — -4,2 -2,2 — -1.9* (-2.6,-1.2)
Зерттеу -2 — Силодозин Плацебо — 21 ±5 21 ±5 — -6,3 -3,4 — -2.9* (-4.0,-1.8) — -2,4 -1,3 — -1.0* (-1.5,-0.6) — -3,9 -2,1 — -1.8* (-2.5,-1.1)
Зерттеу - 3 — Силодозин Тамсулозин Плацебо — 19± 4 19 ±4 19 ±4 — -7,0 -6,7 -4,7 — -2.3* (-3.2,-1.4) -2.0* (-2.9,-1.1) — -2,5 -2,4 -1,8 — -0,70 (-1.1,-0.2) -0,60 (-1.1,-0.2) — -4,5 -4,2 -2,9 — -1.7* (-2.2,-1.1) -1.4* (-2.0, -0.8)
* Р < 0,001 плацебомен салыстырғанда; ° Р = 0,002 плацебомен салыстырғанда
3-зерттеуде жүргізілген әсер етуші препарат бойынша бақыланатын клиникалық зерттеуде тәулігіне бір рет 8 мг силодозинді қолдану тәулігіне бір рет 0.4 мг тамсулозинді қолданудан кем түспеді: пациенттерді IPSS шкаласы бойынша «хаттаманы бұзбай» емдеу арасындағы орташа түзетілген айырмашылық (95% CI) жалпы баллда 0.4 (0.4-тен 1.1-ге дейін) болды. Емдеуге оң жауап беру жиілігі (яғни IPSS шкаласы бойынша жалпы баллдың кем дегенде 25% - ға жақсаруы) плацебомен (53%) салыстырғанда силодозин (68%) және тамсулозин (65%) қолданған кезде айтарлықтай жоғары болды.
Пациенттер 1 жылға дейін силодозин қабылдаған осы бақыланатын зерттеулердің ұзақ мерзімді ашық қосымша емдеу фазасында емдеудің 12 аптасында силодозиннен туындаған симптомдарды жеңілдету 1 жыл бойы сақталды.
3-зерттеуде жүргізілген IV клиникалық зерттеу фазасында IPSS-тің орташа бастапқы жалпы баллы 18.9 баллды құрады, пациенттердің 77.1% - ы силодозинге жауап берді (IPSS-тің жалпы баллының бастапқы мәні бағалау бойынша 25% - дан кем емес). ICS-пошта сауалнамаларын бағалауы бойынша пациенттердің шағымданған пациенттердің шамамен жартысында көптеген симптомдарының (мысалы, жиі несеп шығару, осыдан түнгі мазасызданулар, несеп шығаруға шыдамсыздану, несептің тамшылап кетуі және қуықтың толық босатылмауы) жеңілдетілгені туралы хабарлады.
Силодозинге қатысты жүргізілген барлық клиникалық зерттеулерде шалқадан жатқан күйде қан қысымының айтарлықтай төмендеуі байқалмады.
Тәулігіне 8 мг және 24 мг силодозин плацебоға қатысты ЭКГ аралықтарына немесе жүрек реполяризациясына статистикалық маңызды әсерін көрсеткен жоқ.
Педиатрияда қолдану
Еуропалық дәрілік заттар жөніндегі агенттік ҚАБҚГ бар педиатриялық популяцияның барлық кіші топтарында силодозинді зерттеу нәтижелерін ұсыну міндеттемесінен бас тартты (педиатриялық қолдану туралы ақпарат алу үшін 4.2-бөлімді қараңыз).