Фармакодинамикалық әсерлері
Паливизумаб респираторлық-синцитиальдік вирустың (РСВ) А гибридті ақуызының антигендік локусындағы эпитопқа гуманизацияланған IgG1К моноклондыі антидене болып табылады. Осы гуманизацияланған моноклонды антидене адамда (95%) және тышқанда (5%) жүйеленген бірізді амин қышқылдарынан тұрады. РСВ А және В штаммдарының қосымша тобына қарсы күшті бейтараптандырғыш және гибридті-тежегіш белсенділігі бар.
Егеуқұйрықтың бақыланатын үлгісінде қан сарысуындағы паливизумабтың 30 мкг/мл концентрациясы РСВ өкпелік репликациясының 99%-ға төмендеуіне әкелді.
Іn vitro жағдайында вирустарға қарсы белсенділігіне жүргізілген зерттеулер
Паливизумабтың вирустарға қарсы белсенділігіне микробейтараптандыру әдісімен баға берілді, онда антиденелердің жоғары концентрациялары адамның HEp-2 эпителийлік жасушаларына қосар алдында РСВ-мен инкубацияланды. Инкубациядан кейін 4-5 күн бойы РСВ-антиген мөлшерінің деңгейі иммуносорбентті ферменттік талдау (ELISA) әдісімен өлшенді. Бейтараптандыру титрі (50% тиімді концентрация [ЕС50]), вирус жұқтырған, өңделмеген жасушалармен салыстырғанда, РСВ-антигенді 50%-ға бейтараптандыру үшін қажетті антиденелердің концентрациясы ретінде білінеді. Паливизумаб РСВ А және РСВ B клиникалық изоляттарына қатысты, сәйкесінше, 0.65 мкг/мл (орташа [стандартты ауытқу] = 0.75 [0.53] мкг/мл; n = 69, ауқымы 0.07-2.89 мкг/мл) және 0.28 мкг/мл (орташа [стандартты ауытқу] = 0.35 [0.23] мкг/мл; n = 35, ауқымы 0.03-0.88 мкг/мл) ЕС50 орташа мәнін көрсетеді. Зерттелетін клиникалық РСВ изоляттардың көбісі (n = 96) АҚШ пациенттерінен алынды.
Резистенттілік
Паливизумаб антигендік детерминантты ІІ немесе антигендік детерминантты А деп аталатын және 262-ден 275-ке дейінгі амин қышқылдарының қалдықтарын қамтитын F-ақуызын РСВ жетілген ақуызының жасушадан тыс доменіндегі жоғары консервативті аймақпен байланыстырады. Иммунопрофилактика жүргізілмеген 123 баладан алынған 126 клиникалық изолятты генотиптік талдау паливизумабке резистенттілік танытқан барлық (n=8) РСВ-мутанттарда осы F-ақуыз аймағында амин қышқылдарының алмасқанын көрсетті. Паливизумабпен бейтараптануға РСВ-резистентті F-ақуыздың А РСВ антигендік детерминанттары шегінен тыс бірізділігінің полиморфты немесе полиморфты емес ауытқуларының жоқтығын көрсетті. Ең жоқ дегенде, паливизумабқа, N262D, K272E/Q немесе S275F/L резистенттілігімен астасқан алмасулардың біреуі 8 клиникалық РСВ-изолятта идентификацияланды, осылайша, резистенттілікпен астасқан мутациялардың жалпы жиілігі 6.3% құрайды. Алынған клиникалық деректерді шолу паливизумабпен иммунопрофилактика жүргізілген, төменгі тыныс алу жолдарының төменгі бөлімдерінің РСВ-ауруы дамыған балаларда антигендік А детерминанттағы өзгерулердің бірізділігі мен РСВ-ауруының ауырлық дәрежесі арасында байланысты байқаған жоқ.
Бұрын паливизумабпен иммунопрофилактика жүргізілмеген пациенттерден алынған 254 клиникалық изолятты талдау екі изолятта (біреуі N262D және біреуі S275F изолят) паливизумабқа резистенттілікпен астасқан алмасуларды анықтады, осылайша, резистенттілікпен астасқан мутациялар жиілігі 0.79% құрады.
Иммуногенділігі
Емдеудің алғашқы курсы кезінде паливизумабқа IMpact-RSV антиденелерді зерттеуге пациенттердің шамамен 1%-ы қатысты. Емдеуді жалғастырғанына (алғашқы және екінші маусым) қарамастан жойылатын, және екінші маусымда (соның ішінде алғашқы маусым ішінде титрлерімен қатысқан 2 пациентте) 56 сәбидің 55-де байқалған титрі төмен транзиторлық реактивтілік білінді. Жүректің туа біткен кемістіктері бар пациенттердің қатысуымен жүргізілген зерттеулерде иммуногенділікке баға берілген жоқ. Паливизумабқа антиденелердің түзілуі де қосымша төрт зерттеуде 4337 пациентте (жүктіліктің 35-аптасында және 6 айлығында және 24 айлықтан кішірек кезде немесе бронхөкпе дисплазиясы бар немесе гемодинамикалық тұрғыдан маңызды жүректің туа біткен кемістіктері бар балалар осы зерттеуге енгізілді) зерттелді және зерттеудің әртүрлі сәттерінде пациенттердің 0–1.5%-да байқалды. Паливизумабқа антиденелердің болуы мен жағымсыз реакциялардың пайда болуы арасында өзара байланыс байқалған жоқ. Сондықтан паливизумабқа антиденелердің түзілуі уақытша сипатқа ие және клиникалық маңызы жоқ.
Лиофилизацияланған паливизумабты пайдалана отырып жүргізілген зерттеулер
Жоғары қауіп төнген (IMpact-RSV) 1502 балада РСВ-инфекцияның профилактикасына жүргізілген плацебо-бақыланған зерттеуде (1002 — Синагис; 500 — плацебо) 5 реттік ай сайынғы 15 мг/кг дозалар РСВ-мен байланысты ауруханаға жату жиілігін 55%-ға төмендетті (p = <0.001). Плацебо тобында РСВ-мен байланысты ауруханаға жату жиілігі 10.6% құрады. Осының негізінде, қауіптің абсолюттік төмендеуі 5.8% құрайды, бұл ауруханаға жатуға жол бермеу мақсатында емдеуді керек ететін пациенттердің саны 17 құрайтынын білдіреді. Паливизумабпен профилактикаға қарамастан, РСВ-мен аурудың ауырлығы қатысты ауруханаға жатқан балаларда 100 балада ҚРЕБ-де болу саны және 100 балада өкпесіне жасанды вентиляция жасау саны өзгерген жоқ.
РСВ-мен аурушаңдықтың артуы екінші маусымында қолданғанда паливизумабтың қауіпсіздігін зерттеуге жүргізілген екі бөлек зерттеуге қатысуға жалпы алғанда 222 нәресте тартылды. Жүз үш (103) нәресте алғаш рет ай сайын паливизумабпен инъекция қабылдады, 119 бала паливизумабты ізінше кейінгі екі маусым ішінде қабылдады. Зерттеулерде иммуногенетикалығына қатысты топтар арасында айырмашылықтар байқалған жоқ. Алайда, РСВ-мен аурушаңдықтың артуының кейінгі маусымдары ішінде емдеудің екінші курсы ретінде пациенттерге енгізген кезде паливизумабтың тиімділігі осы мақсатта жүргізілген зерттеулерде ресми зерттелмегендіктен, тиімділігі тұрғысынан алғанда осы деректің өзектілігі белгісіз.
Паливизумабтың фармакокинетикасын және иммуногенділігіне жүргізілген ашық проспективті зерттеуде РСВ-нің бір маусымы ішінде 6 дозасын енгізген кезде бағаланды.Фармакокинетикалық деректер зерттеуге қатысуға тартылған барлығында 18 балада сарысудағы ең төмен концентрациялар туралы деректер алтыншы дозадан кейін 30 күннен кейін қол жетімді болды. 14 балада паливизумабқа антиденелер титрінің айтарлықтай жоғарылауы байқалмады. Паливизумабқа антиденелердің транзиторлық, төмен деңгейі паливизумабтың екінші дозасынан кейін бір нәрестеде байқалды, ол бесінші және жетінші дозаларды қабылдағаннан кейін анықталмайтын деңгейге дейін төмендеді.
Жүректің гемодинамикалық тұрғыдан маңызды, туа біткен кемістіктері бар ≤ 24 айлық 1287 бала пациенттер (639 — Синагис; 648 — плацебо) қатысқан плацебо-бақыланатын зерттеуде 5 реттік ай сайынғы Синагис препаратының 15 мг/кг дозалары РСВ инфекциясы бойынша ауруханаға жату жиілігін 45%-ға төмендетті (p = 0.003) (жүректің туа біткен кемістіктері бар пациенттерге жүргізілген зерттеулер). Пациенттер цианозбен және цианозы жоқ кемістіктері – патологиясы типіне сәйкес топтарға тең етіп бөлінді. РСВ-ауруларына қатысты ауруханаға жату жиілігі плацебо тобындағы пациенттер арасында 9.7%-ды және Синагис препаратының тобындағы пациенттердің арасында 5.3%-ды құрады. Екіншілік ақырғы нүктелер Синагис препаратының тобында, плацебо тобына қарағанда, РСВ-ауруымен байланысты ауруханаға жату күнінің жалпы саны (56%-ға азайды, р = 0.003), және 100 бала пациент оттекпен қосымша қамтамасыз етуді керек еткен РСВ-инфекциялар күнінің саны (73%-ға азайды, р = 0.014) сияқты көрсеткіштердің сенімді түрде азайғанын айғақтады.
Жүректің гемодинамикалық тұрғыдан маңызды туа біткен кемістіктері бар кішкентай балалардың қатысуымен ретроспективті бақыланатын зерттеулер барысында профилактика ретінде Синагис препаратын қабылдаған (1009) және қабылдамаған (1009), жүрек патологиясының ұқсас типі және жүрекке жасалалған түзету операция типі бірдей жастағы балаларда алғашқы күрделі жағымсыз құбылыстар (АКЖҚ: инфекция, аритмия және өліммен аяқталу) жиілігінің көрсеткіштерімен салыстыру жүргізілді. АКҚЖ сияқты аритмиялар және өліммен аяқталудың пайда болу жиілігі профилактика жүргізілген балалар мен профилактика жүргізілмеген балаларда ұқсас болды. Профилактика алған балаларда инфекциялық АКҚЖ пайда болу жиілігі, профилактика алмаған балалармен салыстырғанда, төмен болды. Зерттеу нәтижелері Синагис препаратымен профилактика алған, жүректің гемодинамикалық тұрғыдан маңызды туа біткен кемістіктері бар балаларда, ол жүргізілмеген балалармен салыстырғанда, күрделі инфекциялардың, күрделі аритмиялардың немесе өлімге әкелетін жағдайлардың пайда болуының жоғары қаупі байқалмағанын айғақтады.
Сұйық паливизумабты қолдану жөніндегі зерттеулер
Паливизумабтың сұйық және лиофилизацияланған түрлерін тікелей салыстыру мақсатында екі клиникалық зерттеу жүргізілді. Алғашқы зерттеуде шала туған 153 сәби әртүрлі ретпен препараттың екі түрін де қабылдады. Екінші зерттеуде өкпесінің созылмалы ауруы бар, шала туған 211 және 202 сәби, сәйкесінше, паливизумабтың сұйық және лиофилизацияланған түрлерін қабылдады. Қосымша екі зерттеуде сұйық паливизумаб күрделі шала туған нәрестелерде немесе артериялық қысымы төмендеген немесе гемодинамикалық тұрғыдан маңызды ЖИА бар балаларда РСВ-ауруының профилактикасы үшін моноклонды антиденеге баға беру үшін белсенді бақылау ретінде (3918 балада) пайдаланылды. Жағымсыз құбылыстардың жалпы жиілігі және сипаты, ЖҚ дамуының нәтижесінде препарат қабылдауды тоқтату және осы зерттеулерде тіркелген өліммен аяқталулар саны лиофилизацияланған түрлерді клиникалық өңдеу бағдарламасында байқалған осы көрсеткіштерге сәйкес келді. Өліммен аяқталғандар паливизумабты қолданумен байланыстырылмай саналды, осы зерттеулерде препаратқа жаңа жағымсыз реакциялар байқалған жоқ.
Шала туған сәбилер және шала туудан өкпенің созылмалы аурулары (ШӨСА) бар балалар: Солтүстік Америкада, Еуропалық одақта және басқа да 10 елде жүргізілген осы зерттеулерге ШӨСА бар 24 айлықтан аспаған пациенттер және зерттеуге қатыса бастаған сәтте жасы 6 айлық немесе одан кіші болған шала туған (жүктіліктің 35-аптасында және одан ерте туған) балалар қатысты. Жүректің гемодинамикалық тұрғыдан маңызды туа біткен кемістіктері бар пациенттер осы зерттеудің жиынтығынан шығарылды және басқа зерттеуде зерттелді. Осы зерттеулерде пациенттер зерттелетін моноклонды антиденеге (N=3329) баға беру үшін белсенді бақылау ретінде 15 мг/кг доза сұйық паливизумабпен (N=3306) 5 мәрте ай сайынғы инъекция қабылдау үшін рандомизацияланды. Препараттың қауіпсіздігі мен тиімділігін анықтау үшін пациенттерге 150 күн бойы бақылау жүргізілді. Паливизумаб қабылдаған пациенттердің тоқсан тоғыз пайызында зерттеу аяқталды, 97 %-ы барлық бес инъекцияны қабылдады. Негізгі ақырғы нүкте РСВ-ауруымен байланысты ауруханаға жату жиілігі болды. РСВ-ге байланысты павилизумаб тобында 3306 пациенттің 62-сі (1.9 %) ауруханаға жатқызылды. РСВ-аурулармен байланысты ауруханаға жату жиілігі ШӨСА бар пациенттердің 28/723 (3.9 %) және ШӨСА жоқ шала туған сәбилердің 34/2583 (1.3 %) құрады.
ЖСЖ бар пациентке жүргізілген 2 зерттеу: Солтүстік Америкада, Еуропалық одақта және басқа 4 елде 162 орталықта РСВ-нің екі маусымы ішінде жүргізілген осы зерттеуде гемодинамикалық тұрғыдан маңызды ЖСЖ бар 24 айлық жастағы немесе одан кішірек пациенттер зерттелді. Осы зерттеуде пациенттер зерттелетін моноклонды антиденеге (N=624) баға беру үшін белсенді бақылау ретінде 15 мг/кг доза сұйық паливизумабтың (N=612) 5 мәрте ай сайынғы инъекциясын қабылдауы үшін рандомизацияланды. Зерттеуге қатысушылар жүрек патологиясының (цианозды және тағы басқа да) типтері бойынша стратификацияланды және препараттың қауіпсіздігі мен тиімділігін анықтау үшін 150 күн бойы бақылауда болды. Паливизумаб қабылдағандардың тоқсан жеті пайызы зерттеуді аяқтады, 95%-ы барлық бес инъекцияны қабылдады. Негізгі ақырғы нүкте жағымсыз құбылыстардың және күрделі жағымсыз құбылыстардың жалпы саны болды, екінші ақырғы нүкте РСВ-аурумен байланысты ауруханаға жату жиілігі болды. РСВ-ға қатысты ауруханаға жату жиілігі паливизумаб тобындағы 612 пациенттің 16-сын (2.6 %) құрады.