Келесі дәрілік препараттарды өзара әрекеттесудің ауыр салдарының ықтимал дамуына байланысты мүлде қолдануға болмайды
Цизаприд, пимозид, астемизол және терфенадин.
CP-Кларен мен цизапридті бір уақытта қабылдайтын пациенттерде цизаприд деңгейінің жоғарылауы туралы хабарланды. Бұл QT аралығының ұзаруына және аритмияның пайда болуына әкелуі мүмкін, соның ішінде қарыншалық тахикардия, қарыншалық фибрилляция және «пируэт» типті қарыншалық тахикардия (torsades de pointes). Ұқсас әсерлер CP-Кларен мен пимозидті бір уақытта қабылдайтын пациенттерде байқалды.
Макролидтер терфенадиннің метаболизміне әсер етіп, қандағы терфенадин деңгейінің жоғарылауына әкеледі, кейде QT аралығының жоғарылауы, қарыншалық тахикардия, қарыншалық фибрилляция және «пируэт» типті қарыншалық тахикардия (torsades de pointes) сияқты аритмиялармен бірге жүреді. 14 сау еріктілермен зерттеу жүргізген кезде кларитромицин мен терфенадинді бір мезгілде қолдану қан сарысуындағы терфенадин қышқылының метаболит деңгейінің 2-3 есе жоғарылауына және QT аралығының ұзаруына әкелді, бұл ешқандай клиникалық маңызды әсер етпеді.
Ұқсас әсерлер астемизолды және басқа макролидтерді бір мезгілде қолдану кезінде байқалды.
Қастауыш алкалоидтары. Маркетингтен кейінгі зерттеулер кларитромицин мен эрготаминді немесе дигидроэрготаминді біріктіріп қабылдау қастауыштың тамырлардың түйілуі, орталық жүйке жүйесін қоса, аяқ-қол мен басқа тіндердің ишемиясы түрінде білінетін уытты әсеріне әкелетінін көрсетеді. СР-Кларен препаратын және қастауыш алкалоидтарын бір мезгілде тағайындауға болмайды.
Пероральді қолдануға арналған мидазолам
Мидазолам мен кларитромицинді таблеткаларда бір мезгілде қолданғанда (тәулігіне екі рет 500 мг), мидазоламның AUC мидазоламды пероральді қабылдағаннан кейін 7 есе өсті. Пероральді қолдануға арналған мидазоламды және кларитромицинді бір мезгілде тағайындауға болмайды.
ГМГ-КоА-редуктаза тежегіштері (статиндер). Препаратты бір мезгілде қабылдау. CP-Кларен-ді ловастатинмен немесе симвастатинмен бірге қолдануға болмайды («Қолдануға болмайтын жағдайлар» бөлімін қараңыз), өйткені олар CYP3A4 метаболизденеді және кларитромицинмен бір мезгілде емдеу олардың плазмадағы концентрациясының жоғарылауын тудырады, бұл миопатия мен рабдомиолиздің даму қаупін арттырады. Осы статиндермен бірге кларитромицин қабылдаған пациенттерде рабдомиолиз жағдайлары туралы мәліметтер бар. Егер СР-Кларен препаратын қолдану міндетті болса, онда СР-Кларен қолдану уақытында ловастатинді немесе симвастатинді қабылдауды тоқтату қажет.
СР-Кларен статиндермен сақтықпен тағайындау керек. Егер СР-Кларен препараты мен статиндерді бір мезгілде қолдану қажет болса, статиннің ең аз тіркелген дозасын тағайындау ұсынылады. CYP3A метаболизденбейтін, флувастатин сияқты статинді тағайындауды қарастырған жөн. Миопатияның белгілері мен симптомдарын анықтау үшін пациенттердің жағдайын бақылау қажет.
Ломитапид
Трансаминазалар деңгейінің едәуір жоғарылауына байланысты кларитромицинді ломитапидпен бір мезгілде қабылдауға болмайды.
Басқа дәрілік препараттардың СР-Кларен-ге әсері
Бақылау деректері ревматоидты артритпен ауыратын пациенттерде азитромицинді гидроксихлорохинмен бір мезгілде қолдану жүрек-қан тамырлары аурулары мен жүрек-қан тамырлары өлімі қаупінің жоғарылауымен байланысты екенін көрсетті. Гидроксихлорохинмен немесе хлорохинмен біріктірілген басқа макролидтерді қолданудың ықтимал ұқсас қаупіне байланысты гидроксихлорохин немесе хлорохин қабылдаған кез келген пациенттерге <кларитромицин/эритромицин> тағайындамас бұрын пайда мен қауіптің арақатынасын мұқият өлшеу керек.
CYP3A индукциялайтын препараттар (мысалы, рифампицин, фенитоин, карбамазепин, фенобарбитал, шайқурай) кларитромицин метаболизмін жеделдетуі мүмкін. Бұл кларитромициннің өтпелі емдік деңгейіне және оның тиімділігінің төмендеуіне әкелуі мүмкін. Одан өзге, CYP3A4 жоғарылататын басқа дәрілік заттардың деңгейлерін қадағалау қажет болуы мүмкін, олар кларитромициннің CYP3A4-ға тежейтін әсері салдарынан жоғарылауы мүмкін. Рифабутин мен СР-Кларен препаратын бір мезгілде қабылдау рифабутин деңгейінің жоғарылауына және увеит қаупінің жоғарылауымен сарысудағы кларитромицин концентрациясының төмендеуіне әкелді.
Төменде көрсетілген препараттар қан сарысуындағы кларитромицин концентрациясына әсер етеді немесе әсер етеді деп болжанады. CP-Кларен препаратының дозасын түзету немесе емдеудің балама нұсқаларын қарастыру қажет болуы мүмкін
Эфавиренз, невирапин, рифампицин, рифабутин және рифапентин
Эфавиренц, невирапин, рифампицин, рифабутин және рифапентин сияқты P450 цитохромының метаболикалық жүйесінің күшті индукторлары кларитромициннің метаболизмін жеделдете алады, осылайша оның белсенді метаболитінің (14-OH-кларитромицин) концентрациясын арттыра отырып, плазмадағы концентрациясын төмендетеді. Әр түрлі бактерияларға қатысты кларитромицин мен 14-OH-кларитромициннің микробиологиялық белсенділігі әртүрлі болғандықтан, СР-Кларен препаратын және цитохром Р450 ферменттерінің индукторларын бір мезгілде қабылдау қажетті емдік әсерге қол жеткізуге кедергі келтіруі мүмкін.
Этравирин:
Этравирин қабылдаған кезде СР-Кларен препаратының экспозициясы төмендейді, ал оның белсенді метаболиті 14-OH-кларитромициннің концентрациясы жоғарылайды. Себебі 14-OH-кларитромицин аз белсенді Mycobacterium avium кешені (MAC), препараттың осы қоздырғышқа қатысты жалпы тиімділігі өзгеруі мүмкін. Осы себепті, MAC емдеу үшін емдеудің балама нұсқаларын қарастырған жөн.
Флуконазол
21 сау еріктіде күніне 200 мг флуконазол мен күніне екі рет 500 мг кларитромицинді бір мезгілде қабылдау орташа тепе-теңдік минималды кларитромицин концентрациясының (Cmin) және қисық астындағы ауданының (AUC) тиісінше 33% және 18% жоғарылауына әкелді.
Флуконазолды бір мезгілде қолданған кезде белсенді метаболит 14-ОН-кларитромициннің тепе-теңдік концентрациясы айтарлықтай өзгерген жоқ. СР-Кларен препаратының дозасын түзету қажет емес.
Ритонавир
Фармакокинетикасын зерттеу әр сегіз сағат сайын 200 мг ритонавирді және әр 12 сағат сайын 500 мг СР-Кларен препаратын бір мезгілде қабылдау кларитромицин метаболизмінің айтарлықтай төмендеуіне әкелетінін көрсетті. Бұл ретте ритонавирді бір мезгілде тағайындау кезінде кларитромициннің Cmax 31%-ға, Cmin 182%- ға, AUC 77%-ға өсті. 14-OH-кларитромициннің түзілуінің іс жүзінде толық тежелуі байқалды. Кең емдік диапазонға байланысты бүйрек функциясы қалыпты пациенттерде CP-Кларен препаратының дозасын азайту қажет емес. Бүйрек жеткіліксіздігі бар пациенттерде дозаны түзету қажет: креатинин клиренсі (КК) 30-60 мл/мин пациенттер үшін СР-Кларен препаратының дозасын 50%-ға төмендету қажет. КК <30 мл/мин бар пациенттер үшін СР-Кларен дозасын 75%-ға төмендету қажет. СР-Кларен препаратының тәулігіне 1 г-нан асатын дозаларын ритонавирмен бірге қолдануға болмайды. Дозасын осыған ұқсас түзетулерді ритонавирді атазанавир мен саквинавирді қоса, АИТВ протеазасының басқа тежегіштерімен бірге фармакокинетикалық күшейткіш ретінде қолданғанда, бүйрек функциясының бұзылуы бар пациенттерде жүргізу керек.
СР-Кларен препаратының басқа дәрілік препараттарға әсері
Аритмияға қарсы препараттар.
Маркетингтен кейінгі тәжірибеде кларитромицин мен хинидин немесе дизопирамидті бір мезгілде қабылдаған кезде «пируэт» типті қарыншалық тахикардия (torsades de pointes) жағдайлары тіркелді.
СР-Кларен препаратын осы препараттармен бір мезгілде қабылдаған кезде QT аралығының ұзаруын уақтылы анықтау үшін ЭКГ-мониторинг жүргізу ұсынылады. СР-Кларен препаратымен емдеу кезінде осы препараттардың қан сарысуындағы концентрациясын бақылау керек. Сондай-ақ, кларитромицин мен дизопирамидті бір мезгілде қабылдаған кезде гипогликемия жағдайлары туралы есептер бар. СР-Кларен препаратын және дизопирамидті бір мезгілде қабылдаған кезде қандағы глюкоза деңгейін бақылау керек.
Пероральді гипогликемиялық заттар және инсулин.
Натеглинид және репаглинид сияқты жекелеген гипогликемиялық заттармен және СР-Кларен препаратымен бір мезгілде қолданғанда CYP3A4 энзимін тежеуін тудыруы мүмкін, соның салдарынан оларды бір мезгілде қабылдаған кезде гипогликемия дамуы мүмкін. Глюкоза деңгейін мұқият бақылау ұсынылады.
CYP3A-байланысты өзара әрекеттесулер.
CYP3A ферментінің тежегіші ретінде белгілі CP-Кларен препаратын және CYP3A бастапқы метаболизденетін препаратты бір мезгілде қолдану соңғысының қан плазмасындағы концентрациясының жоғарылауына әкелуі мүмкін, бұл өз кезегінде оның емдік әсері мен жағымсыз реакцияларын күшейтуі немесе ұзартуы мүмкін.
CP - Кларен препаратын қолданғанда, CYP3A субстраттарын қабылдайтын пациенттерде, әсіресе соңғыларында тар емдік диапазон болса (мысалы, карбамазепин) және/немесе осы энзиммен экстенсивті метаболизденсе сақ болу керек.
CP-Кларенді бір мезгілде қолданатын пациенттерде CYP3A метаболизденетін дәрілік заттардың дозасын өзгерту және мүмкіндігінше сарысулық концентрациясын мұқият бақылау қажет болуы мүмкін.
Келесі дәрілік препараттар немесе препараттар топтары бірдей CYP3A изоферментімен метаболизденетіні белгілі немесе болжанады: альпразолам, астемизол, карбамазепин, цилостазол, цизаприд, циклоспорин, дизопирамид, мүйізгек алкалоидтары, ловастатин, метилпреднизолон, мидазолам, омепразол, пероральді антикоагулянттар (мысалы, варфарин, ривароксабан, апиксабан, эдоксабан) атипті антипсихотикалық препараттар (мысалы, кветиапин), пимозид, хинидин, рифабутин, силденафил, симвастатин, такролимус, терфенадин, триазолам және винбластин, бірақ бұл тізім толық емес. Ұқсас өзара әрекеттесу механизмі Р450 цитохром жүйесінің басқа изоферментімен метаболизденетін фенитоин, теофиллин және вальпроатты қолданғанда байқалады.
Тікелей әсер ететін пероральді антикоагулянттар (DOAC)
DOAC дабигатран гликопротеин-P (P-gp), эффлюксті ақуыз-транспортер үшін субстрат болып табылады. CYP3A4 метаболизміне қатысатын ривароксабан, апиксабан мен эдоксабан да P-gp үшін субстрат болып табылады. Кларитромицинді осы препараттармен, әсіресе қан кету қаупі жоғары пациенттерге бір мезгілде тағайындағанда сақ болу ұсынылады.
Омепразол.
СР-Кларен (әр 8 сағат сайын 500 мг) және омепразол (күніне 40 мг) қабылдаған ересек сау еріктілерде зерттеу нәтижелері бар. СР-Кларен препаратымен бір мезгілде қабылдаған кезде плазмадағы омепразолдың тепе-теңдік концентрациясының жоғарылауы байқалды (Cmax, AUC0-24 және t1/2 сәйкесінше 30%, 89% және 34% өсті). Асқазандағы 24 сағаттағы pH орташа мәні омепразолды бөлек қабылдаған кезде 5,2 және омепразолды СР-Кларен препаратымен бір мезгілде қабылдаған кезде 5,7 құрады.
Силденафил, тадалафил және варденафил.
Осы фосфодиэстераза тежегіштерінің әрқайсысы кем дегенде ішінара CYP3A қатысуымен метаболизденеді, ал CYP3A бір уақытта қабылданған кларитромицинмен тежелуі мүмкін. CP-Кларен мен силденафилді, тадалафилді немесе варденафилді бір мезгілде қабылдау фосфодиэстераза тежегішінің экспозициясының жоғарылауына әкелуі мүмкін. Осы препараттарды СР-Кларен препаратымен бір мезгілде қолданғанда силденафил, тадалафил немесе варденафил дозасын төмендету туралы мәселені қарастыру қажет.
Теофиллин, карбамазепин.
Клиникалық зерттеулердің нәтижелері осы препараттардың кез келгенін СР-Кларен препаратымен бір мезгілде қабылдаған кезде теофиллиннің немесе карбамазепиннің айналымдағы концентрациясының шамалы, бірақ статистикалық маңызды (p≤0,05) жоғарылауы бар екенін көрсетеді.
Толтеродин негізінен Р450 (CYP2D6) цитохромының 2D6-изоформасы арқылы метаболизденеді. Алайда, CYP2D6 жоқ пациенттерде метаболизм CYP3A арқылы жүреді. Бұл популяцияда CYP3A бәсеңдеуі толтеродиннің плазмалық концентрациясының айтарлықтай жоғарылауына әкеледі. Мұндай пациенттер үшін толтеродин дозасын төмендету CYP3A тежегіштерімен, мысалы, CP-Кларенмен қолданған кезде қажет болуы мүмкін.
Триазолобензодиазепиндер (мысалы, алпразолам, мидазолам, триазолам).
Мидазолам мен кларитромицин таблеткаларын бір мезгілде тағайындағанда (күніне екі рет 500 мг), мидазоламның AUC вена ішіне мидазолам енгізгенде 2.7 есе өсті. Мидазоламды СР-Кларен препаратымен вена ішіне қолданғанда дозаны уақтылы түзету үшін пациенттің жай-күйіне мұқият мониторинг жүргізу керек.
Мидазоламды енгізудің оромукозальді жолы кезінде препараттың жүйеалдылық элиминациясы жоққа шығарылуы мүмкін, мұның мидазоламды пероральді емес, вена ішіне енгізген кезде байқалатынға ұқсас өзара әрекеттесуге алып келу ықтималдығы зор.
CYP3A метаболизденетін басқа бензодиазепиндерді, соның ішінде триазолам мен альпразоламды қолданғанда бірдей сақтық шараларын сақтау керек. Элиминациясы CYP3A-ға тәуелсіз бензодиазепиндер үшін (темазепам, нитразепам, лоразепам) СР-Кларен препаратымен клиникалық маңызды өзара әрекеттесудің дамуы екіталай.
Кларитромицин мен триазоламды бір мезгілде қолдану кезінде дәрілік өзара әрекеттесу және орталық жүйке жүйесінің жағымсыз әсерлерінің (ұйқышылдық және сананың шатасуы сияқты) дамуы туралы маркетингтен кейінгі хабарламалар бар. ОЖЖ тарапынан фармакологиялық әсерлердің ұлғаю мүмкіндігін ескере отырып, пациенттің жағдайын бақылау қажет.
Басқа дәрілік препараттармен өзара әрекеттесу
Колхицин
Колхицин CYP3A үшін де, Р-гликопротеинді тасымалдаушы ақуыз (Pgp) үшін де субстрат болып табылады. CP-Кларен және басқа макролидтер CYP3A және Р-гликопротеин тежегіштері екені белгілі. СР-Кларен препаратын және колхицинді, кларитромицинмен Р-гликопротеинді және/немесе CYP3A-ны бір мезгілде қолдану колхицин экспозициясының жоғарылауына әкелуі мүмкін. СР-Кларен және колхицин препараттарын бір мезгілде қабылдауға болмайды («Қолдануға болмайтын жағдайлар» және «Айрықша нұсқаулар» бөлімдерін қараңыз).
Гидроксихлорохин және хлорохин:
Кларитромицинді жүрек аритмиясын және күрделі қолайсыз жүрек-қантамырлары құбылыстарын тудыру ықтималдығына байланысты QT аралығын ұзартуымен белгілі осы препараттарды қабылдайтын пациенттерге сақтықпен қолдану керек.
Дигоксин
Дигоксин Р-гликопротеин тасымалдаушы ақуыздың (Pgp) субстраты болып табылады. Кларитромицин Pgp тежеуге қабілетті екені белгілі. Кларитромицин мен дигоксинді бір мезгілде қолданғанда, Pgp кларитромицинмен тежелуі дигоксин экспозициясының жоғарылауына әкелуі мүмкін. Маркетингтен кейінгі бақылауда дигоксинмен бір мезгілде СР-Кларен қабылдайтын пациенттердің қан сарысуындағы дигоксин концентрациясының жоғарылауы туралы хабарланды. Кейбір пациенттерде дигиталистік уыттану белгілері пайда болды, соның ішінде өлімге әкелуі мүмкін аритмия. Дигоксин мен СР-Кларенді бір мезгілде қабылдайтын пациенттердің қан сарысуындағы дигоксин концентрациясын мұқият бақылау керек.
Зидовудин.
СР-Кларен препаратын таблеткаларда және зидовудинді АИТВ жұқтырған ересек пациенттерде бір мезгілде қабылдау зидовудиннің тепе-теңдік концентрациясының төмендеуіне әкелуі мүмкін. СР-Кларен бір мезгілде пероральді тағайындалған зидовудиннің сіңуіне кедергі келтіретіндіктен, СР-Кларен препараты мен зидовудинді қабылдау арасындағы 4 сағаттық аралықты сақтау арқылы оны айтарлықтай болдырмауға болады. Бұл өзара әрекеттесу кларитромицин суспензиясын зидовудинмен немесе дидеоксиинозинмен бір мезгілде қабылдайтын АИТВ жұқтырған балаларда болмайды. Кларитромицинді вена ішіне инфузия түрінде тағайындаған жағдайда мұндай өзара әрекеттесу ықтималдығы өте аз.
Фенитоин және вальпроат.
CYP3A тежегіштерінің, соның ішінде кларитромициннің CYP3A метаболизденетін деп саналмайтын дәрілік заттармен (мысалы, фенитоин мен вальпроат) өзара әрекеттесуі туралы өздігінен немесе жарияланған есептер болды. Мұндай препараттарды СР-Кларен препаратымен бір мезгілде тағайындағанда олардың сарысудағы деңгейін анықтау ұсынылады. Бұл препараттардың сарысудағы концентрациясының жоғарылауы туралы хабарланды.
Тікелей әсер ететін пероральді антикоагулянттар (DOAC)
DOAC дабигатран және эдоксабан препараттары P-gp тасымалдаушысының субстраттары болып табылады. Ривароксабан және апиксабан CYP3A4 арқылы метаболизденеді және сонымен қатар Pgp үшін субстраттар болып табылады. Кларитромицинді осы препараттармен бір мезгілде қолданғанда, әсіресе қан кету қаупі жоғары пациенттерде сақ болу керек.
Сондай-ақ, кларитромицинді қастауыш алкалоидтарымен, пероральді мидазоламмен, негізінен CYP3A4 метаболизденетін ГМГ КoA-редуктаза тежегіштерімен (мысалы, ловастатинмен және симвастатинмен), колхицинмен, тикагрелормен, ивабрадин және ранолазинмен қолдану қарсы көрсетілімді.
Кортикостероидтар
Кларитромицинді жүйелі және ингаляциялық кортикостероидтармен бір мезгілде қолданғанда сақ болу керек, олар кортикостероидтардың жүйелік әсерінің әлеуетті күшеюіне байланысты негізінен CYP3A арқылы метаболизденеді. Бір мезгілде қолданған кезде пациенттер жүйелік кортикостероидтардың жағымсыз әсерлеріне мұқият бақылауда болуы керек.
Екі жақты бағытталған дәрілік өзара әрекеттесуі
Атазанавир
Атазанавир мен кларитромицин CYP3A субстраттары мен тежегіштері болып табылады. Бұл препараттар арасында екі жақты өзара әрекеттесудің дәлелі бар. СР-Кларен препаратын (күніне екі рет 500 мг) атазанавирмен (күніне бір рет 400 мг) бір мезгілде қолдану кларитромицин экспозициясының екі есе артуына, 14-OH-кларитромицин экспозициясының 70%-ға төмендеуіне және атазанавирдің AUC 28%-ға ұлғаюына әкелді. Кең емдік диапазонға байланысты бүйрек функциясы қалыпты пациенттерде СР-Кларен препаратының дозасын төмендету қажет емес. Бүйрек жеткіліксіздігінің орташа дәрежесі бар пациенттер үшін (креатинин клиренсі 30-дан 60 мл/мин-ге дейін) СР-Кларен препаратының дозасы 50%-ға төмендетілуі тиіс. Креатинин клиренсі 30 мл/мин кем пациенттер үшін СР-Кларен препаратының дозасы тиісті дәрілік түрді пайдалану арқылы 75%-ға төмендетілуі тиіс. CP-Кларен тәулігіне 1000 мг-нан жоғары дозаларын, протеаза тежегіштерімен бір мезгілде қолдануға болмайды.
Кальций өзекшелерінің блокаторлары
Артериялық гипотензияның даму қаупіне байланысты CYP3A4 метаболизденетін кальций өзекшелерінің блокаторларымен (мысалы, верапамил, амлодипин, дилтиазем) бір мезгілде СР-Кларенді сақтықпен қолдану керек. Өзара әрекеттесу кезінде кларитромициннің де, кальций өзекшелерінің блокаторларының да плазмалық концентрациясы жоғарылауы мүмкін. Кларитромицин мен верапамилді бір мезгілде қабылдаған пациенттерде артериялық гипотензия, брадиаритмия және лактоацидоз байқалды.
Итраконазол
Итраконазол мен кларитромицин CYP3A субстраттары мен тежегіштері болып табылады, нәтижесінде екі жақты дәрілік өзара әрекеттесу пайда болады. Кларитромицин итраконазолдың плазмалық деңгейін жоғарылатуы мүмкін, ал итраконазол қан плазмасындағы кларитромицин деңгейін жоғарылатуы мүмкін. Итраконазол мен СР-Кларенді бір мезгілде қолданған кезде пациенттер күшейтілген немесе ұзартылған фармакологиялық әсердің көріністері мен белгілерін анықтау үшін дәрігердің мұқият бақылауында болуы керек.
Саквинавир
Саквинарир мен кларитромицин CYP3A субстраттары мен тежегіштері болып табылады және осы препараттар арасында екі жақты өзара әрекеттесудің дәлелі бар. 12 сау еріктілерге жүргізілген зерттеу СР-Кларен препаратын (күніне екі рет 500 мг) және саквинавирді (жұмсақ желатинді капсулаларда, күніне үш рет 1200 мг) бір мезгілде қабылдау саквинавирді бөлек қабылдаумен салыстырғанда саквинавирдің AUC және Cmax тепе-теңдік көрсеткіштерінің 177% және 187%-ға артқанын көрсетті. Кларитромициннің AUC және Cmax препараты CP-Кларен препаратын бөлек қабылдағанда байқалған көрсеткіштермен салыстырғанда шамамен 40%-ға өсті. Егер екі дәрілік зат та бір мезгілде шектеулі уақыт аралығында және зерттелген дозаларда/ дәрілік формаларда қолданылса, дозаларды түзетудің қажеті жоқ. Жұмсақ желатинді капсулаларды қолданумен дәрілік өзара әрекеттесуді зерттеу нәтижелері қатты желатинді капсулалар түрінде саквинавирді қолданғанда байқалатын әсерлерге сәйкес келмеуі мүмкін. Тек саквинавирмен дәрілік өзара әрекеттесуді зерттеу нәтижелері саквинавир/ритонавирмен емдеуде байқалатын әсерлерге сәйкес келмеуі мүмкін. Саквинавирді ритонавирмен бірге қолданған кезде ритонавирдің кларитромицинге ықтимал әсерін ескеру қажет.
Кортикостероидтар
Кларитромицинді жүйелі және ингаляциялық кортикостероидтармен бір мезгілде қолданғанда сақ болу керек, олар кортикостероидтардың жүйелік әсерінің әлеуетті күшеюіне байланысты негізінен CYP3A арқылы метаболизденеді. Бір мезгілде қолданған кезде пациенттер жүйелік кортикостероидтардың жағымсыз әсерлеріне мұқият бақылауда болуы керек.
Үйлесімсіздігі
Деректер жоқ.