Биологиялық препарат.
Әсер ету механизмі
Устекинумаб толығымен адамнан алынған, IgG1к моноклональді антиденелер болып табылады, олар адамдағы ИЛ-12 (интерлейкина-12) және ИЛ-23 цитокиндерінің р40 ақуыздық суббірліктерімен жоғары аффинділікпен және ерекшелікпен байланысады. Устекинумаб адамнан алынған ИЛ-12 және ИЛ-23 биологиялық белсенділігін тежейді, бұл цитокиндердің ИЛ-12R1-рецепторлы ақуызбен, иммундық жасушалардың бетінде экспрессияланатын байланыстырылуына кедергі жасайды. Устекинумаб жасушалардың бетінде ИЛ-12R1 рецепторларымен байланысты ИЛ-12 немесе ИЛ-23-пен байланыса алмайды. Осылайша, устекинумаб осы рецепторларды экспрессиялайтын жасушаларда комплементарлық немесе антиденеге тәуелді цитоуыттылықты күшейтуге бейім емес. ИЛ-12 және ИЛ-23 белсендірілген антиген-презентациялайтын жасушалармен, мысалы макрофагтармен және дендритті жасушалармен секрецияланатын гетеродимерлі цитокиндер болып табылады. ИЛ-12 және ИЛ-23 табиғи киллерлерді (NK-жасушаларды) белсендіруге және т-Хелпер 1 (Th1) фенотипі бойынша CD4+ Т-жасушаларды дифференциациялауға/белсендіруге қатыса отырып, иммундық функцияға қосылады, ал ИЛ-23 17 (Th17) типті т-Хелпердің белсенділігін индукциялайды. Дегенмен, ИЛ-12 және ИЛ-23 аномалиялық реттелуі псориаз, псориаздық артрит, Крон ауруы және ойық жаралы колит сияқты иммундық-шартты аурулармен байланысты болды. Устекинумаб p40 интерлейкиндердің ИЛ-12 және ИЛ-23 суббірліктерін байланыстыру және Th1 және Th17 цитокиндері түзілуінің бұзу арқылы псориазға, псориаздық артритке, Крон ауруы мен ойық жаралы колитке клиникалық әсер етеді, бұл осы аурулардың патогенезінде негізгі буын болып табылады.
Крон ауруы бар пациенттерде устекинумабпен емдеу индукция фазасы кезінде С-реактивті ақуыз (CRP) бен нәжістегі кальпротектинді қоса, қабыну маркерлерінің азаюына алып келді, ол содан кейін демеуші фаза бойында сақталады. Зерттеудің кеңеюі кезінде С-реактивті ақуыз деңгейі бағаланды және демеуші фаза кезінде байқалған төмендеу 252-ші аптаға дейін сақталды.
Ойық жаралы колиті бар пациенттерде устекинумабпен емдеу индукция фазасы кезінде нәжістегі С-реактивті ақуыз (CRP) мен кальпротектинді қоса, қабыну маркерлерінің азаюына әкелді, ол кейін демеуші фаза бойы және зерттеуді 200-ші аптаға дейін ұзарту кезінде сақталады.
Иммунизация
Псориаз 2 (PHOENIX 2) ұзақ мерзімді қосымша зерттеу процесінде Стелара препаратын қабылдаған ересек пациенттер, кем дегенде 3.5 жыл бойы псориаздың жүйесіз емінің бақылау тобының жауабына ұқсас пневмокококкты полисахаридті және сіреспе вакциналарына иммундық жауап көрсетті. Ересек пациенттердің ұқсас санында пневмококқа қарсы және сіреспеге қарсы антиденелердің қорғағыш деңгейлері анықталды және антиденелердің титрлары Стелара препаратын қабылдаған пациенттер мен бақылау тобының пациенттерінде ұқсас болды.
Клиникалық тиімділігі
Түйіндақты псориаз (ересектер)
Стелара препаратын қолданудың қауіпсіздігі мен тиімділігі псориаздың орташа және ауыр түрі бар 1996 пациентте, екі рандомизацияланған, салыстырмалы жасырын, плацебо-бақыланатын зерттеулерде бағаланды. Зерттеуге жүйелік ем немесе фототерапия көрсетілген пациенттер қатысты. Сонымен қатар, белсенді-бақыланатын зерттеуде рандомизацияланған жасырын сарапшы псориаздың орташа және ауыр түрі бар пациентерге устекинумабтың және этанерцепттің әсерін салыстырды, оларда циклоспоринге, метотрексатқа немесе PUVA-ға талапқа сай емес жауабы жоқ, көтере алмаушылық немесе қарсы көрсетілімдері бар.
Псориазды емдеу кезінде 1-зерттеуге (PHOENIX 1) 766 пациент қатысты, олардың 53% - ы не емдеуге жауап бермейді немесе жүйелік емнің басқа түрін қолдануға көтере алмаушылық немесе қарсы көрсетілімдері бар. Устекинумаб қабылдауға рандомизацияланған пациенттер 0 аптада, 4 аптада препараттың 45 мг және 90 мг дозасын қабылдады, содан кейін әр 12 апта сайын осындай дозада қабылдады. Плацебо қабылдауға 0 аптада және 4-аптада рандомизацияланған пациенттер устекинумабқа (45мг немесе 90 мг доза) 12-ші және 16-шы аптада ауыстырылып, кейіннен әрбір 12 апта сайын дозаланады. Бастапқыда устекинумаб қабылдауға рандомизацияланған және 28-ші және 40-шы аптада псориаздың (PASI) 75 (индекске сәйкес сауығу деңгейі аурудың бастапқы деңгейіне қатысты кем дегенде 75% құрайды) таралуы мен ауырлығының индексін берген пациенттер 12 апта сайын устекинумаб қабылдауға немесе плацебо қабылдауға (яғни емдеуді тоқтатуға) қайта рандомизацияланған. 40-шы аптада плацебо қабылдауға қайта рандомизацияланған пациенттер PASI 50% көрсеткішінде бастапқы дозалау сызбасы бойынша устекинумабқа өтеді. Барлық пациенттерге зерттелетін емді алғаш енгізгеннен кейін 76 аптаға дейін емделуде сүйемелдеу қамтамасыз етілді.
Псориазды емдеу кезінде 2-зерттеуге (PHOENIX 2) 1230 пациент қатысты, олардың 61% - ы не емдеуге жауап бермейді немесе жүйелік емнің басқа түрін қолдануға көтере алмаушылығы немесе қарсы көрсетілімдері бар. Устекинумаб қабылдауға рандомизацияланған пациенттер аптаның басында, 4 аптада препараттың 45 мг және 90 мг дозасын қабылдады, содан кейін 16 аптада қосымша доза қабылдады. Плацебо қабылдауға аптаның басында және 4-аптада рандомизацияланған пациенттер устекинумабқа (45мг немесе 90 мг доза) 12-ші және 16-шы аптада ауыстырылды. Барлық пациенттерге зерттелетін емді алғаш енгізгеннен кейін 52 аптаға дейін емдеуде қатар жүру қамтамасыз етілді.
Псориазды емдеу кезінде 3 зерттеуге (ACCEPT) псориаздың орташа және ауыр түрлері бар 903 пациент қатысты, оларда жүйелі емнің басқа түрлеріне талапқа сай емес жауап, көтере алмаушылық немесе қарсы көрсетілімдер байқалды, бұл ретте устекинумаб пен этанерцептті қабылдаудың тиімділігі мен қауіпсіздігі салыстырылды. Зерттеудің 12 апталық белсенді-бақыланатын бөлігі кезінде пациенттер этанерцепт (аптасына екі рет 50 мг), 0 аптада және 4 аптада 45 мг дозада устекинумаб немесе 0 аптада және 4 аптада 90 мг дозада устекинумаб қабылдауға рандомизацияланған.
Аурудың негізгі сипаттамасы PASI 17-18 индексінің орташа базалық мәні бар, Дене беткейі ауданының орташа базалық мәні (BSA) ≥ 20, Тері аурулары кезіндегі өмір сапасының орташа индексі (DLQI) 10-нан 12-ге дейінгі 1 және 2 зерттеулеріндегі псориазды емдеудің барлық зерттеу топтарында жалпы бірдей. Пациенттердің шамамен үштен бірінде (1-зерттеу) және төрттен бірінде (2-зерттеу) қатар жүретін псориаздық артрит болды. Аурудың ұқсас ауырлығы 3-зерттеуге қатысқан пациенттерде де атап өтілді.
12-ші аптадағы бастапқы деңгеймен салыстырғанда PASI 75% индекс деңгейіне жеткен пациенттердің үлесі осы зерттеулердегі бастапқы соңғы нүкте болды (2 және 3 кестені қараңыз).
2 кесте. 1 зерттеуде (PHOENIX 1) және 2 зерттеуде (PHOENIX 2) псориазды
емдеу кезіндегі клиникалық тиімділік бойынша түйіндеме
12 апта 2 доза (0 апта және 4 апта) — 28 апта 3 доза (0 апта, 4 апта және 16 апта)
Плацебо — 45 мг — 90 мг — 45 мг — 90 мг
Псориазды емдеу 1 зерттеу
Рандомизацияланған пациенттердің саны — 255 — 255 — 256 — 250 — 243
PASI 50, N (%) — 26 (10%) — 213 (84%)a — 220 (86%) a — 228 (91%) — 234 (96%)
PASI 75, N (%) — 8 (3%) — 171 (67%) a — 170 (66%) a — 178 (71%) — 191 (79%)
PASI 90, N (%) — 5 (2%) — 106 (42%) a — 94 (37%) a — 123 (49%) — 135 (56%)
Теңдестірілген немесе ең төменгі PGAb үшін, N (%) — 10 (4%) — 151 (59%) a — 156 (61%) a — 146 (58%) — 160 (66%)
Дене салмағы ≤ 100 кг пациенттердің саны — 166 — 168 — 164 — 164 — 153
PASI 75, N (%) — 6 (4%) — 124 (74%) — 107 (65%) — 130 (79%) — 124 (81%)
Дене салмағы ˃ 100 кг пациенттердің саны — 89 — 87 — 92 — 86 — 90
PASI 75, N (%) — 2 (2%) — 47 (54%) — 63 (68%) — 48 (56%) — 67 (74%)
Псориазды емдеу 2 зерттеу
Рандомизацияланған пациенттердің саны — 410 — 409 — 411 — 397 — 400
PASI 50, N (%) — 41 (10%) — 342 (84%) a — 367 (89%) a — 369 (93%) — 380 (95%)
PASI 75, N (%) — 15 (4%) — 273 (67%) a — 311 (76%) a — 276 (70%) — 314 (79%)
PASI 90, N (%) — 3 (1%) — 173 (42%) a — 209 (51%) a — 178 (45%) — 217 (54%)
Теңдестірілген немесе ең төменгі PGAb үшін, N (%) — 18 (4%) — 277 (68%) a — 300 (73%) a — 241 (61%) — 279 (70%)
Дене салмағы ≤ 100 кг пациенттердің саны — 290 — 297 — 289 — 287 — 280
PASI 75, N (%) — 12 (4%) — 218 (73%) — 225 (78%) — 217 (76%) — 226 (81%)
Дене салмағы ˃ 100 кг пациенттердің саны — 120 — 112 — 121 — 110 — 119
PASI 75, N (%) — 3 (3%) — 55 (49%) — 86 (71%) — 59 (54%) — 88 (74%)
• p < 0.001 устекинумаб үшін 45 мг немесе 90 мг плацебомен (ПБО) салыстырғанда.
• PGA = Дәрігердің жалпы бағасы
3 кесте. Псориазды емдеудің 12-аптасындағы клиникалық тиімділігі
бойынша түйіндеме 3 зерттеу (ACCEPT)
Псориазды емдеу 3 зерттеуЭтанерцепт 24 доза (аптасына екі рет 50 мг)Устекинумаб 2 доза (0 апта және 4 апта)45 мг90 мгРандомизацияланған пациенттердің саны347209347PASI 50, N (%)286 (82%)181 (87%)320 (92%) aPASI 75, N (%)197 (57%)141 (67%)b256 (74%) aPASI 90, N (%)80 (23%)76 (36%) a155 (45%) aТеңдестірілген немесе ең төменгі үшін PGAb, N (%)170 (49%)136 (65%) a245 (71%) aДене салмағы ≤ 100 кг пациенттердің саны251151244 PASI 75, N (%)154 (61%)109 (72%)189 (77%)Дене салмағы ˃ 100 кг пациенттердің саны9658103 PASI 75, N (%)43 (45%)32 (55%)67 (65%)p < 0.001 устекинумаб үшін 45 мг немесе 90 мг плацебомен (ПБО) салыстырғанда.p = 0.012 этанерцептпен салыстырғанда 45 мг устекинумаб үшін.Псориазды емдеу 3 зерттеуЭтанерцепт 24 доза (аптасына екі рет 50 мг)Устекинумаб 2 доза (0 апта және 4 апта)45 мг90 мгРандомизацияланған пациенттердің саны347209347PASI 50, N (%)286 (82%)181 (87%)320 (92%) aPASI 75, N (%)197 (57%)141 (67%)b256 (74%) aPASI 90, N (%)80 (23%)76 (36%) a155 (45%) aТеңдестірілген немесе ең төменгі үшін PGAb, N (%)170 (49%)136 (65%) a245 (71%) aДене салмағы ≤ 100 кг пациенттердің саны251151244 PASI 75, N (%)154 (61%)109 (72%)189 (77%)Дене салмағы ˃ 100 кг пациенттердің саны9658103 PASI 75, N (%)43 (45%)32 (55%)67 (65%)p < 0.001 устекинумаб үшін 45 мг немесе 90 мг плацебомен (ПБО) салыстырғанда.p = 0.012 этанерцептпен салыстырғанда 45 мг устекинумаб үшін.
1 зерттеу нәтижелері бойынша емдеуді тоқтатқан пациенттермен салыстырғанда емдеуді тоқтатпаған пациенттерде PASI индексінің мәні айтарлықтай жоғары болды
(p < 0.001). Осындай нәтижелер устекинумабтың әрбір дозасы үшін алынды. 1 жыл өткеннен кейін (52-ші апта), пациенттердің 89% – PASI 75% индексі бар пациенттер демеуші емге қайта рандомизацияланған, бұл ретте плацебо (емді тоқтату) қабылдаған және демеуші емге қайта рандомизацияланған пациенттердің саны 63% (p <0.001) құрады. 18 ай өткеннен кейін (76-ші апта), PASI 75% индексі бар пациенттердің 84% плацебо қабылдауға (емдеуді тоқтату) рандомизацияланған пациенттердің 19%-мен салыстырғанда демеуші емге қайта рандомизацияланған. 3 жыл өткеннен кейін (148-ші апта) PASI 75% индексі бар пациенттердің 82% демеуші емге қайта рандомизацияланған. 5 жыл өткеннен кейін (244-ші апта) PASI 75% индексі бар пациенттердің 80% демеуші емге қайта рандомизацияланған.
Плацебо қабылдауға қайта рандомизацияланған пациенттерде немесе устекинумабпен емдеу курсын қайта бастаған пациенттерде PASI индексі 50% - дан артық төмендегеннен кейін 85% жағдайда ем қайта басталғаннан кейін 12 апта ішінде Индекс деңгейінің 75% - ға дейін жақсарғаны және қалпына келтірілгені байқалды.
1-ші зерттеу нәтижелері бойынша, 2-ші және 12-ші аптада, устекинумаб қабылдаған пациенттердің әрбір тобында плацебо қабылдаған пациенттер тобымен салыстырғанда, бастапқы деректерге қатысты DLQI көрсеткішінің айтарлықтай жақсарғаны байқалды. Жақсару 28-ші апта өткеннен кейін де сақталды. Сонымен қатар, 4-ші және 12-ші аптадағы 2-ші зерттеу нәтижелері бойынша айтарлықтай жақсарулар байқалды, ол 24 аптаға дейін сақталды. 1 зерттеу нәтижелері бойынша устекинумаб қабылдаған пациенттер тобында плацебо қабылдаған пациенттер тобымен салыстырғанда тырнақ псориазын емдеу көрсеткіштерінде (тырнақ псориазымен зақымдану индексі), физикалық және психикалық денсаулық индексінде (көрсеткіш SF-36-ға тең), сондай-ақ қышынудың Визуалды аналогтық шкаласының көрсеткіштерінде (VAS) айтарлықтай жақсару байқалды. 2 зерттеу нәтижелері бойынша, устекинумаб қабылдаған пациенттер тобында плацебо қабылдаған пациенттер тобымен салыстырғанда, Ауруханалық үрейлену және депрессия (HADS) шкаласы көрсеткіштерінің және Еңбек қызметіне шектеулердің біліну сауалнамасының (WLQ) жақсарғаны байқалды.
Псориаздық артрит (ПА) (ересектер)
Устекинумаб аурудың клиникалық белгілері мен симптомдарын, денсаулық жағдайына байланысты физикалық қызметі мен өмір сапасын жақсартады, сондай-ақ белсенді ПА бар ересек пациенттерде шеткері буындардың зақымдану жылдамдығын төмендетеді.
Стероидты емес қабынуға қарсы (СЕҚҚ) және ауруды түрлендіретін ревматизмге қарсы препараттармен (АТРҚП) емдеуге қарамастан, устекинумабты қабылдаудың қауіпсіздігі мен тиімділігі белсенді ПА бар 927 пациентте (≥5 пациентте буындары ісіген болды, және ≥5 пациентте буындардың ауырсынуы орын алды) екі рандомизацияланған салыстырмалы жасырын плацебо-бақыланатын зерттеулерде бағаланды. Осы зерттеулердегі пациенттерде кемінде 6 ай бойы ПА диагнозы болған. Зерттеулерге аурудың әртүрлі қосалқы түрлері бар пациенттер, оның ішінде: ревматоидты түйіндер белгілерінсіз полиартикулярлы артрит (39%), шеткері артриті бар спондилит (28%), асимметриялық шеткері артрит (21%), дистальді фалангаралық зақымдану (12%) және мутиляциялайтын артрит (0.5%). Пациенттердің 70% - дан астамы мен 40% - дан астамында екі зерттеуде де, тиісінше, зерттеу басында энтезит пен дактилит анықталды. Пациенттер әрбір 12 апта сайын әрі қарай дозалаумен, тері астына 45 мг және 90 мг устекинумаб немесе плацебо қабылдауға 0 аптада және 4-аптада рандомизацияланған. Пациенттердің шамамен 50%-ы метотрексаттың тұрақты дозасын (≤ 25 мг/аптасына) қабылдауды жалғастырды.
1 зерттеуде (PSUMMIT I) және 2 зерттеуде (PSUMMIT II), 80% және 86% пациент, тиісінше, алдын ала БМАРП-препараттарымен емделді. 1 зерттеуде ісік некрозы факторының (ІНФ-α) тежегіштерімен алдыңғы емге жол берілген жоқ. 2-зерттеуде пациенттердің көпшілігі (58%, n= 180) алдын ала бір немесе бірнеше анти - ІНФ-α агенттермен емдеуден өтті, олардың 70% - дан астамы емнің кез келген кезеңінде препараттың жеткіліксіз тиімділігіне немесе көтере алмауына байланысты анти-ІНФ-α агентпен емдеуді тоқтатқан.
Белгілері мен симптомдары
Устекинумабпен емдеу 24-ші аптада плацебо қабылдаумен салыстырғанда аурудың белсенділік көрсеткіштерінде айтарлықтай жақсартуға әкелді. Емнің тиімділігін бағалаудың алғашқы соңғы нүктесі 24-ші аптада Америкалық ревматология алқасының (ACR) жүйесі бойынша 20 балл қабылдаған пациенттердің пайызы болды. Тиімділіктің негізгі нәтижелері төменде 4-кестеде келтірілген.
4 кесте. Клиникалық жауапқа жеткен пациенттердің саны
псориаздық артритті емдеудің 24 аптасында 1 зерттеуде
(PSUMMIT I) және 2 зерттеуде (PSUMMIT II)
Псориаздық артрит зерттеу 1 — Псориаздық артрит зерттеу 2
Плацебо — 45 мг — 90 мг — Плацебо — 45 мг — 90 мг
Рандомизацияланған пациенттердің саны — 206 — 205 — 204 — 104 — 103 — 105
ACR 20, N (%) — 47 (23%) — 87 (42%)а — 101 (50%) а — 21 (20%) — 45 (44%) а — 46 (44%) а
ACR 50, N (%) — 18 (9%) — 51 (25%) а — 57 (28%) а — 7 (7%) — 18 (17%)b — 24 (23%) а
ACR 70, N (%) — 5 (2%) — 25 (12%) а — 29 (14%) а — 3 (3%) — 7 (7%) c — 9 (9%)c
BSAd ≥ 3% бар пациенттер саны — 146 — 145 — 149 — 80 — 80 — 81
PASI 75, N (%) — 16 (11%) — 83 (57%) а — 93 (62%) а — 4 (5%) — 41 (51%) а — 45 (56%) а
PASI 90, N (%) — 4 (3%) — 60 (41%) а — 65 (44%) а — 3 (4%) — 24 (30%) а — 36 (44%) а
PASI 75 және ACR 20 біріктірілімі, N (%) — 8 (5%) — 40 (28%) а — 62 (42%) а — 2 (3%) — 24 (30%) а — 31 (38%) а
Дене салмағы ≤ 100 кг пациенттердің саны — 154 — 153 — 154 — 74 — 74 — 73
ACR 20, N (%) — 39 (25%) — 67 (44%) — 78 (51%) — 17 (23%) — 32 (43%) — 34 (47%)
BSAd ≥ 3% бар пациенттер саны — 105 — 105 — 111 — 54 — 58 — 57
PASI 75, N (%) — 14 (13%) — 64 (61%) — 73 (66%) — 4 (7%) — 31 (53%) — 32 (56%)
Дене салмағы ˃ 100 кг пациенттердің саны — 52 — 52 — 50 — 30 — 29 — 31
ACR 20, N (%) — 8 (15%) — 20 (38%) — 23 (46%) — 4 (13%) — 13 (45%) — 12 (39%)
BSAd ≥ 3% бар пациенттер саны — 41 — 40 — 38 — 26 — 22 — 24
PASI 75, N (%) — 2 (5%) — 19 (48%) — 20 (53%) — 0 — 10 (45%) — 13 (54%)
ap < 0.001
bp < 0.05
• p = NS
• Бастапқы деңгейде тері псориазының зақымдану көрсеткіші бар пациенттердің саны BSA ≥ 3%
ACR 20, 50 және 70 көрсеткіштерінің жақсаруы жалғасты немесе сол деңгейде 52-ші аптаға дейін (ПА 1 зерттеу және ПА 2 зерттеу) және 100-ші аптаға дейін (ПА 1 зерттеу) сақталды. ПА 1 зерттеуінде 100 аптада ACR 20 көрсеткішіне 57% және 64% пациентте 45мг және 90 мг дозаны қабылдаған кезде сәйкесінше қолжеткізілді. ПА 2 зерттеуінде, ACR 20 көрсеткішіне 52-ші аптада 47% және 48% пациентте, 45мг және 90 мг дозаны қабылдаған кезде қол жеткізілді.
ПА (PsARC) жауабының модификацияланған өлшеміне қол жеткізген пациенттердің үлесі де 24 аптада плацебомен салыстырғанда устекинумабты қабылдаған топтарда айтарлықтай жоғары болды. PsARC жауаптары 52 және 100 апта бойы қолдау тапты. Устекинумаб қабылдаған және аурудың негізгі көрінісі ретінде шеткері артриті бар спондилит болған пациенттердің жоғары үлесі 24-ші аптада плацебо қабылдаған пациенттермен салыстырғанда шорбуынданатын спондилит (BASDAI) ауруының белсенділік индексі көрсеткіштерінде 50% және 70%-ға жақсарды.
Устекинумаб қабылдаған топтарда бақыланатын жауаптар метотрексатпен қатар ем қабылдаған немесе қабылдамаған пациенттерде бірдей болды және 52 және 100 апта бойы қолдау тапты.
Анти - ІНФ-α агенттермен алдын ала емдеуден өткен және устекинумаб қабылдаған пациенттер плацебо қабылдаған пациенттерге қарағанда 24-ші аптада ең жақсы нәтиже көрсетті (ACR 20 көрсеткіші плацебо қабылдаған пациенттерде 15% салыстырғанда 45 мг және 90 мг дозада препаратты қабылдаған пациенттердің 37% және 34%-ға қолжеткізді; р <0.05) және нәтижелерді 52-ші емдеу аптасына дейін сол деңгейде сақтап қалды.
Энтезиті және/немесе дактилиті бар пациенттер үшін зерттеу басында ПА 1 мәнді жақсару энтезит пен дактилит көрсеткіші 24-аптада плацебомен салыстырғанда устекинумаб қабылдаған топтарда байқалды. ПА 2 зерттеуде энтезиттің таралу көрсеткішінің айтарлықтай жақсаруы және дактилиттің таралу көрсеткішінің сандық жақсаруы (статистикалық тұрғыдан елеусіз) 24 аптада плацебомен салыстырғанда 90 мг устекинумаб тобында байқалды.
Энтезит пен дактилит көрсеткіштерінің жақсаруы 52 және 100 аптадан кейін сақталды.
Рентгенографиялық жауап
Екі қол мен аяқтың құрылымдық зақымдануы бастапқы көрсеткішпен салыстырғанда қолдың дистальді фалангааралық буындарын қосу жолымен ПА үшін модификацияланған Ван-дер-Хейде-Шарпу (vdH-S) бойынша жалпы балдың өзгеруінде байқалды. Екі зерттеулерде 927 пациенттен алынған деректерді қамтитын алдын ала анықталған интеграцияланған талдау жүргізілді (ПА 1 зерттеуі және ПА 2 зерттеуі). Устекинумаб плацебо қабылдаумен салыстырғанда құрылымдық зақымданулардың үдеуі жылдамдығының статистикалық елеулі төмендеуін көрсетті, бұл бастапқы деңгейден 24 аптаға дейін vdH-S жалпы көрсеткішінің өзгеруімен өлшенеді (плацебо қабылдаған пациенттер тобындағы көрсеткіштің орташа мәні 0.40 ± 2.11-мен салыстырғанда 0.97 ± 3.85 болды, 45 мг (р <0.05) дозада устекинумаб препаратын қабылдаған пациенттер тобы үшін және 90 мг (р<0.001) дозада қабылдаған пациенттер тобы үшін 0.39 ± 2.40. Бұл әсер ПА 1 зерттеуіне байланысты болды. Пациенттің метотрексатпен ілеспелі емін жүргізгеніне немесе өткізілмегеніне қарамастан, әсері көрсеткіш болып саналады және 52-ші аптаға (интеграцияланған талдау) және 100-ші аптаға (ПА1 зерттеуі) дейін сол деңгейде сақталды.
Денсаулық жағдайына байланысты функционалдық статусы және өмір сапасы
Устекинумаб қабылдаған пациенттерде 24-аптада денсаулық жағдайын бағалау (мүгедектік индексі) (HAQ-DI) нәтижесі бойынша физикалық функцияда айтарлықтай жақсару байқалды. Бастапқы деңгеймен салыстырғанда HAQ-DI бағалауы бойынша ≥ 0.3 клиникалық елеулі жақсартуға қол жеткізген пациенттердің үлесі устекинумаб препаратын қабылдаған пациенттердің топтарымен салыстырғанда плацебо қабылдаған пациенттер тобынан айтарлықтай көп болды. Мұндай жақсарту 52 және 100 апта бойы сақталған.
24 аптада плацебомен салыстырғанда устекинумаб топтарында DLQI көрсеткіштерінің айтарлықтай жақсаруы байқалды, ол 52 және 100 апта бойы сақталған. ПА 2 зерттеуі 24-ші аптада плацебо қабылдаған пациенттер топтарымен салыстырғанда устекинумаб қабылдаған пациенттер топтарындағы созылмалы ауру терапиясының (FACIT-F) функционалдық бағалауының сауалнамасы бойынша нәтиженің едәуір жақсарғанын көрсетті. Осы сауалнама бойынша клиникалық елеулі жақсартуға қол жеткізген пациенттердің үлесі (FACIT-F сауалнамасы бойынша 4 бала) плацебо қабылдаған пациенттердің топтарымен салыстырғанда устекинумабты қабылдаған пациенттер тобынан да айтарлықтай жоғары болды. Мұндай жақсару 52-ші аптаға дейін сақталды.
Балалар популяциясы
Еуропалық дәрілік заттар жөніндегі агенттік ювенильді идиопатиялық артриті бар балалардың бір немесе бірнеше қосалқы тобында устекинумаб зерттеулерінің нәтижелерін ұсыну міндеттемесін кейінге қалдырды (балаларда қолдану туралы ақпаратты 4.2-бөлімнен қараңыз).
Балалардағы түйіндақты псориаз
Устекинумаб 6 және одан жоғары жастағы түйіндақты псориазы бар балалардың белгілері мен симптомдарын, сондай-ақ денсаулық жағдайына байланысты өмір сапасын жеңілдетеді.
Жасөспірімдер (12-17 жас)
Устекинумабты қолдану тиімділігі көп орталықты, рандомизацияланған, салыстырмалы жасырын, плацебо-бақыланатын зерттеудің (CADMUS) 3 фазасындағы орташа ауырлық дәрежесінен ауырлық дәрежесіне дейінгі Түйіндақты псориазы бар 12 жастан 17 жасқа дейінгі 110 пациентте зерттелді. Пациенттер плацебо (n = 37), немесе устекинумабтың ұсынылатын дозасын (n = 36), немесе устекинумабтың ұсынылатын дозасының (n = 37) жартысын тері астына инъекция арқылы 0 аптада және 4-аптада, кейіннен әрбір 12 апта сайын дозалау арқылы алу үшін рандомизацияланған. 12 аптада плацебо қабылдаған пациенттер үстекинумаб қабылдауға көшті.
Зерттеуге аудан индексі және псориаз (PASI) ≥ 12, дәрігердің жалпы бағасы индексі (PGA) ≥ 3 және жүйелі емге немесе фототерапияға кемінде 10% тері зақымдануы бар пациенттер қатысты. Пациенттердің шамамен 60% - ы бұрын жүйелі емнен немесе фототерапиядан өтті. Пациенттердің шамамен 11% - ы бұрын биологиялық препараттармен емделген.
Алғашқы соңғы нүкте 12 аптада (0)-ге тең немесе ең төменгі (1) PGA көрсеткішіне қол жеткізген пациенттердің үлесі болды. Екінші соңғы нүктелер PASI 75, PASI 90, тері аурулары кезінде балалардың өмір сүру сапасы индексінің бастапқы көрсеткішімен салыстырғанда (CDLQI) өзгеруі, 12-ші аптада PedsQL шкаласы бойынша базалық деңгейден қорытынды көрсеткішке дейін (педиатриядағы өмір сүру сапасын бағалау құралдары) өзгеруін қамтыды. 12-ші аптада устекинумаб қабылдаған пациенттерде плацебомен салыстырғанда денсаулыққа байланысты аурудың және өмір сүру сапасының айтарлықтай жақсаруы байқалды (5-кесте).
Барлық пациенттер зерттелетін препаратты алғаш енгізгеннен кейін 52 аптаға дейін жүргізілген емнің тиімділігі тұрғысынан бақыланды. 0 (0) немесе ең төменгі (1) тең PGA индексі бар пациенттердің бір бөлігі және PASI 75 көрсеткішіне қол жеткізген пациенттердің бір бөлігі үстекинумаб қабылдаған топ пен 4 аптада бірінші рет болған плацебо тобы арасындағы бөлуді көрсетті. PGA, PASI, CDLQI және PedsQL жақсарту көрсеткіштері 52 аптаға дейін сақталған (5-Кесте).
5 кесте. 12 және 52 аптадағы бастапқы және қайталама соңғы нүктелердің
деректері
Псориазы бар балалардағы устекинумабтың тиімділігін зерттеу (CADMUS) (12-17 жас)
12 апта — 52 апта
Плацебо — Устекинумабтың ұсынылатын дозасы — Устекинумабтың ұсынылатын дозасы
N (%) — N (%) — N (%)
Рандомизацияланған пациенттер — 37 — 36 — 35
PGA
PGA (0) тең немесе ең төменгі (1) — 2 (5.4%) — 25 (69.4%)а — 20 (57.1%)
PGA тең (0) — 1 (2.7%) — 17 (47.2%) — 13 (37.1%)
PASI
PASI 75 — 4 (10.8%) — 29 (80.6%) а — 28 (80.0%)
PASI 90 — 2 (5.4%) — 22 (61.1%) а — 23 (65.7%)
PASI 100 — 1 (2.7%) — 14 (38.9%) а — 13 (37.1%)
CDLQI
CDLQI 0 немесе 1b — 6 (16.2%) — 18 (50.0%)с — 20 (57.1%)
PedsQL
Бастапқы желіден өзгеруі орташа (SD)d — 3.35 (10.04) — 8.03 (10.44)е — 7.26 (10.92)
а р <0.001
b CDLQI: CDLQI-бұл педиатриялық популяциядағы денсаулыққа байланысты тері мәселелерінің өмір сапасына әсерін бағалауға арналған дерматологиялық құрал. CDLQI 0 немесе 1 баланың өмір сүру сапасына әсер етпейтінін көрсетеді.
с р = 0.002
d PedsQL: PedsQL жалпы шкаласы-бұл балалар мен жасөспірімдерде пайдалану үшін әзірленген денсаулыққа байланысты өмір сапасының жалпы көрсеткіші. Плацебо тобы үшін 12 аптада N = 36
е р = 0.028
Плацебо-бақыланатын кезең ішінде 12 аптаға дейінгі тиімділік ұсынылған топта да, ұсынылған дозаның жартысы тобында да алғашқы соңғы нүктеде (тиісінше 69.4% және 67.6%) салыстырмалы болды, бірақ неғұрлым жоғары деңгейдегі тиімділік критерийлері үшін дозалық реакцияның дәлелдемелері болған (мысалы, PGA (0), PASI 90). 12 аптадан кейін тиімділігі жалпы жоғары болды және ұсынылған дозаның жартысын қабылдайтын топпен салыстырғанда ұсынылатын доза тобында жақсы сақталды, онда тиімділіктің орташа жоғалуы әрбір 12 апталық аралықтың соңында жиі байқалды. Ұсынылатын дозаның қауіпсіздік бейіндері мен ұсынылатын дозаның жартысы салыстырмалы болды.
Крон ауруы
Устекинумабтың қауіпсіздігі мен тиімділігін үш рандомизацияланған, салыстырмалы жасырын, плацебо-бақыланатын, Крон ауруының орташа немесе ауыр түрі бар ересек пациенттердің көп орталықты зерттеулерінде бағаланды (Крон ауруы белсенділігінің индексі [CDAI] ≥ 220 және ≤ 450). Клиникалық әзірлеу бағдарламасы 8 апталық венаішілік енгізумен (UNITI -1 және UNITI -2) екі зерттеуден тұрады, кейіннен препаратты теріастылық енгізу жолымен (IM-UNITI) рандомизацияланған алып тастау кезінде демеуші дозаны 44 апталық зерттеуден тұрады, бұл жалпы 52 апта емдеуді береді.
Индукциялық терапияны зерттеу 1409 пациентті қамтыды (UNITI-1, n = 769; UNITI-2 n = 640). Индукциялық терапияның екі зерттеуі үшін бастапқы соңғы нүкте 6 аптада клиникалық жауабы бар пациенттердің үлесі болды (CDAI ≥ 100 балдың азаюы ретінде анықталады). Тиімділік бойынша деректер екі зерттеу үшін 8 аптадан кейін жиналып, талданды. Пероральді кортикостероидтарды, иммуномодуляторларды, аминосалицилаттарды және антибиотиктерді қатар қолдануға рұқсат етілді және пациенттердің 75% - ы осы препараттардың кем дегенде біреуін алуды жалғастырды. Екі зерттеуде де пациенттер шамамен 6 мг/кг ұсынылатын дозаның бір рет венаішілік инъекциясын, устекинумабтың тіркелген 130 мг дозасын немесе 0 аптада плацебо қабылдау үшін рандомизацияланған.
UNITI-1 зерттеу пациенттерінде бастапқы жауабы болған жоқ немесе анти-ІНФа еміне төзе алған жоқ. Пациенттің шамамен 48% алдын ала анти-ІНФа емінің 1 курсынан өте алмады және 52% анти-ІНФа емінің 2 немесе 3 курсынан өте алмады. Бұл зерттеуде пациентің 29.1% - ында талапқа сай емес бастапқы жауабы болды (клиникалық жауабы жоқ бастапқы пациенттер), 69.4% - ында жауап болды, бірақ кейіннен оны жоғалтқан (клиникалық жауабы жоқ екіншілік пациенттер), ал 36.4%-ы анти-ІНФа еміне көтере алмаушылықты көрсетті.
UNITI-2 зерттеу пациенттері, кем дегенде, алдыңғы базистік емнің 1-ші курсына, оның ішінде кортикостероидтармен немесе иммуномодуляторлармен жауап бермеген немесе анти-ІНФа емін алмаған (68.6%), немесе бұрын анти-ІНФа емін қабылдаған, бірақ әсерсіз (31.4%) болды.
UNITI-1 және UNITI-2 екі зерттеулерде де плацебо-топпен салыстырғанда устекинумаб қабылдаған топта клиникалық жауабы немесе ремиссиясы едәуір көп болды (6-кесте). Устекинумаб қабылдаған пациенттерде клиникалық жауап пен ремиссия 3-ші аптада елеулі болды және 8-ші аптаға дейін жақсаруды жалғастырды. Индукциялық емнің осы зерттеулерінде тиімділігі 130 мг тіркелген дозамен салыстырғанда деңгейлік дозалық топта жоғары және жақсы қолдау тапты, сондықтан деңгейлік дозалау вена ішіне инъекция үшін ұсынылған болып табылады.
6 кесте. UNITI - 1 және UNITI 2-де клиникалық жауап пен ремиссияға қол жеткізу
UNITI-1* — UNITI-2**
Плацебо N = 247 — Устекинумабтың ұсынылған дозасы N = 249 — Плацебо N = 209 — Устекинумабтың ұсынылған дозасы N = 209
Клиникалық ремиссия, 8 апта — 18 (7.3%) — 52 (20.9%)a — 41 (19.6%) — 84 (40.2%)a
Клиникалық жауап (100 балл), 6 апта — 53 (21.5%) — 84 (33.7%)b — 60 (28.7%) — 116 (55.5%)a
Клиникалық жауап (100 балл), 8 апта — 50 (20.2%) — 94 (37.8%)a — 67 (32.1%) — 121 (57.9%)a
70 балдық жауап, 3 апта — 67 (27.1%) — 101 (40.6%)b — 66 (31.6%) — 106 (50.7%)a
70 балдық жауап, 6 апта — 75 (30.4%) — 109 (43.8%)b — 81 (38.8%) — 135 (64.6%)a
Клиникалық ремиссия CDAI < 150 баллы ретінде анықталады; клиникалық жауап CDAI балының кем дегенде 100 балға төмендеуі ретінде немесе ремиссияда бола отырып анықталады
70 балдық жауап CDAI баллының кем дегенде 70 баллға төмендеуі ретінде анықталады
* Анти-ІНФа емінің қолайсыз нәтижесі
** Стандартты емнің қолайсыз нәтижесі
a p < 0.001
b p < 0.01
Қолдау фазасына зерттеу жүргізу кезінде (IM-UNITI) CL/F-1 және UNITI-2 зерттеулерінде устекинумабты енгізудің 8-аптасында 100 балдық клиникалық жауабына жеткен 388 пациент бағаланды. Пациенттер әрбір 12 апта сайын 90 мг устекинумаб немесе 44 апта бойы плацебо қабылдаған пациенттермен салыстырғанда 8 апта сайын 90 мг устекинумабтың демеуші емін тері астына енгізу режимін тағайындаумен кездейсоқ түрде іріктелді.
44 аптада плацебо тобымен салыстырғанда устекинумабты қабылдайтын топтарда пациенттердің едәуір үлкен үлесі клиникалық ремиссияны және жауапты сақтаған (7 кестені қараңыз).
7 кесте. IM-UNITI-де клиникалық жауап пен ремиссияны қолдау (44 апта;
индукциялық дозаны инициациялау енгізілген сәттен бастап 52 апта)
Плацебо* N = 131† — 90 мг ұсынылған доза әр 8 апта сайын N = 128† — 90 мг ұсынылған доза әр 12 апта сайын N = 129†
Клиникалық ремиссия — 36% — 53%a — 49%b
Клиникалық жауап — 44% — 59%b — 58%b
Кортикостероидтары жоқ клиникалық ремиссия — 30% — 47%a — 43%c
Пациенттердегі клиникалық ремиссия:
Демеуші емнің басындағы ремиссия кезеңінде — 46% (36/79) — 67% (52/78)a — 56% (44/78)
CRD3002 зерттеуінен аударылғандар‡ — 44% (31/70) — 63% (45/72)c — 57% (41/72)
анти-ІНФа терапия алмағандар — 49% (25/51) — 65% (34/52)c — 57% (30/53)
CRD3001 зерттеуінен аударылғандар§ — 26% (16/61) — 41% (23/56) — 39% (22/57)
Клиникалық ремиссия CDAI < 150 балы ретінде анықталады; клиникалық жауап CDAI кем дегенде 100 балға төмендеуі ретінде немесе клиникалық ремиссияда бола отырып анықталады
* Плацебо тобы устекинумабқа клиникалық жауап берген пациенттерден тұрды және демеуші емінің басында плацебо қабылдау үшін кездейсоқ бөлінген.
Демеуші ем басталған сәтте устекинумабқа 100 баллдық клиникалық жауап көрсеткен пациенттер
‡ анти-ІНФа терапиясынан ерекшеленетін базистік терапия көмектеспеген пациенттер
§ Анти-ІНФа терапиясымен емделмейтін пациенттер
a p < 0.01
b p < 0.05
c номиналды маңызды (p < 0.05)
IM-UNITI зерттеуінде 129 пациенттің 29-ы әр 12 апта сайын емдеу кезінде устекинумабқа жауап берген жоқ және оларды әр 8 апта сайын устекинумаб енгізу аралығына ауыстырған. Жауаптың жоғалуы CDAI ≥ 220 балдарының саны ретінде және CDAI ≥ 100 ұпайлардың бастапқы деңгейіне қатысты артуы анықталды. Бұл пациенттерде клиникалық ремиссия енгізу аралығы өзгергеннен кейін 16 аптадан кейін 41.4% жағдайға жетті.
UNITI-1 және UNITI-2 (476 пациент) индукциялық фазасын зерттеудің 8-аптасында устекинумабпен емдеуге клиникалық жауабы жоқ пациенттер қолдау фазасын зерттеудің (IM-UNITI) рандомизацияланбаған бөлігіне енді және осы уақытта 90 мг устекинумабты тері астына инъекция түрінде алды. Сегіз аптадан кейін пациенттердің 50.5% клиникалық жауапқа қол жеткізіп, әрбір 8 апта сайын демеуші ем алуды жалғастырды; демеуші ем алуды жалғастырушы пациенттердің арасында көпшілігі клиникалық жауабы болды (68.1%) және устекинумаб индукциясына бастапқы жауабы бар пациенттер көрсеткен пропорцияларға ұқсас 44 аптада ремиссияға жетті (50.2%).
Демеуші емді зерттеудің басында устекинумабтың индукциясына жауап берген және плацебо тобына рандомизацияланған 131 пациенттің 51-і кейіннен клиникалық жауапты жоғалтты және одан әрі 90 мг устекинумабты тері астына әр 8 апта сайын қабылдады. Жауабын жоғалтқан және устекинумабпен емдеуді қайта бастаған пациенттердің көпшілігінде бұл индукциядан кейін 24 апта ішінде байқалды. Осы 51 пациенттің 70.6% клиникалық жауапқа қол жеткізді және 39.2% устекинумабтың алғашқы тері асты дозасын қабылдағаннан кейін 16 аптадан кейін клиникалық ремиссияға жетті.
IM-UNITI зерттеуінде 44 аптаға дейін зерттеуді аяқтаған пациенттер зерттеуді кеңейту шеңберінде емдеуді жалғастыруға құқылы. Кеңейтілген зерттеуге қатысқан және устекинумабпен ем қабылдаған 567 пациенттің ішінде клиникалық ремиссия және жауап 252 апта бойы, анти-ФНОа терапиясына жауап бермеген пациенттерде де, базистік терапияға жауап бермеген пациенттерде де сақталды. Кеңейтілген зерттеуде (5 жылға дейін емдеу) Крон ауруы бар Пациенттер арасында қауіпсіздікке қатысты жаңа жанама құбылыстар анықталған жоқ.
Эндоскопия
Крон ауруының шырышты қабығы жағынан эндоскопиялық көріністері қосымша зерттеуде эндоскопиялық аурудың бастапқы белсенділігі қолайлы 252 пациентте бағаланды. Бастапқы соңғы нүкте Крон ауруы белсенділігінің қарапайым эндоскопиялық индексінде (SES-CD) бастапқы сызықтан, жараның болу/өлшемінің 5 жіңішке және жуан ішек сегменті бойынша, жарамен жабылған шырышты қабық бетінің үлесі, кез келген басқа зақымданулармен зақымданған шырышты қабық бетінің үлесі және тарылу/стриктур болуы/түрі бойынша кешенді көрсеткішінде өзгеріс болды.
8-ші аптада, бір реттік венаішілік дозадан кейін SES-CD индексіндегі өзгеріс устекинумаб (n = 155, орташа өзгеріс = -2,8) қабылдайтын пациенттер тобында плацебо тобына қарағанда (n = 97, орташа өзгеріс = -0,7, р = 0.012) көп болды.
Жыланкөз ауруы болған кездегі клиникалық жауап
Устекинумаб қабылдаған пациенттердің кіші тобында (8.8%; n = 26), 12/15 (80%) жыланкөз аймағында клиникалық жауапқа плацебо қабылдайтын топта 5/11 (45.5%) салыстырғанда 44 апта ішінде жетеді (жазылмаған жыланкөз ауруының санын индукциялық емін зерттеудің бастапқы сызығынан 50% қысқару ретінде анықталады).
Денсаулық жағдайына байланысты өмір сапасы
Денсаулық жағдайына байланысты өмір сүру сапасын ішектің қабыну ауруларын (IBDQ) және SF-36 бағалау үшін сауалнамалар арқылы бағаланды. 8-ші аптада устекинумаб қабылдаған пациенттер UNITI-1 және UNITI-2 зерттеулерінде екі психикалық денсаулық индексі IBDQ және SF-36 жалпы балы бойынша, сондай-ақ плацебо тобымен салыстырғанда UNITI-2 зерттеуде SF-36 физикалық денсаулық индексі бойынша статистикалық жағынан анағұрлым көп және клиникалық маңызды жақсартуларды көрсетті. Бұл нәтижелер, әдетте, плацебо тобымен салыстырғанда, IM-UNITI зерттеулерінде 44 аптаға дейін устекинумаб қабылдаған пациенттер тобында жақсы қолдау тапты.
Денсаулық жағдайына байланысты өмір сүру сапасының жақсаруы, әдетте, 252 аптаға дейін қолдау тапты.
Ойық жаралы колит
Устекинумабты қабылдаудың қауіпсіздігі мен тиімділігі екі рандомизацияланған, салыстырмалы жасырын, плацебо-бақыланатын, ойық жаралы колитінің ауырлығы орташа ересек пациенттерде көп орталықтық зерттеулерде бағаланды (Мейо шкаласы бойынша бағалау 6-дан 12-ге дейін; Мейо ≥ 2 шкаласының эндоскопиялық бөлігі бойынша көрсеткіш). Клиникалық зерттеулер бағдарламасы препаратты вена ішіне енгізумен индукциялық фазадан (UNIFI-I), препаратты тері астына енгізу жолымен (UNIFI-M) кейіннен 44 апталық рандомизацияланған қолдау фазасын зерттеумен 16 аптаға дейінгі терапия, кемінде 52 апта емнен тұрады.
UNIFI-I және UNIFI-M зерттеулерінде ұсынылған тиімділік нәтижелері эндоскопия нәтижелерін орталықтандырылған бағалауға негізделген.
UNIFI-I зерттеуі 961 науқасты қамтыды. Венаішілік индукцияны зерттеу үшін бастапқы соңғы нүкте 8-ші аптадағы клиникалық ремиссиясы бар субъектілердің үлесі болды. Пациенттер шамамен 6 мг/кг ұсынылатын көп деңгейлі дозаны вена ішіне бір рет енгізу және 0 аптада 130 мг устекинумаб немесе плацебо тіркелген дозасын алу үшін рандомизацияланған.
Оральді кортикостероидтарды, иммуномодуляторлар мен аминосалицилаттарды бір мезгілде қолдануға рұқсат етілген және пациенттердің 90% - ы осы препараттардың ең болмағанда біреуін қолдануды жалғастырды.
Тіркелген пациенттер базистік емнен (кортикостероидтар немесе иммуномодуляторлар) немесе басқа биологиялық препараттармен (ІНФа антагонисі және/немесе ведолизумаб) емнен бас тартуы тиіс. Пациенттердің 49% базистік терапияға жауап берген жоқ, бірақ биологиялық препараттармен емес (олардың 94% бұрын биологиялық препараттармен ем алмаған). Пациенттердің 51% - ы биологиялық препараттарға жауап бермеген немесе төзімсіз болған.
Пациенттердің шамамен 50% - ы ІНФа тежегішімен (оның 48% - ы жауаптың бастапқы болмауымен) алдын ала емдеудің кемінде 1 курсына жауап берген жоқ және 17% - ы ІНФа тежегішімен және ведолизумабпен алдын ала емдеудің кемінде 1 курсына жауап берген жоқ.
UNIFI-I зерттеуінде пациенттердің басым бөлігі 8-ші аптада плацебомен салыстырғанда устекинумаб қабылдаған топта клиникалық ремиссия сатысында болды (8-кесте). 2-ші аптада, ең бастапқы жоспарланған сапарда және кейіннен әрбір пациенте устекинумаб тобында ректальді қан кету болған жоқ немесе олар плацебо қабылдаған пациенттермен салыстырғанда нәжістің қалыпты жиілігіне қолжеткізді. Мейо ішінара шкаласы бойынша бағалау мәндерінің және симптоматикалық ремиссия мәндерінің айтарлықтай айырмашылықтары үстекинумаб пен плацебо тобы арасында 2-ші аптада байқалды.
Емнің тиімділігі жеке соңғы нүктелерде 130 мг дозамен салыстырғанда көп деңгейлі дозасы бар топта (6 мг/кг) жоғары болды, сондықтан вена ішіне енгізудің ұсынылатын дозасы көп деңгейлі болып табылады.
8 кесте: Зерттеудегі тиімділіктің негізгі нәтижелері UNIFI-I (8 апта)
Плацебо тобы N = 319 — Устекинумабтың ұсынылатын дозасы £ N=322
Клиникалық ремиссия* — 5% — 16%a
Биологиялық препараттармен емдеуге емес, базистік терапияға жауап бермеген пациенттер — 9% (15/158) — 19% (29/156)c
Биологиялық препараттармен емдеуге жауап бермеген пациенттер¥ — 1% (2/161) — 13% (21/166)b
Анти-ІНФамен де, ведолизумабпен де емдеуге жауап бермеген пациенттер — 0% (0/47) — 10% (6/58)c
Клиникалық жауап§ — 31% — 62%a
Биологиялық препараттармен емдеуге емес, базистік терапияға жауап бермеген пациенттер — 35% (56/158) — 67% (104/156)b
Биологиялық препараттармен емдеуге жауап бермеген пациенттер¥ — 27% (44/161) — 57% (95/166)b
Анти-ІНФамен де, ведолизумабпен де емдеуге жауап бермеген пациенттер — 28% (13/47) — 52% (30/58)c
Шырышты қабықты емдеу† — 14% — 27%a
Биологиялық препараттармен емдеуге емес, базистік терапияға жауап бермеген пациенттер — 21% (33/158) — 33% (52/156)c
Биологиялық препараттармен емдеуге жауап бермеген пациенттер — 7% (11/161) — 21% (35/166)b
Симптоматикалық ремиссия‡ — 23% — 45%b
Біріктірілген симптоматикалық ремиссия және шырышты қабықтық жазылуы — 8% — 21%b
£ Салмаққа негізделген дозалау режимін пайдалана отырып, устекинумабтың инфузиялық дозасы 1-кестеде көрсетілген.
* Клиникалық ремиссия Mейo ≤2 балл шкаласы бойынша анықталады, жеке көрсеткішсіз> 1.
§ Клиникалық жауап ≥30% және ≥3 Мейо шкаласы бойынша бастапқы көрсеткішпен салыстырғанда көрсеткіштердің төмендеуі немесе ректальді қан кетудің ≥1, немесе 0 немесе 1 бастапқы деңгейімен салыстырғанда көрсеткіштердің төмендеуі ретінде анықталады
¥ ІНФα және/немесе ведолизумаб тежегіші.
† Шырышты қабықтың жазылуы Мейо шкаласының эндоскопиялық бөлігі бойынша 0 немесе 1-ге тең көрсеткіш ретінде анықталады.
‡ Симптоматикалық ремиссия Мейо шкаласы бойынша нәжістің жиілігінің көрсеткіші ретінде анықталады, 0 немесе 1 тең және ректальді қан кету көрсеткіші 0 тең.
Біріктірілген симптоматикалық ремиссия және шырышты қабықтың жазылуы 0 немесе 1 нәжістің жиілік көрсеткіші, ректальді қан кету көрсеткіші 0 және Мейо 0 немесе 1 эндоскопиялық шкаласы бойынша көрсеткіш ретінде анықталады.
a p < 0.001
b Номиналды маңызды (p < 0.001)
c Номиналды маңызды ( (p < 0.05)
UNIFI-M зерттеуінде 523 пациент бағаланды, олар UNIFI-I зерттеуінде устекинумабты бір рет вена ішіне енгізгенде клиникалық жауапқа қол жеткізді. Пациенттер демеуші дозасын тері астына алу үшін рандомизацияланған: Әрбір 8 апта сайын 90 мг устекинумаб, әрбір 12 апта сайын 90 мг устекинумаб немесе 44 апта бойы плацебо (демеуші емнің ұсынылған режимін қарау үшін ОХЛП алдын ала толтырылған шприцтеріндегі тері астына енгізуге арналған ерітінді Стелара дәрілік препаратының жалпы сипаттамасының 4.2-бөлімін қараңыз).
Пациенттердің басым бөлігі 44 аптада плацебо қабылдаған топпен салыстырғанда устекинумабты қабылдаған екі топта клиникалық ремиссия сатысында болды. (9 кестені қараңыз).
9 кесте. UNIFI-M-де тиімділіктің негізгі көрсеткіштері (индукциялық дозаны
енгізуден бастап 44 апта; 52 апта)
Плацебо* N=175 — әр 8 апта сайын 90мг устекинумаб N = 176 — әр 12 апта сайын 90мг устекинумаб N=172
Клиникалық ремиссия** — 24% — 44%a — 38%b
Биологиялық препараттармен емдеуге емес, базистік терапияға жауап бермеген пациенттер — 31% (27/87) — 48% (41/85)d — 49% (50/102)d
Биологиялық препараттармен емдеуге жауап бермеген пациенттер¥ — 17% (15/88) — 40% (36/91)c — 23% (16/70)d
Анти-ІНФамен де, ведолизумабпен де емдеуге жауап бермеген пациенттер — 15% (4/27) — 33% (7/21)e — 23% (5/22)e
44 аптадан кейін клиникалық жауапты сақтау§ — 45% — 71%a — 68%a
Биологиялық препараттармен емдеуге емес, базистік терапияға жауап бермеген пациенттер — 51% (44/87) — 78% (66/85)c — 77% (78/102)c
Биологиялық препараттармен емдеуге жауап бермеген пациенттер¥ — 39% (34/88) — 65% (59/91)c — 56% (39/70)d
Анти-ІНФамен де, ведолизумабпен де емдеуге жауап бермеген пациенттер — 41% (11/27) — 67% (14/21)e — 50% (11/22)e
Шырышты қабықты емдеу† — 29% — 51%a — 44%b
44 аптадан кейін клиникалық жауапты сақтау £ — 38% (17/45) — 58% (22/38) — 65% (26/40)c
Кортикостероидтары жоқ клиникалық ремиссия € — 23% — 42%a — 38%b
Ұзақ ремиссияl — 35% — 57%c — 48%d
Симптоматикалық ремиссия‡ — 45% — 68%c — 62%d
Біріктірілген симптоматикалық ремиссия және шырышты қабықтық жазылуы □ — 28% — 48%c — 41%d
* Устекинумабты в/і енгізуге кейінгі жауап.
** Клиникалық ремиссия жеке көрсеткішсіз > 1, Мейо <2 шкаласының көрсеткіші ретінде анықталады.
§ Клиникалық жауап ≥30% және ≥3 Мейо шкаласы бойынша бастапқы көрсеткішпен салыстырғанда көрсеткіштердің төмендеуі немесе ректальді қан кетудің ≥1, немесе 0 немесе 1 бастапқы деңгейімен салыстырғанда көрсеткіштердің төмендеуі ретінде анықталады
¥ ІНФα және/немесе ведолизумаб тежегіші.
† Шырышты қабықтың жазылуы Мейо шкаласының эндоскопиялық бөлігі бойынша 0 немесе 1-ге тең көрсеткіш ретінде анықталады .
£ 44 аптаға дейін клиникалық ремиссияны қолдау емдеу басталған сәтте клиникалық ремиссиясы бар пациенттер арасында 44 аптаға дейін клиникалық ремиссиясы бар пациенттер ретінде анықталады.
€ Кортикостероидтарсыз клиникалық ремиссия 44 аптада кортикостероидтар қабылдамайтын және клиникалық ремиссиясы бар пациенттер ретінде анықталады.
l Ұзақ ремиссия 44-ші аптаға дейін барлық келудің >80% кезінде Майо шкаласы бойынша ішінара ремиссия ретінде және соңғы келу кезінде Мейо шкаласы бойынша ішінара ремиссия (44-ші апта) ретінде анықталады.
‡ Симптоматикалық ремиссия Мейо шкаласы бойынша нәжістің жиілігінің көрсеткіші ретінде анықталады, 0 немесе 1 тең және ректальді қан кету көрсеткіші 0 тең.
□ Біріктірілген симптоматикалық ремиссия және шырышты қабықтың жазылуы 0 немесе 1 нәжістің жиілік көрсеткіші, ректальді қан кету көрсеткіші 0 және Мейо 0 немесе 1 эндоскопиялық шкаласы бойынша көрсеткіш ретінде анықталады.
a p <0.001
b p <0.05
c Номиналды маңызды (p < 0.001)
d Номиналды маңызды (p < 0.05)
e Статистикалық маңызды емес
Устекинумабтың клиникалық жауапқа, шырышты қабықтың жазылуына және клиникалық ремиссияға қолайлы әсері биологиялық препараттармен емдеуге емес, базистік терапияға жауап бермеген пациенттерде, ІНФ тежегішімен емдеуге бастапқы жауабы жоқ пациенттерді қоса алғанда, ІНФ тежегішімен алдын ала емдеудің кемінде 1 курсына жауап бермеген пациенттерде индукциялық және демеуші ем кезінде байқалды.
Қолайлы әсер, сондай-ақ индукциялық ем кезінде байқалды, олар кем дегенде, ІНФ тежегіші мен ведолизумабпен алдын ала емнің 1-ші курсына жауап бермеген пациенттерде, алайда, осы қосалқы топтағы пациенттердің саны демеуші ем кезінде осы топта қолайлы әсер туралы түпкілікті қорытынды жасау үшін өте аз болды.
Устекинумабпен индукциялық емге жауап беретін 16 апта
Устекинумаб қабылдаған, UNIFI-I зерттеуінің 8-аптасында жауап бермеген пациенттер 90 мг устекинумабты 8-аптада (36% пациент) тері астына қабылдады. Осы пациенттердің 9% - ы бастапқыда ұсынылған индукциялық дозаға рандомизацияланған, клиникалық ремиссияға қол жеткізген және 58% - ы 16 аптада клиникалық жауапқа қол жеткізген.
UNIFI-I зерттеуінің 8-аптасында устекинумабтың индукциялық еміне клиникалық жауабы болмаған, бірақ 16-аптада (157 пациент) жауап көрсеткен пациенттер, UNIFI-M зерттеуінің рандомизацияланбаған бөлігіне енді және әрбір 8 апта сайын демеуші дозаны алуды жалғастырды; осы пациенттердің арасында көпшілігі (62%) жауапты қолдады, ал 30% 44 аптада ремиссияға қолжеткізді.
Зерттеуді кеңейту
UNIFI зерттеуінде 44 аптаға дейінгі зерттеуді аяқтап шыққан пациенттер емделуді кеңейтілген зерттеу аясында жалғастыруға құқылы болды. Қатысқан және устекинумабпен ем қабылдаған, кеңейтілген зерттеуде әр 12 немесе 8 апта сайын енгізілген 400 пациенттің арасынан, симптоматикалық ремиссия әдетте, стандартты емге (бірақ биологиялық емес емге) жауап болмаған пациенттерде, және, биологиялық емге жауап болмаған, соның ішінде, анти-ІНФа еміне де, ведолизумабпен емдеуге де емнің тиімділігі болмаған пациенттерде 200-інші аптаға дейін сақталған. Устекинумабпен 4 жыл емделген, және демеуші емнің 200 аптасында Мейо шкаласы бойынша толық бағасын алған пациенттер арасынан, 74.2% (69/93) және 68.3% (41/60) пациентте, сәйкесінше шырышты қабықтың жазылуы мен клиникалық ремиссия сақталды.
220 аптаға дейін байқалған 457 пациентті (1289,9 пациент-жас) қамтитын қауіпсіздік талдауы 44-ші және 220-шы апталар арасындағы қауіпсіздік бейінін көрсетті, оны 44-ші аптаға дейін байқалған бейінімен салыстыруға болады
Кеңейтілген зерттеуде (4 жылға дейін емдеу) ойық жаралы колиті бар пациенттер арасында қауіпсіздікке қатысты жаңа жағымсыз құбылыстар анықталған жоқ.
Эндоскопиялық жазылу
Эндоскопиялық емдеу Мейо шкаласы бойынша 0-ге тең эндоскопиялық бағалау көрсеткіші ретінде анықталды және UNIFI-I зерттеудің 8 аптасында байқалды. UNIFI-M зерттеулерінің 44 аптасында эндоскопиялық емдеу плацебо тобындағы пациенттердің 18%-мен салыстырғанда, әрбір 12 немесе 8 апта сайын устекинумаб қабылдаған пациенттердің 24% және 29% - да қол жеткізілді.
Шырышты қабықтың гистологиялық және гисто-эндоскопиялық жазылуы
Гистологиялық жазылуды (безді құрылымның бұзылуынсыз, эрозиясыз, жараларсыз немесе түйіршіктелген тіндердің<5% нейтрофилдердің инфильтрациясы ретінде анықталатын) UNIFI-I зерттеудің 8-ші аптасында және UNIFI-m зерттеудің 44-ші аптасында бағаланды.
8-ші аптада бір рет венаішілік индукциялық дозадан кейін ұсынылатын доза тобындағы пациенттердің саны плацебо тобындағы пациенттермен (22%) салыстырғанда гистологиялық жазылуға (36%) жетті. 44 аптада бұл әсердің сақталуы устекинумабты әрбір 12 апта сайын қабылдайтын (54%) және плацебомен (33%) салыстырғанда әрбір 8 апта сайын (59%) қабылдайтын пациенттердің едәуір көп санында байқалды.
Шырышты қабықтың жазылуы және гистологиялық жазылуы бар пациенттер ретінде анықталатын шырышты қабықтың гистоэндоскопиялық жазылуының біріктірілген соңғы нүктесі UNIFI-I зерттеуінің 8-аптасында және UNIFI-М зерттеуінің 44-аптасында бағаланды. Ұсынылатын дозада устекинумаб қабылдаған пациенттер плацебо тобымен (9%) салыстырғанда устекинумаб тобында (18%) 8 аптада шырышты қабықтың гистоэндоскопиялық жазылуының соңғы нүктесінің едәуір жақсарғанын көрсетті. 44-ші аптада бұл әсерді сақтап тұру әрбір 12 апта сайын (39%) устекинумаб қабылдайтын шырышты қабықтың гистоэндоскопиялық емі бар және плацебомен (24%) салыстырғанда әрбір 8 апта сайын (46%) қабылдайтын пациенттердің едәуір көп санында байқалды.
Денсаулық жағдайына байланысты өмір сапасы
Денсаулық жағдайына байланысты өмір сапасы ішектің қабыну аурулары (IBDQ), SF-36 және EuroQoL-5D (EQ-5D) мәселелерімен сауалнама арқылы бағаланды.
8-ші аптада устекинумаб қабылдаған пациенттер IBDQ, VAS EQ-5D және EQ-5D жалпы балының, сондай-ақ SF-36 психологиялық компонентінің жиынтық балының және плацебомен салыстырғанда SF-36 физикалық компонентінің қорытынды балының едәуір клиникалық маңызды жақсаруын көрсетті. Бұл жақсартулар устекинумаб қабылдаған пациенттерде UNIFI-M-де 44 аптаға дейін сақталған. IBDQ және SF-36 өлшемдері бойынша денсаулық жағдайына байланысты өмір сүру сапасының жақсаруы жалпы 200 аптаға дейін зерттеудің кеңеюі кезінде сақталды.
Устекинумаб қабылдаған пациенттерде еңбек өнімділігі едәуір жақсарды, бұл плацебо қабылдаған пациенттерге қарағанда WPAI-GH сауалнамасы бойынша бағаланған, жұмысқа қабілеттілігінің жалпы нашарлауының айтарлықтай төмендеуі және белсенділігінің нашарлауы сияқты бағаланды.
Ауруханаға жатқызу және ойық жаралы колитке (ОЖК) байланысты операциялар
UNIFI-I зерттеуінің 8-ші аптасында ЖК байланысты ауруханаға жатқызылған пациенттердің бір бөлігі плацебо тобымен (4.4%, 14/319) салыстырғанда устекинумабтың ұсынылатын дозасы тобында (1.6%, 5/322) айтарлықтай төмен болды және плацебо тобымен салыстырғанда устекинумабты ұсынылатын индукциялық дозада қабылдаған пациенттердің ешқайсысы 0.6% (2/319) плацебо тобымен салыстырғанда ОЖК байланысты операцияларды көтере алмаған.
44-ші аптада UNIFI-M зерттеуінің плацебо тобындағы пациенттермен салыстырғанда (5.7%, 10/175) устекинумабпен біріктірілген емдеу тобындағы пациенттерде ОЖК байланысты емдеуге жатқызудың айтарлықтай аз мөлшері байқалды. 44 аптада устекинумаб (0.6%, 2/348) тобындағы пациенттердің саны плацебо (1.7%, 3/175) тобындағы пациенттермен салыстырғанда ОЖК-мен байланысты операцияларды бастан кешірді.
Иммуногендігі
Устекинумабқа антиденелер устекинумабпен емдеу кезінде жасалуы мүмкін және олардың көпшілігі бейтараптандырушы сипатқа ие. Устекинумабқа қарсы антиденелердің пайда болуы Крон ауруы немесе ойық жаралы колиті бар пациенттерде устекинумабтың жоғары клиренсіне байланысты. Иммуногендігі салдарынан тиімділіктің төмендеуі байқалған жоқ. Устекинумабқа қарсы антиденелердің болуы мен инъекция орнында реакциялардың пайда болуы арасында айқын өзара байланысты емес.
Балалар
Еуропалық дәрілік заттар жөніндегі агенттік Крон ауруы және ойық жаралы колиті бар балалардың бір немесе бірнеше кіші тобына устекинумаб зерттеулерінің нәтижелерін беру міндеттемесін кейінге қалдырды (4.2-бөлімді балаларда қолдану туралы ақпарат алу үшін қараңыз).