Стопресс® таблетки 4 мг

Бір таблетканың құрамында Стопресс, 4 мг, таблеткалар белсенді зат – 4 мг периндоприл терт-бутиламинмен Стопресс, 8 мг, таблеткалар белсенді зат – 8 мг периндоприл терт-бутиламинмен қосымша заттар: маннитол, кросповидон, негізгі бутилметакрилат сополимері, сусыз коллоидты кремнийдің қостотығы, магний стеараты. Сыртқы түрінің, иісінің, дәмінің сипаттамасы Ұзынша пішінді, екі беті дөңес, екі жағында да бөлу сызығы бар ақ түсті таблеткалар. Таблетканы тең дозаларға бөлуге болады (4 мг доза үшін). Дөңгелек, жалпақ, ақ түсті таблеткалар (8 мг доза үшін).

• артериялық гипертензия • жүректің тұрақты ишемиялық ауруы (ЖИА): анамнезінде миокард инфарктісі және/немесе реваскуляризация бар пациенттерде жүрек құбылыстарының қаупін төмендету

ATХ коды C09AA04 Әсер ету механизмі Периндоприл – бұл І ангиотензиннен IІ ангиотензинге (ангиотензин өзгертуші фермент (АӨФ)) айналатын фермент тежегіші. Өзгертуші фермент немесе киназа – бұл І ангиотензиннің тамыр тарылтатын IІ ангиотензинге айналуына мүмкіндік беретін, сондай-ақ тамыр кеңейтетін брадикининнің белсенді емес гептапептидке дейін ыдырауын тудыратын экзопептидаза. АӨФ тежелісі плазмада ангиотензин ІІ төмендеуіне әкеледі, ол плазмада ренин белсенділігінің жоғарылауына (ренин босап шығатын теріс кері байланысты тежеу есебінен) және альдостерон бөлінуінің төмендеуіне алып келеді. АӨФ брадикинин белсенділігін бөгейтіндіктен, АӨФ тежелісі айналымдағы және жергілікті калликреин-кинин жүйесі белсенділігінің жоғарылауына да (сондай-ақ простагландин жүйесінің белсенділенуіне) алып келеді. Аталған механизм АӨФ тежегіштерінің гипотензиялық әсерінің басталуына ықпал етуі және жағымсыз реакцияларының кейбіреуін (мысалы, жөтел) ішінара туындатуы мүмкін. Периндоприл өзінің белсенді метаболиті – периндоприлат арқылы әсер етеді. Басқа метаболиттері АӨФ әсерін тежеу қабілетін in vitro көрсетпеді. Клиникалық тиімділігі және қауіпсіздігі Артериялық гипертензия: Периндоприл артериялық гипертензияның кез келген: жеңіл, орташа және ауыр дәрежесінде әсер етеді; шалқасынан жатқан қалыпта да, тік тұрған күйде де систолалық және диастолалық артериялық қысымды төмендетеді. Периндоприл шеткері тамырлар кедергісін азайтады, бұл артериялық қысымның төмендеуіне әкеледі. Соның салдарынан, жүректің жиырылу жиілігіне ықпал етпестен, шеткері қан ағымы көбейеді. Әдетте, бүйректік қан ағымы ұлғаяды, ал шумақтық сүзілу деңгейі, әдетте, өзгеріссіз қалады. Ең жоғары гипотензиялық әсеріне бір реттік дозаны қабылдаудан кейін 4-6 сағат өткен соң жетеді және кем дегенде 24 сағат бойы сақталады: препараттың ең төмен белсенділігі тұсындағы әсері ең жоғары белсенділігі тұсындағы әсерінің 87-100% жуығын құрайды. Артериялық қысымның төмендеуі тез басталады. Емдеуге сезімтал пациенттерде артериялық қысымның қалыпқа түсуі бір ай ішінде болады және тахифилаксия туындауынсыз сақталады. Тоқтату синдромының дамуымен емдеуді тоқтату қатар жүрмейді. Периндоприл сол жақ қарынша гипертрофиясын азайтады. Периндоприлдің адамда тамыр кеңейтетін әсерін көрсететіні расталды. Ол ірі артериялардың серпінділігін жақсартады және ұсақ артериялар ағыны/саңылауының арақатынасын азайтады. АӨФ тежегішінің тиазидті диуретикпен біріктірілімі аддитивті синергизмге әкеледі. АӨФ тежегішінің тиазидті препаратпен біріктірілімі диуретиктерді қабылдау кезінде туындайтын гипокалиемия қаупін де төмендетеді. Жүректің тұрақты ишемиялық ауруы бар пациенттер EUROPA зерттеуі 4 жылға созылды, ол көп орталықтық халықаралық рандомизацияланған салыстырмалы жасырын плацебо-бақыланатын клиникалық зерттеу болды. 18 жастан асқан он екі мың екі жүз он сегіз (12 218) пациент 8 мг периндоприл терт-бутиламинін (n = 6110) (бұл 10 мг периндоприл аргининіне баламалы) немесе плацебо (n = 6108) қабылдау үшін рандомизациядан өтті. Зерттелген қауымда жүрек жеткіліксіздігінің клиникалық белгілерінсіз анықталған жүректің ишемиялық ауруы болды. Жалпы, пациенттердің 90%-ы бұрын миокард инфарктісін және/немесе коронарлық артериялар реваскуляризациясын өткерген. Пациенттердің көпшілігі зерттелетін препаратты тромбоциттер тежегіштерін, гиполипидемиялық препараттарды және бета-блокаторларды қоса, дәстүрлі қабылданатын емге қосымша қабылдады. Негізгі тиімділік критерийі жүрек-қантамырлық өлімнің, өлімге соқтырмайтын миокард инфарктісінің және/немесе сәтті реанимация жасалса да, жүректің тоқтап қалуының құрамдас қосындысы болды. Тәулігіне бір рет қабылдағанда 8 мг периндоприл терт-бутиламинімен (бұл 10 мг периндоприл аргининіне баламалы) емделу бірінші соңғы нүктенің 1,9% дейін абсолютті мәнді төмендеуіне әкелді (салыстырмалы қауіптің 20% төмендеуі, СА 95% [9,4; 28,6] – p <0,001). Анамнезінде миокард инфарктісі және/немесе реваскуляризация болған пациенттерде 2,2% абсолютті төмендеуіне жетті, плацебомен салыстырғанда, бұл бірінші соңғы нүкте (БСН) бойынша салыстырмалы қауіптің 22,4% (СА 95% [12,0; 31,6] – p < 0,001) төмендеуіне сәйкес келеді. Балалар мен жасөспірімдерде қолдану Балалар мен 18 жасқа дейінгі жасөспірімдерде периндоприл қауіпсіздігі мен тиімділігі анықталмады. Шумақтық сүзілу жылдамдағы > 30 мл/мин/1,73 м2 болатын гипертензиясы 2-ден 15 жасқа дейінгі 62 пациентте жүргізілген салыстырмалы емес ашық клиникалық зерттеуде пациенттер 0,07 мг/кг орташа дозада периндоприл қабылдады. Доза пациент ерекшеліктеріне және артериялық қысым жауабына сәйкес әркімге жеке тағайындалды, осы орайда ең жоғары доза 0,135 мг/кг/тәулік құрады. 59 пациент үш айға созылған кезеңді аяқтады, ал 36 пациент кеңейтілген зерттеу кезеңін аяқтады, яғни кемінде 24 ай қадағаланды (орташа зерттеу ұзақтығы: 44 ай). Артериялық систолалық және диастолалық қысым бұрын гипертензияға қарсы басқа препараттармен ем қабылдаған пациенттерде зерттеуге қосылған сәттен бастап соңғы тексеруге дейін тұрақты күйде қалды, ал бұрын ем қабылдамаған пациенттерде төмендеді. Балалардың 75%-дан астамы соңғы тексеру кезінде артериялық систолалық және диастолалық қысым 95-ші процентильден төмен болды. Қауіпсіздік көрсеткіштері периндоприлге тән белгілі қауіпсіздік бейініне сәйкес болды. Ренин-ангиотензин-альдостерон жүйесін (РААЖ) қосарлы бөгеу бойынша клиникалық зерттеу деректері: Екі ауқымды рандомизацияланған бақыланатын ONTARGET (телмисартанның монотерапия ретіндегі және рамиприлмен біріктірілімде жаһандық соңғы нүктемен жалғасатын зерттеуі) және VA NEPHRON-D зерттеулерінде (Ардагерлер істері жөніндегі басқарма пациенттерінде диабет кезіндегі нефропатияны зерттеу) АӨФ тежегішінің ангиотензин II рецепторларының блокаторымен біріктірілімін қолдану зерттелді. ONTARGET зерттеуі жүрек-қантамырлық немесе цереброваскулярлық аурулары немесе ағзалардың ишемиялық зақымдану белгілерімен қатар жүретін 2 типті қант диабеті анамнезінде бар пациенттерде жүргізілген зерттеу түрінде болды. VA NEPHRON-D зерттеуі – бұл 2 типті қант диабеті және диабеттік нефропатиясы бар пациенттерде жүргізілген зерттеу. Бұл зерттеулерде бүйрек және/немесе жүрек-қантамыр нәтижелеріне және өлім көрсеткішіне елеулі оң әсері анықталмады, бірақ осы орайда, монотерапиямен салыстырғанда, гиперкалиемия, бүйректің жедел жеткіліксіздігі және/немесе гипотензия қаyпінің жоғары екені байқалды. Олардың ұқсас фармакодинамикалық қасиеттерін есепке алғанда, бұл нәтижелер басқа АӨФ тежегіштеріне және ангиотензин II рецепторларының блокаторларына да қатысты болды. Сол себепті, АӨФ тежегіштерін және ангиотензин II рецепторларының блокаторларын диабеттік нефропатиясы бар пациенттерде біріктірілімде пайдалануға болмайды. ALTITUDE зерттеуі (жүрек-қантамыр және бүйрек ауруларының соңғы нүктелері пайдаланылатын 2 типті қант диабеті кезіндегі алискирен зерттеуі) 2 типті қант диабеті және бүйректің созылмалы жеткіліксіздігі, жүрек-қантамыр ауруы немесе екеуі де бар пациенттерде АӨФ тежегішімен және ангиотензин II рецепторларының блокаторларымен стандартты емге алискиренді қосудың пайдасын бағалауды мақсат еткен зерттеу түрінде болды. Зерттеу қолайсыз нәтижелерінің жоғары қаупі салдарынан мерзімінен бұрын тоқтатылды. Жүрек-қантамыр аурулары және инсульттер себеп болатын өлім алискирен тобында, плацебо тобымен салыстырғанда, саны жағынан жиірек байқалды, ал жағымсыз құбылыстар және ерекше мүдде тудыратын күрделі жағымсыз құбылыстар (гиперкалиемия, гипотензия және бүйрек функциясының бұзылуы) алискирен тобында, плацебо тобымен салыстырғанда, жиірек байқалды.

Дозалау режимі Препаратты тәулігіне 1 рет таңертеңгілік тамақтану алдында жеткілікті су мөлшерімен іше отырып, қабылдау ұсынылады. Артериялық гипертензияны емдеуде Стопресс препаратын монотерапия ретінде немесе басқа топтардың гипотензиялық препараттарымен біріктірілімде пайдалануға болады. Ұсынылатын бастапқы доза – тәулігіне бір рет (таңертең) 4 мг, қажет болса, дозаны біртіндеп тәулігіне 8 мг дейін арттыруға болады. «Ренин-ангиотензин-альдостерон» жүйесінің айқын белсенділенуі кезінде (атап айтқанда, реноваскулярлы гипертензия, электролиттік бұызлулары және/немесе айналымдағы қан көлемінің (АҚК) төмендеуі, жүрек қызметінің декомпенсациясы мен ауыр гипертензия бар пациенттерде) бастапқы дозаны қабылдаудан кейін артериялық қысымның күрт түсіп кетуі болуы мүмкін. Осындай пациенттерді емдеуді қатаң бақылаумен 2 мг дозадан бастау ұсынылады. 1 ай емделуден соң дозаны тәулігіне 1 рет 8 мг дейін арттыруға болады. Артериялық гипертензия бар егде жастағы пациенттерді емдеуді 2 мг дозадан бастау керек, ол біртіндеп: емдеу басталуынан кейін бір ай өткен соң 4 мг дейін, артынан – бүйректің функционалдық жағдайына қарай 8 мг дейін арттырылады (төмендегі кестені қараңыз). Жүректің ишемиялық ауруын емдеуде препаратты қабылдауды 2 апта бойы тәулігіне 1 рет 4 мг дозадан бастау, артынан бүйрек жағдайына қарай және 4 мг дозасының жағымдылығы жақсы болса, тәулігіне 1 рет 8 мг дейін арттыру керек. Егде жастағы пациенттерге емді 1 апта бойы тәулігіне 1 рет 2 мг дозадан бастау, артынан, 1 апта бойы тәулігіне 1 рет 4 мг, артынан – бүйрек функциясына қарай тәуліктік дозаны 8 мг дейін арттыру кeрек (төмендегі кестені қараңыз). Доза алдыңғы төменірек дозаның жағымдылығы жақсы болған жағдайда ғана арттырылады. Пациенттердің ерекше топтары Бүйрек жеткіліксіздігі бар пациенттер Төменде келтірілген кестеге сәйкес, бүйрек жеткіліксіздігі бар пациенттерге арналған доза креатинин клиренсіне қарай таңдалуы тиіс: Креатинин клиренсі (КК), мл/мин — Ұсынылған доза КК ≥ 60 — тәулігіне 4 мг 30 < КК< 60 — тәулігіне 2 мг 15 < КК < 30 — күнара 2 мг Гемодиализде жүрген пациенттер * КК < 15 — диализ күні 2 мг * Периндоприлат диализдік клиренсі 70 мл/мин құрайды. Гемодиализден өтетін пациенттер препаратты диализден кейін қабылдауы тиіс. Бауыр жеткіліксіздігі бар пациенттер Бауыр функциясының бұзылуы бар пациенттерде дозаны түзету қажет емес. Балалар және жасөспірімдер Балалар мен 18 жасқа дейінгі жасөспірімдерде периндоприл қауіпсіздігі мен тиімділігі анықталмаған. Енгізу әдісі және жолы Пероральді қабылдау. Стопресс препаратын тәулігіне 1 рет таңертең тамақтану алдында жеткілікті су мөлшерімен іше отырып, қабылдау ұсынылады. Емдеу ұзақтығы Жоғары артериялық қысымды емдеу, әдетте, өмір бойы жалғасатындықтан, Сіз препаратты қабылдауды тоқтатпас бұрын Өз дәрігеріңізбен кеңесуге тиіссіз. Дәрілік препараттың бір немесе бірнеше дозасын өткізіп алу кезіндегі қажетті шаралар Жүйелі қабылдау емдеуді тиімдірек ететіндіктен, препаратты күн сайын қабылдау маңызды. Дегенмен де, егер Сіз препаратты қабылдауды ұмытып кетсеңіз, келесі дозаны әдеттегі уақытта қабылдау маңызды. Өткізіп алған таблетканың орнын толтыру үшін екі есе дозасын қабылдамаңыз. Дәрілік препаратты қолдану тәсілін түсіндіру үшін медициналық қызметкер кеңесіне жүгіну жөніндегі нұсқаулар Қажет болған жағдайда медициналық қызметкер кеңесіне жүгінуге болады.

• периндоприлге және препараттың басқа құрамдас компоненттеріне немесе кез келген басқа АӨФ тежегішіне аса жоғары сезімталдық • осының алдында АӨФ тежегіштерімен емдеуге байланысты анамнездегі ангионевроздық ісіну • тұқым қуалайтын/идиопатиялық ангионевроздық ісіну • жүктіліктің екінші және үшінші триместрлері • қант диабетінен немесе бүйрек жеткіліксіздігінен (ШСЖ < 60 мл/мин/1,73 м2) зардап шегіп жүрген пациенттерде алискиренмен біріктіріп қабылдау • сакубитрил/валсартанмен емдеумен бір мезгілде қолдану. Сакубитрил/валсартанның соңғы дозасын қабылдау мен Стопресс препаратымен емдеуді бастау арасында 36 сағаттан кем емес аралық сақталу қажет • қанның теріс зарядталған беткейлермен жанасуына әкелетін экстракорпоральді емдеу • бүйрек артериясының елеулі екі жақты стенозы немесе жұмыс істейтін жалғыз бүйрек артериясының стенозы • балалар және 18 жасқа дейінгі жасөспірімдер.

Периндоприлдің қауіпсіздік бейіні АӨФ тежегіштерінің қауіпсіздік бейініне сай келеді Клиникалық зерттеулер барысында анықталған және периндоприлді қолдану кезінде білінген ең көп таралған жағымсыз әсерлер: бас айналу, бас ауыру, парестезия, вертиго, көру бұзылулары, құлақтағы шыңыл, гипотензия, жөтел, ентігу, іштің ауыруы, іш қату, диарея, дәм сезудің бұрмалануы, диспепсия, жүрек айну, құсу, қышыну, бөртпе, бұлшықеттер түйілуі және астения. Жиі - жөтел, ентігу - бас ауыру, астения, бас айналу, бұлшықеттер түйілуі, парестезия - дәм сезудің бұрмалануы, көру бұзылулары, құлақтағы шыңыл, вертиго, гипотензия (әрі гипотензиямен байланысты әсерлер) - құсу, жүрек айну, іштің ауыруы, іш қату, диарея, диспепсия - қышыну, бөртпе Жиі емес - эозинофилия* - гипонатриемия* - емдеуді тоқтатқанда қайтымды болатын гиперкалиемия*, қанда мочевина мөлшерінің жоғарылауы*, қанда креатинин мөлшерінің жоғарылауы* - гипогликемия* - ұйқышылдық* - синкопа*, дімкәстану*, кеуденің ауыруы* - тахикардия*, жүректің соғуын сезіну* - васкулит*, шеткері ісіну*, гипертермия* - жарыққа сезімталдық реакциялары* - артралгия*, миалгия* - құлап қалу* - депрессия*, көңіл-күйдің құбылуы - ұйқының бұзылуы - бронх түйілуі - ауыз кеберсуі - есекжем - пемфигоид*, гипергидроз - бүйрек жеткіліксіздігі - эректильді дисфункция - бет, аяқ-қол, ерін, шырышты қабықтар, тіл, дауыс саңылауының және/немесе көмейдің ангионевроздық ісінуі Сирек • диурезге қарсы гормонның талапқа сай емес секрециясы синдромы (ДҚГТСС) - қан кернеулер* - бүйректің жедел жеткіліксіздігі - анурия/олигурия* - қандағы билирубин мөлшерінің жоғарылауы, бауырдағы ферменттер деңгейінің жоғарылауы - псориаз өршуі* Өте сирек - аритмия, стенокардия, жоғары қауіп тобындағы пациенттерде шамадан тыс АҚ төмендеуінен болатын миокард инфарктісі, жоғары қауіп тобындағы пациенттерде шамадан тыс АҚ төмендеуінен болатын инсульт - эозинофилиялық пневмония, ринит - панкреатит - цитолиздік немесе холестаздық гепатит - мультиформалы эритема - гемоглобин және гематокрит төмендеуі, агранулоцитоз немесе панцитопения, лейкопения/нейтропения, туа біткен глюкоза-6-фосфатдегидрогеназа жеткіліксіздігі бар пациенттердегі гемолиздік анемия, тромбоцитопения - сананың шатасуы Белгісіз (қолда бар деректер негізінде бағалау мүмкін емес) - Рейно синдромы * Жиілігі өздігінен келіп түскен хабарламалардан анықталған жағымсыз құбылыстарға қатысты клиникалық зерттеулер нәтижелері бойынша есептелген. Жағымсыз дәрілік реакциялар туындағанда медициналық қызметкерге, фармацевтикалық қызметкерге немесе, дәрілік препараттар тиімсіздігі туралы хабарламаларды қоса, дәрілік препараттарға жағымсыз реакциялар (әсерлер) жөніндегі ақпараттық дерекқорға тікелей хабарласу керек Қазақстан Республикасы Денсаулық сақтау министрлігі Медициналық және фармацевтикалық бақылау комитеті «Дәрілік заттар мен медициналық бұйымдарды сараптау ұлттық орталығы» ШЖҚ РМК http://www.ndda.kz

Адамда артық дозалануы туралы аз деректер бар. АӨФ тежегіштерімен артық дозаланудан болуы мүмкін симптомдар: гипотензия, айналымдық шок, электролиттік теңгерім бұзылулары, бүйрек жеткіліксіздігі, асқын желдетілу, тахикардия, жүректің қатты соғуы, брадикардия, бас айналу, үрейлену және жөтел. Артық дозалану жағдайында 9 мг/мл (0,9%) натрий хлоридінің ерітіндісімен вена ішіне инфузия жасауға кеңес беріледі. Гипотензия дамыған жағдайда пациент шалқасынан жатқан қалыпқа ауысуы тиіс. Мүмкіндік болса, инфузия түріндегі ІІ ангиотензинмен емдеу және/немесе катехоламиндерді вена ішіне енгізу нұсқасын қарастыру керек. Емге төзімді брадикардия жағдайында электрокардиостимуляция жасау көрсетілген. Өмірлік маңызды көрсеткіштерді, сарысудағы электролиттер мен креатинин деңгейін тұрақты бақылап отыру керек.

Литий препараттары Стопресс препаратын және литий препараттарын бір мезгілде қолдану ұсынылмайды. Калий жинақтаушы диуретиктер, калий препараттары, құрамында калий бар ас тұзын алмастырғыштар және тағам қоспалары Стопресс препаратын және калий жинақтаушы диуретиктер, сондай-ақ калий препараттары, құрамында калий бар ас тұзын алмастырғыштар және тағам қоспаларын бір мезгілде тағайындау ұсынылмайды. Қант диабеті бар пациенттер Препарат ішуге арналған гипогликемиялық дәрілер немесе инсулин алатын қант диабеті бар пациенттерге тағайындалғанда емнің алғашқы айының ішінде қандағы глюкоза концентрациясын жүйелі бақылап отыру қажет. Ренин-ангиотензин-альдостерон жүйесін (РААЖ) қосарлы бөгеу АӨФ тежегіштерін, ангиотензин II рецепторларының антагонистерін (АРА II) немесе алискиренді бірге қолданудың артериялық гипотензия, гиперкалиемия және бүйрек функциясының бұзылу қаупін (бүйректің жедел жеткіліксіздігін қоса) арттыратынын айғақтайтын деректер бар. Осылайша, АӨФ тежегіштерін, ангиотензин II рецепторларының антагонистерін немесе алискиренді бірге қолдану арқылы РААЖ қосарлы бөгеу ұсынылмайды. Егер қосарлы бөгеу көмегімен емдеу абсолютті қажет болып танылса, оны тек қатаң медициналық бақылаумен және бүйрек функциясын, қандағы электролиттер мөлшерін және артериялық қысымды жүйелі бақылаумен жүргізген жөн. Диабеттік нефропатия бар пациенттерде АӨФ тежегіштерін ангиотензин II рецепторларының антагонистерімен біріктіріп қолдануға болмайды. Тығыздығы төмен липопротеиндер (ТТЛП) аферезін өткізу кезіндегі анафилактоидты реакциялар Сирек жағдайларда декстран сульфатын пайдаланумен ТТЛП аферезі емшарасы жасалғанда АӨФ тежегіштерін қабылдайтын пациенттерде өмірге қатерлі анафилактоидты реакциялар дамуы мүмкін. Анафилактоидты реакцияны болдырмау үшін әр аферез емшарасы алдында АӨФ тежегішімен емді уақытша тоқтату керек. Десенсибилизация жасау кезіндегі анафилактоидты реакциялар АӨФ тежегіштерін қабылдап жүрген пациенттерде, мысалы, жарғақ қанатты жәндіктер уымен десенсибилизациялау емі кезінде анафилактоидты реакциялардың дамуы туралы жекелеген хабарламалар болды. Бұл пациенттерде осындай реакцияларға АӨФ тежегіштерін уақытша тоқтату арқылы жол бермеудің сәті түсті, бірақ емдеуді кездейсоқ немесе ұқыпсыз жаңғырту тұсында реакциялар қайта дамуы мүмкін. Арнайы сақтандырулар ЖИА: бұрын миокард инфарктісін және/немесе коронарлық реваскуляризацияны өткерген пациенттерде жүрек-қантамырлық асқынулар қаупінің төмендеуі Стопресс препаратымен емнің алғашқы айының ішінде тұрақсыз стенокардия дамығанда емді жалғастыруға дейін артықшылығы мен қаупін бағалау керек. Артериялық гипотензия АӨФ тежегіштері АҚ күрт төмендеуін тудыруы мүмкін. Артериялық гипертензияның ағымы асқынбаған пациенттерде симптоматикалық артериялық гипотензия сирек дамиды. АҚК азаюы бар пациенттерде шамадан тыс АҚ төмендеу қаупі жоғары, бұл диуретиктермен емделу аясында, қатаң тұзсыз диета ұстанғанда, гемодиализ, диарея және құсу кезінде, сондай-ақ ренин белсенділігі жоғары артериялық гипертензияның ауыр дәрежесіндегі пациенттерде білінуі мүмкін Симптоматикалық артериялық гипотензияны бүйрек жеткіліксіздігінің болуымен де, болмауымен де жүрек жеткіліксіздігінің клиникалық көріністері бар пациенттерде байқауға болады. Бұл қауіп «ілмекті» диуретиктерді жоғары дозаларда қабылдауға, гипонатриемияға немесе бүйректің функционалдық жеткіліксіздігіне реакция ретінде ауыр дәрежедегі жүрек жеткіліксіздігі бар пациенттерде зор ықтималды. Симптоматикалық артериялық гипотензияның даму қаупі жоғары пациенттерде Стопресс препаратымен ем кезінде АҚ, бүйрек функциясын және қан сарысуындағы калий мөлшерін мұқият бақылап отыру қажет. Осыған ұқсас амал айқын артериялық гипотензия миокард инфарктісіне немесе ми қан айналымының бұзылуына әкелуі мүмкін ЖИА және цереброваскулярлық аурулары бар пациенттерде қолданылады. Артериялық гипотензия дамыған жағдайда пациент аяғын сәл көтеріп, шалқасынан «жату» қалпына ауыстырылуы тиіс. Қажет болса, натрий хлоридінің 0,9% ерітіндісін вена ішіне енгізу арқылы айналымдағы қан көлемін толықтыру керек. Өткінші артериялық гипотензия препаратты әріқарай қабылдауға бөгет бола алмайды. АҚК мен АҚ қалпына келген соң емдеуді жалғастыруға болады. Жүректің созылмалы жеткіліксіздігімен (ЖСЖ) және АҚ қалыпты немесе төмендеп кеткен кейбір пациенттерде Стопресс препараты қосымша АҚ төмендеуін тудыруы мүмкін. Бұл әсері болжамды, әрі әдетте емді тоқтатуды талап етпейді. Айқын АҚ төмендеу симптомдары пайда болғанда препарат дозасын азайту немесе оны қабылдауды тоқтату керек. Митральді стеноз/қолқа стенозы/гипертрофиялық обструкциялық кардиомиопатия Стопресс препараты, басқа да АӨФ тежегіштері сияқты, сол жақ қарыншадан шығу жолының обструкциясы (қолқа стенозы, гипертрофиялық обструкциялық кардиомиопатия) бар пациенттерге, сондай-ақ митральді стеноз бар пациенттерге сақтықпен тағайындалуы тиіс. Бүйрек функциясының бұзылуы Бүйрек жеткіліксіздігі бар (КК 60 мл/мин аз) пациенттерге Стопресс препаратының бастапқы дозасы креатинин клиренсінің (КК) мәніне байланысты, ал одан кейін емдік әсеріне қарай таңдалады. Осындай пациенттер үшін қан сарысуындағы креатинин мен калий концентрациясын жүйелі бақылау қажет. Симптоматикалық ЖСЖ бар пациенттерде кейде АӨФ тежегіштерін қабылдаудың басында дамитын артериялық гипотензия бүйрек функциясының нашарлауына әкелуі мүмкін. Бүйректің жедел жеткіліксіздігінің дамуы, әдетте, қайтымды болуы мүмкін. АӨФ тежегіштерімен ем аясында бүйрек артерияларының екі жақты стенозы немесе жалғыз бүйрек артериясының стенозы бар пациенттерде, әдетте, емді тоқтату кезінде өтпелі болатын қан сарысуындағы мочевина мен креатинин концентрациясы жоғарылауы мүмкін. Осындай пациенттерде қосымша реноваскулярлық гипертензияның болуы ауыр артериялық гипотензия мен бүйрек жеткіліксіздігінің жоғары даму қаупіне себеп болады. Осындай пациенттерді емдеу мұқият медициналық қадағалаумен препараттың төмен дозаларын қолданудан және әріқарай дозаларды талапқа сай таңдаудан басталады. Диуретиктермен емдеуді уақытша тоқтату және емнің алғашқы бірнеше аптасы бойына қан плазмасында калий мен креатинин мөлшерін жүйелі бақылап отыру керек. Осының алдында бүйрек тамырлары ауруының болуы көрсетілмеген артериялық гипертензия бар кейбір пациенттерде, әсіресе, диурездік дәрілерді бір мезгілде қолданғанда қан сарысуында мочевина және креатинин концентрациясы жоғарылауы мүмкін. Аталған өзгерістер, әдетте, мардымсыз білінеді және қайтымды сипатта болады. Осы бұзылулардың даму ықтималдығы анамнезінде бүйрек жеткіліксіздігі бар пациенттерде жоғары. Ондай жағдайларда Стопресс препаратының және/немесе диуретик дозасын азайту және/немесе тоқтату қажет болуы мүмкін. Гемодиализ Жоғары ағынды жарғақшалар пайдаланылатын гемодиализде жүрген пациенттерде АӨФ тежегіштерімен ем аясында анафилаксиялық реакциялар дамыған жағдайлар аталды. Жарғақшалардың ұқсас типін пайдалану кезінде АӨФ тежегіштерін тағайындамаған дұрыс. Осындай жағдайларда басқа кластың гипотензиялық препаратын немесе басқа типті диализдік жарғақшаны пайдалану мүмкіндігін қарастыру керек. Бүйрек трансплантациясы Бүйрек трансплантациясынан кейінгі пациенттерде периндоприлді қолдану деректері жоқ. Реноваскулярлық гипертензия Бүйрек артериясының екі жақты стенозы немесе жұмыс істейтін жалғыз бүйрек артериясының стенозы бар пациент АӨФ (ангиотензин өзгертуші фермент) тежегіштерімен ем қабылдағанда гипотензия мен бүйрек жеткіліксіздігінің жоғары қаупі бар. Диуретиктермен емдеу ықпал етуші фактор болуы мүмкін. Бүйрек функциясының істен шығуы сарысу креатининінде мардымсыз ғана өзгерістері бар, тіпті бүйрек артериясының бір жақты стенозы бар пациенттерде туындауы мүмкін. Аса жоғары сезімталдық/ангионевроздық ісіну АӨФ тежегіштерін, оның ішінде периндоприлді қабылдау кезінде сирек жағдайларда және емнің кез келген кезеңінде бет, қол мен аяқ, ерін, шырышты қабықтар, тіл, дауыс қатпарларының және/немесе көмейдің ангионевроздық ісінуінің дамуын байқауға болады. Симптомдар пайда болғанда препаратты қабылдау дереу тоқтатылуы тиіс, ал пациент ісіну белгілері толық басылатын сәтке дейін қадағалануы тиіс. Егер ісіну тек бет пен ерінді жайласа, симптомдарды емдеу үшін антигистаминдік дәрілерді қолдануға болатын болса да, әдетте, оның көріністері өз бетінше басылады. Көмей ісінуімен қатар жүретін ангионевроздық ісіну өліммен аяқталуға алып келуі мүмкін. Тіл, дауыс қатпарларының немесе көмейдің ісінуі тыныс жолдарының обструкциясына әкелуі мүмкін. Осындай симптомдар пайда болғанда кезек күттірмейтін ем, оның ішінде эпинефрин (адреналин) адреналинді тері астына енгізу және/немесе тыныс жолдарының өткізгіштігін қамтамасыз ету талап етіледі. Пациент симптомдар толық және тұрақты басылғанша медициналық қадағалауда болуы тиіс. Анамнезінде АӨФ тежегіштерін қабылдаумен байланыссыз ангионевроздық ісінуі бар пациенттерде осы топтың препараттарын қабылдау аясында оның даму қаупі жоғары болуы мүмкін. Сирек жағдайларда АӨФ тежегіштерімен ем аясында ішектің ангионевроздық ісінуі дамыды. Осы орайда пациенттерде оқшауланған симптом ретінде немесе жүрек айнумен және құсумен біріккен, кейбір жағдайларда осының алдында беттің ангионевроздық ісінуі болмаған және С-1 эстераза деңгейі қалыпты деңгейде болған іштің ауыруы болды. Диагноз құрсақ қуысына компьютерлік томография, ультрадыбыстық зерттеу көмегімен немесе хирургиялық араласу кезінде қойылды. Симптомдар АӨФ тежегіштерін қабылдауды тоқтатудан кейін басылды. Сондықтан АӨФ тежегіштерін қабылдап жүрген іш аумағындағы ауыруы болатын пациенттерде дифференциялық диагностикалау жүргізілгенде ішектің ангионевроздық ісінуінің даму мүмкіндігін ескеру қажет. Периндоприлді сакубитрил/валсартанмен біріктіру ангиоэдеманың жоғары туындау қаупіне орай қарсы көрсетілімді. Сакубитрил/валсартан қабылдауды периндоприлмен емнің соңғы дозасын қабылдаудан кейін 36 сағатқа дейін бастауға болмайды. Егер сакубитрил/валсартанмен емдеу тоқтатылса, периндоприлмен емдеуді сакубитрил/валсартанның соңғы дозасын қабылдаудан кейін 36 сағатқа дейін бастауға болмайды. АӨФ тежегіштерін және NEP бейтарап эндопептидаза тежегіштерін (мысалы, рацекадотрил), mTOR тежегіштерін (мысалы, сиролимус, эверолимус, темсиролимус) және глиптиндерді (мысалы, линаглиптин, саксаглиптин, ситаглиптин, вилдаглиптин) бір мезгілде қолдану ангионевроздық ісіну (респираторлық бұзылулармен немесе онсыз қатар жүретін тыныс жолдарының немесе тілдің ісінуі) қаупін арттыруы мүмкін. Осыған байланысты, АӨФ тежегішін қабылдап жүрген пациенттерге рацекадотрил, mTOR тежегіштерін (мысалы, сиролимус, эверолимус, темсиролимус) және глиптиндерді (мысалы, линаглиптин, саксаглиптин, ситаглиптин, вилдаглиптин) тағайындау алдында пайда және қауіп арақатынасын мұқият таразылау қажет. mTOR тежегіштерін (мысалы, сиролимус, эверолимус, темсиролимус) біріктіріп қолдану. АӨФ тежегіштерін және NEP бейтарап эндопептидаза тежегіштерін (мысалы, рацекадотрил), mTOR тежегіштерін (мысалы, сиролимус, эверолимус, темсиролимус) және глиптиндерді (мысалы, линаглиптин, саксаглиптин, ситаглиптин, вилдаглиптин) бір мезгілде қолдану ангионевроздық ісіну (респираторлық бұзылулармен немесе онсыз қатар жүретін тыныс жолдарының немесе тілдің ісінуі) қаупін арттыруы мүмкін. Осыған байланысты, АӨФ тежегішін қабылдап жүрген пациенттерге рацекадотрил, mTOR тежегіштерін (мысалы, сиролимус, эверолимус, темсиролимус) және глиптиндерді (мысалы, линаглиптин, саксаглиптин, ситаглиптин, вилдаглиптин) тағайындау алдында пайда және қауіп арақатынасын мұқият таразылау қажет. Бауыр функциясының бұзылуы Сирек жағдайларда АӨФ тежегіштерін қабылдау аясында кейде өліммен аяқталатын бауырдың фульминантты некрозына ұласатын холестаздық сарғаюдың даму синдромы байқалды. Осы синдромның даму механизмі түсініксіз. АӨФ тежегіштерін қабылдау аясында сарғаю пайда болғанда немесе «бауыр» ферменттері белсенділігінің елеулі жоғарылауында препаратты қабылдауды тоқтату керек, пациент тиісті медициналық қадағалауда болуы тиіс. Нейтропения/агранулоцитоз/тромбоцитопения/анемия АӨФ тежегіштерін қабылдау аясында нейтропения/агранулоцитоз, тромбоцитопения және анемия туындауы мүмкін. Бүйрек функциясы қалыпты пациенттерде және басқа ауырлататын факторлар болмағанда нейтропения сирек дамиды. Дәнекер тіннің жүйелі аурулары бар пациенттерде иммунодепрессанттар, аллопуринол немесе прокаинамид қабылдау аясында немесе осы қауіп факторлары біріккенде, әсіресе, бүйрек функциясының бастапқы бұзылуы болғанда периндоприлді ерекше сақтықпен қолдану керек. Кейбір пациенттерде бірқатар жағдайларда антибиотиктермен қарқынды емге төзімді ауыр инфекциялар туындады. Осындай пациенттерге периндоприл тағайындалғанда қандағы лейкоциттер мөлшерін мезгіл-мезгіл бақылап отыруға кеңес беріледі. Пациенттер инфекциялық аурулардың кез келген белгілері (мысалы, тамақтың ауыруы, қызба) жөнінде дәрігерге хабарлауы тиіс. Этностық өзгешеліктер Қара нәсілді пациенттерде ангионевроздық ісінудің даму қаупінің жоғарырақ екенін ескеру керек. Басқа да АӨФ тежегіштері сияқты, периндоприлдің қара нәсілді пациенттерде АҚ төмендетуге қатысты тиімділігі аз. Осы әсері артериялық гипертензиясы бар қара нәсілді пациенттерде төмен ренин статусының айқын басымдылығымен байланысты. Жөтел АӨФ тежегішімен ем аясында тоқтаусыз құрғақ жөтел туындауы мүмкін, ол препаратты тоқтатудан кейін басылады. Ол жөтелдің дифференциялық диагностикасын жүргізу кезінде ескерілу керек. Хирургиялық араласу/жалпы анестезия Ауқымды операциялар жасау немесе артериялық гипотензияны тудыратын анестезияға арналған дәрілерді қолдану жоспарланатын пациенттерде периндоприлді қолдану рениннің компенсаторлық босап шығуы аясында ангиотензин ІІ түзілуін бөгеуі мүмкін. Емдеуді операцияға дейн тәулік бұрын тоқтату керек. Атап көрсетілген механизм бойынша артериялық гипотензияның дамуында АҚК толықтыру арқылы АҚ демеп отыру керек. Гиперкалиемия Гиперкалиемия АӨФ тежегіштерімен, оның ішінде периндоприлмен емдеу кезінде дамуы мүмкін. АӨФ тежегіштері гиперкалиемияны тудыруы мүмкін, өйткені олар альдостерон секрециясын тежейді. Осы әсері, әдетте, бүйрек функциясы қалыпты пациенттерде мардымсыз. Гиперкалиемияның қауіп факторларына бүйрек жеткіліксіздігі, бүйрек функциясының төмендеуі, 70 жастан асқан кезең, қант диабеті, кейбір қатар жүретін жай-күйлер (дегидратация, жүректің жедел жеткіліксіздігі, метаболизмдік ацидоз), калий жинақтаушы диуретиктерді (спиронолактон және оның туындысы - эплеренон, триамтерен, амилорид сияқты), калий препараттарын/тағамдық қоспаларын немесе құрамында калий бар ас тұзын алмастырғыштарды, сондай-ақ қандағы калий мөлшерінің артуына ықпал ететін басқа препараттарды (мысалы, гепарин, триметоприм/сульфаметоксазол ретінде де белгілі ко-тримоксазол) және әсіресе, альдостерон антагонистерін немесе ангиотензин рецепторларының блокаторларын қолдану жатады. Калий препараттарын/тағамдық қоспаларын, калий жинақтаушы диуретиктерді немесе құрамында калий бар ас тұзын алмастырғыштарды қолдану, әсіресе, бүйрек функциясы төмендеп кеткен пациенттерде қолдану қандағы калий мөлшерінің елеулі артуына алып келуі мүмкін. Гиперкалиемия күрделі, кейде жүрек ырғағының өлім қауіпті бұзылуларына алып келуі мүмкін. Калий жинақтаушы диуретиктер және ангиотензин рецепторларының блокаторларын АӨФ тежегіштерін қабылдап жүрген пациенттерде абайлап қолдану керек; осы орайда қан сарысуындағы калий деңгейін және бүйрек функциясын мониторингтеу қажет. Егер периндоприл мен жоғарыда аталған препараттарды бір мезгілде қабылдау қажет болса, емдеу қан сарысуындағы калий деңгейін жүйелі мониторингтеу аясында абайлап жүргізілуі тиіс. Алғашқы гиперальдостеронизм Алғашқы гиперальдостеронизм бар пациенттер, әдетте, ренин-ангиотензин жүйесін тежеу арқылы әсер ететін гипертонияға қарсы препараттарға реакция бермейді. Сондықтан осы препаратты қолдану ұсынылмайды. Жүктілік АӨФ тежегіштерін қабылдауды жүктілік кезінде бастауға болмайды. Егер емді АӨФ тежегіштерімен жалғастыру абсолютті қажет болып саналмаса, бала көтеруді жоспарлап жүрген пациент әйелдер жүктілік кезінде қауіпсіздік бейіні айқындалған баламалы гипотензиялық емдеуге ауыстырылуы тиіс. Жүктілік дерегі расталған бойда АӨФ тежегіштерімен қабылдауды дереу тоқтату, ал қажет болса, баламалы емдеу түріне ауысу керек. Педиатрияда қолдану Осы жас тобындағы пациенттерде препаратты қолдану тиімділігі мен қауіпсіздігі туралы деректер болмауына орай, Стопресс препаратын балалар мен 18 жасқа дейінгі жасөспірімдерде тағайындауға болмайды. Препараттың көлік құралын немесе қауіптілігі зор механизмдерді басқару қабілетіне әсер ету ерекшеліктері Периндоприл автокөлікті жүргізу немесе механизмдерді басқару қабілетіне тікелей ықпалын тигізбейді, бірақ, кейбір пациенттерде, әсіресе, емдеудің басында немесе басқа гипотензиялық препаратпен біріктіргенде төмен артериялық қысымға байланысты жеке реакциялар дамуы мүмкін. Нәтижесінде, автокөлікті немесе басқа механизмдерді басқару қабілетіне нұқсан келуі мүмкін. Әсіресе, емдеудің басында сақтық шарасын қадағалаңыз.

АӨФ тежегіштерін жүктіліктің бірінші триместр кезінде қолдану ұсынылмайды. АӨФ тежегіштерін жүктіліктің екінші және үшінші триместрлері кезінде қолдану қарсы көрсетілімді. АӨФ тежегіштерін жүктіліктің бірінші триместр кезінде қабылдау кезіндегі тератогенділік қаупіне қатысты эпидемиологиялық айғақтар сенімді болмады, дегенмен де, қауіптің сәл артуын жоққа шығаруға болмайды. Егер емді АӨФ тежегіштерімен жалғастыру абсолютті қажет болып саналмаса, бала көтеруді жоспарлап жүрген пациент әйелдер жүктілік кезінде қауіпсіздік бейіні айқындалған баламалы гипотензиялық емдеуге ауыстырылуы тиіс. Егер жүктілік дерегі расталса, АӨФ тежегіштерімен емдеуді дереу тоқтату, ал қажет болса, баламалы емдеу түріне ауысу керек. АӨФ тежегіштерін жүктіліктің екінші және үшінші триместрінде қабылдау адамда шарананың (бүйрек функциясының төмендеуі, қағанақ суының аздығы, бассүйектің сүйектену кідірісі) және жаңа туған нәрестенің (бүйрек жеткіліксіздігі, гипотензия, гиперкалиемия) уыттануына алып келетіні белгілі. Егер АӨФ тежегіштерін қабылдау жүктіліктің екінші триместрінен бастап орын алса, бүйрек функциясы мен бассүйегіне ультрадыбыстық зерттеу жүргізу ұсынылады. Егер жүктілік кезінде анасы АӨФ тежегіштерін қабылдаса, ол сәби гипотензия тұрғысынан қалтқысыз қадағалауда болуы тиіс. Бала емізу кезеңі Стопресс препаратын емізу кезеңінде қабылдау туралы ақпарат жоқ, сондықтан Стопресс препаратын тағайындау ұсынылмайды. Емшекпен қоректендіру кезінде, әсіресе, жаңа туған немесе шала туған нәрестелерді емізгенде қауіпсіздік бейіні айқындалған баламалы емдеу әдістеріне басымдық берген дұрыс. Фертильділік Ұрпақ өрбіту функциясына немесе шарананың дамуына әсері білінбеді.

АӨФ тежегіштерін, АРА II немесе алискиренді бір мезгілде қабылдау нәтижесінде ренин-ангиотензин-альдостерон жүйесін (РААЖ) қосарлы бөгеу, РААЖ әсер ететін тек бір препарат қолданылған оқиғалармен салыстырғанда, артериялық гипотензия, гиперкалиемия және бүйрек функциясының бұзылуы (бүйректің жедел жеткіліксіздігін қоса) сияқты жағымсыз құбылыстардың туындау жиілігінің артуына алып келеді. Ангионевроздық ісіну қаупін арттыратын дәрілік препараттар АӨФ тежегіштерін сакубитрил/валсартанмен бір мезгілде қолдану қарсы көрсетілімді, өйткені бұл ангионевроздық ісіну қаупін арттырады. Периндоприлдің соңғы дозасын қабылдау мен сакубитрил/валсартанмен емдеуді бастау арасындағы үзіліс 36 сағаттан кем болмауы тиіс. Сакубитрил/валсартанның соңғы дозасын қабылдау мен периндоприлмен емдеуді бастау арасында кемінде 36 сағат аралық сақталу қажет. АӨФ тежегіштерін рацекадотрилмен, mTOR тежегіштерімен (мысалы, сиролимус, эверолимус, темсиролимус) және глиптиндермен (мысалы, линаглиптин, саксаглиптин, ситаглиптин, вилдаглиптин) бір мезгілде қолдану ангионевроздық ісінудің жоғары қаупіне әкелуі мүмкін. Гиперкалиемияны тудыратын дәрілік препараттар Стопресс препаратын қабылдап жүрген кейбір пациенттерде, қан сарысуындағы калий мөлшері, әдетте, қалып шегінде қалса да, гиперкалиемия туындауы мүмкін. Кейбір дәрілік препараттар немесе дәрілік препараттардың емдік топтары гиперкалиемияның даму ықтималдығын арттыруы мүмкін: алискирен, калий тұздары, калий жинақтаушы диуретиктер (мысалы, спиронолактон, триамтерен немесе амилорид), АӨФ тежегіштері, ангиотензин II рецепторларының блокаторлары, ҚҚСП, гепарин, циклоспорин, такролимус, триметоприм және ко-тримоксазол (триметоприм/сульфаметоксазол) сияқты иммунодепрессанттар, өйткені триметоприм амилорид сияқты калий жинақтаушы диуретик ретінде әрекет етеді. Осыған байланысты, Стопресс препаратын жоғарыда аталған препараттармен біріктіру ұсынылмайды. Егер бір мезгілде қолдану көрсетілсе, оларды сақтықпен және қан сарысуындағы калий деңгейін жиі мониторингтеумен пайдалану керек. Бір мезгілде қолдану қарсы көрсетілімді Алискирен Қант диабеті немесе бүйрек функциясының бұзылулары бар пациенттерде гиперкалиемия, бүйрек функциясының нашарлауы және жүрек-қантамыр ауруына шалдығу жиілігінің артуы мен өлімге ұшырау қаупі артады. Экстракорпоральді емдеу Экстракорпоральді емдеу, ауыр анафилактоидты реакциялардың жоғары туындау қаупіне орай, гидравликалық өткізгіштігі жоғары белгілі бір жарғақшалармен (мысалы, полиакрилонитрилді жарғақшалар) диализ немесе гемофильтрация және декстран сульфатымен тығыздығы төмен липопротеиндер аферезі сияқты қанның теріс зарядталған беткейлермен жанасуына алып келеді. Егер осындай емдеу қажет болса, диализдік жарғақшаның басқа типіне немесе гипотензиялық препараттың басқа класын қолдануға көңіл бөлу керек. Бір мезгілде қолдану ұсынылмайды Алискирен Қант диабеті немесе бүйрек функциясының бұзылуы жоқ пациенттерде гиперкалиемия, бүйрек функциясының нашарлауы және жүрек-қантамыр ауруына шалдығу жиілігінің артуы және өлімге ұшырау қаупінің артуы болуы мүмкін. АӨФ тежегіштерімен және ангиотензин рецепторлары антагонистерімен біріккен ем Әдебиетте анықталған атеросклероз ауруы, жүрек жеткіліксіздігі немесе нысана-мүшелердің зақымдануымен қант диабеті бар пациенттерде АӨФ тежегішімен және АРА II-мен бір мезгілде емдеудің, РААС әсер ететін бір ғана препаратты қолданумен салыстырғанда, артериялық гипотензия, естен тану, гиперкалиемия және бүйрек функциясы нашарлауының (бүйректің жедел жеткіліксіздігін қоса) аса жоғары жиілігімен байланысты екені хабарланды. Қосарлы бөгеу (мысалы, АӨФ тежегішін АРА II-мен біріктіргенде) бүйрек функциясына, калий мөлшеріне және артериялық қысымға (АҚ) мұқият мониторинг өткізілетін жекелеген жағдайлармен шектелуі тиіс. Эстрамустин Бір мезгілде қолдану ангионевроздық ісіну сияқты қолайсыз реакциялар қаупінің артуына алып келуі мүмкін. Калий жинақтаушы диуретиктер (триамтерен, амилорид сияқты), калий тұздары Гиперкалиемия (өліммен аяқталуы мүмкін), әсіресе, бүйрек функциясының бұзылуында (гиперкалиемиямен байланысты қосымша әсерлері). Периндоприлді жоғарыда атап көрсетілген препараттармен біріктіру ұсынылмайды. Егер, дегенмен де, бір мезгілде қолдану көрсетілсе, оларды сақтық шарасын қадағалаумен және қан сарысуындағы калий деңгейін жүйелі бақылай отырып, қолдану керек. Жүрек жеткіліксіздігінде спиронолактон қолдану ерекшеліктері әріқарай мәтін ішінде сипатталған. Литий препараттары Литий препараттары мен АӨФ тежегіштерін бір мезгілде қолдану кезінде қан сарысуында литий концентрациясының қайтымды жоғарылауы мен онымен байланысты уытты әсерлері болуы мүмкін. Периндоприл мен литий препараттарын бір мезгілде қолдану ұсынылмайды. Осындай ем жүргізу қажет болса, қан плазмасындағы литий концентрациясына жүйелі бақылау жүргізген жөн. Ерекше сақтануды талап ететін бір мезгілде қолдану Гипогликемиялық дәрілер (инсулин, ішуге арналған гипогликемиялық дәрілер) АӨФ тежегіштерін қолдану инсулин мен ішуге арналған гипогликемиялық дәрілердің гипогликемиялық әсерін тура гипогликемияның дамуына дейін күшейтуі мүмкін. Әдетте, бұл бір мезгілде ем жүргізудің алғашқы апталарында және бүйрек функциясының бұзылуы бар пациенттерде байқалады. Баклофен АӨФ тежегіштерінің гипертензияға қарсы әсерін күшейтеді. АҚ деңгейін, ал қажет болса, гипотензиялық препараттардың дозалануын мұқият бақылап отыру керек. Диуретиктер (калий жинақталмайтын диуретиктерді қоспағанда) Периндоприлмен емнің басында, әсіресе, сұйықтықты және/немесе тұзды шығаратын диуретиктер қабылдап жүрген пациенттерде шамадан тыс АҚ төмендеуін байқауға болады, оның даму қаупін периндоприлмен емді бастаудың, сондай-ақ әріқарай біртіндеп арттырылатын периндоприлді төмен дозада тағайындау алдында диурездік дәріні тоқтату, сұйықтық немесе тұз жоғалтуды толықтыру арқылы азайтуға болады. Артериялық гипертензияда, әсіресе, сұйықтықты және/немесе тұзды шығаратын диуретиктер қабылдап жүрген пациенттерде диуретиктер АӨФ тежегішін қолдану басталғанша тоқтатылуы тиіс (бұл орайда диуретикті кейінірек қайта тағайындауға болады) немесе АӨФ тежегіші әріқарай оның біртіндеп арттырылуымен төмен дозада тағайындалуы тиіс. Жүректің созылмалы жеткіліксіздігі жағдайында диуретиктерді қолдану кезінде АӨФ тежегіші төмен дозада тағайындалуы тиіс, бұл бір мезгілде қолданылатын диуретик дозасын азайтудан кейін мүмкін болады. Барлық жағдайларда бүйрек функциясы (креатинин концентрациясы) АӨФ тежегіштерін қолданудың алғашқы апталарында бақылануы тиіс. Калий жинақтаушы диуретиктер (эплеренон, спиронолактон) Эплеренон немесе спиронолактонды тәулігіне 12,5-тен 50 мг дейінгі дозаларда және АӨФ тежегіштерінің төмен дозаларын қолдану: NYHA жіктеуі бойынша II-IV функционалдық класының жүрек жеткіліксіздігін сол жақ қарыншаның < 40% лықсыту фракциясымен және бұрын қолданылған АӨФ тежегіштерімен және «ілмекті» диуретиктермен емдеу кезінде, әсіресе, препараттардың осы біріктіріліміне қатысты нұсқаулар қадағаланбаған жағдайда гиперкалиемия қаупі (өліммен аяқталу мүмкіндігімен) болады. Дәрілік препараттардың осы біріктірілімін қолданар алдында гиперкалиемияның және бүйрек функциясы бұзылуының жоқ екеніне көз жеткізу қажет. Қандағы креатинин мен калий концентрациясын; емдеудің алғашқы айында апта сайын және одан кейін ай сайын жүйелі бақылап отыру ұсынылады. Қабынуға қарсы стероидты емес препараттар (ҚҚСП), тәулігіне ≥ 3 г ацетилсалицил қышқылын қоса АӨФ тежегіштерін ҚҚСП-мен (қабынуға қарсы әсер ететін дозада ацетилсалицил қышқылы, циклооксигеназа-2 (ЦОГ-2) тежегіштері және селективті емес ҚҚСП) бір мезгілде қолдану АӨФ тежегіштерінің гипертензияға қарсы әсерінің төмендеуіне әкелуі мүмкін. ҚҚСП мен АӨФ тежегіштерін бір мезгілде қолдану, әсіресе, бүйрек функциясы төмендеп кеткен пациенттерде, бүйректің жедел жеткіліксіздігінің дамуын қоса, бүйрек функциясының нашарлауына, әрі қан сарысуында калий мөлшерінің артуына алып келуі мүмкін. Осы біріктірілім, әсіресе, егде жастағы пациенттерде тағайындалғанда сақ болу керек. Пациенттер емдеудің басында да, емдеу барысында да талапқа сай сұйықтық мөлшерін ішуі тиіс және бүйрек функциясын мұқият бақылап отыруға кеңес беріледі. Белгілі бір сақтануды талап ететін бір мезгілде қолдану Гипотензиялық препараттар және вазодилататорлар Периндоприлдің гипертензияға қарсы әсері, қысқа және ұзақ уақыт әсер ететін нитраттарды қоса, басқа гипотензиялық, тамыр кеңейтетін дәрілермен бір мезгілде қолдану кезінде күшеюі мүмкін. Трициклды антидепрессанттар, психозға қарсы дәрілер (нейролептиктер) және жалпы анестезияғаға арналған дәрілер АӨФ тежегіштерімен бір мезгілде қолдану гипертензияға қарсы әсерінің күшеюіне әкелуі мүмкін. Симпатомиметиктер АӨФ тежегіштерінің гипертензияға қарсы әсерін әлсіретуі мүмкін. Алтын препараттары Алтын препаратын (натрий ауротиомалаты) вена ішіне алып жүрген пациенттер АӨФ тежегіштерін, оның ішінде, периндоприлді қолданғанда бет терісінің гиперемиясын, жүрек айну, құсу, артериялық гипотензияны өзінде қамтитын симптомдық кешен – нитритоидты реакциялар сипатталды.

Сақтау мерзімі 3 жыл Жарамдылық мерзімі өткеннен кейін қолдануға болмайды. Сақтау шарттары Жарықтан қорғау үшін түпнұсқалық қаптамасында, 25С-ден аспайтын температурада сақтау керек. Балалардың қолы жетпейтін жерде сақтау керек!