Стрептоцид таблетки 300 мг

1 таблетканың құрамында белсенді зат: стрептоцид (сульфаниламид) 300 мг қосымша заттар: картоп крахмалы, тальк Сыртқы түрінің, иісінің, дәмінің сипаттамасы Жоғарғы және төменгі беткейі жалпақ, беткейлер жиегі қиғашталған, бір жағында бөлуге арналған сызығы бар, дұрыс тұтас, дөңгелек цилиндр түріндегі, ақ немесе ақ дерлік түсті таблеткалар.

- тілме қабынуы - баспа - жарақат инфекциясы

Әсер ету механизмі Стрептоцид микроорганизмдерде «өсінді факторлар» деп аталатын – фолий, дегидрофолий қышқылдары, өз молекуласында парааминобензой қышқылы (ПАБҚ) болатын басқа қосылыстар түзілуін бұзады. ПАБҚ және Стрептоцид құрылымдарының жақындығы нәтижесінде сульфаниламид бәсекелі қышқыл антагонисі ретінде микроорганизмдер метаболизмдік тізбегіне қосылады және онда алмасу үдерісін бұзады, бұл бактериостатикалық әсеріне әкеледі. Стрептоцид – қысқа әсерлі сульфаниламид, стрептококктарға, менингококктарға, пневмококктарға, гонококктарға, ішек таяқшасына, токсоплазмоза және безгек қоздырғыштарына қатысты бактериостатикалық әсері бар. Анаэробты микроорганизмдерге әсер етпейді.

Дозалану режимі Пациентке препаратты тағайындар алдында оған науқастың ауруын туғызған микрофлораның сезімталдығын анықтау керек. Ересектер және 12 жастан асқан балалар үшін бір реттік дозасы 600 мг - 1,2 г, тәуліктік дозасы – 3-6 г құрайды. Ересектерге ең жоғары дозасы: бір реттік – 2 г, тәуліктік – 7 г. 6-дан 12 жасқа дейінгі балаларға бір реттік доза – 300-600 мг. Балалар үшін қабылдау жиілігі тәулігіне 4-6 рет құрайды. Балалар үшін ең жоғары тәуліктік дозасы – 0,9-2,4 г. Енгізу әдісі және жолы Тамақтану кезінде немесе одан кейін 150-200 мл сумен ішіп, ішке қабылдау керек. Қабылдау уақыты көрсетілген қолдану жиілігі Тәуліктік дозаны 5 қабылдауға бөледі. Балалар үшін қабылдау жиілігі тәулігіне 4-6 рет құрайды. Дәрілік препаратты қолдану тәсілін түсіндіру үшін медицина қызметкерінің кеңесіне жүгіну жөніндегі ұсыныстар Дәрілік препаратты қолданар алдында дәрігерге немесе фармацевтке жүгініңіз.

• сульфаниламидтерге, сульфонға немесе кез келген қосымша заттарға жеке сезімталдық • анамнезде сульфаниламидтерге айқын уытты-аллергиялық реакциялар болуы • сүйек кемігінде қан түзілудің бәсеңдеуі • декомпенсацияланған жүрек жеткіліксіздігі • қан түзілу жүйесінің аурулары • анемия • лейкопения • базед ауруы • бүйрек және бауыр аурулары (нефроз, нефрит, бауыр жеткіліксіздігі, бүйректің ауыр жеткіліксіздігі, жедел гепатит) • гипертиреоз • туа біткен глюкоза-6-фосфатдегидрогиназа тапшылығы • азотемия • порфирия • 6 жасқа дейінгі балаларға • лактация және жүктілік кезеңінде әйелдерге

Қан жүйесі және лимфа жүйесі тарапынан: лейкопения, агранулоцитоз, аплазиялық анемия, тромбоцитопения, гипопротромбинемия, эозинофилия, глюкоза-6-фосфатдегидрогеназа тапшылығы кезіндегі гемолиздік анемия. Жүрек-қантамыр жүйесі тарапынан: тахикардия, миокардит. Жүйке жүйесі тарапынан: бас ауыру, неврологиялық реакциялар, асептикалық менингитті қоса, атаксия, елеусіз бас сүйекішілік гипотензия, құрысулар, бас айналу, ұйқышылдық/ұйқысыздық, шаршау сезімі, депрессия, шеткері немесе оптикалық нейропатиялар, көрудің бұзылуы, психоз, жабырқаулы жай-күй, парестезиялар. Тыныс алу жүйесі тарапынан: өкпе инфильтраттары, фиброздаушы альвеолит. Ас қорыту жолы тарапынан: шөлдеу, ауыздың құрғауы, диспепсиялық құбылыстар, жүрек айну, құсу, диарея, анорексия, панкреатит, жалған жарғақшалы колит. Гепатобилиарлық жүйе тарапынан: бауыр ферменттері (АЛТ, АСТ, сілтілі фосфатаза) белсенділігінің жоғарылауы, холестаздық гепатит, гепатонекроз, гепатомегалия, сарғаю, холестаз. Несеп шығару жүйесі тарапынан: несеп түсінің өзгеруі (қаныққан сары-қоңыр түс), несептің қышқылды реакцияларындағы кристаллурия, болуы мүмкін нефроуытты реакциялар: интерстициальді нефрит, тубулярлы некроз, бүйрек жеткіліксіздігі, гематурия, ануриямен шок жағдайындағы бүйрек. Тері және тері асты шелі тарапынан: тері гиперемиясы, тері бөртпесі (оның ішінде эритематозды-сквамозды, папулезді), қышыну, есекжем, аллергиялық дерматит, фотосенсибилизация, эксфолиативті дерматит, түйінді эритема, цианоз. Аллергиялық реакциялар: уытты эпидермальді некролиз (Лайелл синдромы), Стивенс-Джонсон синдромы, жүйелік қызыл жегі, сарысу құю синдромы, анафилаксиялық реакциялар, Квинке ісінуі, мұрынның бітелуі. Жалпы бұзылулар: дәрілік қызба, оң жақ қабырға астының және белдің ауыруы. Басқалар: тыныс алудың қиындауы, түйінді периартериит, гипотиреоз, гипогликемия. Бірлі-жарым жағдайларда гипотиреоидизм дамуы мүмкін.

Жағымсыз әсерлері байқалуының күшеюі мүмкін. Артық дозаланғанда анорексия (тәбеттің болмауы), жүрек айнуы, құсу, шаншу тәрізді ауырулар, бас ауыруы, ұйқышылдық, бас айналу, естен тану туындауы мүмкін. Ұзақ қолданған кезде қызба, гематурия, кристаллурия, цианоз, тахикардия, парестезия, диарея, холестаз, ануриясы бар бүйрек жеткіліксіздігі, уытты гепатит, лейкопения, агранулоцитоз болуы мүмкін. Емі. Артық дозалану жағдайында дәрігерге қаралу ұсынылады. Емі симптоматикалық. Медициналық көмек көрсеткенге дейін асқазанды 2 % натрий гидрокарбонаты ерітіндісімен шаю және белсендірілген көмір немесе басқа энтеросорбенттер суспензиясын қабылдау керек. Көп мөлшерде сұйықтық қабылдау, қарқынды диурез, гемодиализ көрсетіледі.

Препаратпен емдегенде бүйрек функциясын және шеткері қан көрсеткіштерін, қандағы глюкоза деңгейін жүйелі бақылап жүргізу қажет. Препаратпен ұзақ емдегенде қан талдауын (биохимиялық және жалпы қан талдауы) мезгіл-мезгіл жүргізу қажет. Препаратты жеткіліксіз дозада тағайындау немесе препарат қолдануды мезгілінен ерте тоқтату сульфаниламидтерге микроорганизмдер төзімділігінің жоғарылауына ықпал етуі мүмкін. Сульфаниламидтерді А тобы бета-гемолиздік стрептококк туындатқан инфекцияны емдеу үшін қолданбаған жөн, өйткені олар оның эрадикациясына әкелмейді, демек, ревматизм және гломерулонефрит сияқты асқынулардан сақтандыра алмайды. Препаратты созылмалы жүрек жеткіліксіздігі, бауыр аурулары бар науқастарға, бүйрек функциясы бұзылуында сақтықпен тағайындау қажет. Стрептоцидті аллергиялық аурулардың ауыр түрі бар немесе бронх демікпесімен, қан жүйесі аурулары бар пациенттерге сақтықпен тағайындаған жөн. Жоғары сезімталдық реакциясы белгілері пайда болғанда препаратты тоқтату керек. Бүйрек жеткіліксіздігінде сульфаниламидтің және оның метаболиттерінің организмде жиналуы мүмкін, бұл уытты әсерінің дамуына әкеледі. Сульфаниламидтерді, оның ішінде стрептоцидті қант диабеті бар науқастарға сақтықпен қолданған жөн, өйткені сульфаниламидтер қандағы қант деңгейіне әсер етуі мүмкін. Сульфаниламидтердің жоғары дозаларының гипогликемиялық әсері бар. Сульфаниламидтер бактерицидті емес, бактериостатикалық препараттар болғандықтан, инфекцияның қайталануын және микроорганизмдердің төзімді түрлерінің дамуын болдырмау үшін толыққанды емдеу курсы қажет. Химиялық құрылымы ұқсастығын ескере отырып, сульфаниламидтерді фуросемидке, тиазидті диуретиктерге, карбоангидраза тежегіштері мен сульфонилмочевина туындыларына жоғары сезімталдығы бар адамдарға қолдануға болмайды. Кристаллурияның және уролитиаз дамуын болдырмас үшін пациенттерге сұйықтықты жеткілікті мөлшерде ішу қажет. Егде жастағы пациенттерде тері тарапынан ауыр жағымсыз реакциялар дамуының жоғары қаупі, қан түзілудің бәсеңдеуі, тромбоцитопениялық пурпура (соңғысы – әсіресе тиазидті диуретиктермен үйлесімде) анықталды. Ауыр жағымсыз реакциялар туындаудың жоғары қаупіне байланысты препаратты 65 жастан асқан пациенттерге тағайындаудан тартынған дұрыс. Сульфаниламидтер қолданғанда фотосенсибилизация дамуы мүмкіндігін ескере отырып, тікелей күн сәулесі мен жасанды ультракүлгін сәулеленудің әсерінен аулақ болу ұсынылады. Емдеу кезінде дозалау режимін ұстанып, ұсынылған дозаны 24 сағат аралықпен қолдану қажет, препарат қабылдауды өткізіп алуға болмайды. Дозаны өткізіп алған жағдайда келесі дозаны екі еселемеу керек. Егер ауру белгілері жоғала бастамаса немесе керісінше денсаулық жағдайы нашарласа, немесе қолайсыз құбылыстар туындаса, препарат қолдануды тоқтатып, препаратты одан әрі қолдану мүмкіндігі туралы кеңес алу үшін дәрігерге қаралу керек. Арнайы сақтандырулар Педиатрияда қолдану 6 жасқа дейінгі балаларға қолданбайды. Препараттың көлік құралын немесе қауіптілігі зор механизмдерді басқару қабілетіне әсер ету ерекшеліктері Препаратқа жеке реакциялар анықталғанға дейін автокөлікті басқарудан немесе басқа механизмдермен жұмыс істеуден тартына тұрған жөн, өйткені сульфаниламидтермен емдеу кезінде бас айналу, құрысулар, атаксия, ұйқышылдық, депрессия, психоз сияқты жүйке жүйесі тарапынан жағымсыз реакциялар болуы мүмкін.

Жүктілік немесе бала емізу кезеңінде препаратты қолдануға болмайды. Препаратпен емдеу қажет болған жағдайда бала емізуді тоқтатқан жөн.

Бір мезгілде қолданғанда: - қабынуға қарсы стероидты емес препараттармен, сульфонилмочевина туындыларымен, тромбқа қарсы дәрілермен, К дәрумені антагонистерімен - осы препараттардың әсері күшейеді; - фолий қышқылымен, бактерицидті антибиотиктермен (оның ішінде пенициллиндермен, цефалоспориндермен) - сульфаниламидтер тиімділігі төмендейді; - бактерицидті антибиотиктермен, ішілетін контрацептивтермен – бұл препараттардың әсері төмендейді; - ПАСҚ және барбитураттармен – сульфаниламидтер белсенділігі күшейеді; - эритромицинмен, линкомицинмен, тетрациклинмен – бактерияға қарсы белсенділігі өзара күшейеді, әсер ету ауқымы кеңейеді; - рифампицинмен, стрептомицинмен, мономицинмен, канамицинмен, гентамицинмен, оксихинолин (нитроксолин) туындыларымен – препараттардың бактерияларға қарсы әсері өзгермейді; - налидикс қышқылымен (невиграмон) – кейде антагонизм байқалады; - хлорамфениколмен, нитрофурандармен – жиынтық әсері төмендейді; - құрамында ПАБҚ (новокаин, анестезин, дикамин) эфирлері бар препараттармен - сульфаниламидтердің бактерияға қарсы белсенділігі жойылады; Сульфаниламидтерді гексаметилентетраминмен (уротропинмен), диабетке қарсы препараттармен (сульфонилмочевина туындылары), дефининмен, неодикумаринмен және басқа жанама антикоагулянттармен бір мезгілде тағайындамайды. Стрептоцид метотрексаттың әсерін және/немесе уыттылығын оны ақуыздармен байланысынан ығыстыру және/немесе оның метаболизмін бәсеңдету нәтижесінде күшейтуі мүмкін. Сүйек кемігінің бәсеңдеуін тудыратын басқа да препараттармен бір мезгілде қолданғанда гемолиз, гепатоуытты әсері, уытты әсерлердің даму қаупі болуы мүмкін. Метенаминмен (уротропин) несептің қышқыл реакциясы кезінде кристаллурия дамуы қаупінің жоғарылауы салдарынан бір мезгілде қолдану ұсынылмайды. Фенилбутазон (бутадион), салицилаттар және индометацин сульфаниламидтерді қан плазмасы ақуыздарымен байланыстан ығыстыруы мүмкін, осылайша олардың қандағы концентрациясын ұлғайтады. Парааминосалицил қышқылымен және барбитураттармен қолданғанда сульфаниламидтер белсенділігі күшейеді; левомицетинмен – агранулоцитоздың даму қаупі ұлғаяды; құрамында парааминобензой қышқылының эфирлері бар препараттармен (новокаин, анестезин, дикаин) сульфаниламидтің бактерияға қарсы белсенділігі жойылады.

Сақтау мерзімі 5 жыл. Жарамдылық мерзімі өткеннен кейін қолдануға болмайды. Сақтау шарттары 25 °С-ден аспайтын температурада сақтау керек. Балалардың қолы жетпейтін жерде сақтау керек.