Әсер ету механизмі
Сунитиниб малаты ісіктердің өсуі, неоангиогенез процестеріне және метастаздардың түзілуіне қатысатын тирозинкиназалардың көптеген рецепторларын тежейді. Сунитиниб тромбоциттік өсу факторы рецепторларының (PDGFR және PDGRF), қантамыр эндотелийінің өсу факторы рецепторларының (VEGFR1, VEGFR2 және VEGFR3), дің жасушаларының өсу факторы рецепторының (KIT), Fms-тәрізді тирозинкиназа-3 (FLT3) рецепторының, 1 типті колония стимуляциялайтын фактор (CSF-1R) рецепторының және глиялық жасушалардың нейротропты факторы рецепторының (RET) тежегіші болып табылады. Негізгі метаболитінің белсенділігі сунитинибтегі осындаймен ұқсас болды.
Клиникалық тиімділігі және қауіпсіздігі
Сунитинибтің клиникалық қауіпсіздігі мен тиімділігі АІЖСІ және иматинибке резистенттілігі бар (яғни, иматинибпен емдеу кезінде немесе емдеуден кейін аурудың үдеуін бастан өткерген) немесе иматиниб жақпайтын (яғни, иматинибпен емдеу кезінде ары қарай емдеуді шектейтін айқын уыттылықты бастан өткерген) пациенттерді емдеуде, БЖмО бар пациенттерді емдеуде және операция жасалмайтын ұНЭІ бар пациенттерді емдеуде зерттелді.
Тиімділігі ісіктің үдеуіне дейінгі уақытқа (ҮДУ) және АІЖСІ кезінде тірі қалу көрсеткішінің артуына, бұрын емделмеген және цитокиндерге рефрактерлі БЖмО жағдайында сәйкесінше үдеуінсіз тірі қалуға (ҮТҚ) және емге объективті жауаптың жиілігіне (ОЖЖ), сондай-ақ, ұНЭІ кезіндегі ҮТҚ негізделген.
Асқазан-ішек жолының стромалық ісіктері
Дозасы арттырылған бастапқы зерттеу АІЖСІ бар пациенттерде резистенттілігіне немесе жақпаушылығына байланысты иматинибпен емдеу сәтсіз болғаннан кейін (медианалық ең жоғарғы тәуліктік дозасы 800 мг) жүргізілді. Тоқсан жеті пациент түрлі дозалар мен сызбалар топтарына кірістірілді; 55 пациент емнің ұсынылған — препаратты 4 апта бойы қабылдау/2 апта үзіліс сызбасы (4/2 сызбасы) бойынша 50 мг-ден қабылдады.
Бұл зерттеуде ҮДУ медианасы 34,0 аптаны құрады (95%-дық СА: 22,0; 46,0).
АІЖСІ бар, иматиниб жақпайтын немесе иматинибпен емдеу кезінде немесе емдеуден кейін аурудың үдеуіне ұшыраған пациенттердегі сунитинибтің (медианалық ең жоғарғы тәуліктік дозасы 800 мг) 3 фазадағы салыстырмалы жасырын, плацебо бақыланатын рандомизацияланған зерттеуі. Бұл зерттеуде 312 пациент 50 мг дозадағы сунитинибті немесе плацебоны тәулігіне бір рет пероральді 4/2 сызбасы бойынша ауру үдегенге дейін немесе зерттеуден басқа бір себеппен шығып қалғанға дейін қабылдаған топтарға (207 пациент сунитинибті қабылдаған және 105 пациент плацебо қабылдаған) рандомизацияланды (2 : 1). Бұл зерттеуде тиімділігін бағалаудың бастапқы ақырғы нүктесі ісіктің объективті үдеуі тіркелген күнге дейінгі уақыт ретінде анықталған ҮДУ болды. Алдын ала жоспарланған аралық талдау сәтінде сунитиниб үшін медианалық ҮДУ зерттеушінің бағалауы бойынша 28,9 аптаны (95%-дық СА: 21,3; 34,1) және тәуелсіз сараптау деректері бойынша 27,3 аптаны құрады (95%-дық СА: 16,0; 32,1) және плацебо қабылдаған кездегі, зерттеушінің бағалауы бойынша 5,1 аптаны (95%-дық СА: 4,4; 10,1) және тәуелсіз сараптау деректері бойынша 6,4 аптаны құраған (95%-дық СА: 4,4; 10,0) ҮДУ қарағанда статистикалық тұрғыдан едәуір көп болды. Жалпы тірі қалудағы (ЖТҚ) айырмашылық сунитинибтің пайдасына статистикалық тұрғыдан маңызды болды (қауіптердің қатынасы (ҚҚ): 0,491 (95%-дық СА: 0,290; 0,831)); өлім қаупі сунитиниб тобымен салыстырғанда плацебо тобындағы пациенттерде 2 есе жоғары болды.
Қауіпсіздік жөніндегі деректерді мониторингілеу жөніндегі тәуелсіз комитеттің (ҚДМК) нұсқауы бойынша тиімділігі мен қауіпсіздігіне жүргізілген аралық талдаудан кейін зерттеу ашық жүргізілді және плацебо қабылдаған пациенттерге сунитинибпен ашық түрде емделу ұсынылды.
Зерттеудің ашық емдеу фазасында сунитинибті жалпы саны 255 пациент, соның ішінде, бастапқыда плацебо қабылдаған 99 пациент қабылдады.
Зерттеудің ашық фазасында бастапқы және екінші ақырғы нүктелерді талдаудан, төмендегі 1-кестеде көрсетілгендей, аралық талдау кезінде алынған нәтижелер расталды.
1-кесте. АІЖСІ кезіндегі тиімділігін бағалаудың ақырғы нүктелері бойынша деректерді шолу («ем тағайындалған пациенттер» іріктемесі)
Салыстырмалы жасырын ема
Медианасы (95%-дық СА) — Қауіптер қатынасы — Плацебоны айқаспалы қолдану тобыб
Ақырғы нүкте — Сутент — Плацебо — (95%-дық СА) — p-мәні
Бастапқы
ҮДҚ (апта)
Аралық талдау — 27,3 (16,0; 32,1) — 6,4 (4,4; 10,0) — 0,329 (0,233; 0,466) — < 0,001 — -
Ақырғы талдау — 26,6 (16,0; 32,1) — 6,4 (4,4; 10,0) — 0,339 (0,244; 0,472) — < 0,001 — 10,4 (4,3; 22,0)
Екінші
ҮТҚ (апта)в
Аралық талдау — 24,1 (11,1; 28,3) — 6,0 (4,4; 9,9) — 0,333 (0,238; 0,467) — < 0,001 — -
Ақырғы талдау — 22,9 (10,9; 28,0) — 6,0 (4,4; 9,7) — 0,347 (0,253; 0,475) — < 0,001 — -
ОЖЖ (%)г
Аралық талдау — 6,8 (3,7; 11,1) — 0 (-) — ҚЖ — 0,006 — -
Ақырғы талдау — 6,6 (3,8; 10,5) — 0 (-) — ҚЖ — 0,004 — 10,1 (5,0; 17,8)
ЖТҚ (апта)д
Аралық талдау — - — - — 0,491 (0,290; 0,831) — 0,007 — -
Ақырғы талдау — 72,7 (61,3; 83,0) — 64,9 (45,7; 96,0) — 0,876 (0,679; 1,129) — 0,306 — -
Қысқартылған сөздер: СА — сенімді аралық, ITT — «ем тағайындалған пациенттер» іріктемесі, ҚЖ — қатысы жоқ, ОЖЖ — объективті жауаптың жиілігі, ЖТҚ — жалпы тірі қалу көрсеткіші, ҮТҚ — үдеуінсіз тірі қалу көрсеткіші, ҮДУ — ісік үдегенге дейінгі уақыт. а.Салыстырмалы жасырын емдеудің нәтижелері «Ем тағайындалған пациенттер» іріктемесі үшін және қажеттілігіне қарай, орталық зертхана рентгенологының бағалауын пайдаланып алынды.
бЕмдеу кодтары анықталғаннан кейін плацебодан Сутент препаратына ауысқан 99 пациент үшін тиімділігі жөніндегі нәтижелер. Бастапқы деңгейі ауысқан кезде қайтадан анықталған, және тиімділігін талдаулар зерттеушінің бағалауына негізделген.
вҮТҚ аралық көрсеткіштері бастапқы деректерді қайта есептеудің негізінде жаңартылып отырған.
гОЖЖ бойынша нәтижелер 95%-дық СА-мен жауабы расталған пациенттердің пайызы түрінде көрсетіледі.
дМедианасына қол жеткізілмеген, өйткені деректер әлі де жеткіліксіз.
«Ем тағайындалған пациенттер» іріктемесіндегі медианалық ЖТҚ сунитиниб және плацебо топтарында сәйкесінше 72,7 аптаны және 64,9 аптаны құрады (ҚА 0,876; 95%-дық СА: 0,679; 1,129, р = 0,306). Бұл талдауда, плацебо тобына рандомизацияланып, кейіннен сунитинибпен ашық түрде ем қабылдаған пациенттер плацебо тобына кірістірілді.
Бүйрек жасушасының бұрын емделмеген метастаздық обыры
Сунитинибтің α-ІФТ-мен салыстырғандағы тиімділігі мен қауіпсіздігін бағалауға арналған, 3 фазадағы, рандомизацияланған көп орталықтық халықаралық зерттеу БЖмО бар, бұрын ем қабылдамаған пациенттерде жүргізілді. Жеті жүз елу пациент емдеу топтарына 1 : 1 арақатынаста рандомизацияланды; олар не 6 апталық циклдермен қайталанатын, 4 апта бойы тұратын препаратты тәулігіне 50 мг дозада пероральді қабылдап, кейіннен 2 апта үзіліс жасудан тұратын (4/2 сызбасы) сунитинибті, не болмаса, бірінші аптада 3 миллион бірлік (ХБ), екінші аптада 6 ХБ және үшінші аптада 9 ХБ дозада, содан соң әр апта сайын қатарынан 3 күн бойы тері астына инъекция түрінде енгізілген α-ІФТ қабылдаған.
Ем ұзақтығының медианасы сунитинибпен ем үшін 11,1 айды (ауқымы: 0,4–46,1) және α-ІФТ емі үшін 4,1 айды (ауқымы: 0,1–45,6) құрады. Емдеумен байланысты ауыр жағымсыз құбылыстар (ЕБАЖҚ) сунитинибті қабылдаған 23,7 % пациентте, және α-ІФТ қабылдаған 6,9 % пациентте тіркелді. Алайда, жағымсыз құбылыстарға байланысты зерттеуге қатысу тоқтатылған жағдайлардың жиілігі сунитиниб үшін 20 % және α-ІФТ үшін 23 % құрады. Сунитинибті қабылдаған 202 пациентке (54 %) және αІФТ қабылдаған 141 пациентте (39 %) препаратты қолдануды тоқтата тұру қажет болды. Доза сунитинибті қабылдаған 194 пациентте (52 %) және α-ІФТ қабылдаған 98 пациентте (27 %) төмендетілген. Пациенттер ауруы үдегенге дейін немесе зерттеуден шығарылғанға дейін ем қабылдады. Тиімділігін бағалаудың бастапқы ақырғы нүктесі ҮТҚ болды. Жоспарлы аралық талдау бұл зерттеуде сунитинибтің α-ІФТ қарағанда артықшылығы статистикалық тұрғыдан елеулі болғанын көрсетті: сунитиниб тобында ҮТҚ медианасы α-ІФТ тобындағы 22,0 аптамен салыстырғанда 47,3 аптаны құрады; ҚА 0,415 құрады (95%-дық СА: 0,320; 0,539, p-мәні < 0,001). Басқа ақырғы нүктелері ОЖЖ, ЖТҚ және қауіпсіздігін қамтыды. Негізгі рентгенографиялық бағалауларды жүргізу бастапқы ақырғы нүктеге қол жеткізілгеннен кейін тоқтатылды. Қорытынды талдауда зерттеушінің бағалауы бойынша анықталған ОЖЖ сунитиниб тобы үшін 46 % (95%-дық СА: 41 %; 51 %) және α-ІФТ тобы үшін 12,0 % (95%-дық СА: 9 %; 16 %) құрады (р < 0,001).
Сунитинибпен емдеу α-ІФТ емімен салыстырғанда тірі қалу мерзімінің ұзақтау болуымен қатар жүрген. Медианалық ЖТҚ сунитиниб тобы үшін 114,6 аптаны (95%-дық СА: 100,1; 142,9) және α-ІФТ тобы үшін 94,9 аптаны құрады (95%-дық СА: 77,7; 117,0) қауіптердің 0,821 қатынасымен (95%-дық СА: 0,673; 1,001, стратификацияланаған логарифмдік рангілік критерий бойынша р = 0,0510).
«Ем тағайындалған пациенттер» іріктемесінде байқалған, рентгенологиялық зертхананың бағалауы бойынша анықталған ҮТҚ және ЖТҚ көрсеткіштері төмендегі 2 кестеде келтірілген.
2-кесте. Бұрын емделмеген БЖмО кезіндегі тиімділігін бағалаудың ақырғы нүктелері бойынша деректерді шолу («ем тағайындалған пациенттер» іріктемесі)
Үдеуінсіз тірі қалу деректерін шолу — Сунитиниб (N = 375) — -ІФТ (N = 375)
Пациентте үдеуі немесе өлім болмаған [n (%)] — 161 (42,9) — 176 (46,9)
Пациентте үдеуі немесе өлім болған [n (%)] — 214 (57,1) — 199 (53,1)
ҮТҚ (апта)
Квартиль (95%-дық СА)
25 % — 22,7 (18,0; 34,0) — 10,0 (7,3; 10,3)
50 % — 48,3 (46,4; 58,3) — 22,1 (17,1; 24,0)
75 % — 84,3 (72,9; 95,1) — 58,1 (45,6; 82,1)
Стратификацияланбаған талдау
Қауіптердің қатынасы (сунитиниб және -ІФТ) — 0,5268
Қауіптердің қатынасы үшін 95%-дық СА — (0,4316; 0,6430)
p-мәніа — < 0,0001
a 2 жақты логарифмдік рангілік критерийдің негізінде.
Жалпы тірі қалу деректерін шолу — Сунитиниб (N = 375) — -ІФТ (N = 375)
Пациенттің өлімі белгісіз [n (%)] — 185 (49,3) — 175 (46,7)
Пациенттің өлімі байқалған [n (%)] — 190 (50,7) — 200 (53,3)
ЖТҚ (апта)
Квартиль (95%-дық СА)
25 % — 56,6 (48,7; 68,4) — 41,7 (32,6; 51,6)
50 % — 114,6 (100,1; 142,9) — 94,9 (77,7; 117,0)
75 % — ҚЖ (ҚЖ-дан ҚЖ дейін) — ҚЖ (ҚЖ-дан ҚЖ дейін)
Стратификацияланбаған талдау
Қауіптердің қатынасы (сунитиниб және -ІФТ) — 0,8209
Қауіптердің қатынасы үшін 95%-дық СА — (0,6730; 1,0013)
p-мәніа — 0,0510
Қысқартылған сөздер: СА — сенімді аралық, α-ІФТ — интерферон-альфа, ITT — «ем тағайындалған пациенттер» іріктемесі, n — пациенттер саны, ҚЖ — қатысы жоқ, ЖТҚ — жалпы тірі қалу, ҮТҚ — үдеуінсіз тірі қалу.
Бүйрек жасушасының цитокиндерге рефрактерлі метастаздық обыры
Сунитинибтің 2 фазадағы зерттеуі аурудың осының алдында интерлейкин-2-мен бірге цитокиндермен немесе -ІФТ емдеуге рефрактерлілігі болған пациенттерде жүргізілді. Алпыс үш пациент сунитинибтің 50 мг бастапқы дозасын қатарынан 4 апта бойы тәулігіне бір рет пероральді қабылдап, артынан 2 апта үзіліс жасаған. Осылайша, толық емдеу циклі 6 аптағы құрады (4/2 сызбасы). Тығыз ісіктердің емге жауабының критерийлеріне (Response Evaluation Criteria in Solid Tumour — RECIST) сәйкес, тиімділігін бағалаудың бастапқы ақырғы нүктесі ОЖЖ болды.
Бұл зерттеуде объективті жауаптың жиілігі 36,5 % (95%-дық СА: 24,7; 49,6 %) және ҮДУ медианасы 37,7 аптаны құрады (95%-дық СА: 24,0; 46,4).
Сунитинибтің тиімділігі мен қауіпсіздігін бағалау мақсатындағы бір топта растаумен жүргізілген, көп орталықтық ашық зерттеу осының алдындағы цитокиндермен емге рефрактерлілігімен БЖмО бар пациенттерде жүргізілді. Жүз алты пациент 50 мг сунитинибтің кемінде бір дозасын 4/2 сызбасы бойынша қабылдаған.
Бұл зерттеуде тиімділігін бағалаудың бастапқы ақырғы нүктесі ОЖЖ болды. Екінші ақырғы нүктелер ҮДУ, жауаптың ұзақтығы (ЖҰ) мен ЖТҚ қамтыды.
Бұл зерттеуде ОЖЖ 35,8 % құрады (95%-дық СА: 26,8; 47,5 %). ЖҰ және ЖТҚ медианаларына әлі де қол жеткізілмеген.
Ұйқы безінің нейроэндокриндік ісіктері
2 фазадағы ашық, көп орталықтық демеуші зерттеуде операция жасалмайтын ұНЭІ бар пациенттердегі 4/2 сызбасы бойынша тәулігіне 50 мг дозадағы сунитинибпен монотерапияның тиімділігі мен қауіпсіздігі бағаланды. Ұйқы безі аралшықтары жасушаларынан болған ісігі бар 66 пациенттен тұратын когортада бастапқы ақырғы нүкте, жауаптар жиілігі 17 % құрады.
Операция жасалмайтын ұНЭІ бар пациенттерде сунитинибпен монотерапияны бағалау үшін негізгі, көп орталықтық, халықаралық, рандомизацияланған, салыстырмалы жасырын, плацебо бақыланатын, 3 фазадағы зерттеу жүргізілді.
Пациенттерде RECIST критерийлерінің негізінде, алдыңғы 12 ай ішіндегі, құжат түрінде расталған үдеуі болуы тиіс болды, және олар (1 : 1) не сунитинибті тәулігіне бір рет, жоспарлы үзіліссіз 37,5 мг дозадағы (N = 86), не болмаса плацебо (N = 85) қабылдаған топтарға рандомизацияланды.
Негізгі мақсаты сунитинибті қабылдаған пациенттердегі ҮТҚ, плацебо қабылдаған пациенттердегі ҮТҚ-мен салыстыруға негізделген. Басқа ақырғы нүктелері ЖТҚ, ОЖЖ, РПАП және қауіпсіздігін қамтыды.
Демографиялық сипаттамалары сунитиниб және плацебо топтары арасында салыстырымды болды. Бұдан өзге, сунитинибті қабылдаған пациенттер тобында белсенді емес ісік плацебо тобындағы 52 %-бен салыстырғанда 49 %-ында байқалды, және екі топтағы 92 % пациентте бауырда метастаздар болды.
Зерттеуде соматостатин аналогтарын пайдалануға рұқсат берілген.
Плацебо тобындағы 72 % пациентпен салыстырғанда сунитиниб тобында жалпы саны 66 % пациент осының алдындағы жүйелі ем қабылдаған. Бұдан өзге, плацебо тобындағы 22 % пациентпен салыстырғанда сунитиниб тобындағы 24 % пациент соматостатин аналогтарын қабылдаған.
Зерттеушінің бағалауы бойынша, плацебомен салыстырғанда, сунитиниб үшін ҮТҚ клиникалық тұрғыдан маңызды артықшылығы байқалды. Медианалық ҮТҚ плацебо тобындағы 5,5 аймен салыстырғанда сунитиниб тобында 11,4 айды құрады (қауіптердің қатынасы: 0,418 (95%-дық СА: 0,263; 0,662), рмәні = 0,0001). Осыған ұқсас нәтижелер, 4-кестеде көрсетілгендей, аурудың үдеуін анықтау үшін зерттеушінің ісіктерді бағалауларына RECIST критерийлерінің қолданылуына негізделген ісік жауабын бағалаулар пайдаланылғанда алынды. Сунитинибтің пайдасына шешілген қауіптер арақатынасы осының алдындағы жүйелі емдеу курстарының саны бойынша талдауды қоса, бастапқы сипаттамалары бағаланған барлық қосалқы топтарда байқалды. Сунитиниб тобында жалпы саны 29 пациент және плацебо тобында 24 пациент осының алдында жүйелі ем қабылдамаған; бұл пациенттер арасында ҮТҚ үшін қауіптердің арақатынасы 0,365 (95%-дық СА: 0,156; 0,857) құрады, р = 0,0156. Дәл сол сияқты, сунитиниб тобындағы 57 пациентте (соның ішінде, 28-і осының алдында жүйелі емдеудің 1 курсын және 29-ы жүйелі емдеудің 2 немесе одан көп курсын қабылдаған) және плацебо тобындағы 61 пациентте (соның ішінде 25-і осының алдында жүйелі емдеудің 1 курсын және 36-сы жүйелі емдеудің 2 немесе одан көп курсын қабылдаған) ҮТҚ үшін қауіптердің қатынасы 0,456 құрады (95%-дық СА: 0,264; 0,787), р = 0,0036.
ҮТҚ сезімталдығын талдау үдеуі зерттеуішінің ісікті бағалауына негізделген және барлық пациенттер үшін зерттеудің аяқталуынан өзге себеп бойынша цензураланған деректері ҮТҚ құбылыстары ретінде талданған жағдайлар үшін жүргізілді. Бұл талдау сунитинибпен емдеудің әсерін дағдылы бағалау түрінде болды және бастапқы талдауды растап, қауіптердің 0,507 қатынасын көрсетті (95%-дық СА: 0,350; 0,733), р = 0,000193. Ұйқы безінің НЭІ негізгі зерттеуі деректерді мониторингілеу жөніндегі тәуелсіз комитеттің нұсқауы бойынша мерзімінен бұрын тоқтатылды, және бастапқы ақырғы нүктесі зерттеушінің бағалауына негізделді, сонымен қатар екі параметр де емнің әсерін бағалауға әсер етуі мүмкін болды.
Зерттеушінің бағалауына негізделген ҮТҚ көрсеткішінде жүйелі түрде қате кетпеуі үшін тәуелсіз орталық зертхана суреттерге жасырын талдау жүргізіп, онда 3-кестеде көрсетілгендей, зерттеушінің берген бағасы расталды.
3-кесте. 3 фазадағы зерттеуде ұНЭІ емдеудің тиімділігі бойынша нәтижелер
Тиімділік параметрі — Сутент (N = 86) — Плацебо (N = 85) — Қауіптердің қатынасы (95%-дық СА) — p-мәні
Зерттеушінің бағалауы бойынша үдеуінсіз тірі қалу көрсеткіші (медианасы, айлар (95%-дық СА)) — 11,4 (7,4; 19,8) — 5,5 (3,6; 7,4) — 0,418 (0,263; 0,662) — 0,0001а
Зерттеушінің ісікті бағалауына RECIST критерийлері қолданылғаннан кейінгі жауап бағалануының негізінде алынған үдеуінсіз тірі қалу көрсеткіші (медианасы, айлар (95%-дық СА)) — 12,6 (7,4; 16,9) — 5,4 (3,5; 6,0) — 0,401 (0,252; 0,640) — 0,000066а
Тәуелсіз орталық зертхананың ісікті бағалаудағы жасырын талдауының көмегімен алынған үдеуінсіз тірі қалу көрсеткіші (медианасы, айлар (95%-дық СА)) — 12,6 (11,1; 20,6) — 5,8 (3,8; 7,2) — 0,315 (0,181; 0,546) — 0,000015а
Жалпы тірі қалу көрсеткіші (кейіннен 5 жыл бойы қадағалағанда) [медианасы, айлар (95%-дық СА)] — 38,6 (25,6; 56,4) — 29,1 (16,4; 36,8) — 0,730 (0,504; 1,057) — 0,0940а
Объективті жауап жиілігі [%, (95%-дық СА)] — 9,3 (3,2; 15,4) — 0 — ҚЖ — 0,0066б
Қысқартылған сөздер: СА — сенімді аралық, N — пациенттердің саны, ҚЖ — қатысы жоқ, ұНЭІ — ұйқы безінің нейроэндокриндік ісіктері, RECIST — тығыз ісіктердің емге жауабын бағалау критерийлері.
а Стратификацияланбаған 2 жақты логарифмдік рангілік критерий
б Фишердің дәл критерийі
1-сурет. ұНЭІ 3 фазадағы зерттеуіндегі ҮТҚ үшін Каплан — Мейер графигі
СУТЕНТ (N = 86)Медианасы 11,4 айПлацебо (N = 85)Медианасы 5,5 айСУТЕНТ (N = 86)Медианасы 11,4 айПлацебо (N = 85)Медианасы 5,5 айҮдеуінсіз тірі қалу ықтималдылығы (%) Үдеуінсіз тірі қалу ықтималдылығы (%) Уақыт (айлар)Уақыт (айлар)Қауіпке ұшыраған пациенттер саны:Қауіпке ұшыраған пациенттер саны:СУТЕНТПлацебоСУТЕНТПлацебоҚауіптер қатынасы = 0,4295%-дық СА: 0,26–0,66 p = 0,0001Қауіптер қатынасы = 0,4295%-дық СА: 0,26–0,66 p = 0,0001
Қысқартылған сөздер: СА — сенімді аралық, N — пациенттер саны, ҮТҚ — үдеуінсіз тірі қалу, ұНЭІ — ұйқы безінің нейроэндокриндік ісіктері.
Зерттеу жабылған сәтте ЖТҚ бойынша деректер сунитиниб тобы үшін жеткіліксіз (20,6 ай (95%-дық СА: 20,6; ҚЖ) және плацебо тобы үшін ҚЖ (95%-дық СА: 15,5; ҚЖ) болды, қауіптердің қатынасы: 0,409 (95%-дық СА: 0,187; 0,894), p-мәні = 0,0204). Сунитиниб тобында 9 өлім жағдайы, ал плацебо тобында 21 өлім жағдайы тіркелді.
Аурудың үдеуіне қарай пациенттердің рандомизациялық коды жарияланды және плацебо қабылдаған пациенттерге бөлек қосымша зерттеуде сунитинибпен ашық түрде емделу ұсынылды. Зерттеудің мерзімінен бұрын тоқтатылуының нәтижесінде қалған пациенттердің рандомизациялық коды жарияланды және бөлек қосымша зерттеуде сунитинибпен ашық түрде емделу ұсынылды. Плацебо тобындағы 85 пациенттің ішінен жалпы саны 59 пациент (69,4 %) аурудың үдеуінен немесе зерттеу жабылған кезде емдеу коды ашылғаннан кейін сунитинибпен ашық түрде емделуге ауыстырылды. Қосымша зерттеудегі кейіннен қадағалауда 5 жылдан соң байқалған ЖТҚ қауіптердің 0,730 қатынасын көрсетті (95%-дық СА: 0,504; 1,057).
Еуропаның онкологиялық ауруларды зерттеу және емдеу ұйымының (EORTC QLQ-C30) онкологиялық пациенттердің өмір сапасын бағалау мақсатындағы сауалнамасының нәтижелері денсаулықпен байланысты жалпы ғаламдық өмір сапасы және функциялық тұрғыдан басым 5 тұсы (физикалық, рөлдік, когнитивтік, эмоциялық және әлеуметтік функциялар) плацебо қабылдаған пациенттердегіге қарағанда сунитинибті қабылдаған пациенттерде көбірек дәрежеде сақталғанын, және симптоматикалық жағымсыз әсерлердің шектеулі санымен қатар жүргенін көрсетті.
Сунитинибтің тиімділігі мен қауіпсіздігін бағалау мақсатында үдемелі жайылған (метастазданған) жоғары дифференциациялы, резекцияланбайтын ұНЭІ бар пациенттер қатысқан 4 фазадағы бір топта халықаралық көп орталықтық ашық зерттеу жүргізілді.
Жүз алты пациент (ем қабылдамаған когортада 61 пациент және кейіннен емделген когортадағы 45 пациент) сунитинибті тәулігіне бір рет 37,5 мг мөлшерінде күн сайын үздіксіз (КСҮ) пероральді қабылдаған.
Зерттеушінің бағалауы бойынша, ҮТҚ медианасы жалпы популяцияда да (95%-дық СА: 10,9;16,7), бұрын ем қабылдамаған когортада да 13,2 айды құрады (95%-дық СА: 7,4; 16,8).
Балалар
Сунитинибтің балалар жасындағы пациенттерде қолданылу тәжірибесі шектеулі (4.2 бөлімін қараңыз).
Сунитинибтің пероральді түрінің дозасын арттырумен, 35 пациент қатысқан 1 фазадағы зерттеу жүргізілді, олардың ішінде, рефрактерлі тығыз ісіктері бар, балалар жасындағы 30 пациент (3 жастан 17 жасқа дейінгі) және жасөспірімдік кезеңдегі 5 пациент (18 жастан 21 жасқа дейінгі) болды; пациенттердің көпшілігі бастапқыда ми ісігі диагнозымен кірістірілген. Бұл зерттеудің бірінші бөлімінде дозасын шектейтін кардиоуыттылығы байқалған, соның нәтижесінде осының алдында емнің (антрациклиндерді қоса) әсеріне ұшырап, кардиоуыттылық ықтималдылығы болған, немесе жүрегіне иондаушы сәуле әсер еткен пациенттерді зерттеуден шығарып тастау үшін зерттеу хаттамасына түзету енгізілді. Зерттеудің осының алдында ісікке қарсы ем қабылдаған, бірақ, кардиоуыттылықтың қауіп факторлары жоқ пациенттерді қамтыған екінші бөлімінде, 4/2 сызбасы бойынша тәулігіне 15 мг/м2 дозадағы сунитиниб (ЕЖЖД) жалпы алғанда жағымды болды, ал оны қолданумен байланысты клиникалық симптомдары жақсы бақыланатын болды. Толық немесе ішінара ремиссияға пациенттердің бірде-біреуінде қол жеткізілмеді. 6 пациентте (17 %) аурудың тұрақтанғаны байқалды. Зерттеуге қатысқан, АІЖСІ бар бір пациент 15 мг/м2 дозасын қабылдады, бірақ, пайдалы екендігіне қандай-да бір дәлелдер алынған жоқ. Байқалған жағымсыз дәрілік реакциялар жалпы алғанда, ересек пациенттердегідей болды (4.8 бөлімін қараңыз).
2 фазадағы ашық зерттеу НДГ немесе эпендимомасы бар 29 пациентке жүргізілді, олардың 27-сі балалар жасындағы (3 жастан 16 жасқа дейінгі) пациенттер және 2-еуі жасөспірімдік кезеңдегі (18 жастан 19 жасқа дейінгі) пациент болды. Бұл зерттеу жоспарлы аралық талдау жүргізілетін сәтте пациентттерге аурудың бақылануына қол жеткізудің мүмкін болмау себебінен аяқталды. ҮТҚ медианасы НДГ бар пациенттер тобында 2,3 айды және эпендимомасы бар пациенттер тобында 2,7 айды құрады. ЖТҚ медианасы НДГ бар пациенттер тобында 5,1 айды және эпендимомасы бар пациенттер тобында 12,3 айды құрады. Екі топта анағұрлым жиі (≥ 10 %) кездесетін, емдеумен байланысты жағымсыз құбылыстар жиынтықтай келе, нейтрофилдер санының азаюы (6 [20,7 %] пациент) және бассүйекішлік қан құйылу (3 [10,3 %] пациент) болды (4.8 бөлімін қараңыз).
АІЖСІ бар, 13 жастан 16 жасқа дейінгі балалар жасындағы, сунитинибті 4/2 тәулігіне 15-тен 30 мг/м2 дейінгі дозаларда пероральді қабылдаған 6 пациентте жүргізілген 1/2 фазадағы зерттеулерден алынған деректер, сондай-ақ, жарияланған қолжетімді деректер (АІЖСІ бар, балалар жасындағы немесе жасөспірімдік кезеңдегі 20 пациент), сунитинибпен емдеу 26 пациенттің 18-інде (69,2 %) аурудың тұрақтануына алып келгенін көрсетіп отыр: не болмаса, иматинибпен емдеу тиімсіз болғаннан кейін немесе ол жақпайтын болған жағдайда (21 пациенттің ішінен ауруы тұрақтанған 16 пациент), не болмаса, препаратпен алғаш рет немесе хирургиялық араласымнан кейін емдеген жағдайда (5 пациенттің ішінен ауруы тұрақтанған 2 пациентте). 1/2 фазадағы зерттеуде аурудың тұрақтануы мен аурудың үдеуі 6 пациенттің әрбір 3-еуінде байқалды (1 пациент иматинибті неоадъюванттық ем аясында қабылдаған және сәйкесінше 1 пациент иматинибті адъювантты ем аясында қабылдаған). Дәл осы зерттеуде 6 пациенттің 4-еуінде (66,7 %) еммен байланысты, ауырлығы 3–4 дәрежелі жағымсыз құбылыстар туындаған (ауырлығы 3-дәрежелі гипофосфатемия, нейтропения және тромбоцитопения — әрқайсысы 1 пациентте, және ауырлығы 4-дәрежелі нейтропения 1 пациентте). Бұдан өзге, жарияланымдарда ауырлығы 3-дәрежелі, 5 пациентте тіркелген келесі жағымсыз дәрілік реакциялар туралы хабарланды: қатты қажу (2), асқазан-ішек жолы тарапынан жағымсыз дәрілік реакциялар (диареяны қоса) (2), гематологиялық жағымсыз дәрілік реакциялар (анемияны қоса) (2), холецистит (1), гипертиреоз (1) және мукозит (1).
Фармакокинетикасына (ФК) және фармакокинетикасына/фармакодинамикасына (ФК/ФД) жүргізілген популяциялық талдау балалар жасындағы, АІЖСІ бар (жас шамалары: 6 жас пен 17 жас аралығындағы) пациенттердегі сунитинибтің ФК және қауіпсіздігі мен тиімділігін бағалаудың шешуші ақырғы нүктелерін экстраполяциялауға мүмкіндік беретін көлемде жүргізілді. Бұл талдау АІЖСІ немесе тығыз ісіктері бар ересектерден, сондай-ақ, балалар жасындағы, тығыз ісіктері бар пациенттерден жинақталған деректерге негізделген. Модельдеумен жүргізілген талдау кіші жас және дене салмағының аздығы сунитинибтің плазмадағы әсер ету деңгейлеріне байланысты қауіпсіздігі мен тиімділігіне теріс әсер етпеуі ықтималдығын көрсетті. Сунитинибтің қаупі мен пайдасының арақатынасына жас шамасының кішіректігінің немесе дене салмағы аздығының теріс ықпалы болмаған. Негізінен бұл арақатынасқа препараттың плазмадағы әсер ету деңгейі түрткі болған.
EMA Сутент препаратының балалар жасындағы пациенттердің барлық қосалқы топтарында бүйрек немесе бүйрек түбекшесінің карциномасын (нефробластомадан, нефробластоматоздан, ақшыл жасушалы саркомадан, мезобласттық нефромадан, бүйректің ми қабаты жасушаларының карциномасынан және бүйректің рабдоидты ісігінен басқа) емдеу үшін қолданылуын зерттеулердің нәтижелерін беру міндеттемесінен бас тартқанын бекітті (4.2 бөлімін қараңыз).
EMA Сутент препаратының балалар жасындағы, асқазан-ішек жолының немесе ұйқы безінің нейроэндокриндік ісіктері (нейробластомадан, нейроганглиобластомадан және феохромоцитомадан басқа) бар пациенттердің барлық субпопуляцияларында қолданылуын зерттеудің нәтижелерін беру міндеттемесін тоқтатты (4.2 бөлімін қараңыз).