Тайверб таблетки 250 мг

Бір таблетканың құрамында • белсенді зат - лапатиниб дитозилат моногидраты 405 мг (250 мг лапатинибке баламалы), қосымша заттар: микрокристалды целлюлоза, повидон К30, натрий крахмал гликоляты (А типі), магний стеараты, қабықтың құрамы: Oпадрай® сары бояғышы YS-1-12524-A (гипромеллоза (E464), титанның қостотығы (E171), темірдің қызыл тотығы (E172), темірдің сары тотығы (E172), макрогол 400, полисорбат 80 (E433)). Сыртқы түрінің, иісінің, дәмінің сипаттамасы Сопақша пішінді, екі беті дөңес, сары түсті үлбірлі қабықпен қапталған, бір жағы тегіс және екінші жағында GS XJG өрнегі бар таблеткалар.

- атрациклиндермен, таксандармен және трастузумабпен метастаздық жағдайларды бастапқы емдеу кезінде аурудың үдеуі бар пациенттерде капецитабинмен біріктірілген ем құрамында ErbB2 (HER2/neu) (адамның эпидермалық өсу факторының рецепторлары) гиперэкспрессиясы бар сүт безінің кең таралған немесе метастаздық ісігі - трастузумабпен бастапқы емде аурудың үдеуі кезінде трастузумабпен және химиотерапиямен біріктірілімде ErbB2 (HER2/neu) ісік рецепторларының гиперэкспрессиясымен (адамның эпидермалық өсу факторының рецепторлары) гормондық теріс метастаздық сүт безі обырын емдеу - химиотерапия қабылдамайтын постменопауза кезеңіндегі әйелдерде ароматаза тежегіштерімен бірге ErbB2 (HER2)) ісік рецепторларының гиперэкспрессиясымен (адамның эпидермалық өсу факторының рецепторлары) гормондық оң сүт безі обырын емдеу. Тіркеу зерттеулерінде пациенттер бұрын трастузумаб немесе ароматаза тежегіштерін қабылдамаған. Бұл пациенттерде трастузумаб және ароматаза тежегіштері сияқты препараттар біріктірілімінің тиімділігі туралы деректер жоқ.

Әсер ету механизмі Лапатиниб, 4-анилиноквиназолин, EGFR (ErbB1) және HER2 (ErbB2) рецепторларының жасушаішілік тирозинкиназа тежегіші (сәйкесінше Kiapp 3нМ және 13 нМ есептік мәні) осы рецепторлардың баяу диссоциациялану жылдамдығымен (жартылай шығарылу кезеңі 300 минуттан көп немесе оған тең) Лапатиниб жануарлардың әртүрлі эксперименттік модельдеріндегі ErbB in vitro әсерінен ісік жасушаларының өсуін тежейді. Лапатиниб пен трастузумабтың үйлесімі қосымша әсер ету механизмдеріне, сондай-ақ кедергі келтірмейтін ықтимал тұрақтылық механизмдеріне ықпал етуі мүмкін. Лапатинибтің өсуге тежеуші әсері трастузумабтың әсерінен болатын жасушалық желілерде бағаланды. Лапатиниб құрамында трастузумаб бар орталарда in vitro ұзақ өсу үшін таңдалған HER2 күшейтілген сүт безі обырының жасушалық желілеріне қатысты айтарлықтай белсенділікті сақтап, осы жасушалық желілерге трастузумабпен үйлесімде синергиялық әсер көрсетті. Клиникалық тиімділігі және қауіпсіздігі Тайверб препараты мен капецитабинді үйлесімде қолдану Сүт безі обыры бар пациенттерді емдеу кезінде капецитабинмен үйлесімде Тайверб препаратын қолданудың тиімділігі мен қауіпсіздігі III фазаның рандомизацияланған зерттеуінде бағаланды. Зерттеуге жіберілген пациенттерде таксандар, антрациклиндер және трастузумаб кіретін алдын ала емдеуден кейін үдемелі сүт безінің HER2 гиперэкспрессиясы бар жергілікті таралған немесе метастаздық обыры болды. Тайверб препаратымен емдеу басталғанға дейін барлық пациенттерде (эхокардиографияны немесе радиоизотоптық вентрикулографияны (MUGA) пайдалана отырып) солжақ қарыншаның шығару фракциясының бастапқы мәні қалыпты шекте болуы үшін солжақ қарыншаның шығару фракциясы бағаланды. Клиникалық зерттеуде Тайверб препаратымен емдеу кезінде солжақ қарыншаның шығару фракциясы шамамен сегіз апта аралықпен бақыланды, мән қалыптың төменгі шегінен төмен болмауы керек. Солжақ қарыншаның шығару фракциясының төмендетілген мәндерінің көпшілігі (60% - дан астам жағдай) емдеудің алғашқы тоғыз аптасында байқалды, алайда ұзақ әсер етуге қатысты шектеулі деректер бар. Пациенттер кездейсоқ түрде күніне бір рет (тұрақты) 1250 мг дозада Тайверб препараты плюс капецитабин (әрбір 21 күн сайын 1-14 күндері 2000 мг/м2/тәулігіне) немесе капецитабинді монотерапия ретінде (әрбір 21 күн сайын 1-14 күндері 2500 мг/м2/тәулігіне) алу үшін бөлінді. Бастапқы соңғы нүкте үдеуге дейінгі уақыт (ҮДУ) болды. Бағалауды зерттеушілер мен тәуелсіз сарапшылар тобы жасырын зерттеуде жүргізді. Зерттеу алдын ала көрсетілген аралық талдау нәтижелері бойынша тоқтатылды, бұл Тайверб препаратын капецитабинмен біріктірілімде алатын пациенттер үшін ҮДУ жақсарғанын көрсетті. Аралық талдау уақыты мен зерттеудің соңы арасындағы зерттеуге тағы 75 пациент қосылды. Зерттеу соңындағы деректер бойынша сарапшылардың талдауы 1-кестеде берілген. 1-кесте. EGF100151 (Тайверб препараты/ капецитабин) зерттеуінен алынған үдеуге дейінгі уақытқа қатысты деректер Сарапшының бағалауы Тайверб препараты (1250 мг/тәулік) + капецитабин (2000 мг/м2/тәулік, әрбір 21 күнде 1-14 күндері) — Капецитабин (2500 мг/м 2/тәулік, әр 21 күн сайын 1-14 күн) (N = 198) — (N = 201) ҮДУ саны — 121 — 126 ҮДУ апталардың орташа саны — 23,9 — 18,3 Тәуекелдердің арақатынасы — 0,72 (95 % CI) — (0,56, 0,92) P мәні — 0,008 Деректерді тәуелсіз бағалау сонымен қатар Тайверб препараты капецитабинмен үйлесімде монотерапия ретінде капецитабинмен салыстырғанда үдеуге дейінгі уақытты едәуір арттыратынын көрсетті (тәуекелдер арақатынасы 0,57 [95% CI 0,43, 0,77] р = 0,0001). 2007 жылғы 28 қыркүйектегі жағдай бойынша жалпы тірі қалу деректерінің жаңартылған талдау нәтижелері 2-кестеде берілген. 2-кесте EGF100151 зерттеуінен алынған жалпы тірі қалу деректері (Тайверб препараты / капецитабин) Тайверб препараты (1250 мг/тәулік) + капецитабин (2000 мг/м2/тәулік, әрбір 21 күнде 1-14 күндері) — Капецитабин (2500 мг/м 2/тәулік, әр 21 күн сайын 1-14 күн) (N = 207) — (N = 201) Қайтыс болған пациенттердің саны — 148 — 154 Жалпы тірі қалудың орташа мәні, апта — 74,0 — 65,9 Тәуекелдердің арақатынасы — 0,9 (95% CI) — (0,71, 1,12) P мәні — 0,3 Біріктірілген емдеу тобында монотерапия ретінде капецитабин тобындағы үдеудің 13 (6%) жағдайымен салыстырғанда орталық жүйке жүйесі тарапынан үдеудің 4 (2%) жағдайы туралы хабарланды. 3-кесте. Сарапшылардың бағалауы бойынша үдеусіз тірі қалу және жалпы тірі қалу талдауы Сарапшылардың бағалауы бойынша үдеусіз тірі қалу — Жалпы тірі қалу Тайверб препараты (күніне 1,250 мг) + капецитабин (тәулігіне 2000 мг/м 2, әр 21 күн сайын 1-14 күн) — Трастузумаб (жүктеме дозасы 8 мг/кг кейіннен инфузия түрінде 6 мг/кг қабылдаумен әр 3 апта сайын) + капецитабин (2500 мг/м2/тәулік, әрбір 21 күнде 1-14 күндері) — Тайверб препараты (күніне 1,250 мг) + капецитабин (тәулігіне 2000 мг/м 2, әр 21 күн сайын 1-14 күн) — Трастузумаб (жүктеме дозасы 8 мг/кг кейіннен инфузия түрінде 6 мг/кг қабылдаумен әр 3 апта сайын) + капецитабин (2500 мг/м2/тәулік, әрбір 21 күнде 1-14 күндері) Зерттеуге енгізілген пациенттер N — 271 — 269 — 271 — 269 Асқынуы барлардың саны (%)1 — 160 (59) — 134 (50) — 70 (26) — 58 (22) Каплан-Майер әдісі бойынша есептеу, айлар a Медиана (95 % СА: — 6,6 (5,7; 8,1) — 8,0 (6,1; 8,9) — 22,7 (19,.5; -) — 27,3 (23,7; -) Тәуекелдердің стратификацияланған қатынасы б Тәуекелдердің арақатынасы (95% CI) — 1,30 (1,04; 1,64) — 1,34 (0,95; 1,90) р-мәні — 0,021 — 0,095 Алдын ала трастузумаб қабылдаған пациенттер * N — 167 — 159 — 167 — 159 Асқынуы барлардың саны (%) 1 — 103 (62) — 86 (54) — 43 (26) — 38 (24) Медиана (95 % СА: — 6,6 (5,7; 8,3) — 6,1 (5,7; 8,0) — 22,7 (20,1; -) — 27,3 (22,5; 33,6) Тәуекелдердің арақатынасы (95% CI) — 1,13 (0,85; 1,50) — 1,18 (0,76; 1,83) Алдын ала трастузумаб қабылдамаған пациенттер * N — 104 — 110 — 104 — 110 Асқынуы барлардың саны (%) 1 — 57 (55) — 48 (44) — 27 (26) — 20 (18) Медиана (95 % СА: — 6,3 (5,6; 8,1) — 10,9 (8,3; 15,0) — NE2 (14,6, -) — NE2 (21,6, -) Тәуекелдердің арақатынасы (95% CI) — 1,70 (1,15; 2,50) — 1,67 (0,94; 2,96) CI - сенімділік аралығы Үдеусіз тірі қалу рандомизациядан бастап аурудың үдеуіне немесе бұрын не болатынына байланысты кез келген себеп бойынша өлімге дейінгі күн немесе бағалау күніне дейінгі уақыт ретінде анықталды. Емдеу қаупінің арақатынасын Пайк бағалауы <1 капецитабинмен үйлесімде трастузумабты қолданумен салыстырғанда Тайверб препаратын капецитабинмен үйлесімде қолдану қаупінің төмендігін көрсетеді. Үдеусіз тірі қалу жағдайы - бұл үдеу немесе өлім, ал жалпы тірі қалу жағдайы - кез келген себептен болған өлім. NE = медианаға қол жеткізілген жоқ. *Ретроспективті талдау Капецитабинмен біріктірілімде трастузумабқа қатысты Тайверб препаратының капецитабинмен үйлесімде тиімділігі мен қауіпсіздігі туралы деректер бар. III фазаның рандомизацияланған зерттеуінде (EGF111438) (N = 540) HER2 метастаздық сүт безі обырының гиперэкспрессиясы бар әйелдерде алғашқы қайталану учаскесі ретінде ОЖЖ аурушаңдығына екі емдеу сызбасының әсеріне салыстыру жүргізілді. Пациенттер кездейсоқ түрде мынадай топтарға бөлінді: күніне бір рет (тұрақты) 1250 мг дозада Тайверб препараты плюс капецитабин (әрбір 21 күн сайын 1-14 күндері 2000 мг/м2/тәулік) немесе трастузумаб (әрбір 3 апта сайын инфузия түрінде 6 мг/кг кейінгі қабылдаумен 8 мг/кг жүктемелік доза) плюс капецитабин (21 күн сайын 1-14 күндері тәулігіне 2500 мг/м2). Бөлу трастузумабпен алдын ала емдеуге және метастаздық ауруды емдеудің бірқатар алдыңғы түрлеріне сәйкес жүргізілді. Зерттеу тоқтатылды, өйткені аралық талдау (N = 475) ОЖЖ тарапынан асқынулардың төмен деңгейін, сондай-ақ капецитабинмен біріктірілімде трастузумаб тобында үдеусіз тірі қалу және жалпы тірі қалу деңгейіне қатысты жоғары тиімділікті көрсетті (3-кестедегі түпкілікті талдау нәтижелерін қараңыз). Капецитабинмен үйлесімде Тайверб препаратымен емдеу тобында 8 пациент (3,2%) капецитабинмен үйлесімде трастузумабпен емдеу тобындағы 12 пациентпен (4,8%) салыстырғанда бірінші үдеу орны ретінде ОЖЖ тарапынан асқынуларды бастан кешірді. Лапатинибтің ОЖЖ метастаздарына әсері Объективті жауаптар тұрғысынан лапатиниб ОЖЖ анықталған метастаздарын емдеуде қалыпты белсенділікті көрсетті. Сүт безінің метастаздық және бастапқы обырында ОЖЖ метастаздарының алдын алу кезінде анықталған белсенділік шектеулі болды. Тайверб препараты мен трастузумабты үйлесімде қолдану Рандомизацияланған зерттеуде сүт безінің метастаздық обырын емдеу үшін лапатинибті трастузумабпен үйлесімде қолданудың тиімділігі мен қауіпсіздігі бағаланды. Зерттеуге қатысуға жарамды пациенттер антрациклиндермен және таксандармен емделген сүт безінің IV сатыдағы метастаздық обыры, амплифицацияланған ErbB2 геномы (немесе ақуыздың шамадан тыс экспрессиясы) бар әйелдер болды. Сонымен қатар, хаттамаға сәйкес, құрамында трастузумаб бар обырдың метастаздық түрлерін жақында емдеу нәтижесінде аурудың өршуі болған пациенттер туралы хабарланды. Трастузумаб бар алдын ала емдеу сызбаларының орташа саны - үш. Пациенттер не күніне бір рет 1,000 мг лапатинибті 4 мг/кг трастузумабпен біріктіріп алу үшін, кейіннен 2 мг/кг вена ішіне апта сайын (N=148), не 1,500 мг лапатинибті пероральді күніне бір рет (N=148) қабылдау арқылы вена ішіне қанықтыру дозасы ретінде қабылданатын кездейсоқ тәртіппен іріктелді. Аурудың объективті үдеуі бар пациенттер монотерапия ретінде лапатинибті алғаннан кейін кемінде 4 апта бойы біріктірілген терапияға ауыстырылды. Монотерапия ретінде ем қабылдаған 148 пациенттің 77-сі (52%) аурудың өршуі кезінде біріктірілген емді таңдады. Үдеусіз тірі қалу объективті жауап және көмекші соңғы көрсеткіштер ретінде жалпы тірі қалу жағдайларының жиілігімен зерттеудің негізгі соңғы көрсеткіші болды. Орташа жасы 51 жас, ал 13%-ы 65 жаста және одан үлкен, 94%-ы (тоқсан төрт пайыз) кавказ нәсілінің тұлғалары болды. Екі емдеу тобындағы пациенттердің көпшілігінде висцеральды ауру болды (пациенттердің жалпы саны 215 [73%]). Сонымен қатар, пациенттердің 150 [50%] гормон рецепторының теріс мәні болды. Тиімділік өлшемдері туралы жиынтық ақпарат және жалпы тірі қалу бойынша деректер 4-кестеде берілген. Алдын ала анықталған стратификация коэффициенті (гормон рецепторының мәртебесі) негізінде қосалқы топты талдау нәтижелері де 5-кестеде берілген. 4-кесте. Үдеусіз тірі қалу және жалпы тірі қалу туралы мәліметтер (Тайверб препарат /трастузумаб) Лапатиниб + трастузумаб (N = 148) — Лапатиниб монотерапия ретінде (N = 148) ҮТҚ медианасы1, апта (95 % СА) — 12,0 (8,1; 16,0) — 8,1 (7,6; 9,0) Тәуекелдің арақатынасы (95% CI) — 0,73 (0,57; 0,93) Р мәні — 0,008 Жауап жиілігі, % (95% ДИ) — 10,3 (5,9; 16,4) — 6,9 (3,4; 12,3) Қайтыс болғандар саны — 105 — 113 Медианалық жалпы тірі қалу1, айлар (95% СА) — 14,0 (11,9; 17,2) — 9,5 (7,6; 12,0) Тәуекелдің арақатынасы (95% CI) — 0,74 (0,57; 0,97) Р мәні — 0,026 PFS = үдеусіз тірі қалу; CI = сенімділік аралығы. 1 Каплан-Майердің бағалауы 5-кесте Гормон рецепторының теріс мәні бар зерттеулерде үдеусіз тірі қалу және жалпы тірі қалу туралы қысқаша мәлімет. Үдеусіз тірі қалудың орташа мәні — Жалпы тірі қалудың орташа мәні Лапатиниб + трастузумаб — 15,4 апта (8,4; 16,9) — 17,2 ай (13,9; 19,2) Лапатиниб — 8,2 апта (7,4; 9,3) — 8,9 ай (6,7; 11,8) Тәуекелдердің арақатынасы (95% CI) — 0,73 (0,52; 1,03) — 0,62 (0,42; 0,90) Тайверб препараты мен летрозолды біріктіріп қолдану Тайверб препараты сүт безінің гормондық позитивті (оң эстроген рецепторы және /немесе оң прогестерон рецепторы) кең таралған немесе метастаздық обыры бар менопаузадан кейінгі әйелдерді емдеу үшін летрозолмен біріктірілімде зерттелді. III фазаны зерттеу (EGF30008) рандомизацияланған, салыстырмалы жасырын және плацебо бақыланатын зерттеу болды. Бұл зерттеуге метастаздық ауруды алдын ала емдемеген пациенттер қатысты. HER2 гиперэкспрессиясы бар топқа алдын ала трастузумаб қабылдаған 2 пациент, алдын ала ароматаза тежегішін қабылдаған 2 пациент және тамоксифен қабылдаған пациенттердің жартысына жуығы енгізілді. Пациенттер күніне бір рет 2,5 мг летрозолды күніне бір рет 1500 мг Тайверб препаратымен немесе плацебомен летрозолды бірге қабылдайтын топтарға бөлінді. Рандомизация аурудың аймақтарына және алдын ала адъювантты антиэстрогендік терапияны тоқтатқаннан кейінгі уақытқа байланысты стратификацияланды. HER2 рецепторының мәртебесі кейінірек орталық зертханалық тестілеу арқылы анықталды. Емдеу үшін таңдалған барлық пациенттердің ішінде 219 пациентте HER2 рецепторының гиперэкспрессиясы бар ісіктер болды, олар тиімділікті талдау үшін алдын-ала анықталған бастапқы топты құрады. Зерттеуде теріс HER2 ісіктері бар 952 пациент және HER2 мәртебесі расталмаған ісіктері бар 115 пациент болды (ісік үлгісі, талдау нәтижелері немесе басқа себептер жоқ). HER2 гиперэкспрессиясы бар сүт безінің метастаздық обыры бар пациенттерде летрозолды плацебомен бірге қолданумен салыстырғанда Тайверб препаратымен бірге летрозолды қолданғанда сарапшылар анықтаған үдеусіз тірі қалу айтарлықтай жоғары болды. HER2 теріс мәні бар топта летрозолды плацебомен бірге қолданумен салыстырғанда Тайверб препаратымен бірге летрозолды қолданғанда үдеусіз тірі қалуда айтарлықтай айырмашылық болған жоқ (6-кестені қараңыз). 6-кесте. EGF30008 (Тайверб препараты/летрозол) зерттеуінен алынған үдеусіз тірі қалуға қатысты деректер HER2 гиперэкспрессиясы бар пациенттер тобы — Теріс HER2 бар пациенттер тобы N = 111 — N = 108 — N = 478 — N = 474 Тайверб препараты 1500 мг / тәулік + Летрозол тәулігіне 2,5 мг — Летрозол тәулігіне 2,5 мг + плацебо — Тайверб препараты 1500 мг / тәулік + Летрозол тәулігіне 2,5 мг — Летрозол тәулігіне 2,5 мг + плацебо Үдеусіз тірі қалудың орташа мәні, апта (95% CI) — 35,4 (24,1; 39,4) — 13,0 (12,0; 23,7) — 59,7 (48,6; 69,7) — 58,3 (47,9; 62,0) Тәуекелдердің арақатынасы — 0,71 (0,53; 0,96) — 0,90 (0,77; 1,05) Р-мәні — 0,019 — 0,188 Объективті жауаптардың жиілігі — 27,9% — 14,8% — 32,6% — 31,6% Мүмкіндіктер арақатынасы — 0,4 (0,2; 0,9) — 0,9 (0,7; 1,3) Р-мәні — 0,021 — 0,26 Клиникалық тиімділік жиілігі — 47,7% — 28,7% — 58,2% — 31,6% Мүмкіндіктер арақатынасы — 0,4 (0,2; 0,8) — 1,0 (0,7; 1,2) Р-мәні — 0,003 — 0,199 CI = сенімділік аралығы HER2 гиперэкспрессиясы = оң IHC 3 + және / немесе FISH; теріс HER2 = теріс IHC 0, 1+ немесе 2 + және / немесе FISH Клиникалық тиімділік жиілігі толық жауап және ішінара жауап, плюс 6 ай ішінде аурудың тұрақтануы ретінде анықталды. Үдеусіз тірі қалудың соңғы талдауы кезінде (2,64 жыл ішінде кейінгі медианалық бақылаумен) жалпытірі қалу бойынша деректер әлі дайын болған жоқ және HER2-позитивті популяциядағы емдеу топтары арасында айтарлықтай айырмашылықтар болған жоқ; бұл деректер кейінгі бақылау уақытының ұлғаюымен өзгерген жоқ (кейінгі бақылаудың медианалық кезеңі >7,5 жыл; 7-кесте). 7-кесте. EGF30008 зерттеуінен алынған жалпы тірі қалу нәтижелері (тек оң HER2 тобында) Тайверб препараты тәулігіне 1500 мг + Летрозол 2,5 мг / тәулік N = 111 — Летрозол күніне 2,5 мг + плацебо N = 108 Алдын ала жоспарланған жалпы тірі қалу талдауы (03 маусым 2008 ж. үдеусіз тірі қалу талдауын орындау кезінде жүргізілген) Кейінгі бақылаудың орташа мәні (жылдар) — 2,64 — 2,64 Өлім (%) — 50 (45) — 54 (50) Тәуекелдің арақатынасыa (95% CI), р-көрсеткішb — 0,77 (0,52; 1,14); 0,185 Жалпы тірі қалудың соңғы талдауы (қайталама талдау 07 тамыз 2013 ж.) Кейінгі бақылаудың орташа мәні (жылдар) — 7,78 — 7,55 Өлім (%) — 86 (77) — 78 (72) Тәуекелдің арақатынасы (95% CI), р-көрсеткіш — 0,97 (0,07; 1,33); 0,848 Каплан-Мейердің өмір сүру талдауынан алынған орташа мәндер; маңызды болжамды факторларға бейімделген пропорционалды тәуекелдер моделіне сәйкес тәуекелдер қатынасының мәні мен р-мәндер Емдеу тәуекелдерінің арақатынасын бағалау, мұнда <1 2,5 мг летрозол + плацебомен салыстырғанда 2,5 мг летрозол + 1500 мг лапатиниб қолданған жағдайда қауіптің аз екенін көрсетеді. Ауру аймағы бойынша бөлінген Кокс регрессиясы моделінен және скрининг кезінде алдын ала адъювантқа қарсы терапиядан алынған р-мәні. Жүректің электрофизиологиясы Лапатинибтің QT аралығына әсері жоғары сатыдағы көлемді ісіктері бар (EGF114271) (n=58) пациенттер қатысқан препаратты қабылдаудың бекітілген жүйелілігімен (плацебо және белсенді емдеу) айқаспалы типті салыстырмалы жасырын плацебо-бақыланатын зерттеуде бағаланды. 4 күндік емдеу кезеңінде тиісті плацебоның үш дозасы бірінші күні таңертең және кешке және екінші күні таңертең 12 сағат аралықпен берілді. Содан кейін пациенттер лапатинибтің үш дозасын (әрқайсысы 2000 мг) дәл осылай қабылдады. ЭКГ-ны қоса алғанда өлшеу және фармакокинетикалық үлгілерді алу зерттеу басталғанға дейін және 2 және 4 күні бір уақытта орындалды. Бағалауға жол беретін пациенттер тобында (n = 37) ΔΔQTcF ең жоғары орташа мәні 8,75 мс; 90% СА (4,08-13,42)) лапатинибтің үшінші дозасын (2000 мг) қабылдағаннан кейін 10 сағат өткен соң байқалды. ΔΔQTcF шегінен 5 мс бірнеше рет асып кету, сондай-ақ СА 90% жоғарғы шегінің 10 мс шекті мәннен асып кетуі байқалды. Фармакодинамика пациенттер тобындағы нәтижелер (n=52) пациенттердің бағаланатын тобы үшін алынғандарға сәйкес келді (ΔΔQTcF ең жоғары мәні СА 90% кезінде 4,13-11,68 шегінде 7,91 мс құрады) және лапатинибтің үшінші дозасын (2000 мг) қабылдағаннан кейін 10 сағаттан соң байқалды. Плазмадағы лапатиниб концентрациясы мен ΔΔQTcF мәні арасында оң байланыс бар. Плазмадағы лапатинибтің ең жоғары орташа концентрациясы 3920 (3450-4460) нг/мл (геометриялық орташа/95% СА) болды, бұл Cmax.ss геометриялық орташа мәнінен және бекітілген қабылдау режимін сақтаған кезде 95% СА үшін байқалатын мәннен асып түсті. Лапатинибтің ең жоғары әсерінің қосымша ұлғаюын лапатиниб тамақпен бірге бірнеше рет (4.2 және 5.2-бөлімдерді қараңыз) немесе CYP3A4 күшті тежегіштерімен бір мезгілде қабылданған жағдайларда болжауға болады. Лапатиниб пен CYP3A4 күшті тежегіштерін бірге қабылдаған кезде, модельдеуге негізделген болжамда көрсетілгендей, QTc аралығының 16,1 мс (12,6–20,3 мс) артуын күтуге болады (4.4-бөлімді қараңыз). Лапатинибтің экспозициясына тағамның әсері Плазмадағы лапатинибтің биожетімділігі және тиісінше концентрациясы тамақтың құрамы мен оны қабылдау уақытына байланысты ұлғаяды. Лапатинибті тамақтанғаннан кейін бір сағаттан соң қабылдау жүйелі әсерге әкеледі, бұл лапатинибті тамақтан бір сағат бұрын қабылдаумен салыстырғанда шамамен 2-3 есе жоғары (4.5 және 5.2-бөлімдерді қараңыз)

Дозалау режимі Тайверб препаратымен емдеу курсын ісікке қарсы препараттарды қолдануда тәжірибесі бар маман ғана жүргізе алады. Емдеуді бастар алдында диагностиканың нақты және валидацияланған әдістерін пайдалана отырып, HER2 (ErbB2) мәртебесін анықтау қажет. Терапияның барлық курсын бастамас бұрын және оның барысында солжақ қарыншаның шығару фракциясының деңгейін анықтау қажет, бұл оның рұқсат етілген мәндерден төмен түсуіне жол бермейді. Біріктірілген терапия кезінде қарсы көрсеткіштер мен қауіпсіздік туралы ақпаратқа параллель тағайындалған препараттардың нұсқауларымен танысу ұсынылады. Енгізу әдісі мен жолы Тайверб препаратын тамақтанудан кемінде бір сағат бұрын немесе бір сағаттан кейін қабылдануы керек, препараттың тәуліктік дозасы бір уақытта қабылдануы керек. Қабылдау уақыты көрсетілген қолдану жиілігі Тайверб препараты капецитабинмен біріктірілімде Тайверб препаратының ұсынылатын дозасы тәулігіне бір рет, тұрақты 1250 мг (бес таблетка) құрайды. Тамақтан 1 сағат бұрын немесе капецитабинмен бірге тамақтанғаннан кейін 1 сағат кейін қабылданады. Капецитабиннің ұсынылатын дозасы – тәулігіне 2000 мг/м2, ол әрбір 12 сағат сайын 2 рет, күн сайын 21 күнді құрайтын циклдің 1-ден 14 күніне дейін тағайындалады. Капецитабинді тамақпен бірге немесе тамақтан кейін 30 минут ішінде қабылдау ұсынылады (капецитабин препаратын қолдану жөніндегі нұсқаулықты қараңыз). Тайверб препараты трастузумабпен біріктірілімде Тайверб препаратының ұсынылатын дозасы тәулігіне бір рет, тұрақты 1000 мг (төрт таблетка) құрайды. Трастузумабтың ұсынылатын дозасы жүктемелік вена ішіне енгізу түрінде енгізілетін 4 мг/кг, содан кейін 2 мг/кг құрайды - апта сайын (трастузумаб препаратын қолдану жөніндегі нұсқаулықты қараңыз). Тайверб препараты ароматаза тежегіштерімен үйлесімде Препараттың ұсынылатын дозасы күніне бір рет 1500 мг (алты таблетка), тұрақты. Дозалау бөлшектеріне қатысты осы медициналық препараттың нұсқаулығын мұқият оқып шығу керек. Қабылдауды тоқтату немесе дозаны азайту Жүрек-қантамыр жүйесі тарапынан бұзылулар Тайверб препаратымен емдеу солжақ қарыншаның шығару фракциясының 3-дәрежеге дейін немесе одан жоғары (Ұлттық Онкологиялық Институттың жағымсыз құбылыстарды жіктеуі бойынша) төмендеу симптомдары пайда болған жағдайда немесе ол рұқсат етілген қалыптың шегінен төмендеген жағдайда тоқтатылуы тиіс. Тайверб препаратымен емдеу 2 аптадан ерте емес және аз дозада (трастузумабпен тағайындағанда тәулігіне 750 мг, капецитабинмен біріктіргенде тәулігіне 1000 мг немесе ароматаза тежегішімен біріктіргенде тәулігіне 1250 мг) және солжақ қарыншаның шығару фракциясының деңгейі рұқсат етілген қалып шегінде болған жағдайда және тән симптомдар болмаған кезде ғана қайта басталуы мүмкін. Қолда бар деректер бойынша, Тайверб препаратымен емдеудің алғашқы 12 аптасында солжақ қарыншаның шығару фракциясының төмендеу жағдайларының көпшілігі байқалады, препаратты ұзақ мерзімді қолдану бойынша деректер шектеулі. Өкпенің интерстициальді аурулары/пневмонитер Өкпенің 3-дәрежелі немесе одан жоғары интерстициальді ауруы/пневмониттің дамуын айғақтайтын өкпе симптомдары пайда болған жағдайда Тайверб препаратымен емдеу тоқтатылуы тиіс (Ұлттық Онкология Институтының жағымсыз құбылыстарды жіктеуі бойынша). Диарея Тайверб препаратын қабылдауды 3 дәрежелі немесе ілеспелі симптомдар (ауырлығы орташа немесе ауыр дәрежедегі іш аймағындағы спазмдар, Ұлттық Онкология Институтының жағымсыз құбылыстарды жіктеуі бойынша 2-немесе одан жоғары дәрежедегі жүрек айну немесе құсу, қызба, сепсис, нейтропения, ашық қан кетулер, дегидратация) болған кезде 1-2 дәрежелі диареямен ауыратын пациенттерде тоқтата тұру керек. Тайверб препаратымен емді пациенттің жағдайы 1 немесе одан төмен диарея дәрежесіне дейін жақсарған кезде (трастузумабпен тағайындалғанда тәулігіне 750 мг, капецитабинмен біріктірілгенде тәулігіне 1000 мг немесе ароматаза тежегіштерімен біріктірілгенде тәулігіне 1250 мг) препараттың аз дозаларымен жаңартуға болады. Тайверб препараты 4-дәрежелі диарея дамыған кезде кейіннен қалпына келтірілмей толығымен тоқтатылуы керек. Препараттың уыттылығының басқа көріністері Препаратты қолдануды тоқтата тұру, тоқтату немесе дозалауды өзгерту туралы шешім Ұлттық Онкология институтының жағымсыз құбылыстарды жіктеуі бойынша дамушы уытты әсерлердің деңгейі 2-ден жоғары немесе оған тең болған кезде қабылдануы мүмкін. Егер уытты әсерлер деңгейі 1-дәрежеге дейін және одан төмен түссе, емдеуді әдеттегі дозалардан (трастузумабпен тағайындағанда тәулігіне 1000 мг, капецитабинмен біріктіргенде тәулігіне 1250 мг немесе ароматаза тежегіштерімен біріктіргенде тәулігіне 1500 мг) жаңартуға болады. Уытты әсерлер қайтадан пайда болған жағдайда, Тайверб препаратымен емдеу неғұрлым төмен дозалармен (трастузумабпен тағайындағанда тәулігіне 750 мг, капецитабинмен біріктіргенде тәулігіне 1000 мг немесе ароматаза тежегіштерімен біріктіргенде тәулігіне 1250 мг) жаңғыртылуы тиіс. Дәрілік препараттың бір немесе бірнеше дозасын өткізіп алған кезде қажетті шаралар Тайверб препаратының өткізіп алған дозалары толтырылмайды, яғни өткізіп алған дозаларды қабылдау, қабылдаулар арасындағы аралықты азайта отырып, қабылдауға болмайды. Ең жоғары тәуліктік дозасы 1500 мг-ден аспауы тиіс.

- белсенді затқа немесе қосымша заттардың кез келгеніне аса жоғары сезімталдық - жүктілік және лактация кезеңі - 18 жасқа дейінгі балалар және жасөспірімдер

Өте жиі - анорексия - ұйқысыздық* - бас ауыруы† - ысынулар† Мұрыннан қан кету†, жөтел†, ентігу†. - дегидратацияға әкелуі мүмкін диарея, жүрек айну, құсу, диспепсия*, стоматит*, іш қату*, іштің ауыруы* - бөртпе (акне түріндегі дерматитті қоса), терінің құрғақтығы* †, алақан-табан эритродизестезиясы синдромы *, алопеция †, қышыну †. - аяқ-қолдардың ауыруы*†, арқаның ауыруы* †, артралгия † - шаршау, шырышты қабықтың қабынуы*, астения † Жиі - бас ауыруы* - солжақ қарыншаның шығару фракциясының төмендеуі - іш қату† - гипербилирубинемия, гепатоуыттылық - тырнақтың зақымдануы (паранихия) - терідегі сызаттар Жиі емес - өкпенің интерстициальді аурулары, пневмонит Сирек - анафилаксиялық реакцияларды қоса алғанда, аса жоғары сезімталдық реакциялары Белгісіз - вентрикулярлық аритмия/пируэтті тахикардия, электрокардиограммада QT аралығының ұзаруы** - өкпенің артериялық гипертензиясы** - Стивенс-Джонсон синдромын және уытты эпидермалық некролизді қоса алғанда, терінің елеулі реакциялары** *Бұл жағымсыз реакциялар Тайверб препаратын капецитабинмен біріктіріп тағайындаған кезде байқалды. †Бұл жағымсыз реакциялар Тайверб препаратын летрозолмен біріктіріп тағайындаған кезде байқалды. **Ерікті есептер мен әдебиеттердің деректері бойынша белгілі жағымсыз реакциялар Жағымсыз дәрілік реакциялар туындаған кезде медицина қызметкеріне, фармацевтика қызметкеріне немесе дәрілік препараттардың тиімсіздігі туралы хабарламаны қоса, дәрілік препараттарға жағымсыз реакциялар (әсерлер) бойынша ақпараттық деректер базасына тікелей жүгіну қажет Қазақстан Республикасы Денсаулық сақтау министрлігі Медициналық және фармацевтикалық бақылау комитетінің «Дәрілік заттар мен медициналық бұйымдарды сараптау ұлттық орталығы» ШЖҚ РМК http://www.ndda.kz

Симптомдары Препаратты жиі қабылдау қан сарысуындағы лапатиниб концентрациясының жоғарылауына әкелуі мүмкін, сондықтан қабылдаулар арасындағы аралықты азайта отырып, өткізіп алған дозаларды қабылдауға болмайды. Препарат бейініне сәйкес келетін жағымсыз симптомдардың дамуымен 5000 мг лапатиниб қабылдау туралы хабарлама тіркелген, кейбір жағдайларда – шырышты қабықтардың ойық жаралануы және қабынуы. 9000 мг лапатиниб қабылдаған кезде синус тахикардиясының дамуы анықталды. Емі: токсикологиялық бөлімшедегі симптоматикалық ем. Гемодиализ тиімсіз. Арнайы антидоты жоқ.

Арнайы ескертулер Тайверб препаратымен емдеуді химиотерапия жүргізу тәжірибесі бар маманның бақылауымен ғана жүргізу керек. Кардиоуыттылық Солжақ қарынша функциясының нашарлауына әкелуі мүмкін клиникалық жағдайдағы пациенттерге Тайверб препаратын тағайындағанда сақ болу қажет, оның ішінде әлеуетті кардиоуытты препараттарды қатар қабылдайтын пациенттерге. Емдеуді бастамас бұрын және емдеу кезінде солжақ қарыншаның шығару фракциясының деңгейін анықтау қажет, оның рұқсат етілген мәндерден төмен түсуіне жол бермеу керек. Тайверб препаратымен емдеу кезінде солжақ қарыншаның шығару фракциясын солжақ қарыншаның шығару фракциясы қолайсыз деңгейге дейін төмендемеуі үшін бағалауды жалғастыру қажет. Кейбір жағдайларда солжақ қарыншаның шығару фракциясының төмендеуі өте ауыр болуы және жүрек функциясының жеткіліксіздігіне әкелуі мүмкін. Себебі анықталмаған өлім жағдайлары туралы хабарланды. Тайверб препаратын QTc аралығының ұзаруына әкелуі мүмкін (гипокалиемияны, гипомагнезиемияны және туа біткен QT ұзақ аралығының синдромын қоса алғанда) жағдайы бар пациенттерге тағайындау кезінде, сондай-ақ QT аралығының ұзаруына ықпал ететіні белгілі басқа медициналық өнімдерді бір мезгілде тағайындау кезінде немесе лапатинибтің әсер ету уақытын арттыратын жағдайлар болған кезде сақ болу керек, мысалы, CYP3A4 күшті тежегіштерін бір мезгілде қабылдағанда. Гипокалиемия және гипомагниемия сияқты жағдайларды Тайверб препаратымен терапиясы басталғанға дейін түзету керек. Тайверб препаратымен емдеуді бастағанға дейін және препаратты қабылдауды бастағаннан кейін екі аптадан соң QT аралығын өлшей отырып, ЭКГ жүргізілуі қажет. Клиникалық көрсетілімдер болған кезде, мысалы, QT аралығының ұзындығына әсер етуі немесе лапатинибпен өзара әрекеттесуі мүмкін препараттарды бір мезгілде қабылдауды бастағаннан кейін, сондай-ақ ЭКГ орындауды қарастыру керек. Өкпенің интерстициальді аурулары/пневмонитер Тайверб препаратын қабылдауға байланысты өкпенің интерстициальді аурулары мен пневмониттің дамуы туралы хабарламалар бар, бұл өкпе жеткіліксіздігінің дамуына және тіпті өлімге әкелуі мүмкін. Пациенттер интерстициальді өкпе процесінің дамуын куәландыратын өкпе симптомдарының (ентігу, жөтел, қызба) туындауына бақылауда болуы тиіс. Өкпенің 3-дәрежелі немесе одан жоғары интерстициальді ауруы/пневмониттің дамуын айғақтайтын өкпе симптомдары пайда болған жағдайда Тайверб препаратымен емдеу тоқтатылуы тиіс (Ұлттық Онкология Институтының жағымсыз құбылыстарды жіктеуі бойынша). Өкпе уыттылығы ауыр болуы және тыныс алу жеткіліксіздігіне әкелуі мүмкін. Өлім жағдайлары тіркелген. Гепатоуыттылық Тайверб препаратын қолдану препараттың бауырға уытты әсерімен қатар жүреді, бұл сирек жағдайларда өлімге әкелуі мүмкін, бұл туралы пациенттерге емнің басында ескерту керек. Уытты зақым терапия басталғаннан бірнеше күннен бірнеше айға дейін дамуы мүмкін. Бауыр функциясын (аминотрансферазалар, билирубин және сілтілі фосфатаза деңгейі) емдеу басталғанға дейін, содан кейін әрбір 4 апта сайын немесе клиникалық көрсетілімдер бойынша бақылау керек. Бауыр функциясының ауыр дәрежедегі жеткіліксіздігінің дамуы кезінде Тайверб препаратымен емдеуді одан әрі жаңғыртусыз тоқтату керек. Бауыр зақымдануының жеңіл және орташа дәрежесі бар пациенттерде Тайверб препаратын қолданған жағдайда препаратты сақтықпен тағайындау ұсынылады. Бүйрек функциясының жеткіліксіздігі Бүйрек жеткіліксіздігінің ауыр дәрежесі бар пациенттерде сақтықпен қолдану керек. Диарея Тайверб препаратын қолдану ауыр ауырлықтағы диареяны қоса алғанда, диареяның дамуына әкелуі мүмкін, бұл дегидратациямен, бүйрек жеткіліксіздігімен, нейтропениямен және/немесе электролиттік теңгерімсіздікпен үйлескенде өмірге қауіп төндіретін жағдайларға және өлімге әкелуі мүмкін. Диарея көбінесе емдеу басталғаннан бастап алғашқы 6 күнде пайда болады және 4-5 күнге созылады. Лапатиниб-индукцияланған диарея көбінесе ауырлықтың жеңіл дәрежесіне жатады, 3 және 4- дәрежелі диарея тиісінше пациенттердің <10% және 1% - ында анықталады. Асқазан-ішек жолдарының бұзылуларын және оның симптомдарын (қызба, спазмдар, жүрек айну, құсу, бас айналу, шөлдеу) ерте анықтау қажет. Диареяны реттеу өте маңызды болып табылады, сондықтан АІЖ тарапынан кез келген өзгерістер туындаған жағдайда пациенттер бұл туралы емдеуші дәрігерге дереу хабарлауы тиіс. Ауыр диареяға күдік туындаған жағдайда нейтрофилдердің санын және пациенттің дене температурасын өлшеу керек. Симптомдардың алғашқы дамуы кезінде диареяға қарсы препараттарды тағайындау ұсынылады. Ауыр дәрежелі диарея кезінде дегидратацияның алдын алу үшін электролиттер мен сұйықтықтарды (пероральді немесе вена ішіне) тағайындау, антибиотиктерді (фторхинолондар) тағайындау, әсіресе қызба және 3-4 дәрежелі нейтропения бар 24 сағаттан астам жалғасатын диарея жағдайында, Тайверб препаратын қабылдауды тоқтата тұру немесе препаратты толық тоқтату талап етілуі мүмкін. Терінің ауыр реакциялары Тайверб препаратын қабылдауға жауап ретінде терінің ауыр реакциялары туралы хабарламалар бар. Егер мультиморфты эритема немесе Стивенс-Джонсон синдромы немесе уытты эпидермалық некролиз сияқты өмірге қауіпті жағдайлар бар деп күдіктенуге негіз болса (яғни, терінің үдемелі бөртпесі, көбінесе күлдіреуіктердің пайда болуымен және шырышты қабықтың жаралануымен), Тайверб препаратымен емдеуді тоқтатыңыз. CYP3A4 тежегіштерімен немесе индукторларымен бірге тағайындау Лапатиниб экспозициясының төмендеу қаупіне байланысты CYP3A4 индукторларымен қатар емдеуден аулақ болу керек. Тайверб препараты экспозициясының ұлғаю қаупіне байланысты Тайверб препаратын CYP3A4 тежегіштерімен немесе индукторларымен бірге тағайындаудан аулақ болу керек. Тайверб препаратын CYP3A4 және/немесе СУР2С8 субстраттары болып табылатын емдік әсері тар препараттармен бірге қолдану ұсынылмайды. Асқазан сөлінің рН арттыратын препараттармен бірге қолдану ұсынылмайды, өйткені бұл лапатинибтің ерігіштігі мен сіңуіне әсер етуі мүмкін. Натрий мөлшері Бұл дәрілік препараттың құрамында бір таблеткаға 1 ммоль аз натрий (23 мг) бар, яғни іс жүзінде «натрийсіз» болып табылады. Пациенттердің ерекше топтары Балалар Препаратты осы когортта қолдану тәжірибесінің болмауына байланысты балалар мен 18 жасқа дейінгі жасөспірімдерге ұсынылмайды. Егде жастағы пациенттер Препаратты 65 жастан асқан пациенттерде қолдану жөніндегі деректер шектеулі. Жасына байланысты летрозолмен үйлесімде Тайверб препаратынң тиімділігі, төзімділігі және қауіпсіздігі туралы ешқандай айырмашылық жоқ. Бүйрек жеткіліксіздігі бар пациенттер Бүйрек жеткіліксіздігінің жеңіл және орташа дәрежесі бар пациенттерде дозалау режимін түзету талап етілмейді. Осы популяцияда Тайверб препаратын қолдану тәжірибесінің болмауына байланысты бүйрек дисфункциясының ауыр дәрежесі бар пациенттерде препаратты қолданғанда сақтық сақтау қажет. Бауыр жеткіліксіздігі бар пациенттер Лапатиниб бауыр механизмі арқылы метаболизденетіндіктен, бауыр функциясының елеулі бұзылулары бар пациенттерде (Чайлд-Пью С индексі) Тайверб препаратымен емдеуді қабылдауды кейіннен жаңғыртусыз тоқтату қажет. Бауыр жеткіліксіздігінің ауырлығы орташа және ауыр дәрежедегі пациенттерге лапатиниб экспозициясының ұлғаюына және пациенттердің осы когортында дозаны түзету үшін деректердің жеткіліксіздігіне байланысты Тайверб препаратын қабылдаған кезде сақ болу керек. Тайверб препаратының дозасын тәулігіне 1250 мг-ден 750 мг-ға дейін және 1500 мг-дан тәулігіне 1000 мг-ға дейін ароматаза тежегіштерімен бірге төмендету AUC көрсеткіштерін оңтайлы деңгейге дейін қалыпқа келтіреді. Фертильділік Бала көтеретін шақтағы әйелдерде Тайверб препаратын пайдалану туралы деректер жоқ. Бала туа алатын жастағы әйелдер Бала туа алатын жастағы әйелдерге Тайверб препаратымен емдеу кезінде соңғы дозаны қабылдағаннан кейін кем дегенде 5 күн бойы контрацепцияның сенімді әдістерін пайдалану қажет. Дәрілік препараттың көлік құралдарын немесе қауіптілігі зор механизмдерді басқару қабілетіне әсер ету ерекшеліктері Тайверб препараты көлік құралын және қауіптілігі зор механизмдерді басқару қабілетіне ешқандай әсер етпейді. Лапатинибтің фармакологиялық қасиеттерін ескере отырып, мұндай қызметке әсері күтілмейді. Дегенмен, пациенттің жалпы клиникалық жағдайын және реакция жылдамдығын талап ететін механизмдермен жұмыс істеу және автокөлікті басқару қабілетін бағалау кезінде жағымсыз құбылыстардың даму мүмкіндігін ескеру керек. Қолдану бойынша ұсыныстар

Тайверб препаратын жүкті әйелдерде қолдану туралы тиісті деректер жоқ. Клиникаға дейінгі зерттеулер репродуктивтік функцияға уытты әсерінің бар екенін көрсетті. Адам үшін ықтимал қауіп белгісіз. Тайверб препаратын егер оған нақты қажеттілік болмаса жүктілік кезінде қолдануға болмайды. Лактация кезінде Тайверб препаратын қауіпсіз қолдану орнатылмаған. Лапатинибтің ана сүтіне шығарылуына қатысты деректер жоқ. Емшек сүті арқылы лапатиниб алған егеуқұйрықтардың балаларында өсудің баяулауы байқалды. Әйелдер Тайверб препаратымен емдеу кезінде және соңғы дозаны қабылдағаннан кейін кемінде 5 күн бойы бала емізуді тоқтатуы тиіс.

Тайверб препараты негізінен CYP3A4 изоферментінің P450 цитохромы жүйесі арқылы метаболизденеді. Тайверб препаратын және CYP3A күшті тежегіштерін (мысалы, ритонавир, саквинавир, телитромицин, вориконазол, позаконазол, нефазодон, кетоконазол, итраконазол) бір мезгілде қолданудан аулақ болу керек. Тайверб препаратын және орташа дәрежедегі CYP3A тежегіштерін бір мезгілде қолданғанда пациенттің клиникалық жағдайына және ықтимал жағымсыз реакцияларға сақ болу және мұқият бақылау қажет. Тайверб препаратын және CYP3A4 индукторларын (мысалы, рифампицин, рифабутин, карбамазепин, фенитоин, шілтер жапырақты шайқурай) бір мезгілде қолданудан аулақ болу керек. Лапатиниб Pgp және BCRP транспорттық ақуыздарының субстраты болып табылады. Осы протеиндердің тежегіштері (кетоконазол, итраконазол, хинидин, верапамил, циклоспорин, эритромицин) және индукторлары (рифампицин, шілтер жапырақты шайқурай) лапатинибтің экспозициясын және/немесе таралуын өзгерте алады. Лапатинибтің ерігіштігі рН-тәуелді. Асқазан сөлінің рН арттыратын препараттармен бірге қолдану ұсынылмайды, өйткені бұл лапатинибтің ерігіштігі мен сіңуінің төмендеуіне әсер етуі мүмкін. Протон сорғысының тежегіштері тобының препараттарын (омепразол) алдын ала қолдану Тайверб препаратының экспозициясын орта есеппен 27% - ға (6-дан 49% - ға дейін), әсіресе 40-60 жастағы пациенттерде төмендетеді. Тайверб препаратының басқа дәрілік заттарға әсері Тайверб препараты клиникалық маңызды концентрацияларда CYP3A4 және CYP2C8 тежейді. Оны осы ферменттердің субстраттары болып табылатын (мидазолам (мидазолам АГС 45% - ға дейін ұлғаюы мүмкін), цизаприд, пимозид және квинидин) тар терапиялық диапазоны бар препараттармен бір мезгілде тағайындау ұсынылмайды. Тайверб препараты клиникалық маңызды концентрацияларда CYP2C8 тежейді. Тайверб препаратын CYP2C8 субстраттары (мысалы, репаглинид) болып табылатын емдік әсері тар препараттармен бірге қолдану ұсынылмайды. Тайверб препараты мен вена ішіне енгізілетін паклитакселді бірге қолдану лапатиниб CYP2C8 және/немесе гликопротеин-P тежеуіне байланысты паклитакселдің экспозициясын 23% - ға арттырады Осы препараттарды бірге қолданған кезде диарея мен нейтропенияның жиілігі мен ауырлығының артуы байқалады, осыған байланысты осы біріктірілімді тағайындау кезінде сақ болу қажет. Тайверб препараты мен вена ішіне қолданылатын доцетакселді бірлесіп тағайындау екі препараттың да AUC және Cmax белсенді субстанцияларына айтарлықтай әсер етпейді, дегенмен доцетаксел-индукцияланған нейтропенияның даму жағдайларының ұлғаюы байқалады. Тайверб препаратын иринотеканмен бірге қолданған кезде иринотекан SN-38 белсенді метаболитінің AUC шамамен 40% - ға ұлғаюы байқалады, осыған байланысты жанама реакцияларды мұқият мониторингтеу және иринотекан дозасын төмендету мүмкіндігін қарастыру қажет. Тайверб препараты клиникалық маңызды концентрацияларда Pgp транспорттық ақуызын тежейді. Тайверб препаратын пероральді қабылданатын дигоксинмен бір мезгілде қолдану дигоксиннің AUC шамамен 80% - ға ұлғаюына әкеледі. Лапатинибті Pgp субстраттары болып табылатын тар терапиялық әсері бар препараттармен бірге сақтықпен тағайындау, сондай-ақ Pgp субстратының дозасын төмендету мүмкіндігін қарастыру керек. Тайверб препараты BC RP және OATP1B1 тасымалдау ақуыздарын тежейді. Бұл нәтижелердің клиникалық мәні анықталған жоқ. Лапатинибтің BCRP (мысалы, топотекан) және ОАТР1В1 (мысалы, розувастатин) субстраттарының фармакокинетикасына әсері жоққа шығарылмайды. Тайверб препаратын летрозолмен, капецитабинмен немесе трастузумабпен бірге қолдану осы препараттардың (немесе капецитабин метаболиттерінің) немесе лапатинибтің фармакокинетикалық параметрлеріне әсер етпейді. Тамақпен және сусындармен өзара әрекеттесуі Тайверб препаратының биожетімділігі тамақ ішуге және оның майлармен қанығуына байланысты (4 есе артуы мүмкін). Тамақ түріне байланысты биожетімділігі шамамен 2-3 есе артады, бұл кезде Тайверб препараты тамақтан кейін 1 сағаттан соң қабылданады, бұл алғашқы тамақтанудан 1 сағат бұрын Тайверб препаратын қабылдаумен салыстырғанда Грейпфрут шырыны Тайвер препаратымен бірге қолданылмайды, өйткені лапатинибтің биожетімділігінің артуына әкелуі мүмкін, сондықтан оны Тайвер препаратымен бірге қолдануға болмайды.

Сақтау мерзімі 3 жыл Жарамдылық мерзімі өткеннен кейін қолдануға болмайды Сақтау шарттары 30С-ден аспайтын температурада сақтау керек. Балалардың қолы жетпейтін жерде сақтау керек!