Соңғы уақытта қабылдап жүрген барлық дәрілік препараттар, тіпті рецептісіз босатылатын препараттар жөнінде дәрігерге хабарлау қажет.
Эритромициннің биотрансформациясы көбінесе бауырда жүреді, бұл үрдіске Р-450 цитохромына тәуелді болатын монооксигеназалар жүйесі қатысады. Эритромицин (ферменттік тежегіш) ферменттердің белсенділігін төмендетеді, осының нәтижесінде онымен бір уақытта қабылданатын препараттардың (мысалы, мизоластин, бромкриптин, гексобарбитал, мидазолам, такролимус, триазолам, вальпроат қышқылы, рифабутин, зопиклон) метаболизмін өзгертуі мүмкін.
Эритромицин Р-450 цитохромының белсенділігіне әсер ете отырып, төменде аталған препараттармен өзара фармакокинетикалық әрекеттеседі:
– теофиллинмен, сарысудағы концентрациясының артуына көмектеседі, бұл оның уыттылығының артуын туындатады; осы екі препарат бір уақытта қабылданған жағдайда, теофиллин дозасын азайтып, оның сарысудағы деңгейін қадағалау қажет;
– дигоксинмен, оның сіңуін және сарысудағы концентрациясын арттырады;
– циклоспоринмен, оның концентрациясын арттырады және оның нефроуыттылығын күшейтеді;
– карбамазепинмен, эритромицин оның бауырдағы метаболизмін төмендетуі мүмкін. Осы екі препарат бір уақытта қабылданған жағдайда, карбамазепиннің дозасын 50%-ға дейін азайту қажет болуы мүмкін;
– фенитоинмен, альфентанилмен, метилпреднизолмен немесе бензодиазепиндермен, олардың уыттылығын күшейтуі мүмкін;
– I топқа жататын аритмияға қарсы препараттармен (дизопирамид, хинидин, прокаинамид), эритромицинмен бір уақытта емделген кезде QT аралығының ұзаруы дамып, қарынша тахикардиясының туындау қаупі бар;
– цизапридпен, қан сарысуындағы цизаприд концентрациясының артуын туындатады, бұл өз алдына ЭКГ-дағы QT аралығының ұзаруын және жүрек қарыншасы ырғағының бұзылуын туындатуы мүмкін;
– терфенадинмен және астемизолмен, олардың қандағы деңгейін арттырады, бұл жүрек ырғағының ауыр бұзылуларының себебі болуы мүмкін. Сондықтан эритромицинді астемизолмен немесе терфенадинмен бір уақытта қолдануға болмайды. Бұдан басқа, төмендегілермен эритромицинді бір уақытта қабылдау:
– пероральді контрацепциялық дәрілермен, олардың тиімділігін төмендетіп, бауырға уытты әсердің даму қаупін арттырады;
– қанның ұйығыштығын төмендететін препараттармен (мысалы, варфарин, аценокумарол), әсіресе егде жастағы пациенттерде протромбин уақытын ұзартып, қан кету қаупін арттыруы мүмкін. Эритромицин қанның ұйығыштығын азайтатын басқа препараттармен бір уақытта қабылданған кезде протромбин уақытын үнемі қадағалап отыру қажет;
– эрготаминмен немесе дигидроэрготаминмен, қантамырлардың түйілуі түрінде байқалатын жедел уыттылықты туындатуы мүмкін;
– колхицинмен бірге қолданылатын эритромицин, оның уыттылығын арттыруы мүмкін;
– эритромицинді қанның ұйығыштығын төмендететін препараттармен (мысалы, варфарин, ривароксабан) бір уақытта қабылдау қан кету қаупі артуы мүмкін;
– инъекция немесе ингаляция арқылы пероральді енгізілетін кортикостероидтар (организмнің иммундық жүйесін басу үшін қолданылады, бұл көптеген ауруларды емдеуде пайдалы);
– гидроксихлорохин немесе хлорохинин (ревматоидтық артритті қоса, ауруларды емдеу үшін немесе безгекті емдеу немесе профилактикасы үшін қолданылады). Бұл дәрі-дәрмектерді эритромицинмен бір уақытта қабылдау жүрек ырғағының бұзылу ықтималдығын және жүрекке әсер ететін басқа да ауыр жағымсыз әсерлерді арттыруы мүмкін.