Әсер ету механизмі
Тенофовир алафенамид тенофовирдің фосфонамидатты ізашар дәрісі (2’-дезоксиаденозинмонофосфаттың аналогы) болып табылады. Тенофовир алафенамид бастапқы гепатоциттерге пассивті диффузия жолымен өтеді және OATP1B1 және OATP1B3 бауыр қармау тасымалдағыштарымен тасымалданады. Бастапқы гепатоциттерде 1 тенофовир карбоксилэстеразасының көмегімен алафенамид бірінші кезекте тенофовир түзе отырып гидролизденеді. Жасушаішілік тенофовир кейіннен тенофовир дифосфатының фармакологиялық белсенді метаболитіне дейін фосфорланады. Тенофовир дифосфаты ВГВ кері транскриптазасы арқылы вирустық ДНҚ-ға енгізу арқылы ВГВ репликациясын тежейді, бұл ДНҚ тізбегінің үзілуіне әкеледі.
Тенофовир В гепатиті вирусына және адамның иммун тапшылығы вирусына (АИТВ 1 және АИТВ 2) қатысты ерекше белсенділікке ие. Тенофовир дифосфаты сүтқоректілердің ДНҚ полимеразаларының әлсіз тежегіші болып табылады, олар митохондриялық ДНҚ γ-полимеразасын қамтиды, бірнеше жүргізілген талдауларға, соның ішінде митохондриялық ДНҚ талдауларына сүйене отырып, митохондриялық уыттылық in vitro дәлелденбеген.
Вирусқа қарсы белсенділігі
Тенофовир алафенамид вирусқа қарсы белсенділігі HepG2 жасушаларында A-H генотиптерін көрсететін ВГВ клиникалық штаммдарының жиынтығы негізінде бағаланды. Тенофовир алафенамид үшін EC50 көрсеткіштері (50% тиімді концентрация) жалпы орташа мәні EC50 86,6 нМ болғанда 34,7-ден 134,4 нМ-ге дейін өзгерді. HepG2 жасушаларында CC50 (50% цитоуытты концентрация) > 44,400 нМ құрады.
Резистенттілігі
Тенофовир алафенамид алатын пациенттерде вирусологиялық үдеу болған (ВГВ ДНҚ ≥ 69 ХБ/мл төмендегеннен кейін қатарынан 2 рет бару < 69 ХБ/мл немесе ВГВ ДНҚ 1,0 log10-ға немесе төменгі деңгеймен салыстырғанда жоғары ұлғаюы) немесе 48-ші немесе 96-шы аптада немесе емдеуді 24-ші аптада немесе одан кешірек мерзімінен бұрын тоқтату кезінде ВГВ ДНҚ деңгейі ≥ 69 ХБ/мл құраған пациенттер үшін емдеу барысында бөлінген бастапқы ВГВ штаммдары мен ВГВ штаммдарын қамтитын жұптардағы реттілікке талдау жүргізілді.
48-ші (N = 20) және 96-шы аптадағы (N = 72) 108-ші зерттеуде және 110-шы зерттеуде тенофовир алафенамид алатын пациенттерді біріктірілген талдау кезінде бұл штаммдарда тенофовир алафенамидке төзімділікке (генотиптік және фенотиптік талдаулар) байланысты аминқышқылдарының алмастырулары анықталған жоқ.
4018-ші зерттеуде тенофовирден дисопроксилден тенофовирге алафенамидке ауысқан вирологиялық супрессиясы бар пациенттерде бірде-бір пациентте виремияның (HBV ДНҚ ≥ 69 ХБ/мл бір келу), емдеу кезінде виремия деңгейінің қайтарылуының немесе тұрақты виремияның өршуі болған жоқ, бұл ретте 243 (0,0 %) пациенттің 0-і тенофовир алафенамидпен қоса алғанда 48-аптаға дейін резистенттілікті талдау критерийлеріне сәйкес келді.
Айқаспалы резистенттілік
Тенофовир алафенамид вирусқа қарсы белсенділігі HepG2 жасушаларында кері транскриптаза нуклеозид/нуклеотид тежегіштерінің мутациялары бар штаммдар жиынтығы негізінде бағаланды. Ламивудинге резистенттілікпен байланысты rtV173L, rtL180M және rtM204V/I алмастыруларды экспрессиялайтын ВГВ штаммдары тенофовир алафенамидке сезімтал болып қалды (EC50 шамасының < 2 еселік өзгеруі). Энтекавирге төзімділікпен байланысты rtL180M, rtM204V және rtT184G, rtS202G, немесе rtM250V алмастыруларды экспрессиялайтын ВГВ штаммдары тенофовир алафенамидке сезімталдықты сақтап қалды. Адефовирге төзімділікпен байланысты жекелеген rtA181T, rtA181V немесе rtN236T алмастыруларды экспрессиялайтын ВГВ штаммдары тенофовир алафенамидке сезімтал болып қалды; сонымен бірге rtA181V және rtN236T білдіретін ВГВ штаммы тенофовир алафенамид сезімталдықтың төмендегенін көрсетті (EC50 шамасының 3,7 есе өзгеруі). Бұл алмастырулардың клиникалық маңыздылығы белгісіз.
Клиникалық деректер
Созылмалы В гепатиті бар пациенттердегі тенофовир алафенамидтің тиімділігі мен қауіпсіздігі 48-ші және 96-шы апталарда белсенді бақылаумен екі рандомизацияланған, салыстырмалы жасырын зерттеулерде - 108 зерттеуде және 110 зерттеуде алынған деректерге негізделген. Тенофовир алафенамидтің қауіпсіздігі 96-шы аптадан 144-ші аптаға дейін салыстырмалы жасырын режимде емдеуді жалғастырған 108-ші және 110-шы зерттеулердегі пациенттер үшін біріктірілген деректермен және 108-ші және 110-шы зерттеулерінің ашық фазасына 96-дан 144-ші аптаға дейін қатысқан пациенттер үшін деректермен (N = 360 тенофовир алафенамид қабылдауды жалғастырды, N=180 тенофовир дизопроксил қабылдаудан 96-шы аптада тенофовир алафенамидке өтті) қосымша расталды.
108-ші зерттеуде бұрын емделмеген және ем алған бауыр функциясы компенсацияланған HBeAg теріс пациенттер кездейсоқ түрде 2:1 қатынасында топтар бойынша бөлінді, бұл топтарда тәулігіне бір рет тенофовир алафенамид (25 мг; N = 285) немесе тенофовир дизопроксил (245 мг; N = 140) бір рет алған. Пациенттердің орташа жасы 46 жасты құрады, пациенттердің 61% ер адамдар, 72% азиялық, 25% ақ нәсілді және < 2% (8 пациент) қара нәсілді пациенттер болды. 24%, 38% және 31% сәйкесінше B, C және D генотипінің ВГВ жұқтырған. Пациенттердің 21% - ы бұрын ем қабылдаған (энтекавир (N = 41), ламивудин (N = 42), тенофовир дизопроксил (N = 21) немесе басқа препараттарды (N = 18) қоса алғанда, пероральді вирусқа қарсы препараттар алған). Зерттеу басында қан плазмасындағы ВГВ ДНҚ-ның орташа мөлшері 5,8 log10 ХБ/мл, қан сарысуындағы АЛТ-ның орташа деңгейі 94 Б/л құрады және пациенттердің 9% - ында анамнезінде цирроз болды.
110-ші зерттеуде бұрын емделмеген және ем алған бауыр функциясы компенсацияланған HBeAg оң пациенттер кездейсоқ түрде 2:1 қатынасында топтар бойынша бөлінді, бұл топтарда тәулігіне бір рет тенофовир алафенамид (25 мг; N = 581) немесе тенофовир дизопроксил (245 мг; N = 292) бір рет алған. Пациенттердің орташа жасы 38 жасты құрады, пациенттердің 64% — ы ер адамдар, 82% — ы азиялық, 17% - ы ақ нәсілді және < 1% (5 пациент) қара нәсілді пациенттер болды. 17%, 52% және 23% сәйкесінше B, C және D генотипінің ВГВ жұқтырған. Пациенттердің 26% - ы бұрын ем қабылдаған (адефовир (N = 42), энтекавир (N = 117), ламивудин (N = 84), телбивудин (N = 25), тенофовир дизопроксил (N = 70) немесе басқа препараттарды (N = 17) қоса алғанда, пероральді вирусқа қарсы препараттар алған). Зерттеу басында қан плазмасындағы ВГВ ДНҚ-ның орташа мөлшері 7,6 log10 ХБ/мл, қан сарысуындағы АЛТ-ның орташа деңгейі 120 Б/л құрады және пациенттердің 7% - ында анамнезінде цирроз болды.
Екі зерттеуде де тиімділікті бағалаудың негізгі критерийі 48-ші аптада қан плазмасындағы ВГВ ДНҚ деңгейі 29 ХБ/мл-ден төмен пациенттердің үлесі болды. ВГВ ДНҚ деңгейі 29 ХБ/мл-ден төмендеген кезде тенофовир алафенамидті тенофовир дизопроксилмен салыстырғанда тиімділігі төмен емес критерийлерді қанағаттандырды. 108-ші зерттеудің және 110-шы зерттеудің 48-ші аптасында алынған емдеу нәтижелері 2 және 3-кестелерде келтірілген.
3-кесте. 48-ші аптадағы ВГВ ДНҚ деңгейі бойынша тиімділік көрсеткіштеріа
108-ші зерттеу (HBeAg-теріс пациенттер) — 110-шы зерттеу (HBeAg-оң пациенттер)
TAF(N = 285) — TDF(N = 140) — TAF(N = 581) — TDF(N = 292)
ВBГ ДНҚ < 29 ХБ/мл — 94% — 93% — 64% — 67%
Емдеу әдістеріндегі айырмашылықb — 1,8% (95% СА= 3,6% - 7,2%) — 3,6% (95% СА= 9,8% - 2,6%)
ВГВ ДНҚ ≥ 29 ХБ/мл — 2% — 3 % — 31% — 30%
ВГВ ДНҚ бастапқы деңгейі < 7 log10 ХБ/мл ≥ 7 log10 ХБ/мл — 96% (221/230) 85% (47/55) — 92% (107/116) 96% (23/24) — Қ/Ж — Қ/Ж
ВГВ ДНҚ бастапқы деңгейі < 8 log10 ХБ/мл ≥ 8 log10 ХБ/мл — Қ/Ж — Қ/Ж — 82% (254/309) 43% (117/272) — 82% (123/150) 51% (72/142)
Бұрын нуклеозидтер алмаған с Бұрын нуклеозид алған — 94% (212/225) 93% (56/60) — 93% (102/110) 93% (28/30) — 68% (302/444) 50% (69/137) — 70% (156/223) 57% (39/69)
48-ші аптада вирусологиялық деректер жоқ — 4% — 4% — 5% — 3 %
Тиімділіктің жетіспеушілігінен зерттелетін дәрілік препаратты қабылдауды тоқтату — 0 — 0 — < 1% — 0
Жағымсыз құбылысқа немесе өлімге байланысты зерттелетін дәрілік препаратты қабылдауды тоқтату — 1% — 1% — 1% — 1%
Зерттелетін дәрілік препаратты өзге себептер бойынша қабылдауды тоқтатуd — 2% — 3 % — 3 % — 2%
Көрсетілген аралық үшін деректер жоқ, бірақ зерттелетін препаратты қолдану жалғасады — < 1% — 1% — < 1% — 0
Қ/Ж= қатысы жоқ
TDF =тенофовир дизопроксил
TAF = тенофовир алафенамид
a«Жоқ = тиімсіз» қағидаты бойынша талдау.
bҚан плазмасындағы ВГВ ДНҚ бастапқы деңгейіне және пероральді вирусқа қарсы препараттармен емдеу статусына байланысты.
cБұрын емделмеген пациенттерге 12 аптадан аз уақыт бойы тенофовир дизопроксил мен тенофовир алафенамид қоса алғанда, нуклеозидті немесе нуклеотидті аналогтар болып табылатын пероральді вирусқа қарсы препараттармен ем алған пациенттер жатады.
dЖағымсыз құбылыстардың (ЖҚ) дамуымен, өліммен немесе болмауымен, немесе тиімділігінің төмендеуімен байланысты емес себептер бойынша емдеуді тоқтатқан пациенттер енгізілген, мысалы, ақпараттандырылған келісімді кері қайтарып алу, бақылаудан шығу және т. б.
4-кесте: 48-ші аптадағы тиімділіктің қосымша көрсеткіштеріа
108-ші зерттеу (HBeAgтеріс пациенттер) — 110-шы зерттеу (HBeAgоң пациенттер)
TAF(N = 285) — TDF(N = 140) — TAF(N = 581) — TDF(N = 292)
АЛТ АЛТ қалыпқа келтіру (Орталық зертхана)b — 83% — 75% — 72% — 67%
АЛТ қалыпқа келтіру (Американдық бауыр ауруларын зерттеу қауымдастығы) c — 50% — 32% — 45% — 36%
Серология HBeAg болмауы /сероконверсияd — Қ/Ж — Қ/Ж — 14% / 10% — 12% / 8%
HBeAg болмауы/ сероконверсия — 0 / 0 — 0 / 0 — 1% / 1% — < 1% / 0
Қ/Ж= қатысы жоқ
TDF =тенофовир дизопроксил
TAF = тенофовир алафенамид
a«Жоқ = тиімсіз» қағидаты бойынша талдау.
bАЛТ-ны қалыпқа келтіруге талдау жүргізілген топқа орталық зертханада қабылданған көрсеткіштер ауқымы бойынша қалыптың жоғарғы шегінен (ҚЖШ) бастапқы деңгейде АЛТ-мен ауыратын пациенттер ғана кірді. АЛТ үшін орталық зертхананың ҚЖШ келесі мәндері қабылданды: 18-ден 69 жасқа дейінгі ерлер үшін ≤ 43 Б/л және ≥ 69 жастағы ерлер үшін ≤ 35 Б/л, сонымен қатар 18-ден 69 жасқа дейінгі әйелдер үшін ≤ 34 Б/л және ≥ 69 жастағы әйелдер ≤ 32 Б/мл.
cАЛТ-ны қалыпқа келтіруге талдау жүргізілген топқа тек 2016 жылғы Американдық бауыр ауруларын зерттеу қауымдастығының критерийлеріне сәйкес бастапқы деңгейде АЛТ-мен ауыратын пациенттер кірді. АЛТ үшін Американдық бауыр ауруларын зерттеу қауымдастығының келесі мәндері қабылданды: ерлер үшін ≤ 30 Б/л және әйелдер үшін ≤ 19 Б/л.
dСерологиялық талдау жүргізілген топқа тек бастапқы деңгейде қан сарысуында антиген (HBeAg) болған, серонегативті болып табылған немесе табылмаған пациенттер кірді.
108 және 110 зерттеулер барысында 48-ші аптадан кейін алынған деректер
96-шы аптада тенофовир алафенамидпен емдеуді жалғастырған кезде вирустық супрессияның, сондай-ақ биохимиялық жауаптар мен серологиялық реакциялардың сақталуы байқалды (5-кестені қараңыз).
5-кесте. ВГВ ДНҚ және 96-шы аптадағы тиімділіктің қосымша көрсеткіштеріа
108-ші зерттеу (HBeAg-теріс пациенттер) — 110-шы зерттеу (HBeAg-оң пациенттер)
TAF(N = 285) — TDF(N = 140) — TAF(N = 581) — TDF(N = 292)
ВBГ ДНҚ < 29 ХБ/мл — 90% — 91% — 73% — 75%
ВГВ ДНҚ бастапқы деңгейі < 7 log10 ХБ/мл ≥ 7 log10 ХБ/мл — 90% (207/230) 91% (50/55) — 91% (105/116) 92% (22/24) — Қ/Ж — Қ/Ж
ВГВ ДНҚ бастапқы деңгейі < 8 log10 ХБ/мл ≥ 8 log10 ХБ/мл — Қ/Ж — Қ/Ж — 84% (260/309) 60% (163/272) — 81% (121/150) 68% (97/142)
Нуклеозидтердің әсеріне ұшырамағанb Нуклеозидтердің әсеріне ұшыраған — 90% (203/225) 90% (54/60) — 92% (101/110) 87% (26/30) — 75% (331/444) 67% (92/137) — 75% (168/223) 72% (50/69)
АЛТ АЛТ қалыпқа келтіру (Орталық зертхана)с АЛТ қалыпқа келтіру (Американдық бауыр ауруларын зерттеу қауымдастығы) d — 81% 50% — 71% 40% — 75% 52% — 68% 42%
Серология HBeAgболмауы/сероконверсияе — Қ/Ж — Қ/Ж — 22% / 18% — 18% / 12%
HBeAg болмауы / сероконверсия — < 1% / < 1% — 0 / 0 — 1% / 1% — 1% / 0
Қ/Ж= қатысы жоқ
TDF =тенофовир дизопроксил
TAF = тенофовир алафенамид
a«Жоқ = тиімсіз» қағидаты бойынша талдау.
bБұрын емделмеген пациенттерге 12 аптадан аз уақыт бойы тенофовир дизопроксил мен тенофовир алафенамид қоса алғанда, нуклеозидті немесе нуклеотидті аналогтар болып табылатын пероральді вирусқа қарсы препараттармен ем алған пациенттер жатады.
cАЛТ-ны қалыпқа келтіруге талдау жүргізілген топқа орталық зертханада қабылданған көрсеткіштер ауқымы бойынша қалыптың жоғарғы шегінен (ҚЖШ) бастапқы деңгейде АЛТ-мен ауыратын пациенттер ғана кірді. АЛТ үшін орталық зертхананың ҚЖШ келесі мәндері қабылданды: 18-ден 69 жасқа дейінгі ерлер үшін ≤ 43 Б/л және ≥ 69 жастағы ерлер үшін ≤ 35 Б/л, сонымен қатар 18-ден 69 жасқа дейінгі әйелдер үшін ≤ 34 Б/л және ≥ 69 жастағы әйелдер ≤ 32 Б/мл.
dАЛТ-ны қалыпқа келтіруге талдау жүргізілген топқа тек 2016 жылғы (ерлер үшін > 30 Б/л және әйелдер үшін 19 Б/л) Американдық бауыр ауруларын зерттеу қауымдастығының критерийлеріне сәйкес бастапқы деңгейде АЛТ-мен ауыратын пациенттер кірді.
eСерологиялық талдау жүргізілген топқа тек бастапқы деңгейде қан сарысуында антиген (HBeAg) болған, серонегативті болып табылған немесе табылмаған пациенттер кірді.
108-зерттеу мен 110-зерттеудегі сүйектің минералды тығыздығы көрсеткіштерінің динамикасы
Екі зерттеуде де тенофовир алафенамидпен 96-шы аптадан кейін емдегеннен кейін тенофовир дизопроксилмен салыстырғанда сүйектің минералды тығыздығының (ЕТБК; екі энергетикалық рентгендік абсорбциометрия [ЕЭРА] әдісімен ұршық буында және омыртқаның бел бөлімінде өлшенетін]) пайыздық аз төмендеуімен қатар жүрді.
96-шы аптадан кейін салыстырмалы жасырын режимде емді жалғастырған пациенттерде 144-ші аптаға қарай әр топтағы ЕТБК орташа пайыздық өзгерісі 96-шы аптаға тең болды. Ашық фаза шеңберінде екі зерттеуде де тенофовир алафенамид қабылдауды жалғастырған пациенттерде ЕТБК 96-шы аптадан 144-ші аптаға дейін орташа пайыздық өзгеріс 96-шы аптада тенофовир дизопроксилден кейін тенофовир алафенамид қабылдауға ауысқан пациенттерде ұршық буын жігі үшін +0,9 %-ды және бел омыртқасы үшін +2,0 % -бен салыстырғанда бел омыртқасы үшін +0,4%-ды және ұршық буын жігі үшін 0,3%-ды құрады.
108-ші зерттеу мен 110-шы зерттеудегі бүйрек функциясы көрсеткіштерінің динамикасы
96-шы емдеу аптасынан кейін екі зерттеуде де тенофовир алафенамидті қабылдау тенофовир дизопроксилмен салыстырғанда бүйрек қауіпсіздігі көрсеткіштерінің едәуір аз өзгерістерімен (Кокрофт-Голт формуласы бойынша есептелген КК орташа едәуір аз қысқаруы және несептегі ақуыз/креатинин арақатынасының және несептегі бета-2микроглобулин/креатинин арақатынасының пайыздық мәнде айтарлықтай аз болуы) қатар жүрді (сондай-ақ 4.4-бөлімді қараңыз).
108-ші және 110-шы зерттеулер шеңберінде 96-шы аптадан кейін емді ашық режимде жалғастырған пациенттерде 144-ші аптада әрбір топта зерттеу басталған сәтте бүйрек жұмысының зертханалық көрсеткіштері мәндерінің өзгеруі 96-шы аптаға ұқсас болды. 108-ші және 110-шы зерттеулердің ашық кезеңінде 96-шы аптадан 144-ші аптаға дейін креатинин деңгейінің орташа (СО) өзгеруі 96-шы аптада тенофовир дизопроксилден кейін тенофовир алафенамид қабылдауға ауысқандарға -0,018 (0,0691) мг/дл-мен салыстырғанда, ТАФНЕКСТ қабылдауды жалғастырғандарда +0,002 (0,0924) мг/дл құрады. Ашық фаза барысында 96-шы аптадан 144-ші аптаға дейін еШСЖ орташа өзгеруі 96-шы аптада тенофовир дизопроксилден кейін тенофовир алафенамидке қабылдауға ауысқан пациенттерде +4,2 мл/мин салыстырғанда тенофовир алафенамид қабылдауды жалғастырған пациенттерде -1,2 мл/мин құрады.
Зертханалық талдаулардың липидтік көрсеткіштерінің 108-ші зерттеудегі және 110-шы зерттеудегі өзгерістері
96-шы аптада тенофовир алафенамидтің ашық қабылдауына көшкен пациенттер үшін бастапқыда 96-шы және 144-апталарда тенофовир алафенамид пен тенофовир дизопроксил топтарына рандомизацияланған пациенттер үшін жалпы холестерин, ЛЖП-холестерині, ЛТП-холестерині, триглицеридтер мен жалпы холестериннің ЛЖП-ға қатынасы бойынша салыстырмалы жасырын бастапқы деңгей көрсеткіштеріне қатысты өзгерістер 5-кестеде келтірілген.
6-кесте. 96-шы аптада тенофовир алафенамид ашық қабылдауына өткен пациенттер үшін 96-шы және 144-ші апталарда зертханалық талдаулардың липидтік көрсеткіштері бойынша салыстырмалы жасырын бастапқы деңгейдің мәндеріне қатысты медианалық өзгерістер
TAF-TAF (N = 360)
Салыстырмалы жасырын бастапқы деңгейдің мәні — 96-шы апта — 144-ші апта
Медиана (Q1, Q3) (мг/дл) — Медианалық өзгеріс (Q1, Q3) (мг/дл) — Медианалық өзгеріс (Q1, Q3) (мг/дл)
Жалпы холестерин (аш қарынға) — 185 (166, 210) — 0 (–18, 17) — 0 (–16, 18)
ЛЖП-холестерин (аш қарынға) — 59 (49, 72) — -5 (-12, 1)а — –5 (–12, 2)b
ЛТП-холестерин (аш қарынға) — 113 (95, 137) — 6 (-8, 21)а — 8 (–6, 24)b
Триглицеридтер (аш қарынға) — 87 (67, 122) — 8 (-12, 28)а — 11 (–11, 40)b
Жалпы холестериннің ЛЖП-ға қатынасы — 3,1 (2,6, 3,9) — 0,2 (0,0, 0,6)а — 0,3 (0,0, 0,7)b
TDF-TАF (N = 180)
Салыстырмалы жасырын бастапқы деңгейдің мәні — 96-шы апта — 144-ші апта
Медиана (Q1, Q3) (мг/дл) — Медианалық өзгеріс (Q1, Q3) (мг/дл) — Медианалық өзгеріс (Q1, Q3) (мг/дл)
Жалпы холестерин (аш қарынға) — 189 (163, 215) — –23 (–40, –1)а — 1 (–17, 20)
ЛЖП-холестерин (аш қарынға) — 61 (49, 72) — –12 (–19, –3)а — –8 (–15, –1)b
ЛТП-холестерин (аш қарынға) — 120 (95, 140) — –7 (–25, 8)а — 9 (–5, 26)b
Триглицеридтер (аш қарынға) — 89 (69, 114) — –11 (–31, 11)а — 14 (–10, 43)b
Жалпы холестериннің ЛЖП-ға қатынасы — 3,1 (2,5, 3,7) — 0,2 (–0,1, 0,7)а — 0,4 (0,0, 1,0)b
TAF = тенофовир алафенамид
TDF = тенофовир дизопроксил
а.P-мәні Уилкоксонның белгі дәрежелері критерийі бойынша 96-шы аптада салыстырмалы жасырын бастапқы деңгей мәніне қатысты өзгеріс үшін есептелді және статистикалық маңызды болды (p < 0.001).
b.P-мәні Уилкоксонның белгі дәрежелері критерийі бойынша 144-ші аптада салыстырмалы жасырын бастапқы деңгей мәніне қатысты өзгеріс үшін есептелді және статистикалық маңызды болды (p < 0.001).
4018-ші зерттеуінде вирологиялық супрессиясы бар ересек пациенттер
Созылмалы В гепатитке шалдыққан вирологиялық супрессиясы бар ересек пациенттердегі тенофовир алафенамид тиімділігі мен қауіпсіздігі рандомизацияланған, салыстырмалы жасырын, белсенді бақылаумен жүргізіліп жатқан 4018 зерттеуден 48 аптадағы деректерге негізделген.
4018-ші зерттеуіне созылмалы В гепатитке шалдыққан (N = 488) вирологиялық супрессиясы бар ересек пациенттер кірді, бұған дейін олар кемінде 12 ай бойы тәулігіне бір рет 245 мг тенофовир дизопроксил, скринингтен бұрын кемінде 12 апта ішінде жергілікті зертхананың бағалауы бойынша ДНҚ HBV < сандық анықтаудың төменгі шегінің (САТШ) HBV ДНҚ және скрининг кезінде < 20 ХБ/мл алған. Пациенттер HBeAg (HBeAg-оң және HBeAg-теріс) статусы және жасы (≥ 50 және < 50 жас) бойынша стратификацияланды және 25 мг тенофовир алафенамидке (N = 243) ауысу немесе тәулігіне бір рет 245 мг тенофовир дизопроксил қабылдауды жалғастыру үшін 1 : 1 пропорциясында рандомизацияланды (N = 245). Орташа жасы 51 жас (22% ≥ 60 жас) құраған, 71%-ы еркек, 82%-ы моңғолоид нәсілді, 14%-ы еуропеоид нәсілді, ал 68%-ы HBeAg теріс болған. Бастапқы деңгейде тенофовир дизопроксилмен бұрын жүргізілген емдеудің алдыңғы медианалық ұзақтығы сәйкесінше тенофовир алафенамид және тенофовир дизопроксил топтарында 220 және 224 аптаны құрады. Вирусқа қарсы препараттармен мұның алдында жүргізілген ем интерферон (N = 63), ламивудин (N = 191), адефовир дипивоксил (N = 185), энтекавир (N = 99), телбивудин (N = 48) және басқалар (N = 23) сияқты препараттарды қолдануды да қамтыды. Бастапқы деңгейде АЛТ орташа сарысулық деңгейі 27 Б/л құрады, Кокрофт ― Голт формуласы бойынша еШСЖ орташа мәні 90,5 мл/мин құрады; 16%-да анамнезінде цирроз болды.
Тиімділікті бағалаудың бастапқы соңғы нүктесі 48-ші аптадағы қан плазмасындағы HBV ДНҚ≥ 20 ХБ/мл деңгейі бар пациенттердің үлесі болды (АҚШ FDA-ның модификацияланған бір сатылы талдау алгоритмі бойынша анықталған). Тиімділікті бағалаудың қосымша соңғы нүктелеріне HBV ДНҚ < 20 ХБ/мл деңгейі, қалыпты АЛТ деңгейі және қалыпты АЛТ деңгейі, HBsAg жоғалуы және сероконверсиясы және HBeAg жоғалуы және сероконверсиясы бар пациенттердің үлесі кірді. Тенофовир алафенамид АҚШ-тың FDA-ның модификацияланған бір мезеттік талдау алгоритміне сәйкес бағалау бойынша тенофовир дизопроксилмен салыстырғанда 48-аптада HBV ДНҚ = 20 ХБ/мл бар пациенттер үлесінің кем емес көрсеткіштері болды. Емдеу нәтижелері (HBV ДНҚ < 48 ХБ/мл, бұл ретте деректердің болмауы сәтсіз талдауға теңестірілді) 48-ші аптада емдеу топтары арасында жасы, жынысы, нәсілі, бастапқы деңгейдегі HBeAg статусы мен АЛТ бойынша қосалқы топтарда ұқсас болды.
48-ші аптадағы 4018-ші зерттеудің емдеу нәтижелері 6-кестеде және 7-кестеде келтірілген.
7-кесте. 48-ші аптадағы HBV ДНҚ бойынша тиімділік параметрлеріа, b
TAF(N = 243) — TDF(N = 245)
HBV ДНҚ ≥ 20 ХБ/млb, c — 1 (0,4 %) — 1 (0,4 %)
Емдеу әдістерінің арасындағы айырмашылықd — 0,0% (95% СА-1,9% - дан 2,0% - ға дейін)
HBV ДНҚ < 20 ХБ/мл — 234 (96,3 %) — 236 (96,3 %)
Емдеу әдістерінің арасындағы айырмашылықd — 0,0% (95% СА -3,7% - дан 3,7%-ға дейін)
48-ші аптада вирологиялық деректер жоқ — 8 (3,3 %) — 8 (3,3 %)
Зерттелетін препаратты қабылдауды ЖҚ немесе өлімге байланысты тоқтатты, соңғы қолда бар мәні HBV ДНҚ< 20 ХБ / мл — 2 (0,8 %) — 0
Зерттелетін препаратты басқа себептер бойынша қабылдауды тоқтаттыe соңғы қол жетімді мәні HBV ДНҚ < 20 ХБ/мл — 6 (2,5 %) — 8 (3,3 %)
Зерттелетін препаратты қабылдау кезіндегі ауқымдағы деректердің болмауы — 0 — 0
TDF = тенофовир дизопроксил
TAF = тенофовир алафенамид
а. 48-ші аптаның ауқымы 295-ші күн мен 378-ші күн (қоса алғанда) арасында болды.
b. Ол АҚШ-тың FDA-ның модификацияланған бір сатылы талдау алгоритмімен анықталады.
c. Бірде-бір пациент тиімділіктің болмауына байланысты емдеуді тоқтатқан жоқ.
d. Бастапқы деңгейдің жас топтары (< 50, ≥ 50 жас) және бастапқы деңгейдің HBeAg статусы бойынша түзетумен.
e. Оның құрамына себептер, өзгеше ЖҚ, өліммен аяқталған жағдай және тиімділіктің болмауы, мысалы, келісімді қайтарып алу, одан әрі бақылау үшін қол жетімсіздігі және т. б. бойынша препаратты қабылдауды тоқтатқан пациенттер кіреді.
8-кесте. 48-ші аптадағы қосымша өнімділік параметрлеріа
TAF(N = 243) — TDF(N = 245)
АЛТ
Қалыпты деңгей АЛТ (орталық зертхана) — 89 % — 85 %
Қалыпты АЛТ деңгейі (AASLD) — 79 % — 75 %
Қалыпқа келтірілген АЛТ деңгейі (орталық зертхана)b, c — 50 % — 37 %
Қалыпқа келтірілген АЛТ деңгейі (AASLD)d, e — 50 % — 26 %
Серологиялық талдау
HBeAgf болмауы/сероконверсия f — 8 %/3 % — 6 %/0
HBsAg болмауы/сероконверсия — 0/0 — 2 %/0
TDF = тенофовир дизопроксил
TAF = тенофовир алафенамид
а. Деректердің болмауы - сәтсіз талдау
b. АЛТ-ны қалыпқа келтіруді талдау үшін пайдаланылатын популяцияға тек бастапқы деңгейде орталық зертхана ауқымының қалыптың жоғарғы шегінен (ҚЖШ) жоғары АЛТ бар пациенттер (18 жастан < 69 жасқа дейінгі еркек пациенттер үшін > 43 Б/л және ≥ 69 жастағы еркек пациенттер үшін >35 Б/мл; 18 жастан < 69 жасқа дейінгі әйел пациенттер үшін 34 Б/л және ≥ 69 жастағы әйел пациенттер үшін > 32 Б/мл;) кірді.
c. 48-ші аптадағы пациенттердің үлесі: TAF, 16/32; TDF, 7/19.
d. АЛТ-ны қалыпқа келтіруді талдау үшін пайдаланылатын популяцияға 2018 жылы Американдық бауыр ауруларын зерттеу қауымдастығы (AASLD) (ерлер үшін 35 Б/л және әйелдер үшін 25 Б/л) белгілеген критерийлер бойынша бастапқы деңгейде ҚЖШ-ден жоғары АЛТ-мен ауыратын пациенттер ғана кірді.
e. 48-ші аптадағы пациенттердің үлесі: TAF, 26/52; TDF, 14/53.
f. Серологиялық талдау үшін пайдаланылатын популяцияға тек антиген бойынша оң нәтижелерімен (HBeAg) және бастапқы деңгейде антиденелер бойынша теріс нәтижелерімен немесе болмаған (HBeAb) пациенттер кірді.
4018-ші зерттеуіндегі сүйек тінінің минералды тығыздығының өзгеруі
DXA әдісімен бағалау бойынша 48-ші аптаға бастапқы деңгейге қатысты СТМТ орташа пайыздық өзгерісі бел омыртқасы үшін тенофовир дизопроксил үшін -0,1% - бен салыстырғанда тенофовир алафенамид үшін +1,7% - ды және ұршықбуын үшін -0,5% - бен салыстырғанда +0,7% - ды құрады. Тенофовир алафенамидті қабылдаған пациенттердің 4% - ында және тенофовир дизопроксил қабылдаған пациенттердің 17% - ында 48-аптада ұршықбуын үшін СТМТ 3% - дан астамға төмендеуі пайда болды. Тенофовир алафенамид қабылдаған пациенттердің 2% - ында және тенофовир дизопроксил қабылдаған пациенттердің 12% - ында 48-аптада ұршықбуын үшін СТМТ 3% - дан астамға төмендеуі пайда болды.
4018-ші зерттеудегі зертханалық талдаулардың бүйрек көрсеткіштерінің өзгеруі
Кокрофт-Голт формуласы бойынша бағаланатын еШСЖ параметрі бойынша 48-ші аптаға қарай бастапқы деңгейге қатысты медианалық өзгеріс тенофовир алафенамид тобында минутына +0,9 мл және тенофовир дизопроксил қабылдаған топта минутына -2,7 мл құрады. 48-аптада тенофовир дизопроксилмен (0,02 мг/дл) емдеуді жалғастыру үшін рандомизацияланған пациенттер арасында сарысулық креатининнің бастапқы деңгейіне қатысты медианалық жоғарылау байқалды, ал тенофовир алафенамидке көшкендерде бастапқы деңгейге қатысты медианалық өзгеріс болған жоқ (0,00 мг/дл). Сонымен қатар, тенофовир алафенамид тобында 48-ші аптада несеп құрамындағы ретинол-байланыстыратын ақуыз бен креатининнің қатынасы және несеп құрамындағы бета-2-микроглобулин мен креатининнің қатынасы бойынша бастапқы деңгейге қатысты пайыздық төмендеу байқалды, сол уақытта тенофовир дизопроксил тобында бүйрек функциясының осы екі көрсеткіші бойынша бастапқы деңгейге қатысты медианалық пайыздық ұлғаю байқалды.
4018-ші зерттеудегі зертханалық талдаулардың липидтік көрсеткіштеріндегі өзгерістер
Тенофовир алафенамидпен және тенофовир дизопроксилмен ем қабылдаған пациенттер арасында жалпы холестерин, ЛЖП- холестерин, ЛТП-холестерин, триглицеридтері және жалпы холестериннің ЛЖП-ға қатынасы бойынша 48-ші аптадағы бастапқы деңгейге қатысты өзгерістер 8-кестеде көрсетілген
9-кесте. 48-ші аптада зертханалық талдаулардың липидтік көрсеткіштерінің медианалық өзгерістері
TAF (N = 243) — TDF (N = 245)
Бастапқы деңгей — 48-ші апта — Бастапқы деңгей — 48-ші апта
(Q1, Q3) (мг/дл) — Медианалық өзгеріс а(Q1, Q3) (мг/дл) — (Q1, Q3) (мг/дл) — Медианалық өзгеріс а(Q1, Q3) (мг/дл)
Жалпы холестерин (аш қарынға) — 166 (147, 189) — 19 (6, 33) — 169 (147, 188) — −4 (−16, 8)
ЛЖП-холестерин (аш қарынға) — 48 (41, 56) — 3 (−1, 8) — 48 (40, 57) — −1 (−5, 2)
ЛТП-холестерин (аш қарынға) — 102 (87,123) — 16 (5, 27) — 103 (87, 120) — 1 (−8, 12)
Триглицеридтер (аш қарынға) — 90 (66, 128) — 16 (−3, 44) — 89 (68, 126) — −2 (−22, 18)
Жалпы холестериннің ЛЖП-ға қатынасы — 3,4 (2,9, 4,2) — 0,2 (−0,1, 0,5) — 3,4 (2,9, 4,2) — 0,0 (−0,3, 0,3)
TDF = тенофовир дизопроксил
TAF = тенофовир алафенамид
a.P-мәні TAF және TDF топтары арасындағы айырмашылық үшін Уилкоксонның белгі рангілерінің критерийі бойынша есептелді және жалпы холестерин, ЛЖП- холестерин, ЛТП-холестерин, триглицеридтері және жалпы холестериннің ЛЖП-ға қатынасы бойынша бастапқы деңгейге қатысты медианалық өзгерістер (Q1, Q3) үшін статистикалық маңызды (p < 0,001) болды.
Балалар
Дәрілік заттардың айналымын бақылау жөніндегі Еуропалық агенттік созылмалы В гепатитін емдеу үшін балалар популяциясының бір немесе одан да көп қосалқы тобында ТАФНЕКСТ қолдануды зерттеу нәтижелерін ұсыну міндетін кейінге қалдырды (педиатрияда қолданылуы туралы ақпаратты 4.2 және 5.2-бөлімдерде қараңыз).