Әсер ету механизмі
Эмтрицитабин кері транскриптазаның (NRTI) нуклеозидтік тежегіші және 2'-дезоксицитидиннің нуклеозидтік аналогы болып табылады. Эмтрицитабин эмтрицитабин трифосфатын түзе отырып, жасушалық ферменттермен фосфорланады. Эмтрицитабин трифосфаты АИТВ кері транскриптазасын (RT) вирустық дезоксирибонуклеин қышқылына (ДНҚ) енгізу арқылы АИТВ репликациясын тежейді, бұл ДНҚ тізбегінің бұзылуына әкеледі. Эмтрицитабиннің АИТВ-1, АИТВ-2 және ВГВ қарсы белсенділігі бар.
Тенофовир алафенамиді кері транскриптазаның (NtRTI) нуклеотидті тежегіші және тенофовир фосфонамидатының ізашары (2'-дезоксиаденозинмонофосфатының аналогы) болып табылады. Тенофовир алафенамиді жасушаларға өтеді және катепсинмен гидролиз арқылы плазманың және жасушаішілік белсенудің жоғары тұрақтылығының арқасында тенофовир алафенамиді тенофовир дисопроксилфумаратқа қарағанда, тенофовирдің шеткері қанның мононуклеарлық жасушаларында (РВМС) немесе макрофагтар мен лимфоциттерді қоса, АИТВ нысана жасушаларында концентрациясында тиімдірек. Жасушаішілік тенофовир кейіннен тенофовир дифосфатының фармакологиялық белсенді метаболитіне дейін фосфорланады. Тенофовир-дифосфат АИТВ-RТ вирустық ДНҚ енгізу арқылы АИТВ репликациясын тежейді, бұл ДНҚ тізбегінің бұзылуына әкеледі.
Тенофовирдің АИТВ-1, АИТВ-2 және ВГВ қарсы белсенділігі бар.
Іn vitro вирусқа қарсы белсенділігі
Эмтрицитабин мен тенофовир алафенамиді жасуша өсіріндісінде синергиялық вирусқа қарсы белсенділікті көрсетті. Басқа антиретровирустық дәрілермен үйлесімде эмтрицитабинмен немесе тенофовир алофенамидімен антагонизм байқалған жоқ.
АИТВ-1 зертханалық және клиникалық изоляттарына қатысты эмтрицитабиннің вирусқа қарсы белсенділігі лимфобластоидты жасушалар желісінде, MAGI CCR5 және PBMC жасушалар желісінде бағаланды. Эмтрицитабин үшін 50% (ЕС50) тиімді концентрациясының мәндері 0,0013-тен 0,64 мкМ-ге дейінгі ауқымда болды. Эмтрицитабин АИТВ-1 клад, A, B, C, D, E, F және G қатысты жасушалық өсіріндіде вирусқа қарсы белсенділік көрсетті (EC50 мәндері 0,007-ден 0,075 мкМ дейін ауқымдаа болды) және АИТВ-2 қатысты штаммның ерекше белсенділігін көрсетті (EC50 мәндері 0,007-ден 1,5 мкМ-ге дейін ауытқыды).
В тип тармағының АИТВ-1 зертханалық және клиникалық изоляттарына қатысты тенофовир алафенамидінің вирусқа қарсы белсенділігін лимфобластоидты жасушалық желілерде, РВМС, моноциттердің / макрофагтардың бастапқы жасушаларында және CD4 + - Т лимфоциттерінде бағалады. Тенофовир алафенамиді үшін ЕС50 мәні 2,0-ден 14,7 нМ-ге дейін болды. Тенофовир алафенамиді A, B, C, D, E, F және G тип тармағын қоса, АИТВ-1 (M, N және O) барлық топтарына қарсы жасушалық өсіріндіде вирусқа қарсы белсенділік көрсетті (EC50 мәндері 0,10-нан 12,0 нМ-ге дейін ауқымда болды) және АИТВ-2 қатысты штаммның ерекше белсенділігін көрсетті (EC50 мәндері 0,91-ден 2,63 нМ-ге дейін ауқымда болды).
Резистенттілік
In vitro
Эмтрицитабинге сезімталдықтың төмендеуі M184V / АИТВ-1 RT I мутацияларымен байланысты.
Тенофовир алафенамидіне сезімталдығы төмен АИТВ-1 изоляттары АИТВ-1 RT K65R мутациясын білдіреді; сонымен қатар, АИТВ-1 RT K70E мутациясы уақытша байқалды.
Бұрын дәрі-дәрмекпен емделмеген пациенттерде
Бұрын антиретровирустық препараттар алмаған, элвитегравирмен және кобицистатпен бірге белгіленген дозамен біріктірілген таблетка түрінде эмтрицитабин және тенофовир алафенамидін (10 мг) қабылдаған пациенттерді біріктірілген талдауда GS-US-292-0104 және GS-US-292-0111 фазаларын зерттеуде генотиптеу АИТВ-1 РНҚ бар барлық пациенттерден вирусологиялық жеткіліксіздік расталған кезде АИТВ-1> 400 көшірмесі/мл плазмалық изоляттарында 144-аптада немесе препаратты зерттеуді ерте тоқтату кезінде жүргізілді. 144 апта ішінде эмтрицитабинге, тенофовир алафенамидіне немесе элвитегравирге төзімділікпен байланысты бір немесе бірнеше бастапқы мутациялардың дамуы бастапқы жұптық жағдайлар мен емнен алынған генотиптік бағалау деректері бар 22 пациенттің 12-де АИТВ-1 изоляттарында Е/C/F/TAF тиімсіз емдеу изоляттары (866 пациенттің 12-сі [1,4%]) тиімсіз емдеу изоляттарының 20-дан 12-іне қарағанда Е/C/F/TDF тобына (867 пациенттің 12-сі [1,4%]). Е/С/F/ TAF тобында M184V / I (n = 11) және K65R / N (n = 2) RT және T66T/A/I/V (n = 2), E92Q (n = 4), Q148Q / R (n = 1) және n155h (n = 2) мутациялары пайда болды. E / C / F / TDF тобында резистенттілік дамыған 12 пациенттің ішінен АИТВ-1 изоляттарынан RT және E92Q / В (n = 4) және Q148R (n = 2), және N155H / S (n = 3) интегразда M184V / I (n = 9), K65R / Н (n = 4) және L210W (n = 1) мутациялары пайда болды. Интегразада элвитегравирге резистенттілік мутациясы дамыған екі емдеу тобындағы пациенттерден АИТВ-1 изоляттарының көпшілігі, сондай-ақ RТ кезінде эмтрицитабинге резистенттілік мутациясын дамытты.
АИТВ және ВГВ коинфекциясы бар пациенттер
АИТВ клиникалық зерттеуде 48 апта ішінде (GS-US-292-1249, n = 72) белгіленген дозамен (E/C/F/TAF) біріктірілген таблетка түрінде элвитегравирмен және кобицистатпен қабылданатын эмтрицитабин және тенофовир алафенамидін алған созылмалы В гепатитімен коинфекцияланған вирусологиялық супрессивті пациенттер 2 пациент резистенттілікті талдау үшін маманданған. Осы 2 пациентте АИТВ-1 немесе ВГВ кезінде E/C/F/TAF компоненттерінің кез келгеніне төзімділікпен байланысты ешқандай аминқышқылының алмастырғыштары анықталған жоқ.
АИТВ-1-жұқтырған, ем алмаған немесе вирусологиялық супрессивті пациенттерде айқаспалы резистенттілік
M184V/I ауыстырылған эмтрицитабинге төзімді вирустар ламивудинге айқаспалы төзімді болды, бірақ диданозинге, ставудинге, тенофовирге және зидовудинге сезімталдықты сақтап қалды.
K65R және K70E мутациялары абакавир, диданозин, ламивудин, эмтрицитабин және тенофовирге сезімталдықтың төмендеуіне әкеледі, бірақ зидовудинге сезімталдықты сақтайды.
T69S қосарлы инсерциялық мутациясы бар немесе K65R кіретін Q151M мутациялар кешені бар АИТВ-1 көптеген нуклеозидтеріне резистентті, алофенамид тенофовиріне сезімталдықтың төмендегенін көрсетті.
Клиникалық деректер
Бұрын дәрі-дәрмекпен емделмеген пациенттерде, эмтрицитабин және тенофовир алафенамидіне жүргізілген тиімділік пен қауіпсіздік зерттеулері анықталған жоқ.
Эмтрицитабин мен тенофовир алафенамидінің клиникалық тиімділігі элвитегравирмен және кобицистатпен бірге Е/C/F/TAF дозасымен біріктірілген таблетка ретінде тағайындау кезінде эмтрицитабинмен және тенофовир алафенамидімен жүргізілген зерттеулер негізінде анықталды.
АИТВ-1-жұқтырған, бұрын дәрі-дәрмекпен емделмеген пациенттер
GS-US-292-0104 және GS-US-292-0111 зерттеулерінде пациенттер 200 мг эмтрицитабинді және тәулігіне бір рет 10 мг (n = 866) тенофовир алафенамидін немесе тәулігіне бір рет 200 мг эмтрицитабинді + 245 мг тенофовир дизопроксилін (фумарат түрінде) (n = 867) қабылдау үшін 1: 1 қатынасында рандомизацияланды, екі препаратты да 150 мг элвитегравирмен бірге + 150 мг кобицистат белгіленген дозамен біріктірілген таблетка түрінде тағайындайды. Орташа жасы 36 жасты (ауқымы: 18-76 жас) құрады, 85% ер адамдар, 57% ақ, 25% қара және 10% азиялық болды. Пациенттердің он тоғыз пайызы латынамерикандықтар ретінде анықталды. Плазмадағы АИТВ-1 РНҚ орташа бастапқы мәні 4,5 log 10 мл / көшірмелерді (диапазоны 1,3-7,0) құрады, ал 23%–да бастапқы вирустық жүктемелер> 100 000 мл / көшірмелерді құрады. CD4 + жасушаларының орташа бастапқы саны 427 жасуша / мм3 (диапазоны: 0-1360), ал 13% - да CD4 + <200 жасуша / мм3 жасушалар саны болды.
E/C/F/ TAF 144 аптадағы Е/C/F/TDF салыстырғанда АИТВ-1 <50 көшірмесі / мл РНҚ-ға қол жеткізуде статистикалық артықшылықты көрсетті. Пайыздық айырмашылық 4,2% (95% СА: 0,6% - дан 7,8% - ға дейін) 48 және 144 аптадан кейін біріктірілген емдеу нәтижелері 4-кестеде көрсетілген.
4-кесте: a,b 48 және 144 апталарында GS-US-292-0104 және GS-US-292-0111 зерттеулерінің біріктірілген вирусологиялық нәтижелері
48 апта — 144 апта
E/C/F/TAF (n = 866) — E/C/F/TDFe (n = 867) — E/C/F/TAF (n = 866) — E/C/F/TDF (n = 867)
РНҚ АИТВ-1 <50 көшірме / мл — 92% — 90% — 84% — 80%
Емдеудегі айырмашылық — 2,0% (95% СА: -0,7%-ден 4,7% дейін) — 4,2% (95% СА: -0,6%-ден 7,8% дейін)
РНҚ АИТВ-1 > 50 көшірме / мл c — 4% — 4% — 5% — 4%
48 немесе 144 (терезе) аптада ешқандай вирусологиялық деректер жоқ — 4% — 6% — 11% — 16%
Жағымсыз құбылыстарға немесе өлімге байланысты препаратты зерттеуді тоқтатуd — 1% — 2% — 1% — 3%
АИТВ-1 <50 көшірмесі / мл соңғы қолжетімді РНҚ және басқа да себептер бойынша препаратты зерттеуді тоқтатуе — 2% — 4% — 9% — 11%
Терезе кезінде деректер жоқ, бірақ препараттарды зерттеу кезінде — 1% — < 1% — 1% — 1%
Қосалқы топтар бойынша РНҚ АИТВ-1 <50 көшірмесі / мл пациенттердің үлесі (%)
Жас < 50 жас > 50 жас — 716/777 (92%) 84/89 (94%) — 680/753 (90%) 104/114 (91%) — 647/777 (83%) 82/89 (92%) — 602/753 (80%) 92/114 (81%)
Жынысы Ерлер Әйелдер — 674/733 (92%) 126/133 (95%) — 673/740 (91%) 111/127 (87%) — 616/733 (84%) 113/133 (85%) — 603/740 (81%) 91/127 (72%)
Нәсіл Қара нәсілділер — 197/223 (88%) 603/643 (94%) — 177/213 (83%) 607/654 (93%) — 168/223 (75%) 561/643 (87%) — 152/213 (71%) 542/654 (83%)
Қара нәсілді еместер
Бастапқы вирустық жүктеме < 100,000 көшірме/мл > 100,000 көшірме/мл — 629/670 (94%) 171/196 (87%) — 610/672 (91%) 174/195 (89%) — 567/670 (85%) 162/196 (83%) — 537/672 (80%) 157/195 (81%)
Бастапқы CD4 + жасушалар саны — 96/112 (86%) — 104/117 (89%) — 93/112 (83%) — 94/117 (80%)
<200 жасуша / мм3 > 200 жасуша / мм3 — 703/753 (93%) — 680/750 (91%) — 635/753 (84%) — 600/750 (80%)
РНҚ АИТВ-1 <20 көшірме / мл — 84,4% — 84,0% — 81,1% — 75,8%
Емдеудегі айырмашылық — 0,4% (95% СА -3,0%-дан 3,8% дейін) — 5,4% (95% СА: -1,5%-дан 9,2% дейін)
E/C/F/TAF = элвитегравир / кобицистат / эмтрицитабин / тенофовир алафенамид
E/C/F/TDF = элвитегравир / кобицистат / эмтрицитабин / тенофовир дисопроксилфумарат
а 48 аптадағы терезе 294-тен 377 күнге дейін болды (қоса); 144 аптадағы терезе 966-дан 1049 күнге дейін болды (қоса алғанда).
b Екі зерттеуде де пациенттер CD4 + жасушаларының саны бойынша (<50 жасуша / мкл, 50199 жасуша / мкл немесе> 200 жасуша / мкл), сондай-ақ өңірлер бойынша (АҚШ немесе АҚШ-тан тыс) АИТВ-1 базалық РНҚ (<100 000 көшірме / мл,> 100 000 көшірме / мл-ден<400 000 көшірме / мл немесе> 400 000 көшірме / мл) бойынша стратификацияланды.
с 48-аптада немесе 144-аптада терезе кезінде> 50 мл көшірмесі / көшірмесі бар пациенттерді қамтиды; тиімділігінің болмауы немесе жоғалуы салдарынан ерте тоқтатылған пациенттер; жағымсыз құбылыстардан (құбылыстардан), өлімнен немесе тиімділігінің болмауы немесе жоғалуынан өзгеше себептер бойынша қабылдауды тоқтатқан және емдеуді тоқтату кезінде вирустық құндылығы> 50 мл / көшірмесі болған пациенттер кіреді.
d Егер бұл көрсетілген аралық ішінде емдеу туралы вирусологиялық деректерге әкеп соқпаса, 1-ші күннен бастап және уақыт аралығына дейін кез келген уақытта ЖҚ немесе қайтыс болу салдарынан емдеуді тоқтатқан пациенттерді қамтиды
е ЖҚ, өлім немесе тиімділіктің болмауы немесе жоғалуынан басқа себептермен қабылдауды тоқтатқан пациенттерді қамтиды; мысалы, келісімді қайтарып алу, бақылауды жоғалту және т. б.
E/C/F/TAF алған пациенттерде CD4+ жасушалары санының бастапқы деңгейімен салыстырғанда орташа ұлғаю 230 жасуша/мм3, 48-аптада E/C/F/TDF (p = 0,024) алған пациенттерде 211 жасуша/мм3 және E/C/F/TAF алған пациенттерде 326 жасуша/мм3 және 144 аптада E/C/F/TDF (p =0,06) алған пациенттерде 305 жасуша/мм3 құрады.
Бұрын дәрі-дәрмекпен ем алмаған пациенттердегі эмтрицитабин мен талафовир алафенамидтің клиникалық тиімділігі дарунавирмен (800 мг) және кобицистатпен белгіленген дозамен (D/C/F/TAF) біріктірілген таблетка түрінде қолданған кезде эмтрицитабинмен және тенофовир алафенамидімен (10 мг) жүргізілген зерттеу негізінде де анықталды. GS-US-299-0102 зерттеуінде пациенттер тәулігіне бір рет D/C/F/TAF (n = 103) немесе дарунавир мен кобицистат және эмтрицитабин / тенофовир дисопроксилфумараты (n = 50) белгіленген дозаларының біріктірілімін қабылдау үшін 2: 1 қатынасында рандомизацияланды. АИТВ-1 РНҚ бар пациенттердің плазмадағы үлесі < 50 мл / көшірме және <20 мл / көшірме 5-кестеде көрсетілген.
5-кесте: 24 және 48 аптадағы α GS-US-299-0102 зерттеуінің вирусологиялық нәтижелері
24 апта — 48 апта
D/C/F/TAF (n = 103) — Дарунавир, кобицистат және эмтрицитабин / тенофовир дисопроксилфумараты (n = 50) — D/C/F/TAF (n = 103) — Дарунавир, кобицистат және эмтрицитабин / тенофовир дисопроксилфумараты (n = 50)
РНҚ АИТВ-1 < 50 көшірме / мл — 75% — 74% — 77% — 84%
Емдеудегі айырмашылық — 3,3% (95% АС: -11,4 %-дан 18,1% дейін) — -6,2% (95% СА: -19,9 %-дан 7,4% дейін)
РНҚ АИТВ-1 ≥ 50 көшірме / мл b — 20% — 24% — 16% — 12%
48 аптаның терезесі кезінде вирусологиялық деректер жоқ — 5% — 2% — 8% — 4%
Жағымсыз құбылыстарға немесе өлімге байланысты препаратты зерттеуді тоқтату C — 1% — 0 — 1% — 2%
РНҚ АИТВ-1 <50 көшірмесі / мл соңғы қолжетімді және басқа да себептер бойынша препаратты зерттеуді тоқтату d — 4% — 2% — 7% — 2%
Терезе кезінде деректер жоқ, бірақ препараттарды зерттеу кезінде — 0 — 0 — 0 — 0
РНҚ АИТВ-1 < 20 көшірме/мл — 55% — 62% — 63% — 76%
Емдеудегі айырмашылық — -3,5% (95% СА: -19,8 %-дан 12,7% дейін) — -10,7% (95% СА: -26,3 %-дан 4,8% дейін)
D/C/F/TAF = дарунавир / кобицистат / эмтрицитабин / тенофовир алафенамид
а 48 аптасындағы терезе 294 және 377 күн аралығында (қоса алғанда) болды.
b 48-аптадағы терезе кезінде > 50 мл көшірмесі / көшірмесі бар пациенттерді қамтиды; тиімділігінің болмауы немесе жоғалуы салдарынан ерте тоқтатылған пациенттер; жағымсыз құбылыстардан (құбылыстардан), өлімнен немесе тиімділігінің болмауы немесе жоғалуынан басқа себептер бойынша қабылдауды тоқтатқан және емдеуді тоқтату кезінде вирустық мәні > 50 мл / көшірмесі болған пациенттер.
с Егер бұл көрсетілген аралық ішінде емдеу туралы вирусологиялық деректерге әкеп соқпаса, 1-ші күннен бастап және уақыт аралығына дейін кез келген уақытта ЖҚ немесе қайтыс болу салдарынан емдеуді тоқтатқан пациенттерді қамтиды.
d басқа себептермен қабылдауды тоқтатқан пациенттер, өлім немесе болмауы немесе тиімділігін жоғалту; мысалы, келісімді алып тастау, бақылауды жоғалту және т. б.
АИТВ-1-жұқтырған вирусологиялық супрессиялық пациенттер
GS-US-311-1089 зерттеуінде үшінші антиретровирустық агентті сақтай отырып, эмтрицитабинге/тенофовир дисопроксилфумараттан эмтрицитабинге және тенофовир алафенамидіне ауысудың тиімділігі мен қауіпсіздігі вирусологиялық супрессивті АИТВ-1-жұқтырған ересектердің (n = 663) рандомизацияланған салыстырмалы жасырын зерттеуінде бағаланды. Пациенттер кем дегенде 6 ай бойы олардың базалық сызбасында тұрақты супрессияланған (АИТВ-1 РНҚ <50 көшірмесі / мл) және зерттеу басталғанға дейін эмтрицитабинге немесе талафовир алафенамидіне резистенттілік мутацияларынсыз АИТВ-1 болуы тиіс. Пациенттер эмтрицитабин мен тенофовир алафенамидіне (n = 333) ауысу үшін немесе эмоприцитабин / тенофовир дисопроксилфумараты (n = 330) бар базалық сызба бойынша емдеу үшін 1: 1 қатынасында рандомизацияланды. Пациенттер алдыңғы емдеу сызбасында үшінші агент класына бөлінді. Зерттеудің басында пациенттердің 46% - ы күшейтілген PI-мен бірге эмтрицитабин / тенофовир дизопроксил фумаратын алды, ал пациенттердің 54% - ы эмтрицитабин / тенофовир дисопроксил фумаратын үшінші агентпен бірге күшейтусіз алды.
48 және 96 аптадан кейін GS-US-311-1089 зерттеулерінің емдеу нәтижелері 6-кестеде келтірілген.
6-кесте: 48 а және 96 аптадағы GS-US-311-1089 зерттеуінің вирусологиялық нәтижелері b
48 апта — 96 апта
Құрамында эмтрицитабин және тенофовир алафенамид (n = 333) бар режим — Құрамында эмтрицитабин / тенофовир дисопроксилфумарат (n = 330) бар режим — Құрамында эмтрицитабин и тенофовир алафенамид (n = 333) бар режим — Құрамында эмтрицитабин / тенофовир дисопроксилфумарат (n = 330) бар режим
АИТВ-1 РНҚ < 50 көшірме / мл — 94% — 93% — 89% — 89%
Емдеудегі айырмашылық — 1,3% (95% СА: -2,5 %-ден 5,1% дейін) — -0,5% (95% СА: -5,3 %-тен 4,4% дейін)
АИТВ-1 РНҚ > 50 көшірме / мл c — < 1% — 2% — 2% — 1%
48 немесе 96 аптада вирусологиялық деректер жоқ (терезе) — 5% — 5% — 9% — 10%
Жағымсыз құбылыстарға немесе өлімге байланысты препаратты зерттеуді тоқтату d — 2% — 1% — 2% — 2%
АИТВ - 1 РНҚ <50 көшірмесі / мле соңғы қолжетімді және басқа да себептер бойынша препаратты зерттеуді тоқтату — 3% — 5% — 7% — 9%
Терезе кезінде деректер жоқ, бірақ препараттарды зерттеу кезінде — < 1% — 0 — 0 — <1%
АИТВ-1 РНҚ бар пациенттердің үлесі ( % ) <алдыңғы емдеу сызбасы бойынша 50 көшірме/мл
Күшейтілген PIs — 142/15 5 (92%) — 140/151 (93%) — 133/155 (86%) — 133/151 (88%)
Басқа үшінші агент — 172/17 8 (97%) — 167/179 (93%) — 162/178 (91%) — 161/179 (90%)
PI = протеаза тежегіштері
а 48 аптасындағы терезе 294 және 377 күн аралығында болды (қоса).
b 96 аптасындағы терезе 630 және 713 күн аралығында болды (қоса)
с 48-аптада немесе 96-аптада терезе кезінде≥ 50 мл көшірмесі / көшірмесі бар пациенттерді; тиімділігінің болмауы немесе жоғалуы салдарынан ерте тоқтатылған пациенттерді; жағымсыз құбылыстардан (құбылыстардан), өлімнен немесе тиімділігінің болмауы немесе жоғалуынан өзгеше себептер бойынша қабылдауды тоқтатқан және емдеуді тоқтату кезінде ≥50 мл вирустық құндылығы бар пациенттерді қамтиды.
d Егер бұл көрсетілген аралық ішінде емдеу туралы вирусологиялық деректерге әкеп соқпаса, 1-ші күннен бастап және уақыт аралығына дейін кез келген уақытта ЖҚ немесе қайтыс болу салдарынан емдеуді тоқтатқан пациенттерді қамтиды
е ЖҚ, өлім немесе тиімділіктің болмауы немесе жоғалуынан басқа себептермен қабылдауды тоқтатқан пациенттерді қамтиды; мысалы, келісімді қайтарып алу, бақылауды жоғалту және т. б.
GS-US-311-17 зерттеуінде кемінде 6 ай бойы абакавир / ламивудині бар сызба бойынша вирусологиялық тұрғыдан басылған (АИТВ РНҚ <50 көшірмесі / мл) пациенттер эмтрицитабин мен тенофовир алафенамидіне (N = 280) кез келген ауысу үшін 1: 1 қатынасында рандомизацияланды, бұл ретте олардың үшінші агентін бастапқы деңгейде сақтап немесе абакавир / ламивудині бар (N = 276) бастапқы режимде қалып отырды.
Пациенттер алдыңғы емдеу сызбасында үшінші агент класына бөлінді. Зерттеу басында пациенттердің 30% күшейтілген протеаза тежегішімен бірге абакавир / ламивудин алды, ал пациенттердің 70% күшейтусіз үшінші агентпен бірге абакавир / ламивудин алды. 48-аптадағы сәттіліктің вирусологиялық көрсеткіштері: эмтрицитабин мен тенофовир алафенамидінен тұратын режим: 89,7% (253 субъектінің 227-сі); абакавир / ламивудин бар режим: 92,7% (248 субъектінің 230). 48-ші аптада алафенамид, эмтрицитабин және тенофовир бар режимге ауысу АИТВ-1 РНҚ <50 көшірме / мл қолдау үшін базалық деңгейі бар абакавир / ламивудин режимінен кем түспеді.
Ауырлығы жеңіл және орташа дәрежелі бүйрек жеткіліксіздігі бар АИТВ-1 жұқтырған пациенттер
GS-US-292-0112 зерттеуінде эмтрицитабин мен тенофовир алафенамидінің тиімділігі мен қауіпсіздігі ашық клиникалық зерттеуде бағаланды, онда жеңіл және орташа ауырлықтағы бүйрек жеткіліксіздігі (eGFRCG: 30-69 мл / мин) бар 242 АИТВ-1 жұқтырған пациент эмтрицитабин мен тенофовир алофенамидіне (10 мг) элвитегравирмен және кобицистатпен белгіленген дозамен біріктірілген таблетка түрінде ауыстырылды. Пациенттер ауысуға дейін кемінде 6 ай бойы вирусологиялық (АИТВ-1 РНҚ < 50 дана / мл) тұрғыдан супрессияланды.
Орташа жасы 58 жас (ауқымы: 24-82), 65 жастан асқан 63 пациент (26%) болды. Жетпіс тоғыз пайызы ер адамдар, 63% ақ, 18% қара нәсілді және 14% азиялық болды. Пациенттердің он үш пайызы Оңтүстік Америкадан испан тілді эмигранттар ретінде анықталды. Зерттеудің басында рӨСЖ медианасы 56 мл / мин құрады, ал рӨСЖ пациенттерінің 33% 30-дан 49 мл / мин. CD4+ жасушаларының орташа бастапқы саны 664 жасуша / мм3 құрады (диапазоны: 126-1,813).
GS-US-292-1825 зерттеуінде элвитегравирмен және кобицистатпен бірге белгіленген дозамен біріктірілген таблетка түрінде тағайындалатын эмтрицитабин мен тенофовир алафенамидінің тиімділігі мен қауіпсіздігі бір зерттеуде, ашық клиникалық зерттеуде бағаланды, онда созылмалы гемодиализ кезінде бүйрек жеткіліксіздігінің терминальді сатысы бар (eGFRCG <15 мл / мин) 55 АИТВ-1 жұқтырған ересек адам созылмалы гемодиализге ауысқанға дейін кемінде 6 ай бойы (eGFRCG < 15 мл / мин), элвитегравирмен және кобицистатпен тағайындалатын белгіленген дозамен біріктірілген таблетка түрінде эмтрицитабин және тенофовир алофенамиді. Пациенттер ауысуға дейін кемінде 6 ай бойы вирусологиялық (АИТВ-1 РНҚ <50 дана / мл) супрессияланды.
Орташа жасы 48 жас (диапазоны 23 -64) болды. Жетпіс алты пайызы ер адамдар, 82% қара нәсілді және 18% ақ адамдар болды. Пациенттердің он бес пайызы Оңтүстік Америкадан испан тілді эмигранттар ретінде анықталды. CD4 + жасушаларының орташа бастапқы саны 545 жасуша / мм3 (ауқымы 205 -1473)болды. 48-аптада 81,8% (45/55 пациент) белгіленген дозамен біріктірілген таблетка түрінде элвитегравирмен және кобицистатпен тағайындалатын эмтрицитабин мен тенофовир алафенамидіне ауысқаннан кейін АИТВ-1 РНҚ <50 көшірмесі / мл сақтап қалды. Басқа сызбаға өткен пациенттерде аш қарынға липидтердің зертханалық сынақтарында клиникалық елеулі өзгерістер болған жоқ.
АИТВ және ВГВ коинфекциясы бар пациенттер
GS-US-292-1249 ашық зерттеуінде элвитегравирмен және кобицистатпен белгіленген дозамен (E/C/F/TAF) біріктірілген таблетка түрінде тағайындалатын эмтрицитабин мен тенофовир алафенамидінің тиімділігі мен қауіпсіздігі АИТВ-1 және созылмалы В гепатитімен коинфекцияланған ересек пациенттерде бағаланды. 72 пациенттің алпыс тоғызы бұрын құрамында TDF бар антиретровирустық ем алды. E/C/F/TAF емінің басында 72 пациент ВГВ ДНҚ супрессиямен немесе онсыз кемінде 6 ай бойы АИТВ (АИТВ-1 РНҚ <50 көшірмесі / мл) супрессияланды және бауырдың компенсацияланған функциясына ие болды. Орташа жасы 50 жас (28-ден 67 жасқа дейін), пациенттердің 92% ер, 69% ақ, 18% қара нәсілді және 10% азиялық болды. CD4 + жасушаларының орташа бастапқы саны 636 жасуша / мм3 (ауқымы 263 -1498) болды. 0–1360). Пациенттердің сексен алты пайызы (62/72) ВГВ (ДНҚ ВГВ <29 ХБ / мл), ал 42% (30/72) бастапқы деңгейде HBeAg оң болды.
HВeАg бастапқы деңгейде оң болған пациенттердің 1/30 (3,3%) 48-аптада анти-HBe сероконверсиясына жетті. HBsAg бастапқы деңгейде оң болған пациенттердің 3/70 (4,3%) анти-HBs 48 аптада сероконверсиясына жетті.
48-аптада пациенттердің 92% (66/72) белгіленген дозамен біріктірілген таблетка түрінде элвитегравирмен және кобицистатпен тағайындалатын эмтрицитабин мен тенофовир алафенамидіне ауысқаннан кейін АИТВ-1 РНҚ <50 көшірмесі / мл сақтап қалды. 48-ші аптада CD4 + жасушаларының орташа бастапқы саны -2 жасуша / мм3 болды. Тоқсан екі пайыз (66/72 пациент) ВГВ ДНҚ <29 ХБ / мл болды, 48-ші аптада сәтсіздікке талдау жасалды. Зерттеудің басында ВГВ супрессияланған 62 пациенттің 59 супрессияланған, ал 3-інде деректер болмаған. Зерттеудің басында ВГВ супрессирленбеген 10 пациенттің (ВГВ ДНҚ> 29 ХБ / мл) 7 супрессирленді, 2 анықталуға қалды, ал 1-де деректер болмады.
Бұрын дәрі-дәрмекпен ем алмаған АИТВ/ВГВ коинфекциясы бар пациенттерде E/C/F / TAF пайдалану туралы шектеулі клиникалық деректер бар.
Сүйектің минералды тығыздығының көрсеткіштеріндегі өзгерістер
Бұрын дәрі-дәрмекпен ем алмаған пациенттердегі зерттеулерде элвитегравирмен және кобицистатпен белгіленген дозамен біріктірілген таблетка түрінде тағайындалған эмтрицитабин мен тенофовир алафенамид емнің 144 аптасынан кейін екі энергиялы рентгендік абсорбциометрия (DXA) жамбас анализімен өлшенгендей (орташа өзгеріс: -0,8% қарсы -3,4%, р <0,001) және бел омыртқасы (орташа өзгеріс: -0,9% қарсы -3,0%, р <0,001) Е/C/F/TDF салыстырғанда сүйектің минералды тығыздығының (СМТ) аз төмендеуімен байланысты болды. Жеке зерттеуде дарунавирмен және кобицистатпен белгіленген дозамен біріктірілген таблетка түрінде қабылданатын эмтрицитабин мен тенофовир алафенамиді дарунавирмен, кобицистатпен, эмтрицитабинмен және тенофовир дисопроксилфумаратымен салыстырғанда 48 апта бойы емнің аз төмендеуімен (жамбас және бел омыртқасының DXA талдау деректері бойынша) байланысты болды.
Вирусологиялық супрессияланған ересек пациенттерде зерттеуде құрамында TDF бар емдеу режиміне, эмтрицитабинге және тенофовир алафенамидіне көшкеннен кейін 96 аптадан кейін жамбас аймағындағы DXA талдауымен (базалық деңгейден орташа өзгеріс -0,3% қарсы 1,9%, р <0,011) және бел омыртқасындағы (бастапқы деңгейден орташа өзгеріс -0,2% қарсы 2,2%, р <0,011) өлшенгендей, TDF бар режимді сақтау кезіндегі ең төменгі өзгерістермен салыстырғанда СМТ жақсаруы байқалды.
Вирусологиялық супрессияланған ересек пациенттермен жүргізілген зерттеуде СМТ абакавир / ламивудин бар режимнен амтрицитабин мен талафовир алафенамидке ауысқаннан кейін 48 аптадан кейін жамбас буынының DXA (бастапқы деңгейден 0,3% - ға қарсы орташа өзгеріс, р = 0,55) және бел омыртқасының (бастапқы деңгейден орташа өзгеріс 0,1% қарсы 0,1%, р = 0,78) талдауы деректері бойынша абакавир / ламивудин бар режимді сақтаумен салыстырғанда айтарлықтай өзгерген жоқ.
Бүйрек функциясы көрсеткіштерінің өзгерістері
Бұрын дәрі-дәрмекпен емделмеген пациенттердегі зерттеулерде элвитегравирмен және кобицистатпен бірге белгіленген дозамен біріктірілген таблетка түрінде тағайындалатын эмтрицитабин мен тенофовир алафенамиді Е/C/F/TDF салыстырғанда бүйрек қауіпсіздігі параметрлеріне (eGFRCG 144 аптадан кейін емнен кейін өлшенгендей және креатинин қатынасы үшін несеп ақуызы және 96 аптадан кейін емнен кейін несеп альбумині креатинин қатынасына) неғұрлым төмен әсер етумен байланысты болды. Емнің 144 аптасынан кейін E/C/F/TDF (p <0,001) тоқтатқан 12 субъектімен салыстырғанда емнен кейін пайда болатын бүйректің жағымсыз құбылысына байланысты бірде-бір субъект Е/C/F/TAF тоқтатпады.
Ем алмаған пациенттерде жеке зерттеуде белгіленген дозамен біріктірілген таблетка түрінде дарунавирмен және кобицистатпен тағайындалған эмтрицитабинмен / тенофовир алафенамидін эмтрицитабин / тенофовир дизопроксилфумаратпен тағайындалған дарунавирмен және кобицистатпен салыстырғанда емнің 48 аптасынан кейін бүйрек қауіпсіздініеің параметрлеріне кем әсерімен байланыстырған (сондай-ақ 4.4-бөлімді қараңыз).
Вирусологиялық супрессиялық ересек пациенттердегі зерттеуде тубулярлық протеинурияның өлшемдері зерттеудің басында абакавир / ламивудин бар сызбада қалған пациенттермен салыстырғанда эмтрицитабин және талафовир алафенамиді бар режимге ауысатын пациенттерде ұқсас болды. 48 аптада ретинолды несеппен байланыстыратын ақуыздың креатининге қатынасының орташа пайыздық өзгерісі эмтрицитабин мен тенофовир алафенамидін алған топта 4%, ал абакавир / ламивудин бар топта 16% құрады; ал бета-2 несепте микроглобулиннің креатининге қатынасы 5% - ға қарсы 4% құрады.
Бала жасындағы пациенттер
GS-US-292-0106 зерттеуінде эмтрицитабин мен тенофовир алафенамидінің тиімділігі, қауіпсіздігі және фармакокинетикасы ашық зерттеуде бағаланды, онда АИТВ-1 жұқтырған 50 жасөспірім элвитегравир мен кобицистатпен бірге тағайындалған эмтрицитабин мен тенофовир алафенамидін (10 мг) белгіленген дозамен біріктірілген таблетка ретінде алды. Пациенттердің орташа жасы 15 жас (12-ден 17 жасқа дейін), 56% әйелдер, 12% азиялықтар және 88% қара адамдар болды. Зерттеу басында плазмадағы АИТВ-1 РНҚ орташа мөлшері 4,7 log10 / мл, CD4 + жасушаларының орташа саны 456 / мм3 (ауқымы: 95-1110), ал CD4 +% орташа мәні 23% (ауқымы: 7-45%) құрады. 48 аптадан кейін 92% (46/50) АИТВ-1 РНҚ <50 көшірмесіне / мл-ге жетті, бұл АИТВ-1 жұқтырған, емделмеген ересектердің зерттеулеріндегі жауап көрсеткіштеріне ұқсас. 48-ші аптада бастапқы деңгеймен салыстырғанда CD4 + жасушалар санының орташа өсуі 224 жасуша / мм3 болды. 48 апта ішінде Е/C/F/TAF шұғыл кедергісі анықталған жоқ.
Еуропалық дәрілік заттар жөніндегі агенттік АИТВ-1 инфекциясын емдеу кезінде педиатриялық популяцияның бір немесе бірнеше кіші тобында эмтрицитабинмен және талафовир алафенамидімен жүргізілген зерттеулердің нәтижелерін ұсыну міндеттемесін кейінге қалдырды (педиатрияда пайдалану туралы ақпаратты 4.2-бөлімнен қараңыз).