Әсер ету механизмі
Долутегравир интегразаның белсенді аймағымен байланыса және АИТВ репликациясының циклі үшін қажетті ретровирусты дезоксирибонуклеин қышқылының (ДНҚ) интеграциясы кезінде тізбектердің ауысу кезеңін бөгей отырып, АИТВ интегразаны тежейді.
Фармакодинамикалық әсерлері
In vitro вирусқа қарсы белсенділігі
Шеткері қанның мононуклеарлық жасушаларын (ШҚМЖ) пайдалана отырып, әр түрлі зертханалық штаммдар үшін ӨЕ50 долутегравирдің мәні 0.5 нМ құрады, ал МТ-4 жасушаларын пайдаланған кезде 0.7-2 нМ диапазонында болды. Клиникалық изоляттар үшін ӨЕ50-дің ұқсас мәні қосалқы типтер арасында қандай да бір елеулі айырмашылықтарсыз байқалды; А, B, C, D, E, F және G филогенетикалық тармақтарының АИТВ-1 24 изоляттарының және О тобының панелінде ИК50-нің орташа мәні 0.2 нМ (диапазоны 0.02-2.14) құрады. АИТВ-2 3 изоляты үшін ӨЕ50 орташа мәні 0.18 нМ (диапазоны 0.09-0.61) құрады.
Басқа вирусқа қарсы препараттармен біріктірілімдегі вирусқа қарсы белсенділік
In vitro жағдайында долутегравирді және зерттелетін басқа антиретровирустық препараттарды қолданғанда антагонизм болған жоқ: ставудин, абакавир, эфавиренз, невирапин, лопинавир, ампренавир, энфувиртид, маравирок және ральтегравир. Одан өзге, адефовирдің долутегравирге антагонизмі байқалмады, ал рибавирин долутегравирдің белсенділігіне айтарлықтай әсер етпеді.
Адам сарысуының әсері
Адамның қан сарысуының 100%-ында долутегравир белсенділігінің өзгеру жиілігінің орташа мәні 75-ті құрады, нәтижесінде ақуызға түзетілген ӨЕ90 0.064 мкг/мл құрады.
Резистенттілік
In vitro жағдайындағы резистенттілік
In vitro резистенттіліктің дамуы сериялық пассаж арқылы зерттелді. Ұзақтығы 112 күнді құрайтын пассаж кезінде АИТВ-1 III зертханалық штаммын пайдалану кезінде алынған мутациялар S153Y және F позицияларында ауыстырыла отырып, баяу дамыды, нәтижесінде сезімталдықтың ең жоғары 4 еселік өзгеруін туындатты (диапазоны 2-4). Бұл мутациялардың селекциялары клиникалық зерттеулерде долутегравир қабылдаған пациенттерде болған жоқ. NL432 штаммын қолданған кезде E92Q (өзгеру еселігі (ӨЕ) 3) және G193E (ӨЕ 3) мутациялары алынды. Бұл мутациялар ральтегравирге бұрыннан резистенттілігі бар, долутегравирмен ем қабылдаған пациенттерде бөлінді (долутегравирді қабылдау кезінде қайталама мутациялар ретінде аталған).
В қосалқы типінің клиникалық изоляттарын қолдана отырып, селекциямен жүргізілген кейінгі тәжірибелерде барлық бес изолятта (20 аптадан кейін және одан әрі) R263K мутациясы анықталды. С (n = 2) және A/G (n = 2) қосалқы типтегі изоляттарда R263K интегразасының алмасуы бір изолятта, ал G118R екі изолятта болды. Бұрын клиникалық зерттеулер бағдарламасында антиретровирустық ем қабылдаған және интеграза тежегіштерін қабылдамаған, бірақ in vitro долутегравирге сезімталдыққа әсер етпейтін В қосалқы типі және С қосалқы типі изоляттары бар екі жеке пациентте R263K мутациясы туралы хабарланды. G118R мутациясы сайтқа бағытталған мутанттарға (ӨЕ 10) долутегравирге сезімталдықты төмендетеді, бірақ III фазадағы зерттеу бағдарламасында долутегравирді қабылдаған пациенттерде ол анықталған жоқ.
Ральтегравирге/элвитегравирге (Q148H/R/K, N155H, Y143R/H/C, E92Q, T66I) бастапқы мутациялар in vitro жағдайында долутегравирдің жалғыз мутация ретіндегі сезімталдығына әсер еткен жоқ. Интеграза тежегішімен байланысты қайталама ретінде көрсетілген мутациялар (ралтегравир/элвитегравир үшін) сайтқа бағытталған мутациялармен жүргізілген эксперименттерде бастапқы мутацияларға (Q148 қоспағанда) қосылған кезде, белгілі бір қайталама мутациялар біріктірілімінде өзгеру жиілігі 5-10 немесе одан көп болған Q148 мутация жағдайларын қоспағанда, долутегравирге сезімталдық өзгермейді (ӨЕ < 2 жабайы типті вируспен салыстырғанда). Q148 мутациясының әсері (H/R/K) сайтқа бағытталған мутациялармен пассаж бойынша эксперименттерде де тексерілді. NL432 штаммының сериялық өтуі кезінде, N155H немесе E92Q мутациялары бар сайтқа бағытталған мутанттардан бастап, одан әрі резистенттілік селекциясы байқалмады (ӨЕ өзгеріссіз қалды және шамамен 1). Керісінше, Q148H (ӨЕ 1) мутациясы бар мутанттардан басталатын пассаж кезінде әр түрлі қайталама мутациялар байқалды, содан кейін ӨЕ> 10-ға дейін артты.
Фенотиптің клиникалық маңызды шекті көрсеткіші (жабайы типті вируспен салыстырғанда ӨЕ) анықталмаған, нәтиженің анағұрлым жақсы болжамдық факторы генотиптік резистенттілік болды.
Долутегравирге сезімталдыққа талдау ралтегравирге төзімді жеті жүз бес изолятта жүргізілді, олар ралтегравирді қабылдаған пациенттерден алынды. Долутегравир 705 клиникалық изоляттардың 94% қатысты ӨЕ кем дегенде 10 тең.
In vivo жағдайларындағы резистенттілік
IIb фазадағы және III фазадағы зерттеу шеңберінде 2 КТНТ (кері транскриптазаның нуклеотидтік тежегіші) + долутегравир қабылдайтын бұрын ем алмаған пациенттерде интеграза немесе КТНТ тежегіштерінің кластарына резистенттіліктің дамуы (n = 1118, 48-96 апта ішінде кейінгі бақылау) байқалған жоқ.
Алдыңғы емнің сәтсіз тәжірибесі бар, бірақ бұрын интеграза препараттарын (SAILING зерттеуі) қабылдамаған пациенттерде долутегравир қабылдаған 354 пациенттің 4-інде (48 апта ішінде кейінгі бақылау) зерттеуші тағайындаған фондық ем режимімен (ФЕР) біріктірілімде интеграза тежегіштерінің алмасуы болды. Көрсетілген төрт пациенттің екеуі ең жоғары ӨЕ 1.93 интеграза генінде бірегей R263K алмасты, бір пациент ең жоғары ӨЕ 0.92 V151V/I интегразасын полиморфты алмасты және тағы бір пациентте бұрын интеграза мутациялары болған, осыған байланысты ол бұрын интеграза тежегіштерін қабылдаған немесе интеграза тежегіштеріне төзімді вирус жұқтырған деп болжанады. R263K мутациясы in vitro жағдайында да анықталды (жоғарыдан қараңыз).
Интеграза тежегіштері класының препараттарына резистенттілік болған кезде (VIKING-3 зерттеуі), келесі мутациялар 24 аптадан кейін хаттамаға сәйкес белгіленген және жұптасқан генотиптері бар алдыңғы ем тәжірибесі сәтсіз өтен 32 пациентте алынды (барлығы күніне екі рет 50 мг долутегравир қабылдады + оңтайландырылған фондық ем): L74L/M (n = 1), E92Q (n = 2), T97A (n = 9), E138K/A/T (n = 8), G140S (n = 2), Y143H (n = 1), S147G (n = 1), Q148H/K/R (n = 4), N155H (n = 1) және E157E/Q (n = 1). Емдеу кезінде туындайтын интеграза тежегіштеріне резистенттілік, әдетте, анамнезінде Q148 мутациясы бар пациенттерде орын алды (бастапқы деңгейде немесе анамнезінде). Зерттелген бес пациентте 24-тен 48-аптаға дейінгі алдыңғы терапиялардың сәтсіз тәжірибесі болды, осы 5-нің 2-інде емдеу кезінде пайда болған мутация болды. Емдеуде туындайтын келесі мутациялар немесе олардың біріктірілімі байқалды: L74I (n = 1), N155H (n = 2).
VIKING-4 зерттеуінде скрининг кезеңінде интеграза тежегіштеріне бастапқы генотиптік төзімділігі бар 30 пациентте долутегравирді (оңтайландырылған фондық еммен бірге) қолдану зерттелді. Емдеу кезінде байқалған мутациялар VIKING-3 зерттеуіндегі мутацияларға сәйкес келді.
Электрокардиограмма көрсеткіштеріне әсері
Клиникалық практикада қолданылатын дозадан шамамен 3 есе асатын дозаларда долутегравирді қабылдау кезінде QTc аралығына айтарлықтай әсері байқалған жоқ.
Клиникалық тиімділік және қауіпсіздік
Бұрын ем алмаған пациенттер
Бұрын ем қабылдамаған АИТВ-инфекциясы бар пациенттердегі долутегравирдің тиімділігі ұзақтығы 96 апта болатын SPRING-2 (ING113086) және SINGLE (ING114467) белсенді бақылауымен екі халықаралық, рандомизацияланған, салыстырмалы жасырын зерттеу деректерін талдауға негізделген. Қосымша растау ұзақтығы 96 аптаны құрайтын FLAMINGO (ING114915) белсенді бақылауымен ашық, рандомизацияланған зерттеуде және ұзақтығы 144 аптаға дейін бірыңғай зерттеудің ашық фазасында алынды. Ересектердегі ламивудинмен біріктірілімдегі долутегравирдің тиімділігі GEMINI-1 (204861) және GEMINI-2 (205543) ұқсас екі, рандомизацияланған, көп орталықты, салыстырмалы жасырын, ұзақтығы 148-аптаны құрайтын зерттеулерде 48 аптада бастапқы соңғы нүкте деректерімен расталған, бұл зерттеулердің мақсаты зерттелетін препараттың тиімділігі бақылау препаратынан кем еместігін дәлелдеу.
SPRING-2 зерттеуінде тәулігіне бір рет 50 мг долутегравирдің немесе тәулігіне екі рет 400 мг ралтегравирдің (RAL) кемінде бір дозасын қабылдаған 822 ересек пациент екі жағдайда да абакавир / ламивудин (ABC/3TC) немесе тенофовир / эмтрицитабин (TDF/FTC) қабылдаумен рандомизацияланды. Зерттеудің басында пациенттердің орташа жасы 36 жасты құрады, қатысушылардың 14%-ы әйел, 15%-ы еуропоидтық нәсілге жатпайды, 11%-ында В және/немесе С гепатитінің қатар жүретін инфекциясы болған, 2%-ында АҚШ ауруларды бақылау және алдын алу орталығының (CDC) жіктемесіне сәйкес С класы анықталды. Аталған сипаттамалар пациенттердің барлық топтарында ұқсас болды.
SINGLE зерттеуінде тәулігіне бір рет 50 мг долутегравирдің кемінде бір дозасын, белгіленген дозалы абакавир-ламивудинмен (DTG + ABC/3TC) біріктіріп немесе белгіленген дозалы эфавиренз-тенофовир-эмтрицитабинмен (EFV/TDF/FTC) біріктіріп алған 833 пациент рандомизацияланды. Зерттеудің басында пациенттердің орташа жасы 35 жасты құрады, қатысушылардың 16%-ы әйел, 32%-ы еурпоидтық нәсілге жатпады, 7%-ы С гепатитінің қатар жүретін инфекциясы болды, 4%-ында CDC жіктемесіне сәйкес С класы анықталды. Аталған сипаттамалар пациенттердің барлық топтарында ұқсас болды.
Бастапқы соңғы нүкте және 48-аптада алынған SPRING-2 және SINGLE нәтижелері (негізгі бастапқы ковариат нәтижелерін қоса) 3-кестеде келтірілген.
3-кесте. — SPRING-2 және SINGLE зерттеулерінде 48 аптадан кейін алынған жауап (лезде суретке түсіру алгоритмі, < 50 көшірме/мл)
SPRING-2 — SINGLE
Долутегравир 50 мг тәулігіне бір рет + 2 КТНТ N = 411 — RAL 400 мг тәулігіне екі рет + 2 КТНТ N = 411 — Долутегравир 50 мг + ABC/3TC тәулігіне бір рет N=414 — EFV/TDF/FTC тәулігіне бір рет N=419
АИТВ РНҚ < 50 көшірме/мл) — 88% — 85% — 88% — 81%
Емдеудегі айырмашылық* — 2.5% (95% СА: -2.2%, 7.1%) — 7.4% (95% СА: 2.5%, 12.3%)
Вирусологиялық жауаптың болмауы † — 5% — 8% — 5% — 6%
АИТВ-1 РНҚ <50 көшірме/мл бастапқы ковариаттар бойынша
Бастапқы вирустық жүктеме (көшірме/мл)
≤ 100,000 > 100,000 — 267 / 297 (90%) 94 / 114 (82%) — 264 / 295 (89%) 87 / 116 (75%) — 253 / 280 (90%) 111 / 134 (83%) — 238 / 288 (83%) 100 / 131 (76%)
CD4 + (жасушалар/мм3) бастапқы деңгейде
< 200 200-ден < 350 дейін ≥ 350 — 43 / 55 (78%) 128 / 144 (89%) 190 / 212 (90%) — 34 / 50 (68%) 118 / 139 (85%) 199 / 222 (90%) — 45 / 57 (79%) 143 / 163 (88%) 176 / 194 (91%) — 48 / 62 (77%) 126 / 159 (79%) 164 / 198 (83%)
КТНТ негізгі терапиясы
ABC/3TC — 145 / 169 (86%) — 142 / 164 (87%) — Қатысты емес — Қатысты емес
TDF/FTC — 216 / 242 (89%) — 209 / 247 (85%) — Қатысты емес — Қатысты емес
Жынысы
Еркек Әйел — 308 / 348 (89%) 53 / 63 (84%) — 305 / 355 (86%) 46 / 56 (82%) — 307 / 347 (88%) 57 / 67 (85%) — 291 / 356 (82%) 47 / 63 (75%)
Нәсілі
Еуропеоидтық Афроамерикалық-тар және басқалар — 306 / 346 (88%) 55 / 65 (85%) — 301 / 352 (86%) 50 / 59 (85%) — 255 / 284 (90%) 109 / 130 (84%) — 238 /285 (84%) 99 / 133 (74%)
Жасы (жас)
< 50 ≥ 50 — 324/370 (88%) 37/41 (90%) — 312/365 (85%) 39/46 (85%) — 319/361 (88%) 45/53 (85%) — 302/375 (81%) 36/44 (82%)
Бастапқы мәндерден CD4 орташа өзгеруі — 230 — 230 — 246‡ — 187‡
* Бастапқы стратификация факторларын ескере отырып түзетілген † Фондық емнің жаңа режиміне (ФЕР) өткен немесе өзгертілген ФЕР хаттамада рұқсат етілмеген немесе 48 апта басталғанға дейін (тек SPRING-2 үшін) тиімділігінің жеткіліксіздігіне байланысты және тиімділіктің болмауы немесе төмендеуі себебінен 48 апта басталғанға дейін емді тоқтатқан пациенттер және 48 аптада > 50 көшірме көрсеткіші бар пациенттер. ‡ Емдеудегі түзетілген орташа айырмашылық статистикалық маңызды болды (р < 0.001)
48-аптада SPRING-2 зерттеуінде долутегравир ралтегравирден тиімдірек болды, ал SINGLE зерттеуінде долутегравир + ABC/3TC емі жоғарыда 3-кестеде көрсетілгендей эфавиренз/TDF/FTC (p = 0.003) қабылдаумен салыстырғанда жақсы нәтиже көрсетті. SINGLE зерттеуінде вирустық супрессияның басталуына дейінгі орташа уақыт долутегравирді қабылдаған пациенттерде қысқа болды (84 күнмен салыстырғанда 28 күн (p < 0.0001, алдын ала белгіленген параметрлерімен талдау және еселігі бойынша түзетілген).
96-аптада нәтижелер 48-аптада алынған мәліметтермен салыстырылды. SPRING-2 зерттеуінде долутегравирдің тиімділігі бұрынғыдай ралтегравирден кем болмады (76% пациенттермен салыстырғанда пациенттердің 81%-ында вирустық супрессия), CD4 саны орташа өзгергенде: тиісінше 264 жасуша/мм3 салыстырғанда 276. SINGLE зерттеуінде долутегравир + ABC/3TC емі EFV/TDF/FTC қабылдаумен салыстырғанда жақсы нәтижелер көрсетті (пациенттердің 72% - ымен салыстырғанда пациенттердің 80% - ында вирустық супрессия, емдеу айырмашылығы 8.0% (2.3, 13.8), p = 0.006, CD4 саны орташа өзгергенде: тиісінше 281 жасуша/мм3 салыстырғанда 276. 144-аптада SINGLE зерттеуінің ашық фазасында вирустық супрессия сақталды, бұл ретте долутегравир + ABC/3TC (71%) тобындағы нәтижелер EFV/TDF/FTC (63%) қабылдаған топпен салыстырғанда жақсы болды, емдеудегі айырмашылық 8.3% (2.0, 14.6) құрады.
FLAMINGO (ING114915) белсенді бақылаумен ашық, рандомизацияланған зерттеуде бұрын антиретровирустық ем алмаған, АИТВ-1 жұқтырған 484 ересек адам тәулігіне бір рет 50 мг дозада долутегравир (n = 242) немесе дарунавир/ритонавир (DRV/r) тәулігіне бір рет 800 мг/100 мг дозада (n = 242), екі жағдайда да бір мезгілде ABC/3TC немесе TDF / FTC қабылдады. Зерттеудің басында пациенттердің орташа жасы 34 жасты құрады, пациенттердің 15%-ы әйел болды, қатысушылардың 28%-ы еуропоидтық нәсілге жатпады, 10%-ында В және/немесе С гепатитінің қатар жүретін инфекциясы болды және 3%-ында CDC жіктемесіне сәйкес С класы анықталды; аталған сипаттамалар пациенттердің барлық топтарында ұқсас болды. 48-аптада долутегравир тобындағы (90%) вирустық супрессия (АИТВ-1 РНҚ <50 көшірме /мл) DRV/r тобындағы ұқсас көрсеткіштен (83%) асып түсті. Пропорциялардағы түзетілген айырмашылықтар мен 95% СА 7.1% (0.9, 13.2), p = 0.025 құрады. 96-аптада долутегравир тобындағы вирустық супрессия (80%) DRV/r тобындағы ұқсас көрсеткіштен (68%) асып түсті ([DGT - (DRV+RTV)] емдеудегі түзетілген айырмашылық 12.4% құрады; 95% сенімді аралық: [4.7, 20.2])
GEMINI-1 (204861) және GEMINI-2 (205543) бірдей, рандомизацияланған, салыстырмалы жасырын ұзақтығы 148 апта құрайтын зерттеулерде бұрын антиретровирустық ем қабылдамаған, АИТВ-1 жұқтырған 1433 ересек пациент тәулігіне бір рет 50 мг дозада долутегравирді плюс тәулігіне бір рет 300 мг дозада ламивудинді екі препаратты немесе тәулігіне бір рет 50 мг дозадағы долутегравир және белгіленген дозамен TDF/FTC үш препараты бар топқа рандомизацияланды. Зерттеуге қан плазмасындағы АИТВ-1 РНҚ деңгейі 1000-нан 500000 көшірме/мл дейінгі пациенттер кірді. Зерттеудің басындағы бірлескен талдауда пациенттердің орташа жасы 33 жасты құрады, пациенттердің 15%-ы әйелдер болды, қатысушылардың 32%-ы еуропоидтық нәсілге жатпады, 6%-ында С гепатитінің инфекциясы болды және 9%-ында CDC жіктемесіне сәйкес С класы анықталды. Пациенттердің шамамен үштен бірінде АИТВ инфекциясының қосалқы типі В қосалқы типінен өзгеше болды; аталған сипаттамалар пациенттердің барлық топтарында ұқсас болды. 48-аптада долутегравирмен плюс ламивудинмен топтағы вирустық супрессия (АИТВ-1 РНҚ <50 көшірме/мл) 4-кестеде көрсетілгендей долутегравирмен плюс TDF/FTC тобымен салыстырғанда тиімділігі кем болмады. Біріктірілген талдау нәтижелері бастапқы соңғы нүктеге жеткен жеке зерттеулердің нәтижелеріне сәйкес келді (лезде суретке түсіріп алу алгоритмі негізінде 48-аптада қан плазмасындағы АИТВ-1 РНҚ-ның < 50 көшірмесі/мл пропорциядағы айырмашылығы). GEMINI-1 зерттеуі үшін түзетілген айырмашылық -2.6% (95% СА: -6.7; 1.5) және 10% гипотезаны қабылдау шегі бар GEMINI-2 үшін -0.7% құрады (95% СА: -4.3; 2.9), бұл 50 мг дозада долутегравир плюс ламивудин тәулігіне бір рет 50 мг дозада долутегравирден және TDF/FTC тиімділігі кем болмады.
4-кесте. — GEMINI-1 және 2 зерттеулерінде алынған жауап, біріктірілген деректер
DTG + 3TC (N = 248) n/N (%) — DTG + TDF/FTC (N = 717) n/N (%)
Барлық пациенттер — 655/716 (91) — 669/717 (93)
Түзетілген айырмашылық -1.7% (95 СА -4.4. 1.1)а
АИТВ-1 РНҚ бастапқы вирустық жүктемесі бар пациенттер
≤100 000 көшірме/мл — 526/576 (91) — 531/564 (94)
>100 000 көшірме/мл — 129/140 (92) — 138/150 (92)
CD4+ бар пациенттер — 57%
≤ 200 жасуша /мм3 — 50/63 (79) — 51/55 (93)
> 200 жасуша/мм > 3 — 605/653 (93) — 618/662 (93)
АИТВ-1 қосалқы типтері бойынша пациенттер
В қосалқы типі — 424/467 (91) — 452/488 (93)
-дан басқа қосалқы типтері — 231/249 (93) — 217/229 (95)
Симптомдардың 48 аптаға дейін қайта басталуы b — 6 (<1) — 4 (<1)
48-аптадағы CD4 санының бастапқы деңгеймен салыстырғанда орташа өзгеруі, жасушалар/мм 3 — 224 — 217
а Жүктемеге байланысты стратификация факторларына түзетумен: қан плазмасындағы АИТВ-1 РНҚ (≤100000 көшірме/ мл салыстырғанда <100 000 көшірме/мл) және CD4 + жасушаларының саны (≤200 жасуша/мм3 салыстырғанда < 200 жасуша/мм > 3). b Қан плазмасындағы АИТВ-1 РНҚ-ның расталған деңгейі ≥ 200 көшірме/мл дейін алдын ала расталған супрессиядан кейін < 200 мл көшірме/мл дейін
Бұрын ем алмаған, сәтсіз ем тәжірибесі бар пациенттерде ем барысында туындайтын резистенттілік
Ұзақтығы 96 аптаны құрайтын SPRING-2 және FLAMINGO зерттеулерінде және ұзақтығы 144 аптаны құрайтын SINGLE зерттеуінде долутегравир бар топтарда интеграза немесе КТНТ тежегіштеріне бастапқы төзімділіктің пайда болу жағдайлары анықталған жоқ. FLAMINGO зерттеуінде салыстыру препаратын қабылдаған топтарға қатысты да дарунавир/r қабылдаған пациенттерде тұрақтылықтың туындайтыны анықталған жоқ. SPRING-2 зерттеуінде ем RAL тобындағы КТНТ мутациясы бар төрт пациентте және ральтегравирге төзімділігі бар бір пациент үшін тиімсіз болып шықты; SINGLE зерттеуінде сәтсіз ем EFV/TDF/FTC тобындағы КТНЕТ-ке (кері транскриптазаның нуклеозидті емес тежегіштері) төзімділігімен байланысты мутациялары бар алты пациентте тіркелді , бір пациентте КТНТ-ке мутация дамыды. 48 аптаға созылатын GEMINI-1 және GEMINI-2 зерттеулерінде DTG + 3TC тобында да, DTG + TDF/FTC тобында да интеграза немесе КТНТ тежегіштеріне төзімділік туындауының бірде-бір жағдайы анықталған жоқ.
Сәтсіз ем тәжірибесі бар, бірақ интеграза тежегіштерін қабылдамаған пациенттер
Халықаралық көпорталықты, салыстырмалы жасырын SAILING (ING111762) зерттеуінде бұрын антиретровирустық ем (АРЕ) тәжірибесі болған, АИТВ-1 жұқтырған 719 ересек пациент рандомизацияланды, олар тәулігіне бір рет 50 мг дозада долутегравир немесе тәулігіне екі рет 400 мг ральтегравир қабылдады, фондық ем ретінде зерттеушілер 2 препараттан тұратын схеманы таңдады (кем дегенде біреуі белсенді затты қоса алғанда). Зерттеудің басында пациенттердің орташа жасы 43 жасты құрады, пациенттердің 32%-ы әйел болды, қатысушылардың 50%-ы еуропоидтық нәсілге жатпады, 16%-ында В және/немесе С гепатитінің қатар жүретін инфекциясы болды, ал 46%-ында CDC жіктемесіне сәйкес С класы анықталды. Зерттеудің басында барлық пациенттерде АРЕ-ның кемінде екі кластағы препараттарына төзімділік болды, ал пациенттердің 49%-ында АРЕ-ның кемінде үш кластағы препараттарына төзімділік болды.
SAILING зерттеулерінің 48 аптадағы нәтижелері (негізгі бастапқы ковариат нәтижелерін қоса) 5-кестеде келтірілген.
5-кесте. — SAILING зерттеуінде 48 аптадан кейін алынған жауап (лезде суретке түсіру алгоритмі, < 50 көшірме/мл)
50 мг дозада DTG тәулігіне бір рет + фондық терапия N = 354§ — 400 мг дозада RAL тәулігіне екі рет + фондық терапия N = 361§
АИТВ-1 РНҚ < 50 көшірме/мл — 71% — 64%
Емдеудегі түзетілген айырмашылық‡ — 7.4% (95% СА: 0.7%, 14.2%)
Вирусологиялық жауаптың болмауы — 20% — 28%
АИТВ-1 РНҚ <50 көшірме/мл бастапқы ковариаттар бойынша
Бастапқы вирустық жүктеме (көшірме/мл)
≤ 50 000 көшірме/мл > 50 000 көшірме/мл — 186 / 249 (75%) 65 / 105 (62%) — 180 / 254 (71%) 50 / 107 (47%)
CD4 + (жасушалар/мм3) бастапқы деңгейде — 6%
< 50 50-ден < 200-ге дейін 200-ден < 350 дейін ≥ 350 — 33 / 62 (53%) 77 / 111 (69%) 64 / 82 (78%) 77 / 99 (78%) — 30 / 59 (51%) 76 / 125 (61%) 53 / 79 (67%) 71 / 98 (72%)
Фондық терапия
Генотиптік сезімталдық көрсеткіші* < 2 — 155 / 216 (72%) — 129 / 192 (67%)
Генотиптік сезімталдық көрсеткіші * = 2 — 96 / 138 (70%) — 101 / 169 (60%)
Дарунавирді (DRV) фондық емде қолдану
DRV қолданылмады — 143 / 214 (67%) — 126 / 209 (60%)
Протеаза тежегіштеріне бастапқы мутациялармен DRV қолдану — 58 / 68 (85%) — 50 / 75 (67%)
Протеаза тежегіштеріне бастапқы мутациясыз DRV қолдану — 50 / 72 (69%) — 54 / 77 (70%)
Жынысы
Еркек — 172 / 247 (70%) — 156 / 238 (66%)
Әйел — 79 / 107 (74%) — 74 / 123 (60%)
Нәсілі
Еуропеоидтық — 133 / 178 (75%) — 125 / 175 (71%)
Афроамерикалықтар және басқалар — 118 / 175 (67%) — 105 / 185 (57%)
Жасы (жас)
< 50 — 196 / 269 (73%) — 172 / 277 (62%)
≥ 50 — 55 / 85 (65%) — 58 / 84 (69%)
АИТВ қосалқы типі
В қоры — 173 / 241 (72%) — 159 / 246 (65%)
С қоры — 34 / 55 (62%) — 29 / 48 (60%)
Басқалар† — 43 / 57 (75%) — 42 / 67 (63%)
CD4 + Т-лимфоциттердің (жасушалар/мм3) орташа артуы — 162 — 153
‡ Стратификацияның бастапқы факторларын ескере отырып, түзетілген көрсеткіш § 4 пациент бір зерттеу орталығында табылған мәліметтердің айырмашылығына байланысты тиімділікті талдаудан шығарылады * Генотиптік сезімталдық көрсеткіші (GSS) пациенттің вирустық изоляты генотиптік төзімділікке арналған тестілер негізінде бастапқы кезеңде сезімталдығын көрсеткен фондық режимдегі АРЕ түрлерінің жалпы саны ретінде айқындалған. † Басқа қорларға мыналар кірді: (43), F1 (32), A1 (18), BF (14) кешені, басқалары < 10.
SAILING зерттеуінің 48-аптасында Теград препаратын қабылдаған топтағы вирустық супрессия (АИТВ-1РНҚ < 50 көшірме/мл) (71%) ральтегравир (64%) қабылдаған топқа қарағанда статистикалық жоғары болды (p = 0.03).
Теград препараты бар топта ральтегравир (17/361, 5%) (p = 0.003) қабылдаған топпен салыстырғанда интеграза тежегіштеріне (4/354, 1%) емдеу туындатқан төзімділік болған кезде пациенттердің емі сәтсіз болды (толық ақпарат алу үшін жоғарыда орналасқан «Іn vivo жағдайларындағы резистенттілік» бөлімін қараңыз).
Интеграза тежегішін қолдануды (және интеграза тежегіштері класының препараттарына төзімділікті) қамтитын алдыңғы сәтсіз ем тәжірибесі бар пациенттер)
VIKING-3 (ING112574) көпорталықты, ашық, бақыланбайтын зерттеуінде зерттеу жүргізу кезінде немесе анамнезінде бұрын сәтсіз АРЕ тәжірибесі және ральтегравирге және/немесе элвитегравирге төзімділігі бар АИТВ-1 жұқтырған ересек пациенттер тәулігіне Теград препаратын күніне екі рет 50 мг дозада қабылдады, бастапқыда сәтсіз фондық ем 7 күнге созылды, бірақ содан кейін 8-күннен бастап фондық АРЕ оңтайландырылды. Зерттеуге 183 пациент кіреді: скрининг кезеңінде интеграза тежегіштеріне (ИТ) төзімділігі бар 133 қатысушы және анамнезінде тұрақтылығы расталған 50 қатысушы (скрининг кезеңінде емес). Ральтегравирді/элвитегравирді қабылдау 98/183 пациентте (басқа пациенттерде сәтсіз емнің алдыңғы тәжірибесінің бір бөлігі) ағымдағы сәтсіз емнің бір бөлігі болды. Зерттеудің басында пациенттердің орташа жасы 48 жасты құрады, пациенттердің 23%-ы әйел, қатысушылардың 29%-ы еуропоидтық нәсілге жатпады және 20%-ында В және/немесе С гепатитінің инфекциясы болған. Зерттеудің басында CD4+ орташа мөлшері 140 жасуша/мм3 құрады, алдыңғы АРЕ-ның орташа ұзақтығы 14 жылды құрады, қатысушылардың 56%-ында CDC жіктемесіне сәйкес С класы анықталды. Зерттеудің басында пациенттерде АРЕ кластарына көптеген төзімділік анықталды: 79%-ында ≥ 2 КТНТ-ға, 75%-ында ≥ 1 КТНЕТ-ға және 71%-ында ≥ 2 негізгі мутация интеграза тежегіштеріне; 62%-да R5-тен өзгеше вирус болды.
Бастапқы деңгейімен салыстырғанда АИТВ РНҚ көрсеткіштерінің орташа өзгерісі 8 күні (бастапқы соңғы нүкте) -1.4 log10 көшірме/мл құрады (95% СА -1.3 – -1.5 log10, p < 0.001). Жауап 6-кестеде көрсетілгендей, зерттеудің басында пайда болған ИТ-ге мутациямен байланысты болды.
6-кесте. — Ағымдағы сәтсіз емнің құрамында RAL/EVG қабылдаған пациенттерде функциялық монотерапияның 7 күнінен кейін вирустық жауап (8 күні), VIKING 3 зерттеуі
Бастапқы параметрлер — Тәулігіне екі рет 50 мг дозада DTG N=88*
n — Log10 көшірме/мл плазмадағы АИТВ-1 РНҚ-ның орташа (стандартты ауытқу) мөлшері — Орташа мәні
RAL/EVG (ралтегравир / элвитегравир) қабылдауды жалғастыратын зерттеудің басында алынған ИТ-ге мутациясы бар топ
Бастапқы мутация Q148H/K/Ra-дан өзгеше — 48 — -1.59 (0.47) — -1.64
Q148 + 1 қайталама мутация b — 26 — -1.14 (0.61) — -1.08
Q148 + ≥ 2 қайталама мутация b — 14 — -0.75 (0.84) — -0.45
* Ағымдағы сәтсіз ем құрамында RAL/EVG бар 98 пациенттің 88-інде зерттеу басында ИТ-ге бастапқы мутациялар анықталды, ал 8-күні бағалау жүргізу үшін плазмадағы АИТВ-1 РНҚ мөлшерінің нәтижесі алынды. аВИ-ге бастапқы мутацияларды қоса алғанда: N155H, Y143C/H/R, T66A, E92Q b Қайталама мутациялар G140A/C/S, E138A/K/T, L74I.
Зерттеу басында бастапқы мутациялар анықталмаған пациенттерде (N=60) (яғни RAL/EVG қолдану ағымдағы сәтсіз емнің бір бөлігі болған жоқ) 8 күні вирустық жүктеменің 1.63 log10 төмендегені анықталды.
Функциялық монотерапия фазасы аяқталғаннан кейін пациенттерге мүмкіндігінше фондық емдеуді қайта оңтайландыру жүргізілді. Емнің 24 аптасынан кейін алынған жауаптың жалпы жиілігі 69% (126/183), жалпы 48 аптадан кейін АИТВ-1РНҚ < 50 көшірмесі/мл (ITT-E (емнің ең болмағанда бір дозасын қабылдаған пациенттер), лезде суретке түсіріп алу алгоритмі) бар 116/183 (63%) пациентте де сақталды. Емнің тиімсіздігі салдарынан оны тоқтатқан пациенттерді және хаттамадан айтарлықтай ауытқуларға жол бергендерді алып тастағаннан кейін (долутегравирдің дұрыс емес дозасын қабылдау, тыйым салынған препараттарды бір мезгілде қабылдау), жауаптың тиісті жиілігі «Вирусологиялық нәтижесі (ВН) бар популяцияға» кірген пациенттер үшін 75% (120/161, 24 аптада) және 69% (111/160, 48 аптада) құрады.
Зерттеу басында Q148 мутациясы болған жағдайда жауап беру жиілігі төмен болды, әсіресе ≥ 2 қайталама мутация болған кезде, 7-кестені қараңыз. Оңтайландырылған фондық ем сезімталдығының жалпы көрсеткіші (ОSS) 24 аптада да, 48 аптада да емделуге жауап берумен байланысты болмады.
7-кесте. — Зерттеудің бастапқы кезеңіндегі резистенттілікті ескергендегі жауап, VIKING-3. ВН популяциясы (АИТВ-1 РНҚ < 50 көшірме/мл, лезде суретке түсіру алгоритмі)
24 аптада (N=161) — 48 аптада (N=160)
ИТ-ге алынған мутациясы бар топ — OSS=0 — OSS=1 — OSS=2 — OSS=>2 — Барлығы — Барлығы
ИТ1-ге бастапқы мутациясыз — 2/2 (100%) — 15/20 (75%) — 19/21 (90%) — 9/12 (75%) — 45/55 (82%) — 38/55 (69%)
Бастапқы мутация Q148H/K/R2-ден өзгеше — 2/2 (100%) — 20/20 (100%) — 21/27 (78%) — 8/10 (80%) — 51/59 (86%) — 50/58 (86%)
Q148 + 1 қайталама мутация 3 — 2/2 (100%) — 8/12 (67%) — 10/17 (59%) — - — 20/31 (65%) — 19/31 (61%)
Q148 + > 2 қайталама мутация3 — 1/2 (50%) — 2/11 (18%) — 1/3 (33%) — - — 4/16 (25%) — 4/16 (25%)
1 Тек ИТ-ге резистенттілік, фенотиптік немесе анамнезінде. 2 N155H, Y143C/H/R, T66A, E92Q 3 G140A/C/S, E138A/K/T, L74I OSS: генотиптік және фенотиптік төзімділіктің біріктірілген көрсеткіші (Monogram Biosciences кешенді бағалау деректері бойынша)
VIKING-3 зерттеуіндегі бастапқы деңгейден CD4+ Т-лимфоциттер санының орташа өзгеруі 24 аптада 61 жасуша/мм3 және 48 аптада 110 жасуша/мм3 құрады.
VIKING-4 (ING116529) салыстырмалы жасырын, плацебо бақыланатын зерттеуінде ИТ-ге бастапқы генотиптік төзімділігі бар, скрининг кезеңінде 30 ересек пациент тәулігіне екі рет 50 мг дозада долутегравирді немесе плацебоны қабылдау үшін 7 күн бойы ағымдағы тиімсіз еммен бірге рандомизацияланды, одан кейін барлық қатысушылар долутегравир қабылдаған ашық фаза жүргізілді. Зерттеудің басында пациенттердің орташа жасы 49 жасты құрады, 20%-ы әйел, қатысушылардың 58%-ы еуропоидтық нәсілге жатпайды және 23%-ында В және/немесе С гепатитінің инфекциясы болған, CD4+ орташа мөлшері 160 жасуша/мм3 құрады, алдыңғы АРЕ-ның орташа ұзақтығы 13 жыл құрады, қатысушылардың 63%-ында CDC жіктемесіне сәйкес С класы анықталды. Зерттеудің басында пациенттерде АРЕ кластарына көптеген резистенттілік анықталды: 80%-ында ≥ 2 КТНТ-ға, 73%-ында ≥ 1 КТНЕТ-ға және 67%-ында ≥ 2 негізгі мутация интеграза тежегіштеріне; 83%-да R5-тен өзгеше вирус болды. 30 пациенттің он алтысы (53%) Q148 вирусының тасымалдаушысы болды. Зерттеудің 8-күніндегі бастапқы соңғы нүкте тәулігіне екі рет 50 мг дозадағы долутегравирмен топтағы көрсеткіштер плацебо тобына қарағанда жақсы болғанын көрсетті; бастапқы деңгеймен салыстырғанда қан плазмасындағы АИТВ-1 РНҚ өзгеруіне қатысты түзетілген орташа айырмашылық -1.2 log10 көшірме/мл (95% СА -1.5 - 0.8 log10 көшірме/мл, p < 0.001) құрады. Плацебо бақыланатын зерттеудің 8-күніндегі жауаптар бастапқы деңгейдегі интеграза тежегіштеріне резистенттілік санаттары бойынша деректерді қоса алғанда, VIKING-3 (плацебо бақылауынсыз) зерттеуінде алынған нәтижелерге толық сәйкес келді. 48-аптада 30 (40%) пациенттің 12-сінде АИТВ-1РНҚ <50 көшірме/мл (ITT-E, лезде суретке түсіру алгоритмі) деңгейі болды.
VIKING-3 және VIKING-4 (n = 186, ВН популяциясы) зерттеулерінің нәтижелерін біріктірілген талдауда 48 аптада АИТВ-1 РНҚ < 50 көшірме/мл бар пациенттердің үлесі 123/186 (66%) құрады. АИТВ-1 РНҚ < 50 көшірме/мл Q148 мутациясы жоқ пациенттерде 96/126 (76%), Q148 + 1 қайталама мутациясы бар пациенттерде 22/41 (54%) және Q148 + ≥ 2 қайталама мутациясы бар пациенттерде 5/19 (26%) анықталған.
Балалар
I/II фазадағы (P1093/ING112578) ұзақтығы 48 аптаны құрайтын көпорталықты, ашық зерттеуде АИТВ-1 жұқтырған, ем тәжірибесі бар, бірақ бұрын интеграза тежегіштерін қабылдамаған балалар мен жасөспірімдерде (6 жастан 18 жасқа дейінгі) емнің біріктірілген режимдеріндегі Теград препаратының фармакокинетикалық параметрлері, қауіпсіздігі, төзімділігі және тиімділігі бағаланды. Пациенттер жасы бойынша және Теград препаратының қабылданатын дозасына байланысты бөлінді (тәулігіне екі рет 70 мг, n = 1; тәулігіне бір рет 50 мг, n = 5; тәулігіне бір рет 35 мг, n = 6; тәулігіне бір рет 25 мг, n = 8; және тәулігіне бір рет 20 мг, n = 3) плюс оңтайландырылған фондық ем (ОФЕ).
ТЕГРАД ~ 1 мг / кг бір рет тәулігіне + ОФЕ
I топ (12 жастан < 18 жасқа дейін) (n = 23) — IIA тобы (6 жастан < 12 жасқа дейін) (n = 23)
АИТВ-1 РНҚ < 24 аптада 50 мл / көшірме, n (%) — 16 (70%) — 14 (61%)
АИТВ-1 РНҚ < 48 аптада 50 мл / көшірме, n (%) — 14 (61%) — -
АИТВ-1 РНҚ < 24 аптада 50 мл / көшірме, n (%) — 19 (83%) — 18 (78%)
АИТВ-1 РНҚ < 48 аптада 50 мл / көшірме, n (%) — 17 (74%) — -
Вирусологиялық жауаптың болмауы — 6 — 3
CD4 + жасушалар саны
Бастапқы көрсеткіштерден орташа өзгеріс, жасушалар/мм3 — 84а — 209b
Бастапқы көрсеткіштердің орташа пайыздық өзгерісі — 5%a — 8%b
а 22 пациент 48 аптада CD4+ жасушаларының саны туралы мәліметтер ұсынды
b 21 пациент 24 аптада CD4 + жасушаларының саны туралы мәліметтер ұсынды
Еуропалық дәрілік заттар жөніндегі агенттік Теград препаратын АИТВ инфекциясы бар 4 аптадан 6 жасқа дейінгі балаларда зерттеу нәтижелерін ұсыну міндеттемесін кейінге қалдырды (педиатрияда пайдаланылу туралы ақпарат алу үшін 4.2 бөлімді қараңыз).
Балаларға долутегравир плюс ламивудинді емнің қоскомпонентті режимі ретінде қолдану туралы деректер жоқ.