ТЕЛАТРИ таблетки 50мг/300мг/300мг

Бір таблетканың құрамында белсенді заттар: долутегравирге баламалы натрий долутегравирі - 52.600 мг; 245 мг тенофовир дизопроксиліне баламалы тенофовир дизопроксил фумараты – 300.000 мг; ламивудин – 300.000 мг қосымша заттар: микрокристалды целлюлоза (рН 112), натрий кроскармеллозасы, маннитол, микрокристалды целлюлоза (рН 101), натрий крахмалының гликоляты (А типі), повидон (PVP K-30), тазартылған су, микрокристалды целлюлоза (Ceolus KG 802), магний стеараты қабықтың құрамы: Opadry II 85F580019 ақ (поливинил спирті – ішінара гидролизденген, тальк, титанның қостотығы (Е 171), макрогол /ПЭГ). Сыртқы түрінің, иісінің, дәмінің сипаттамасы Капсула тәріздес пішінді, екі жағы да тегіс, ақтан ақ дерлік түске дейінгі үлбірлі қабықпен қапталған таблеткалар.

- ересектерде адамның иммунтапшылығы вирусынан (АИТВ) туындаған инфекцияны емдеуде

Әсер ету механизмі Долутегравир АИТВ интегразасының белсенді бөлігімен байланысып, АИТВ репликациясы циклі үшін қажет ретровирустық дезоксирибонуклеин қышқылының (ДНҚ) интеграциясы кезінде тізбектердің берілу сатысын бөгеп, АИТВ интеграциясын тежейді. Ламивудин, теріс энантиомер 2'-дезокси-3 ' - тиацитидин, дидезоксинуклеозидтің аналогы болып табылады. Тенофовир дисопроксилі in vivo аденозинмонофосфаттың нуклеозидмонофосфатты аналогы (нуклеотид) тенофовирге айналады. Ламивудин мен тенофовир сәйкесінше ламивудин трифосфатын және тенофовир дифосфатын түзу үшін жасушалық ферменттермен фосфорланады. Ламивудин трифосфаты мен тенофовир дифосфаты кері АИТВ-1 транскриптазасын бәсекелі түрде тежейді, бұл ДНҚ тізбегінің үзілуіне әкеледі. Екі зат да АИТВ-1 және АИТВ-2, сондай-ақ В гепатиті вирусына қарсы белсенді. Фармакодинамикалық әсерлері Долутегравирдің жасушалық өсіріндісіндегі вирусқа қарсы белсенділік Шеткері қанның мононуклеарлық жасушаларын (ШҚМЖ) пайдалана отырып, АИТВ-1 әртүрлі зертханалық штаммдарына қатысты IC50 долутегравирдің көрсеткіші 0,5 нМ құрады, ал MT-4 жасушаларын пайдаланған кезде ол 0,7-2 нМ шегінде болды. Ұқсас IC50 көрсеткіштері кіші типтер (A, B, C, D, E, F және G) арасындағы елеулі айырмашылықтарсыз клиникалық изоляттарға қатысты алынды. АИТВ-2 үш изоляты үшін IC50 орташа мәні 0,18 нМ (ауқымы 0,09-дан 0,61 нМ дейін) құрады. Ламивудин Ламивудиннің АИТВ-1-ге қатысты вирусқа қарсы белсенділігін стандартты сезімталдық талдауларын пайдалана отырып, моноциттерді және (шеткері қанның мононуклеарлық жасушаларын) қоса алғанда, бірқатар жасушалық желілерде бағалады. EC50 көрсеткіштері 0,003-тен 15 мкм-ге дейін АИТВ-1 A-G көмбесі мен O тобындағы вирустарға қарсы болды Тенофовир дизопроксилі АИТВ-1 зертханалық және клиникалық изоляттарына қатысты тенофовирдің вирусқа қарсы белсенділігі Т-лимфобластоидты жасушалық желілерде, бастапқы моноцитарлы/макрофагты жасушаларда және шеткері қанның мононуклеарлық жасушаларында бағаланды. Тенофовирдің EC50 көрсеткіштері 0,04-8,5 мкм ауқымында болды. Тенофовир А, В, С, D, E, F, G және O (EC50 мәндері 0,5-тен 2,2 мкм-ге дейін өзгерді) тектес АИТВ-1 қарсы жасушалар өсіріндісінде вирусқа қарсы белсенділік көрсеткен. Вирусқа қарсы басқа препараттармен үйлесімде вирусқа қарсы белсенділік Долутегравирді және зерттелетін басқа антиретровирустық препараттарды: ставудин, абакавир, эфавиренз, невирапин, лопинавир, ампренавиар, энфувиртид, маравирок және ралтегравирді қолданғанда in vitro антагонистік әсерлер байқалған жоқ. Сонымен қатар, адефовир долутегравирге антагонизм көрсеткен жоқ, ал рибавирин долутегравирдің тиімділігіне әсер еткен жоқ. Ламивудинмен және басқа антиретровирустық препараттармен (зерттелген препараттар: абакавир, диданозин, невирапин және зидовудин) in vitro антагонистік әсерлері байқалмады. In vitro резистенттілігі (долутегравир) Nl432 штаммының көмегімен E92Q (ӨЕ [3 өзгеру еселігі) және G193E (сонымен қатар ӨЕ 3) мутациялары таңдалды. E92Q мутациясы ралтегравирге төзімділігі бар пациенттерден алынды, содан кейін олар долутегравирді алды (бұл мутация долутегравирге қатысты салдарлы мутация ретінде көрсетілген). B, C және A/G кіші түрлерінің клиникалық изоляттарын пайдалану кезінде бұрын БАРЕ алған және клиникалық бағдарлама шеңберінде B және C кіші типтері бар пациенттер интегразасының тежегіштерін алмаған екі пациентте in vitro долутегравирінің сезімталдығына қандай да бір әсер етпестен R263K және G118R (C және A/G-да) R263K интегразасын ауыстыру туралы айтылған. G118R мутациясы сайтқа бағытталған мутанттарға (ӨЕ 10) долутегравирге сезімталдықты төмендетеді, бірақ III фаза бағдарламасы шеңберінде долутегравирді қабылдаған пациенттерде ол анықталған жоқ. Ралтегравирге/элвитегравирге (Q148H/R/K, N155H, Y143R/H/C, E92Q және T66I) қатысты бастапқы мутациялар долутегравирдің сезімталдығына in vitro әсер етпейді. Сайтқа-бағытталған мутанттармен жүргізілген эксперименттерде осы бастапқы мутацияларға қайталама және интеграза тежегіштерін (ралтегравир/элвитегравир) қолданумен байланысты ретінде көрсетілген мутацияларды қосу белгілі бір қайталама мутациялардың біріктірілімі кезінде ӨЕ 5-10 немесе одан жоғары болатын Q148 мутациялары жағдайын қоспағанда, долутегравирдің сезімталдығына әсер етпейді (ӨЕ <2 жабайы типті вируспен салыстырғанда). Q148 мутациясының әсері (H/R/K) сайтқа бағытталған мутанттармен өту тәжірибелерінде сыналды. NL432 штаммын қолдана отырып, сериялық пассажда N155H немесе E92Q мутациялары бар сайтқа бағытталған мутанттардан бастап, резистенттілікті одан әрі таңдау байқалмады (ӨЕ шамамен 1, өзгеріссіз). Керісінше, Q148H (ӨЕ 1) мутациясы бар мутанттардан бастап, ӨЕ-ні >10-ға дейін арттыра отырып, бірқатар қайталама мутациялар байқалды. Клиникалық тұрғыдан маңызды фенотиптік шекті мән (жабайы типті вируспен салыстырғанда ӨЕ) анықталған жоқ; генотиптік резистенттілік ең жақсы болжамды фактор болды. Ралтегравир алған пациенттердің ралтегравирге төзімді изоляттарындағы долутегравирге сезімталдықты талдау кезінде долутегравир 705 клиникалық изоляттардың 94% - мен салыстырғанда 10 ӨЕ-ден кем немесе тең болады. in vivo резистенттілік (долутегравир) Клиникалық зерттеулерде долутегравир + 2 КТНТ алған бұрын емделмеген пациенттерде интеграза тежегіштері класының препараттарына немесе КТНТ-ға резистенттіліктің дамуы байқалған жоқ. Бұрын интеграза тежегіштерін алмаған, бұрын тиімсіз антиретровирустық ем жүргізілмеген пациенттерде интеграза тежегіштерін ауыстыру зерттеуші таңдаған фондық режиммен долутегравир қабылдаған (48 апта ішінде кейінгі бақылау) 354 пациенттің 4-інде орын алды. Осы төрт пациенттің екеуінде де R263K интегразасының ең жоғары ӨЕ 1.93 бірегей ауыстырылуы байқалды, бір пациентте V151V/I интегразасының ең жоғары ӨЕ 0.92 полиморфты ауыстырылуы байқалды, тағы бір пациентте интеграза мутациясы бастапқыда орын алды, осыған байланысты ол бұрын интеграза тежегіштерін алған немесе интеграза тежегіштеріне төзімді вирус жұқтырған деп болжанады. R263K мутациясы in vitro арқылы да алынды. Интеграза тежегіштері класының препараттарына резистенттілік болған кезде 24 апта ішінде вирусологиялық тиімсіздігі хаттамасында белгіленген (ВТХБ) және жұптық генотиптері бар (барлығы тәулігіне екі рет 50 мг долутегравир + оңтайландырылған фондық ем алды) 32 пациенттен мынадай мутациялар алынды: L74L/M (n=1), E92Q (n=2), T97A (n=9), E138K/A/T (n=8), G140S (n=2), Y143H (n=1), S147G (n=1), Q148H/K/R (n=4), және N155H (n=1) және E157E/Q (n=1). Емдеу кезінде туындайтын интеграза тежегіштеріне резистенттілік, әдетте, анамнезінде (бастапқы немесе өткен) Q148 мутациясы бар пациенттерде орын алды. Тағы бес сыналатындарда 24-ші және 48-ші апталар арасындағы уақыт аралығында ВТХБ байқалды, ал осы 5-уінің 2-інде емдеу кезінде пайда болған мутациялар орын алды. Емдеуге байланысты байқалған мутациялар немесе мутациялардың біріктірілімі келесідей болды: L74I (n=1), N155H (n=2). Скрининг кезінде интеграза тежегіштеріне бастапқы генетикалық резистенттілігі бар 30 пациентте емдеу нәтижесінде пайда болған, долутегравир (оған қоса оңтайландырылған фондық ем) алған мутациялар зерттеудегі осындай деректермен салыстырылды. In vitro және in vivo резистенттілігі (ламивудин және тенофовир) K65R мутациясы in vitro-да тенофовир концентрациясының жоғарылауы кезінде АИТВ-1 өсіру кезінде байқалады. Мутация in vivo-да тенофовирді қамтитын емдеу схемасының вирусологиялық сәтсіздігінде де пайда болуы мүмкін. K65R in vitro тенофовирге сезімталдықты шамамен 2 есе төмендетеді және тенофовир бар схемаларға жауап бермеумен байланысты. Ем қабылдаған пациенттердегі клиникалық зерттеулерде тенофовир әсер етпейтін тимидин аналогтық мутациялары (ТАМ) бар АИТВ-1 штаммдарына қатысты тенофовирдің АИТВ-ға қарсы белсенділігі бағаланды. M41L немесе L210W мутациясын қамтитын 3 немесе одан да көп TAM көрсеткен АИТВ штаммдары тенофовирге төмен жауап көрсетті. Көптеген жағдайларда, ламивудині бар емдеу схемасы көмектеспесе (емдеу режимінде ритонавирмен күшейтілген протеаза тежегіші болған кезде сирек болса да), M184V мутациясы ерте кезеңде таңдалады. M184V ламивудинге жоғары резистенттілікті туындатады (сезімталдықтың >300 есе төмендеуі). M184V вирусы жабайы типтегі вирусқа қарағанда нашар репликацияланады. In vitro деректері ламивудинді антиретровирустық схемада қабылдауды жалғастыру, M184V дамуына қарамастан, қалдық антиретровирустық белсенділікті қамтамасыз етуі мүмкін (мүмкін вирустың репликативті қабілетінің бұзылуына байланысты). Бұл нәтижелердің клиникалық маңыздылығы анықталған жоқ. Сондықтан ламивудинмен емді сақтауды M184V мутациясының пайда болуына қарамастан, қол жетімді ең жақсы КТНТ белсенділігі айтарлықтай төмендеген жағдайларда ғана қарастырған жөн. M184V мутациясына байланысты айқаспалы резистенттілік антиретровирустық препараттардың нуклеозидті/нуклеотидті тежегіштер класымен шектелген. M184V эмтрицитабинге толық қарсылықты қамтамасыз етеді. Зидовудин мен ставудин ламивудинге төзімді АИТВ-1-ге қарсы өзінің антиретровирустық белсенділігін сақтайды. Абакавир құрамында тек M184V мутациясы бар ламивудинге резистентті АИТВ-1-ге қарсы өзінің антиретровирустық белсенділігін сақтайды. M184V мутанты диданозинге сезімталдықтың < 4 есе төмендеуін көрсетеді; оның клиникалық маңыздылығы белгісіз. Электрокардиограмма көрсеткіштеріне әсері Клиникалық дозадан 3 есе асатын дозаларды қолдану кезінде QTc аралығына елеулі әсер байқалмады. Клиникалық тиімділік және қауіпсіздік Бірнеше клиникалық зерттеулер осы біріктірілген препараттың жеке компоненттерінің белгіленген дозамен тиімділігін растады. Долутегравир, ламивудин және тенофовир дизопроксилі әртүрлі біріктірілген схемаларда жеке дәрі ретінде қолданылды. Долутегравир, ламивудин және тенофовир дизопроксил біріктірілімімен клиникалық зерттеулер жүргізілген жоқ. Бұрын ем алмаған АИТВ-1 инфекциясын жұқтырған пациенттерде эмтрицитабин‡ және тенофовир дизопроксилін долутегравирмен біріктірілген қабылдау кезінде АИТВ-РНҚ <50 мл көшірмесі/бар пациенттердің үлесі 48 аптадан кейін 93% және 94% - ды құрады.

Дозалау режимі Телатри препаратымен емдеуді АИТВ инфекциясын емдеуде тәжірибесі бар дәрігер тағайындауы тиіс. Ересектер Телатри дозасы күніне бір рет 1 таблетка. Дозаны түзету Телатри компоненттерінің бірімен емді тоқтату көрсетілген жағдайларда немесе дозаны өзгерту қажет болса, долутегравир, ламивудин және тенофовир дизопроксилі жекелеген препараттарын пайдалану керек. Осы дәрілік заттар үшін препарат туралы жеке ақпаратты қараңыз. Егер пациенттің АИТВ-1 инфекциясы интеграза тежегіштеріне төзімді екені белгілі болса немесе күдіктенсе, долутегравирдің қосымша дозаларын тағайындау қажет. Қосымша ақпарат алу үшін долутегравир препараты туралы ақпаратты қараңыз. Емді тоқтату Егер АИТВ мен В гепатиті вирусымен (ВВГ) коинфекцияланған пациенттерде Телатри қабылдау тоқтатылса, бұл пациенттер гепатиттің асқыну белгілері тұрғысынан мұқият бақылауда болуы тиіс. Пациенттердің ерекше топтары Егде жастағы пациенттер Телатриді егде жастағы пациенттерге сақтықпен тағайындау керек. Бүйрек жеткіліксіздігі бар пациенттер Орташа бүйрек жеткіліксіздігі (креатинин клиренсі 50-80 мл/мин). Бүйректің жеңіл жеткіліксіздігі бар пациенттерде дозаны түзету қажет емес. Бүйректің орташа немесе ауыр жеткіліксіздігі (креатинин клиренсі >50 мл/мин). Креатинин клиренсі < 50 мл/мин пациенттерге Телатриді қолдану ұсынылмайды, өйткені дозаны тиісті түзету мүмкін емес. Бұл пациенттер үшін долутегравирдің, ламивудиннің және тенофовир дизопроксилінің жекелеген дәрілік түрлерін пайдалану керек. Бауыр жеткіліксіздігі бар пациенттер Жеңіл немесе орташа бауыр жеткіліксіздігі бар пациенттер үшін (Чайлд-Пью шкаласы бойынша А немесе В класы) дозаны түзету қажет емес. Бауырдың ауыр жеткіліксіздігі бар пациенттерде долутегравир бойынша деректер жоқ (Чайлд-Пью шкаласы бойынша С класы), сондықтан мұндай пациенттерде Телатриді сақтықпен қолдану керек. Енгізу әдісі мен жолы Ішке қабылдауға арналған. Телатри препаратын су іше отырып, тұтастай жұту ұсынылады. Телатриді тамақтану кезінде немесе тамақтану арасында қабылдауға болады. Егер АИТВ-1 интеграза тежегіштеріне төзімді болса, сіңуін жақсарту үшін Телатриді тамақпен бірге қабылдаған дұрыс (әсіресе Q148 мутациясы бар пациенттерде). Дәрілік препараттың бір немесе бірнеше дозасын өткізіп алған кезде қажетті шаралар Өткізіп алған доза Егер пациент Телатри дозасын өткізіп алса, келесі доза 12 сағат ішінде қабылданбаған жағдайда, ол дозаны мүмкіндігінше тезірек қабылдауы керек. Егер келесі дозаға дейінгі уақыт 12 сағаттан кем болса, пациент өткізіп алған дозаны қабылдамауы, керісінше препаратты әдеттегі қабылдау режимін жаңғыртуы тиіс.

- әсер етуші затқа немесе препараттың құрамына кіретін қосымша заттардың кез келгеніне аса жоғары сезімталдық - дофетилидпен бір мезгілде қолдану - балалар мен 18 жасқа дейінгі жасөспірімдер

Өте жиі - гипофосфатемия - бас ауыруы - жүрек айнуы, диарея Жиі - жөтел, назальді симптомдар - ұйқысыздық, әдеттен тыс түс көру, депрессия, үрей - бас айналу - құсу, метеоризм, іштің жоғарғы бөлігінің ауыруы, іштің ауыруы іштегі жайсыздық - бөртпе, қышыну, шаштың түсуі - шаршау, дімкәстік, қызба - аланинаминотрансфераза (АЛТ) және аспартатаминотрансфераза (АСТ) деңгейінің жоғарылауы, креатинкиназа деңгейінің жоғарылауы Жиі емес - нейтропения, анемия (кейде ауыр), тромбоцитопения, - аса жоғары сезімталдық, иммундық реактивация синдромы - суицидтік ойлар немесе өзін-өзі өлтіру әрекеттері (әсіресе анамнезінде депрессия немесе психикалық аурулары бар пациенттерде) - гепатит - артралгия, миалгия Сирек - лактоацидоз - панкреатит, сарысулық амилазалар деңгейінің жоғарылауы - сирек жедел бүйрек жеткіліксіздігі, бүйрек жеткіліксіздігі, проксимальді бүйрек тубулопатиясы (Фанкони синдромын қоса алғанда), қан сарысуындағы креатининнің жоғарылауы Өте сирек - айқын эритроциттік аплазия - ентігу - шеткері нейропатия (парестезия) - жедел тубулярлы некроз - Астения Белгісіз - гипокалиемия - бауыр стеатозы - рабдомиолиз, остеомалакия (сүйектің ауыруымен білінеді және сирек сынуға әкеледі), бұлшықет әлсіздігі, остеонекроз - нефрит (жедел интерстициальді нефритті қоса алғанда), нефрогенді қантты емес диабет - иммунитетті қалпына келтіру синдромы Жеке жағымсыз реакциялардың сипаттамасы Қан сарысуындағы креатинин деңгейінің өзгеруі Долутегравирмен емдеудің бірінші аптасында қан сарысуындағы креатинин жоғарылауы, содан кейін тұрақты болуы мүмкін. 10 мкмоль/литр бастапқы деңгеймен салыстырғанда орташа өзгеріс 48 апта емдеуден кейін байқалды. Креатинин концентрациясының жоғарылауы әртүрлі фондық емдеу режимдерінің арасында салыстырылды. Бұл өзгерістер клиникалық тұрғыдан маңызды болып саналмайды, өйткені олар шумақтық сүзілу жылдамдығының өзгеруін көрсетпейді. Иммундық реактивация синдромы Ауыр иммунтапшылығы бар АИТВ жұқтырған пациенттерде біріктірілген антиретровирустық емнің (БАРЕ) басында симптомсыз немесе қалдық оппортунистік инфекцияларға қабыну реакциясы дамуы мүмкін. Аутоиммунды аурулар (мысалы, Грейвс ауруы сияқты) туралы да хабарланған; бірақ аурудың басталу уақыты анағұрлым кең ауқымда өзгереді және мұндай құбылыстар емдеу басталғаннан кейін бірнеше айдан соң пайда болуы мүмкін. Бүйрек жеткіліксіздігі Ламивудин мен тенофовир дизопроксилі бүйректің зақымдалуына әкелуі мүмкін болғандықтан, бүйрек функциясын бақылау ұсынылады. Проксимальді бүйрек тубулопатиясы әдетте тенофовир дизопроксилін қабылдауды тоқтатқаннан кейін өтеді немесе жақсарады. Алайда, кейбір пациенттерде тенофовир дизопроксилін қабылдауды тоқтатқанына қарамастан, креатинин клиренсінің төмендеуі толық өтпеді. Бүйрек жеткіліксіздігінің даму қаупі сақталған пациенттер (мысалы, бүйрек қаупінің бастапқы факторлары бар, үдемелі АИТВ инфекциясына шалдыққан пациенттер немесе қатарлас нефроуытты препараттар алатын пациенттер) тенофовир дизопроксилін қабылдауды тоқтатқанына қарамастан, бүйрек функциясын толық емес қалпына келтірудің жоғары қаупіне ұшырайды. Бүйрек тубулопатиясы Проксимальді бүйрек тубулопатиясының салдарынан жоғарыда «организмнің жүйесі» бөлімінде атап көрсетілгеңн мынадай жағымсыз реакциялар туындауы мүмкін: рабдомиолиз, остеомалакия (сүйектің ауыруы түрінде білінетін және сынуға жиі емес әкеп соғатын), гипокалиемия, бұлшықет әлсіздігі, миопатия және гипофосфатемия. Проксимальді бүйрек тубулопатиясы болмаған кезде бұл құбылыстар тенофовир дизопроксилімен емдеумен себепті байланысты болуы екіталай. Диданозинмен өзара әрекеттесу Тенофовир дизопроксилі мен диданозинді бір мезгілде қолдану ұсынылмайды, өйткені бұл диданозиннің жүйелік экспозициясының ұлғаюына әкеледі, бұл диданозинмен байланысты жағымсыз реакциялардың даму қаупін арттыруы мүмкін. Сирек жағдайларда панкреатит және лактоацидоз туралы хабарланды, кейде ол жағдайлар өліммен аяқталды. Метаболизмдік параметрлер Антиретровирустық ем кезінде салмақ артып және қандағы липидтер мен глюкозаның деңгейі жоғарылауы мүмкін. Остеонекроз Остеонекроз жағдайлары, әсіресе жалпы танылған қауіп факторлары, үдемелі АИТВ инфекциясы немесе БАРЕ ұзақ әсер еткен пациенттерде хабарланды. Оның жиілігі белгісіз. В немесе С гепатитімен коинфекциялану АИТВ/ВВГ немесе АИТВ/СВГ коинфикацияланған пациенттер туралы шектеулі деректер АИТВ/ВВГ немесе АИТВ/СВГ коинфекцияланған пациенттердегі эмтрицитабин† және тенофовир дизопроксилі жағымсыз реакцияларының бейіні АИТВ жұқтырмаған пациенттердегі байқалғанға ұқсас болғанын куәландырады. Алайда, сіз күткендей, АСТ және АЛТ жоғарылауы АИТВ жұқтырғандардың жалпы популяциясына қарағанда жиі болды. Емдеуді тоқтатқаннан кейін гепатиттің өршуі АИТВ жұқтырған, ВВГ коинфекцияланған пациенттерде гепатиттің клиникалық және зертханалық белгілері емдеуді тоқтатқаннан кейін пайда болуы мүмкін. Пациенттердің ерекше топтары Балалар Долутегравир қабылдаған балалар мен жасөспірімдер үшін қол жетімді шектеулі деректер (6 жастан 18 жасқа дейін және дене салмағы кемінде 15 кг) ересектерде пайда болатындардан басқа, қосымша жағымсыз реакциялардың жоқтығын көрсетеді. Егде жастағы пациенттер Сақтық таныту керек, себебі егде жастағы пациенттерде бүйрек функциясының төмендеуі жиі кездеседі. Дәрілік затты тіркегеннен кейін күдікті жағымсыз реакциялар туралы хабарлау маңызды. Бұл дәрілік заттың пайда / қауіп арақатынасына мониторингті жалғастыруға мүмкіндік береді. Медицина қызметкерлеріне кез келген күдікті жағымсыз реакциялар туралы тіркеу куәлігінің иесіне немесе, егер олар бар болса, жағымсыз реакциялар туралы ұлттық хабарлау жүйесі арқылы хабарлау ұсынылады. † Жүйелі шолу негізінде эмтрицитабин мен ламивудин фармакологиялық тұрғыдан баламалы, сондықтан АИТВ-инфекциясын емдеу үшін клиникалық тұрғыдан өзара алмастырылады деп болжанады. Сондықтан, бұл құжатта эмтрицитабинмен алынған мәліметтерге сілтеме де көрсетілген. Жағымсыз дәрілік реакциялар туындағанда медициналық қызметкерге, фармацевтикалық қызметкерге немесе, дәрілік препараттардың тиімсіздігі туралы хабарламаларды қоса, дәрілік препараттарға болатын жағымсыз реакциялар (әсерлер) жөніндегі ақпараттық деректер базасына тікелей хабарласу керек Қазақстан Республикасы Денсаулық сақтау министрлігі Медициналық және фармацевтикалық бақылау комитеті «Дәрілік заттар мен медициналық бұйымдарды сараптау ұлттық орталығы» ШЖҚ РМК http://www.ndda.kz

Симптомдары Артық дозаланған жағдайда пациент уыттылық белгілерін анықтау үшін бақылауда болуы тиіс және қажет болған жағдайда стандартты демеуші ем қолданылуы тиіс. Емі Телатримен артық дозаланғанда спецификалық ем жоқ. Артық дозаланған жағдайда пациент қажеттілігіне қарай тиісті бақылау арқылы демеуші ем алуы тиіс. Ламивудиннің аздаған мөлшері (4 сағаттық) гемодиализ, үздіксіз амбулаториялық перитонеальді диализ және автоматтандырылған перитонеальді диализ арқылы алынғандықтан, үздіксіз гемодиализ ламивудиннің артық дозалануы кезінде клиникалық тұрғыдан пайдалы болатыны белгісіз. Тенофовир дизопроксилі гемодиализдің көмегімен шығарылуы мүмкін; тенофовир дизопроксилінің орташа гемодиализдік клиренсі 134 мл/мин құрайды. Тенофовир дизопроксилінің перитонеальді диализ жолымен шығарылуы зерттелген жоқ. Долутегравир плазма ақуыздарымен едәуір дәрежеде байланысатындықтан, оның диализ кезінде шығарылу ықтималдылығы аз.

Жалпы Құрамында ламивудин және тенофовир дизопроксилі бар препараттармен емдеуді бастамас бұрын В гепатиті вирусына антиденелерге талдау жүргізу керек. АИТВ берілуі Тиімді вирусқа қарсы ем инфекцияның жыныстық жолмен берілу қаупін едәуір төмендетуі мүмкін. Алайда, қауіпті толығымен жою мүмкін емес. Сондықтан инфекцияның таралуын болдырмау үшін ұлттық және басқа да ресми ұсынымдарға сәйкес сақтық шараларын сақтау қажет. Аса жоғары сезімталдық реакциялары Долутегравирді қолданғанда аса жоғары сезімталдық реакциялары бөртпемен, ал кейде бауыр тарапынан ауыр реакцияларды қоса, ағзалар функциясының бұзылуымен сипатталады. Аса жоғары сезімталдық реакциялары дамыған кезде (бауыр ферменттері белсенділігінің артуымен қатар жүретін қатты бөрту немесе бөртпені қоса алғанда, қызба, жалпы дімкәстану, қажу, бұлшықеттердің немесе буындардың ауыруы, күлдіреуік, ауыз қуысының зақымдануы, конъюнктивит, беттің ісінуі, эозинофилия және ангионевроздық ісіну) долутегравирді қабылдауды дереу тоқтату керек. Бауыр аминотрансферазалары мен билирубин деңгейін қоса алғанда, клиникалық жай-күйді бақылау керек. Аса жоғары сезімталдық пациенттің өміріне қауіп төндіретін аллергиялық реакцияға әкелуі мүмкін. Иммундық реактивация синдромы Ауыр иммунтапшылығы бар АИТВ жұқтырған пациенттерде біріктірілген антиретровирустық емнің (БАРЕ) басында симптомсыз немесе қалдық шартты-патогенді микроорганизмдерге қабыну реакциясы пайда болуы мүмкін, ол елеулі клиникалық жағдайларды туындатуы немесе симптомдарды күшейтуі мүмкін. Әдетте, мұндай реакциялар емдеудің алғашқы бірнеше апталарында немесе айларында пайда болады. Мұндай жағдайлардың мысалдары цитомегаловирусты ретинит, жайылған немесе ошақталған микобактериялық инфекциялар және Pneumocystis jirovecii туындатқан пневмония. Кез-келген қабыну симптомдарын дереу бағалау керек және қажет болған жағдайда, емдеуді бастау керек. Аутоиммунды аурулар (мысалы, Грейвс ауруы және аутоиммунды гепатит) иммунитетті қалпына келтіру жағдайында да байқалды, бірақ аурудың басталу уақыты анағұрлым кең ауқымда өзгереді және мұндай құбылыстар емдеу басталғаннан кейін бірнеше айдан соң пайда болуы мүмкін. Иммунитетті қалпына келтіру синдромына сәйкес келетін бауыр ферменттері деңгейінің жоғарылауы долутегравирмен емнің басында В немесе С гепатитінің инфекциясы болған кейбір пациенттерде байқалды. В немесе С гепатиті инфекциясына шалдыққан пациенттерге бауыр функциясына мониторинг жүргізу ұсынылады. В гепатиті бар пациенттерде долутегравир негізіндегі емнің басында В гепатитін тиімді емдеуді бастауға немесе қолдауға ерекше назар аудару керек. Панкреатит Панкреатитті көрсететін клиникалық белгілер, симптомдар немесе зертханалық ауытқулар пайда болған кезде Телатри препаратымен емдеуді дереу тоқтату керек. Бүйрек функциясы Ламивудин мен тенофовир дизопроксилі негізінен бүйрек арқылы шумақтық сүзілу және белсенді өзекшелік секреция арқылы шығарылады. Бүйректің орташа немесе ауыр жеткіліксіздігі (креатинин клиренсі < 50 мл/мин) бар пациенттерге Телатри ұсынылмайды. Орташа немесе ауыр бүйрек жеткіліксіздігі бар пациенттерге ламивудин мен тенофовир дизопроксилі дозасын түзету қажет, оған біріктірілген таблетка көмегімен қол жеткізу мүмкін емес. Тенофовир дизопроксилін клиникалық практикада қолданған кезде бүйрек жеткіліксіздігі, бүйрек функциясының бұзылуы, креатинин деңгейінің жоғарылауы, гипофосфатемия және проксимальді тубулопатия (Фанкони синдромын қоса) туралы хабарланды. Креатинин клиренсін/шумақтық функцияны бағалауды ем басталғанға дейін және Телатри препаратымен жүргізілетін ем кезінде клиникалық қажеттілікке қарай барлық пациенттерде есептеу ұсынылады. Егер креатининге талдау жүйелі түрде жүргізілсе, тенофовир дизопроксилін қабылдауды бастамас бұрын бастапқы деңгейде шумақтық сүзілудің есептік жылдамдығын пайдалану керек. Егер креатининге талдау тұрақты жүргізілмесе, қауіп факторлары жоқ адамдарда гликозурияны немесе тенофовир дизопроксилінің ауыр нефроуыттылығын анықтау үшін тест-жолақтың көмегімен несеп талдауын пайдалануға болады. Креатининге талдау, әсіресе, бүйрек жеткіліксіздігінің одан әрі өршуін анықтау және шектеу үшін жоғары қаупі бар пациенттер үшін (егде жастағы адамдар немесе бүйректің негізгі ауруы, ұзақ мерзімді қант диабеті немесе бақыланбайтын гипертензиясы бар, күшейтілген ИП немесе нефроуытты препараттармен қатарлас пациенттер) орынды. Пайда мен қауіптерді мұқият саралау қажет. Мүмкін болса, мұндай пациенттерде қан сарысуындағы фосфат деңгейін өлшеу керек. Егер сарысудағы фосфат деңгейі <1,5 мг/дл (0,48 ммоль / л) немесе осы препаратты қабылдайтын кез келген пациентте креатинин клиренсі < 50 мл/мин дейін төмендесе, қандағы глюкоза (проксимальді тубулопатия), қандағы калий және несептегі глюкоза концентрациясын өлшеуді қоса алғанда, бір апта ішінде бүйрек функциясын қайта тексерген жөн. Телатри біріктірілген препарат болып табылатындықтан және жекелеген компоненттерді дозалау аралығын өзгерту мүмкін болмағандықтан, осы препаратпен емдеуді креатинин клиренсі < 50 мл/мин расталған немесе қан сарысуындағы фосфаттар деңгейі < 1,0 мг/дл (0,32 ммоль/л) дейін төмендеген пациенттерде тоқтатқан жөн. Емдеуді уақытша тоқтатуды басқа себеп анықталмаған кезде бүйрек функциясының үдемелі төмендеуі жағдайында да қарастырған жөн. Компоненттердің бірімен жүргізілетін емді уақытша тоқтату көрсетілген жағдайларда немесе дозаны өзгерту қажет болса, долутегравир, ламивудин және тенофовир дизопроксилі жекелеген препараттарын пайдалану керек. Нефроуытты дәрілік заттарды (мысалы, жоғары дозалар немесе қабынуға қарсы стероидты емес бірқатар препараттар, аминогликозидтер, амфотерицин В, фоскарнет, ганцикловир, пентамидин, ванкомицин, цидофовир, интерлейкин-2) бір мезгілде немесе жақында қолданған кезде осы препаратты қабылдаудан аулақ болу керек. Егер Телатри мен нефроуытты дәрілерді бір мезгілде қолданудан аулақ болу мүмкін болмаса, апта сайын бүйрек функциясын бақылау қажет. Тенофовир дизопроксилін клиникалық бағалау сол бүйрек жолымен бөлінетін дәрілік препараттарды, соның ішінде адамның органикалық аниондарын тасымалдаушы ақуыздарды (hOAT) 1 және 3 немесе MRP 4 (мысалы, цидофовир, белгілі нефроуытты дәрілік препарат) қабылдайтын пациенттерде жүргізілген жоқ. Осы бүйрек тасымалдау ақуыздары тубулярлық секрецияға және ішінара тенофовир мен цидофовирді бүйректік элиминациясына жауап беруі мүмкін. Сондықтан бірдей бүйрек жолымен бөлінетін осы дәрілік заттардың фармакокинетикасы, hOAT 1 және 3 немесе MRP 4 тасымалдау ақуыздарын қоса алғанда, оларды бірге қабылдаған кезде өзгертілуі мүмкін. Айқын қажеттілік болмаған кезде дәл сол бір бүйрек жолымен бөлінетін осы дәрілік заттарды бір мезгілде қолдану ұсынылмайды, бірақ егер мұндай қолданудан аулақ болу мүмкін болмаса, апта сайын бүйрек функциясын бақылау керек. Егде жастағы пациенттер Егде жастағы пациенттерде бүйрек функциясының төмендеуі жиі байқалады, сондықтан егде жастағы пациенттерді тенофовир дизопроксилімен емдеу кезінде сақ болу керек. Сүйек тініне әсері Тенофовирдің сүйек тіндерінің метаболизміне ықтимал әсер етуіне байланысты Телатри 18 жасқа дейінгі жасөспірімдерде, егер пайда қауіптен асып түседі деп есептелген жағдайда ғана қолданылуы керек. Сүйек ауытқулары (сынуға жиі әкелмейді) проксимальді бүйрек тубулопатиясымен байланысты болуы мүмкін. Егер сүйек аномалиясына күдік туындаса, тиісті кеңес алу керек. Остеонекроз Остеонекроз, атап айтқанда, үдемелі АИТВ инфекциясын жұқтырған пациенттерде немесе ұзақ біріктірілген антиретровирустық емнен кейін байқалады. Олардың этиологиясы көп факторлы болуы мүмкін және кортикостероидтарды қолдануды, алкогольді шамадан тыс тұтынуды, ауыр иммуносупрессияны және артық салмақты қамтуы мүмкін. Пациенттерге буынның ауыруы, буын қозғалысының шектелісі немесе қозғалыс қиындықтары болса, емдеуші дәрігерге хабарласуға кеңес беруі керек. Бауыр функциясы Бауырдың негізгі аурулары бар пациенттерде Телатридің қауіпсіздігі мен тиімділігі анықталған жоқ. Созылмалы белсенді гепатитті қоса, бауыр функциясының бұрын болған бұзылулары бар пациенттерде біріктірілген антиретровирустық ем кезінде бауыр функциясының бұзылу жиілігі артады және олар стандартты практикаға сәйкес бақылауда болуы тиіс. Мұндай пациенттерде бауыр жағдайының нашарлау белгілері болған кезде емдеуді уақытша тоқтату немесе тоқтату туралы мәселені қарау қажет. АИТВ коинфекциясын және В (ВВГ) немесе С (СВГ) гепатиті вирусын жұқтырған пациенттер ВВГ немесе СВГ коинфекцияланған пациенттерде АИТВ-инфекциясын оңтайлы жүргізу үшін медицина қызметкерлері емдеу жөніндегі қолданыстағы тиісті нұсқаулықтарға жүгінуі тиіс. Біріктірілген антиретровирустық ем қабылдайтын созылмалы В немесе С гепатиті бар пациенттер бауыр тарапынан ауыр және ықтимал өлімге әкелетін жағымсыз реакциялардың жоғары даму қаупіне ұшырайды. В немесе С гепатитінің вирусқа қарсы қатар жүретін ем жағдайында осы дәрілік заттарға арналған препарат туралы тиісті ақпаратқа жүгініңіз. Ламивудин мен тенофовир дизопроксилі ВВГ - ға қатысты белсенді. Сондықтан АИТВ және ВВГ коинфекцияланған пациенттерде Телатри препаратын қабылдауды тоқтату гепатиттің ауыр асқынуына әкелуі мүмкін. Телатри препаратымен емдеуді тоқтататын АИТВ және ВВГ жұқтырған пациенттер емдеуді тоқтатқаннан кейін кемінде алты ай бойы клиникалық, сондай-ақ зертханалық жағдайларда жедел бақылауда болуы тиіс. Қажет болған жағдайда, В гепатитін емдеуді жаңарту ақталуы мүмкін. Бауырдың үдемелі ауруы немесе бауыр циррозы бар пациенттерде емдеуді тоқтату ұсынылмайды, өйткені емдеуден кейінгі гепатиттің асқынуы бауырдың декомпенсациясына әкелуі мүмкін. Гепатиттің асқынулары Емдеу аясындағы өршу: Созылмалы В гепатитінің кездейсоқ асқынулары салыстырмалы түрде жиі кездеседі және қан сарысуындағы АЛТ деңгейінің уақытша жоғарылауымен сипатталады. Вирусқа қарсы ем басталғаннан кейін кейбір пациенттерде қан сарысуындағы АЛТ деңгейі жоғарылауы мүмкін. Компенсацияланған бауыр жеткіліксіздігі бар пациенттерде қан сарысуындағы АЛТ деңгейінің мұндай жоғарылауы әдетте қан сарысуындағы билирубин концентрациясының жоғарылауымен немесе бауыр жеткіліксіздігінің декомпенсациясымен қатар жүрмейді. Бауыр циррозы бар пациенттер гепатиттің өршуінен кейін бауыр жеткіліксіздігінің декомпенсациясының жоғары қаупіне ұшырауы мүмкін, сондықтан емдеу кезінде олар мұқият бақылауда болуы керек. Емдеуді тоқтатқаннан кейінгі өршу: В гепатитін емдеуді тоқтатқан пациенттерде гепатиттің өршуі туралы да хабарланды. Емдеуден кейінгі өршулер, әдетте, В гепатиті вирусының ДНҚ деңгейінің жоғарылауымен байланысты және олардың көпшілігі өздігінен кетеді. Алайда, ауыр өршулер, оның ішінде өліммен аяқталған жағдайлар туралы хабарланды. Бауыр функциясын В гепатитін емдеу тоқтатылғаннан кейін кемінде 6 ай бойы клиникалық және зертханалық бақылаумен қайталанатын уақыт аралықтары арқылы бақылау керек. Қажет болған жағдайда, В гепатитін емдеуді жаңарту ақталуы мүмкін. Бауырдың үдемелі ауруы немесе бауыр циррозы бар пациенттерде емдеуді тоқтату ұсынылмайды, өйткені емдеуден кейінгі гепатиттің асқынуы бауырдың декомпенсациясына әкелуі мүмкін. Бауыр ауруларының өршуі әсіресе ауыр және кейде бауырдың декомпенсацияланған ауруы бар пациенттерде өлімге әкеледі. ВСГ- ге қарсы вирусқа қарсы препараттар Тенофовир дизопроксилін ледипасвирмен/софосбувирмен, софосбувирмен/велпатасвирмен немесе софосбувирмен/велпатасвирмен/воксилапревирмен бір мезгілде қолдану тенофовирдің плазмалық концентрациясын арттырады, әсіресе құрамында тенофовир дизопроксилі және фармакокинетикалық күшейткіш (мысалы, ритонавир) бар АИТВ емдеу схемасымен бірге қолданғанда. Ледипасвир/софосбувир, софосбувир/велпатасвир немесе софосбувир/велпатасвир/воксилапревирді тенофовир дизопроксилімен бір мезгілде алатын пациенттер тенофовирмен дизопроксилімен байланысты жағымсыз реакциялардың дамуы тұрғысынан бақылауда болуы тиіс. Арнайы ескертулер Жүктілік Долутегравир Алдын ала деректер құрамында долутегравир жоқ препараттарды қабылдаған аналармен салыстырғанда бала біту сәтінде долутегравир қабылдаған аналарда жүйке түтікшесінің ақауларының (ЖТА) пайда болу жиілігінің жоғарылағанын көрсетеді. ЖТА қаупі басқа антиретровирустық препараттар мен бастапқы жиілікке қарағанда статистикалық жоғары болып қалғанымен, абсолюттік қауіп әлі де өте төмен болып қалуда. Жүйке түтікшесінің ақаулары шарана дамуының алғашқы 4 аптасында пайда болады (содан кейін жүйке түтікшелері жабылады). Сондықтан алынған деректер кез келген жоғары қауіп жүктіліктің кеш мерзімінде емес, преконцепциялық кезеңде долутегравирдің әсерімен байланысты деп болжауға мүмкіндік береді. Долутегравир және эфавиренз (салыстыру препараты) бар антиретровирустық схема, егер ол жүктіліктің кешірек мерзімінде басталса, жүктіліктің салыстырмалы нәтижелері болады. Долутегравир плацента арқылы өтеді. Жүктіліктің бірінші триместріндегі әйелдерге долутегравирді қолданған кезде жүйке түтікшесі ақауларының даму жиілігінің артуының ықтимал қаупі туралы хабарлануы тиіс. Антиретровирустық препараттардың артықшылықты нұсқалары пайда/қауіпті жеке бағалауға және жергілікті жағдайларға байланысты өзгеруі мүмкін. Ламивудин және тенофовир дизопроксилі Адамның жүктілік кезіндегі тенофовирдің қауіпсіздігі толық анықталмаған. Алайда, жүктіліктің бірінші триместрінде жалпы туа біткен ақаулар қаупінің кем дегенде екі есе артуын анықтау үшін жеткілікті әсер ету жағдайлары бақыланды. Тенофовир дизопроксилі немесе ламивудинді қолдану кезінде туа біткен ақаулар санының артуы байқалған жоқ. Бала туу әлеуеті сақталған әйелдер Абсолютті қауіп аз болса да, эфавирензді қоса алғанда, АИТВ-ға қарсы басқа препараттармен салыстырғанда, рецептураға дейінгі кезеңде долутегравир алатын әйелдерде жүйке түтікшесі ақауларының даму қаупінің шамамен 3 есе арту ықтималдығы сақталады. Долутегравирді немесе басқа антиретровирустық емді қолдануға қатысты саналы таңдау жасау үшін әйелдер пайдасы мен қаупі туралы ақпарат алуы тиіс. Артықшылықты баламалы нұсқалар пайда/қауіпті жеке бағалауға және жергілікті жағдайларға байланысты өзгеруі мүмкін. Мүмкіндігінше, бала туу әлеуеті сақталған әйелдер долутегравирді қабылдау басталғанға дейін жүктілікке тест жасауы тиіс. Бала емізу Долутегравир, ламивудин және тенофовир дизопроксилі емізетін аналардың емшек сүтінде кездеседі. Осы мәселе бойынша пациенттерге кеңес бермес бұрын, АИТВ және емшек емізу бойынша ағымдағы ұсынымдармен (мысалы, ДДҰ ұсынымдарымен) танысу керек. Қалаған опциялар жергілікті жағдайларға байланысты өзгеруі мүмкін. Фертильділігі Долутегравирдің ер адамның немесе әйелдің фертильділігіне әсері туралы мәліметтер жоқ. Препараттың көлік құралын немесе қауіптілігі зор механизмдерді басқару қабілетіне әсер ету ерекшеліктері Пациенттерге Телатри бас айналуды туындатуы мүмкін екендігі туралы хабарлау керек. Пациенттің көлік құралдарын басқару немесе механизмдермен жұмыс істеу қабілетін бағалау кезінде оның клиникалық жай-күйін, сондай-ақ Телатриге қатысты жағымсыз реакцияларды ескеру қажет.

Нұсқаулықта көрсетілмеген.

Телатриді тіркелген біріктірілім ретінде құрамында сол белсенді компоненттердің бірі - долутегравир, ламивудин немесе тенофовир дизопроксилі бар басқа дәрілік препараттармен бір мезгілде тағайындауға болмайды. Ламивудинмен ұқсастығына байланысты Телатриді цитидиннің эмтрицитабин сияқты басқа аналогтарымен бір мезгілде тағайындауға болмайды. Телатриді құрамында адефовир дипивоксилі немесе тенофовир алафенамиді бар дәрілік заттармен бір мезгілде тағайындауға болмайды. Тенофовир дизопроксилі мен диданозинді бірге тағайындау ұсынылмайды, өйткені диданозиннің экспозициясы тенофовир дизопроксилімен бірге тағайындалғаннан кейін айтарлықтай артады. Панкреатит пен лактоацидоздың сирек кездесетін жағдайлары, кейде өлімге әкелетіні туралы хабарланды. Ламивудин мен кладрибиннің біріктірілімі ұсынылмайды. Долутегравирді, ламивудинді және тенофовир дизопроксилін басқа антиретровирустық препараттармен біріктіріп қолданудың қауіпсіздігі мен тиімділігі туралы деректер жоқ. Оппортунистік инфекциялар Телатри немесе кез келген басқа антиретровирустық ем қабылдайтын пациенттерде оппортунистік инфекциялар және АИТВ-инфекциясының басқа да асқынулары дамуы мүмкін. Сондықтан пациенттер АИТВ инфекциясын емдеуде тәжірибесі бар медицина қызметкерлерінің мұқият клиникалық бақылауында болуы тиіс. Дене салмағы және метаболизмдік параметрлер Антиретровирустық ем кезінде қандағы липидтер мен глюкоза деңгейі жоғарылауы және салмақтың артуы байқалуы мүмкін. Мұндай өзгерістер ішінара ауруларды бақылау мен өмір салтына байланысты болуы мүмкін. Липидтерге қатысты кейбір жағдайларда емдеу әсерінің дәлелі бар, ал салмақтың өсуіне қатысты оны қандай да бір нақты емдеумен байланыстыратын нақты дәлелдер жоқ. Қандағы липидтер мен глюкозаны мониторингтеу кезінде АИТВ-ны емдеу бойынша белгіленген ұсынымдарды қарау керек. Липидтер алмасуының бұзылуын клиникалық көрсетілімдерге сәйкес емдеу керек. Митохондриялық дисфункция Нуклеозидті және нуклеотидті аналогтар митохондрияға әртүрлі зақым келтіруі мүмкін. Негізгі жағымсыз құбылыстар-гематологиялық (анемия, нейтропения) және метаболизмдік (гиперлактатемия, гиперлипаземия). Қосымша заттар Бұл препараттың құрамында бір таблеткаға шаққанда 1 ммольден аз натрий бар. Пациент қабылдайтын барлық препараттар ингредиенттерінің үлесін ескеру маңызды. Натрий Долутегравир препаратының құрамында бір таблеткаға кемінде 1 ммольден (23 мг) аз натрий бар; яғни оның құрамында натрий жоқ. Тұзсыз диетаны ұстанатын адамдарға тағайындағанда абай болу керек. Басқа дәрілік препараттармен өзара әрекеттесуі Телатриді пайдалана отырып дәрілік өзара әрекеттесуге қатысты зерттеу жүргізілген жоқ. Бұл препарат құрамында ралтегравир, ламивудин және тенофовир дизопроксилі бар болғандықтан, осы препараттарды жеке-жеке пайдаланған кезде анықталған кез келген өзара әрекеттесу осы біріктірілген таблетканы пайдаланған кезде орын алуы мүмкін. Долутегравирмен байланысты өзара әрекеттесулер Интеграза тежегіштеріне төзімді АИТВ-1 болған кезде қан плазмасындағы долутегравирдің концентрациясын төмендетуге қабілетті факторлардан аулақ болу керек. Бұл қандағы долутегравирдің концентрациясын төмендететін препараттарды (мысалы, құрамында магний немесе алюминий бар антацидтер, темір және кальций қоспалары, поливитаминдер және индукциялайтын препараттар, этравирин (протеазаның күшейтілген тежегіштерінсіз), типранавир/ритонавир, рифампицин, шайқурай және эпилепсияға қарсы кейбір препараттар) бір мезгілде қолдануды қамтиды. Долутегравир организмнен негізінен UGT1A1 әсерінен метаболизм жолымен шығарылады. Долутегравир сонымен қатар UGT1A3, UGT1A9, CYP3A4, P-gp және BCRP субстраты болып табылады, сондықтан осы ферменттерді қоздыратын дәрілер плазмадағы долутегравир концентрациясын төмендетіп, оның емдік әсерін төмендетуі мүмкін. Долутегравирді және осы ферменттерді тежейтін басқа дәрілік заттарды бір мезгілде қабылдау плазмадағы долутегравирдің концентрациясын арттыруы мүмкін. Ламивудинмен байланысты өзара әрекеттесулер Метаболизмнің шектеулі болуы және плазма ақуыздарымен байланысуы және бүйректің толық клиренсі салдарынан метаболизмдік өзара әрекеттесу ықтималдығы төмен. 160 мг/800 мг триметопримді/сульфаметоксазолды қабылдау триметоприм компонентіне байланысты ламивудин экспозициясының ұлғаюына әкеледі; сульфаметоксазол компоненті өзара әрекеттеспеген. Алайда, егер пациентте бүйрек жеткіліксіздігі болмаса, ламивудин дозасын түзету қажет емес. Ламивудин триметопримнің немесе сульфаметоксазолдың фармакокинетикасына әсер етпейді. Бір мезгілде қолдану қажет болған жағдайда пациенттер клиникалық бақылауда болуы тиіс. Pneumocystis jirovecii (PCP) туындаған пневмонияны және токсоплазмозды емдеу үшін ко-тримоксазолдың жоғары дозалары бар ламивудинді бір мезгілде қолданудан аулақ болу керек. Бір мезгілде қабылданатын басқа дәрілік препараттармен өзара әрекеттесу мүмкіндігін ескеру керек, әсіресе егер негізгі шығарылу жолы органикалық катиондық тасымалдау жүйесі арқылы белсенді бүйрек секрециясы болып табылса, мысалы, триметоприм. Басқа дәрілік заттар (мысалы, ранитидин, циметидин) осы механизм бойынша ішінара ғана шығарылады және ламивудинмен өзара әрекеттеспейді. Нуклеозидтердің аналогтары (мысалы, диданозин), зидовудин сияқты, осы механизм бойынша шығарылмайды және ламивудинмен өзара әрекеттесуі екіталай. Ламивудинмен қабылдаған кезде зидовудин үшін Cmax дәрілік затының ең жоғары концентрациясының шамалы ұлғаюы байқалды, алайда жалпы жиынтық концентрациясы (AUC) айтарлықтай өзгерген жоқ. Зидовудин ламивудиннің фармакокинетикасына әсер етпейді. Ұқсастығына байланысты Телатриді цитидиннің басқа аналогтарымен, мысалы, эмтрицитабинмен бір мезгілде тағайындауға болмайды. Сонымен қатар, Телатриді құрамында ламивудин бар басқа дәрілік заттармен бірге қабылдауға болмайды. Кейбір клиникалық деректер сонымен қатар ламивудин мен кладрибин арасындағы мүмкін болатын өзара әрекеттесуді растайды. Сондықтан ламивудинді кладрибинмен бір мезгілде қолдану ұсынылмайды. Ламивудин метаболизмі CYP3A-ны қамтымайды, бұл осы жүйемен метаболизденетін дәрілік препараттармен (мысалы, ИП) өзара әрекеттесуді екіталай етеді. Ламивудиннің пероральді ерітіндісінің 300 мг бір реттік дозасымен сорбитол ерітіндісін (3,2 г, 10,2 г, 13,4 г) бір мезгілде қолдану ламивудин экспозициясының дозаға тәуелді төмендеуіне әкелді ИНФЕКЦИЯҒА ҚАРСЫ ДӘРІЛЕР Антиретровирустық дәрілік препараттар Кері транскриптазаның нуклеозидті емес тежегіштері Этравирин протеазаның күшейтілген тежегіштерінсіз/Долутегравир. Этравирин қан плазмасындағы долутегравирдің концентрациясын төмендетті. Ересектерге арналған долутегравирдің ұсынылатын дозасы протеазаның күшейтілген тежегіштерінсіз этравиринмен бір мезгілде қолданғанда күніне екі рет 50 мг құрайды. Балаларға тәулігіне екі рет дене салмағының көрсеткіші негізінде тәуліктік дозаны қабылдау қажет. Интеграза тежегіштеріне төзімді инфекцияны емдеу үшін этравиринді қабылдаған кезде долутегравирді атазанавирмен/ритонавирмен немесе дарунавирмен/ритонавирмен немесе лопинавирмен/ритонавирмен бір мезгілде тағайындау керек. Лопинавир/Ритонавир+Этравирин. Дозаны түзету қажет емес. Лопинавир/Ритонавир+Тенофовир дизопроксилі. Дозаны түзету қажет емес. Дарунавир/Ритонавир+Этравирин/Долутегравир. Дозаны түзету қажет. Эфавиренз/Долутегравир. Ересектерге арналған долутегравирдің ұсынылатын дозасы эфавирензбен бір мезгілде қолданғанда күніне екі рет 50 мг құрайды. Балаларға тәулігіне екі рет дене салмағының көрсеткіші негізінде тәуліктік дозаны қабылдау қажет. Интеграза тежегіштеріне төзімді инфекция кезінде эфавирензді қамтымайтын баламалы біріктірілімдерді қарастыру керек. Невирапин/Долутегравир. Ересектерге арналған долутегравирдің ұсынылатын дозасы невирапинмен бір мезгілде қолданғанда күніне екі рет 50 мг құрайды. Балаларға тәулігіне екі рет дене салмағының көрсеткіші негізінде тәуліктік дозаны қабылдау қажет. Интеграза тежегіштеріне төзімді инфекция кезінде невирапинді қамтымайтын баламалы біріктірілімдерді қарастырған жөн. Рилпивирин/Долутегравир. Дозаны түзету қажет емес. Кері транскриптазаның нуклеозидті тежегіштері (КТНТ) Эмтрицитабин/Ламивудин. Телатри эмтрицитабин мен ламивудин арасындағы ұқсастыққа, демек, күтілетін қосымша уыттылыққа және тиімділікте артықшылықтың болмауына байланысты бір уақытта қабылдауға болмайды. Диданозин/Тенофовир дизопроксилі. Диданозинмен байланысты жағымсыз әсерлердің пайда болу қаупі артады (мысалы, панкреатит, сүт қышқылы ацидозы), ал CD4 жасушаларының саны бір уақытта қабылданған кезде айтарлықтай төмендеуі мүмкін. сондай-ақ, бірнеше түрлі антиретровирустық біріктірілген схемалар шеңберінде тенофовир дизопроксилімен бірге тағайындалатын диданозинді 250 мг дозада қабылдау вирусологиялық сәтсіздіктің жоғары жиілігіне алып келді. Телатри мен диданозинді бір мезгілде қолдану ұсынылмайды. Адефовир дипивоксилі/Тенофовир дизопроксилі. Тенофовир дизопроксилін адефовир дипивоксилімен бір мезгілде тағайындауға болмайды. Энтекавир/Тенофовир дизопроксилі. Тенофовир дизопроксилін энтекавирмен бір мезгілде қолданғанда клиникалық маңызды фармакокинетикалық өзара әрекеттесулер байқалған жоқ. Протеаза тежегіштері (ПТ) Атазанавир/Долутегравир. Долутегравирдің дозасы атазанавирмен біріктірілімде күніне екі рет 50 мг аспауы тиіс, себебі деректер жоқ. Атазанавир/тенофовир дизопроксилі. Атазанавир мен Телатриді бір мезгілде қолданғанда атазанавирдің дозасы күніне бір рет 300 мг, ритонавирмен бірге күніне бір рет 100 мг құрауы тиіс («ритонавир - күшейтілген»). Атазанавир+Ритонавир/Долутегравир. Дозаны түзету қажет емес. Долутегравирдің дозасы атазанавирмен біріктірілімде күніне екі рет 50 мг аспауы тиіс, себебі деректер жоқ. Атазанавир+Ритонавир/Тенофовир дизопроксилі. Тенофовирге жоғары әсер ету бүйрек функциясының бұзылуын қоса алғанда, тенофовирді қабылдау аясында жағымсыз құбылыстардың дамуын күшейтуі мүмкін. Бүйрек функциясын мұқият бақылау керек. Типранавир+Ритонавир/Долутегравир. Ересектерге арналған долутегравирдің ұсынылатын дозасы типранавирмен/ ритонавирмен бір мезгілде қолданғанда күніне екі рет 50 мг құрайды. Балаларға тәулігіне екі рет дене салмағының көрсеткіші негізінде тәуліктік дозаны қабылдау қажет. Интеграза тежегіштеріне төзімді инфекция кезінде невирапинді қамтымайтын баламалы біріктірілімдерді қарастырған жөн. Фосампренавир+Ритонавир/Долутегравир. Интеграза класына төзімділік болмаған кезде дозаны түзету талап етілмейді. Интеграза тежегіштеріне төзімді инфекциялар үшін фосампренавир/ритонавир қоспайтын баламалы біріктірілімдерді қарастырған жөн. Дарунавир+Ритонавир/Долутегравир. Дозаны түзету қажет емес. Дарунавир+Ритонавир/Тенофовир дизопроксилі. Тенофовирге жоғары әсер ету бүйрек функциясының бұзылуын қоса алғанда, тенофовирді қабылдау аясында жағымсыз құбылыстардың дамуын күшейтуі мүмкін. Бүйрек функциясын мұқият бақылау керек. Лопинавир+Ритонавир/Долутегравир. Дозаны түзету қажет емес. Лопинавир+Ритонавир/Тенофовир дизопроксилі. Тенофовирге жоғары әсер ету бүйрек функциясының бұзылуын қоса алғанда, тенофовирді қабылдау аясында жағымсыз құбылыстардың дамуын күшейтуі мүмкін. Бүйрек функциясын мұқият бақылау керек. С гепатитіне қарсы вирусқа қарсы препараттар Даклатасвир/Долутегравир. Дозаны түзету қажет емес. Даклатасвир/Тенофовир дизопроксилі. Дозаны түзету қажет емес. Софосбувир/Тенофовир дизопроксилі. Софосбувир мен Телатри бір мезгілде қолданған кезде Софосбувир немесе Телатри дозасын түзету талап етілмейді. Мүмкіндігінше құрамында сорбит немесе осмостық әсер ететін басқа да полиспирттер немесе моносахаридті спирттер (мысалы, ксилит, маннит, лактит, мальтит) бар дәрілік заттармен Телатриді бірлесіп тұрақты қабылдаудан аулақ болыңыз. Егер препаратты бір мезгілде тұрақты қабылдаудан аулақ болу мүмкін болмаса, АИТВ-1 вирустық жүктемесін жиі бақылау мүмкіндігін қарастырыңыз. Тенофовирмен байланысты өзара әрекеттесулер Тенофовир негізінен бүйрекпен шығарылатындықтан, тенофовир дизопроксилін бүйрек функциясын төмендететін немесе hOAT 1, hOAT 3 немесе MRP 4 (мысалы, цидофовир) тасымалдау ақуыздары арқылы белсенді өзекшелік секрециясы үшін бәсекелесетін препараттармен бір мезгілде қабылдау қан сарысуындағы тенофовирдің концентрациясын немесе бірге қабылданатын препараттарды немесе екі препаратты да арттыруы мүмкін. Нефроуытты дәрілік затпен бір мезгілде қолданғанда тенофовир дизопроксилін қолданудан аулақ болған жөн. Мысалдарға жоғары дозалар немесе қабынуға қарсы стероидты емес бірнеше препараттар, аминогликозидтер, амфотерицин В, фоскарнет, ганцикловир, пентамидин, ванкомицин, цидофовир және интерлейкин-2 жатады, бірақ олармен шектелмейді. Такролимус бүйрек функциясына әсер етуі мүмкін екенін ескере отырып, тенофовирмен дизопроксилмен бір мезгілде қолданғанда мұқият мониторинг жүргізу ұсынылады. Телатриді құрамында мыналар бар басқа дәрілік заттармен бірге қабылдауға болмайды: - тенофовир дизопроксилі - тенофовир алафенамиді - адефовир дипивоксилі - диданозин Өзара әрекеттесу кестесі Телатри мен бір мезгілде қолданылатын препараттар арасындағы өзара әрекеттесу мынадай кестеде келтірілген (ұлғаю «↑», «↓» ретінде төмендеу, «↓» ретінде өзгерістердің болмауы, «AUC» ретінде уақыт бойынша концентрацияның тәуелділік қисығының астындағы аудан, «Cmax» ретінде ең жоғары байқалатын шоғырлану, «Cτ» ретінде дозалау аралығының соңындағы концентрация). Ледипасвир/Софосбувир+Долутегравир+Тенофовир дизопроксилі (+Эмтрицитабин). Ледипасвирді/ софосбувирді Телатримен бір мезгілде қабылдайтын пациенттерде тенофовирмен байланысты жағымсыз реакцияларға мониторинг жүргізіңіз. Бүйрек функциясын мұқият бақылау керек. Софосбувир/Велпатасвир+Тенофовир дизопроксилі. Софосбувир/велпатасвир тенофовир экспозициясын ұлғайтады (P-gp тежелуі). Тенофовир дизопроксилінің софосбувирмен/велпатасвирмен және фармакокинетикалық күшейткішпен (мысалы, ритонавирмен немесе кобицистатпен) қолдану кезіндегі қауіпсіздігі белгіленбеген күшейткіш белгіленбеген. Тенофовир дизопроксилі мен софосбувирді/велпатасвирді бір мезгілде алатын пациенттер тенофовир дизопроксилімен байланысты жағымсыз реакциялар тұрғысынан бақылауда болуы тиіс. Софосбувир/Велпатасвир/Воксилапревир+Тенофовирдизопроксил+Эмтрицитабион+Дарунавир/Ритонавир. Софосбувир/велпатасвир/воксилапревир тенофовирдің экспозициясын (P-gp тежелуі) арттырады. Тенофовир дизопроксилінің софосбувирмен/велпатасвирмен/воксилапревирмен және фармакокинетикалық күшейткішпен (мысалы, ритонавирмен немесе кобицистатпен) қолдану кезіндегі қауіпсіздігі белгіленбеген. Тенофовир дизопроксилін және софосбувирді/ велпатасвирді /воксилапревирді бір мезгілде алатын пациенттер тенофовир дизопроксилімен байланысты жағымсыз реакциялардың дамуы тұрғысынан бақылауда болуы тиіс. Антибиотиктер Рифампицин/Долутегравир. Ересектерге арналған долутегравирдің ұсынылатын дозасы рифампицинмен бір мезгілде қолданғанда күніне екі рет 50 мг құрайды. Балаларға тәулігіне екі рет дене салмағының көрсеткіші негізінде тәуліктік дозаны қабылдау қажет. Интеграза тежегіштеріне төзімді инфекция кезінде долутегравир мен рифампицинді бір мезгілде қолданудан аулақ болу керек. Рифабутин/Долутегравир. Дозаны түзету қажет емес. Зеңге қарсы препараттар Флуконазол/Итраконазол/Кетоконазол/Позаконазол/Вориконазол. Теориялық пайымдауларға сүйене отырып, долутегравирмен, тенофовир дизопроксилімен немесе ламивудинмен өзара әрекеттесу күтілмейді. Эпилепсияға қарсы препараттар Карбамазепин/Долутегравир. Ересектерге арналған долутегравирдің ұсынылатын дозасы карбамазепинмен бір мезгілде қабылдағанда күніне екі рет 50 мг құрайды. Балаларға тәулігіне екі рет дене салмағының көрсеткіші негізінде тәуліктік дозаны қабылдау қажет. Карбамазепиннің баламалы препараттарын интеграза тежегіштеріне төзімді инфекциясы бар пациенттерде қолдану керек. Окскарбазепин/Долутегравир. Фенитоин/Долутегравир. Фенобарбитал/Долутегравир. Ересектерге арналған долутегравирдің ұсынылатын дозасы осы ферменттер индукторларымен бір мезгілде қолданғанда күніне екі рет 50 мг құрайды. Балаларға тәулігіне екі рет дене салмағының көрсеткіші негізінде тәуліктік дозаны қабылдау қажет. Ферменттердің индукторлары болып табылмайтын баламалы препараттарды интеграза тежегіштеріне төзімді инфекциясы бар пациенттерде қолдану керек. Аритмияға қарсы препараттар Дофетилид/Долутегравир. Долутегравир мен дофетилидті бір мезгілде қолдану допетилидтің жоғары концентрациясынан туындаған өмірге қауіп төндіретін уыттылыққа байланысты қарсы көрсетілімді. Антацидтер және тағамдық қоспалар Құрамында магний немесе алюминий/долутегравир бар антацид. Магний - немесе құрамында алюминий бар антацидтерді долутегравирді қабылдаудан бөлек қабылдау керек (қабылдаудан кейін кемінде 2 сағаттан кейін немесе қабылдауға дейін 6 сағат бұрын). Кальций қоспалары/Долутегравир. Темір қоспалары/Долутегравир. Поливитаминдер/Долутегравир. Кальций, темір немесе поливитаминдердің тағамдық қоспаларын долутегравирден бөлек қабылдау керек (қабылдаудан кейін кемінде 2 сағаттан кейін немесе 6 сағат бұрын). Диабетке қарсы дәрілер Метформин/Долутегравир. Долутегравирді метформинмен бір мезгілде қабылдаудың басында және тоқтатқан кезде гликемиялық бақылауды ұстап тұру үшін метформиннің дозасын түзету мүмкіндігін қарастыру керек. Орташа бүйрек жеткіліксіздігі бар пациенттерде метформин концентрациясының жоғарылауына байланысты бүйректің орташа жеткіліксіздігіне шалдыққан пациенттерде лактоацидоздың даму қаупі жоғарылайтындықтан долутегравирмен бір мезгілде қолданған кезде метформин дозасын түзету мүмкіндігін қарастыру керек. Контрацептивтер Этинилэстрадиол және норелгестромин/Долутегравир. Долутегравир лютеиндеуші гормонына, фолликулостимуляциялайтын гормон мен прогестеронға фармакодинамикалық әсер етпеді. Долутегравирмен бір мезгілде қолданғанда пероральді контрацептивтердің дозасын түзету талап етілмейді. Кортикостероидтар Преднизон/Долутегравир. Дозаны түзету қажет емес. Дәрілік заттарды теріс пайдалану Метадон/Долутегравир. Дозаны түзету қажет емес. Өсімдік тектес препараттар Шайқурай/Долутегравир. Ересектерге арналған долутегравирдің ұсынылатын дозасы шайқураймен бірге қабылдаған кезде күніне екі рет 50 мг құрайды. Балаларға тәулігіне екі рет дене салмағының көрсеткіші негізінде тәуліктік дозаны қабылдау қажет. Шайқурайдың баламалы препараттарын интеграза тежегіштеріне төзімді инфекциясы бар пациенттерде қолдану керек.

Сақтау мерзімі 3 жыл Жарамдылық мерзімі өткеннен кейін қолдануға болмайды! Сақтау шарттары Жарықтан қорғалған жерде 30°С-ден аспайтын температурада сақтау керек. Балалардың қолы жетпейтін жерде сақтау керек!