Пайдалану бойынша шектеулер
Таблетка түріндегі ТЕЛДАЙ препаратын интеграза тежегіштеріне (integrase strand transfer inhibitor, INSTI) резистенттілік болған кезде пайдалану INSTI базалық алмастырулар саны мен түріне негізделуі тиіс.
Интеграза тежегіштеріне резистенттілік болған кезде 50 мг-ден таблетка түріндегі ТЕЛДАЙ препаратын күніне екі рет қолдану туралы шешімді бұл ретте ТЕЛДАЙ препаратының Т66А, L74I/M, E138A/K/T, G140S/A/C, Y143R/C/H, E157Q, G163S/E/K/Q немесе G193E/R учаскелеріндегі Q148 + ≥ 2 қайталама мутациялар қоса жүретін вирустық штаммдарға қатысты белсенділігі айтарлықтай төмендейтінін ескере отырып шешім қабылдау қажет
Долутегравир
Аса жоғары сезімталдық реакциялары
Долутегравирді қабылдау кезінде аса жоғары сезімталдық реакцияларының дамуы туралы хабарланды, олар бөртпемен, жүйелі бұзылулармен, кейде бауырдың ауыр реакцияларын қоса, ағзалардың дисфункциясымен сипатталды. Мұндай реакциялар клиникалық зерттеулердің 3-фазасында долутегравир қабылдаған адамдардың 1% - дан азында байқалды. Аса жоғары сезімталдық белгілері немесе симптомдары (жедел бөртпе немесе қызбамен бөртпе, жалпы дімкәстану, әлсіздік, бұлшықеттің немесе буынның ауыруы, күлдіреуіктің пайда болуы немесе терінің қабыршақтануы, ауыз қуысында күлдіреуіктің немесе зақымданудың пайда болуы, конъюнктивит, беттің ісінуі, гепатит, эозинофилия, ангионевроздық ісіну, тыныс алудың тарылуын қоса, бірақ олармен шектелмей) пайда болған кезде долутегравирді және осындай реакцияларды туындатуы мүмкін басқа да дәрілік препараттарды қабылдауды дереу тоқтату қажет. Клиникалық статусты, оның ішінде бауыр аминотрансферазаларының көрсеткіштерін бақылаған жөн және лайықты ем тағайындау керек. Таблеткалар түріндегі долутегравирді, ламивудинді және тенофовир дизопроксил фумаратын немесе осындай жағдайларға әкелетін басқа препараттарды қабылдауды тоқтату кезіндегі кідіру жоғары сезімталдық реакцияларының дамуы басталғаннан кейін өмірге қауіп төндіретін реакциялардың дамуына әкеп соғуы мүмкін. Долутегравирді бұрыннан долутегравирге жоғары сезімталдық реакциясы байқалған пациенттерге қолдануға болмайды.
В немесе С гепатитімен қатарлас инфекция жұқтырған пациенттердегі бауыр сарысуларының биохимиясына әсері
В немесе С гепатитімен қатарлас ауруға шалдыққан пациенттер долутегравирді қабылдаған жағдайда нашарлау қаупі жоғары топта немесе трансаминазалар деңгейінің жоғарылауы дамыған топта болуы мүмкін. Кейбір жағдайларда трансаминазалар деңгейінің жоғарылауы иммунитетті реактивациялау синдромымен немесе гепатиттен емделу тоқтаған жағдайда В гепатитінің ішінара реактивациясымен сәйкес келді.
В және С гепатиті сияқты қатарлас ауруларға шалдыққан пациенттер үшін емдеуді бастар алдында тиісті зертханалық сынақтар жүргізу, сондай-ақ долутегравирді пайдалана отырып емдеу кезінде гепатоуыттылықты қадағалау ұсынылады.
Майдың қайта таралуы
Орталықтық семіру, дорсоцервикальді семіздіктің дамуын («өгіз өркеш»), шеткері жүдеуді, беттің жүдеуін, кеуде ұлғаюын және «кушингоидты бет-әлпетті» қоса, денедегі майдың қайта таралуы/жинақталуы антиретровирустық препараттарды қабылдаған пациенттерде байқалды. Қазіргі уақытта бұл құбылыстардың механизмдері мен ұзақ мерзімді салдары белгісіз. Себепті байланысы анықталмаған.
Иммунитетті реактивациялау синдромы
Иммунитетті реактивациялау синдромы долутегравирді қоса алғанда, біріктірілген ретровирусқа қарсы ем қабылдаған пациенттерде байқалды. Біріктірілген ретровирусқа қарсы емдеудің бастапқы фазасы кезінде иммундық жүйелері нәтижесінде одан әрі бағалау және емдеуді қажет етуі мүмкін, қабыну реакцияларын симптомсыз немесе қалдық оппортунистік инфекцияларға (мысалы, Mycobacterium avium, цитомегаловирустық инфекциялар, пневмония Pneumocystis jirovecii [РСР], немесе туберкулез) өзгерте алатын пациенттер.
Аутоиммундық бұзылулар (мысалы, базедов ауруы, полимиозит және Гийен-Барре синдромы) иммунитетті реактивациялау кезінде де байқалды; дегенмен, олардың басталу уақыты өте кең ауқымда өзгереді және мұндай құбылыстар емдеу басталғаннан кейін бірнеше айдан соң пайда болуы мүмкін.
Ламивудин
Сүтқышқылды ацидоз және стеатозбен ауыр гепатомегалия
Сүтқышқылды ацидоз және өлім жағдайларын қоса алғанда, стеатозбен ауыр гепатомегалия нуклеозид аналогтары мен ретровирусқа қарсы басқа препараттарды пайдалану кезінде байқалды. Мұндай жағдайлардың көпшілігі әйелдерде байқалды. Семіздік пен ұзартылған нуклеозидтер қауіп факторлары болуы мүмкін. Бауыр ауруларының даму қаупінің факторлары белгілі пациенттерге ламивудинді тағайындағанда сақтық таныту керек; алайда, мұндай асқынулардың жағдайлары белгілі қауіп факторлары жоқ пациенттерде де байқалды. Егер пациентте сүтқышқылды ацидозды немесе айқын гепатоуыттылықты көрсететін клиникалық немесе зертханалық белгілер дамыған жағдайда ламивудин қолданылатын емдеуді тоқтата тұру керек (бұл белгілерге трансаминазалар деңгейінің айқын жоғарылауы болмаса да, гепатомегалия мен стеатоз жатады).
В гепатиті вирусының қатарлас инфекциясын жұқтырған пациенттер
Гепатитті емдеуден кейінгі асқынулар
Гепатиттің өршуінің клиникалық және зертханалық дәлелдері ламивудин қабылдауды тоқтатқаннан кейін байқалды. Бұл өршулер негізінен сарысудағы аланинаминотрансфераза деңгейінің жоғарылауымен, сондай-ақ В гепатиті вирусының ДНҚ қайталама пайда болу есебінен анықталды.
Осы жағдайлардың көпшілігі өздігінен басылғанына қарамастан, кейбір жағдайларда өліммен аяқталған жағдайлар да байқалды. Осыған ұқсас жағдайлар АИТВ-1 және В гепатиті вирусын жұқтырған пациенттерде ламивудин қолданылмаған емдеу түріне ламивудинді қолдана отырып, АИТВ-1 вирусын емдеу түрін өзгерткеннен кейін постмаркетингтік тәжірибеде тіркелді. Ламивудин қабылдауды тоқтатумен себепті байланыс белгісіз болып табылады. Пациенттерді емдеуді тоқтатқаннан кейін кем дегенде бірнеше ай бойы клиникалық және зертханалық белгілерге мұқият бақылау керек.
Құрамында ламивудин бар препараттар арасындағы маңызды айырмашылықтар
Оральді қолдануға арналған ламивудин таблеткалары мен ерітінділерінің құрамында В гепатиті вирусына қарсы оральді қолдануға арналған ламивудин таблеткалары мен ерітінділеріне қарағанда әсер етуші заттың дозасы (ламивудиннің) анағұрлым жоғары. В гепатиті вирусына қарсы қолданылатын ламивудин созылмалы В гепатитіне шалдыққан пациенттер үшін әзірленді. В гепатиті вирусына арналған ламивудиндегі ламивудиннің дозалануы мен тұжырымдамасы АИТВ-1 вирусы мен қатарлас В гепатиті вирусын жұқтырған пациенттер үшін қолданылмайды. Ламивудиннің қауіпсіздігі мен тиімділігі АИТВ-1 вирусын және қатарлас В гепатиті вирусын жұқтырған созылмалы В гепатитіне шалдыққан пациенттерді емдеу үшін анықталған жоқ. Егер В гепатиті вирусына арналған ламивудин қолданылған емдеу АИТВ-1 вирусы диагноз қойылмаған немесе инфекциясы емделмеген пациентке тағайындалса, субтерапиялық дозалар мен АИТВ-1 вирусын емдеуге арналған монотерапияның жарамсыздығы себебінен АИТВ-1 вирусы резистенттілігінің тез дамуы ықтимал. Егер ламивудинді АИТВ-1 вирусын және В гепатиті вирусын қатарлас жұқтырған пациенттерге тағайындау туралы шешім қабылданса, біріктірілген емдеудің қолайлы түрі ретінде оральді қолдануға арналған ламивудин таблеткалары мен ерітінділері немесе құрамында ламивудиннің анағұрлым жоғары дозалары бар басқа препараттар қолданылуы керек.
Ламивудинге резистентті В гепатиті вирусының пайда болуы
Ламивудиннің қауіпсіздігі мен тиімділігі АИТВ-1 вирусын және В гепатиті вирусын бір мезгілде жұқтырған пациенттерде созылмалы В гепатитін емдеу үшін анықталған жоқ. Ламивудинге резистенттілікпен байланысты В гепатиті вирусы нұсқаларының пайда болуы, сондай-ақ В гепатиті вирусының қатарлас инфекциясы болған кезде ламивудин қолданылған ретровирусқа қарсы ем алған АИТВ-1 пациенттерінде де байқалды.
Интерферон мен рибавиринді қолдануға негізделген емдеу типтерінде қолдану
In vitro зерттеулері рибавирин ламивудин сияқты нуклеозидтің пиримидиндік аналогтарының фосфорлануын төмендетуі мүмкін екенін көрсетті. АИТВ-1 вирусын/адам гепатиті вирусын қатарлас жұқтырған пациенттерде ламивудинмен рибавиринді қатар қабылдағанда фармакокинетикалық немесе фармакодинамикалық өзара әрекеттесудің (мысалы, АИТВ-1 вирусын/В гепатиті вирусын басудан айырылу) ешқандай дәлелі байқалмағанымен, АИТВ-1 вирусымен/адам гепатиті вирусы қатар жұқтырған пациенттерде АИТВ-1-ден біріктірілген ретровирусқа қарсы ем қабылдаған және интерферон альфа рибавиринмен бірге немесе онсыз, бауыр декомпенсациясының жағдайлары (кейде өліммен аяқталған) байқалды.
Ламивудинмен біріктіріп рибавиринмен немесе онсыз интерферон альфаны қабылдайтын пациенттер емдеумен байланысты уытты реакциялар, әсіресе бауыр декомпенсациясы тұрғысынан мұқият бақылануы тиіс. Ламивудин қабылдауды тоқтатуды клиникалық талапқа сай әдіс ретінде қарастыруға болады. Егер бауыр декомпенсациясын қоса алғанда, клиникалық уыттылықтың өршуі байқалса, дозаны төмендету немесе интерферон альфаны, рибавиринді немесе екі препаратты қабылдауды тоқтату да қарастырылуы мүмкін (мысалы, Чайлд-Пью жіктеуі бойынша 6-дан астам).
Панкреатит
Ретровирусқа қарсы нуклеозидтердің әсер ету, панкреатит немесе сырқатнамада панкреатиттің даму қаупінің басқа маңызды факторларының әсер ету жағдайлары бар балаларда ламивудинді сақтықпен қолдану керек. Егер панкреатиттің дамуын болжайтын клиникалық белгілер, симптомдар немесе зертханалық ауытқулар байқалса, ламивудинді қабылдау дереу тоқтатылуы тиіс.
Иммунитетті реактивациялау синдромы
Иммунитетті реактивациялау синдромы құрамында ламивудин бар біріктірілген ретровирусқа қарсы ем қабылдаған пациенттерде байқалды. Біріктірілген ретровирусқа қарсы емдеудің бастапқы фазасы кезінде иммундық жүйелердің реакциялары баяу ағымды немесе қалдық оппортунистік инфекцияларға деген қабыну реакцияларына әкеп соғуы мүмкін пациенттер (мысалы, Mycobacterium avium, цитомегаловирустық инфекциялар, пневмония Pneumocystis jirovecii [РСР] немесе туберкулез) нәтижесінде одан әрі бағалау және емдеу қажет болуы мүмкін.
Аутоиммундық бұзылулар (мысалы, базедов ауруы, полимиозит және Гийен-Барре синдромы) иммунитетті реактивациялау кезінде де байқалды; дегенмен, дамуға дейінгі уақыт әр түрлі болды; даму емдеу басталғаннан кейін бірнеше айдан соң пайда болуы мүмкін.
Майдың қайта таралуы
Орталықтық семіру, дорсоцервикальді семіздіктің дамуын («өгіз өркеш»), шеткері жүдеуді, беттің жүдеуін, кеуденің ұлғаюын және «кушингоидты бет-әлпетті» қоса, денедегі майдың қайта таралуы/жинақталуы антиретровирустық препараттарды қабылдаған пациенттерде байқалды. Қазіргі уақытта бұл құбылыстардың механизмдері мен ұзақ мерзімді салдары белгісіз. Себепті байланысы анықталмаған.
Тенофовир дизопроксил фумараты
Емдеу тоқтатылғаннан кейін гепатиттің өршуі
Тенофовир дизопроксил фумаратын қамтитын В гепатиті вирусына қарсы емді тоқтату гепатиттің ауыр жедел асқынуларымен байланысты болуы мүмкін. В гепатиті вирусын жұқтырған пациенттер тенофовир дизопроксил фумаратын қабылдауды тоқтатқан соң кемінде бірнеше ай бойы емдеуді тоқтатқаннан кейін клиникалық және зертханалық белгілер тұрғысынан мұқият бақылануы тиіс.
Мүмкін болса, В гепатитіне қарсы емдеуді жалғастыру керек.
Бүйрек жеткіліксіздігінің жаңа дамуы немесе нашарлауы
Тенофовир негізінен бүйрекпен шығарылады. Бүйрек жеткіліксіздігі, оның ішінде жедел бүйрек жеткіліксіздігі және Фанкони синдромы (жедел гипофосфатемиямен бүйрек өзекшелерінің дисфункциясы) тенофовир дизопроксил фумаратын қолданғанда байқалды.
Тенофовир дизопроксил фумараты қолданылған емдеу кезінде клиникалық негізделген аралықтарда және емдеуді бастар алдында барлық пациенттерде белгіленген креатинин клиренсіне бағалау жүргізу ұсынылады. Бүйрек жеткіліксіздігі қаупі бар пациенттерде, әсіресе HEPSERA® қабылдаған кезде бүйрекпен проблемалары бұрын байқалған пациенттерде креатинин клиренсіне, сарысудағы фосфордың, несептегі глюкозаның және несептегі протеиндердің мөлшеріне және емдеу кезінде мезгіл-мезгіл тенофовир дизопроксил фумаратын қолдана отырып, бағалау жүргізу ұсынылады.
Тенофовир дизопроксил фумаратын қабылдау аралығын түзету және бүйрек функциясының мұқият мониторингі креатинин клиренсі 50 мл/мин-нан кем барлық пациенттер үшін ұсынылады. Дозалау жөніндегі ұсынымдарға сәйкес тенофовир дизопроксил фумаратын қабылдаған бүйрек жеткіліксіздігіне шалдыққан пациенттер үшін қауіпсіздік немесе тиімділік туралы деректер жоқ, сондықтан емдеуде тенофовир дизопроксил фумаратын пайдаланудың әлеуетті пайдасы бүйрек уыттылығының ықтимал қаупіне қарсы бағалануы тиіс.
Тенофовир дизопроксил фумаратын қабылдауды нефроуытты препараттарды (мысалы, жоғары дозаларда немесе қабынуға қарсы стероидты емес препараттардың (ҚҚСП)) көп мөлшерінде қатарлас немесе жақында қолданған жағдайда болдырмау керек. Жоғары дозаларды немесе ҚҚСП көп мөлшерін қабылдау басталғаннан кейін жедел бүйрек жеткіліксіздігі жағдайлары тенофовир дизопроксил фумаратын қабылдау кезінде жағдайы тұрақты, бүйрек жеткіліксіздігінің даму қаупі факторлары бар АИТВ жұқтырған пациенттерде байқалды. Кейбір пациенттерге ауруханаға жатқызу және бүйректік орын басу ему қажет болды. Бүйрек жеткіліксіздігінің даму қаупі бар пациенттерде қажет болса, ҚҚСП баламаларын қарау керек.
Сүйектердің тұрақты немесе өршімелі ауыруы, аяқ-қолдың ауыруы, сынықтар және/немесе бұлшықеттердің ауыруы немесе әлсіздігі проксимальді ренальді тубулопатияның көріністері болуы мүмкін және қауіп факторлары бар пациенттерде бүйрек функциясы дереу бағалануы тиіс.
Сүтқышқылды ацидоз және стеатозбен ауыр гепатомегалия
Өліммен аяқталған жағдайларды қоса алғанда, сүтқышқылды ацидоз және стеатозбен ауыр гепатомегалия нуклеозид аналогтары мен тенофовир дизопроксил фумаратын қоса алғанда, басқа да ретровирусқа қарсы препараттарды жеке немесе басқа ретровирусқа қарсы препараттармен біріктірілімде пайдалану кезінде байқалды.
Егер пациентте сүтқышқылды ацидозды немесе айқын гепатоуыттылықты көрсететін клиникалық немесе зертханалық белгілер дамыса (бұл белгілерге трансаминазалар деңгейінің айқын жоғарылауы болмаса да, гепатомегалия мен стеатоз жатады) тенофовир дизопроксил фумараты қолданылатын емдеуді уақытша тоқтату керек.
Басқа препараттармен қатарлас қабылдау
Тенофовир дизопроксил фумаратын ATRIPLA, COMPLERA, DESCOVY, GENVOYA, ODEFSEY, STRIBILD, TRUVADA немесе VEMLIDY қоса алғанда, құрамында тенофовир дизопроксил фумараты немесе тенофовир алафенамиді бар басқа дәрілік препараттармен бірге пайдалануға болмайды. Тенофовир дизопроксил фумаратын HEPSERA-мен (адефовир дипивоксилі) біріктіріп қабылдауға болмайды.
АИТВ-1 вирусын және В гепатиті вирусын қатар жұқтырған пациенттер
АИТВ-1-ге резистенттіліктің даму қаупі себебінен тенофовир дизопроксил фумаратын АИТВ-1 вирусын және В гепатиті вирусын қатар жұқтырған пациенттерде тек тиісті ретровирусқа қарсы біріктірілген ем бөлігі түрінде ғана пайдалану керек.
АИТВ-1 антиденелеріне тестілеу В гепатиті вирусын жұқтырған барлық пациенттерге тенофовир дизопроксил фумаратын қабылдауды бастамас бұрын ұсынылады. Сондай-ақ, АИТВ-1 бар барлық пациенттер тенофовир дизопроксил фумаратын қабылдау алдында созылмалы В гепатитінің бар болуына тестілеуден өту ұсынылады.
Сүйекке әсер ету.
Сүйек тіндерінің минералды тығыздығы:
АИТВ-1 инфекциясын жұқтырған ересек пациенттерге жүргізілген клиникалық зерттеулерде тенофовир дизопроксил фумаратын сүйек тіндерінің минералды тығыздығының төмендеуі аздап үдегенін, сондай-ақ сүйек метаболизмінің биохимиялық маркерлерінің санының артуымен байланысты көрсетті, бұл аналогтармен салыстырғанда сүйек қалпына келуінің артқанын көрсетеді. Қан сарысуындағы паратироидты гормондарының деңгейі және 1,25 D дәрумені де тенофовир дизопроксил фумаратын қабылдаған адамдарда жоғары болды.
Балалар мен жасөспірімдерде тенофовир дизопроксил фумаратын бағалау бойынша клиникалық зерттеулер жүргізілді. Қалыпты жағдайда сүйектердің минералды тығыздығының тез артуы байқалды. АИТВ-1 жұқтырған 2 жастан 18 жасқа дейінгі пациенттерде сүйектерге әсер ересек пациенттерде байқалғанға ұқсас болды және сүйек қалпына келтірудің жоғарылағанын көрсетеді. Дененің сүйек тінінің минералды тығыздығының жалпы жиынтығы бақылау топтарымен салыстырғанда тенофовир дизопроксил фумаратын қабылдаған АИТВ-1 жұқтырған балаларда аз болды. Осындай үрдістер созылмалы В гепатитіне шалдыққан 12 жастан 18 жасқа дейінгі жасөспірімдерде байқалды. Балаларға арналған барлық зерттеулерде қаңқа бұлшықеттерінің дамуы (биіктігі) өзгеріссіз қалды.
Тенофовир дизопроксил фумаратын қабылдаумен байланысты сүйек тінінің минералды тығыздығындағы және биохимиялық маркерлердегі өзгерістердің сүйектердің ұзақ мерзімді саулығына әсері және болашақта сынықтардың пайда болу қаупі белгісіз болып табылады. Сүйек тінінің минералды тығыздығын бағалауды ересектер мен сүйектердің патологиялық сынуы немесе остеопороздың немесе сүйек массасының жоғалуының басқа қауіп факторлары бар балалар үшін қарастырған жөн. Кальций мен D дәруменін қолдану әсері зерттелмегеніне қарамастан, мұндай қосымша қолдану барлық пациенттерге пайда әкелуі мүмкін. Егер сүйек ауытқулары байқалса, тиісті кеңес алу керек.
Минералдану ақаулары:
Проксимальді ренальді тубулопатиямен байланысты сүйектердің жұмсаруы сүйектің ауыруы немесе аяқ-қолдың ауыруы түрінде көрінді және сынуға әкеп соғуы мүмкін, бұл тенофовир дизопроксил фумаратын қолдану кезінде байқалды. Сондай-ақ, проксимальді ренальді тубулопатия жағдайында артралгия, бұлшықет ауыруы немесе әлсіздік жағдайлары байқалды. Құрамында тенофовир дизопроксил фумараты бар препараттарды қабылдау кезінде сүйек немесе бұлшықет симптомдарының өршуі немесе тұрақты түрінде байқалатын бүйрек дисфункциясы қаупі бар пациенттерде проксимальді ренальді тубулопатияның салдарынан гипофосфатемияның даму және сүйектердің жұмсару мүмкіндігін ескеру керек.
Иммунитетті реактивациялау синдромы
Иммунитетті реактивациялау синдромы құрамында тенофовир дизопроксил фумараты бар біріктірілген ретровирусқа қарсы ем қабылдаған АИТВ жұқтырған пациенттерде байқалды. Біріктірілген ретровирусқа қарсы емдеудің бастапқы фазасы кезінде иммундық жүйелердің реакциялары баяу ағымды немесе қалдық оппортунистік инфекцияларға деген қабыну реакцияларына әкеп соғуы мүмкін пациенттер (мысалы, Mycobacterium avium, цитомегаловирустық инфекциялар, пневмония Pneumocystis jirovecii [РСР] немесе туберкулез) нәтижесінде одан әрі бағалау және емдеу қажет болуы мүмкін.
Аутоиммундық бұзылулар (мысалы, базедов ауруы, полимиозит және Гийен-Барре синдромы) иммунитеттің реактивация жағдайында да байқалды; дегенмен, дамуға дейінгі уақыт әр түрлі болды; даму емдеу басталғаннан кейін бірнеше айдан соң пайда болуы мүмкін.
Ерте вирологиялық жеткіліксіздік
АИТВ жұқтырған пациенттерге жүргізілген клиникалық зерттеулер кері транскриптазаның тек үш нуклеозидті тежегіші - не кері транскриптазаның нуклеозидті емес тежегішімен немесе АИТВ-1 протеаза тежегішімен біріктірілген кері транскриптазаның екі нуклеозидті тежегіші пайдаланылатын белгілі бір емдеу түрлері, әдетте, үш препараттан тұратын емдеу түрлеріне қарағанда азырақ тиімді болып табылатынын көрсетті. Атап айтқанда, ерте вирологиялық жеткіліксіздік және орын басу резистенттілігі байқалды. Сондықтан үш нуклеозидті тежегішпен емдеу түрлерін сақтықпен қолдану керек.
Тек үш нуклеозидті тежегішті қолдана отырып ем алатын пациенттер мұқият бақылануы тиіс; сондай-ақ олар үшін емдеуді түзету қарастырылуы тиіс.
Арнайы ескертулер
Балалар
12 жасқа дейінгі және дене салмағы 40 кг-нан аз балалардағы қауіпсіздігі мен тиімділігі анықталмаған.
Бала туу әлеуеті сақталған әйелдер
Егер күтілетін пайда шарана үшін ықтимал қауіптен басым болса ғана ТЕЛДАЙ препаратын жүктілік кезінде қолдану керек. Бала туу әлеуеті сақталған әйелдер қабылдау басталғанға дейін жүктілікті тестілеу керек және оларға бүкіл емдеу бойы тиімді контрацепцияны пайдалану ұсынылуы тиіс. Егер жүкті болу жоспарлары болса немесе егер жүктілік ТЕЛДАЙ препаратын қабылдау кезінде бірінші триместрде расталса, басқа антиретровирустық схемаға көшумен салыстырғанда қабылдауды жалғастырудың қауіптері мен артықшылықтарын бағалау және баламалы схемаға көшу мүмкіндігін қарастыру керек.
Жүктілік
Егер ана үшін күтілетін пайда шаранаға төнетін ықтимал қауіптен басым жағдай ғана ТЕЛДАЙ препаратын жүктілік кезінде қолдануға болады.
Бала емізу
АИТВ жұқтырған әйелдерге АИТВ-ның берілуіне жол бермеу үшін ешқандай жағдайда өз балаларын емізбегені жөн.