Тизерцин® таблетки 25 мг

Бір таблетканың құрамында белсенді зат- левомепромазин, 25 мг (33,8 мг левомепромазин малеатына баламалы). қосымша заттар: лактоза моногидраты, картоп крахмалы, микрокристалды целлюлоза, повидон К-25, натрий карбоксиметилкрахмалы (А типі), магний стеараты Қабығы: гипромеллоза, титанның қостотығы (Е 171), диметикон (Е-1049), магний стеараты Сыртқы түрінің, иісінің, дәмінің сипаттамасы Иіссіз, дөңгелек, екі беті шамалы дөңес, ақ түсті қабықпен қапталған таблеткалар.

Психомоторлық қозу және айқын білінетін үрейленумен жедел психоздарда: - шизофренияның жедел ұстамасы - басқа да жедел психоздық жағдайлар Созылмалы психоздар кезінде адъювантты емдеуде: - созылмалы шизофрения - созылмалы елестемелі психоздар

Әсер ету механизмі, фармакодинамикалық әсерлері Тизерцин - фенотиазин туындылары тобынан әлсіз нейролептик - хлорпромазинмен салыстырғанда психомоторлық қызметті тежеудің айқын әсері бар хлорпромазиннің аналогы. Таламустың, гипоталамустың, ретикулярлық формацияның, лимбиялық жүйенің дофаминдік рецепторларына әсер ете отырып, левомепромазин сенсорлық стимуляцияны тежейді. Қозғалыс белсенділігін төмендетеді және күшті седативті әсерге ие. Сонымен қатар, ол басқа нейротрансмиттерлік жүйелердің антагонисті (норадренергиялық, серотонинергиялық, гистаминергиялық және холинергиялық). Сондықтан левомепромазиннің құсуға қарсы, антигистаминдік, антиадренергиялық және антихолинергиялық әсері бар. Экстрапирамидтік жанама әсерлер басқа күшті нейролептиктерге қарағанда аз байқалады. Препарат альфа-адренорецепторлардың күшті антагонисті болып табылады, бірақ әлсіз антихолинергиялық әсерге ие. Левомепромазин ауырсыну шегін арттырады (анальгезиялық тиімділік морфинмен салыстырмалы) және амнезияны тудырады. Анальгетиктердің әсерін күшейту қабілетінің арқасында бұл препарат ауыр жедел және созылмалы ауырсыну синдромында адъювантты терапия үшін қолданыла алады. Ең жоғары ауыруды басатын әсері бұлшықет ішіне енгізгеннен кейін 20-40 минут ішінде дамиды және шамамен 4 сағатқа созылады. Балалар Препаратты балаларда қолдану туралы деректер жоқ.

Дозалау режимі Ересек пациенттер Емдеуді төмен дозалардан бастау керек, оларды кейіннен препараттың жағымдылығына байланысты біртіндеп ұлғайтуға болады. Пациенттің жағдайы жақсарғаннан кейін дозаны демеуші дозаға дейін төмендету керек, оның мөлшері жекелей анықталады. Психоз кезінде ұсынылатын бастапқы доза күн сайын тәулігіне 2 рет 25-50 мг (1-2 таблетка) құрайды. Қажет болған жағдайда бастапқы тәуліктік дозаны 150-250 мг-ге дейін (2-3 қабылдауға) арттыруға болады. Кейіннен, әсеріне байланысты оны демеуші дозаға жеткенге дейін төмендетуге болады. Пациенттердің ерекше топтары Егде жастағы пациенттер Егде жастағы пациенттерге фенотиазин туындыларына жоғары сезімталдық тән. Қабықпен қапталған 25 мг таблеткалар, дозалаудың дәл режиміне кепіл бола алмайтындықтан, егде жастағыларға (65 жастан асқан тұлғалар) бұл препарат ұсынылмайды. Бауыр және бүйрек функциясының жеткіліксіздігі бар пациенттер Бауыр және бүйрек функциясының бұзылуы бар пациенттерде препаратты қолдануға қатысты деректер жоқ, әйтсе де, препаратты ол бауырда метаболизденіп және организмнен бүйрек арқылы шығарылатын болғандықтан ерекше сақтықпен қабылдау керек. Балалар (балалар және 12 жастан асқан жасөспірімдер) Балалар левомепромазиннің гипотензивті және седативті әсеріне өте сезімтал. Қабықпен қапталған 25 мг таблеткалар дозалаудың дәл режиміне кепілдік бермесе де, балалар мен 18 жасқа толмаған жасөспірімдерге бұл препарат ұсынылмайды. Енгізу әдісі мен жолы Ішке қабылдау үшін. Дәрілік препаратты қолдану тәсілін түсіндіру үшін медицина қызметкеріне консультацияға жүгіну бойынша ұсынымдар Егер Сізде осы препаратты пайдалану туралы қосымша сұрақтар туындаса, дәрігерге хабарласыңыз

• белсенді затқа немесе қосымша заттардың кез келгеніне жоғары сезімталдық • гипертензияға қарсы дәрілерді бір мезгілде қабылдау • МАО тежегіштерімен бірге қолдану • келесі препараттармен бір мезгілде қолдану: циталопрам, эсциталопрам, гидроксизин, пиперазин, домперидон • орталық жүйке жүйесінің туғызатын препараттардың (алкоголь, жалпы анестетиктер, ұйықтататын дәрілер) артық қолданылуы • жабық бұрышты глаукома • несеп шығудың іркілуі • Паркинсон ауруы • шашыраңқы склероз • миастения gravis, гемиплегия • декомпенсация сатысындағы жүрек функциясының созылмалы жеткіліксіздігі • бүйрек/бауыр функциясының айқын жеткіліксіздігі • айқын артериялық гипотензия • сүйек кемігі қан түзуінің бәсеңдеуі • порфирия • лактация кезеңі • балалар мен 18 жасқа дейінгі жасөспірімдер, • лактазаның толық тапшылығы, лактоза (галактоза) жақпаушылығы, глюкоза-галактоза мальабсорбциясы.

Жағымсыз реакциялардың түйіндемесі Левомепромазинді қолдану кезінде хабарланған жағымсыз реакциялар ағзалар жүйелерінің класстары бойынша ұсынылған. Жағымсыз реакциялардың жиілігі туралы деректер жоқ. Қан және лимфа жүйесі тарапынан бұзылулар Панцитопения, агранулоцитоз, лейкопения, эозинофилия, тромбоцитопения, эритроциттердің тұнуының жоғары жылдамдығы. Иммундық жүйе тарапынан бұзылулар Анафилактоидты реакциялар, көмейдің ісінуі, шеткергі ісінулер, демікпе. Эндокриндік бұзылулар Фенотиазиндерді ұзақ уақыт қабылдайтын кейбір пациенттерде гипофиз аденомасының дамуы сипатталған, алайда оның осы препараттармен себептік байланысын анықтау үшін қосымша зерттеулер қажет. Метаболизм және тамақтанудың бұзылуы Дене салмағының төмендеуі, дәрумендердің жетіспеушілігі, глюкоза жақпаушылығы, гипергликемия, гипонатриемия, антидиуретикалық гормонның жеткіліксіз секрециясы синдромы. Психикалық бұзылулар Психотикалық симптомдардың реактивациясы, кататония, сананың шатасуы, дезориентация, көру елестері, түсініксіз сөйлеу, ұйқышылдық. Жүйке жүйесі тарапынан бұзылулар Эпилепсиялық ұстамалар, бассүйекішілік қысымның жоғарылауы, экстрапирамидтік симптомдар (дискинезия, дистония, паркинсонизм, опистотонус, гиперрефлексия), тоқтату синдромы, акатизия, "қатерлі нейролептика синдромы (ҚНС) Көру ағзасы тарапынан бұзылулар Көзбұршақ пен мөлдірқабықтағы шөгінділер, пигментті ретинопатия. Жүрек тарапынан бұзылулар Адамс-Стокс синдромы, QT аралығының ұзаруы (аритмогендік әсер, «пируэт» типті тахикардия), тахикардия. Қарыншалық тахикардия немесе фибрилляция сияқты қарыншалық аритмиялар, жүректің тоқтауы, жүрек ырғағының бұзылуы. Фенотиазин сияқты антипсихотикалық препараттарды қабылдаған пациенттерде болжамды кардиологиялық генезді немесе белгілі бір себепсіз кенеттен қайтыс болуының оқшауланған жағдайлары туралы хабарланды. Қантамырлар тарапынан бұзылулар Ең жиі жанама әсері – ортостаздық гипотензия (ілеспелі әлсіздікпен, бас айналумен, естен танумен). Антипсихотикалық препараттарды қолдану кезінде веналық тромбоэмболияның дамуы, оның ішінде өкпе эмболиясы және терең веналар тромбозы (жиілігі белгісіз) туралы хабарланды. Асқазан-ішек бұзылулары Жүрек айну, құсу, іш қату, іштегі жайсыздық сезімі, параличтік ішек өтімсіздігі, ауыздың құрғауы. Бауыр және өт шығару жолдары тарапынан бұзылулар Бауырдың зақымдануы (сарғаю, холестаз), трансаминазалар белсенділігінің жоғарылауы. Тері және тері асты тіндері тарапынан бұзылулар Эксфолиативті дерматит, есекжем, эритема, жарықсезгіштік, гиперпигментация. Бүйрек және несеп шығару жолдары тарапынан бұзылулар Кіші дәретке қиналып шығу, несеп түсінің өзгеруі. Жүктілік, босанғаннан кейінгі кезең және перинаталды жағдайлар Жаңа туылған нәрестелердегі тоқтату симптомдары. Репродуктивтік жүйе мен сүт бездері тарапынан бұзылулар Галакторея, етеккір циклінің бұзылуы, өте сирек жағдайларда – жатырдың жиырылуының бұзылуы, приапизм. Енгізу орнындағы жалпы бұзылулар мен реакциялар Қатерлі нейролептикалық синдром, гиперпирексия. Жағымсыз дәрілік реакциялар туындағанда медициналық қызметкерге, фармацевтикалық қызметкерге немесе, дәрілік препараттардың тиімсіздігі туралы хабарламаларды қоса, дәрілік препараттарға болатын жағымсыз реакциялар (әсерлер) жөніндегі ақпараттық деректер базасына тікелей хабарласу керек Қазақстан Республикасы Денсаулық сақтау министрлігі Медициналық және фармацевтикалық бақылау комитеті «Дәрілік заттар мен медициналық бұйымдарды сараптау ұлттық орталығы» ШЖҚ РМК http://www.ndda.kz

Симптомдары: Өмірлік маңызды физиологиялық көрсеткіштердің өзгеруі (көбінесе артериялық гипотензия және гипертермия), жүрек бұлшықетіндегі өткізгіштіктің бұзылулары (QT аралығының ұзаруы, қарыншалық тахикардия/фибрилляция, «пируэт» типті тахикардия, жүрекше-қарыншалық блокада), бұл кенеттен болған өлімнің және жүректің тоқтап қалуының себебі болуы мүмкін, экстрапирамидалық симптомдар, команы қоса тыныштандырушы әсер, орталық жүйке жүйесінің қозуы (эпилепсия ұстамалары) және қатерлі нейролептикалық синдром. Левомепромазиннің артық дозалануы, әсіресе алкогольді немесе ОЖЖ тежейтін препараттарды бірге қолданғанда өлімге әкелуі мүмкін. Емі: Келесі параметрлерді мониторингілеу ұсынылады: қышқыл-негіз теңгерімі, су-электролит теңгерімі, бүйрек функциясы, несеп көлемі, бауыр ферменттерінің белсенділігі, электрокардиограмма. ҚНС бар пациенттерде қан сарысуының КФК және дене температурасын бақылау керек. Мониторингіленетін параметрлердің мәндеріне сәйкес симптоматикалық ем тағайындау керек. Артериялық гипотензияда: сұйықтықтарды венаға енгізу, Тренделенбург қалпында, дофамин және/немесе норадреналин (левомепромазиннің проаритмогендік әсерінің болуымен байланысты реанимацияға арналған жиынтық дайын болуы қажет және ЭКГ көмегімен жүректің жұмысын мониторингілеу керек). Нейролептиктердің артық дозалануында адреналинді қолдануға болмайды. Лидокаинді (лигнокаин) және мүмкіндігінше ұзақ уақыт әсер ететін аритмияға қарсы препараттарды қолданудан аулақ болу керек. Құрысу жағдайларында диазепам енгізуге болады, ал диазепам аясында құрысулар қайталанғанда – фенитоин немесе фенобарбитал. Рабдомиолиз кезінде маннитол тағайындау керек. Арнайы антидоты белгісіз. Қарқынды диурез, гемодиализ бен гемоперфузия тиімді емес. Құсқызу ұсынылмайды, өйткені ықтимал эпилепсия ұстамалары мен бас пен мойынның дистониялық реакциялары құсық массаларымен тұншығуға әкеп соқтыруы мүмкін. Тіпті препаратты қабылдағаннан кейін 12 сағат өткен соң да асқазанды шаю мен өмірлік маңызды көрсеткіштерге мониторинг жүргізу керек, өйткені асқазандағы заттардың шығарылуы левомепромазиннің антихолинергиялық әсерімен баяулайды. Сіңудің қосымша төмендеуі үшін белсенділенген көмірді және іш жүргізетін дәрілерді енгізу ұсынылады.

Арнайы сақтандырулар Аса жоғары сезімталдық реакциялары туындаған жағдайда препаратты қолдануды тоқтату керек. Жүктілік кезінде препаратты қауіп пен пайданы мұқият салыстырғаннан кейін тағайындау керек. ОЖЖ бәсеңдететін дәрілермен және антихолинергиялық заттармен бір мезгілде қолдану ерекше сақтықты талап етеді. Препараттың жинақталу қаупіне байланысты бүйрек және/немесе бауыр функциясының жеткіліксіздігі бар пациенттерге препараттарды тағайындау кезінде ерекше сақтық қажет. Деменциямен ауыратын егде жастағы пациенттерде өлімнің жоғарылауы Екі обсервациялық клиникалық зерттеулерде деменциямен ауыратын егде пациенттерде антипсихотикалық дәрілерді қолдану мұндай ем алмаған пациенттермен салыстырғанда өлімнің даму қаупін біршама арттыратыны көрсетілген. Бұл деректер тәуекелді дәл бағалау үшін жеткіліксіз және тәуекелді жоғарылату механизмі де белгісіз. Тизерцин препаратын деменция кезіндегі мінез-құлық бұзылыстарын емдеу үшін қолдануға тыйым салынады. Егде жастағы пациенттер (әсіресе деменцияға шалдыққан) ортостаздық гипотензияға айқын бейімділікке ие, сондай-ақ фенотиазиндердің антихолинергиялық және седативтік әсерлеріне аса сезімтал. Сонымен қатар, оларда әсіресе экстрапирамидті жанама әсерлер жиі туындайды. Сондықтан егде жастағы пациенттерге препарат төменгі бастапқы дозалармен тағайындалады және дозаларды біртіндеп жоғарылату керек. Препараттың бірінші дозасын қабылдағаннан кейін ортостаздық коллапс дамуының алдын алу мақсатында пациент жарты сағат бойы жатуы тиіс. Егер препаратты қабылдағаннан кейін бас айналу дамитын болса, онда мұндай төсек режимі препараттың әрбір дозасын қабылдағаннан кейін ұсынылады. Анамнезінде жүрек-қантамыр аурулары бар, әсіресе егде жастағы, сондай-ақ жүрек функциясының іркілген жеткіліксіздігі, өткізгіштіктің бұзылулары, аритмиясы, QT аралығы ұзаруының туа біткен синдромы немесе қанайналымы жүйесінің тұрақсыз жай-күйі бар пациенттерді емдеуде сақ болу ұсынылады. Тизерцин препаратын қолдануды бастағанға дейін қарсы көрсетілім болуы ықтимал кез келген жүрек-қантамыр ауруларын жоққа шығару үшін электрокардиограмманы тіркеу керек. Басқа да фенотиазиндерді енгізген кездегідей левомепромазин QT аралығының ұзаруын, аритмияны және өте сирек – «пируэт» типті қарыншалық тахикардияны туғызуы ықтимал. Психозға қарсы препараттармен терапия кезінде веналық тромбоэмболия (ВТЭ) жағдайлары байқалған. Психозға қарсы препараттар қабылдайтын пациенттерде, жүре пайда болған ВТЭ қауіп факторлары жиі болатындықтан, барлық мүмкін қауіп факторларын анықтау керек және Тизерцин препаратымен емдеуге дейін және емдеу кезінде қажетті алдын алу шараларын сақтау керек. Егер психозға қарсы препараттармен емдеу кезінде гипертермия байқалса, қатерлі нейролептикалық синдромды (ҚНС) жоққа шығару керек. ҚНС - өлім туғызатын қауіпті ауру, ол мынадай симптомдармен сипатталады: бұлшықеттің сіресуі, гипертермия, сананың шатасуы, вегетативтік жүйке жүйесі функциясының бұзылуы (тұрақсыз артериялық қысым, тахикардия, аритмия, қатты терлеу), кататония. Зертханалық көрсеткіштер: кератинфосфокиназа (КФК) деңгейлерінің көтерілуі, миоглобинурия (рабдомиолиз) және жедел бүйрек жеткіліксіздігі. Осы симптомдардың барлығы ҚНС дамуын көрсетеді. Олар пайда болғанда, сондай-ақ емдеу кезінде ҚНС айқын клиникалық симптомдарынсыз анықталмаған этиологиядағы гипертермия пайда болғанда Тизерцин препаратын қабылдауды дереу тоқтату керек. Егер ҚНС-тан сауығудан кейін пациенттің жағдайы одан әрі қарай психозға қарсы терапия жүргізуді талап етсе, препарат таңдауды мұқият ойластыру керек. Тизерцин препаратын кездейсоқ немесе әдейі артық дозалану қаупі жоғары пациенттерде қолданудан аулақ болу керек. Инсульт Белгілі атипиялық психозға қарсы препараттар қабылдаған деменциясы бар егде жастағы пациенттер қатысқан плацебо бақылауымен рандомизацияланған клиникалық зерттеулерде ми қанайналымы бұзылуының даму қаупі 3 рет жоғарлағаны байқалды. Бұл жоғары қауіптің механизмі белгісіз. Ми қанайналымы бұзылуы дамуының жоғары қаупін басқа психозға қарсы дәрілер немесе пациенттердің басқа топтары үшін жоққа шығаруға болмайды. Левомепромазинді инсульттің даму қаупі факторлары бар пациенттерде сақтықпен қолдану керек. Гипергликемия Гипергликемия немесе глюкозаны көтере алмаушылық левомепромазин қабылдаған пациенттерде байқалды. Қант диабеті диагнозы қойылған немесе диабеттің даму қаупі факторлары бар левомепромазинмен ем тағайындалған пациенттерге емдеу барысында сәйкес гликемиялық мониторинг жүргізу керек. Көптеген антипсихоздық дәрілер, соның ішінде левомепромазин эпилепсиялық құрысуға дайындық шегін төмендетіп, эпилепсияға тән электроэнцефалограмманың (ЭЭГ) өзгеруіне әкелуі мүмкін. Сондықтан эпилепсиясы бар пациенттерде Тизерцин препаратының дозасын біртіндеп таңдау кезінде клиникалық көрсеткіштер мен ЭЭГ үнемі бақылау керек. Холестаздық сарғаюға ұқсайтын хлорпромазиннен туындаған гепатоуыттылық реакциясының дамуы басқа фенотиазиндерді қолданғанда да туындауы мүмкін; мұндай реакция пациенттің жеке сезімталдығына байланысты және препаратты қолдануды тоқтатқаннан кейін толығымен жоғалады. Сондықтан ұзақ мерзімді емдеу кезінде бауыр функциясының көрсеткіштерін үнемі бақылау ұсынылады. Фенотиазиндермен емдеу кезінде кейбір пациенттерде агранулоцитоз және лейкопения байқалды. Сондықтан ұзақ мерзімді терапия кезінде осы құбылыстардың өте төмен жиілігіне қарамастан қан формуласын үнемі бақылау ұсынылады. Емдеу кезінде және препараттың әсері жойылғанға дейін (Тизерцин препаратын қолдануды тоқтатқаннан кейін 4-5 күн бойы) алкогольді ішімдіктерді пайдалануға тыйым салынады. Емдеу басталғанға дейін және емдеу кезінде келесі көрсеткіштерді үнемі бақылау ұсынылады: • артериялық қысымды (әсіресе қанайналым жүйесі тұрақсыз және гипотензияға бейім пациенттерде) • бауыр функциясын (әсіресе бауыр аурулары бар пациенттерде) • қан формуласын (қызба, тамақтың қабынуы кезінде, бұл лейкопения немесе агранулоцитоздың белгісі болуы мүмкін; емдеудің басында және ұзақ емдеу кезінде) • ЭКГ (жүрек-қантамыр ауруларында және егде пациенттерде) • қан сарысуындағы калий мөлшерін бақылау. Қан сарысуындағы электролиттер деңгейін, әсіресе препаратты ұзақ, созылмалы қолданғанда мерзімді бақылау және түзету. Препаратты кенеттен тоқтатқан кезде тоқтатудың жедел симптомдары дамуы мүмкін, мысалы, психотикалық симптомдардың оралуы, мазасыздық, күйгелектік симптомдарының күшеюі, ұйқысыздық, жүрек айну, құсу, бас ауыруы, діріл, тершеңдік, пульстің жиілеуі. Педиатрияда қолдану Препаратты балалар мен 18 дейінгі жасөспірімдерге қолдануға болмайды. Лактоза Тизерцин қабықпен қапталған таблеткалардың құрамында әр таблеткада 40 мг лактоза моногидраты болғандықтан, оны тұқым қуалайтын галактоза жақпаушылығы, лактазаның толық тапшылығы, глюкоза-галактоза мальабсорбциясы бар пациенттерге тағайындауға болмайды. Натрий мөлшері Бұл препараттың әр таблеткасында 1 ммоль аз (23 мг) натрий бар, яғни құрамында натрий жоқ. Препараттың көлік құралын немесе қауіптілігі зор механизмдерді басқару қабілетіне әсер ету ерекшеліктері Тизерцин ұйқышылдық, бағдарсыздық, сананың шатасуы немесе айтарлықтай гипотонияны туындатуы мүмкін, ол пациенттің автокөлік жүргізуге қабілетіне әсер етуі мүмкін. Емделу кезінде пациенттерге көлік құралдарын жүргізуге немесе механизмдермен жұмыс істеуге тыйым салынады. Ары қарай шектеу дәрежесін әр пациент үшін жекелей анықтаған жөн.

Фенотиазиндер қабылдаған аналардан туған балаларда туа біткен даму ақауларының бірнеше жағдайы сипатталған. Алайда, бұл құбылыстардың фенотиазиндермен себептік байланысы дәлелденген жоқ. Бақыланатын клиникалық сынақтарда алынған деректердің болмауына байланысты, егер бұл мүмкін болмаса және қауіп пен пайданы мұқият салыстырғаннан кейін ғана препарат жүктілік кезінде тағайындалуы мүмкін (левомепромазин АҚШ Өнімдері мен Дәрі-дәрмектерін бақылауды басқару жіктемесінде жүктілік кезіндегі С тәуекел санатына жатады). Егер психозға қарсы дәрілерді (оның ішінде левомепромазин) жүктіліктің III триместрінде қолданса, туғаннан кейін нәрестеде жағымсыз әсерлердің даму қаупі бар, мысалы, экстрапирамидалық симптомдар және /немесе ұзақтығы және ауырлық дәрежесі әртүрлі тоқтату симптомдары даму қаупі бар. Ажитация, гипертония, гипотония, тремор, ұйқышылдық, респираторлық дистресстің даму жағдайлары байқалған, сондай-ақ тамақтанудың бұзылуымен жағымсыз әсерлер туралы хабарлар бар. Осылайша жаңа туған нәрестелердің жағдайын мұқият бақылау керек. Левомепромазин емшек сүтімен бөлініп шығады. Сондықтан оны лактация кезінде қолдануға болмайды.

Келесі дәрілерді бір мезгілде қабылдаудан аулақ болу керек: АҚ-ның айқын төмендеу қаупіне байланысты гипертензияға қарсы. МАО моноаминоксидаза тежегіштерін, себебі Тизерцин препаратының әсер ету ұзақтығының және оның жанама әсерлерінің ауырлығының артуы мүмкін. Келесі дәрілермен біріктірген кезде сақ болу керек: Антихолинергиялық препараттар (трициклді антидепрессанттар; Н1-гистаминді рецепторлардың блокаторлары; кейбір антипаркинсондық дәрілер; атропин, скополамин, сукцинилхолин) антихолинергиялық әсерлердің күшеюіне байланысты (салдық ішек өтімсіздігі, несептің іркілуі, глаукома). Скополаминмен біріктірілгенде экстрапирамидтік жанама әсерлер байқалды. 2D6 цитохромы бар препараттардың метаболизмі Левомепромазин және оның гидроксилденген метаболиттері CYP2D6 цитохромының күшті тежегіштері болып табылады. Левомепромазинді және CYP2D6 көмегімен бастапқы метаболизденетін препараттарды бірге қолдану осы препараттардың қан плазмасындағы концентрациясының жоғарылауын туындатуы мүмкін. CYP2D6 субстраттарымен (амитриптилин/амитриптилиноксид сияқты) байланысты дозаға тәуелді жағымсыз реакцияларды анықтау мақсатында осындай пациенттерге мұқият мониторинг жүргізу қажет. ОЖЖ тежейтін дәрілер (есірткі анальгетиктері, жалпы анестезия дәрілері, анксиолитиктер, седативті және ұйықтататын дәрілер, транквилизаторлар, трициклді антидепрессанттар) препараттың ОЖЖ тежеуші әсерін күшейтеді. ОЖЖ стимуляциялайтын дәрілер (мысалы, амфетамин туындылары) - психостимуляциялық әсердің төмендеуі. Леводопа: бұл препараттың әсері әлсірейді. Пероральді гипогликемиялық препараттар: олардың тиімділігі төмендейді, гипергликемия дамуы мүмкін. QT аралығын ұзартатын дәрілер 1А класты аритмияға қарсы кейбір препараттар (мысалы, хинидин, дизопирамид, прокаинамид), III класты аритмияға қарсы препараттар (мысалы, амиодарон, соталал және дофетилид), кейбір антибиотиктер (мысалы, спарфлоксацин, моксифлоксацин, вена ішіне енгізетін эритромицин), кейбір зеңге қарсы азолдар, цизаприд, трициклді антидепрессанттар (мысалы амитриптилин), тетрациклді антидепрессанттар (мысалы, мапротилин), басқа нейролептиктер (мысалы, фенотиазиндер, пимозид және сертиндол), бретилиум, кейбір антигистаминді препараттар (мысалы, терфенадин), сондай – ақ, безгекке қарсы препараттар - әсердің жинақталуы мүмкін, сондықтан аритмияның даму қаупі артады. Нейролептиктерді электролиттік теңгерімнің бұзылуын туындататын кез келген препараттармен бірге қолданудан аулақ болу керек. Калий деңгейін төмендететін диуретиктермен бірге қолданудан аулақ болу керек - калийді сақтайтын диуретиктерді қолданған жөн). Дилевалол: метаболизмді өзара тежеу арқылы бұл препарат және Тизерцин бір-бірінің әсерін күшейтеді; бірге қолданған кезде бір немесе екі препараттың дозасын төмендету қажеттілігі туындауы мүмкін; басқа бета-блокаторлармен ұқсас өзара әрекеттесу жоққа шығарылмайды Фотосенсибилизацияны тудыратын препараттар: бұл әсер күшеюі мүмкін. Алкоголь: ОЖЖ тежелуі жоғарылайды және экстрапирамидтік жанама әсерлердің пайда болу ықтималдығы артады. Басқалары: С дәруменімен бір мезгілде енгізу Тизерцинді қолданумен байланысты осы дәруменнің тапшылығын азайтады. Дефероксаминді прохлорперазинмен бір мезгілде қолданғанда ұзақтығы 48-ден 72 сағатқа дейін есін жоғалтумен өтпелі метаболизмдік энцефалопатияның дамуы туралы хабарланды. Мұндай өзара әрекеттесу левомепромазинмен де мүмкін, өйткені оның фармакологиялық белсенділігі көбінесе прохлорперазинге ұқсас. адреналинді (эпинефрин) нейролептиктермен артық дозаланғанда қолдануға болмайды Балалар Өзара әрекеттесуді зерттеу тек ересектердің қатысуымен жүргізілді.

Сақтау мерзімі 5 жыл Жарамдылық мерзімі өткеннен кейін қолдануға болмайды. Сақтау шарттары 25 °С-ден аспайтын температурада сақтау керек. Балалардың қолы жетпейтін жерде сақтау керек!