ТРАЖЕНТА® таблетки 5 мг

Бір таблетканың құрамында белсенді зат – 5 мг линаглиптин, қосымша заттар - маннитол, желатинделген крахмал, жүгері крахмалы, коповидон, магний стеараты, қабығы Опадрай® қызғылт 02F34337 - гипромеллоза 2910, титанның қостотығы (Е 171), тальк, макрогол 6000, темірдің (III) қызыл тотығы (Е 172). Сыртқы түрінің, иісінің, дәмінің сипаттамасы Бір жақ бетінде компанияның символы өрнектелген және екінші жақ бетінде «D5» өрнектелген, ашық-қызыл түсті үлбірлі қабықпен қапталған, шеттері кертілген, екі беті дөңес, дөңгелек пішінді таблеткалар.

ТРАЖЕНТА® препараты 2-ші типті қант диабеті бар гликемиялық бақылауды жақсарту мақсатында диетаға және дене жаттығуларына қосымша ретінде ересек пациенттерге қолданылады: Монотерапия - метформиннің жақпаушылығында немесе оның бүйрек жеткіліксіздігі салдарынан қолданылуына қарсы көрсетілім болғанда. Біріктірілген ем - басқа диабетке қарсы дәрілік препараттармен, оның ішінде инсулинмен біріктірілімде, гликемиялық бақылауы жеткіліксіз пациенттерге (Әртүрлі біріктірілімдер туралы қолда бар деректерді «Қолдану кезіндегі қажетті сақтық шаралары» және «Басқа дәрілік препараттармен өзара әрекеттесуі» бөлімдерінен қараңыз).

Әсер ету механизмі Линаглиптин инкретин гормондарының – глюкагон тәрізді пептид-1-дің (GLP-1) және глюкозаға тәуелді инсулинотропты полипептидтің (GIP) белсенділігін жоюға қатысатын DPP-4 ферментінің (дипептидил пептидаза 4, EC коды 3.4.14.5) тежегіші болып табылады. Бұл гормондар DPP-4 ферментімен тез бұзылады. Екі гормон да инкретин глюкоза гомеостазының физиологиялық реттелуіне қатысады. Инкретиндер сөлінісінің тәулік ішіндегі негізгі деңгейі төмен, ол тамақтанған соң жылдам артады. GLP-1 және GIP қан глюкозасының қалыпты және жоғары көрсеткіштерінде ұйқы безінің бета-жасушаларымен инсулиннің биосинтезі мен сөлінісін күшейтеді. Бұдан басқа, GLP-1 ұйқы безінің альфа-жасушаларымен глюкагонның сөлінісін азайтады, бұл бауырдағы глюкоза өнімінің азаюына әкеледі.Линаглиптин DPP-4-пен тиімді әрі қайтымды байланысады, бұл инкретиндер деңгейінің тұрақты артуын және олардың белсенділіктерінің ұзақ уақыт сақталуын тудырады. Линаглиптин глюкоза деңгейіне қарай инсулиннің сөлінісін жоғарылатады және глюкозаның гомеостазын жақсарта отырып, глюкагон сөлінісін төмендетеді. Линаглиптин DPP-4-пен селективті байланысады, оның селективтілігі in vitro DPP-8-ге қатысты селективтіліктен немесе DPP-9-ға қатысты белсенділіктен 10000 еседен аса артық болады. Клиникалық тиімділігі және қауіпсіздігі Линаглиптиннің тиімділігі мен қауіпсіздігін бағалау үшін 2 типті диабеті бар 5239 пациенттің қатысуымен ІІІ фазадағы 8 рандомизацияланған бақыланатын клиникалық зерттеулер жүргізілді, олардың 3319 пациенті линаглиптин алған. Аталған зерттеулерде линаглиптин қабылдаған 65 жастағы және одан асқан 929 пациент қатысты. Линаглиптинге зерттеулер жасағанда да жеңіл дәрежедегі бүйрек жеткіліксіздігі бар 1238 пациент және орташа дәрежедегі бүйрек жеткіліксіздігі бар 143 пациент қатысты. Тәулігіне бір рет қабылдағанда дене салмағының клиникалық тұрғыдан маңызды өзгеруі болмаған кезде линаглиптин гликемиялық бақылаудың клиникалық тұрғыдан маңызды жақсаруына әкелді. Гликацияланған гемоглобин A1c (HbA1c) төмендеуі әр түрлі шағын топтарда ұқсас болды, оның ішінде жынысы, жасы, бүйрек функциясының бұзылуы және дене салмағының индексі (ДСИ) бойынша бөлінген. HbA1с жоғары бастапқы деңгейі HbA1c деңгейінің айқынырақ төмендеуімен астасқан. Жиынтық деректерді талдау кезінде азиялық (0,8%) және еуропеоид (0,5%) нәсілді пациенттер арасында HbA1c төмендеуі дәрежесінде елеулі айырмашылық байқалды. Метформин қабылдауға болмайтын пациенттерде линаглиптинмен монотерапия Линаглиптинмен монотерапияның тиімділігі мен қауіпсіздігі 24 аптаға созылатын плацебо бақыланатын қосарлы жасырын зерттеуде бағаланды. Тәулігіне 1 рет 5 мг дозада линаглиптинмен емдеген кезде HbA1c бастапқы деңгейі шамамен 8% пациенттерде HbA1c елеулі жақсаруы (плацебомен салыстырғанда өзгеріс – 0,69%) байқалды. Линаглиптин сондай-ақ ашқарынға өлшенген плазмадағы глюкоза деңгейінің және плацебомен салыстырғанда ас қабылдаудан кейін 2 сағаттан соң өлшенетін постпрандиальді глюкоза деңгейінің қалпына келуіне тиімді ықпал етті. Линаглиптин қабылдаған пациенттерде бақыланған гипогликемия жиілігі плацебо қабылдаған топта байқалғанмен ұқсас болды. Линаглиптинмен монотерапияның тиімділігі мен қауіпсіздігі, метформинге қарсы көрсетілімдері бар пациенттерде жақпаушылығына немесе бүйрек жеткіліксіздігіне байланысты 18 аптаға созылатын қосарлы жасырын плацебо-бақыланатын зерттеуде бағаланды. Линаглиптинмен емдеген кезде HbA1c орташа бастапқы деңгейі 8,09%-ға тең пациенттерде HbA1c (плацебомен салыстырғанда өзгеріс – 0,57%) айтарлықтай жақсаруы байқалды. Линаглиптин сондай-ақ плацебомен салыстырғанда, ашқарынға өлшенетін плазмадағы глюкоза деңгейін қалыпқа келтіруге тиімді ықпал етті. Линаглиптин алған пациенттерде байқалатын гипогликемия жиілігі плацебо қабылдаған топта байқалғанмен ұқсас болды. Метформинмен ем кезінде линаглиптин қосымша препарат ретінде Линаглиптиннің тиімділігі мен қауіпсіздігі метформинмен үйлесімде 24 аптаға созылатын қосарлы жасырын плацебо-бақыланатын зерттеуде бағаланды. Линаглиптинмен емдеген кезде HbA1c орташа бастапқы деңгейі 8%-ға тең пациенттерде HbA1c (плацебомен салыстырғанда өзгеріс – 0,64%) айтарлықтай жақсаруы байқалды. Линаглиптин сондай-ақ ашқарынға өлшенген плазмадағы глюкоза деңгейінің және плацебомен салыстырғанда ас қабылдаудан кейін 2 сағаттан соң өлшенетін постпрандиальді глюкоза деңгейінің қалпына келуіне тиімдірек ықпал етті. Линаглиптин алған пациенттерде байқалатын гипогликемия жиілігі плацебо қабылдаған топта байқалғанмен ұқсас болды. Линаглиптин метформин мен сульфонилмочевина біріктірілген емінде қосымша препарат ретінде Плацебомен салыстырғанда 5 мг линаглиптиннің тиімділігі мен қауіпсіздігін бағалау үшін метформинмен және сульфонилмочевинамен біріктірілген емге жеткіліксіз жауап көрсеткен пациенттерде плацебо-бақыланатын 24-апталық зерттеу жүргізілген. Линаглиптинмен емдегенде орташа бастапқы деңгейі 8,14%-ға тең HbA1c пациенттермен салыстырғанда HbA1c елеулі жақсаруы (өзгеруі – 0,62-% плацебомен салыстырғанда) байқалды. Линаглиптин ашқарынға өлшенген плазмадағы глюкоза деңгейінің және плацебомен салыстырғанда ас қабылдаудан кейін 2 сағаттан соң өлшенетін постпрандиальді глюкоза деңгейінің қалпына келуіне тиімдірек ықпал етті. Линаглиптин метформин және эмпаглифлозинмен біріктірген ем кезінде қосымша препарат ретінде Метформинмен және эмпаглифлозинмен (10 мг (n = 247) немесе 25 мг (n = 217)) емдеу кезінде талапқа сай емес бақылауы бар пациенттерде қосымша препарат ретінде 5 мг линаглиптин қолдану арқылы 24 апталық ем бастапқы деңгейге қатысты түзетілген орташа HbA1c мәнінің тиісінше –0,53%-ға (қосымша препарат ретінде плацебо қабылдайтын топтан едәуір айырмашылық –0,32% (95% СА –0,52, –0,13)) және –0,58%-ға (қосымша препарат ретінде плацебо қабылдайтын топтан едәуір айырмашылық –0,47% (95% СА –0,66, –0,28)) төмендеуіне әкелді. 5 мг дозада линаглиптинмен емдеу кезінде бастапқы HbA1c ≥ 7,0% пациенттердің статистикалық тұрғыдан елеулі үлкен мөлшері плацебо алған топтың нәтижелерімен салыстырғанда HbA1c < 7% мақсатты деңгейге жетті. Линаглиптин инсулинмен емдегенде қосымша препарат ретінде 5 мг линаглиптиннің тек инсулинмен біріктіргенде немесе инсулин плюс метформин және/немесе пиоглитазон біріктірілімінде тиімділігі мен қауіпсіздігі 24 аптаға созылатын қосарлы жасырын плацебо-бақыланатын зерттеуінде бағаланды. Линаглиптинмен емдеу кезінде HbA1c орташа бастапқы деңгейі 8,3%-ға тең пациенттерде HbA1c елеулі жақсаруы (–0,65% плацебомен салыстырғанда) байқалды. Линаглиптин сондай-ақ плацебоға қарағанда ашқарынға өлшенетін плазмадағы глюкоза деңгейінің қалыпқа келуіне және плацебо алған топпен салыстырғанда пациенттердің көбінде HbA1c <7,0% мақсатты мәніне қол жеткізуге анағұрлым тиімді ықпал етті. Бұл өзгеріске инсулиннің тұрақты дозасы (40,1 ХБ) көмегімен қол жеткізілді. Топтар арасындағы дене салмағына қатысты елеулі айырмашылықтары болмады. Плазма липидтеріне ықпалы маңызды болмады. Линаглиптин алған пациенттерде байқалған гипогликемия жиілігі плацебо алған топта байқалғанмен ұқсас болды (линаглиптин алған топта 22,2%; плацебо алған топта 21,2%). Линаглиптинді глимепиридпен салыстырғанда метформинге қосымша ем ретінде 24 ай қолдану деректері Метформинмен монотерапиядағы гликемия бақылауы жеткіліксіз пациенттерде қосымша ем ретінде 5 мг линаглиптин немесе глимепиридтің (орташа дозасы 3 мг) тиімділігі және қауіпсіздігі салыстырылатын зерттеуде HbA1c деңгейінің орташа төмендеуі линаглиптин қабылдаған кезде –0,16 % (бастапқы деңгейде HbA1c орташа мәні 7,69 %) және глимепирид қабылдаған кезде –0,36% (бастапқы деңгейде HbA1c орташа мәні 7,69 %7) құрады; емдеу әдістері арасындағы орташа айырмашылық көрсеткіші 0,20 % (97,5 % СА: 0,09, 0,299). Линаглиптин қабылдаған топтарда гипогликемия туындау жиілігі (7,5 %) глимепирид (36,1 %) қабылдаған топпен салыстырғанда елеулі төмен болды. Линаглиптин алған пациенттер глимепирид (+1,29 кг-мен салыстырғанда -1,39) алған пациенттерде дене салмағын елеулі жинаумен салыстырғанда бастапқы деңгей көрсеткіштеріне қатысты дене салмағының едәуір орташа төмендегенін көрсетті. Линаглиптин ауыр дәрежедегі бүйрек жеткіліксіздігі бар пациенттерде қосымша ем ретінде, 12-апталық плацебо-бақыланатын зерттеудің (тұрақты фондық ем) және 40-апталық плацебо-бақыланатын кеңейтілген зерттеудің (түзетілетін фондық ем) деректері Линаглиптиннің тиімділігі мен қауіпсіздігі 12 аптаға созылатын қосарлы жасырын зерттеуде ауыр дәрежедегі бүйрек жеткіліксіздігімен 2 типті диабеті бар пациенттерде плацебомен салыстырғанда да бағаланды, оның барысында фондық гликемиялық ем өзгермей қалды. Пациенттердің көпшілігі (80,5 %) фондық ем ретінде жеке инсулин немесе сульфонилмочевина, глинид және пиоглитазон сияқты басқа диабетке қарсы ауыз арқылы қабылданатын препараттармен біріктірілімде қабылдады. Әрі қарай 40-апталық емнің бақылау кезеңімен жалғасты, ол уақытта диабетке қарсы фондық препаратты түзетуге рұқсат берілді. Линаглиптинмен емдегенде HbA1c орташа бастапқы деңгейі 8,2%-ға тең пациенттерде HbA1c (өзгеруі – 0,59-% плацебомен салыстырғанда 12 аптадан кейін) елеулі жақсаруы байқалған. Плацебомен салыстырғанда HbA1c деңгейінің айырмашылығы 52 аптадан кейін 0,72 % құрады. Топтар арасындағы дене салмағына қатысты елеулі айырмашылықтары болмады. Линаглиптин қабылдаған пациенттерде симптомсыз гипогликемиялық оқиғалар саны артуына байланысты байқалатын гипогликемия жиілігі плацебо тобында байқалғаннан жоғары болды. Топтар арасындағы ауыр дәрежедегі гипогликемиялық оқиғалар бойынша айырмашылық болған жоқ. 2 типті диабеті бар егде жастағы пациенттерде (≥70 жас шамасындағы) линаглиптин қосымша ем ретінде 2 типті диабеті бар егде жастағы (≥70 жас шамасындағы) пациенттерде линаглиптиннің тиімділігі мен қауіпсіздігі 24 аптаға созылатын қосарлы жасырын плацебо-бақыланатын зерттеуде бағаланды. Қосымша ем ретінде метформин және/немесе сульфонилмочевина және/немесе инсулин қабылдаған пациенттер. Бірінші 12 апта ішінде диабетке қарсы дәрілік препараттардың негізгі дозалары тұрақты болып қалды, содан соң оларды түзетуге рұқсат етілді. Линаглиптинмен емдегенде HbA1c орташа бастапқы деңгейі 7,8 %-ға тең пациенттерде HbA1c (өзгеруі – 0,64 % плацебомен салыстырғанда 24 аптадан кейін) елеулі жақсаруы байқалған Линаглиптин плацебомен салыстырғанда ашқарынға өлшенген плазмадағы глюкоза деңгейінің қалпына келуіне тиімдірек ықпал етті. Дене салмағына қатысты елеулі топаралық айырмашылықтар болмады. Линаглиптиннің жүрек-қантамыр және бүйрек қауіпсіздігін зерттеу (CARMELINA) CARMELINA рандомизацияланған зерттеуі 2 типті қант диабеті бар және жүрек-қантамырлары ауруларының даму қаупі жоғары 6979 пациенттің арасында жүргізілді, бұл туралы макрорангиопатияның немесе анамнезде бүйрек ауруларының болуы айғақтайды. Пациенттерге 5 мг (N=3494) дозада линаглиптин немесе плацебо (N=3485) тағайындаған, олар HbA1c деңгейінің аумақтық стандарттарына, жүрек-қантамырлары ауруларының қауіп факторлары мен бүйрек ауруларына бағытталған стандартты терапияны толықтырған. Зерттелетін популяция пациенттердің ≥ 75 жастағы 1211 (17,4%) пациентті және бүйрек жеткіліксіздігі бар 4348 (62,3%) пациентті қамтыды. Популяциясының шамамен 19%-ында еШСЖ ≥45-тен <60 мл/мин/1,73 м2 дейінін құрады, 28%-ында ≥30-дан <45 мл/мин/1,73 м2 дейінін және 15%-ында <30 мл/мин/1,73 м2 құрады. Зерттеудің басында HbA1c орташа мәні 8,0%-ға жетті. Зерттеу жүрек-қантамыр патологиясынан өлімнің алғашқы жағдайы немесе фатальді емес миокард инфарктісі (МИ) немесе фатальді емес инсульт (3P-MACE) ретінде анықталған жүрек-қантамыр ауруларына қатысты бастапқы соңғы нүктенің жеткілікті деңгейін көрсету үшін әзірленген. Бүйрек ауруларына қатысты соңғы нүкте бүйрек ауруынан қайтыс болу немесе бүйрек жеткіліксіздігінің ұзақ терминалдық сатысы немесе ШСЖ 40% және одан артық тұрақты төмендеуі ретінде анықталды. Медианасы 2,2 жылды құраған бақылау кезеңінен кейін стандартты емге линаглиптин қосылған кезде күрделі қолайсыз жүрек-қантамыр оқиғаларының немесе бүйректің зақымдануының даму қаупін ұлғайтпаған. Жүрек жеткіліксіздігі бойынша ауруханаға емдеуге жатқызу қаупі жоғары болған жоқ, оның бар екендігі 2 типті қант диабеті бар пациенттерде линаглиптинсіз стандартты еммен салыстырғанда соңғы нүкте ретінде қосымша бағаланған (2-кестені қараңыз). 2-кесте. CARMELINA зерттеуіндегі емдеу тобына байланысты жүрек-қантамыр және бүйрек аурулары бойынша нәтижелер. Линаглиптин 5 мг — Плацебо — Қатерлер қатынасы Жағдайлар саны (%) — Сырқаттану коэффициенті 1000 ПЖ * — Жағдайлар саны (%) — Сырқаттану коэффициенті 1000 ПЖ* — (95% СА) Пациенттер саны — 3494 — 3485 Соңғы нүктені құрайтын ЖҚА (жүрек-қантамыр патологиясынан болатын өлім, фатальді емес миокард инфарктісі, фатальді емес инсульт) — 434 (12,4) — 57,7 — 420 (12,1) — 56,3 — 1,02 (0,89, 1,17)** Бүйрек ауруларына қатысты соңғы нүкте (бүйрек ауруынан болатын өлім, БЖ терминалдық сатысы, ШСЖ 40%-ға тұрақты төмендеуі) — 327 (9,4) — 48,9 — 306 (8,8) — 46,6 — 1,04 (0,89, 1,22) Кез келген себептен болатын өлім-жітім — 367 (10,5) — 46,9 — 373 (10,7) — 48,0 — 0,98 (0,84, 1,13) ЖҚА болатын өлім — 255 (7,3) — 32,6 — 264 (7,6) — 34 — 0,96 (0,81, 1,14) Жүрек жеткіліксіздігіне байланысты ауруханаға емделуге жатқызу — 209 (6,0) — 27,7 — 226 (6,5) — 30,4 — 0,90 (0,74, 1,08) * ПГ= пациент-жыл ** Қатерлер қатынасы үшін жоғары шегі 95% СА 1,3-тен аз екенін көрсету үшін жеткілікті деңгейге арналған тест Альбуминурияның өршуіне арналған талдауларда (микро - немесе макроальбуминурияда нормоальбуминурияның өзгеруі немесе микроальбуминурияда микроальбуминурияның өзгеруі) плацебомен салыстырғанда линаглиптинді қабылдау кезіндегі қатердің есептік қатынасы 0,86 (95% СА 0,78; 0,95) болды. Линаглиптиннің жүрек-қантамыр қауіпсіздігін зерттеу (CAROLINA) CAROLINA рандомизацияланған зерттеуі 2-типті қант диабеті бар және ЖҚА дамуының қаупі жоғары немесе анықталған асқынулары бар 6033 пациенттің қатысуымен жүргізілді. Пациенттер HbA1c мақсатты көрсеткіштеріне қол жеткізу және жергілікті стандарттарға сәйкес ЖҚ қауіп факторларын төмендету мақсатында стандартты емдеуге (оның ішінде пациенттердің 83%-ы қабылдаған метформинге) қосымша ем ретінде 5 мг (3023) линаглиптин немесе 1– 4 мг (3010) глимепирид қабылдады. Зерттелетін популяцияның орташа жасы 64 жас болды, ол 2030 (34%) ≥ 70 жастағы пациенттерді қамтыды. Зерттелетін топ жүрек-қантамыр аурулары бар 2089 (35%) пациентті және бастапқы еШСЖ деңгейі < 60 мл/мин/1,73 м2 бүйрек функциясы нашарлаған 1130 (19%) пациентті қамтыды. Зерттеудің басында HbA1c орташа мәні 7,15% құрады. Зерттеу жүрек-қантамыр патологиясынан өлімнің алғашқы жағдайы немесе миокард инфарктісі (ИМ) немесе фатальді емес инсульт (3P-MACE) ретінде анықталған жүрек-қантамыр ауруларына қатысты бастапқы соңғы нүктенің жеткілікті деңгейін көрсету үшін әзірленген. 6,25 жылға дейін созылған бақылау кезеңінен кейін глимепиридпен салыстырғанда линаглиптин ауыр жағымсыз жүрек-қантамыр құбылысының даму қаупін арттырмайды (3-кестені қараңыз). Нәтижелер метформинді қабылдаған және оны қабылдамаған пациенттер үшін ұқсас болды. 3-кесте. CAROLINA зерттеу шеңберінде зерттелетін топтың арасындағы күрделі жағымсыз жүрек-қантамыр құбылыстары (MACE) және өлім. Линаглиптин 5 мг — Глимепирид (1–4 мг) — Қатерлер қатынасы Субъектілер саны (%) — Сырқаттану коэффициенті жылына 1000 * — Субъектілер саны (%) — Сырқаттану коэффициенті жылына 1000 * — (95% СА) Пациенттер саны — 3023 — 3010 Соңғы нүктені құрайтын ЖҚА (жүрек-қантамыр патологиясынан болатын өлім, летальді емес МИ, летальді емес инсульт) — 356 (11,8) — 20,7 — 362 (12,0) — 21,2 — 0,98 (0,84, 1,14) ** Кез келген себептен болатын өлім-жітім — 308 (10,2) — 16,8 — 336 (11,2) — 18,4 — 0,91 (0,78, 1,06) ЖҚА болатын өлім — 169 (5,6) — 9,2 — 168 (5,6) — 9,2 — 1,00 (0,81, 1,24) Жүрек жеткіліксіздігіне байланысты ауруханаға емделуге жатқызу (ЖЖАЖ) — 112 (3,7) — 6,4 — 92 (3,1) — 5,3 — 1,21 (0,92, 1,59) *ПЖ = пациент-жыл. **Қатерлер қатынасы үшін жоғары шегі 95% СА 1,3-тен аз екенін көрсету үшін жеткілікті деңгейге арналған тест. Емдеудің барлық кезеңінде (орташа ұзақтығы 5,9 жыл) ауыр немесе орташа ауыр дәрежедегі гипогликемия глимепирид қабылдаған пациенттердің 30,9% салыстырғанда линаглиптинді қабылдаған пациенттердің 6,5%-ында байқалды. Ауыр гипогликемия линаглиптин қабылдаған пациенттердің 0,3%-нда және глимепирид қабылдаған пациенттердің 2,2%-нда байқалды. Балалар 25 мг дейін жоғарылату мүмкіндігі бар 10 мг эмпаглифлозин немесе тәулігіне 1 рет 5 мг линаглиптиннің клиникалық тиімділігі мен қауіпсіздігі 10 мен 17 жас аралығындағы СД2 бар балалар мен жасөспірімдерде 26 апта бойы (салыстырмалы жасырын белсенді емдеудің қауіпсіздік кезеңін 52 аптаға дейін арттыра отырып) (DINAMO)- салыстырмалы жасырын, рандомизацияланған, плацебо-бақылаулы, параллельді топтық зерттеуде зерттелді. HbA1c бастапқы орташа деңгейі 8,03% құрады. 5 мг дозада линаглиптинмен емдеу HbA1c айтарлықтай жақсартуға алып келмеді. 26 аптадан кейін HbA1c түзетілген орташа өзгерісінде линаглиптин мен плацебо арасындағы емдеу айырмашылығы -0,34% құрады (95% СА -0,99, 0,30; p=0,2935). Бастапқы деңгеймен салыстырғанда HbA1c түзетілген орташа өзгерісі линаглиптин қабылдаған пациенттерде 0,33%, плацебо қабылдаған пациенттерде 0,68% құрады (4.2 бөлімін қараңыз). • Фармакокинетикалық қасиеттері Линаглиптиннің фармакокинетикасы дені сау субъектілерде және 2 типті қант диабеті бар пациенттерде толық баяндалған. Дені сау еріктілер немесе пациенттер линаглиптинді 5 мг дозада ішке қабылдаған соң, препарат жылдам сіңіріліп, плазмадағы ең жоғарғы шектік концентрациясына (Tmax медианасы) 1,5 сағаттан кейін қол жеткізіледі. Плазмадағы линаглиптиннің концентрациясы соңғы жартылай шығарылу кезеңі ұзақ (линаглиптиннің соңғы жартылай шығарылу кезеңі 100 сағаттан аса уақытты құрайды) болғанда үш фазалы сызба бойынша азаяды, бұл, негізінен, линаглиптиннің DPP-4-пен қарқынды, тұрақты байланысуымен шартталған және препараттың жинақталуына әкелмейді. Линаглиптинді 5 мг дозада көп рет қабылдаудан соң, линаглиптиннің жинақталуы үшін жартылай шығарылудың тиімді кезеңі шамамен 12 сағатты құрайды. Линаглиптинді бір рет 5 мг дозада қабылдаған жағдайда, плазмада препараттың тұрақты концентрацияларына үшінші дозадан соң қол жеткізілді, мұнда линаглиптиннің плазмадағы AUC («концентрация–уақыт» қисығы астындағы аудан) шамасы бірінші дозамен салыстырғанда, шамамен 33%-ға артты. Линаглиптиннің AUC арналған фармакокинетикалық параметрлерінің ауытқу коэффициенттері кішігірім болды (12,6% және 28,5%). Линаглиптин фармакокинетикасы дозаға байланысты емес, линаглиптиннің плазмадағы AUC жалпы мәні пропорционалды жоғарылайтын байланыспаған AUC қарағанда, дозаға аз ғана тәуелділікпен жоғарылаған. Дені сау адамдардағы және 2 типті қант диабеті бар пациенттерде линаглиптиннің фармакокинетикасы ұқсас болып келді. Абсорбциясы Линаглиптиннің абсолюттік биожетімділігі шамамен 30%-ды құрайды. Линаглиптинді құрамында май мөлшері көп тамақпен бірге қабылдау Сmax жету уақытын 2 сағатқа ұлғайтады және Сmax 15 %-ға төмендеуіне алып келеді, бірақ AUC0-72 сағ. әсер етпейді. Сmax және Тmax клиникалық елеулі өзгерістері жоқ, тиісінше линаглиптинді ас қабылдауға байланыссыз қолдануға болады. Таралуы Байланысу нәтижесінде вена ішіне бір реттік 5 мг дозадан кейін тепе-теңдік жағдайында таралудың орташа көлемі шамамен 1110 литрді құрайды, бұл тіндердегі қарқынды таралуды көрсетеді. Линаглиптиннің плазма ақуыздарымен байланысуы препараттың концентрациясына байланысты және 1 нмоль/л болғанда 99 %-дан >30 нмоль/л шамасындағы 75-89 %-ға дейін төмендейді, бұл линаглиптин концентрациясы артқанда DPP-4 байланысуының қанығуын көрсетеді. Линаглиптиннің жоғары концентрациясында және DPP-4 толық қанығуында линаглиптиннің 70-80 %-ы плазманың басқа ақуыздарымен байланысады (DPP-4 емес), ал 20-30 %-ы плазмада бос күйде болады. Биотрансформациясы [14C]-таңбаланған 10 мг линаглиптинді ауыз арқылы қабылдағаннан кейін радиоактивті заттың шамамен 5 %-ы несеппен шығарылды. Метаболизм линаглиптин шығарылуында қосалқы рөл атқарады. Тепе-теңдік жай-күйінде салыстырмалы әсері бар линаглиптиннің 13,3% негізгі метаболиттерінің бірі табылды және ол фармакологиялық белсенділігі жоқ болғандықтан плазмада линаглиптиннің DPP-4-тежегіштік белсенділігіне қатысқан жоқ. Элиминациясы Дозаны пероральді қабылдағаннан кейін [14C]-линаглиптин дені сау субъектілерде енгізілген радиоактивті препараттың шамамен 85%-ы нәжіспен (80%) немесе қабылдағаннан кейін 4 күн ішінде несеппен (5%) шығарылды. Тепе-тең жағдайдағы бүйрек клиренсі шамамен 70 мл/мин болды. Пациенттердің ерекше топтары Бүйрек функциясының бұзылуы Линаглиптин фармакокинетикасын (5 мг дозада) бағалау үшін бақылау тобының дені сау субъектілерімен салыстырғанда түрлі дәрежедегі созылмалы бүйрек жеткіліксіздігі бар пациенттерде көп реттік дозаларды пайдалану арқылы ашық зерттеу жүргізілді. Зерттеуде креатинин клиренсі бойынша жеңіл (50-ден < 80 мл/мин дейін), орташа (30-дан < 50 мл/мин дейін) және ауыр (< 30 мл/мин) деп бөлінген бүйрек жеткіліксіздігі бар пациенттер, сондай-ақ гемодиализдегі бүйрек жеткіліксіздігінің терминальді сатысы бар пациенттер қатысты. Одан өзге, 2 типті ҚД бар және бүйрек функциясы ауыр бұзылған (< 30 мл/мин) пациенттер 2 типті ҚД бар және бүйрек функциясы қалыпты пациенттермен салыстырылды. Креатинин клиренсі тәуліктік несеп үлгісін талдау нәтижелері бойынша өлшенді немесе Кокрофт-Голт формуласының көмегімен қан сарысуында креатининнің мөлшері бойынша есептелді. КрКл = (140 – жас шамасы) х салмағы / 72 х креатинин қан сарысуында (x 0,85 әйелдер үшін), мұнда жас шамасы жылмен, салмақ - килограмммен, ал қан сарысуындағы креатинин - мг/дл бойынша ұсынылған. Ауырлық дәрежесі орташа бүйрек функциясының бұзылуында ықпалдың орташа жоғарылауы (бақылаумен салыстырғанда шамамен 1,7 есе) байқалды. 2 типті ҚД бар және бүйрек функциясы қалыпты пациенттермен салыстырғанда 2 типті ҚД бар және бүйрек функциясы ауыр бұзылған пациенттерге ықпалы шамамен 1,4 есе жоғарылаған. Линаглиптиннің тепе-тең AUC болжамдалған мәндері бүйрек жеткіліксіздігінің терминальді сатысы бар пациенттерде бүйрек функциясы орташа немесе ауыр бұзылған пациенттерге ықпалмен салыстырмалы әсерін көрсетті. Одан өзге, линаглиптин гемодиализ немесе перитонеальді диализ есебінен емдік тұрғыдан маңызды дәрежеде шығарылмауы тиіс. Осылайша, кез келген дәрежедегі бүйрек жеткіліксіздігі бар пациенттерде линаглиптин дозасын түзету қажеттілігі жоқ. Бауыр функциясының бұзылуы Жеңіл, орташа және ауыр бауыр (Чайлд-Пью жіктеуіне сәйкес) жеткіліксіздігі бар қант диабетінен зардап шекпейтін пациенттерде линаглиптиннің орташа AUC және Cмакс. линаглиптиннің 5 мг көп реттік дозаларын енгізгеннен кейін тиісті параметрлері дені сау субъектілерде тиісті көрсеткіштермен баламалы сәйкестікте болды. Бауыр функциясының жеңіл, орташа немесе ауыр дәрежедегі бұзылуынан зардап шегетін диабеті бар пациенттер үшін линаглиптин дозасын түзету талап етілмейді. Дене салмағының индексі (ДСИ) Пациенттің ДСИ дозаны түзету үшін негіз болып табылмайды. I және II фазадағы зерттеулерде популяциялық фармакокинетикалық талдау деректеріне сәйкес ДСИ линаглиптин фармакокинетикасына клиникалық маңызды ықпал көрсетпейді. Тіркеу куәлігін алғанға дейін жүргізілген клиникалық зерттеулер 40 кг/м2 дейін ДСИ бар пациенттерді қамтыды. Жынысы Пациенттің жынысы дозаны түзету үшін негіз болып табылмайды. Жыныс I және II фазадағы зерттеулерде популяциялық фармакокинетикалық талдау деректеріне сәйкес линаглиптин фармакокинетикасына клиникалық маңызды ықпал көрсетпейді. Егде жастағы пациенттер 80 жасқа дейінгі пациенттер жасы дозаны түзету үшін негіз болып табылмайды, өйткені жас шамасы I және II фазадағы зерттеулерде популяциялық фармакокинетикалық талдау деректеріне сәйкес линаглиптин фармакокинетикасына клиникалық маңызды ықпал көрсетпейді. Егде жастағы (65–80 жас шамасында, ең кәрі пациенттің жасы 78 жасты құрады) субъектілердің плазмасындағы линаглиптиннің концентрациясы жасырақ субъектілердегімен салыстырымды болды. Бала жастағы пациенттер 1 және 5 мг линаглиптиннің 2-ші типті қант диабеті бар 10-нан 18 жасқа дейінгі балалар мен жасөспірімдердегі фармакокинетикасы мен фармакодинамикасы зерттелді. Бақыланған фармакокинетикалық және фармакодинамикалық реакциялар ересек субъектілердегі осындайларға сәйкес келді. 5 мг-ге тең линаглиптин дозасы қалдық концентрацияда ДПП-4 тежеуі бойынша 1 мг дозадан асып түсті (32%-бен салыстырғанда 72, p = 0,0050) және бастапқы деңгейге қатысты HbA1c сандық шамадағы түзетілген орташа өзгерісінің төмендеуі байқалды (-0,48%-бен салыстырғанда -0,63, статистикалық мәні жоқ). Деректер мөлшері шектеулі болғандықтан, нәтижелерді сақтықпен түсіндірген жөн. Зерттеудің 3 фазасында 2 типті қант диабеті бар 10 жастан 17 жасқа дейінгі балалар мен жасөспірімдерде 5 мг линаглиптиннің фармакокинетикасы мен фармакодинамикасын (HbA1c бастапқы деңгейімен салыстырғандағы өзгеруі) зерттелді. Бақыланатын «экспозиция-жауап» тәуелділігі жалпы педиатриялық және ересек емделушілер арасында салыстырарлықтай болды, алайда препараттың әсері балаларда азырақ байқалды. Линаглиптинді пероральді қабылдау ересек емделушілерде байқалған диапазонда экспозицияға әкелді. Ішке қабылдағаннан кейін 1,5 сағаттан кейін байқалған орташа геометриялық ең төменгі концентрациялар және орташа геометриялық концентарциялары (концентрация шамамен tmax деңгейінде) тепе-тең күйде сәйкесінше 4,30 нмоль/л және 12,6 нмоль/л болды. Ересек пациенттерде қан плазмасындағы сәйкес концентрациялар 6,04 нмоль/л және 15,1 нмоль/л құрады. Нәсілі Пациенттің нәсілдік тегі дозаны түзету үшін негіз болып табылмайды. Пациенттердің нәсілдік шығу тегі кавказдық, испан тілді, африкалық және азиялық пациенттерді қоса алғанда, қолда бар фармакокинетикалық деректердің жиынтық талдауының нәтижелері бойынша линаглиптиннің плазмадағы концентрациясына айқын ықпал етпеді. Одан өзге, I фаза арнайы зерттеулері барысында линаглиптиннің фармакокинетикалық сипаттамалары Жапонияның, Қытайдың, сондай-ақ Кавказдың дені сау субъектілерінде баламалы екені анықталған.

Дозалау режимі Линаглиптиннің ұсынылатын 5 мг дозасы (1 таблетка) тәулігіне бір ретті құрайды. Линаглиптин метформинмен біріктірілімде тағайындалғанда, метформин дозасы демелуі тиіс, ал линаглиптинді қатарлас препарат ретінде қабылдайды. Линаглиптин сульфонилмочевина туындыларымен немесе инсулинмен біріктірілімде қолданғанда гипогликемия даму қаупін азайту үшін сульфонилмочевина туындыларының немесе инсулиннің дозасы төмендетілуі талап етілуі мүмкін Пациенттердің ерекше топтары Бүйрек жеткіліксіздігі Бүйрек жеткілікіздігі бар пациенттерде дозаны түзету қажеттілігі жоқ. Бауыр жеткіліксіздігі Фармакокинетика бойынша зерттеулер бауыр жеткіліксіздігі бар пациенттерде дозаны түзету талап етілмейді деп көрсетті, алайда мұндай пациенттерге қатысты жеткілікті клиникалық тәжірибе жоқ. Егде жастағы пациенттер Жас шамасы негізінде дозаны түзету қажеттілігі жоқ. Балалар Клиникалық зерттеулер 10 мен 17 жас аралығындағы балаларда қолдану тиімділігін анықтамады. Сондықтан, балалар мен жасөспірімдерді линаглиптинмен емдеу ұсынылмайды. 10 жасқа дейінге балаларда линаглипті қолдану зерттелмеген. Енгізу әдісі және жолы Таблеткаларды тамақтануға байланыссыз тәуліктің кез келген уақытында қабылдауға болады. Қабылдау уақыты көрсетілген қолдану жиілігі 5 мг бір таблетка тәулігіне бір рет («Дозалау режимін» қараңыз). Дәрілік препараттың бір немесе бірнеше дозасын өткізу кезінде қажетті шаралар Өткізіп алған жағдайда препаратты мүмкін болғанша тезірек қабылдау керек. Қосарлы дозаны бір күнде қабылдауға болмайды. Тоқтату симптомдары қаупінің болуын көрсету • Дәрігермен алдын ала кеңесіп алмай, ТРАЖЕНТА® препаратын қабылдауды тоқтатуға болмайды. ТРАЖЕНТА® препаратын қабылдау тоқтатылған кезде қандағы глюкоза деңгейі жоғарылауы мүмкін. Дәрілік препаратты қолдану тәсілін түсіндіру үшін медициналық қызметкерге кеңес алуға жүгіну бойынша ұсынымдар • Осы препаратты қолдануға қатысты қандай да бір қосымша сұрақтар туындаған жағдайда емдеуші дәрігерге, провизорға немесе медбикеге жүгіну қажет.

• Белсенді заттың (заттардың) немесе қосымша заттардың кез келгеніне аса жоғары сезімталдық («Дәрілік препараттың құрамы» бөлімін қараңыз)

Негізгі емнің жағымсыз реакцияларға (мысалы, гипогликемияға) ықпалына байланысты жағымсыз реакциялар тиісті ем режимдері (монотерапия, метформинмен емдеу кезінде қосымша препарат, метформинмен және сульфонилмочевинамен біріктірілімде қосымша препарат, сондай-ақ инсулинмен емдеу кезінде қосымша препарат) негізінде талданды және сипатталды. Жағымсыз реакциялар абсолюттік жиілігінің азаю тәртібімен берілген. Жиілігі «өте жиі» (1/10); «жиі» (1/100-ден < 1/10 дейін); «жиі емес» (1/1000-ден < 1/100 дейін); «сирек» (1/10 000-ден < 1/1000 дейін); «өте сирек» (< 1/10 000), «белгісіз» (қолда бар деректер негізінде баға беру мүмкін емес) деген ретпен берілген. Өте жиі • гипогликемия1 Жиі липазаның жоғары деңгейі** Жиі емес: • назофарингит • аса жоғары сезімталдық реакциялары (мысалы, бронхтардың аса жоғары реактивтілігі) • жөтел • іш қатуы2 • бөртпе* • амилазаның жоғарғы деңгейі Сирек • панкреатит# • ангионевроздық ісіну* • есекжем* • буллезді сулы бөртпе# *Тіркеуден кейінгі қолдану тәжірибесі негізінде **Клиникалық зерттеулерде байқалған липаза деңгейі > 3x ЖҚШ жоғарылағанда #Линаглиптиннің (CARMELINA) жүрек-қантамыр және бүйрек қауіпсіздігі зерттеулері негізінде 1Метформинмен + сульфонилмочевин біріктіруде бақыланатын қолайсыз реакция 2Инсулинмен біріктіргенде бақыланатын қолайсыз реакция Жағымсыз дәрілік реакциялар туындағанда медициналық қызметкерге, фармацевтикалық қызметкерге немесе дәрілік препараттардың тиімсіздігі туралы хабарламаларды қоса, дәрілік препараттарға болатын жағымсыз реакциялар (әсерлер) жөніндегі ақпараттық деректер базасына тікелей хабарласу керек Қазақстан Республикасы Денсаулық сақтау министрлігі Медициналық және фармацевтикалық бақылау комитеті «Дәрілік заттар мен медициналық бұйымдарды сараптау ұлттық орталығы» ШЖҚ РМК http://www.ndda.kz

Симптомдары: 600 мг-ге жететін (ұсынылатын дозадан 120 есе жоғары) линаглиптиннің бір реттік дозасының жағымдылығы жақсы болғаны туралы мәліметтер бар. Адамда 600 мг-ден асатын доза қолдану деректері жоқ. Емі: cимптоматикалық. Артық дозалану жағдайында қарапайым сақтық шараларын пайдаланған жөн, мысалы, сіңірілмеген препаратты асқазан-ішектен алып тастау, қажет болса клиникалық мониторинг жүргізу және мекемеде қабылданған клиникалық шараларды пайдалану керек.

Жалпы нұсқаулар Линаглиптин препаратын 1 типті қант диабеті бар пациенттерге немесе диабеттік кетоацидозды емдеу үшін қолдануға болмайды. Гипогликемия Линаглиптинмен монотерапия кезінде плацебо қабылдағанда туындайтын жиілікпен сәйкес гипогликемияның пайда болу жиілігі байқалды. Линаглиптинді біріктірілген ем құрамында гипогликемия туындатпайтын дәрілік препараттармен (метформин) үйлесімде қолданған клиникалық зерттеулер барысында гипогликемия туындау жиілігі плацебо қабылдаған пациенттердегімен ұқсас болды. Линаглиптинді сульфонилмочевина туындыларымен (метформин аясында) біріктірілімде тағайындағанда гипогликемия даму жиілігі плацебомен салыстырғанда жоғары болды. Сульфонилмочевина туындылары және инсулин гипогликемия туындатады. Линаглиптинді сульфонилмочевина туындыларымен және (немесе) инсулинмен біріктірілімде қолданғанда сақ болу ұсынылады. Сульфонилмочевина туындылары немесе инсулин дозасы төмендетілуі мүмкін. Жедел панкреатит ДПП-4 тежегіштерін қолдану жедел панкреатиттің даму қаупімен астасты. Линаглиптин қабылдаған пациенттерде жедел панкреатит дамығаны байқалды. Орташа бақылау кезеңі 2,2 жыл линаглиптиннің жүрек-қантамыр және бүйрек қауіпсіздігін зерттеу (CARMELINA) шеңберінде линаглиптин қабылдаған пациенттердің 0,3%-ында және плацебо қабылдаған пациенттердің 0,1%-ында жедел панкреатит байқалды. Пациенттерді жедел панкреатитке тән симптомдар туралы хабардар ету керек. Жедел панкреатитке күдіктенгенде ТРАЖЕНТА® препаратын қабылдауды тоқтату керек. «Жедел панкреатит» диагнозы расталған жағдайда ТРАЖЕНТА® препаратын қабылдауды жаңғыртудың керегі жоқ. Анамнезінде панкреатит бар пациенттерге ерекше сақ болу керек. Буллезді сулы бөртпе Линаглиптин қабылдаған пациенттерде буллезді сулы бөртпенің дамуы байқалған. CARMELINA зерттеуі шеңберінде буллезді сулы бөртпе линаглиптин алатын емделушілердің 0,2%-ында байқалды және плацебо алатын емделушілерде байқалған жоқ. Күлдіреуікке күдік туған кезде ТРАЖЕНТА® препаратын қабылдауды тоқтату керек. Арнайы ескертулер Педиатрияда қолдану Клиникалық зерттеулер 10 мен 17 жас аралығындағы балаларда қолдану тиімділігін анықтамады. Сондықтан, балалар мен жасөспірімдерді линаглиптинмен емдеу ұсынылмайды. 10 жасқа дейінге балаларда линаглипті қолдану зерттелмеген.

Жүкті әйелдерде линаглиптинді қолдану зерттелмеген. Жануарларға жүргізілген зерттеулер репродуктивті уыттылық салдарынан препараттың тікелей немесе жанама зиянды әсерін көрсетпеді. Сақтық шаралары ретінде линаглиптинді жүктілік кезінде қолдану ұсынылмайды. Жануарларға жүргізілген фармакокинетикалық зерттеулердің қолда бар деректері линаглиптин/метаболиттер емшек сүтіне бөлінетінін көрсетеді. Емшек еметін нәрестелер үшін қаупі жоққа шығарылмайды. Бала үшін емшек емізудің артықшылығын және ана үшін емнің пайдасын ескере отырып, емшек сүтімен емізуді тоқтату немесе линаглиптинді қабылдаудан уақытша бас тарта тұру туралы шешім қабылдаған жөн. Дәрілік заттың көлік құралын немесе қауіптілігі зор механизмдерді басқару қабілетіне әсер ету ерекшеліктері Препарат көлік құралын немесе қауіптілігі зор механизмдерді басқару қабілетіне елеусіз әсер етеді немесе әсер етпейді. Алайда, пациенттерді, әсіресе, сульфонилмочевина туындыларымен және/немесе инсулинмен біріктірілімде қабылдағанда гипогликемия даму қаупі туралы ескерту керек.

In vitro өзара әрекеттесулерін бағалау Линаглиптин CYP3A4 (CYP изоферменті) әлсіз бәсекелес тежегіші болып табылады, өзінің әсер ету механизмі есебінен CYP3A4 әлсіз немесе орташа қайтымсыз тежегіш қабілеті бар, бірақ басқа CYP изоферменттерін тежемейді. Ол CYP изоферментінің индукторы болып табылмайды. Линаглиптин гликопротеин-P үшін субстрат болып табылады және гликопротеин-P арқылы белсенділігі төмен дигоксин тасымалын тежейді. Осы нәтижелердің және дәрілермен өзара әрекеттесу қабілетінің in vivo зерттеулерінен алынған деректер негізінде линаглиптин P-gp үшін басқа субстраттармен дәрілік өзара әрекеттесулерге түсуінің ықтималдығы аз деп саналады. In vivo өзара әрекеттесулерін бағалау Басқа дәрілік заттардың линаглиптинге әсері Төменде келтірілген клиникалық деректер біріктіре қолданғанда клиникалық маңызды дәрілік өзара әрекеттесулерінің аздаған қаупі бары туралы айғақтайды.Рифампицин: 5 мг линаглиптин мен Р-гликопротеин және CYP3A4 күшті индукторы-рифампицинді көп рет біріктіре қолдану фармакокинетиканың стационарлық кезеңінде линаглиптиннің AUC және Cmax тиісінше 39,6% және 43,8%-ға төмендеуіне әрі DPP-4 негізгі белсенділігі тежелуінің шамамен 30%-ға азаюына әкелді. Осылайша, Р-гликопротеиннің күшті индукторымен, атап айтқанда ұзақ уақыт бойы, біріктірілгенде линаглиптиннің тиімділігіне толық қол жеткізілмейді. Р-гликопротеин және CYP3A4 басқа күшті индукторларымен, мысалы карбамазепинмен, фенобарбиталмен және фенитоинмен бірге енгізу зерттелмеген. Ритонавир: линаглиптинді (ішке бір реттік доза 5 мг) және Р-гликопротеин және CYP3A4 күшті индукторы- ритонавирді (200 мг дозаны ішке көп рет қабылдау) бірге қабылдау линаглиптиннің AUC және Cmax шамамен тиісінше екі және үш есеге ұлғайтты. Әдетте линаглиптиннің емдік дозасының 1% құрайтын байланыспаған концентрациясы ритонавирмен бір мезгілде тағайындағаннан кейін 4-5 есе жоғары болды. Линаглиптиннің плазмадағы ритонавирмен немесе онсыз тепе-тең концентрациясының имитациясы әсері артуының жоғарылаған жинақталумен байланысы жоқтығын көрсетті. Линаглиптин фармакокинетикасының осы өзгерістері клиникалық маңызды деп қарастырылмады. Сондықтан P-гликопротеин/CYP3A4 басқа тежегіштерімен клиникалық маңызды өзара әрекеттесулер күтілмейді және дозалауды өзгерту қажет етілмейді. Метформин: метформиннің көп реттік 850 мг, күніне 3 рет және линаглиптиннің 10 мг, күніне 1 рет дозасын бірге қабылдау дені сау еріктілерде линаглиптин немесе метформиннің фармакокинетикасының клиникалық елеулі өзгерістеріне алып келмеді. Сульфонилмочевина туындылары: 5 мг линаглиптин мен глибенкламидтің (глибурид) бір реттік 1,75 мг дозасы біріктіріп қолданғанда линаглиптиннің теңдік фармакокинетикасында өзгерістер болмаған. Линаглиптиннің басқа дәрілік препараттарға әсері Линаглиптин метформин, глибенкламид, симвастатин, варфарин, дигоксин немесе ішуге арналған контрацептивтік препараттар фармакокинетикасына клиникалық маңызды ықпал көрсетпейді; осылайша, аталған препараттың CYP3A4, CYP2C9, CYP2C8 субстраттармен, P-гликопротеинмен және органикалық катиондар тасымалдаушылары (ОКТ) субстраттарымен әрекеттесуі бойынша төмен қабілеті туралы растайтын in vivo зерттеу деректері бар. Метформин: линаглиптиннің 10 мг және ОКТ субстраты ретінде метформиннің 850 мг көп реттік тәуліктік дозаларын бірге қолдану дені сау еріктілерде метформин фармакокинетикасының клиникалық маңызды өзгерістеріне әкелмеді. Осылайша, линаглиптин ОКТ арқылы тасымалдау тежегіші болып табылмайды. Сульфонилмочевина туындылары: линаглиптиннің 5 мг көп реттік пероральді тәуліктік дозалары мен глибенкламидтің (глибурид) 1,75 мг бір реттік пероральді дозасын бірге қолдану глибенкламидтің AUC және Cmax 14%-ға клиникалық маңызды емес төмендеуіне әкелді. Глибенкламид негізінен CYP2C9 метаболизденетіндіктен бұл деректер де ТРАЖЕНТА® препараты CYP2C9 тежегіші болып табылмайтыны туралы қорытындыны растайды. Клиникалық маңызды әрекеттесулер глибенкламид тәрізді, негізінен CYP2C9 қатысуымен метаболизденетін басқа сульфонилмочевина туындыларымен де (мысалы, глипизидпен, толбутамидпен және глимепиридпен) күтілмейді. Дигоксин: 5 мг линаглиптин мен 0,25 мг дигоксиннің көп реттік тәуліктік дозаларын біріктіріп қолдану дигоксиннің фармакокинетикасына әсер етпейді. Осылайша, линаглиптин P-гликопротеинмен байланысты in vivo тасымалының тежегіші болып табылмайды. Варфарин: 5 мг линаглиптиннің көп реттік тәуліктік дозаларын қолдану CYP2C9 үшін субстрат болып табылатын варфариннің бір реттік дозасынығ S(-) немесе R(+) фармакокинетикасын өзгерткен жоқ. Симвастатин: линаглиптиннің көп реттік тәуліктік дозаларын қолдану дені сау еріктілерде CYP3A4 симвастатин сезімтал субстратының теңдік фармакокинетикасына аздаған ықпал көрсеткен. Линаглиптинді күніне жоғары емдік 10 мг дозада және 40 мг симвастатинді 6 күн бойы күн сайын қабылдаудан кейін симвастатиннің AUC 34 %-ға, ал плазмадағы Cmax 10 %-ға артқан. Оральді контрацептивтік препараттар: линаглиптинді 5 мг дозада левоноргестрелмен немесе этинилэстрадиолмен біріктіріп қолдану бұл препараттардың теңдік фармакокинетикасын өзгертпейді.

Сақтау мерзімі 3 жыл Жарамдылық мерзімі өткеннен кейін қолдануға болмайды! Сақтау шарттары 25 °С-ден аспайтын температурада сақтау керек. Балалардың қолы жетпейтін жерде сақтау керек!