ТРИМЕПЕРИДИН-САНТО® раствор 2 %

1 мл ерітіндінің құрамында белсенді зат – 20.0 мг тримеперидин гидрохлориді (100% затқа шаққанда), қосымша заттар: 1 М хлорсутек қышқылы, инъекцияға арналған су. Сыртқы түрінің, иісінің, дәмінің сипаттамасы Мөлдір түссіз немесе шыныны нашар сулайтын аздап боялған сұйықтық.

• қатерлі жаңа түзілімдер, күйіктер, жарақаттар кезіндегі айқын ауыру синдромында • тегіс бұлшықеттің түйілулерімен байланысты, соның ішінде ішек, өт қабы және бүйрек шаншулары, асқазан мен он екі елі ішектің ойық жаралы ауруы кезіндегі ауыру синдромында • тұрақсыз стенокардия, миокард инфарктісі кезіндегі, кардиогендік шоктағы ауыру синдромында • операциядан кейінгі кезеңде ауыруды басу үшін • нейролептанальгезияда (нейролептиктермен біріктіріп) • операцияға дайындауда (премедикацияда)

Нұсқаулықта көрсетілмеген.

Дозалау режимі Ересектерге тері астына 1 мл 2% ерітіндіні; қарқынды ауыруда, ең алдымен қатерлі ісіктер мен ауыр жарақаттарда - 2 мл дейін 2% ерітіндіні енгізеді. Онкологиялық ауруларда тиісті дозасын әр 12–24 сағат сайын, ауырудың айқындылық дәрежесіне байланысты тағайындайды. Премедикацияның негізгі компоненті ретінде: тері астына немесе бұлшықет ішіне 0,0005 г (0,5 мг) дозадағы атропин сульфатымен бірге 0,02–0,03 г дозада (1–1,5 мл 2% ерітінді) операцияға дейін 30–45 минут бұрын (шұғыл премедикация үшін вена ішіне қолданады). Операциядан кейінгі кезеңде тыныс алудың бұзылуы жоқ болса, ауыруды басатын және шокқа қарсы дәрі ретінде тері астына 1 мл 2% ерітіндіні енгізеді. Тегіс бұлшықеттердің түйілуінен болған ауыруларда (өт қабы, бүйрек, ішек шаншуы), тримеперидинді науқастың жағдайын мұқият бақылай отырып, атропин тәрізді және түйілуді басатын дәрілік заттармен біріктіру керек. Ересектерге арналған ең жоғары дозалары: бір реттік - 40 мг, тәуліктік - 160 мг. Пациенттердің ерекше топтары Балалар 2 жастан үлкен балаларға жасына байланысты: 2–3 жастағы балалар үшін бір реттік доза 20 мг/мл ерітіндінің (3 мг тримеперидин гидрохлориді) 0,15 мл құрайды, ең жоғары тәуліктік доза – 0,6 мл (12 мг); 4–6 жас: бір реттік – 0,2 мл (4 мг), ең жоғары тәуліктік – 0,8 мл (16 мг); 7–9 жас: бір реттік – 0,3 мл (6 мг), ең жоғары тәуліктік –1,2 мл (24 мг); 10–12 жас: бір реттік – 0,4 мл (8 мг), ең жоғары тәуліктік – 1,6 мл (32 мг); 13–16 жас: бір реттік – 0,5 мл (10 мг), ең жоғары тәуліктік – 2 мл (40 мг). Егде жастағы пациенттер Егде жастағы және психикалық жағдайының бұзылулары бар пациенттерге дозасын төмендету керек Бауыр жеткіліксіздігі бар пациенттер Бауыр жеткіліксіздігі бар пациенттерде дозасын төмендету керек. Бүйрек жеткіліксіздігі бар пациенттер Бүйрек жеткіліксіздігі бар пациенттерде дозасын төмендету керек. Енгізу әдісі және жолы Тері астына, бұлшықет ішіне және вена ішіне тағайындайды. Дәрілік препараттың бір немесе бірнеше дозасын өткізіп алу кезіндегі қажетті шаралар Ұмытылып қалған дозаның орнын толтыру үшін қосарлы дозаны қолданбаңыз. Дәрілік препаратты қолдану тәсілін түсіндіру үшін медицина қызметкерінен кеңес алуға жүгіну бойынша ұсынымдар Дәрілік препаратты қолданар алдында кеңес алу үшін дәрігерге жүгініңіз.

• тримеперидинге немесе қосымша заттардың кез келгеніне аса жоғары сезімталдық • тыныс алу орталығының бәсеңдеуі • іштің шығу тегі белгісіз ауыруы • уытты диспепсия (токсиндердің шығарылуының баяулауы және соған байланысты диареяның өршуі мен ұзаққа созылуы) • жедел алкогольдік уыттану • бір мезгілде моноаминооксидаза тежегіштерімен емдеу (соның ішінде, оларды қолданғаннан кейін 21 күн ішінде) • антибиотиктерді қабылдаудан болған жалған жарғақшалы колит аясындағы диарея • инфекциялар (инфекцияның орталық жүйке жүйесіне өту қаупі) • жалпы қажу • нашақорлық (соның ішінде анамнезіндегі) • 65 жастан асқандар • 2 жасқа дейінгі балалар • жүктілік және бала емізу кезеңі

Жиі • жүрек айнуы, құсу, іш қату Жиі емес • бағдардан жаңылу • бас айналуы, ұйқышылдық • гипотензия (жоғары дозаларын қолданған кезде) Сирек • анафилаксиялық реакциялар (вена ішіне енгізуден кейін), бөртпелер, қышыну, есекжем • мазасыздық, көңіл-күйдің құбылуы, елестеулер, дисфория • диплопия, миоз • брадикардия, жүрек жыпылықтауы • тыныстың тарылуы(жоғары дозаларын қолданған кезде) • жалпы әлсіздік Белгісіз (қолда бар деректердің негізінде бағалау мүмкін емес) • жанаспалы дерматит • бас ауыруы • ортостаздық гипотензия, бассүйекішілік қысымның жоғарылауы • ауыздың құрғауы • өт шығару жолдарының түйілуі • бұлшықет сіресуі (жоғары дозаларын қолданған кезде), құрысулар (әсіресе балаларда) • несеп шығарудың қиындауы, несеп шығару жолдарының түйілуі • либидоның немесе потенцияның төмендеуі • қатты терлеу, беттің қызаруы, гипотермия, енгізген жердің ауыруы және қабынуы • бауыр ферменттері деңгейінің өзгеруі, гипергликемия Тәуелділік. Тримеперидин гидрохлоридін қайталап қолдану тәуелділікті туғызуы мүмкін. Физикалық тәуелділік жағдайында тримеперидин гидрохлоридін қолдануды күрт тоқтатқан кезде абстиненция синдромы дамуы мүмкін, оған мынадай симптомдар тән: жүрек айнуы, құсу, іш өту, қатты терлеу, мидриаз, көзден жас ағу, қалтырау, есінеу, іштің, бұлшықеттердің немесе буындардың ауыруы, бұлшықет треморы, үрейлену, мазасыздық, ашушаңдық, ұйқысыздық, сондай-ақ жүрек соғысының, тыныс алудың жиілеуі, артериялық қысымның жоғарылауы. Абстиненция синдромының дамуының алдын алу үшін тәуелділіктің пайда болу қаупі бар пациенттерге препаратты қолдануды біртіндеп тоқтату керек. Тримеперидин гидрохлоридінің эйфориялық әсері осы препаратты шамадан тыс қолданудың себебі болуы мүмкін. Егер дәрілік затты қайталап қолданған жағдайда жүрек айнуы, құсу, іш қату, ұйқышылдық, бас айналуы, бағдарсыздық немесе жалпы әлсіздік байқалса, дозаны азайту керек. Жағымсыз дәрілік реакциялар туындағанда медициналық қызметкерге, фармацевтикалық қызметкерге немесе, дәрілік препараттардың тиімсіздігі туралы хабарламаларды қоса, дәрілік препараттарға болатын жағымсыз реакциялар (әсерлер) жөніндегі ақпараттық деректер базасына тікелей хабарласу керек Қазақстан Республикасы Денсаулық сақтау министрлігі Медициналық және фармацевтикалық бақылау комитеті «Дәрілік заттар мен медициналық бұйымдарды сараптау ұлттық орталығы» ШЖҚ РМК http://www.ndda.kz

Симптомдары: жүрек айнуы, құсу, жабысқақ суық тер, сананың шатасуы, бас айналуы, ұйқышылдық, артериялық қысымның төмендеуі, күйгелектік, шаршау, брадикардия, күрт әлсіреу, баяу қиын тыныс алу, гипотермия, үрейлену, миоз (айқын гипоксия кезінде қарашықтар кеңеюі мүмкін), құрысулар, гиповентиляция, жүрек-қантамыр жеткіліксіздігі, ауыр жағдайларда – естен тану, тыныстың тоқтап қалуы, кома. Емі: өкпенің жеткілікті желдетілуін, жүйелі гемодинамиканы, дененің қалыпты температурасын ұстап тұру. Пациент үздіксіз бақылауда болуы тиіс; қажет болса – өкпені жасанды желдетуді жүргізу, тыныс алу стимуляторларын тағайындау, апиындардың спецификалық антагонисін – налоксонды қолдану (ауыруды басатын әсерін сақтай отырып, апиынды анальгетиктерден туындаған тыныстың тарылуын жояды).

Апиынды анальгетиктерді моноаминоксидаза тежегіштерімен біріктірмеген дұрыс. Барбитураттарды немесе апиынды анальгетиктерді ұзақ уақыт қолдану айқаспалы төзімділіктің дамуын көтермелейді. Емдеу кезінде алкоголь қолданылуына жол бермеу керек. Препараттың жоғары дозаларын, әсіресе егде жастағы пациенттерге қолдану, тыныс алу жеткіліксіздігі мен кома жағдайының дамуына алып келуі мүмкін. Тыныс алудың жеткіліксіздігі респираторлық демеу жүргізуді және антагонист – налоксонды енгізуді қажет етеді, бірақ налоксонды есірткіге тәуелді субъектілерге қолдану тоқтату синдромының дамуына алып келуі мүмкін. Демеуші ем респираторлық демеуге және налоксонды енгізу арқылы пациентті шок жағдайынан шығаруға бағытталады. Препаратты енгізу жиілігі тыныс алу жеткіліксіздігі мен кома жағдайының дәрежесіне байланысты. Жағымсыз реакциялардың дамуы апиынды рецепторларға жекелей сезімталдыққа байланысты. Кома жағдайлары қарашықтардың тарылуымен, тыныс алу депрессиясымен білінеді, бұл артық дозаланғанын айғақтауы мүмкін. Қарашықтардың дилатациясы гипоксияның дамығанын көрсетеді. Артық дозаланғаннан кейін өкпенің ісінуі өлімнің жалпы себебі болып табылады. Қайталап қолданғанда дағдылану және дәріге тәуелділік дамуы мүмкін. Эйфория болуы мүмкін. Тегіс бұлшықеттердің түйілуінен болған ауыруларда (өт қабы, бүйрек, ішек шаншуы), тримеперидинді, пациенттің жағдайын мұқият бақылай отырып, атропин тәрізді және спазмолитикалық дәрілік заттармен біріктіру керек. Бауыр және/немесе бүйрек жеткіліксіздігінде, гипотиреозда, микседемада, простата гипертрофиясында, белсіздікте, шокта, миастенияда, асқазан-ішек жолының қабыну ауруларында, сондай-ақ 60 жастан асқан пациенттерге, асқазан-ішек жолына, несеп шығару жүйесіне, несеп шығару өзегінің стриктурасында жасалған хирургиялық араласуларда, бронх демікпесінде, өкпенің созылмалы обструкциялық ауруында, құрысуларда, аритмияда, артериялық гипотензияда, жүректің созылмалы жеткіліксіздігінде, тыныс алудың жеткіліксіздігінде, бүйрекүсті безінің жеткіліксіздігінде, орталық жүйке жүйесінің бәсеңдеуінде, бассүйекішілік гипертензияда, бассүйек-ми жарақатында, суицидке бейімділікте, көңіл-күйдің құбылмалылығында, алкоголизмде, ауыр сырқатты пациенттерге, әлсіреген пациенттерге, кахексия кезінде, бала жастағыларға сақтықпен қолданады. Арнайы сақтандырулар Педиатрияда қолдану 2 жастан асқан балаларда құрысулар дамуы мүмкін, жоғары дозаларда қолданғанда бүйрек жеткіліксіздігі үдеуі мүмкін. Препараттың көлік құралын және қауіптілігі зор механизмдерді басқару қабілетіне әсер ету ерекшеліктері Емдеу кезінде көлік құралын немесе қауіптілігі зор механизмдерді басқармаған жөн.

Препаратты жүктілік кезеңінде және бала емізу кезеңінде қолдануға болмайды

Орталық жүйке жүйесіне депрессиялық әсер беретін басқа препараттармен бір мезгілде қолданғанда, өзара әсерлерінің күшеюі мүмкін. Барбитураттарды (әсіресе фенобарбиталды) немесе есірткілік анальгетиктерді ұзақ уақыт қолдану айқаспалы төзімділіктің дамуын туғызады. Тримеперидин нейролептиктермен (галоперидолмен, дроперидолмен), холинолитиктермен, миотропты спазмолитиктермен, антигистаминдік дәрілермен үйлесімді. Артериялық қысымды төмендететін препаратардың (соның ішінде, ганглиоблокаторлардың, диуретиктердің) гипотензиялық әсерін күшейтеді. Холинергияға қарсы белсенділігі бар дәрілік заттар, диареяға қарсы препараттар (соның ішінде лоперамид) ішектің бітелуіне дейінгі іштің қатуын, несептің іркілуі мен орталық жүйке жүйесінің бәсеңдеу қаупін арттырады. Антикоагулянттардың әсерін күшейтеді (плазма протромбинін бақылауға алу керек). Бупренорфин (соның ішінде алдыңғы емдеу) басқа апиынды анальгетиктердің әсерін төмендетеді; µ-апиынды рецепторлар агонистерінің жоғарыдозаларынқолдану аясында тыныстың тарылуын азайтады, ал µ- немесе κ-апиынды рецепторлар агонистерінің төменгі дозаларын қолдану аясында — күшейтеді; дәріге тәуелділік аясында µ-апиынды рецепторлар агонистерін қабылдауды тоқтатқанда «тоқтату синдромы» симптомдарының пайда болуын жеделдетеді, оларды күрт тоқтатқан кезде бұл симптомдардың айқындығын ішінара төмендетеді. Моноаминоксидаза (МАО) тежегіштерімен бір мезгілде қолданғанда, гипер- немесе гипотензиялық криздердің туындауымен орталық жүйке жүйесінің қатты қозуының немесе тежелуінің ықтималдығы салдарынан ауыр реакциялар дамуы мүмкін (МАО тежегіштерін қабылдау кезінде, сондай-ақ оларды қабылдау аяқталғаннан кейін 14–21 күн бойы тағайындамау керек). Налоксон тыныс алуды қалпына келтіреді, апиынды анальгетиктердің әсерін, сондай-ақ солардан туындаған тыныс алу мен орталық жүйке жүйесінің бәсеңдеуін төмендетеді; есірткіге тәуелділік аясында «тоқтату синдромы» симптомдарының пайда болуын жеделдетуі мүмкін. Налтрексон есірткіге тәуелділік аясындағы «тоқтату синдромы» симптомдарының пайда болуын жеделдетеді (симптомдар препаратты енгізгеннен кейін 5 минуттан соң-ақ пайда болуы мүмкін, 48 сағат бойы жалғасады, тұрақтылығымен және оларды басудың қиындығымен сипатталады); апиынды анальгетиктердің әсерін (анальгетиктік, диареяға қарсы, жөтелге қарсы) төмендетеді; гистаминдік реакциядан болған симптомдарға әсер етпейді. Налорфин, ауыруды басатын әсерлері сақталған жағдайларда, апиынды анальгетиктер туғызған тыныстың тарылуын жояды. Метоклопрамидтің әсерін төмендетеді.

Сақтау мерзімі 5 жыл Жарамдылық мерзімі өткеннен кейін қолдануға болмайды! Сақтау шарттары Жарықтан қорғалған жерде, 30°С-ден аспайтын температурада сақтау керек. Балалардың қолы жетпейтін жерде сақтау керек!