Әсер ету механизмі
Клопидогрел ізашар дәрі болып табылады, оның белсенді метаболиттерінің бірі тромбоциттер агрегациясының тежегіші. Тромбоциттер агрегациясын бәсеңдететін белсенді метаболитті қалыптастыру үшін клопидогрел P450 (CYP450) цитохромы жүйесінің изоферменттерінің көмегімен метаболизденуі тиіс. Клопидогрелдің белсенді метаболиті тромбоциттердің P2Y12-рецепторларымен аденозиндифосфаттың (АДФ) байланыстырылуын және тромбоциттер агрегациясының бәсеңдеуіне алып келетін, GPIIb/IIIa кешенінің кейіннен АДФ-арқылы белсендірілуін селективті түрде тежейді. Қайтымсыз байланыстырудың арқасында тромбоциттер қалған тіршілік қабілетінің кезеңінде (шамамен 7-10 күн) АДФ стимуляциясына сезімтал емес болып қалады, ал тромбоциттердің қалыпты функциясын қалпына келтіру тромбоциттердің жаңару жылдамдығына сәйкес келеді.
Фармакодинамикалық әсерлері
АДФ-тен өзге агонистер туындатқан тромбоциттердің агрегациясы АДФ босататын тромбоциттердің күшейтілген белсенділенуін бөгеу есебінен тежеледі.
Белсенді метаболиттің түзілуі P450 цитохром жүйесі изоферменттерінің көмегімен болатындықтан, олардың кейбіреулері полиморфизммен ерекшеленуі немесе басқа препараттармен тежелуі мүмкін, сондықтан барлық пациенттерде тромбоциттер агрегациясының талапқа сай тежелуі болмауы мүмкін.
Клопидогрелді күнделікті 75 мг дозада қабылдаған кезде қабылдаудың бірінші күнінен бастап тромбоциттердің АДФ-индукцияланатын агрегациясының елеулі бәсеңдеуі байқалады, ол біртіндеп 3-7 күн ішінде ұлғаяды, содан кейін тұрақты деңгейге шығады (тепе-теңдік жағдайына жеткенде). Тепе-тең күйінде тромбоциттердің агрегациясы орта есеппен 40-60% - ға төмендейді. Клопидогрелді қабылдауды тоқтатқаннан кейін тромбоциттердің агрегациясы және қан кету уақыты біртіндеп бастапқы деңгейіне, орта есеппен, 5 күн ішінде оралады.
ACTIVE-A клиникалық зерттеу барысында жүрекшелер фибрилляциясына шалдыққан, тамырлық асқынулардың даму қаупінің кем дегенде бір факторы болған, бірақ тікелей емес антикоагулянттарды қабылдауға қабілетсіз болған пациенттерде клопидогрел ацетилсалицил қышқылымен (АСҚ) біріктірілімде (бір ғана АСҚ қабылдаумен салыстырғанда) инсульттің, миокард инфарктісінің, орталық жүйке жүйесінен (ОЖЖ) тыс жүйелік тромбоэмболияның немесе тамырлық өлім-жітімнің барлығын бірге алғандағы жиілігін көбінесе инсульттің даму қаупін азайту есебінен азайтқанын көрсетілді.
Клиникалық тиімділігі және қауіпсіздігі
Клопидогрелдің қауіпсіздігі мен тиімділігі 88000-нан астам пациенттің қатысуымен 5 салыстырмалы жасырын зерттеуде бағаланды: CAPRIE зерттеуі, ASA-мен клопидогрелді салыстыру және клопидогрел плацебомен салыстырылған CURE, CLARITY, COMMIT и ACTIVE-A зерттеулері, екі дәрілік препарат АСҚ-мен және басқа да стандартты еммен үйлесімде тағайындалды.
Жақында бастан өткерген миокард инфарктісі (МИ), жақында болған инсульт немесе шеткері артериялардың белгіленген ауруы
CAPRIE зерттеуіне жақында болған миокард инфарктісімен (<35 күн), жақында болған ишемиялық инсультпен (7 күннен 6 айға дейін) немесе шеткері артериялардың белгіленген ауруымен (PAD) көріністелген атеротромбозға шалдыққан 19 185 пациент кірді. Пациенттер тәулігіне 75 мг клопидогрел немесе күніне 325 мг АСҚ қабылдауға рандомизацияланды және 1-3 жыл бойы байқалды. Миокард инфарктісінің қосалқы тобында пациенттердің көпшілігі жедел миокард инфарктісінен кейінгі алғашқы бірнеше күн ішінде АСҚ алды.
Клопидогрел АСҚ-мен салыстырғанда жаңа ишемиялық оқиғалардың (миокард инфарктісінің, ишемиялық инсульттің және тамырлық өлімнің біріктірілген соңғы нүктесі) жиілігін едәуір төмендетті. 939 оқиғаны емдеу ниетін талдау кезінде клопидогрел тобында және ASA тобында 1020 оқиға байқалды (салыстырмалы қауіптің төмендеуі (RRR) 8,7%, [95% СА: 0,2-16,4]; p = 0,045), бұл 2 жыл ішінде емделген әрбір 1000 пациентке жаңа ишемиялық оқиғаның алдын алған 10-ға дейін [СА: 0-ден 20-ға дейін] қосымша пациентке сәйкес келеді. Жалпы өлім-жітімді қайталама соңғы нүкте ретінде талдау клопидогрел (5,8%) мен ASA (6,0%) арасында қандай да бір елеулі айырмашылықтарды анықтаған жоқ.
Квалификациялық жай-күйі бойынша қосалқы топтарды талдауда (миокард инфарктісі, ишемиялық инсульт және ШАА) ШАА себебі бойынша (әсіресе анамнезінде миокард инфарктісі болған пациенттерде) зерттеуге енгізілген пациенттерде артықшылық анағұрлым күшті болды (p = 0,003 кезінде статистикалық маңыздылыққа қол жеткізу). Инсультке шалдыққан пациенттерде (RRR = 7,3%; CI: -5,7-ден 18,7 дейін [p = 0,258]) (RRR = 23,7%; CI: 8,9-дан 36,2 дейін) және анағұрлым әлсіз (ASA-дан елеусіз ерекшеленеді). Зерттеуге тек соңғы миокард инфарктісі негізінде енгізілген пациенттерде клопидогрел сан жағынан нашар болды, бірақ статистикалық тұрғыдан ASA-дан ерекшеленбеді (RRR = -4,0%; CI: -22,5-тен 11,7-ге дейін [p = 0,639]). Сонымен қатар, қосалқы топтардың талдауы 75 жастан асқан пациенттерде клопидогрелдің пайдасы ≤75 жасқа қарағанда аз екенін көрсетті.
CAPRIE зерттеуі жекелеген қосалқы топтардың тиімділігін бағалау мүмкіндігіне ие болмағандықтан, біліктілік жағдайларына байланысты салыстырмалы қауіпті төмендетудегі айырмашылықтар шынайы немесе кездейсоқ екендігі белгісіз.
Жедел коронарлық синдром
CURE зерттеуіне ST сегменті жоғарылауынсыз жедел коронарлық синдромына шалдыққан 12562 пациент кірді (тұрақсыз стенокардия немесе Q тісінсіз миокард инфарктісі), олар басталғаннан бастап 24 сағат ішінде кеуде ауырсынуының соңғы эпизодын немесе ишемияға тиісті симптомдарды көрсетті. Пациенттерде не жаңа ишемиямен не жоғарылаған жүрек ферменттерімен не I немесе T тропонинмен, кем дегенде, қалыптың жоғарғы шегінен екі есе асатын үйлесімді ЭКГ өзгерістері болуы керек. Пациенттер басқа стандартты емдеу әдістерімен және ASA-мен (күніне бір рет 75-325 мг) біріктірілімде плацебо (N = 6 303) қабылдаған немесе клопидогрел (екпінді доза 300 мг, содан кейін күніне 75 мг, N = 6 259) қабылдау үшін рандомизацияланды. Пациенттер бір жылға дейін ем алды. CURE 823-те (6,6%) пациент GPIIb/IIIa рецепторларының антагонистерімен қатар ем алды.
Бастапқы соңғы нүктесі [жүрек-қантамыр ауруларынан (ЖҚА) болған өлім, миокард инфарктісі (МИ) немесе инсульт] болған пациенттердің саны клопидогрел алған топта 582 (9,3%) және плацебо алған топта 719 (11,4%), ал салыстырмалы қауіп 20%-ға төмендеуі (95% СА 10%-дан 28% дейін; p = 0,00009) клопидогрел алған топта (пациенттерді консервативті емдеу кезінде салыстырмалы қатердің 17% - ға, стент орнатумен немесе онсыз тері арқылы транслюминальді коронарлық ангиопластика (ТТКА) кезінде 29% - ға және оларға коронарлық артерияны шунттау (АКШ) жасалған кезде 10% - ға төмендеуі) болды. Жаңа жүрек-қантамыр оқиғаларының (бастапқы соңғы нүкте) 0-1, 1-3, 3-6, 6-9 және тиісінше 9-12 ай зерттеу аралықтары ішінде салыстырмалы қауіптің 22%-ға (СА: 8,6, 33,4), 32%-ға (СА: 12,8, 46,4), 4%-ға (СА: -26,9, 26,7), 6%-ға (СА: -33,5, 34,3) және 14%-ға (СА: -31,6, 44,2) төмендеуімен алдын алынды. Осылайша, CURE-де клопидогрелді қолдану тромболитикалық емге (RRR = 43,3%; CI: 24,3%, 57,5%) және GPIIb / IIIa тежегіштеріне (RRR = 18,2%; CI: 6,5%, 28,3%) деген қажеттіліктің төмендеуімен байланысты болды.
Бастапқы соңғы нүктесі қатар жүретін пациенттер саны (жүрек-қантамыр ауруларынан болатын өлім, миокард инфарктісі, инсульт немесе рефрактерлі ишемия) клопидогрел алған топта 1035 (16,5%) және плацебо алған топта 1187 (18,8%) болды, бұл клопидогрел алған топ үшін қолайсыз қауіптердің төмендеуін құрайды. Бұл артықшылық негізінен МИ жиілігінің [клопидогрелмен емдеу тобында 287 (4,6%) және плацебомен емдеу тобында 363 (5,8%)] статистикалық тұрғыдан айтарлықтай төмендеуіне байланысты болды. Тұрақсыз стенокардияға байланысты қайта емдеуге жатқызу жиілігіне әсері байқалмады.
Сипаттамалары әртүрлі халық топтарында алынған нәтижелер (мысалы, тұрақсыз стенокардия немесе Q тісшесіз МИ, төмен деңгейден жоғары деңгейге дейінгі қауіп деңгейлері, диабет, реваскуляризация қажеттілігі, жасы, жынысы және т. б.) бастапқы талдау нәтижелеріне сәйкес келді. Атап айтқанда, ретроспективті талдауда стент (Stent-CURE) орнатылған 2172 пациентте (жалпы CURE популяциясының 17%-ы) деректер плацебомен салыстырғанда клопидогрел емдеу үшін клопидогрелдің пайдасына айтарлықтай RRR 26,2% көрсетті. Екінші бастапқы соңғы нүкте (жүрек-қантамыр ауруларынан болған өлім, миокард инфарктісі, инсульт), сондай-ақ екінші екінші соңғы нүкте үшін маңызды RRR 23,9% (жүрек-қантамыр ауруларынан болған өлім, миокард инфарктісі, инсульт немесе рефрактерлі ишемия). Сонымен қатар, пациенттердің осы қосалқы тобындағы клопидогрелдің қауіпсіздік бейіні ерекше алаңдаушылық туындатпады. Осылайша, осы ішжиынның нәтижелері жалпы сынақ нәтижелеріне сәйкес келеді.
Клопидогрелді қолдану кезінде байқалатын оң әсерлер жедел және ұзаққа созылған жүрек-қантамыр емдеу кезінде жүрек-қантамыр ауруларын (гепарин/ТМГ, GPIIb /IIIa антагонистері, гиполипидемиялық дәрілік заттар, бета-блокаторлар және АӨФ тежегіштері сияқты) емдеудің басқа түрлеріне байланысты болмады. Клопидогрелдің тиімділігі АСҚ дозасына (тәулігіне бір рет 75-325 мг) қарамастан байқалды.
ST сегменті жоғарылаған жедел миокард инфарктісіне шалдыққан пациенттерде клопидогрелдің қауіпсіздігі мен тиімділігі 2 рандомизацияланған плацебо-бақыланатын салыстырмалы жасырын CLARITY және COMMIT зерттеулерінде бағаланды.
CLARITY зерттеуіне ST сегменті жоғарылаған МИ басталғаннан кейін 12 сағат ішінде келіп түскен және тромболитикалық ем үшін жоспарланған 3491 пациент қосылды. Пациенттер клопидогрель (екпінді доза 300 мг, содан кейін күніне 75 мг, n = 1752) немесе плацебо (n = 1739), ASA (екпінді доза ретінде 150 мг-ден 325 мг-ға дейін, содан кейін 75 мг-ден күніне 162 мг-ға дейін), фибринолитикалық дәрі және қажет болған жағдайда гепарин алды. Пациенттер 30 күн бойы бақыланды. Коронарлық ангиографияға дейін миокард инфарктісінің рецидиві немесе өлімнің, шығарар алдында ангиограммада, инфарктпен байланысты окклюзиялық артерия жиынтығының бар болуы бастапқы соңғы нүкте болды. Ангиография жүргізілмеген пациенттер үшін 8-ші күнге қарай немесе ауруханадан шығаруға қарай салдарлы миокард инфарктісі немесе өлім бастапқы нүкте болды. Пациенттердің популяциясы әйелдердің 19,7%-ын және ≥ 65 жастағы пациенттердің 29,2%-ын (барлығы 99) қамтыды.
Клопидогрел тобындағы пациенттердің он бес пайызы (15,0%) және плацебо тобындағы 21,7% негізгі соңғы нүктеге жетті, бұл 6,7% - ға абсолютті төмендеу және клопидогрелдің пайдасына 36% - ға төмендеу (95% СА: 24, 47% ; p <0,001) болып табылады, бұл негізінен инфарктпен байланысты бітелген артериялардың азаюымен байланысты. Бұл артықшылық пациенттердің жасы мен жынысын, инфаркттың болған жерін және қолданылатын фибринолитиктер немесе гепарин типін қоса, алдын-ала анықталған барлық қосалқы топтарда болды.
2x2 факторлық дизайнымен COMMIT зерттеуіне ЭКГ демеуші ауытқулары бар (ST элевациясы, ST депрессиясы немесе Гис шоғырының сол жак тармағының блокадасы) МИ-ге күдіктенген симптомдар пайда болған сәттен бастап 24 сағат ішінде келіп түскен 45852 пациент кірді. Пациенттер 28 күн ішінде немесе ауруханадан шығарылғанға дейін ASA-мен (күніне 162 мг) біріктіріп клопидогрел (күніне 75 мг, n = 22 961) немесе плацебо (n = 22 891) алды. Кез-келген себептерден болған өлім және салдарлы инфаркт, инсульт немесе өлімнің алғашқы пайда болуы бастапқы соңғы нүктелер болды. Популяция әйелдердің 27,8%-ын, ≥ 60 жас (26% ≥ 70 жас) пациенттердің 58,4%-ын және фибринолитиктер қабылдаған пациенттердің 54,5%-ын қамтыды.
Клопидогрел кез келген себептерден болған өлімнің салыстырмалы қаупін 7% - ға (p = 0,029) және салдарлы инфаркт, инсульт немесе өлім біріктірілімінің салыстырмалы қаупін 9% - ға (p = 0,002) едәуір төмендетті, бұл тиісінше 0,5% және 0,9% - ға абсолютті төмендеуді білдіреді. Бұл артықшылық негізінен әр түрлі жас, жыныс, фибринолитиктермен немесе онсыз тұрақты болды және 24 сағаттан кейін байқалды.
P2Y12 рецепторының анағұрлым күшті тежегішінен жедел коронарлық синдромның (ЖКС) жедел фазасынан кейін аспиринмен үйлесімде клопидогрелге өту TOPIC және TROPICAL-ACS зерттеушілер (ISS) - клиникалық нәтижелер туралы деректермен демеушілік жасаған екі рандомизацияланған зерттеулерде бағаланды.
Клиникалық әсері анағұрлым күшті P2Y12 тежегішімен, тикагрелормен және прасугрелмен қамтамасыз етіледі, өзінің негізгі зерттеулерінде салдарлы ишемиялық оқиғалардың едәуір қысқаруымен байланысты (жедел және жеделге жуық стент тромбозын (СТ), миокард инфарктісін (МИ) және жедел реваскуляризацияны қоса). Ишемиялық әсер бірінші жылы тұрақты болғанына қарамастан, ем басталғаннан кейінгі алғашқы күндерде ЖКС-тен кейінгі ишемияның қайталануының көбірек төмендеуі байқалды. Керісінше, ретроспективті талдау P2Y12 күшті тежегіштерімен қан кету қаупінің статистикалық маңызды жоғарылауын көрсетті, олар негізінен демеу кезеңінде, ACS, TOPIC және TROPICAL-ACS-тен кейінгі бірінші айдан кейін пайда болады және тиімділікті сақтау кезінде қан кетуді қалай азайтуға болатындығын зерттеуге арналған. TOPIC және TROPICAL-ACS тиімділікті сақтау кезінде қан кетуді қалай азайтуға болатындығын зерттеуге арналған.
Жедел коронарлық синдромнан кейін тромбоциттердің тежеу мерзімі
Бұл рандомизацияланған ашық зерттеуге тері арқылы коронарлық араласымды (ТАКА) қажет ететін ЖКС пациенттері кірді. Аспиринге және анағұрлым күшті P2Y12 блокаторына және қолайсыз оқиғаларсыз пациенттер аспирин мен клопидогрелдің белгіленген дозасы бар коммутаторда (қосарлы антитромбоцитарлық емнің де-эскалациясы (DAPT)) немесе оларды дәрілік емдеуді жалғастыру (DAPT өзгеріссіз) бір айға тағайындалды.
Жалпы алғанда, ST сегменті жоғарылаған МИ (ЅТжМИ) немесе ST сегментінің жоғарылауынсыз МИ (ЅТжсМИ) немесе тұрақсыз стенокардиясы бар (де-эскалация ДАТТ (n = 322); ДАТТ өзгеріссіз (n = 323) 646 пациенттің 645-і талданды. Бір жылдан кейін бақылау ДАТТ деэскалациясы тобында 316 пациентке (98,1%) және ДАТТ тобында 318 пациентке (98,5%) өзгеріссіз орындалды. Екі топтағы бақылаудың орташа уақыты 359 күнді құрады. Зерттелген когортаның сипаттамалары 2 топқа ұқсас болды.
Жүрек-қантамыр өлімін, инсультті, шұғыл реваскуляризацияны және ЖКС кейін 1 жылдан соң BARC (Bleeding Academic Research Consortium) шкаласы бойынша ≥2 қан кетуді қамтитын бастапқы нәтиже DAPT деэскалация тобындағы 43 пациентте (13,4%) және өзгермеген ДАТТ (p <0,01) тобындағы 85 пациентте (26,3%) болды. Бұл статистикалық маңызды айырмашылық негізінен аз қан кетуіне байланысты болды, бұл ретте ишемияның соңғы нүктелеріндегі айырмашылық туралы хабарланған жоқ (p = 0,36), сол уақытта BARC ≥2 қан кету өзгеріссіз топтағы 14,9% - бен салыстырғанда DAPT (4,0%) деэскалация тобында сирек орын алды. ДАТТ тобы (p <0,01). Барлық BARC ретінде анықталған қан кету оқиғалары DAPT деэскалация тобындағы 30 пациентте (9,3%) және DAPT (p <0,01) тобындағы 76 пациентте (23,5%) болды.
TROPICAL-ACS (Жедел коронарлық синдромның созылмалы антиагрегантты емі кезінде тромбоциттерді тежеуге реакцияны тестілеу)
Бұл рандомизацияланған ашық зерттеуге сәтті ТАКА-ден кейін оң биомаркері бар 2610 ЖКС пациенттері кірді. Пациенттер прасугрелді күніне 5 немесе 10 мг (0-14 күн) (n = 1306) немесе прасугрелді күніне 5 немесе 10 мг (0-7 күн) алу үшін рандомизацияланды, содан кейін АСҚ-мен (күніне <100 мг) біріктірілімде клопидогрел дозасын күніне 75 мг (8-14 күн) (n = 1304) дейін төмендетті. 14-ші күні тромбоциттер функциясына (PFT) тес жүргізілді. Тек прасугрел қабылдаған пациенттер прасугрелді 11,5 ай бойы қабылдауды жалғастырды.
Деэскалациясы бар пациенттер тромбоциттердің жоғары белсенділіне (HPR) тестілеуден өтті. Егер HPR ≥46 бірлік болса, пациенттер 11,5 ай ішінде тәулігіне 5 немесе 10 мг дозада прасугрелді қайтадан алды; егер HPR <46 бірлік болса, пациенттер тәулігіне 75 мг клопидогрелді 11,5 ай бойы қабылдауды жалғастырды. Осылайша, басқарылатын деэскалация тобында пациенттер прасугрел (40%) немесе клопидогрел (60%) қабылдады. Барлық пациенттер аспирин қабылдауды жалғастырды және бір жыл бойы бақылауда болды.
Бастапқы соңғы нүктеге (12 айда жүрек-қантамыр ауруларынан, миокард инфарктісінен, инсульттен және BARC ≥2 қан кету дәрежесінен болатын өлімнің аралас жиілігі) қол жеткізілді, бұл жақсы тиімділікті көрсетеді. Бақыланатын деэскалация тобындағы тоқсан бес пациент (7%) және бақылау тобындағы 118 пациент (9%) (p non-inferiority = 0,0004) оқиға болды. Басқарылатын деэскалация ишемиялық оқиғалардың аралас қаупінің ұлғаюына да (деэскалация тобында бақылау тобындағы 3,2% қарсы 2,5%; p артық тиімділігі = 0,0115), сондай-ақ бақылау тобындағы 6% қарсы деэскалация тобында BARC ≥2 ((5%) қан кетудің негізгі қайталама соңғы нүктесіне (p = 0,23) әкелген жоқ. Барлық қан кетулердің жиынтық жиілігі (1-5 BARC класы) бақылау тобындағы 11% - бен (137 оқиға) (p = 0,14) салыстырғанда басқарылатын деэскалация тобында 9% - ды (114 жағдай) құрады.
Жыпылықтағыш аритмия
ACTIVE-W және ACTIVE-A зерттеулері, ACTIVE бағдарламасындағы жекелеген сынақтар, тамырлы оқиғалардың кем дегенде бір қауіп факторы бар жүрекшелер фибрилляциясы (FP) бар пациенттерді қамтыды. Қосу критерийлеріне сүйене отырып, дәрігерлер пациенттерді ACTIVE-W құрамына енгізді, егер олар К дәрумені антагонистерімен (VKA) (мысалы, варфарин) жүргізілетін емге үміткер болса. ACTIVE-A зерттеуіне КДА емін ала алмайтын пациенттер кірді, себебі олар ем ала алмады немесе ем алуды қаламады.
ACTIVE-W зерттеуі К дәрумені антагонистерінің антикоагулянттық терапиясы клопидогрел мен АСҚ-ға қарағанда тиімді екенін көрсетті.
ACTIVE-A (N = 7,554) зерттеуі көп орталықты, рандомизацияланған, салыстырмалы жасырын, плацебо бақыланатын зерттеу болды, онда клопидогрел күніне 75 мг + АСҚ (N = 3772) плацебо + АСҚ (N = 3782) салыстырылды. ASA үшін ұсынылатын доза күніне 75-тен 100 мг - ға дейін болды. Науқастар 5 жылға дейін емделді. ACTIVE бағдарламасына рандомизацияланған пациенттерде ФП расталған, яғни соңғы 6 айда тұрақты ФП немесе үзіліссіз ФП-нің кем дегенде 2 эпизоды болды және кем дегенде келесі қауіп факторларының біріне ие болды: жасы ≥75 жас немесе 55 - тен 74 жасқа дейін немесе дәрі-дәрмекпен емдеуді қажет ететін қант диабеті, немесе бастан өткерген құжат түрінде расталған МИ немесе құжат түрінде расталған коронарлық артерия ауруы; жүйелік гипертензиямен емделген; алдында болған инсульт, өтпелі ишемиялық шабуыл (ӨИШ) немесе ОЖЖ тыс жүйелік эмболия; <45% сол жақ қарыншаның лықсу фракциясымен сол жақ қарыншаның дисфункциясы; немесе шеткері қантамырлардың құжат түрінде расталған ауруы. CHADS 2 шкаласы бойынша орташа балл 2,0 құрады (ауқымы 0-6).
Пациенттер үшін шығарудың негізгі критерийлері алдыңғы 6 ай ішінде құдат түрінде расталған ойық жара ауруы болды; алдында болған миішілік қан құйылу; елеулі тромбоцитопения (тромбоциттер саны <50 х 109/л); клопидогрелге немесе пероральді антикоагулянттарға (ОАК) қажеттілік; немесе екі қосылыстың кез келгеніне көтере алмаушылық.
ACTIVE-A зерттеуіне енгізілген пациенттердің жетпіс үш пайызы (73%) дәрігердің бағалауына, ХҚҚ (халықаралық қалыптасқан қатынас) мониторингін сақтай алмауына, бассүйектің жарақаттануына немесе қан кетудің ерекше қаупіне байланысты КДА қабылдай алмады; пациенттердің 26% үшін дәрігердің шешімі пациенттің КДА қабылдауды қаламауға негізделген.
Пациенттер арасында 41,8% - ы әйелдер. Орташа жасы 71 жасты құрады, пациенттердің 41,6%-ы ≥75 жаста. Жалпы алғанда пациенттердің 23,0%-ы аритмияға қарсы препараттарды, 52,1% бета-адреноблокаторларды, 54,6% АӨФ тежегіштерін және 25,4% статиндерді алды.
Бастапқы соңғы нүктеге жеткен пациенттер саны (инсульт, миокард инфарктісі, ОЖЖ тыс жүйелік эмболия немесе қантамырдан болған өлімге дейінгі уақыт) клопидогрел + АСҚ алған топта 832 (22,1%) және плацебо + ASA тобы тобында 924 (24,4%) (салыстырмалы қауіптің 11,1% - ға төмендеуі; 95% сенімді аралық 2,4% - дан 19,1% - ға дейін; p = 0,013) құрады, бірінші кезекте инсульт жиілігінің айтарлықтай төмендеуі есебінен. Инсульт клопидогрел + АСҚ қабылдаған 296 (7,8%) пациентте және плацебо + АСҚ қабылдаған 408 (10,8%) пациентте болды (қауіптің салыстырмалы төмендеуі, 28,4%; 95% СА, 16,8% - 38,3%; p = 0,00001).
Балалар
Тромбоз (PICOLO) қаупі бар 86 жаңа туған нәресте немесе 24 айға дейінгі сәбилердің қатысуымен дозаны жоғарылату зерттеуінде клопидогрел жаңа туған нәрестелер мен сәбилер үшін 0,01 мг, 0,1 мг және 0,2 мг/кг және тек жаңа туған нәрестелер үшін 0,15 мг/кг дозаларда бағаланды. 0,2 мг / кг дозасы 49,3% тежеудің орташа пайызына (тромбоциттердің АДФ-индукцияланған агрегациясының 5 мкМ) қол жеткізуге мүмкіндік берді, бұл клопидогрел қабылдаған ересектердегі тәулігіне 75 мг-мен салыстырымды.
Параллельді топтармен рандомизацияланған салыстырмалы жасырын зерттеуде (CLARINET) 906 педиатриялық пациент (жаңа туған нәрестелер мен сәбилер) цианоздық туа біткен жүрек ақауы бар, жүйелі шунттың көмегімен өкпе артериясына басылған 0,2 мг/кг клопидогрел (n = 467) немесе плацебо (n = 439) алу үшін екінші кезең операциясына дейін қатарлас фондық еммен бірге рандомизацияланды. Паллиативтік шунттау мен зерттелетін дәрілік затты алғашқы енгізу арасындағы орташа уақыт 20 күнді құрады. Пациенттердің шамамен 88% бір мезгілде АСҚ алды (күніне 1-ден 23 мг/кг-ға дейін). Тромбоздық деп есептелген оқиғадан кейін 120 күнге дейін өлімнің, шунт тромбозының немесе кардиологиялық араласымның бастапқы біріктірілген нүктесі бойынша топтар арасында айтарлықтай айырмашылықтар болған жоқ (клопидогрел тобы үшін 89 [19,1 %] және плацебо тобы үшін 90 [20,5%]) (4.2-бөлімді қараңыз). Қан кету клопидогрел тобында да, плацебо тобында да жиі кездесетін жағымсыз реакция болды; алайда топтар арасында қан кету жиілігінде нақты айырмашылық болған жоқ. Осы зерттеудің қауіпсіздігін ұзақ мерзімді бақылау кезінде бір жастағы шунтпен ауыратын 26 пациент 18 айға дейін клопидогрел алды. Осы ұзақ мерзімді бақылау барысында қауіпсіздіктің жаңа проблемалары байқалмады.
CLARINET пен PICOLO клиникалық сынақтары дайын клопидогрел ерітіндісін қолдану арқылы жүргізілді. Ересектердегі салыстырмалы биожетімділікті зерттеуде клопидогрелдің дайындалған ерітіндісі рұқсат етілген таблеткамен салыстырғанда негізгі айналымдағы (белсенді емес) метаболиттің ұқсас дәрежесін және сіңірілуінің сәл жоғары жылдамдығын көрсетті.