Әсер ету механизі
Феринжект, вена ішіне енгізуге арналған ерітіндісінің құрамында полинуклеарлы темір (III) гидроксидінен және көмірсу лигандынан тұратын кешен түрінде тұрақты үш валентті темір болады. Кешен организмнің темірді тасымалдаушы және жинақтаушы ақуыздары (трансферрин және ферритин) үшін жұмсалатын темірдің көзі болып табылады.
Фармакодинамикалық әсерлері
Алты пациентте 59Fe- және 52Fe- радиоактивті таңбалы Феринжект препаратын пайдаланумен жүргізілген зерттеу 24 күн өткен соң эритроциттер арқылы жұмсалуының 61%-дан 99%-ға дейін ауытқығанын көрсетті. Дәл осындай мерзімдерде темір тапшылығы бар пациенттерде радиоактивті таңбалы темірдің жұмсалуы 91%-дан 99%-ға дейін, ал бүйректік генезді анемиясы бар пациенттерде 61%-дан 84%-ға дейін құрады.
Клиникалық тиімділігі және қауіпсіздігі
Феринжект препаратының тиімділігі мен қауіпсіздігі темір тапшылығын жоюға арналған препаратты вена ішіне енгізу қажет болатын әртүрлі емдеу салаларында зерттелді. Негізгі зерттеулер төменде толығырақ сипатталды.
Жүректің созылмалы жеткіліксіздігі
CONFIRM-HF зерттеуі – жүректің созылмалы жеткіліксіздігі мен темір тапшылығы бар субъектілерде Феринжект (n = 150) және плацебо (n = 151) салыстырылған екі топтағы салыстырмалы жасырын рандомизацияланған зерттеуі 52 апталық емдеу кезеңінде жүргізілді. 1 күні және 6 аптада (түзету фазасы) субъектілер гемоглобиннің бастапқы деңгейі мен скрининг кезіндегі дене салмағын пайдаланумен оңайлатылған дозалау сызбасына сәйкес Феринжект қабылдады (4.2 бөлімін қараңыз) немесе тест-дозаны қолдану қажеттілігі болмағандықтан плацебо қабылдады. Субъектілер 12-ші, 24-ші және 36-шы апталарда (демеуші фаза), егер TSAT (трансферринмен сарысулық қанығу) <20% мөлшерімен сарысулық ферритин <100 нг/мл немесе 100-300 нг/мл болса, Феринжект (500 мг темір) немесе плацебо қабылдады. Феринжект препаратымен емдеудің артықшылығы, плацебомен салыстырғанда, 6 минуттық жүріспен (6MWT) бастапқы деңгейден 24 аптаға дейін (33 ± 11 метр, p = 0,002) тест өзгерістерімен тиімділігінің бастапқы соңғы нүктесінің көмегімен көріністелді. Бұл әсер 52 аптаға дейінгі бүкіл зерттеу кезеңінде сақталды (36 ± 11 метр, p <0,001).
EFFECT-HF зерттеуі екі топтағы ашық (соңғы нүктелердің жасырын бағалануымен) рандомизацияланған зерттеу болды, онда Феринжект (n = 86) және стандартты емдеу (n = 86) созылмалы жүрек жеткіліксіздігі мен темір тапшылығы бар субъектілерде 24 апталық емделу кезеңі бойына салыстырылды. 1 күні және 6 аптада (түзету фазасы) субъектілер скрининг (4.2 бөлімін қараңыз) немесе стандартты емдеу кезіндегі гемоглобиннің бастапқы деңгейі мен дене салмағын пайдаланумен оңайлатылған дозалау сызбасына сәйкес Феринжект қабылдады. Егер сарысулық ферритин <100 нг/мл немесе 100-ден 300 нг/мл дейін және TSAT (трансферринмен сарысулық қанығу) <20% болса, 12-ші аптада (демеуші фаза) субъектілер Феринжект (500 мг темір) немесе стандартты ем қабылдады. Феринжект препаратымен емдеудің стандартты емдеумен салыстырмалы артықшылығы тиімділігінің бастапқы соңғы нүктесі, бастапқы деңгейден 24 аптаға дейінгі дене салмағын түзетумен оттегі тұтынудың жоғары шекті мәндерінің өзгерістері арқылы көріністелді (орташа мәні 1,04 ± 0,44, p = 0,02).
Нефрология
Гемодиализде жүрген созылмалы бүйрек жеткііксіздігі бар пациенттер
VIT-IV-CL-015 зерттеуі – гемодиализ жүргізілетін, темір тапшылықты анемиясы бар пациенттерде Феринжект (n = 97) пен темір сахараты (n = 86) қатарлас топтарда салыстырылған ашық рандомизацияланған зерттеу. Субъектілер гемодиализ емшарасы кезінде диализ жүйесінің вена сегментінде жалпы жинақталу дозасына жеткенше Феринжект немесе темір сахаратын аптасына 2-3 рет 200 мг темір дозасында қабылдады (темірдің орташа жинақталу дозасы; Феринжект препараты түрінде: 1700 мг). Бастапқы соңғы нүктесі пациенттердің емге бастапқы деңгейден 4 аптадан кейінгі Нb деңгейінің 1 г/дл артуымен жауабы болды. Феринжект препаратымен емге жауап (яғни Hb ≥1,0 г/дл ұлғаюы) бастапқы деңгейден 4 аптадан соң 44,1%-ды, ал темір сахаратымен емге жауап 35,3% (p = 0,2254) құрады.
Гемодиализ жүргізілмейтін, бүйректің созылмалы жеткіліксіздігі бар пациенттер
1VIT04004 зерттеуі, Феринжект (n = 147) препаратының қауіпсіздігі мен тиімділігін темір сульфатының пероральді түрімен (n = 103) салыстырумен бағалайтын белсенді бақыланатын ашық рандомизацияланған зерттеу. Феринжект тобындағы субъектілер, егер тиісті қабылдауға келуі кезінде TSAT (трансферринмен сарысулық қанықтыру) <30%, ал ферритин <500 нг / мл бастапқы деңгейде 1000 мг темір және 14 және 28 күні 500 мг темір алды.
Темірді пероральді қабылдайтын топтағы субъектілер бастапқы деңгейден 56-шы күнге дейін темір сульфаты түрінде тәулігіне 3 рет 65 мг темірді қабылдады. Субъектілер 56-шы күнге дейін бақыланды. Тиімділіктің бастапқы соңғы нүктесі бастапқы деңгей мен зерттеудің аяқталуы немесе араласу уақыты арасында Hb ≥1,0 г/дл ұлғаюына қол жеткізген субъектілердің пайызы болды.
Бұған Феринжект қабылдаған субъектілердің 60,54%-ында қол жеткізілді, бұл темірді пероральді қабылдау тобындағы субъектілердің 34,7%-ымен салыстырғанда (p <0,001). 56 күн/зерттеу соңындағы гемоглобиннің орташа өзгерісі Феринжект тобында 1,0 г/дл және темірді пероральді қабылдау тобында 0,7 г/дл құрады (p = 0,034, 95% СА: 0,0, 0,7).
Гастроэнтерология
Ішектің қабыну аурулары
VIT-IV-CL-008 зерттеуі, ішектің қабыну аурулары бар субъектілердегі темір тапшылығы анемиясындағы Феринжект препаратының тиімділігін темір сульфатының пероральді түрімен салыстырған рандомизацияланған ашық зерттеу.
Субъектілер Феринжект (n = 111) темірдің жеке есептелген дозасына жеткенге дейін аптасына бір рет 1000 мг темірге дейінгі дозада (Ганзони формуласы бойынша) (темірдің орташа кумулятивтік дозасы: 1490 мг) немесе 12 апта ішінде темір күніне екі рет 100 мг темір сульфатын (n = 49) алды.
Феринжект препаратын алған субъектілер 12-ші аптада бастапқы деңгейден Hb орташа 3,83 г/дл артуын көрсетті, бұл күніне екі рет темір сульфатымен 12 апталық терапиядан кем болмады (3,75 г/дл, p = 0,8016).
FER-IBD-07-COR зерттеуі, рандомизацияланған ашық зерттеу, онда Феринжект пен темір сахараты тиімділігі ІҚА ремиссиялы немесе жеңіл дәрежесі бар субъектілерде салыстырылды. Феринжект алған субъектілерге дозаны гемоглобиннің бастапқы деңгейін және дене салмағын (4.2 бөлімін қараңыз) пайдалана отырып, жеңілдетілген дозалау сызбасына сәйкес 1000 мг темірге дейінгі бір реттік доза ретінде енгізді, ал темір сахаратын алған субъектілерге темірдің кумулятивтік дозасына жеткенге дейін 200 мг дозада Ганзони формуласын пайдалана отырып, темірдің жеке есептелген дозаларына сәйкес дозалар енгізілді.
Қатысушылар 12 апта бойы бақыланды. Феринжект препаратын қабылдаған субъектілердің 65,8% (n = 240; темірдің орташа кумулятивтік дозасы: 1414 мг), темір сахаратын қабылдаған субъектілердің 53,6%-ымен салыстырғанда (n = 235; орташа кумулятивтік дозасы 1207 мг; p = 0,004) 12 аптада емдеуге жауап (Hb =2 г/дл ұлғаюы) Феринжект препаратын қабылдаған субъектілердің 83,8%-ында, темір сахаратын қабылдаған субъектілердің 75,9%-ымен салыстырғанда, ұлғаюы Hb =2 г/дл немесе Hb 12-ші аптада қалыпты шегінде болды (p = 0.019).
Әйел денсаулығы
Босанғаннан кейінгі жағдайлар
VIT-IV-CL-009 зерттеуі, босанғаннан кейінгі анемиясы бар әйелдерде Феринжект препараты (n = 227) мен темір сульфатының пероральді түрінің (n = 117) тиімділігі салыстырылған, тиімділігі кем емес рандомизацияланған ашық зерттеу.
Субъектілер өздері үшін жекелеу есептелген темірдің кумулятивтік дозасына (Ганзони формуласы бойынша) жеткенге дейін, 12 апта бойы не Феринжект препаратын 1000 мг темірге дейінгі бір реттік дозада, не болмаса темір сульфатының пероральді түрін күніне екі рет 100 мг-ден қабылдаған. Қатысушылар 12 апта бойы бақыланды. Гемоглобиннің 12-ші аптада бастапқы деңгейден орташа өзгеруі темір сульфатының пероральді түрі тобындағы 3,29 г/дл-мен салыстырғанда (n = 89) Феринжект тобында 3,37 г/дл құрады (n = 179; темірдің орташа кумулятивтік дозасы: 1347 мг), пероральді темір препараттарымен салыстырғанда тиімділігі төмен еместігі көрсетілген.
Жүктілік
Темір препараттарын вена ішіне қолдануды жүктілік кезінде айқын қажеттіліксіз пайдаланбаған дұрыс. Феринжект препаратымен емдеуді, егер пайдасы ана үшін де, шарана үшін де ықтимал қауіптен асып түсетін болса, екінші және үшінші триместрмен шектеу керек, 4.6 бөлімін қараңыз.
Жүкті әйелдердегі қауіпсіздігі туралы шектеулі мәліметтер FER-ASAP-2009-01 зерттеуінен, екінші және үшінші триместрдегі, темір тапшылығы анемиясы бар жүкті әйелдердегі 12 апталық емдеу кезеңінде Феринжект (n = 121) пен темір сульфатының пероральді түрін (n = 115) салыстыратын рандомизацияланған ашық зерттеуден алынған. Субъектілер скрининг кезіндегі гемоглобинге және дене салмағына қарай Феринжект препаратын темірдің 1000 немесе 1500 мг кумулятивтік дозасында (орташа кумулятивтік дозасы: 1029 мг темір) немесе 12 апта бойы темірдің пероральді түрін күніне екі рет 100 мг қабылдады. Емдеуге байланысты жағымсыз әсерлердің жиілігі Феринжект препаратын қабылдаған әйелдер мен темірдің пероральді түрін қабылдаған әйелдер арасында ұқсас болды (Феринжект тобында 11,4%; темірдің пероральді түрі тобында 15,3%). Емдеуге байланысты анағұрлым жиі кездесетін жағымсыз әсерлер жүрек айнуы, іштің жоғарғы бөлігінің ауыруы және бас ауыруы болды. Жаңа туған нәрестелердің жай-күйін Апгар шкаласы бойынша бағалау, сондай-ақ, темір алмасу параметрлері емдеудің екі тобында ұқсас болды.
Орынбасушы емнен кейінгі ферритин мониторингі
VIT-IV-CL-008 зерттеулерінің шектеулі деректері бар, олар ферритин деңгейі орынбасушы емнен кейін 2-4 аптадан соң тез төмендейтіндігін және содан кейін баяуырақ төмендейтінін көрсетеді. Ферритиннің орташа деңгейі бақылаудың 12 аптасы ішінде қайта емдеу мүмкіндігін қарастыруға болатын деңгейге дейін төмендемеді. Қолда бар деректерде ферритин мөлшеріне қайта талдау жүргізу үшін оңтайлы уақытқа қатысты нақты нұсқаулары жоқ, әйтсе де ферритин деңгейлерін орынбасушы емнен кейін 4 аптадан ерте бағалау мерзімінен бұрын бағалау болып есептеледі. Сондықтан клиникалық мамандар ферритинді ары қарай қайта бағалауды пациенттің жекелей жағдайының негізінде жүргізуі ұсынылады.
1-17 жас аралығындағы балалар мен жасөспірімдер
2 фазадағы проспективтік фармакокинетикалық/фармакодинамикалық зерттеуде (1VIT13036) 35 бала бірізді дозаларының когорталарында, Феринжект препаратының 7,5 мг темір/кг (n=16) мен Феринжект 15 мг темір/кг (n=19) бір реттік вена ішіне дозаларымен ем қабылдады (ең жоғары дозасы 750 мг темір). Инъекциядан кейінгі 35-інші күні гемоглобин деңгейінің орташа жоғарылауы (SD) сәйкесінше, 7,5 мг темір/кг дозасында 1,9 (1,38) г/дл және 15 мг темір/кг дозасында 2,8 (1,15) г/дл құрады. Дозасына байланысты ферритинмен және трансферринмен қанығуы да артқан.
Вена ішіне енгізуге арналған Феринжект тиімділігі мен қауіпсіздігі параллель топтардағы 3 фазадағы проспективті ашық зерттеуде (1VIT17044) темір препараттарымен пероральді еммен салыстырылды. Этиологиялары әр түрлі, темір тапшылығы анемиясы бар балалар Феринжект препаратының әрқайсысы 15 мг темір/кг 2 дозасын 7 күн аралықпен қабылдады (ең жоғары бір реттік дозасы 750 мг), ал 39 бала 28 күн бойы темір сульфатын пероральді қабылдады. Темір препараттарымен пероральді емге жауабы талапқа сай болмаған жеті бала да, бір топпен жүргізілген кеңейтілген зерттеуде (1VIT18045) Феринжект препаратының 2 дозасын қабылдады.
Негізгі зерттеуде емдеудегі екі топта да гемоглобин деңгейінің клиникалық тұрғыдан елеулі жоғарылауы байқалды. Гемоглобин деңгейінің орташа жоғарылауы (LS Mean) емдеу топтары арасындағы статистикалық тұрғыдан елеулі айырмашылықсыз, Феринжект препаратынан кейін 2,22 г/дл (95% СА 1,69, 2,75) және темірмен пероральді емнен кейін 1,92 г/дл құрады (95% СА 1,43, 2,41). Осылайша, зерттеудің негізгі ақырғы нүктесіне қол жеткізілмеді. Ферритиннің және трансферриннің қанығуының екінші ақырғы нүктелері Феринжект препаратын қолданғанда жоғары болды. Қосымша зерттеуде, негізгі зерттеудің аяғындағымен салыстырғанда гемоглобиннің орташа жоғарылауы (SD) 0,7 (1,19) г/дл құрады.