Флапрокс таблетки 500 мг

Бір таблетканың құрамында белсенді зат - ципрофлоксацин 500,00 мг (ципрофлоксацин гидрохлориді моногидраты түрінде 582,00 мг), қосымша заттар: микрокристалды целлюлоза (Авицел рН101), жүгері крахмалы, кросповидон, натрий кроскармеллозасмы (Ац-ди-соль), сусыз коллоидты кремнийдің қостотығы (Аэросил 200), магний стеараты. Қабығы Опадри ақ Y-1-7000: гидроксипропилметилцеллюлоза, титанның қостотығы (Е171), полиэтиленгликоль 400. Сыртқы түрінің, иісінің, дәмінің сипаттамасы Дөңгелек пішінді, екі жағы дөңес, ақ түсті үлбірлі қабықпен қапталған, бір бетінде сызығы бар таблеткалар.

Препарат ципрофлоксацинге сезімтал микроорганизмдерден туындаған бірқатар инфекцияларды емдеуге арналған. Емдеуді бастар алдында микроорганизмдердің ципрофлоксацинге төзімділігі жөніндегі қолда бар ақпаратқа аса назар аударған жөн. Антибиотиктерді тиісінше қолдану бойынша ресми нұсқауларды ескеру керек. Ересектер: - грамтеріс бактериялардан туындаған тыныс алу жолдарының төменгі бөліктерінің инфекциялары: өкпенің созылмалы обструктивті ауруларының өршуі (ципрофлоксацин әдетте осы инфекцияларды емдеу үшін ұсынылатын басқа антибиотиктер орынсыз деп есептелсе ғана қолданылуы керек); муковисцидоздағы бронх-өкпе аурулары немесе бронхоэктаздық аурулар; пневмония; - созылмалы іріңді ортаңғы құлақ отиті; - созылмалы синусит өршуі, әсіресе грамтеріс бактериялардан туындаған; • несеп шығару жолдарының инфекциялары: асқынбаған жедел цистит (ципрофлоксацин әдетте осы инфекцияларды емдеу үшін ұсынылатын басқа антибиотиктер орынсыз деп есептелсе ғана қолданылуы керек); жедел пиелонефрит; несеп шығару жолдарының асқынған инфекциялары; бактериялық простатит; • жыныс мүшелерінің инфекциялары: сезімтал микроорганизмдерден Neisseria gonorrhoeae туындаған гонококкты уретрит және цервицит; эпидидимоорхит, сезімтал микроорганизмдерден Neisseria gonorrhoeae туындаған жағдайларды қоса; кіші жамбас мүшелерінің қабыну аурулары, сезімтал микроорганизмдерден Neisseria gonorrhoeae туындаған жағдайларды қоса; - асқазан-ішек жолдарының инфекциялары (мысалы, саяхатшылар диареясы); - интраабдоминальді инфекциялар; - грамтеріс бактерияларынан туындаған тері және жұмсақ тіндер инфекциялары; - қатерлі сыртқы отит; - сүйектер мен буындардың инфекциялары; - Neisseria meningitidis микроорганизмдерден туындаған инвазивті инфекциялардың профилактикасы; - сібір ойық жарасының ингаляциялық түрі (аурумен жанасудан кейінгі емі және профилактикасы). Ципрофлоксацин бактериялық инфекциядан туындауы мүмкін нейтропениясы және қызбасы бар пациенттерде емдеуде қолданылуы мүмкін. 6 жастан асқан балалар мен жасөспірімдер: - Pseudomonas aeruginosa микроорганизмдерден туындаған муковисцидозы бар балалардағы бронх-өкпе ауруларында; - несеп шығару жолдарының асқынған инфекцияларында және пиелонефритте; - сібір ойық жарасының ингаляциялық түрінде (жанасудан кейінгі аурудың профилактикасы және емінде). Қажет болған жағдайда ципрофлоксацин сондай-ақ балалар мен жасөспірімдердегі ауыр инфекцияларды емдеу үшін қолданылуы мүмкін. Емді тек балалар мен жасөспірімдердегі кистозды фиброзды және/немесе ауыр инфекцияларды емдеуде тәжірибесі бар маман тағайындауы мүмкін. Жүйелік фторхинолондар, оның ішінде пероральді, инъекциялық және ингаляциялық түрлерін қоса, ұзақ мерзімді (айлар немесе жылдарға созылатын), мүгедектікке әкелетін, потенциалды қайтымсыз жағымсыз реакцияларды тудыруы мүмкін, кейде адам организмінің көптеген жүйелеріне және сезім мүшелеріне әсер етеді. Жүйелік қолдануға арналған фторхинолондар әдетте инфекция кезінде ұсынылатын басқа антибиотиктер жарамсыз болған жағдайда ғана қолданылуы керек. Басқа антибиотиктер орынсыз деп саналатын және фторхинолондар көрсетілуі мүмкін жағдайлар: • осы инфекцияда ұсынылған бірінші қатардағы басқа антибиотиктерге төзімділік болғанда; • бірінші қатардағы басқа антибиотиктер осы пациентке қарсы көрсетілімде; • бірінші қатардағы басқа антибиотиктер пациентте емдеуді тоқтатуды қажет ететін жағымсыз реакцияларды туындатты; • бірінші қатардағы басқа антибиотиктермен емдеу сәтсіз болды.

Әсер ету механизмі Фторхинолондар тобының кең ауқымда әсер ететін микробқа қарсы препарат. Бактерицидтік әсері бактериялардың ДНҚ репликациясы, транскрипциясы, репарациясы мен рекомбинациясына қажетті II типті топоизомераза (ДНҚ-гираза) мен IV типті топоизомеразаны тежеуінің нәтижесі болып табылады. Фармакокинетикалық (ФК)/фармакодинамикалық (ФД) тәуелділігі Тиімділігі, негізінен, ципрофлоксациннің қан сарысуындағы ең жоғары концентрациясы (Cmax) мен ең төменгі тежегіш концентрациясының (ЕТТК) арасындағы арақатынасқа және қисық астындағы аудан (AUC) және ЕТТК мәніне байланысты. Төзімділік механизмі In vitro ципрофлоксацинге төзімділік ДНҚ-гираза мен IV типті топоизомераза екеуінде де мутацияның сатылы үдерісі нәтижесінде туындайды. Ципрофлоксацин мен басқа фторхинолондар арасында айқаспалы төзімділік бар. Бірлі-жарым мутациялар клиникалық төзімділікке әкелмеуі мүмкін, бірақ бірнеше гендік мутациялар нәтижесінде класс ішіндегі көптеген белсенді субстанцияларға клиникалық төзімділік түзілуі мүмкін. Осындай жасуша өткізбеушілігі немесе белсенді субстанция эффлюксі сияқты төзімділік механизмдерінің фторхинолондарға сезімталдыққа әртүрлі әсерлері болуы мүмкін, ол класс ішіндегі әртүрлі белсенді субстанциялардың физикалық-химиялық қасиеттеріне және әрбір белсенді субстанцияның тасымалдау жүйелерінің афинділігіне байланысты болады. In vitro барлық төзімділік механизмдері клиникалық изоляттарда бақыланды. Басқа антибиотиктердің белсенділігін жоятын төзімділік механизмдері (Pseudomonas aeruginosa қатысты) бөгеттер арқылы өту және эффлюкс механизмі сияқты ципрофлоксацинге сезімталдыққа әсер етуі мүмкін. Плазмид-астасқан төзімділігінің qnr-гендермен кодталу деректері бар. Бактерияға қарсы белсенділік ауқымы Шектік мәндері сезімтал штаммдарды орташа сезімтал штаммдардан, ал соңғылары төзімді штаммдардан бөліп алады: EUCAST ұсыныстары Микроорганизмдер — Сезімтал — Төзімді Enterobacteriaceae — S ≤ 0,25 мг/л — R > 0,5 мг/л Salmonella spp. — S ≤ 0,06 мг/л — R > 0,06 мг/л Salmonella spp. Pseudomonas spp. — S ≤ 0,5 мг/л — R > 0,5 мг/л Acinetobacter spp. — S ≤ 1 мг/л — R > 1 мг/л Staphylococcus spp.1 — S ≤ 1 мг/л — R > 1 мг/л Haemophilus influenzae — S ≤ 0,06 мг/л — R > 0,06 мг/л Moraxella catarrhalis — S ≤ 0,125 мг/л — R > 0,125 мг/л Neisseria gonorrhoeae — S ≤ 0,03 мг/л — R > 0,06 мг/л Neisseria meningitidis — S ≤ 0,03 мг/л — R > 0,03 мг/л Спецификалық түрге қатыссыз мән* — S ≤ 0,25 мг/л — R > 0,5 мг/л 1 Staphylococcus spp. – ципролоксацин үшін шектік мәні жоғары дозалармен емге қатысты. * Шектік мәні ФК/ФД негізінде анықталған және нақты түрдің ЕТТК тәуелді емес. Олар тек түрлік-спецификалық шектік мәндерін алмаған түрлер үшін қолданылады және сезімталдық тестілері ұсынылмайтын түрлерге пайдаланылмайды. Бактериялардың жеке-дара түрлерінің жүре пайда болған төзімділігінің таралуы жергілікті мекенге және уақытқа қарай өзгеріп отыруы мүмкін; сондықтан, әсіресе, ауыр инфекцияларды емдеуде төзімділік туралы жергілікті ақпарат болғаны дұрыс. Қажет болған жағдайда, төзімді штаммдардың жергілікті таралуы ақпарат болса және дәрілік затты қолданудың пайдасы ең болмаса, инфекциялардың кейбір түрлеріне қатысты күдік туғызса сарапшының кеңесіне жүгінген жөн. Ципрофлоксацинге сезімталдығына қарай елеулі түрлерді топтау. Әдеттегі сезімтал түрлері: - аэробты грамоң микроорганизмдер – Bacillus anthracis (1); - аэробты грамтеріс микроорганизмдер – Aeromonas spp., Brucella spp., Citrobacter koseri, Francisella tularensis, Haemophilus ducreyi, Haemophilus influenzae*, Legionella spp., Moraxella catarrhalis*, Neisseria meningitidis, Pasteurella spp., Salmonella spp.*, Shigella spp.*, Yersinia pestis; - анаэробты микроорганизмдер – Mobiluncus; - басқа микроорганизмдер – Chlamydia trachomatis ($), Chlamydia pneumoniae ($), Mycoplasma hominis ($), Mycoplasma pneumoniae ($). Төзімділігі жүре пайда болуы мүмкін түрлер: - аэробты грамоң микроорганизмдер – Enterococcus faecalis ($), Staphylococcus spp. * (2); - аэробты грамтеріс микроорганизмдер – Acinetobacter baumannii+, Burkholderia cepacia+*, Campylobacter spp.+*, Citrobacter freundii*, Enterobacter aerogenes, Enterobacter cloacae*, Escherichia coli*, Klebsiella oxytoca, Klebsiella pneumoniae*, Morganella morganii*, Neisseria gonorrhoeae*, Proteus mirabilis*, Proteus vulgaris*, Providencia spp., Pseudomonas aeruginosa*, Pseudomonas fluorescens, Serratia marcescens*; - анаэробты микроорганизмдер – Peptostreptococcus spp, Propionibacterium acnes. Төзімді микроорганизмдер: - аэробты грамоң микроорганизмдер – Actinomyces, Enterococcus faecium, Listeria monocytogenes; - аэробты грамтеріс микроорганизмдер – Stenotrophomonas maltophilia; - анаэробты микроорганизмдер – жоғарыда аталғандарды қоспағанда. - басқа микроорганизмдер – Mycoplasma genitalium, Ureaplasma urealitycum. * Клиника бойынша рұқсат етілген көрсетілімдер бойынша тиімділігі сезімтал штаммдар үшін берілген. + Бір немесе одан көп ЕО елдеріндегі төзімділік пайызы ≥ 50%. Жүре пайда болған төзімділік механизмі болмаған кездегі табиғи орташа сезімталдық. (1) Зерттеулер Bacillus anthracis спорасымен тыныс алу жолымен инфекция жұқтырған экспериментальді жануарларда жүргізілді; зерттеулер егер ем нәтижесінде спора саны тиімсіз мөлшерге дейін азайған жағдайда әсерінен кейінгі антибиотиктерді ертерек қабылдап бастаудың ауру туындауынан аулақ болуға мүмкіндік беретінін көрсетті. Адамдардағы қолдану бойынша ұсыныстар көбіне in vitro сезімталдығына және жануарлардағы зерттеулер деректеріне негізделеді; адамдардағы қолдану бойынша деректері шектеулі. Ересектердегі ципрофлоксацинмен ем ұзақтығы екі ай бойы күніне екі рет 500 мг құрайды және сібір ойық жарасының профилактикасы үшін тиімді саналады. Емді ресми ұлттық/халықаралық ұсыныстарға сәйкес жүргізу керек. (2) Метициллин-резистентті S. aureus сондай-ақ әдетте фторхинолондарға резистенттілік көрсетеді. Метициллинге резистенттілігінің пайызы стафилококктың барлық түрі арасында 20-50% құрайды және әдетте нозокомиальді штаммдар үшін жоғары.

Дозалау режимі Ципрофлоксацин дозасы инфекцияның түріне, орналасқан жеріне және аурудың ауырлығының дәрежесіне, қоздырғыштардың ципрофлоксацинге сезімталдығына, пациенттің бүйрек функциясына, ал сондай-ақ балалар мен жасөспірімдерде дене салмағына сәйкес белгіленеді. Емдеу ұзақтығы аурудың ауырлық дәрежесіне, клиникалық және бактериологиялық зерттеулердің нәтижелеріне байланысты Белгілі бір (мысалы, Pseudomonas aeruginosa, Acinetobacter немесе Staphylococci) микроорганизмдер туғызған инфекцияларды емдеу үшін ципрофлоксациннің жоғарырақ дозаларын қолдану, сондай-ақ бактерияға қарсы басқа қажетті дәрілерді бір мезгілде тағайындауды талап етуі мүмкін. Кейбір инфекцияларды (мысалы, кіші жамбас мүшелерінің қабыну ауруларын, интраабдоминальді инфекцияларды, нейтропениясы бар пациенттердегі инфекцияларды және сүйек пен буын инфекцияларын) емдеуде қоздырғышқа байланысты тиісінше ем басқа бактерияларға қарсы дәрілермен тағайындалуы мүмкін. Ересектер Қолданылуы — Күндік доза мг — Емнің жалпы ұзақтығы (ципрофлоксациннің парентеральді түрімен басталған емді қоса) Тыныс жолдарының төменгі бөлігінің инфекциялары — 500 мг - 750 мг дейін күніне 2 рет — 7 күннен 14 күнге дейін Тыныс жолдарының жоғарғы бөлігінің инфекциялары — Созылмалы синуситтің өршуі — 500 мг - 750 мг дейін күніне 2 рет — 7 күннен 14 күнге дейін Ортаңғы құлақтың созылмалы іріңді отиті — 500 мг - 750 мг дейін күніне 2 рет — 7 күннен 14 күнге дейін Қатерлі сыртқы отит — 750 мг күніне 2 рет — 28 күннен 3 айға дейін Несеп шығару жолдарының инфекциялары — Асқынбаған цистит — 250 мг - 500 мг дейін күніне 2 рет — 3 күн әйелдерде менопауза кезінде бір реттік доза 500 мг қолданылуы мүмкін Асқынған цистит, асқынбаған пиелонефрит — 500 мг күніне 2 рет — 7 күн Асқынған пиелонефрит — 500 мг - 750 мг дейін күніне 2 рет — 10 күннен кем емес; кейбір жағдайларда (мысалы абсцестерде) емі 21 күннен әріге созылуы мүмкін Бактериялық простатит — 500 мг - 750 мг дейін күніне 2 рет — 2-4 аптадан (жедел) - 4-6 аптаға дейін (созылмалы) Жыныс мүшелерінің инфекциялары — Сезімтал Neisseria gonorrhoeae тудырған гонококкты уретрит және цервицит — бір реттік доза 500 мг — 1 күн (бір реттік доза) Эпидидимоорхит және сезімтал Neisseria gonorrhoeae тудыратын жамбас мүшелерінің қабыну аурулары — 500 мг - 750 мг дейін күніне 2 рет — 14 күннен кем емес Асқазан-ішек жолының инфекциялары және интраабдоминаль-ді инфекциялар — Shigella spp. қоса, Shigella dysenteriae 1 типті қоспағанда, бактериялық инфекциядан туындаған диареяны және саяхатшылардың ауыр диареясын эмпириялық емдеуде — 500 мг күніне 2 рет — 1 күн Shigella dysenteriae туындаған 1 типті диарея — 500 мг күніне 2 рет — 5 күн Vibrio cholera туындаған диарея — 500 мг күніне 2 рет — 3 күн Іш сүзегі — 500 мг күніне 2 рет — 7 күн Интраабдоминальді инфекциялар, грамтеріс микроорганизмдерден туындаған — 500 мг - 750 мг дейін күніне 2 рет — 5 күннен 14 күнге дейін Грам-теріс бактериялардан туындаған тері және жұмсақ тіндердің инфекциялары — 500 мг - 750 мг дейін күніне 2 рет — 7 күннен 14 күнге дейін Сүйектердің және буындардың инфекциялары — 500 мг - 750 мг дейін күніне 2 рет — 3 айдан асырмай Нейтропениясы және қызбасы бар пациенттерде, қызба бактериялық инфекциядан туындауына күдік болғанда, инфекцияны емдеуде (ципрофлоксацинді ресми нұсқауларға сәйкес бактерияларға қарсы жағымды дәрілермен бірге қолдану керек) — 500 мг -750 мг дейін Күніне 2 рет — ем бүкіл нейтропения кезеңі бойына жалғастырылуы тиіс Neisseria Meningitidis микроорганизмдерден туындаған инвазиялық инфекциялардың профилактикасы — бір реттік доза 500 мг — 1 күн (бір реттік доза) Клиникалық қажет жағдайда препаратты ауыз арқылы қабылдай алатын пациенттердегі сібір ойық жарасының ингаляциялық түрінің жанасудан кейінгі профилактикасы және емі. Емді болжамды немесе расталған инфекция жұқтырудан кейін дереу бастау керек. — 500 мг Күніне 2 рет — Bacillus anthracis инфекция жұқтыруы айғақталған сәттен бастап 60 күн 6 жастан асқан балалар мен жасөспірімдер Қолданылуы — Күндік дозасы, мг — Емнің жалпы ұзақтығы (ципрофлоксациннің парентеральді түрімен басталған емді қоса) Муковисцидоз — дене салмағына қарай 20 мг/кг күніне 2 рет; ең жоғары доза - 750 мг бір рет қабылдауға. — 10-нан 14 күнге дейін Несеп шығару жолдарының асқынған инфекциялары және пиелонефрит — дене салмағына қарай 10 мг/кг - дене салмағына қарай 20 мг/кг дейін күніне 2 рет; ең жоғары доза - 750 мг бір рет қабылдауға. — 10-нан 21 күнге дейін Клиникалық қажет жағдайда препаратты ауыз арқылы қабылдай алатын пациенттердегі сібір ойық жарасының ингаляциялық түрінің жанасудан кейінгі профилактикасы және емі. Емді болжамды немесе расталған инфекция жұқтырудан кейін дереу бастау керек. — дене салмағына қарай 10 мг/кг - дене салмағына қарай 15 мг/кг дейін күніне 2 рет; ең жоғары доза - 500 мг бір рет қабылдауға. — Bacillus anthracis инфекция жұқтыруы айғақталған сәттен бастап 60 күн Басқа да ауыр инфекциялар — дене салмағына қарай 20 мг/кг күніне 2 рет; ең жоғары доза - 750 мг бір рет қабылдауға. — Инфекция түрі бойынша Егде жастағы пациенттер Егде жастағы пациенттерге препаратты инфекция ауырлығының дәрежесіне және креатинин клиренсіне сәйкес тағайындалады. Бүйрек немесе бауыр функциясы бұзылуы бар пациенттер Бүйрек функциясы бұзылған пациенттерге ұсынылатын бастапқы және демеуші дозалар: Креатинин клиренсі [мл/мин/1,73 м2] — Қан сарысуындағы креатинин деңгейі [мкмоль/л] — Пероральді доза [мг] > 60 — < 124 — Әдетте дозалануын қараңыз 30-60 — 124 - 168 дейін — 250-500 мг әр 12 сағатта < 30 — > 169 — 250-500 мг әр 24 сағатта Гемодиализдегі пациенттер — > 169 — 250-500 мг әр 24 сағатта (диализден кейін) Перитонеальді диализдегі пациенттер — > 169 — 250-500 мг әр 24 сағатта Бауыр функциясы бұзылуы бар пациенттерде дозаны түзету қажет емес. Бүйрек және/немесе бауыр функциясының бұзылуы бар балаларда қолдану ерекшелігі зерттелмеген. Енгізу тәсілі және жолы Флапрокс препаратын тамақ ішуге байланыссыз сумен іше отырып тұтас жұту керек. Алайда егер препарат ашқарынға қабылданса, белсенді заттың сіңірілуі жылдамырақ жүреді. Флапроксты сүт өнімдерімен немесе минералды байытылған шырындармен бірге тамақпен бірге қабылдауға болады. Дегенмен, сүт өнімдерін немесе минералды шырындарды тамақтан бөлек қабылдағанда, препаратты сүт өнімдерімен (мысалы, сүт, йогурт) немесе минералды байытылған шырындармен (мысалы, кальциймен байытылған апельсин шырыны) қабылдауға болмайды. Мұндай жағдайларда Флапроксты құрамында кальцийі бар тағамдарға ұсынылатындай сүт өнімдерін немесе минералды шырындарды тұтынудан 1-2 сағат бұрын немесе кем дегенде 4 сағаттан кейін қабылдау керек. Ауыр жағдайларда немесе пациент таблеткаларды қабылдай алмаса (мысалы, энтеральды тамақтанатын пациенттер) ципрофлоксацинді вена ішіне енгізумен емдеуді, содан кейін препаратты пероральді енгізуден бастаған жөн. Таблеткаларды ұсақтауға болмайды, сондықтан бұл дәрілік түрі таблеткаларды жұтуы қиын ересектер мен балаларды емдеуге жарамайды. Таблеткаларды жұту қиын пациенттерде, сондай-ақ балаларда басқа дәрілік түрлерін (мысалы, суспензия) қолдану керек. Егер сіз дозаны өткізіп алсаңыз, өткізіп алған дозаны мүмкіндігінше тезірек, бірақ келесі дозаны қабылдауға дейін 6 сағаттан кешіктірмей қабылдаңыз. Егер келесі дозаны қабылдауға дейін 6 сағаттан аз уақыт қалса, өткізіп алған дозаны қабылдауға болмайды және препаратты дозалау режиміне сәйкес жалғастыру керек. Өткізіп алған дозаның орнын толтыру үшін препараттың екі еселенген дозасын қабылдауға болмайды. Дәрілік препаратты қолдану тәсілін түсіндіру үшін медицина қызметкеріне кеңес беру үшін ұсынымдар Препаратты қолдану туралы сұрақтарыңыз болса, дәрігерге хабарласыңыз.

- белсенді затқа, басқа хинолондарға немесе препараттың қандай да бір қосымша заттарына аса жоғары сезімталдық; • ципрофлоксацин және тизанидинді бір мезгілде қабылдау. • жүктілік және лактация кезеңі • 18 жасқа дейінгі балалар мен жасөспірімдер (муковисцидоз аясындағы бронх-өкпе ауруларын қоспағанда, сондай-ақ сібір ойық жарасының өкпедегі түрінің профилактикасы және емі, несеп шығару жолдарының асқынған инфекцияларында 6 жастан асқан балалар мен жасөспірімдерге)

Көбірек жиілікпен кездесетін жағымсыз реакциялар жүрек айнуы, диарея болып табылады. Төменде туындау жиілігі бойынша топтастырылған, ципрофлоксациннің (пероральді және вена ішіне енгізу түрлері, сатылы ем) әсеріне клиникалық зерттеулер және постмаркетингтік бақылау кезінде анықталған жағымсыз реакциялар келтірілген. Біліну жиілігінің талдауы ципрофлоксациннің екі дәрілік, пероральді және венаішілік түрі үшін берілген. жиі – жүрек айнуы, диарея жиі емес – зеңдік суперинфекциялар – эозинофилия – тәбет төмендеуі – психомоторлық аса жоғары белсенділік, қозу – бас ауыруы, бас айналуы, ұйқының бұзылуы, дәм сезу бұзылуы - құсу, гастроинтестинальді және іш аумағының ауыруы, диспепсия, метеоризм - трансаминазалар деңгейінің жоғарылауы, билирубин деңгейінің жоғарылауы – бөртпе, қышыну, есекжем – сүйек-бұлшықет ауыруы (мысалы, аяқ-қолдың арқаның, кеуденің ауыруы), буындардағы ауыру – бүйрек функциясы бұзылуы - астения, қызба - қандағы сілтілік фосфатаза деңгейінің артуы сирек – лейкопения, анемия, нейтропения, лейкоцитоз, тромбоцитопения, тромбоцитемия – гипергликемия, гипогликемия – парестезия, дизестезия, гипестезия, тремор, құрысулар (эпилепсиялық статусты қоса), вертиго – көрудің бұзылуы (мысалы, диплопия) – құлақтағы шуыл, естімей қалу /естудің бұзылуы – тахикардия – тамырлар кеңеюі, гипотензия, естен тану – ентігу (демікпе жай-күйін қоса) – антибиотикпен астасқан колит (өте сирек өліммен аяқталу мүмкіндігі бар) - бауыр функциясының бұзылуы, холестаздық сарғаю, гепатит – фотосезімталдық реакциялары - миалгия, артрит, бұлшықет тонусының артуы және бұлшықет түйілулері – бүйрек жеткіліксіздігі, гематурия, кристаллурия, тубулоинтерстициальді нефрит – ісіну, қатты тершеңдік (гипергидроз) - амилаза деңгейінің артуы өте сирек – гемолиздік анемия, агранулоцитоз, панцитопения (өмірге қауіп төндіретін), сүйек кемігі функциясының бәсеңдеуі (өмірге қауіп төндіретін). – анафилаксиялық реакция, анафилаксиялық шок (өмірге қауіп төндіретін), сарысу құю ауруы типі бойынша реакция – психоздық реакциялар (суицидтік ойларға немесе өзін өлтіруге әрекет етуге және нақты өзін өзі өлтіруге әкелуі мүмкін) – бас сақинасы, қимыл - қозғалыс үйлесімінің бұзылуы, жүріс бұзылуы, иіс сезу бұзылуы, бассүйекішілік гипертензия және мидың жалған ісігі – түсті айырудың бұзылуы - васкулит - панкреатит - бауыр некрозы (өте сирек жағдайларда өмір үшін қауіпті бауыр жеткіліксіздігіне дейін үдеуі мүмкін) - петехийлер, көп формалы эритема, түйінді эритема, Стивенс-Джонсон синдромы (өмірге қауіпті болуы ықтимал), уытты эпидермальді некролиз (өмірге қауіпті болуы ықтимал) - миастения, тендинит, сіңірлер үзілуі (көбіне ахилл сіңірі), миастения гравис симптомдарының өршуі жиілігі белгісіз – антидиурездік гормонның адекватты емес секрециялану синдромы (SIADH) – гипогликемиялық кома – мания, гипоманияны қоса – шеткері нейропатия және полинейропатия – қарыншалық аритмия және «пируэт» типті тахикардия (көбіне QT аралығы ұзару қаупінің факторы бар пациенттерде бақыланды), электрокардиограммада (ЭКГ) QT аралығы ұзаруы – жедел жайылған экзантематозды пустулез, эозинофилиясы және жүйелік симптомдары бар дәрілік реакция (DRESS) – халықаралық қалыптасқан қатынастың ұлғаюы (K дәруменінің антагонистерін қабылдайтын пациенттерде) Хинолондар мен фторхинолондарды қолдануға байланысты, кейбір жағдайларда алдыңғы қауіп факторларының болуына қарамастан, әртүрлі және кейде бірнеше мүшелер мен сезім жүйелеріне әсер етумен, ұзақ мерзімді (бірнеше айлар немесе жылдар бойы) мүгедектікке әкелетін және ықтимал қайтымсыз ауыр дәрілік реакциялардың (соның ішінде тендинит, сіңірдің үзілуі, артралгия, аяқ-қолдың ауыруы, жүрістің бұзылуы, парестезиямен, депрессиямен байланысты нейропатиялар, шаршау, есте сақтау қабілетінің бұзылуы, ұйқының бұзылуы және есту, көру, дәм және иіс сезу бұзылыстарының) өте сирек жағдайлары тіркелді. Фторхинолондарды қабылдайтын пациенттерде кейде жарылумен асқынған аневризманың (соның ішінде өліммен аяқталумен) және аорта қатпарлануының, сондай-ақ жүрек клапандарының кез келгенінің регургитациясы/жеткіліксіздігі жағдайлары тіркелген. Балалар және жасөспірімдер Жоғарыда ескерілген артропатия жағдайлары (артралгия, артрит) ересектер зерттеулерінде сипатталған. Артропатия балаларда жиі анықталады. Жағымсыз дәрілік реакциялар туындағанда медициналық қызметкерге, фармацевтикалық қызметкерге немесе, дәрілік препараттардың тиімсіздігі туралы хабарламаларды қоса, дәрілік препараттарға болатын жағымсыз реакциялар (әсерлер) жөніндегі ақпараттық деректер базасына тікелей хабарласу керек: Қазақстан Республикасы Денсаулық сақтау министрлігі Медициналық және фармацевтикалық бақылау комитеті «Дәрілік заттар мен медициналық бұйымдарды сараптау ұлттық орталығы» ШЖҚ РМК http://www.ndda.kz

12 г ципрофлоксацин қабылдау салдары артық дозаланудың жеңіл уыттану симптомдарын тудырғаны туралы, сондай-ақ 16 г қабылдаудан жедел артық дозалану жедел бүйрек жеткіліксіздігінің дамуына әкелгені хабарланған. Симптомдары: бас айналу, тремор, бас ауыру, шаршау сезімі, құрысулар, елестеулер, сананың шатасуы, іштегі жағымсыз сезінулер, бүйрек және бауыр функциясының бұзылуы, кристаллурия және гематурия. Қайтымды нефроуыттану туралы хабарланған. Емі Артық дозалануының әдеттегі шараларынан (мысалы, асқазанды шаю, белсендірілген көмір қолдану) басқа, бүйрек функциясын бақылау, атап айтқанда, несепте pH мөлшерін анықтау, қажет болса, кристаллурияны болдырмау үшін оның қышқылдандыру ұсынылады. Пациенттерге сұйықтықтың жеткілікті түсуін қамтамасыз ету қажет. Құрамында кальций немесе магний бар антацидтер артық дозаланғанда ципрофлоксацин сіңуін теориялық тұрғыда азайтуы мүмкін. Гемодиализ немесе перитонеальді диализ көмегімен ципрофлоксациннің аздаған мөлшері ғана шығарылады (<10%). Артық дозалану жағдайында симптоматикалық ем жүргізген жөн. QT аралығының ұзару мүмкіндігіне орай, ЭКГ мониторингін өткізу керек.

Аса жоғары сезімталдық Препараттың бір реттік дозасын қабылдағаннан кейін өмір үшін қауіпті болуы мүмкін анафилаксиялық және анафилактоидтық реакцияларды қоса, аса жоғары сезімталдық реакциялары туындауы мүмкін. Аталған реакциялар туындаған жағдайда препарат қабылдауды тоқтату және тиісті ем тағайындалуы қажет. Арнайы ескертулер Анамнезінде құрамында хинолондар немесе фторхинолондар бар препараттарды қабылдаумен байланысты жағымсыз реакциялары бар пациенттерде ципрофлоксацинді қолданудан аулақ болу керек. Мұндай пациенттерді ципрофлоксацинмен емдеуді терапияның баламалы нұсқалары болмаған кезде және пайда/қауіп арақатынасын мұқият бағалағаннан кейін ғана бастаған жөн. Ауыр инфекциялық аурулар және грамоң әрі анаэробты флора туғызған аралас инфекциялық үдерістер Ципрофлоксацинмен монотерапия грамоң немесе анаэробты қоздырғыштар туындатуы мүмкін ауыр инфекцияларды және ауруларды емдеуге сай келмейді. Атап көрсетілген жағдайларда ципрофлоксацин бактерияға қарсы басқа сәйкес препараттармен бір мезгілде тағайындау керек. Стрептококктық инфекциялар (Streptococcus pneumoniae қоса) Ципрофлоксацин тиімділігінің жеткіліксіздігіне байланысты стрептококктық инфекцияларды емдеуге ұсынылмайды. Жыныс жолының инфекциялары Гонококкты уретрит, цервицит, эпидидимоорхит және кіші жамбас мүшелерінің қабыну аурулары фторхинолон-төзімді Neisseria gonorrhoeae штаммдардан туындауы мүмкін. Тиісінше, ципрофлоксацин-резистентті Neisseria gonorrhoeae қоспаған жағдайда ғана, гонококкты уретрит немесе цервицитті емдеу үшін ципрофлоксацинді қолдануға болады. Эпидидимоорхитте кіші жамбас мүшелерінің қабыну ауруларында ципрофлоксацинді эмпириялық қолдану ципрофлоксацинге төзімді Neisseria gonorrhoeae қоспаған жағдайларда, тек бактерияға қарсы басқа сәйкес дәрілермен (мысалы, цефалоспорин) үйлесімде қарастырылуы мүмкін. Егер 3 күн өткенде клиникалық жақсару басталмаса, емді қайта қарау керек. Несеп шығару жолдарының инфекциялары Escherichia coli - несеп шығару жолдарының кеңірек таралған қоздырғышының фторхинолондарға төзімділігі әртүрлі аймақта ауытқымалы. Ем тағайындайтын дәрігерлер Escherichia coli штаммдарының фторхинолондарға төзімділігінің оқшауланған таралуын ескеруі керек. Менопауза кезеңінде әйелдерде асқынбаған циститтерде қолданылуы мүмкін ципрофлоксациннің бір реттік дозасының тиімділігі, ұзақ емдеуге қарағанда аздау. Мұны да хинолондарға Escherichia сoli төзімділігінің артуына қатысты ескеру керек. Интраабдоминальді инфекциялар Операциядан кейінгі интраабдоминальді инфекцияларды емдеу үшін ципрофлоксацин тиімділігінің деректері шектеулі. Саяхатшылар диареясы Ципрофлоксацинді таңдау кезінде сапарлап барған елдегі сәйкес патогенді микроорганизмнің ципрофлоксацинге төзімділігі туралы ақпаратты есепке алу қажет. Сүйектер мен буындардың инфекциялары Микробиологиялық зерттеу нәтижелеріне қарай, ципрофлоксацинді микробқа қарсы басқа препараттармен біріктіріп тағайындау керек. Сібір ойық жарасының ингаляциялық түрі Адамда қолдану in vitro сезімталдығына зерттеулер деректеріне және жануарлардағы зерттеулер нәтижелеріне, ондай-ақ адамда қолданылуының шектеулі деректеріне негізделген. Емдеуші дәрігер сібір ойық жарасын емдеу бойынша ұлттық және/немесе халықаралық құжаттарды жетекшілікке алу керек. Балалар және жасөспірімдер Балалар мен жасөспірімдерде ципрофлоксацинді ресми ұсыныстарға сәйкес қолдану керек. Емді балалар мен жасөспірімдерде тек кистозды фиброзды және/немесе ауыр инфекциялық ауруларды емдеуде тәжірибесі бар мамандар тағайындауы тиіс. Жануарлардағы эксперименттер ципрофлоксациннің жетілмеген жануарлардағы буын артропатиясын туындататынын көрсетті. Буындарға және/немесе қоршаған тіндерге болжамды жағымсыз әсеріне байланысты пайдасы мен қаупінің арақатынасын мұқият бағалаудан кейін ғана емді бастау керек. Муковисцидоздағы бронх-өкпе инфекциялары Клиникалық зерттеулерге 5-17 жас аралығындағы балалар және жасөспірімдер қатыстырылды. 1 жастан 5 жасқа дейінгі балаларды емдеуге қатысты деректер шектеулі. Несеп жолының асқынған инфекциялары және пиелонефрит Несеп жолының инфекцияларын ципрофлоксацинмен емдеу мәселесін басқа препараттармен емдеу мүмкін болмайтын жағдайларда және тек микробиологиялық талдау жүргізуден кейін ғана қарастыру керек. Клиникалық зерттеулерге 1-17 жас аралығындағы балалар және жасөспірімдер қатыстырылды. Басқа спецификалық ауыр инфекциялар Басқа ауыр инфекциялар тұсында препарат емнің ресми хаттамасына сәйкес немесе басқа емді қолдануға болмағанда немесе стандартты ем тиімсіз болған жағдайда және микробиологиялық талдау нәтижелері ципрофлоксацин қолдануды растағанда ғана, пайда/қаупін мұқият бағалаудан кейін қолданылады. Жоғарыда аталғандарынан тыс, спецификалық ауыр инфекцияларда ципрофлоксацин қолдану клиникалық сынақтарда бағаланбаған. Клиникалық тәжірибе шектеулі. Сол себепті осындай инфекцияларға шалдыққан пациенттерді емдеуде ерекше сақ болу ұсынылады. Аса жоғары сезімталдық Препараттың бір реттік дозасын қабылдағаннан кейін өмірге қауіпті болуы мүмкін анафилаксиялық және анафилактоидты реакцияларды қоса, аса жоғары сезімталдық реакциялары туындауы мүмкін. Көрсетілген реакциялар туындаған жағдайда препарат қабылдауды тоқтату және тиісінше ем тағайындау керек. Ұзақ мерзімді, мүгедектікке алып келетін және ықтимал қайтымсыз күрделі жағымсыз дәрілік реакциялар Хинолондар мен фторхинолондарды қолданған пациенттерде, пациенттердің жасына және алдыңғы қауіп факторларына қарамастан, әртүрлі, кейде адам ағзасының бірнеше жүйелеріне (қаңқа-бұлшықет, жүйке, психикалық жүйелер және сезім ағзаларына) әсер ететін ұзақ (бірнеше ай немесе жылдар бойы), мүгедектікке әкелетін және ықтимал қайтымсыз ауыр жағымсыз дәрілік реакциялардың өте сирек жағдайлары туралы хабарланды. Кез келген күрделі жағымсыз реакцияның алғашқы белгілері мен симптомдары пайда болған кезде ципрофлоксацинді қабылдауды дереу тоқтатып, дәрігерге қаралу керек. Тендинит және сіңірдің үзілуі Ципрофлоксацинді анамнезінде хинолондармен емделуге байланысты сіңірлердің аурулары және бұзылулары бар пациенттерге тағайындауға болмайды. Алайда, қоздырғышты микробиологиялық растаудан кейін аталған пациенттерге пайдасы мен қаупінің арақатынасын мұқият бағалаудан кейін ципрофлоксацин кейбір ауыр инфекцияларды емдеу үшін, әсіресе стандартты ем тиімсіздігінде немесе қолданылған антибиотиктерге бактериялық резистенттілікте, ципрофлоксацинді таңдау дұрыстығы микробиологиялық расталған жағдайда, тағайындалуы мүмкін. Сіңірдің қабынуы және сіңірдің үзілуі (әсіресе, ахилл сіңірлерінің), кейде екі жақты, хинолондармен және фторхинолондармен емдеуді бастағаннан кейін 48 сағат ішінде, сондай-ақ емдеу аяқталғаннан кейін бірнеше айдан кейін де пайда болуы мүмкін. Сіңірлер аппаратының зақымдану қаупі егде жастағы пациенттерде немесе бір мезгілде кортикостероидтар алатын пациенттерде жоғары болуы мүмкін. Кортикостероидтар мен фторхинолондарды бір мезгілде қолданудан аулақ болу керек. Тендиниттің алғашқы белгілерінде (мысалы, ауырсынулы ісіну, қабыну) ципрофлоксацинді тоқтату керек және балама емдеу әдісін қарастырған жөн. Зақымдалған аяқ-қолды тиісті түрде емдеу керек (мысалы, аяқтың иммобилизациясы). Тендинопатия белгілері пайда болса, кортикостероидтарды қолдануға болмайды. Миастения грависпен ауыратын пациенттер Ципрофлоксацинді ауыр миастениясы бар пациенттерде қолдануда сақ болу керек, өйткені оның симптомдары өршуі мүмкін. Шеткері нейропатия Хинолондар және фторхинолондар қабылдайтын пациенттерде парестезияға, гипестезияға, дизестезияға немесе әлсіздікке әкелетін сенсорлық немесе сенсомоторлық полиневропатия жағдайлары тіркелді. Ципрофлоксацин қабылдайтын пациенттерге егер ауыру, ашыту, шаншу, ұю немесе әлсіздік сияқты невропатия симптомдары дамыса, потенциалды қайтымсыз жай-күй дамуын болдырмас үшін емді жалғастыру алдында өз дәрігеріне хабарласу ұсынылады. Аневризмасы және аорта ыдырауы, жүрек қақпақшасының регургитациясы/ жеткіліксіздігі Эпидемиологиялық зерттеулерде фторхинолондар қабылдағаннан кейін, әсіресе егде жастағы пациенттерде аневризма дамуының және аорта қатпарлануының және митралдық қақпақшаның регургитациясының даму қаупі жоғары екені хабарланды. Фторхинолондарды қабылдаған пациенттерде аневризманың дамуы және аорта қатпарлануы, кейде жарылуымен асқынған (өліммен аяқталған жағдайларды қоса), регургитация/жүрек қақпақшасының жеткіліксіздігі туралы хабарламалар алынды. Фторхинолондарды пайда/қауіп арақатынасын мұқият бағалағаннан және анамнезінде аневризмасы немесе туа біткен жүрек қақпақшасының ақауы бар не аневризма және/немесе аорта қатпарлануы немесе жүрек қақпақшасының ауруы бар пациенттерде терапияның басқа болжамды нұсқаларын қарастырғаннан кейін ғана қолдану керек, сондай-ақ қауіптің басқа факторлары немесе дамуына бейімдейтін жай-күйі бар пациенттерде: - сонымен бірге аневризма және аорта қатпарлануы және жүрек қақпақшасының регургитациясы/жеткіліксіздігі (мысалы, Марфан синдромы немесе Элерс-Данлос синдромы, Тернер синдромы, Бехчет ауруы, гипертония, ревматоидты артрит сияқты дәнекер тінінің патологиясы) сонымен қатар, - аорта аневризмасы және қатпарлануы (мысалы, Такаясу артериті немесе алып жасушалы артерит немесе белгілі атеросклероз немесе Шегрен синдромы сияқты тамыр аурулары) сонымен қатар, - жүрек қақпақшасының регургитациясы/жеткіліксіздігі (мысалы, инфекциялық эндокардит). Жүйелі кортикостероидтарды бір мезгілде қабылдайтын пациенттерде аневризманың және аорта қатпарлануының дамуы және оның жарылу қаупі жоғарылауы мүмкін. Іштің, кеуденің немесе арқаның кенеттен ауырусынуы пайда болған жағдайда пациенттер жедел жәрдем бөліміне дереу дәрігерге баруы керек. Пациенттерге жедел ентігу, жүрек соғуының жаңа ұстамасы, құрсақ қуысының немесе аяқтың ісінуі пайда болған жағдайда дереу медициналық көмекке жүгіну ұсынылады. Көру қабілетінің бұзылуы Көрудің бұзылулары туындағанда немесе көздің басқа зақымдануларында дереу дәрігер кеңесіне жүгінген жөн. Фотосезімталдық Ципрофлоксациннің фотосезімталдық реакциясын туындататыны дәлелденген. Ципрофлоксацин қабылдайтын пациенттер тіке түсетін күн сәулесінің әсерінен немесе УК-сәулеленуден аулақ болу керек. Құрысу Ципрофлоксацин, басқа хинолондар сияқты, құрысу ұстамасын туындатады немесе құрысу шегін төмендетеді. Эпилепсиялық статус жағдайлары хабарланған. Ципрофлоксацин құрысу ұстамаларына түрткі болатын ОЖЖ аурулары бар пациенттерде сақтықпен қолданылу керек, атап көрсетілген құбылыстар туындаған жағдайда препарат қолдануды тоқтату керек. Тіпті ципрофлоксацин емінің алғашқы күнінен кейін де психоздық бұзылыстар туындауы мүмкін. Сирек жағдайларда депрессия немесе психоз суицидтік ойларға және өзін-өзі өлтіру немесе нақты өзін өзі өлтіру жағдайларына дейін үдеуі мүмкін. Осы жағдайларда емді тоқтату керек. Жүрек-қантамыр жүйесі Ципрофлоксацинді қоса, фторхинолондарды төмендегідей QT аралығын ұзартатын белгілі қауіп факторлары бар пациенттерде абайлап қолдану керек: - туа біткен QT аралығының ұзару синдромы; • QT аралығын ұзартатыны белгілі препараттарды бір мезгілде пайдалану (мысалы, аритмияға қарсы IA және III класс дәрілері, трициклді антидепрессанттар, макролидтер, психозға қарсы дәрілер); - электролитті бұзылулар, мысалы, түзетілмеген гипокалиемия, гипомагниемия; - жүрек аурулары (мысалы, жүрек жеткіліксіздігі, миокард инфарктісі, брадикардия). Егде жастағы пациенттер және әйелдер QTc аралығын ұзартатын препараттарға аса сезімтал болуы мүмкін. Сондықтан пациенттердің осы тобында, ципрофлоксацинді қоса, фторхинолондарды сақтықпен пайдалану керек. Дисгликемия Хинолондардың барлық типтерін қолданғанда гипергликемия, сондай-ақ гипогликемияны қоса, әдетте диабеті бар, гипогликемиялық дәрілік заттарды пероральді (глибенкламид) немесе инсулин қабылдайтын пациенттерде қандағы глюкоза деңгейінің бұзылулары туралы хабарланған. Гипогликемиялық кома жағдайлары туралы хабарланды. Қант диабеті бар науқастарға қандағы глюкоза деңгейін мұқият бақылау ұсынылады. Асқазан-ішек жолы Препаратпен емдеу кезінде немесе одан кейін (емдеуден кейінгі бірнеше аптаны қоса) ауыр және персистирленетін диареяның болуы дереу емдеуді талап ететін антибиотиктер қолданумен байланысты колитті (өмірге қатерлі, өліммен аяқталуы мүмкін) көрсетуі мүмкін. Ондай жағдайларда ципрофлоксацинді дереу тоқтатып, тиісінше емдеуді бастау қажет. Аталған жағдайда перистальтикаға қарсы препараттарды тағайындау қарсы көрсетілімді. Бүйрек және несеп шығару жүйесі Ципрофлоксацинмен емдеу кезінде кристаллурия дамуынан аулақ болу үшін пациенттердің жеткілікті мөлшерде сұйықтық қабылдауын қамтамасыз ету керек және несептің шектен тыс сілтіленуінен сақтану керек. Бүйрек функциясының шектеулі болуы Ципрофлоксацин көбіне өзгеріссіз күйде несеп арқылы шығарылатындықтан, бүйрек функциясы бұзылған пациенттерге ципрофлоксациннің жинақталуы салдарынан болатын жағымсыз реакциялар көбеюінен сақтану үшін, дозаны түзету талап етілуі мүмкін. Бауыр және өт шығару жолдары Ципрофлоксацин қабылдауға байланысты бауыр некрозының және өміріне қатерлі бауыр жеткіліксіздігінің даму жағдайлары туралы хабарланған. Бауыр ауруларының қандай да бір белгілері немесе симптомдары (тәбеттің жойылуы, сарғаю, несептің күңгірт түске боялуы, қышыну, іштің ауыруы) білінген жағдайда препаратпен емдеуді тоқтату керек. Резистенттілігі Ципрофлоксацинмен емдеу курсы кезінде немесе одан кейін клиникалық тұрғыда анықталған асқын инфекциямен немесе оның симптомдары жоқ ципрофлоксацинге резистентті бактериялар бөлініп шығуы мүмкін. Ауруханаішілік инфекцияларды және/немесе Staphylococcus және Pseudomonas инфекцияларын ұзақ уақыт емдеу және емдеу кезінде ципрофлоксацин-резистентті қоздырғыштардың пайда болу қаупі аса жоғары. Цитохром P450 Ципрофлоксацин CYP1A2 бәсеңдетеді, сондықтан да осы жүйемен метаболизденетін, бір мезгілде қабылданатын заттардың (мысалы, теофиллин, клозапин, оланзапин, ропинирол, тизанидин, дулоксетин, агомелатин) сарысулық концентрацияларының артуын туындатуы мүмкін. Сондықтан атап көрсетілген дәрілерді ципрофлоксацинмен бір мезгілде қабылдайтын пациенттер артық дозаланудың клиникалық белгілерін анықтау мақсатында мұқият медициналық бақылауда болуы тиіс. Бұдан бөлек, бұл заттардың сарысулық концентрацияларының (мысалы, теофиллин) мониторингі қажеттілігі де туындауы мүмкін. Бір мезгілде ципрофлоксацин мен тизанидин қолдану қарсы көрсетілімді. Метотрексат Ципрофлоксацин мен метотрексатты бір мезгілде тағайындау ұсынылмайды. Тесттермен өзара әрекеттесулері Ципрофлоксациннің Mycobacterium tuberculosis қарсы in vitro белсенділігін бағалауда ципрофлоксацин қабылдайтын пациенттерден алынған үлгілерде бактериологиялық зерттеулер жалған-теріс нәтиже болуы мүмкін. Глюкоза-6-фосфатдегидрогеназа тапшылығы Ципрофлоксацин қолданғанда глюкоза-6-фосфатдегидрогеназа тапшылығы бар пациенттерде гемолиздік реакциялар дамығаны туралы хабарланды. Ықтимал пайдасы болуы мүмкін қаупінен астам жағдайларды қоспағанда, препаратты бұндай пациенттерге тағайындаудан аулақ болу керек. Мұндай жағдайларда гемолиз дамуының потенциалды мүмкіндігін бақылау керек. Флапрокстың құрамында бір таблеткада 1 ммоль-ден аз (23 мг) натрий бар, яғни іс жүзінде «құрамында натрий жоқ». Препараттың көлік құралын немесе қауіптілігі зор механизмдерді басқару қабілетіне әсер ету ерекшеліктері Ципрофлоксацинге жүйке жүйесінің әсер етуіне байланысты пациент реакцияларының жылдамдығына әсер етуі мүмкін, соның салдарынан жоғары зейін қоюды және психомоторлық реакциялардың жылдамдығын талап ететін автомобиль басқару немесе басқа қызмет түрлерімен айналысу қабілеті бұзылуы мүмкін.

Жүкті әйелдерге ципрофлоксацинді қолдану туралы қолда бар деректер даму ақауларының жоқтығын немесе ципрофлоксациннің фето/неонатальді уыттылығын көрсетеді. Жануарлардағы зерттеулер ұрпақ өрбіту жүйесіне тікелей немесе жанама зиянды әсерін анықтамады. Хинолондардың әсеріне ұшыраған жас дарақтарда және ұрықтарында шеміршек дамымауына әсері бақыланды. Сондықтан препараттың шараналарда/жаңа туған нәрестелерде буын шеміршегінің зақымдалуын туындатуы жоққа шығарылмайды. Сақтық шарасы ретінде ципрофлоксацинді жүктілікте қолдануға болмайды. Ципрофлоксацин емшек сүтімен бөлінеді. Буын шеміршегінің зақымдалуының потенциалды қаупіне байланысты бала емізу кезеңінде ципрофлоксацинді қолдануға болмайды.

Препараттардың ципрофлоксацинге әсері QT аралығын ұзартатын дәрілік заттар Ципрофлоксацин, басқа фторхинолондар сияқты, QT аралығын ұзартатын препараттарды (мысалы, аритмияға қарсы IA және III класс препараттары, трициклді антидепрессанттар, макролидтер, психозға қарсы дәрілер) қабылдайтын пациенттерге сақтықпен қолдану керек. Хелатты кешендердің түзілуі Ципрофлоксацинді (ішке) және құрамында мультивалентті катиондар және минералды қоспалары (мысалы, кальций, магний, алюминий, темір) бар препараттарды, фосфаттарды байланыстыратын (мысалы, севеламер карбонаты немесе лантан карбонаты) полимерлі препараттарды, сукральфатты немесе антацидтерді, сондай-ақ құрамында магний, алюминий немесе кальций бар буферлік сыйымдылығы үлкен препараттарды (мысалы, диданозин таблеткалары) бір мезгілде қабылдау ципрофлоксациннің сіңуін төмендетуі мүмкін. Сондықтан ципрофлоксацинді осы препараттарды қабылдаудан 1-2 сағат бұрын уақытқа, немесе осы препараттарды қабылдағаннан кейін ең кемі 4 сағаттан соң қабылдауға тағайындау керек. Бұл шектеу Н2-рецепторлар блокаторларының класына жататын антацидтерге қатысты емес. Тамақ өнімдері және сүт өнімдері Тамақ өнімдері құрамындағы кальций препараттың сіңуіне елеулі әсер етпейді. Дегенмен, сүт өнімдерін немесе минералдармен байытылған сусындарды (мысалы, сүт, йогурт, кальциймен байытылған апельсин шырыны) және ципрофлоксацинді бір мезгілде қолдануға жол бермеген жөн, өйткені мұндайда соңғысының сіңуі азаюы мүмкін. Пробенецид Пробенецид ципрофлоксациннің бүйректік секрециясына ықпал етеді. Бір мезгілде пробенецид пен ципрофлоксацин қолдану сарысуда ципрофлоксацин концентрациясының жоғарылауына алып келеді. Метоклопрамид Метоклопрамид ципрофлоксациннің (пероральді қолданылатын) сіңуін тездетеді, нәтижесінде плазмадағы ең жоғары концентрацияға ең аз уақыт ішінде жетеді. Ципрофлоксацин биожетімділігі өзгермейді. Омепразол Ципрофлоксацин мен омепразолды бір мезгілде қолдану ципрофлоксациннің Cmax және AUC елеусіз азайтады. Ципрофлоксациннің басқа дәрілік заттарға әсері Тизанидин Тизанидинді ципрофлоксацинмен бір мезгілде қабылдауға болмайды. Метотрексат Ципрофлоксацин бір мезгілде қолданылғанда метотрексаттың бүйректік тубулярлы тасымалдануы баяулауы мүмкін, бұл қан плазмасында метотрексат деңгейінің жоғарылауына және метотрексатпен байланысты уыттану реакцияларының даму қаупінің артуына алып келуі мүмкін. Бір мезгілде қолдану ұсынылмайды. Теофиллин Ципрофлоксацин мен теофиллинді бірге қолдану қан сарысуында теофиллин концентрациясының қолайсыз жоғарылауына әкелуі мүмкін, осыған орай, сирек жағдайларда өмірге қатер төндіруі немесе өліммен аяқталуы мүмкін жағымсыз реакциялар пайда болуы мүмкін. Атап көрсетілген біріктірілімді қолдану кезінде теофиллиннің қан сарысуындағы концентрациясын бақылап және қажет болса, оның дозасын азайту қажет. Басқа ксантин туындылары Ципрофлоксацин мен кофеин немесе пентоксифиллинді (окспентифиллин) бір мезгілде қолданғанда көрсетілген ксантин туындыларының сарысулық концентрацияларының жоғарылауы туралы хабарланған. Фенитоин Бір мезгілде ципрофлоксацин мен фенитоин қолдану фенитоиннің сарысулық деңгейінің жоғарылауына немесе төмендеуіне әкелуі мүмкін, сондықтан препарат деңгейіне бақылау жүргізу талап етіледі. Циклоспорин Ципрофлоксацин мен құрамында циклоспорин бар дәрілік препараттарды бір мезгілде қолданғанда қан сарысуында креатинин концентрациясының өтпелі жоғарылауы байқалды. Сондықтан осы пациенттерде қан сарысуында креатинин концентрациясын жиі (аптасына екі рет) бақылау қажет. К дәрумені антагонистері Ципрофлоксацинді К дәрумені антагонистерімен бір мезгілде қолданғанда антикоагулянтты әсерінің күшеюі бақылануы мүмкін. Бұл қауіп негізгі ауру түріне, пациенттің жасына және жалпы жай-күйіне қарай өзгеруі мүмкін, сондықтан ципрофлоксациннің ХҚҚ (халықаралық қалыптасқан қатынас) мәнінің артуына әсерінің үлесін бағалау қиын. Ципрофлоксацин мен К дәрумені антагонистерін (мысалы, варфарин, аценокумарол, фенпрокумон немесе флуиндион) бір мезгілде қолдану кезінде және одан кейін бірден жиі ХҚҚ бақылауы керек. Дулоксетин Дулоксетинді флувоксамин сияқты CYP450 1А2 изоферменттерінің күшті тежегіштерімен бір мезгілде қолдану дулоксетин AUC және Сmах артуына алып келуі мүмкіндігін көрсетті. Ципрофлоксацинмен болуы мүмкін өзара әрекеттесуі туралы клиникалық деректер болмаса да, бірге қолдануда осыған ұқсас әсерлерін күтуге болады. Ропинирол Ропинирол мен ципрофлоксацинді (CYP450 1А2 изоферментінің орташа тежегішін) бір мезгілде қолдану ропинирол Сmах және AUC, тиісінше, 60% және 84% артуына алып келеді. Ципрофлоксацин емі кезінде және одан кейін ропинирол дозасын түзету және бақылау ұсынылады. Лидокаин Құрамында лидокаин бар дәрілік препараттар мен ципрофлоксацинді (CYP450 1А2 изоферменттерінің орташа тежегішін) бір мезгілде қолдану вена ішіне енгізілген лидокаин клиренсін 22% азайтатынын көрсетті. Лидокаинмен емдеу жағымдылығының қалыпты екеніне қарамастан, бір мезгілде қолданғанда жағымсыз әсерлері туындауы мүмкін. Клозапин 250 мг ципрофлоксацин мен клозапинді 7 күн бойы бірге қолданудан кейін клозапин мен N-дезметилклозапин концентрациясының, тиісінше, 29% және 31% жоғарылауы бақыланды. Ципрофлоксацинмен ем кезінде және емнен кейін дереу пациенттің жай-күйін қадағалап және қажет болған жағдайда клозапин дозасын түзету керек. Силденафил Ципрофлоксацин мен силденафилді бір мезгілде тағайындағанда қаупі мен күтілетін пайдасын ескеріп, сақ болу керек. Агомелатин Флувоксамин, (CYP450 1А2 изоферментінің қуатты тежегіші) агомелатин метаболизмін елеулі тежейді, бұл агомелатин әсерінің 60 есе артуына алып келеді. Ципрофлоксацинмен (CYP450 1А2 орташа тежегіші) болуы мүмкін өзара әрекеттесуінің клиникалық деректері болмауына қарамастан, бір мезгілде қолданғанда осыған ұқсас әсерлер дамуын күтуге болады. Золпидем Ципрофлоксацин мен золпидемді бірге қолдану ұсынылмайды. Өйткені бірге қолданғанда қанда золпидем деңгейі артқаны бақылануы мүмкін.

Сақтау мерзімі 5 жыл. Жарамдылық мерзімі өткеннен кейін қолдануға болмайды! Сақтау шарттары 25ᴼС-ден аспайтын температурада сақтау керек. Балалардың қолы жетпейтін жерде сақтау керек!