Демікпені емдеу кезеңдік бағдарламамен жүргізілуі тиіс, ал пациенттің реакциялары клиникалық және өкпе функциясын мониторингілеу көмегімен бақылануы тиіс.
Ингаляторды өз бетінше қолданар алдында пациенттің техникасын препараттың өкпеге оңтайлы дозасын жеткізуді қамтамасыз ету үшін дәрігер тексеруі тиіс.
Препараттың өкпеге оңтайлы енуін қамтамасыз ету үшін ингаляторды кірумен синхрондауды қамтамасыз ету үшін пациенттерді ингаляциялау техникасын тұрақты негізде тексеру қажет. Ингаляция кезінде пациенттің тұрған немесе отырған күйде болғаны дұрыс. Ингалятор тік күйде пайдалануға арналған.
Демікпенің ауыр түрі үнемі медициналық тексеруден өтуді, соның ішінде өкпенің функциясын тексеруді қажет етеді, өйткені пациенттер өліммен аяқталу қаупіне дейін ауыр ұстамалар қаупіне ұшырайды. Симптомдарды жеңілдету үшін қысқа әсер ететін β2-адренорецепторлардың ингаляциялық агонистерін қолдану қажеттілігінің артуы бронх демікпесін бақылаудың нашарлауы туралы куәландырады. Мұндай жағдайларда пациентті емдеу жоспарын қайта қарастыру ұсынылады.
Бронх демікпесінің кенеттен және үдемелі нашарлауы пациенттің өміріне қауіп төндіруі мүмкін, сондықтан мұндай жағдайларда глюкокортикостероидтардың (ГКС) дозасын арттыру мәселесін шұғыл түрде шешу қажет. Жоғарыда көрсетілген қауіп бар пациенттерде шекті ағынның күнделікті мониторингі жүргізілуі тиіс.
Фликсотид қысқа әсер ететін ингаляциялық бронходилататорларды қолдануды қажет ететін жедел симптомдарды жеңілдетуге арналмаған. Пациенттерге осы шұғыл жағдайларға арналған дәрілердің болуын ұсыну керек.
Егер пациенттер қысқа әсер ететін бронхолитикалық емдеу кезінде симптомдарды жеңілдету тиімділігі төмендейді немесе әдеттегіден көп ингаляция қажет деп санаса, баламалы емдеу табу керек. Бұл жағдайда пациенттер қабынуға қарсы емді арттыруға ауыстырылуы тиіс (мысалы, ингаляциялық кортикостероидтардың жоғары дозалары немесе пероральді кортикостероидтар курсы). Бронх демікпесінің ауыр асқынуын әдеттегідей емдеу керек.
Қандағы глюкоза деңгейінің жоғарылауы туралы өте сирек хабарламалар бар және қант диабетімен ауыратын науқастарға Фликсотид препаратын тағайындау кезінде мұны есте сақтау керек.
Басқа ингаляциялық препараттарды қолдану жағдайындағыдай, препаратты қолданғаннан кейін ентігудің дереу жоғарылауымен парадоксальді бронх түйілуінің дамуы мүмкін. Бұл жай-күй тез әсер ететін қысқа әсер ететін бронходилататорларды қолдану арқылы дереу басылуы тиіс. Фликсотид препараты дереу тоқтатылуы тиіс және қажет болған жағдайда пациенттер баламалы емге ауыстырылуы тиіс.
Фликсотид препаратын ұзақ уақыт бойы қолданған кезде, әсіресе жоғары дозаларда, ұзақ уақыт бойы жүйелік әсерлер байқалуы мүмкін, бірақ олардың даму ықтималдығы ГКС ішке қабылдаған кезге қарағанда елеулі төмен. Ықтимал жүйелік әсерлерге мыналар жатады: Кушинг синдромы, Кушинг синдромының симптомдары, бүйрек үсті безі функциясының бәсеңдеуі, сүйектің минералды тығыздығының төмендеуі, балалар мен жасөспірімдерде өсудің іркілуі, катаракта және глаукома, және сирегірек, психомоторлы гипербелсенділік, ұйқының бұзылуы, мазасыздық, депрессия, немесе озбырлық (әсіресе балаларда).
Сондықтан емдік әсерге қол жеткізген кезде Фликсотид препаратының дозасы аурудың барысын бақылайтын ең төменгі тиімді дозаға дейін төмендетілуі тиіс.
Ингаляциялық кортикостероидтардың жоғары дозаларын қолдана отырып, ұзақ емдеу бүйрек үсті безінің функциясының бәсеңдеуіне және бүйрек үсті безінің жедел жеткіліксіздігіне әкелуі мүмкін. Флутиказонның ұсынылған дозаларынан (әдетте күніне 1000 мкг) асатын дозаларды қолданғанда 16 жасқа дейінгі балаларға ерекше қауіп төндіруі мүмкін. Бүйрек үсті безінің жедел жеткіліксіздігін потенциалды туындатуы мүмкін жағдайларға жарақаттар, хирургиялық араласулар, инфекциялар, немесе дозаны кез келген күшейтілген төмендету жатады. Ұсынылған симптомдар әдетте анық емес және анорексия, іштің ауыруы, салмақтың төмендеуі, шаршау, бас ауыруы, жүрек айнуы, құсу, сана деңгейінің төмендеуі, гипогликемия және эпилепсиялық ұстамаларды қамтуы мүмкін. Қосымша жүйелік кортикостероидтарды қолдану стресс кезеңінде немесе жоспарланған операция кезінде қарастырылуы тиіс.
Ингаляциялық кортикостероидтармен ұзақ уақыт ем қабылдайтын балалардың өсуін үнемі бақылауға алу ұсынылады. Егер өсу баяуласа, демікпені тиімді бақылауды демеу кезінде төмен дозаға жеткенге дейін, мүмкін болса, ингаляциялық кортикостероидтардың дозасын азайту мақсатында ем қайтас қарастырылуы тиіс. Сонымен қатар, пациентті респираторлық аурулар саласындағы балалар маманына жіберу керек.
Кейбір адамдар ингаляциялық кортикостероидтардың әсеріне пациенттердің көпшілігіне қарағанда көбірек сезімтал болуы мүмкін.
Ингаляциялық глюкокортикостероидтарды қолданғанда дауыстың қарлығуы, ауыз бен жұтқыншақтың шырышты қабығының кандидозы байқалуы мүмкін. Бұл жағдайлардың дамуының алдын алу үшін ингаляциядан кейін бірден ауыз бен тамақты сумен шаю ұсынылады. Фликсотид препаратымен емді бір мезгілде жалғастыру кезінде жергілікті әсер ететін зеңге қарсы препараттарды қолдануға болады.
Ауыз қуысы мен тамақтың жағымсыз әсерлерінің санын азайту үшін күніне 1000 мкг асатын жоғары дозаларды енгізу спейсер арқылы ұсынылады.
Алайда, жүйелік сіңірілу негізінен өкпе арқылы жүретіндіктен, спейсерді, плюс дозалайтын ингаляторды пайдалану дәрілік заттың өкпеге жеткізілу жолын арттыруы мүмкін. Айта кету керек, бұл жүйелік жағымсыз құбылыстардың пайда болу қаупінің жоғарылауына потенциалды әкелуі мүмкін. Едәуір төмен дозаларды қолдану қажет болуы мүмкін.
Ингаляциялық флутиказон пропионатының артықшылықтары оральді стероидтарды қолдану қажеттілігін азайтуы мүмкін. Дегенмен, оральді стероидтардан ауыстырылған пациенттер ингаляциялық флутиказон пропионатына ауысқаннан кейін елеулі уақыт ішінде бүйрек үсті безінің резервінің бұзылуына қатысты қауіп төндіреді. Жағымсыз әсерлердің пайда болу ықтималдығы белгілі бір уақыт аралығында сақталады. Бұл пациенттерге таңдамалы емшараларды жүргізер алдында бүйрек үсті безі функциясының жеткіліксіздігінің дәрежесін анықтау үшін мамандандырылған кеңес қажет болуы мүмкін. Бүйрек үсті безінің функциясының қалдық бұзылуының реакциясы пайда болу ықтималдығы әрқашан төтенше жағдайларда (медициналық немесе хирургиялық жолмен) қарастырылуы керек және жағдай кортикостероидтармен тиісті емдеуге қатысты шешім қабылдауға әкелуі мүмкін.
Жауаптың болмауы немесе демікпенің ауыр асқынуы дем алатын флутиказон пропионатының дозасын жоғарылату арқылы және қажет болған жағдайда инфекция болған кезде жүйелік стероидтарды және/немесе антибиотиктерді беру арқылы емделуі керек.
Пациенттерді жүйелік ГСК қабылдаудан ингаляциялық емге ауыстырған кезде бұрын жүйелік препараттармен бәсеңдетілген қатарлас аллергиялық аурулар (мысалы, аллергиялық ринит, экзема) асқынуы мүмкін.
Бұл аллергияны симптоматикалық түрде антигистаминмен және / немесе жергілікті препараттармен, соның ішінде өзекті стероидтермен емдеу керек.
Өкпе туберкулезінің белсенді немесе белсенді емес түрлері бар пациенттерді ингаляциялық ГКС емдеу кезінде ерекше сақ болу керек.
Маркетингтен кейінгі пайдалану кезінде флутиказон пропионаты мен ритонавирді қабылдайтын пациенттерде Кушинг синдромы мен бүйрек үсті безінің функциясының бәсеңдеуін қоса, жүйелі кортикостероидты әсерлер нәтижесінде клиникалық елеулі дәрілік өзара әрекеттесулер туралы хабарламалар келіп түсті. Осылайша, флутиказон пропионаты мен ритонавирді бір мезгілде қолданудан аулақ болу керек, пациент үшін потенциалды пайдасы жүйелі кортикостероидты жағымсыз әсерлердің қаупінен аспайды.
Фликсотид препаратымен емдеуді күрт тоқтату ұсынылмайды.
Кортикостероидтармен ем қабылдаған пациенттердің ауысуы үшін:
Гормонға тәуелді бронх демікпесінен зардап шегетін науқастарды Фликсотид препаратымен ингаляцияға жүйелі ГКС ауыстыру ерекше назар аударуды қажет етеді, өйткені бүйрек үсті безінің функциясын қалпына келтіру ұзақ уақытты алады. Жағымсыз әсерлердің пайда болу мүмкіндігі белгілі бір уақыт аралығында сақталады.
Жүйелік стероидтерді ұзақ уақыт бойы немесе жоғары дозада қабылдаған пациенттерде бүйрек үсті безінің қыртысы функциясының бәсеңдуін сезінуі мүмкін. Бұл пациенттердегі бүйрек үсті безінің қыртысының функциясы үнемі бақылануы тиіс және жүйелік стероидтың дозасы біртіндеп төмендетілуі тиіс.
Шамамен бір аптадан кейін жүйелі стероидтерді қолдану арқылы емнен біртіндеп шығаруды бастауға болады. Дозаны азайту жүйелік стероидты енгізу деңгейіне сәйкес келуге тиіс және кем дегенде бір апта аралықпен. Преднизолонның (немесе баламаның) дозаларын күн сайын 10 мг мөлшерінде немесе одан аз мөлшерде қолданған кезде дозадағы декременттер кемінде бір апта аралықпен күніне 1 мг-ден аспауға тиіс.
Кейбір пациенттер тыныс алу функциясын демеуге немесе тіпті жақсаруына қарамастан, тоқтату кезеңінде спецификалық емес түрде дімкәстікті сезінуі мүмкін. Оларды флутиказон пропионатының ингаляциясын жалғастыруға, сондай-ақ бүйрек үсті безі функциясының жеткіліксіздігінің объективті белгілері болмаса, жүйелік стероидтарды тоқтатуды жалғастыруға ынталандыру керек.
Пероральді стероидтерді қолданудан бас тартқан және әлі де әлсіз бүйрек үсті безінің қыртысының функциялары бар пациенттерде стероидтер картасында стресс кезеңінде, мысалы, демікпе ұстамалары, тыныс алу жолдарының инфекциясы, ірі қатарлас аурулар, операциялар, жарақаттар және т. б. нашарлаған кезде стероидтерді қосымша жүйелі қолдану қажет екенін көрсететін жазба болуы керек.
Ритонавир плазмадағы флутиказон пропионатының концентрациясын елеулі арттыруы мүмкін. Осылайша, егер пациент үшін потенциалды пайда кортикостероидтар тарапынан жүйелік жағымсыз әсерлердің пайда болу қаупінен асып кетсе, бір мезгілде қолданудан аулақ болу керек. Флутиказон пропионатын басқа күшті әсер ететін CYP3A тежегіштерімен біріктіргенде жүйелік жағымсыз әсерлердің пайда болу қаупі де артады.
Көрудің бұзылуы
Көрудің бұзылуы кортикостероидтарды жүйелі және жергілікті қолдану кезінде пайда болуы мүмкін. Егер пациентте көрудің бұлыңғырлануы немесе көрудің басқа бұзылулары сияқты симптомдар пайда болса, оларды жүйелі және өзекті кортикостероидтарды пайдаланғаннан кейін хабарланған катаракта, глаукома немесе орталық серозды хориоретинопатия (ОСХР) сияқты сирек ауруларды қамтуы мүмкін ықтимал себептерді бағалау үшін офтальмологқа жіберу керек.
Ингаляторды пайдалану жөніндегі нұсқаулық
Ингалятордың бүлінбегенін тексеру
Ингаляторды бірінші қолданар алдында немесе ингаляторды ұзақ қолданбаған үзілістен соң (апта немесе одан көбірек) мүштіктің қақпағын оның қабырғасын жеңіл басу жолымен шешіп алып, ингаляторды мұқият сілкіңіз және қондырғының бүлінбегендігіне көз жеткізу үшін, препараттың екі дозасын ауаға бүрку керек. Егер ингалятор суық болса, онда препарат әсері әлсірегені. Ингаляторды, тіпті ол бос болса да тесуге, бөлшектеуге және отқа тастауға болмайды.
Ингаляторды қолдану
1. Мүштіктің қақпағын оның қақпағының қабырғасын жеңіл басу жолымен ашу керек.
2. Мүштіктің сырты мен ішінің таза екенін тексеріңіз.
3. Ингалятор ішіндегісі біркелкі араласуы үшін ингаляторды күшті сілкілеп шайқау керек.
4. Ингаляторды, бас бармақты мүштіктен төмен түбіне қойып, бас бармақ пен сұқ саусақтың арасына тігінен ұстайды.
5. Мүмкін болғанша терең дем шығару керек. Мүштікті тіс арасына тістетпей, ерінмен тығыз ұстап тұратын етіп орналастыру керек.
6. Ауыз арқылы терең дем алу керек. Терең дем алуды жалғастыра отырып, дәрілік заттың бүркілуін қамтамасыз ету үшін, ингалятордың жоғарғы жағын қысып басу керек.
7. Демді кідірте тұрады, ингаляторды ауыздан шығарып алып, ингалятордың жоғарғы жағынан сұқ саусақты алу керек. Демді мүмкін болғанша ұзақ ұстауды жалғастыру керек.
8. Егер ингаляцияны жалғастыру қажет болса, ингаляторды тігінен ұстап, шамамен жарты минуттай күте тұрған жөн, содан кейін 3-шіден бастап, 7-ші сатыларды қайталау керек.
9. Ингаляциядан кейін ауыз қуысын сумен шайып, оны түкіріп тастау қажет.
10. Мүштік қақпақшасын керек қалпында басып тұрып, сырт еткізіп жабады.
НАЗАР АУДАРЫҢЫЗ
5, 6 және 7 тармақта көрсетілген әрекеттерді орындаған кезде асықпаңыз.
Бүркуді жүргізудің дәл алдында мүмкіндігінше тыныс алуды өте баяу бастау соншалықты маңызды. Бастапқыда айна алдында бірнеше рет жаттығыңыз. Егер ингалятор төбесінен немесе ауыз маңайында «бұлт» пайда болса, бұл ингаляция техникасының дұрыс болмағандығын көрсетеді, сондықтан 2-ші тармақтан бастап әрекеттерді қайталау қажет.
Жасы кіші балаларға ингаляция жүргізу үшін ересектер көмегі керек болады. Баланың демін шығаруын сұраңыз және бала демін ішке тарта бастаған сәтте ингаляторды басыңыз. Баламен бірге біршама жасап жаттығыңыз. Үлкендеу балаларға және қолы әлсіз адамдарға ингаляторды екі қолмен ұстау ұсынылады. Екі сұқ саусақты ингалятордың жоғарғы бөлігіне, екі үлкен саусақты – мүштіктің төменгі жағына қойыңыз.
Ингаляторды тазалау
Ингаляторды аптасына кем дегенде бір рет тазалап отырған жөн.
1. Мүштіктің қақпақшасын шешіп алыңыз.
2. Металл баллонды пластик құрылғыдан шығармаңыз.
3. Мүштіктің ішін және сыртын құрғақ сүрткімен немесе шүберекпен сүртіңіз.
4. Мүштіктің қақпақшасын жауып қойыңыз.
МЕТАЛЛ БАЛЛОНДЫ СУҒА САЛМАҢЫЗ.