CYP P450 3A4 цитохромының тежегіштері (кетоконазол, итраконазол, вориконазол, позаконазол, кларитромицин, телитромицин, нефазодон және адамның иммунитет тапшылығы вирустары протеазаларының тежегіштері сияқты) немесе CYP P450 3A4 цитохром жүйесімен метаболизденетін препараттар (ритонавир сияқты) будесонидтің метаболизмін баяулатуы және оның қан плазмасындағы деңгейін арттыруы мүмкін. Бұл препараттарды будесонидпен бір мезгілде қабылдаудан аулақ болу керек. Бұл мүмкін болмаса, итраконазолды, ритонавирді және CYP P450 3A4 басқа да әлеуетті тежегіштерін және будесонидті тағайындау арасындағы уақыт аралығын барынша ұлғайту керек. CYP3A4 күшті тежегіштерін алатын пациенттерге Формисонид® препаратымен демеуші ем ұсынылмайды.
CYP3A4 күшті тежегіші, кетоконазол, күніне бір рет 200 мг дозада, плазмадағы пероральді қабылданатын будесонидтің (бір реттік доза 3 мг) деңгейін орташа алғанда алты есе ұлғайтқан. Егер кетоконазол будесонидті қабылдағаннан кейін 12 сағаттан кейін енгізілсе, оның концентрациясы орташа есеппен үш есе ғана өсті, бұл қабылдаулар арасындағы уақыт аралығының артуы плазмадағы препарат деңгейінің жоғарылауын төмендетуге қабілетті екенін көрсетеді. Ингаляциялық будесонидтің жоғары дозалары үшін осындай өзара әрекеттесу туралы шектеулі деректер плазмадағы деңгейлердің айтарлықтай ұлғаюы (орташа төрт есе) итраконазол (күніне бір рет 200 мг-дан) ингаляциялық будесонидпен бір мезгілде (1000 мкг бір реттік доза түрінде) енгізілсе, пайда болуы мүмкін екенін көрсетеді.
β-адренергиялық рецепторларының блокаторлары формотеролдың әсерін әлсіретуі мүмкін. Формисонид® β-адреноблокаторларымен (көзге тамызатын дәрілерді қоса) мәжбүрлі жағдайлардан қоспағанда, бір мезгілде тағайындалмауы керек.
Формисонид® препаратын және хинидинді, дизопирамидті, прокаинамидті, фенотиазиндерді, антигистаминдік препараттарды (терфенадинді), моноаминоксидаза (МАО) тежегіштерін және трициклдық антидепрессанттарды бірге тағайындау QTc аралығын ұзартуы және қарыншалық аритмиялардың туындау қаупін арттыруы мүмкін.
Бұдан өзге, леводопа, левотироксин, окситоцин және алкоголь жүрек бұлшықеттерінің бета2-адреномиметиктерге толеранттылығын төмендете алады.
МАО тежегіштерін, сондай-ақ осыған ұқсас қасиеттері бар фуразолидон және прокарбазин сияқты препараттарды бірге тағайындау артериялық қысымның жоғарылауын туындатуы мүмкін. Галогенделген көмірсутек препараттарымен жалпы анестезия жүргізгенде пациенттерде аритмиялардың даму қаупі жоғары.
Формисонид® препараты мен басқа да β2-адренергиялық дәрілік препараттардың агонистерін бірге қолданғанда формотеролдың жағымсыз әсері күшеюі мүмкін.
β2-адреномиметиктерді қолданудың нәтижесінде гипокалиемия туындауы, ол ксантин туындыларымен, глюкокортикостероидтардың минералды туындыларымен немесе диуретиктермен қатарлас емдеу кезінде күшеюі мүмкін. Гипокалиемия жүрек гликозидтерін қабылдап жүрген пациенттерде аритмияның дамуына бейімділікті күшейтуі ықтимал.
Будесонид пен формотеролдың бронх демікпесін емдеуге пайдаланылатын басқа дәрілік препараттармен өзара әрекеттесулері байқалған жоқ.
Балалар
Өзара әрекеттесуді зерттеу ересек пациенттердің қатысуымен ғана жүргізілді.
Басқа дәрілік препараттармен өзара әрекеттесуі
Итраконазолмен, ритонавирмен немесе басқа да күшті CYP3A4 тежегіштерімен қатар емдеуден аулақ болу керек. Егер бұл мүмкін болмаса, осы препараттар мен Формисонид® препаратын қабылдау арасындағы уақыт аралығы мүмкіндігінше ұзақ болуы тиіс. CYP3A4 күшті тежегіштерін пайдаланатын пациенттер үшін Формисонид® препаратының көмегімен ұстамаларды тұрақты емдеу және тоқтату ұсынылмайды.
Ерекше аурулар кезінде сақтықты сақтау
QTс аралығы ұзарған пациенттерді емдеуде сақтық шараларын қолға алу керек. Формотеролды қабылдау QTс аралығының ұзаруын туғызуы мүмкін.
Өкпе туберкулезінің белсенді немесе белсенді емес түрлері, тыныс алу ағзаларының зеңдік, вирустық немесе бактериялық инфекциялары бар пациенттерде ингаляциялық глюкокортикостероидты қолдану қажеттілігі мен дозасын қайта қарастыру қажет.
2-адреномиметиктерді гипокалиемиялық әсер туғызуы немесе күшейтуі мүмкін препараттармен, мысалы, ксантин туындыларымен, стероидтар немесе диуретиктермен бірге тағайындағанда, 2-адреномиметиктердің гипокалиемиялық әсері күшеюі мүмкін. Тұрақсыз бронх демікпесі бар, ауыр бронх демікпесінің өршуі кезіндегі ұстамаларды басу үшін қысқа әсерлі бронходилататорларды қолданып жүрген пациенттерде ерекше сақтық таныту керек, өйткені, гипоксия және гипокалиемиялық әсер дамуы білінуінің ықтималдығы жоғарылай түсетін басқа жағдайлар аясында гипокалиемияның даму қаупі арта түседі. Мұндай жағдайларда сарысудағы калий мөлшерін бақылауда ұстаған жөн.
Емдеу кезеңінде қант диабеті бар пациенттерде қандағы глюкозаның концентрациясы бақылануы керек.
Жүйелік әсерлер
Жүйелі әсері кез келген ингаляциялық глюкокортикостероидтарды қабылдаған кезде, әсіресе ұзақ уақыт кезеңі бойы препараттың жоғары дозаларын қабылдаған кезде білінуі мүмкін. Ингаляциялық ем жүргізгенде пероральді глюкокортикостероидтарды қолдануға қарағанда жүйелі әсерлердің пайда болу ықтималдығы аз. Ықтимал жүйелі әсерлерге бүйрек үсті безі функциясының бәсеңдеуі, балалар мен жасөспірімдердің өсуінің кідіруі, сүйек тінінің минералдық тығыздығының төмендеуі, катаракта және глаукома және сирек психологиялық немесе мінез-құлық әсерлер жатады, соның ішінде: психомоторлық аса жоғары белсенділік, ұйқының бұзылуы, мазасыздық, депрессия немесе озбырлық (әсіресе балаларда) жатады.
Балаларда 400 мкг орташа тәуліктік дозада (мөлшерленген дозада) немесе ересектерде 800 мкг тәуліктік дозада (мөлшерленген дозада) ингаляциялық будесонидті ұзақ қолдануды зерттеу сүйек тінінің минералдық тығыздығына елеулі әсерін көрсетпейді. Будесонид пен формотерол біріктірілімінің жоғары дозаларының сүйек минералдық тығыздығына әсері туралы мәліметтер жоқ.
Жүйелік және жергілікті әсер ететін кортикостероидтарды қолданғанда көру функциясының бұзылуы байқалуы мүмкін. Көрудің бұлыңғырлануы немесе көрудің басқа да бұзылулары сияқты симптомдар пайда болған жағдайда пациент: катаракта, глаукома немесе сирек аурулар, мысалы, жергілікті қолдану үшін жүйелік кортикостероидтар мен кортикостероидтарды пайдаланғаннан кейін тіркелген орталық серозды хориоретинопатияны қамтуы мүмкін ықтимал себептерді анықтау және бағалау үшін дәрігер-офтальмологқа жүгіну керек.
Бүйрекүсті безі функциясының бұзылуы
Бұл қауіп тобында бұрын глюкокортикостероидтардың жоғары дозаларын шұғыл қабылдауды қажет еткен немесе жоғары дозада ингаляциялық глюкокортикостероидтармен ұзақ емделген пациенттер де болуы мүмкін. Стресс немесе хирургиялық араласым кезінде қосымша глюкокортикостероидтарды тағайындауды қарастыру қажет.
Стероидтардың дозасын жылдам төмендету бүйрекүсті безінің жіті кризін тудыруы мүмкін. Бүйрекүсті безінің жіті кризінде байқалған симптомдар мен белгілер бірнеше бұлыңғыр болуы мүмкін, бірақ бұл ретте: анорексия, іштің ауыруы, салмақ жоғалту, шаршау, бас ауруы, жүрек айнуы, құсу, сананың төмендеуі, құрысулар, гипотония және гипогликемия болуы мүмкін. Қосымша жүйелі стероидтармен немесе ингаляциялық будесонидпен емдеуді бірден тоқтатуға болмайды.
Парадоксальді бронх түйілуі
Кез-келген басқа ингаляциялық емді қолданғандағыдай, Формисонид® препаратының дозасын қабылдағаннан кейін сырылдың дереу күшеюімен парадоксальді бронх түйілуі туындауы мүмкін. Мұндай жағдайда Формисонид® препаратымен емді тоқтатып, емдеу тактикасын қайта қарастырып, қажет болған жағдайда баламалы емді тағайындау қажет. Парадоксальді бронх түйілуі тез әсер ететін ингаляциялық бронходилататордың әсеріне жауап ретінде пайда болады және дереу емделу керек.
ӨСОА
Бронходилатация алдындағы ҚДК1 тиістісінен < 50% және бронходилатациядан кейінгі ҚДК1 тиістісінен < 70% болатын ӨСОА бар пациенттерде будесонид пен формотерол біріктірілімін қолдануға жүргізілген клиникалық зерттеулер деректері жоқ.
Ингаляциялық кортикостероидтарды қолданудан кейінгі ӨСОА бар пациенттерде ауруханаға жатуды талап ететін жағдайларды қоса, пневмонияның өте жиі жағдайлары хабарланды. Стероид дозасын арттыру кезінде пневмонияның даму қаупінің жоғарылау айғақтары бар.
Ингаляциялық кортикостероидтар ортасында кластар арасындағы пневмонияны дамытатын қауіп дәрежесінде болатын айырмашылығының сенімді клиникалық дәлелдері жоқ.
Дәрігерлер пневмония және ӨСОА клиникалық белгілерінің жиі болатынын ескере отырып, ӨСОА бар пациенттерде пневмонияның болжамды дамуына қатысты ерекше сақ болу керек.
ӨСОА бар пациенттерде пневмонияны дамытатын қауіп факторлары тұрақты шылым шегу, егде жас, дене салмағының төмен индексі және ӨСОА ауыр дәрежесі болып табылады.
Педиатрияда қолданылуы
Ингаляциялық түрде глюкокортикостероидтармен емді ұзақ уақыт бойы қабылдап жүрген балаларда бойының өсуін жүйелі түрде бақылап отыру ұсынылады. Өсуі баяулағаны анықталған жағдайда ингаляциялық глюкокортикостероидтың дозасын төмендету мақсатында, емді қайта қарастыру керек. Глюкокортикостероидтық емнің артықшылығын өсудің баяулауының ықтимал қаупіне қатынасын мұқият бағалау керек. Емді таңдаған кезде балалар пульмонологына жүгінген жөн. Глюкокортикостероидтарды ұзақ уақыт қолдану туралы шектеулі зерттеу деректеріне сүйенсек, ингаляциялық будесонидпен ем алған балалар мен жасөспірімдердің көпшілігі түптеп келгенде ересектер үшін қалыпты өсу көрсеткіштеріне жеткен. Сонымен қатар, негізінен емдеудің алғашқы жылында өсудің қысқа мерзімдік елеусіз кідіруі туралы хабарланған.