Фуросемид раствор 10 мг/мл

Бір ампуланың ішінде белсенді зат – 20 мг фуросемид; қосымша заттар: натрий гидроксидінің 1 М ерітіндісі, натрий хлориді, инъекцияға арналған су. Сыртқы түрінің, иісінің, дәмінің сипаттамасы Мөлдір, түссіз немесе сәл сарғыш түсті сұйықтық.

• Өте қысқа мерзімде өмірге қатерлі болжамымен (асқынған гипертониялық криз) висцеральді зақымданумен қатар жүретін артериялық гипертензия, атап айтқанда: • гипертониялық энцефалопатияда; • өкпенің ісінуімен сол жақ қарынша декомпенсациясында. • Кардиологиядағы шұғыл жағдайлар: өкпенің жедел ісінуі, асистолия. • Жүрек, бүйрек немесе цирроз тектес ауыр натрий іркілісі. • Несеп шығару жолдарының дистальді бөлімдерінің рентгенологиясында және фуросемидпен «wash out» тест. • Педиатриялық қарқынды емде пайдалануға болады.

Фуросемид препараты – сульфонамид туындысы болып табылатын тез әсер ететін диуретик. Фуросемид препараты Генле ілмегінің өрлемелі буынының жуан сегментінде Na+, К+, СІ иондарының тасымал жүйесін бөгеттейді, осыған байланысты, оның салурездік әсері препараттың бүйрек өзекшелері саңылауына түсуіне тәуелді (анионды тасымал механизмі есебінен). Фуросемид препаратының диурездік әсері Генле ілмегінің осы бөлімінде натрий хлоридінің кері сіңірілуін бәсеңдетумен байланысты. Натрий шығарылуының артуына байланысты салдарлы әсерлер: бөлінген несеп мөлшерінің көбеюі (осмостық байланысқан су есебінен) және бүйрек өзекшесінің дистальді бөлігінде калий секрециясының артуы. Бір мезгілде кальций мен магний иондарының шығарылуы артады. Фуросемид препаратын қайта енгізгенде оның диурездік белсенділігі төмендемейді, өйткені препарат Macula densa (юкстагломерулярлы кешенмен тығыз байланысты өзекшелік құрылымында) өзекшелік-шумақтық кері байланысты үзеді. Фуросемид препараты ренин-ангиотензин-альдостерон жүйесінің дозаға тәуелді көтермеленуін тудырады. Жүрек жеткіліксіздігінде Фуросемид препараты алдыңғы жүктемені тез төмендетеді (веналар кеңеюі есебінен), өкпе артериясындағы қысымды және сол жақ қарыншаның толу қысымын төмендетеді. Бұл тез дамитын әсер, сірә, простагландиндер әсерлері арқылы жүзеге асады, сондықтан да оның дамуының шарты - простагландиндер синтезінде бұзылу болмауы, одан тыс осы әсерді жүзеге асыру үшін бүйрек функциясын жеткілікті сақтау да қажет болады. Препарат натрий экскрециясының артуымен, айналымдағы қан көлемінің азаюымен және тамырлардың тегіс бұлшықеттерінің вазоконстрикторлық әсерлерге реакциясының төмендеуімен жүзеге асатын гипотензиялық әсерге ие болады (натрийурездік әсер ету арқасында фуросемид артериялық гипертензиясы бар пациенттерде концентрациясы жоғарылаған катехоламиндерге тамырлар реакциясын төмендетеді). Диурез және натрийурездің дозаға тәуелді ұлғаюы Фуросемид препаратын 10 мг-ден 100 мг дейінгі дозада қабылдағанда (дені сау еріктілер) байқалады. Фуросемид препаратын 20 мг вена ішіне енгізуден кейін диурездік әсер 15 минуттан соң дамиды және 3 сағатқа жуық созылады. Байланыссыз (бос) фуросемидтің өзекшеішілік концентрациялары мен оның натрийурездік әсері арасындағы өзара байланыс шамамен 10 мкг/мин құрайтын фуросемидтің ең аз тиімді экскрециялану жылдамдығымен сигмоидты қисық пішінде болады. Сондықтан фуросемидті ұзақ уақыт инфузиялық енгізу қайталап болюстік енгізуден тиімдірек. Бұдан бөлек, белгілі бір болюстік дозадан асырылғанда әсердің айтарлықтай артуы байқалмайды. Фуросемидтің өзекшелік секрециясы төмендегенде немесе препарат өзекшелердің саңылауында болатын альбуминмен байланысқанда (мысалы, нефроздық синдром кезінде) фуросемид әсері төмендейді.

Артериялық гипертензияны емдегенде доза препаратты енгізуден кейін бір сағат ішінде артериялық қысым төмендеуі бастапқы деңгейінен 25% асып кетпейтіндей үлгіде таңдалу керек, өйткені артериялық қысымның өте күрт төмендеуі миокард, ми немесе бүйрек ишемиясына әкелуі мүмкін. Дозалау режимі Ересектер Парентеральді қолдану тәсілі вена ішіне немесе бұлшықет ішіне күніне 2-3 ампуладан: - өкпенің жедел ісінуін емдеу үшін, нәтижесі жеткіліксіз болса, инъекцияны қайталауға болады; - пероральді қабылдау жолына ауысу фуросемид инъекциясынан кейін 3 сағаттан соң емдеудің кез келген сәтінде мүмкін болады. Пациенттердің ерекше топтары Балалар Балаларда парентеральді енгізуге ұсынылған доза тәулігіне дене салмағына 0,5-1 мг/кг құрайды. Енгізу жолы және тәсілі Препарат бұлшықет ішіне немесе вена ішіне енгізіледі.

- әсер етуші затқа немесе қосымша заттардың кез келгеніне аса жоғары сезімталдық; - сульфонамидтерге аллергиясы бар пациенттерде (микробқа қарсы сульфаниламидті дәрілер немесе сульфонилмочевина препараттары) фуросемидке «айқаспалы» аллергия дамуы мүмкін; - ануриямен болатын бүйрек жеткіліксіздігі (фуросемидті енгізуге реакция болмағанда); - бауыр прекомасы және кома; - айқын гипокалиемия; - айқын гипонатриемия; - гиповолемия (артериялық гипотензиямен немесе онсыз) немесе дегидратация; - кез келген этиологияда несептің ағып шығуының күрт айқын бұзылуы (несеп шығару жолдарының біржақты зақымдануын қоса); - жүктілік; - бала емізу кезеңі.

Өте жиі - Су-электролит теңгерімінің бұзылулары, клиникалық симптоматикамен өтетін су-электролит теңгерімінің бұзылуын қоса. Су-электролит теңгерімінің бұзылуының дамуын көрсететін симптомдар бас ауыру, құрысулар, тетания, бұлшықет әлсіздігі, жүрек ырғағының бұзылуы және диспепсиялық бұзылыстар болуы мүмкін. Осындай бұзылулар біртіндеп (ұзақ уақыт бойы) немесе тез (өте қысқа уақыт ішінде, мысалы, бүйрек функциясы қалыпты пациенттер фуросемидтің жоғары дозаларын қолданған жағдайда) дамуы мүмкін. Су-электролит теңгерімі бұзылуының дамуына ықпал ететін факторлар негізгі аурулар (мысалы, бауыр циррозы немесе жүрек жеткіліксіздігі); су-электролит теңгерімін өзгертетін дәрілермен қатар жүргізілетін ем; дұрыс тамақтанбау және су ішу режимі; құсу, диарея, малшынып терлеп кету. • Дегидратация және гиповолемия (айналымдағы қан көлемінің төмендеуі), әсіресе, егде жастағы пациенттерде бұл тромбоз даму қаупінің артуымен гемоконцентрацияға әкелуі мүмкін. • Қандағы креатинин концентрациясының жоғарылауы. • Қан сарысуында триглицеридтер концентрациясының жоғарылауы. • Артериялық қысым (АҚ) төмендеуі, ортостаздық гипотензияны қоса. Жиі • Гипонатриемия, гипохлоремия, гипокалиемия, қанда холестерин концентрациясының жоғарылауы, қандағы несеп қышқылы концентрациясының жоғарылауы және подагра ұстамасының дамуы. • Несеп көлемінің көбеюі. • Гепатоцеллюлярлы жеткіліксіздігі бар пациенттердегі бауыр энцефалопатиясы. • Гемоконцентрация. Жиі емес • Глюкозаға төзімділіктің төмендеуі. Жасырын қант диабеті манифестті түріне ауысуы мүмкін. • Жүрек айну. • Есту бұзылулары, әдетте, өтпелі, әсіресе, бүйрек жеткіліксіздігі, гипопротеинемия бар пациенттерде (мысалы, нефроздық синдромда) және/немесе фуросемидті вена ішіне тез енгізу кезінде. Фуросемидті ішке қабылдаудан немесе оны вена ішіне енгізуден кейін кейде қайтымсыз кереңдік дамыған жағдайлар тіркелді. • Терінің қышынуы, есекжем, бөртпе, буллезді дерматит, көп пішінді эритема, пемфигоид, эксфолиативті дерматит, пурпура, фотосенсибилизация реакциялары. • Тромбоцитопения. Сирек • Васкулит. • Тубулоинтерстициальді нефрит. • Құсу, диарея. • Құлақтың шуылдауы. • Парестезиялар. • Анафилаксиялық шок дамуына дейінгі ауыр анафилаксиялық немесе анафилактоидты реакциялар. • Лейкопения, эозинофилия. • Қызба. Өте сирек • Жедел панкреатит. • Холестаз, «бауыр» трансаминазалары белсенділігінің жоғарылауы. • Агранулоцитоз, аплазиялық анемия немесе гемолиздік анемия. Жиілігі белгісіз • Гипокальциемия, гипомагнемия, қандағы мочевина концентрациясының жоғарылауы, метаболизмдік алкалоз, фуросемидті дұрыс емес және/немесе ұзақ уақыт қолдану кезіндегі Барттер жалған синдромы. • Тромбоз. • Несепте натрий және хлоридтер мөлшерінің артуы; несеп іркілісі (несеп шығару жолдарының ішінара обструкциясы бар пациенттерде); шала туған нәрестелердегі нефрокальциноз/нефролитиаз; бүйрек жеткіліксіздігі. • Стивенс-Джонсон синдромы, уытты эпидермалық некролиз, жедел жайылған экзантематозды пустулез, DRESS-синдром: эозинофилиямен және жүйелі симптомдармен дәрілік бөртпе. • Бас айналу, синкопалық күй (естен тану) немесе санадан айрылу, бас ауыру. • Жүйелі қызыл жегі ағымының ауырлауы немесе өршуі. • Ауыр гипокалиемиямен жиі байланысты рабдомиолиз жағдайлары болды. • Қаңқа бұлшықеттерінің жедел некрозы. • Фуросемид өмірінің алғашқы апталары ішінде шала туған нәрестелерге енгізілгенде артериялық түтік бітіспеуінің жоғары қаупі. • Бұлшықет ішіне енгізуден кейін ауырсыну түрінде жергілікті реакция болуы мүмкін. Кейбір жағымсыз реакциялар (қан көрінісінің өзгеруі, ауыр анафилаксиялық немесе анафилактоидты реакциялар, терінің ауыр аллергиялық реакциялары сияқты) белгілі бір жағдайларда пациенттердің өміріне қатер төндіруі мүмкін екендіктен, кез келген жағымсыз реакциялар пайда болғанда олар туралы дереу дәрігерге мәлімдеу қажет. Жағымсыз дәрілік реакциялар туындағанда медициналық қызметкерге, фармацевтикалық қызметкерге немесе дәрілік препараттар тиімсіздігі туралы хабарламаларды қоса, дәрілік препараттарға жағымсыз реакциялар (әсерлер) бойынша ақпараттық дерекқорға тікелей хабарласу керек Қазақстан Республикасы Денсаулық сақтау министрлігі Медициналық және фармацевтикалық бақылау комитеті «Дәрілік заттар мен медициналық бұйымдарды сараптау ұлттық орталығы» ШЖҚ РМК http://www.ndda.kz

Препараттың жедел немесе созылмалы артық дозалануының клиникалық көрінісі негізінен сұйықтық пен электролиттерді жоғалту дәрежесі мен зардаптарына байланысты. Артық дозалану гиповолемия, дегидратация, гемоконцентрация, жүрек ырғағы мен өткізгіштігінің бұзылуларымен (атриовентрикулярлық блокаданы және қарыншалар фибрилляциясын қоса) көрініс беруі мүмкін. Аталған бұзылыстар симптомдары тура шок дамуына дейін үдейтін артериялық қысымның айқын төмендеуі, бүйректің жедел жеткіліксіздігі, тромбоз, делирий күйі, сылбыр салдану, апатия және сананың шатасуы болып табылады. Емдеу қан сарысуындағы электролиттер мөлшерін, қышқыл-негіз жағдайының көрсеткіштерін, гематокритті бақылаумен су-электролит теңгерімінің және қышқыл-негіз күйінің клиникалық мәнді бұзылуларын түзетуге, сондай-ақ осы бұзылулар аясында дамитын болжамды күрделі асқынулардың алдын алуға немесе емдеуге бағытталған.

Фуросемидті литиймен бірге қолдану ұсынылмайды. Фуросемидті кездейсоқ қолдану сусызданумен болатын гиповолемияға әкелуі мүмкін. Гепатоцеллюлярлық жеткіліксіздігі бар пациенттерде емдеу, бауыр энцефалопатиясының даму қаупіне орай, су-электролит теңгерімін қатаң бақылаумен абайлап жүргізілуі тиіс. Бұл жағдайда емдеуді дереу тоқтату керек. Несеп шығару жолдары жартылай обструкцияланған жағдайларда фуросемид қолдану пациенттерде несептің іркілу қаупіне әкелуі мүмкін. Сондықтан, әсіресе, фуросемидпен емдеудің басында диурезді мұқият бақылап отыру керек. Фуросемид сульфамид болып табылады. Басқа, әсіресе, бактерияға қарсы сульфониламидтерге айқаспалы аллергияның болу мүмкіндігі теория жүзінде қалады және клиникалық тұрғыда расталмады. Фуросемидті қолдану кезінде фотосезімталдық реакциялары жағдайлары хабарланды. Егер емдеу кезінде фотосезімталдық реакциялары туындаса, емдеуді тоқтату ұсынылады. Препаратты қайталап енгізу қажет болса, күннің немесе жасанды ультракүлгін сәулесінің әсеріне ұшыраған тері бөліктерін қорғауға кеңес беріледі. Инсультпен жиі қатар жүретін гипертониялық криз гипертензияға қарсы шұғыл емдеу үшін көрсетілім болмайды. Шешім қысқа мерзімде өмірге қатерлі висцеральді асқынулардың болуы негізінде қабылдануы тиіс. Қолдану кезіндегі сақтандыру шаралары Фуросемидпен ем кезінде келесі жай-күйлерде пациенттерді мұқият бақылау қажет: • артериялық гипотензия, әсіресе, коронарлық артериялардың немесе ми артерияларының стенозы немесе қан айналымының басқа бұзылулары бар пациенттерде; • гепаторенальді синдром (бауырдың ауыр зақымдануымен біріккен бүйрек жеткіліксіздігі); • гипопротеинемия, әсіресе, нефроздық синдромда (фуросемидпен ем кезінде әсері төмендеуі және жағымсыз реакциялары, атап айтқанда, отоуыттылығы күшеюі мүмкін). Фуросемид қабылдап жүрген кейбір пациенттерде, әсіресе, егде жастағы пациенттерде, гипотензияны тудыруы мүмкін басқа препараттарды қабылдап жүрген пациенттерде және гипотензия қаупімен байланысты басқа аурулары бар пациенттерде бас айналуы, естен тану немесе санадан айрылуға түрткі болатын симптоматикалық гипотензия туындауы мүмкін. Су-электролит теңгерімі Натриемия Натрий көрсеткіштерін емдеуді бастар алдында, ал одан кейін жүйелі уақыт аралықтары сайын бақылап отыру қажет. Диуретиктермен кез келген емдеу шын мәнінде кейде күрделі зардаптарымен гипонатриемияны тудыруы мүмкін. Сарысудағы натрий деңгейінің төмендеуі бастапқыда симптомсыз өтуі мүмкін екендіктен, жүйелі мониторинг қажет, ол егде жастағы пациенттер, жеткіліксіз тамақтанатын пациенттер және бауыр циррозы бар пациенттер сияқты қауіп топтарында одан да жиірек өткізілуі тиіс. Калиемия Гипокалиемиямен калий қорларының сарқылуы ілмекті диуретиктерді қолданудың негізгі қаупі түрінде болады. Гипокалиемияның туындау қаупі (< 3,5 ммоль/л) егде жастағы пациенттер, жеткіліксіз тамақтанатын пациенттер және/немесе бір мезгілде бірнеше препарат қабылдап жүрген пациенттер, ісінумен және асцитпен бауыр циррозы бар пациенттер, коронарлық жеткіліксіздігі бар пациенттер және жүрек жеткіліксіздігі бар пациенттер сияқты белгілі бір қауіп топтарында тойтарылуы тиіс. Гипокалиемия жүрек гликозидтерінің уыттылығын және ырғақтың бұзылу қаупін арттырады. Туа біткен немесе дәрі-дәрмектен туындаған ЭКГ-дағы QT аралығының ұзаруы бар пациенттерде гипокалиемия, әсіресе, брадикардия аясында өлімге ұшыратуы мүмкін ырғақтың ауыр бұзылуларының, атап айтқанда, «пируэт» типті аритмияның туындауына ықпал етеді. Барлық жағдайларда сарысудағы калий деңгейінің көрсеткіштерін жиірек бақылау қажет. Қан плазмасындағы калий деңгейін алғашқы анықтау емдеу басталған соң бір апта ішінде өткізілуі тиіс. Гликемия Гипергликемия туғызатын әсері орташа болады. Диабетиктерде және диабет алдындағы науқастарда қандағы қант деңгейін бақылауды күшейту керек. Урикемия Фуросемид туғызған сусыздану несеп қышқылының несеппен шығарылуын төмендетеді. Гиперурикемия бар пациенттерде подагра ұстамаларына бейімділік артуы мүмкін. Подагра бар пациенттерде препарат сақтықпен пайдаланылады. Креатининемия Фуросемидпен емдеу кезінде қан сарысуындағы креатининді жүйелі мониторингтеу ұсынылады. Су-электролит теңгерімінің елеулі бұзылуларының (мысалы, құсу, диарея, тым қатты тершеңдік) қаупі болатын пациенттерді мұқият қадағалау қажет. Сусыздану, гиповолемия немесе қышқыл-сілті теңгерімінің бұзылуы емдеуді түзетуді және мүмкін емдеуді уақытша тоқтатуды талап етеді. Рисперидонмен біріктіріп қолдану Деменцияға шалдыққан егде жастағы пациенттерде жүргізілген рисперидонның плацебо-бақыланатын зерттеулерінде тек рисперидон (3,1 %; орта жас 84 жас, диапазон 70-96 жас) немесе тек фуросемид (4,1 %; орта жас 80 жас, диапазон 67-90 жас) қабылдаған пациенттермен салыстырғанда, фуросемид пен рисперидон қабылдаған пациенттер (7,3%; орта жас 89 жас, диапазон 75-97 жас) арасында өте жоғары өлім көрсеткіші байқалды. Рисперидонды басқа диуретиктермен (негізінен, төмен дозалардағы тиазидті диуретиктермен) бір мезгілде қолдану осыған ұқсас нәтижелерге әкелмеді. Осы әсер түсіндірілетін патофизиологиялық механизм анықталмаған, ал өліммен байланысты себептері байқалмады. Алайда, сақ болу қажет, ал осы біріктірілімді қолдану немесе күшті әсер ететін басқа диуретиктермен қатарлас емдеу шешімін қабылдар алдында пайда/қауіп арақатынасын қарастыру керек. Рисперидонмен біріктірілген ем ретінде басқа диуретиктерді қабылдап жүрген пациенттерде өлімге көп ұшырау байқалмады. Емдеуге қарамастан, сусыздану өлімге ұшырататын қауіп факторы болып табылады, ал оған деменцияға шалдыққан егде жастағы пациенттерде тиянақты жол берілмеу керек. Жүйелі қызыл жегі өршуі немесе белсенділенуі мүмкін. Спортшылар Спортшылар осы препарат құрамында допингке қарсы бақылау кезінде өткізілетін тестілерде оң реакция туғызуы мүмкін белсенді ингредиент бар екеніне көңіл бөлуі тиіс. Арнайы сақтандырулар Педиатрияда қолдану Жаңа туған және шала туған нәрестелерде фуросемидті жоғары дозаларда ұзақ уақыт қолдану кезінде (нефролитиаз/нефрокальциноздың болжамды дамуымен байланысты) бүйрек функциясын жүйелі бақылау және бүйректі ультрадыбыстық зерттеу ұсынылады. Препараттың көлік құралын немесе қауіптілігі зор механизмдерді басқару қабілетіне әсер ету ерекшеліктері Кейбір жағымсыз реакциялар (мысалы, АҚ едәуір төмендеуі) зейін қою қабілетіне нұқсан келтіруі және психомоторлық реакциялар шапшаңдығын төмендетуі мүмкін, бұл көлік құралдарын басқару немесе басқа аса қауіпті қызмет түрлерімен шұғылдану кезінде қауіпті болуы мүмкін. Бұл, әсіресе, емдеудің басталу немесе препарат дозасын арттыру кезеңіне, сондай-ақ бір мезгілде гипотензиялық дәрілер немесе алкоголь қабылдайтын жағдайларға қатысты. Осындай жағдайларда көлік құралдарын басқаруға немесе аса қауіпті қызмет түрлерімен айналысуға кеңес берілмейді.

Фуросемид плаценталық бөгет арқылы өтеді, сондықтан ол жүктілік кезінде қатаң медициналық көрсетілімдерсіз қолданылмауы тиіс. Егер өмірлік көрсетілімдер бойынша Фуросемид препараты жүкті әйелдерде қолданылса, шарананың жай-күйін және дамуын мұқият қадағалау қажет. Фуросемид препаратын бала емізу кезеңінде қолдану қарсы көрсетілімді, өйткені ол лактацияны бәсеңдетуі мүмкін. Әйелдер, егер олар Фуросемид препаратын қабылдап жүрсе, бала емізуді тоқтатуы тиіс.

Ұсынылмайтын біріктірілімдер Хлоралгидрат – фуросемидтің вена ішіне инфузиясы хлоралгидратты қолданудан кейін 24 сағаттық кезең ішінде тері жабындарының гиперемиясы, малшынып терлеп кету, мазасыздық, жүрек айну, артериялық қысым көтерілуі мен тахикардияға әкелуі мүмкін. Сондықтан фуросемидті хлоралгидратпен бір мезгілде қолдану ұсынылмайды. Аминогликозидтер – оларды фуросемидпен бір мезгілде қолданғанда аминогликозидтердің бүйрекпен шығарылуының баяулауы және аминогликозидтердің отоуытты және нефроуытты әсерінің даму қаупінің артуы. Сол себепті, бұл өмірлік көрсетілімдер бойынша қажет болатын жағдайларды қоспағанда, препараттардың осы біріктірілімін қолданудан аулақ болу керек, оның үстіне бұл жағдайда аминогликозидтердің демеуші дозаларын түзету (азайту) талап етіледі. Қолдану кезінде сақтық шарасын қадағалау керек біріктірілімдер Отоуытты дәрілік препараттар – фуросемид олардың отоуыттылығын күшейтеді. Бұл есту мүшесінің қайтымсыз зақымдануына әкелуі мүмкін екендіктен, осындай дәрілерді фуросемидпен бір мезгілде тек қатаң медициналық көрсетілімдер бойынша қолдануға болады. Цисплатин – фуросемидпен бір мезгілде қолданғанда отоуытты әсерінің көрініс беру қаупі бар. Бұдан бөлек, цисплатинмен емдеу кезінде жеделдетілген диурез жүргізу үшін фуросемидті қолдану кезінде, егер фуросемид төмен дозада қолданылмаса (мысалы, бүйрек функциясы қалыпты пациенттерде 40 мг сияқты) және пациенттің жеткілікті гидратациясымен біріктірілмесе, цисплатиннің нефроуытты әсері күшеюі мүмкін. Сукральфат – ішке бірге қабылдағанда фуросемид сіңуінің азаюы (аталған дәрілік түрге қатысты емес) және оның әсерінің әлсіреуі (ішке қабылдағанда фуросемид пен сукральфат кемінде екі сағат аралықпен қабылдануы тиіс). Литий тұздары – фуросемид әсер етуімен литий шығарылуы төмендейді, соның есебінен қан сарысуында литий мөлшері артады, бұл оның уытты әсерінің, кардиоуытты және нейроуытты әсерінің даму қаупін арттырады. Сондықтан, осы біріктірілімді қолдану кезінде қан сарысуындағы литий мөлшерін мониторингтеу талап етіледі. Ангиотензин өзгертуші фермент (АӨФ) тежегіштері және ангиотензин II рецепторларының антагонистері – фуросемидпен алдын ала ем қабылдаған пациенттерде АӨФ тежегіштерін немесе ангиотензин II рецепторларының антагонистерін қолдану бүйрек функциясының нашарлауымен артериялық қысымның шамадан тыс төмендеуіне, ал жекелеген жағдайларда бүйректің жедел жеткіліксіздігінің дамуына әкелуі мүмкін. Сондықтан емдеу басталуына дейін немесе АӨФ тежегіштерінің немесе ангиотензин II рецепторлары антагонистерінің дозасын арттырудан үш күн бұрын фуросемидті тоқтату немесе оның дозасын төмендету ұсынылады. Рисперидон – рисперидонды фуросемидпен немесе басқа күшті диуретиктермен біріктіруді қолдану шешімін қабылдауға дейін қауіп пен пайда арақатынасын мұқият саралап, сақ болу қажет, өйткені рисперидонмен және фуросемидпен бір мезгілде ем қабылдаған деменциясы бар егде жастағы пациенттерде өлімге көп ұшырау байқалды. Левотироксин – фуросемид жоғары дозаларда қалқанша без гормондарының тасымалдаушы ақуыздармен байланысуын тежеуі, әрі осылайша бастапқыда қалқанша безінің бос гормондары концентрациясының өткінші жоғарылауына, ал одан кейін жалпы алғанда қалқанша без гормондарының ортақ концентрациясының төмендеуіне әкелуі мүмкін. Аталған біріктірілімді қолдану кезінде қалқанша без гормондарының концентрациясын бақылап отыру керек. Ескеру керек болатын өзара әрекеттесулер Қабынуға қарсы стероидты емес препараттар (ҚҚСП) – ацетилсалицил қышқылын қоса, ҚҚСП фуросемидтің диурездік әсерін азайтуы мүмкін. Гиповолемия мен дегидратация бар пациенттерде (оның ішінде фуросемидті қабылдау аясында да) ҚҚСП бүйректің жедел жеткіліксіздігінің дамуын туындатуы мүмкін. Фуросемид салицилаттар уыттылығын арттыруы мүмкін. Фенитоин – фуросемидтің диурездік әсерінің азаюы. Глюкокортикостероидтар, карбеноксолон, көп мөлшердегі мия препараттары және іш жүргізгіштерді ұзақ уақыт қолдану фуросемидпен біріктіргенде гипокалиемия даму қаупін арттырады. Жүрек гликозидтері, QT аралығының ұзаруын тудыратын препараттар – фуросемидті енгізу аясында су-электролит теңгерімінің бұзылуы (гипокалиемия немесе гипомагниемия) дамыған жағдайда жүрек гликозидтерінің және QT аралығының ұзаруын тудыратын препараттардың уытты әсері ұлғаяды (жүрек ырғағы бұзылуының даму қаупі артады). Гипотензиялық дәрілер, диуретиктер немесе артериялық қысымды төмендетуге қабілетті басқа дәрілер – фуросемидпен біріктіргенде артериялық қысым өте айқын төмендеуі мүмкін. Пробенецид, метотрексат немесе фуросемид сияқты бүйрек өзекшелерінде экскрецияланатын басқа препараттар фуросемид әсерлерін азайтуы мүмкін (бүйрек экскрециясының бірдей жолы); екінші жағынан, фуросемид осы дәрілік препараттардың бүйрекпен шығарылуының төмендеуіне әкелуі мүмкін. Осының бәрі фуросемидтің де, онымен бір мезгілде қабылданатын жоғарыда аталған дәрілік препараттардың да жағымсыз реакцияларының даму қаупін арттырады. Гипогликемиялық дәрілер (ішке қабылдауға арналған да, инсулин де), прессорлық аминдер (эпинефрин, норепинефрин) – фуросемидпен біріктіргенде әсерлерінің әлсіреуі. Теофиллин, диазоксид, кураре тәрізді миорелаксанттар – фуросемидпен біріктіргенде әсерлерінің күшеюі. Нефроуытты әсері бар дәрілік препараттар – фуросемидпен біріктіргенде олардың нефроуытты әсерінің даму қаупі артады. Кейбір цефалоспориндердің жоғары дозалары (көбінесе бүйрекпен шығарылатын) – фуросемидпен біріктіргенде цефалоспориндердің нефроуытты әсер ету қаупі артады. Циклоспорин А – фуросемидпен біріктіргенде фуросемид тудырған гиперурикемия салдарынан және циклоспорин әсерімен ураттардың бүйрекпен экскрециясының бұзылуынан подагралық артрит даму қаупі артады. Рентген-контрастылы заттар – фуросемид қабылдаған рентген-контрастылы препараттарды енгізу салдарынан нефропатияның даму қаупі жоғары пациенттерде рентген-контрастылы препараттарды енгізуден кейін, рентген-контрастылы препаратты енгізер алдында сұйықтықты тек вена ішіне енгізу (гидратация) жүргізілген рентген-контрастылы индукцияланған нефропатияның даму қаупі жоғары пациенттермен салыстырғанда, бүйрек функциясы бұзылуының өте жоғары жиілігі байқалды. Вена ішіне енгізілген Фуросемид препаратының сәл сілтілік реакциясы бар, сондықтан оны рН 5,5-тен аз дәрілік препаратттармен араластыруға болмайды.

Сақтау мерзімі 2 жыл Жарамдылық мерзімі өткеннен кейін қолдануға болмайды! Сақтау шарттары Жарықтан қорғалған жерде, 25 °С-ден аспайтын температурада сақтау керек. Балалардың қолы жетпейтін жерде сақтау керек!