Хефия™ раствор 40 мг/0.4 мл

Бір шприц ішінде белсенді зат – адалимумаб 40 мг (40 мг/0.8 мл) және 20 мг (20 мг/0.4 мл) қосымша заттар: адипин қышқылы, лимон қышқылы моногидраты, натрий хлориді, маннитол, полисорбат 80, натрий гидроксиді, хлорсутек қышқылы, инъекцияға арналған су Сыртқы түрінің, иісінің, дәмінің сипаттамасы Түссізден ашық-сарғыш түске дейінгі ерітінді.

Ревматоидты артрит Хефия™ препараты (метотрексатпен біріктірілімде) көрсетілген: - метотрексатты қоса, ауру ағымын модификациялайтын ҚҚСП көтере алмайтын ересек пациенттерде ревматоидты артрит белсенділігінің орташа және жоғары дәрежесін емдеу - метотрексатпен алдын ала ем алмаған ересектерде белсенді және үдемелі ревматоидты артриттің ауыр түрін емдеу. Хефия™ препаратын метотрексатты көтере алмаған жағдайда монотерапия режимінде немесе метотрексатпен емдеуді жалғастыру орынсыз болған жағдайларда қолдануға болады. Хефия™ препараты метотрексатпен біріктіріп қолданғанда рентгенографиямен расталған буындар зақымдануының үдеу жиілігінің төмендеуін және функционалдық статустың жақсаруын көріністеді. Ювенильді ревматоидты артрит (ЮРА) Полиартикулярлы ювенильді идиопатиялық артрит Метотрексатпен біріктірілген Хефия™ препараты БҚҚП (базистік қабынуға қарсы препараттар) ауру ағымын модификациялайтын ҚҚСП көтере алмайтыны байқалған 2 жастан асқан пациенттерде белсенді полиартикулярлы ювенильді идиопатиялық артритті емдеу үшін қолданылады. Хефия™ препаратын метотрексатты көтере алмаған жағдайда монотерапия ретінде немесе метотрексатпен емдеуді жалғастыру орынсыз болғанда тағайындауға болады. Адалимумаб 2 жасқа дейінгі балаларда зерттелмеген. Энтезит-астасқан артрит Хефия™ препараты дәстүрлі емге талапқа сай жауап бермеген немесе оның көтере алмаушылығы көріністеген 6 жастан бастап және одан үлкен пациенттерде белсенді энтезит-астасқан артритті емдеуде көрсетілген. Аксиальді спондилоартрит Шорбуынданатын спондилит (ШС) Хефия™ препараты дәстүрлі терапияға тиісті жауап болмағаны байқалған ауыр белсенді шорбуынданатын спондилитпен ауыратын ересек пациенттерде емдеу үшін қолданылады. Рентгенологиялық растаусыз аксиальді спондилоартрит Хефия™ препараты белсенді аксиальді спондилоартриті бар ересек пациенттерде рентгенологиялық растаусыз, тиісті жауап болмаған немесе ҚҚСП көтере алмаған жағдайда СРА және МРТ жоғары деңгейінің нәтижелері бойынша қабынудың объективті белгілері бар болған кезде емдеу үшін қолданылады. Псориазды артрит (ПсА) Хефия™ препараты ауру-модификациялайтын антиревматизмдік препараттармен терапияға реакция жеткіліксіз болған кезде ересек пациенттерде белсенді және үдемелі псориаздық артритті емдеу үшін қолданылады. Адалимумаб аурудың симметриялы полиартикулярлық түріне шалдыққан пациенттерде және функционалдық жағдайды жақсарту үшін рентгенографиялық өлшенген шеткері буын зақымдануының дамуын бәсеңдететіні көрсетілген. Псориаз Хефия™ препараты жүйелі ем қолданылатын орташа немесе ауыр созылмалы түйіндақты псориазға шалдыққан ересек пациенттерді емдеуге арналған. Педиатриялық түйіндақты псориаз Хефия™ препараты 4 жастан бастап балалар мен жасөспірімдердегі жергілікті емге немесе фототерапияға талапқа сай жауап жоқ болғанда, сондай-ақ жергілікті ем және фототерапия қарсы көрсетілімдегі пациенттердегі созылмалы түйіндақты псориазды емдеу үшін арналған. Іріңді гидраденит (ІГ) Хефия™ препараты ІГ дәстүрлі жүйелі терапиясына барабар жауап бермейтін ересектер мен 12 жастан асқан жасөспірімдерде орташадан ауырға дейінгі белсенді іріңді гидраденитті (инверсиялық безеу) емдеу үшін қолданылады. Крон ауруы (КА) Хефия™ препараты кортикостериодтармен және/немесе иммуносупрессанттармен дәстүрлі терапия тиімсіз болған кезде орташа және жоғары белсенді Крон ауруы бар ересек пациенттерде; немесе мұндай емдеу әдістеріне жағымсыздық немесе медициналық қарсы көрсетілімдер байқалатындарды емдеу үшін қолданылады. Балалардағы Крон ауруы (КА) Хефия™ препараты, егер дәстүрлі терапия тиімсіз болса, бастапқы нутритивті терапия мен кортикостероидтар және/немесе иммуномодуляторларды қоса, 6 жастан асқан балалардағы белсенділік дәрежесі орташа және жоғары Крон ауруын; немесе мұндай емдеу әдістеріне жағымсыздық немесе қарсы көрсетілімдер байқалатындарды емдеу үшін қолданылады. Ойық жаралы колит (ОК) Хефия™ препараты кортикостероидтармен және/немесе 6-меркаптопуринмен немесе азатиопринмен емдеуді қоса, дәстүрлі терапия тиімділігі жеткіліксіз, жақпайтын немесе қарсы көрсетілген ересек пациенттерде белсенділік дәрежесі орташа және жоғары ойық жаралы колитті емдеу үшін қолданылады. Балалардағы ойық жаралы колит Хефия™ препараты кортикостероидтармен және/немесе 6-меркаптопуринмен немесе азатиопринмен емдеуді қоса, дәстүрлі терапия тиімділігі жеткіліксіз, жақпайтын немесе қарсы көрсетілген 6 жастан бастап балаларда белсенділік дәрежесі орташа және жоғары ойық жаралы колитті емдеу үшін қолданылады. Увеиттер Хефия™ кортикостероидтарға талапқа сай емес жауап беретін ересек пациенттерде, төмен дозалы кортикостероидтармен емдеуді қажет ететін пациенттерде немесе кортикостероидтармен емдеу орынсыз пациенттерде инфекциялық емес аралық, артқы увеит немесе панувеитті емдеу үшін қолданылады. Балалардағы увеит Хефия™ дәстүрлі терапияның тиімділігі жеткіліксіз, жақпайтын немесе қарсы көрсетілімдері бар 2 жастан асқан пациенттерде созылмалы инфекциялық емес алдыңғы увеитті емдеу үшін қолданылады.

ATХ коды L04AB04 ДП биоаналог (биотәрізді дәрілік препарат) болып табылады. Әсер ету механизмі Адалимумаб ІНФ спецификалық түрде байланысып және ІНФ биологиялық әсерлерін бейтараптандырып, оның жасуша беткейіндегі ІНФ p55 және p75 рецепторларымен өзара әрекеттесуін бөгейді. Адалимумаб лейкоциттер көшуіне жауапты адгезия молекулалары (IC50 0,1-0,2 нМ тең болғанда ELAM-1, VCAM-1 және ICAM-1) деңгейлерін өзгертумен қоса, ІНФ индукциялайтын немесе реттейтін биологиялық жауап реакцияларын да түрлендіреді. Фармакодинамикалық әсерлері Адалимумабпен емдеуден кейін ревматоидты артриті бар пациенттерде бастапқы деңгеймен салыстырғанда қабыну реактанттарының (С-реактивті ақуыздың (СРА) жедел фазасының, эритроциттер (ЭШЖ) мен сарысулық цитокиндердің (IL-6) шөгу жылдамдығы деңгейлерінің тез төмендеуі байқалды. Адалимумабты енгізгеннен кейін шеміршек тінінің бұзылуына жауапты тіндердің ремодельденуін тудыратын матрикстік металлопротеиназалардың (MMP-1 және MMP-3) сарысулық деңгейлері де төмендеді. Адалимумаб қабылдаған пациенттерде созылмалы қабынудың гематологиялық белгілерінің жақсарғаны байқалды. Адалимумабпен емдеуден кейін полиартикулярлы ювенильді идиопатиялық артриті, Крон ауруы, ойық жаралы колит және іріңді гидрадениті бар пациенттерде де СРА деңгейінің жылдам төмендеуі байқалды. Крон ауруы бар пациенттерде тоқ ішекте қабыну маркерлерін экспрессиялайтын жасушалар мөлшерінің төмендеуі, оған қоса ІНФ-α экспрессиясының айтарлықтай төмендеуі байқалды. Ішектің шырышты қабығын эндоскопиялық зерттеу Адалимумаб қабылдаған пациенттерде шырышты сауығуын көрсетті. Клиникалық тиімділігі мен қауіпсіздігі Ревматоидты артрит (РА) Адалимумаб барлық клиникалық зерттеулерде ревматоидты артрит бойынша 3000-нан астам пациентте бағаланды. Адалимумабтың тиімділігі мен қауіпсіздігі бес рандомизацияланған, салыстырмалы жасырын және қатаң бақыланатын зерттеулерде бағаланды. Кейбір пациенттер 120 айға дейін созылған ем алды. 40 мг/0.4 мл Адалимумаб инъекциясы орнындағы ауырсыну екі рандомизацияланған, бір реттік жасырын, екі кезеңді, белсенді бақыланатын айқаспалы зерттеулерде бағаланды. РА I зерттеуінде қалыптыдан ауыр дәрежеге дейінгі ревматоидты артриті бар, 18 жастан асқан, ауруды модификациялайтын ревматизмге қарсы препараттардың бірімен емдеу сәтті болмаған және аптасына бір рет 12,5-тен 25 мг дейінгі (10 мг, метотрексатты көтере алмағанда) дозаларда метотрексаттың жеткіліксіз реакциясы байқалған әрі метотрексаттың дозасы тұрақты болып, аптасына бір рет 10-25 мг деңгейінде 271 пациент тексерілді. 20, 40 немесе 80 мг Адалимумаб дозалары немесе плацебо 24 апта ішінде екі аптада бір рет қабылданды. РА бойынша екінші зерттеуде кем дегенде ауру-модификациялаушы ревматизмге қарсы препараттың біреуімен емделе алмаған 18 жастан асқан орташа және ауыр дәрежедегі ревматоидты артритпен ауыратын 544 пациент тексерілді. 20 немесе 40 мг Адалимумаб дозалары екі аптада бір рет плацебомен әр аптада немесе 26 апта бойы тері астына инъекция арқылы енгізілді; плацебо апта сайын бірдей ұзақтықпен енгізілді. Басқа ешқандай ауру-модификациялаушы ревматизмге қарсы препараттар кіргізілмеді. РА бойынша III зерттеуде 18 жастан асқан және 12.5-тен 25 мг-ға дейінгі дозада метотрексатқа реакция бермеген немесе апта сайын 10 мг метотрексатты көтере алмайтын орташа немесе жоғары дәрежеде ревматоидты артриті бар 619 пациент тексерілді. Бұл зерттеуге үш топ қатысты. Бірінші топ 52 апта бойы апта сайын плацебо инъекциясын алды. Екінші топ 52 апта бойы апта сайын 20 мг Адалимумаб алды. Үшінші топ әртүрлі аптада плацебо инъекциясымен екі аптада бір рет 40 мг Адалимумаб алды. Алғашқы 52 апта аяқталғаннан кейін 457 пациент зерттеудің ашық кеңейтілген кезеңіне енгізілді, онда 40 мг Адалимумаб/Метотрексат екі аптада бір рет 10 жылға дейін енгізілді. РА бойынша зерттеуде негізінен 18 жастағы және одан асқан орташа және ауыр ревматоидты артритпен ауыратын 636 пациенттің қауіпсіздігі бағаланды. Пациенттерге ауру-модификациялаушы ревматизмге қарсы препараттарды қабылдауға немесе терапияның кем дегенде 28 күн тұрақтылығы жағдайында бұрын тағайындалған ревматологиялық терапияда қалуға рұқсат етілді. Бұл емдеу әдістеріне метотрексат, лефлуномид, гидроксихлорохин, сульфасалазин тұздары және/немесе алтын тұздары жатады. Пациенттер рандомизацияланған түрде 24 апта ішінде екі аптада бір рет 40 мг Адалимумаб немесе плацебо қабылдады. РА бойынша V зерттеуінде орташа-ауыр белсенді ерте ревматоидты артритпен (аурудың орташа ұзақтығы 9 айдан аз) Метотрексат қабылдамаған 799 ересек пациент тексерілді. Бұл зерттеуде белгілер мен симптомдардың төмендеуіне, сондай-ақ 104 апта ішінде ревматоидты артрит кезінде буындар зақымдануының үдеу жылдамдығына қатысты метотрексатпен біріктірілген емде екі аптада бір рет 40 мг Адалимумабтың, екі аптада бір рет 40 мг Адалимумабтың және метотрексатпен монотерапиядағы тиімділігі бағаланды. Алғашқы 104 апта аяқталғаннан кейін 497 пациент ашық кеңейтілген кезеңге енгізілді, онда 10 жылға дейін екі аптада бір рет 40 мг Адалимумаб енгізілді. РА бойынша VI және VII зерттеулерінде 18 жастағы және одан асқан орташа және ауыр дәрежеде ревматоидты артритпен ауыратын 60 пациент тексерілді. Тіркелген пациенттер қазіргі уақытта 40 мг/0.8 мл Адалимумабты қабылдады және инъекция орнындағы ауырсынудың орташа мөлшерін кем дегенде 3 см (VAS кезінде 0-10 см) деп бағалады немесе биологиялық терапия алмаған және 40 мг/0.8 мл Адалимумаб қабылдауды бастаған субъектілер болды. Пациенттер рандомизацияланған түрде 40 мг/0.8 мл Адалимумабтың бір реттік дозасын немесе 40 мг/0.4 мл Адалимумабты, содан кейін келесі дозада оппозиттік емнің бір реттік инъекциясын алды. РА бойынша I, II және III РА зерттеулердегі бастапқы соңғы нүкте және РА IV зерттеуіндегі екінші соңғы нүкте 24 немесе 26 аптада ACR 20 реакциясына жеткен пациенттердің пайызы болып саналды. РА бойынша V зерттеуіндегі бастапқы соңғы нүкте 52 аптада ACR 50 реакциясына жеткен пациенттердің пайызы болып саналды. РА бойынша III және V зерттеулер 52-ші аптада аурудың дамуын бәсеңдететін қосымша бастапқы нүктеге ие болды (рентгенография нәтижелері бойынша). РА бойынша III зерттеуде сондай-ақ өмір сапасының өзгеруінің бастапқы нүктесі болды. РА бойынша VI және VII зерттеулердегі бастапқы соңғы нүкте 0-10 см VAS көмегімен өлшенген инъекциядан кейінгі бірден инъекция орнындағы ауырсыну болып саналды. ACR жауап ACR 20, 50 және 70 жауаптарына жеткен Адалимумаб алған пациенттердің пайызы РА бойынша I, II және III зерттеулерде тұрақты болды. Адалимумабты екі аптада бір рет 40 мг-ден қолданған кезде пациент жауаптарының нәтижелері 8-кестеде келтірілген. 8-кесте. Плацебо бақыланатын зерттеулердегі ACR жауаптар (пациенттердің пайызы) Жауабы — РА бойынша I зерттеуa** — РА бойынша II зерттеуa** — РА бойынша III зерттеуa** Плацебо/ MTXc n=60 — Адалимумабb/ MTXc n=63 — Плацебоb n=110 — Адалимумабb n=113 — Плацебо/ MTXc n=200 — Адалимумабb/ MTXc n=207 ACR 20 6 ай — 13.3% — 65.1% — 19.1% — 46.0% — 29.5% — 63.3% 12 ай — ж/ж — ж/ж — ж/ж — ж/ж — 24.0% — 58.9% ACR 50 6 ай — 6.7% — 52.4% — 8.2% — 22.1% — 9.5% — 39.1% 12 ай — ж/ж — ж/ж — ж/ж — ж/ж — 9.5% — 41.5% ACR 70 6 ай — 3.3% — 23.8% — 1.8% — 12.4% — 2.5% — 20.8% 12 ай — ж/ж — ж/ж — ж/ж — ж/ж — 4.5% — 23.2% a РА I зерттеулері 24 аптадан кейін, РА II зерттеуі 26 аптадан кейін және РА III зерттеуі 24 және 52 аптадан кейін b 40 мг Адалимумаб екі аптада бір рет енгізіледі c MTX = Метотрексат ** р <0.01, Адалимумаб плацебомен салыстырғанда РА I-IV зерттеулерінде ACR жауап критерийлерінің барлық жеке компоненттері (ауырған және ісінген буындардың саны, дәрігер мен пациенттің белсенділігі мен ауырсынуын бағалау, мүгедектік индексінің көрсеткіштері (МИК) және CRP (мг/дл) мәндері) плацебомен салыстырғанда 24 немесе 26 аптадан кейін жақсарды. РА III зерттеуінде бұл жақсарулар 52 апта ішінде сақталды. Ашық кеңейтілген РА III зерттеуінде ACR жауап бар пациенттердің көпшілігі 10 жыл бойы бақылау кезінде жауапты қолдады. Екі аптада бір рет 40 мг Адалимумабты рандомизацияланған 207 пациенттің 114-і 5 жыл бойы екі аптада 40 мг Адалимумаб қабылдауды жалғастырды. Олардың ішінде 86 пациентте (75,4%) 20 ACR жауабы болды; 72 пациентте (63,2%) 50 ACR жауабы болды; және 41 пациентте (36%) 70 ACR жауабы болды. 207 пациенттің 81-і Адалимумабты 10 жыл бойы екі аптада бір рет 40 мг қабылдауды жалғастырды. Олардың ішінде 64 пациентте (79,0%) 20 ACR жауабы болды; 56 пациентте (69,1%) 50 ACR жауабы болды; және 43 пациентте (53,1%) 70 ACR жауабы болды. Ра IV 20 ACR реакцияларын зерттеуде Адалимумабты стандартты медициналық көмекпен бірге алған пациенттерде стандартты медициналық көмекпен бірге плацебо қабылдаған пациенттердің (р <0,001) жойылуында статистикалық маңызды жақсартулар байқалды. РА I-IV зерттеулерінде Адалимумаб алған пациенттер емдеу басталғаннан кейін бір-екі аптадан кейін плацебомен салыстырғанда статистикалық маңызды 20 және 50 ACR жауаптарына қол жеткізді. РА зерттеуінде метотрексатты қабылдамаған ерте ревматоидты артритпен ауыратын пациенттер, Адалимумаб пен метотрексатпен біріктірілген емді 52 аптада Метотрексат монотерапиясы мен Адалимумаб Монотерапиясына қарағанда тезірек және айтарлықтай жоғары ACR жауаптарына әкелді және жауаптар 104 аптада сақталды (9-кестені қараңыз). 9-кесте РА V зерттеуіндегі ACR жауаптары (пациенттердің пайызы) Жауабы — MTX n=257 — Адалимумаб n=274 — Адалимумаб/ MTX n=268 — p-мәніа — p-мәніb — p-мәніс ACR 20 52-апта — 62.6% — 54.4% — 72.8% — 0.013 — < 0.001 — 0.043 104-апта — 56.0% — 49.3% — 69.4% — 0.002 — < 0.001 — 0.140 ACR 50 52-апта — 45.9% — 41.2% — 61.6% — < 0.001 — < 0.001 — 0.317 104-апта — 42.8% — 36.9% — 59.0% — < 0.001 — < 0.001 — 0.162 ACR 70 52-апта — 27.2% — 25.9% — 45.5% — < 0.001 — < 0.001 — 0.656 104-апта — 28.4% — 28.1% — 46.6% — < 0.001 — < 0.001 — 0.864 а. р-мәні Манн-Уитнидің U критерийін қолдана отырып, метотрексат монотерапиясы мен адалимумаб/метотрексат біріктірілген емін жұптық салыстырудың нәтижесі болып табылады. b. р-мәні Манн-Уитни U критерийін қолдана отырып, адалимумаб монотерапиясы мен адалимумаб/метотрексат біріктірілген емін жұптық салыстырудың нәтижесі болып табылады с. р-мәні Манн-Уитнидің U критерийін қолдана отырып, адалимумаб монотерапиясы мен метотрексат монотерапиясын жұптық салыстырудың нәтижесі болып табылады Ашық кеңейтілген зерттеуде РА V, ACR жауап көрсеткіштері 10 жыл бойы сақталды. Апта сайын 40 мг адалимумабты рандомизацияланған 542 пациенттің 170-і 10 жыл бойы екі аптада бір рет 40 мг адалимумаб қабылдауды жалғастырды. Олардың ішінде 154 пациентте (90,6%) 20 ACR жауабы болды; 127 пациентте (74,7%) 50 ACR жауабы болды; және 102 пациентте (60,0%) 70 ACR жауабы болды. 52 аптада Адалимумаб/Метотрексатпен біріктірілген ем қабылдаған пациенттердің 42,9%-да метотрексатпен монотерапия алған пациенттердің 20,6%-мен және Адалимумабпен монотерапия алған пациенттердің 23,4%-мен салыстырғанда клиникалық ремиссияға (DAS28 (CRP) <2,6) қол жеткізілді. Адалимумаб/Метотрексатпен біріктірілген терапия жаңадан диагноз қойылған орташа және ауыр ревматоидты артриті бар пациенттерде аурудың төмен жағдайына қол жеткізуде Метотрексат (р <0,001) және Адалимумаб (р <0,001) монотерапиясынан клиникалық және статистикалық тұрғыдан жоғары болды. Екі монотерапиялық топтың жауабы бірдей болды (p = 0,447). Ашық кеңейтілген зерттеуге қатысқан рандомизацияланған Адалимумаб монотерапиясынан немесе Адалимумаб/Метотрексат біріктірілген емінен өткен 342 субъектінің 171-і Адалимумабпен 10 жылдық емдеуді аяқтады. Олардың ішінде 109 пациент (63,7%) 10 жылдан кейін ремиссияға жетті. Рентгенографиялық жауап Адалимумаб алған пациенттерде ревматоидты артриттің орташа ұзақтығы шамамен 11 жыл болған РА III зерттеуінде буынның құрылымдық зақымдануы рентгенологиялық тұрғыдан бағаланды және өзгертілген Шарптың жалпы санында (TSS) және оның компоненттерінде, эрозия көрсеткіштерінде және буын кеңістігінің тарылуында өзгеріс ретінде көрсетілді. Адалимумаб/Метотрексат қабылдаған пациенттер 6 және 12 айдан кейін тек Метотрексат алған пациенттерге қарағанда рентгендік үдеуді айтарлықтай аз көрсетті (8-кестені қараңыз). РА III ашық кеңейтілген зерттеуінде құрылымдық зақымданудың өршу жылдамдығының төмендеуі пациенттердің қосалқы тобында 8 және 10 жыл бойы сақталады. 8 жылдан кейін Адалимумабты аптасына бір рет 40 мг қабылдаған 207 пациенттің 81-і рентгенологиялық тексеруден өтті. Олардың ішінде 48 пациентте mTSS базалық деңгейінен 0,5 немесе одан аз өзгеруімен анықталған құрылымдық зақымданудың үдеуі байқалмады. 10 жылдан кейін бастапқыда аптасына 40 мг Адалимумаб қабылдаған 207 пациенттің 79-ы рентгенологиялық тексеруден өтті. Олардың ішінде 40 пациентте mTSS базалық деңгейінен 0,5 немесе одан аз өзгеруімен анықталған құрылымдық зақымданудың үдеуі байқалмады. 10-кесте. РА III зерттеуінде 12 ай ішінде орташа рентгенографиялық өзгеріс Плацебо/MTXa — Адалимумаб/MTX 40 мг екі аптада бір рет — Плацебо/MTX- Адалимумаб/ MTX (95% Сенімді аралықb) — p-мәні Шарптың жалпы есебі — 2.7 — 0.1 — 2.6 (1.4, 3.8) — < 0.001c Эрозия көрсеткіші — 1.6 — 0.0 — 1.6 (0.9, 2.2) — < 0.001 JSN көрсеткішіd — 1.0 — 0.1 — 0.9 (0.3, 1.4) — 0.002 а метотрексат B метотрексат пен адалимумаб арасындағы өзгеру көрсеткіштерінің айырмашылығына арналған 95% сенімді аралықтар c Жіктеуді талдау негізінде d Буын кеңістігінің тарылуы РА V зерттеуінде буынның құрылымдық зақымдануы рентгендік тексеру арқылы бағаланды және өзгертілген Шарптың жалпы санына өзгеріс ретінде көрсетілді, 11-кестені қараңыз. 11-кесте. РА V зерттеуіндегі 52 аптадағы орташа рентгенографиялық өзгеріс MTX n=257 (95% сенімді аралық) — Адалимумаб n=274 (95% сенімді аралық) — Адалимумаб /MTX n=268 (95% сенімді аралық) — р-мәніа — p-мәніи — p-мәніс Шарптың жалпы есебі — 5.7 (4.2-7.3) — 3.0 (1.7-4.3) — 1.3 (0.5-2.1) — < 0.001 — 0.0020 — < 0.001 Эрозия көрсеткіші — 3.7 (2.7-4.7) — 1.7 (1.0-2.4) — 0.8 (0.4-1.2) — < 0.001 — 0.0082 — < 0.001 JSN көрсеткішіd — 2.0 (1.2-2.8) — 1.3 (0.5-2.1) — 0.5 (0-1.0) — < 0.001 — 0.0037 — 0.151 а. р-мәні Манн-Уитнидің U критерийін қолдана отырып, метотрексат монотерапиясы мен адалимумаб/метотрексат біріктірілген емін жұптық салыстырудың нәтижесі болып табылады. b. р-мәні Манн-Уитни U критерийін қолдана отырып, адалимумаб монотерапиясы мен адалимумаб/метотрексат біріктірілген емін жұптық салыстырудың нәтижесі болып табылады с. р-мәні Манн-Уитнидің U критерийін қолдана отырып, адалимумаб монотерапиясы мен метотрексат монотерапиясын жұптық салыстырудың нәтижесі болып табылады Емдеудің 52 және 104 апталарында үдеусіз пациенттердің пайызы (Шарптың өзгертілген жалпы санындағы бастапқы деңгейден өзгеріс ≤ 0,5) метотрексат монотерапиясымен (тиісінше 37,4% және 33,5%, р <0,001) және адалимумаб монотерапиямен (тиісінше 50,7%, р <0,002 және 44,5%, р <0,001) салыстырғанда адалимумаб/метотрексат біріктірілген емінде (тиісінше 63,8% және 61,2%) айтарлықтай жоғары болды. Ашық кеңейтілген РА V зерттеуінде Шарптың өзгертілген жалпы шотындағы 10-шы жылдағы бастапқы деңгейден орташа өзгеріс бастапқыда Метотрексат монотерапиясынан, Адалимумаб монотерапиясынан және біріктірілген Адалимумаб/Метотрексат емінен өткен пациенттерде тиісінше 10,8, 9,2 және 3,9 болды. Радиографиялық үдеусіз пациенттердің тиісті пропорциялары тиісінше 31,3%, 23,7% және 36,7% құрады. Өмір сапасы және физикалық функциялар Өмір сапасы мен денсаулыққа байланысты физикалық функциялар Денсаулықты бағалау сауалнамалары (HAQ) бойынша мүгедектік индексін қолдана отырып, РА III зерттеуінің 52-ші аптасында алдын-ала белгіленген бастапқы күтілетін нәтижеге жететін, төрт түпнұсқалық қолайлы және қатаң бақыланатын зерттеулерде бағаланды. Барлық төрт зерттеудегі Адалимумабтың барлық дозалары/режимдері плацебомен салыстырғанда бастапқы деңгейден 6 айға дейінгі HAQ мүгедектік индексінің статистикалық тұрғыдан айтарлықтай жақсарғанын көрсетті, ал РА III зерттеуінде 52-ші аптада дәл осылай байқалды. Барлық төрт зерттеудегі Адалимумабтың барлық дозалары/режимдері бойынша жалпы денсаулықты бағалаудың қысқаша сауалнамасының нәтижелері бұл нәтижелерді екі аптада бір рет 40 мг доза үшін статистикалық маңызды жалпы физикалық компонент (PCS) көрсеткіштерімен, сондай-ақ статистикалық маңызды ауырсыну және өміршеңдік көрсеткіштерімен растайды. Созылмалы ауру терапиясының функционалдық бағалау сауалнамасының (FACIT) баллдарын функционалдық бағалау арқылы өлшенетін қажудың статистикалық маңызды төмендеуі ол бағаланған барлық үш зерттеуде байқалды (РА I, III, IV зерттеулер). РА III зерттеуінде физикалық функцияның жақсаруына қол жеткізген және емдеуді жалғастырған пациенттердің көпшілігі ашық емдеудің 520 аптасында (120 ай) жақсарғанын сақтады. Өмір сапасының жақсаруы 156-шы аптаға дейін (36 ай) өлшенді және осы уақыт ішінде жақсару сақталды. РА V зерттеуінде HAQ мүгедектік индексі мен 36 Тармақтың физикалық компонентінің жақсаруы Метотрексат монотерапиясымен және 104-ші аптаға дейін сақталған 52-ші аптадағы Адалимумаб монотерапиясымен салыстырғанда Адалимумаб/Метотрексат біріктірілген емінде (p <0,001) үлкен жақсаруды көрсетті. Ашық кеңейтілген зерттеуді аяқтаған 250 субъектінің ішінде физикалық функцияның жақсаруы емдеудің 10 жылында сақталды. Инъекция орнындағы ауырсыну РА VI және VII біріктірілген айқаспалы зерттеулері үшін дозаны енгізгеннен кейін бірден инъекция орнындағы ауырсынудың статистикалық маңызды айырмашылығы 40 мг/0.8 мл Адалимумаб пен 40 мг/0.4 мл Адалимумаб арасында байқалды (VAS орташа мәні 1.2 см-мен салыстырғанда 3.7 см, шкаласы 0-10 см, р <0.001). Бұл инъекция орнындағы ауырсынудың орташа төмендеуінің 84% құрады. Аксиальді спондилоартрит Шорбуынданатын спондилит (ШС) Адалимумаб екі аптада бір рет 393 пациентте белсенді шорбуынданатын спондилитпен ауыратын пациенттерде рандомизацияланған 24 апталық салыстырмалы жасырын плацебо бақыланатын зерттеулерде бағаланды (аурудың орташа бастапқы белсенділік баллы [шорбуынданатын спондилит ауруының белсенділік индексі (BASDAI)] барлық топтарда 6.3), олар дәстүрлі терапияға жеткіліксіз жауап берген болатын. Жетпіс тоғыз (20,1%) пациенттер бір мезгілде ауру-модификациялаушы ревматизмге қарсы препараттарды және 37 (9,4%) пациент глюкокортикоидтар қабылдады. Жасырын кезең ашық кезеңмен жалғасты, оның барысында пациенттер қосымша 28 апта ішінде екі аптада бір рет тері астына 40 мг Адалимумаб алды. 12 аптадан кейін немесе 16 немесе 20-дан кейін ASAS 20-ға жете алмаған субъектілер (n = 215, 54,7%) екі аптада бір рет 40 мг-ға ерте ашық ауысумен тері астына 40 мг Адалимумаб алды және кейіннен статистикалық салыстырмалы жасырын талдауларда жауап бермейді деп саналды. 315 пациенттің қатысуымен AS анағұрлым ірі зерттеуінде нәтижелер плацебомен салыстырғанда Адалимумаб қабылдаған пациенттерде шорбуынданатын спондилит белгілері мен симптомдарының статистикалық маңызды жақсарғанын көрсетті. Маңызды жауап алғаш рет 2-ші аптада байқалды және 24 апта бойы сақталды (12-кесте). 12-кесте. Плацебо бақыланатын AS зерттеуіндегі тиімділік - I зерттеу Белгілер мен симптомдардың төмендеуі Жауабы — Плацебо N = 107 — Адалимумаб N = 208 ASASa 20 2-ші апта — 16% — 42%*** 12-ші апта — 21% — 58%*** 24-ші апта — 19% — 51%*** ASAS 50 2-ші апта — 3% — 16%*** 12-ші апта — 10% — 38%*** 24-ші апта — 11% — 35%*** ASAS 70 2-ші апта — 0% — 7%** 12-ші апта — 5% — 23%*** 24-ші апта — 8% — 24%*** BASDAIb 50 2-ші апта — 4% — 20%*** 12-ші апта — 16% — 45%*** 24-ші апта — 15% — 42%*** *** , ** 2, 12 және 24 апталарда Адалимумаб пен плацебо арасындағы барлық салыстырулар үшін p <0,001, <0,01 болғанда статистикалық маңызды а Шорбуынданатын спондилит кезіндегі бағалау b Шорбуынданатын спондилит ауруының белсенділік индексі Адалимумаб алған пациенттер 12-ші аптада айтарлықтай жақсарды, ол 24-ші аптада SF36 сауалнамасында да, шорбуынданатын спондилит (ASQoL) өмір сапасы сауалнамасында да сақталды. Осындай тенденциялар (барлығы статистикалық маңызды емес) белсенді шорбуынданатын спондилитпен ауыратын 82 ересек пациентте бұрын рандомизацияланған, салыстырмалы жасырын, плацебо бақыланатын II зерттеуде байқалды. ШС рентгенологиялық расталмаған аксиальді спондилоартрит Адалимумабтың қауіпсіздігі мен тиімділігі шорбуынданатын спондилоартриттің (nr-axSpA) рентгенографиялық расталмаған аксиальді спондилоартриті бар пациенттерде екі рандомизацияланған салыстырмалы жасырын плацебо-бақыланатын зерттеулерде бағаланды. nr-axSpA I зерттеуінде белсенді nr-axSpA шалдыққан пациенттер бағаланды. nr-axSpA II зерттеуі Адалимумабпен ашық емдеу кезінде ремиссияға қол жеткізген белсенді nr-axSpA бар пациенттерде емдеуді тоқтатуды зерттеу болды. nr-axSpA I зерттеуі Nr-axSpA I зерттеуінде, Адалимумаб екі аптада бір рет 40 мг рандомизацияланған, 12 апталық салыстырмалы жасырын плацебо бақыланатын зерттеудегі 185 пациентте белсенді nr-axSpA бар пациенттерде бағаланды (ауру белсенділігінің орташа бастапқы көрсеткіші [ауру белсенділігінің индексі (BASDAI)] Адалимумаб қабылдаған пациенттер үшін 6.4 және 6.5 плацебо қабылдаған пациенттер үшін) ≥1 ҚҚСП-ға жеткіліксіз жауап немесе көтере алмау немесе ҚҚСП-ға қарсы көрсетілім болған. Отыз үш (18%) пациент бір мезгілде ауру-модификациялаушы ревматизмге қарсы препараттарды және зерттеудің басында ҚҚСП пациенттерінің 146 (79%) алды. Салыстырмалы жасырын кезең ашық кезеңмен жалғасты, оның барысында пациенттер қосымша 144 апта ішінде екі аптада бір рет тері астына 40 мг Адалимумаб алды. 12 аптадағы нәтижелер плацебомен салыстырғанда Адалимумаб қабылдаған пациенттерде белсенді nr-axSpA белгілері мен симптомдарының статистикалық маңызды жақсарғанын көрсетті (13-кесте). 13-кесте. Нр-АСпА I плацебо-бақыланатын зерттеудегі тиімділік Салыстырмалы жасырын зерттеу 12-ші аптадағы жауап — Плацебо N = 94 — Адалимумаб N = 208 ASASa 40 — 15% — 36%*** ASAS 20 — 31% — 52%** ASAS 5/6 — 6% — 31%*** ASAS ішінара ремиссия — 5% — 16%* BASDAIb 50 — 15% — 35%** ASDASс,d,e — -0.3 — -1.0*** ASDAS белсенді емес ауру — 4% — 24%*** hs-CRPd,f,g — -0.3 — -4.7*** SPARCCh Сегізкөз-мықын буындарына МРТd,j — -0.6 — -3.2** SPARCC МРТ Омыртқаd,j — -0.2 — -1.8** а Спондилоартритті емдеудің халықаралық қауымдастығының бағалауы b Шорбуынданатын спондилит ауруының белсенділік индексі b Шорбуынданатын спондилит ауруының белсенділік бағалауы d Бастапқы мәннен орташа өзгеріс e n = 91 плацебо және n = 87 Адалимумаб f Сезімталдығы жоғары C-реактивті ақуыз (мг/л) g n = 73 плацебо және n = 70 Адалимумаб h Канададағы спондилоартритті зерттеу жөніндегі консорциум i n = 84 плацебо және Адалимумаб j n = 82 плацебо және n = 85 Адалимумаб ***, **, * p <0.001, <0.01 және < 0.05 кезінде статистикалық тұрғыдан маңызды, тиісінше Адалимумаб пен плацебо арасындағы барлық салыстырулар үшін Ашық кеңейтілген зерттеуде белгілер мен симптомдардың жақсаруы Адалимумабпен емдеу арқылы 156-шы аптаға дейін сақталды. Қабынуды тежеу Адалимумаб алған пациенттерде 156 және 104 аптадан кейін сегізкөз-мықынсүйек жігі буындарының да, омыртқаның тиісінше hs-CRP және да МРТ көмегімен өлшенген қабыну белгілерінің айтарлықтай жақсаруы байқалды. Өмір сапасы және физикалық функциялар Өмір сапасы мен денсаулыққа байланысты физикалық функциялар HAQ-S және SF-36 сауалнамалары арқылы бағаланды. Адалимумаб плацебомен салыстырғанда бастапқы деңгейден 12 аптаға дейін жалпы HAQ-S және физикалық компонент SF-36 (PCS) балдарының статистикалық тұрғыдан айтарлықтай жақсарғанын көрсетті. 156-шы аптаға дейін ашық кеңейтілген зерттеу барысында өмір сапасы мен денсаулыққа байланысты физикалық функциялардың жақсаруы сақталды. Nr-axSpA II зерттеуі Белсенді nr-axSpA бар 673 пациент (аурудың орташа бастапқы белсенділігі [BASDAI] 7.0 құрады), оларда ҚҚСП-ға ≥2 жеткіліксіз жауап немесе ҚҚСП көтере алмау немесе қарсы көрсетілім nr-axSpA II зерттеуінің ашық кезеңіне енгізілді, осы уақыт ішінде олар 28 апта бойы 40 мг Адалимумаб алды. Бұл пациенттерде МРТ немесе hs-CRP жоғарылауымен расталған сегізкөз-мықынсүйек жігі буындарында немесе омыртқада қабынудың объективті белгілері болды. Ашық кезеңде кем дегенде 12 апта (N = 305) (ASDAS <1,3 16, 20, 24 және 28 аптадан кейін) тұрақты ремиссияға қол жеткізген пациенттеродан кейін рандомизацияланған немесе салыстырмалы жасырын плацебо бақыланатын кезеңде қосымша 40 апта ішінде (зерттеудің жалпы ұзақтығы 68 апта немесе екі аптада 40 мг Адалимумабпен бір рет (N = 152) немесе плацебомен (N = 153) емдеуді жалғастырды. Екі жасырын кезеңде кенеттен өршіп кеткен субъектілерге кем дегенде 12 апта бойы екі аптада бір рет 40 мг Адалимумаб қабылдауға рұқсат етілді. Тиімділіктің бастапқы күтілетін нәтижесі зерттеудің 68-ші аптасында кенеттен өршуі жоқ пациенттердің бір бөлігі болды. Өршу ASDAS ≥ 2,1 ретінде төрт апталық аралықпен қатарынан екі визитте анықталды. Адалимумаб қабылдаған пациенттердің көпшілігінде салыстырмалы жасырын кезеңде плацебо қабылдаған пациенттермен салыстырғанда аурудың кенеттен өршуі байқалмады (47,2%-бен салыстырғанда 70,4%, р <0,001) (1-сурет). 1-сурет: nr-axSpA II зерттеуінде аурудың өршу уақытын қорытындылайтын Каплан-Мейер қисықтары Ескерту: P = Плацебо (жоғары қауіпті саны (өршуі)); A = АДАЛИМУМАБ (жоғары қауіпті саны (өршуі)). Емдеуді тоқтату үшін тағайындалған топта аурудың өршуіне ұшыраған 68 пациенттің 65-і Адалимумабпен 12 апталық резервтік терапияны аяқтады, оның 37-сі (56.9%) ремиссияға жетті (ASDAS <1.3) 12 аптадан кейін ашық емдеуді қалпына келтірді. 68-ші аптада Адалимумабпен үздіксіз ем қабылдаған пациенттер салыстырмалы жасырын зерттеу кезеңінде емді тоқтату тағайындалған пациенттермен салыстырғанда белсенді nr-axSpA белгілері мен симптомдарының статистикалық маңызды жақсарғанын көрсетті (14-кесте). 14-кесте. nr-axSpA II плацебо бақыланатын зерттеудегі тиімділік Салыстырмалы жасырын зерттеу 68-ші аптадағы жауап — Плацебо N = 153 — Адалимумаб N = 152 ASASa,b 20 — 47.1% — 70.4%*** ASASa,b 40 — 45.8% — 65.8%*** ASASа ішінара ремиссия — 26.8% — 42.1%** ASDASс белсенді емес ауру — 33.3% — 57.2%*** Ішінара өршуd — 64.1% — 40.8% а Спондилоартритті Емдеудің Халықаралық Қауымдастығының бағалауы b Бастапқы деңгей пациенттерде белсенді ауру болған кезде ашық бастапқы деңгей ретінде анықталады. b Шорбуынданатын спондилит ауруының белсенділігін бағалау d Аурудың ішінара өршуі ASDAS ≥ 1,3 ретінде анықталады, бірақ < 2,1 қатарынан 2 рет барғанда. ***, **, * p <0.001 және <0.01 кезінде статистикалық тұрғыдан маңызды, тиісінше Адалимумаб пен плацебо арасындағы барлық салыстырулар үшін Псориазды артрит Адалимумаб, екі аптада бір рет 40 мг, екі плацебо бақыланатын зерттеулерде, PsA I және II зерттеулерінде орташа және ауыр псориазды артритпен ауыратын пациенттерде зерттелді. 24 аптаға созылған PsA I зерттеуіне қабынуға қарсы стероидты емес дәрілік терапияға жеткіліксіз жауап берген 313 ересек пациент қатысты, олардың шамамен 50%-ы Метотрексат қабылдаған. 12 апталық PsA II зерттеуіне ауру-модификациялаушы ревматизмге қарсы препаратпен терапияға жеткіліксіз жауап берген 100 пациент қатысты. Екі зерттеу аяқталғанда 383 пациент ашық кеңейтілген зерттеуге енгізілді, онда Адалимумаб 40 мг екі аптада бір рет енгізілді. Зерттеуге енгізілген пациенттердің аздығына байланысты шорбуынданатын спондилит тәрізді псориаздық артропатиясы бар пациенттерде Адалимумабтың тиімділігі туралы деректер жеткіліксіз. 15-кесте. Псориаздық артриттің плацебо-бақыланатын зерттеулеріндегі ACR жауабы (пациенттердің пайызы) PsA I зерттеуі — PsA II зерттеуі Жауабы — Плацебо N=162 — Адалимумаб N=151 — Плацебо N=49 — Адалимумаб N=51 ACR 20 12-ші апта — 14% — 58%*** — 16% — 39%* 24-ші апта — 15% — 57%*** — т/е — т/е ACR 50 12-ші апта — 4% — 36%*** — 2% — 25%*** 24-ші апта — 6% — 39%*** — т/е — т/е ACR 70 12-ші апта — 1% — 20%*** — 0% — 14% * 24-ші апта — 1% — 23%*** — т/е — т/е *** р < 0.001 Адалимумаб пен плацебо арасындағы барлық салыстырулар үшін * р < 0.05 Адалимумаб пен плацебо арасындағы барлық салыстырулар үшін қ/е Қатысты емес ACR PsA I зерттеуіндегі жауаптар метотрексатпен қатар жүретін терапияда және онсыз ұқсас болды. ACR жауаптары 136 аптаға дейін ашық кеңейтілген зерттеуде сақталды. Псориаздық артрит зерттеулерінде рентгенографиялық өзгерістер бағаланды. Қолдың, білектің және аяқтың рентгенографиясы бастапқы деңгейде және 24 аптада пациенттер Адалимумаб немесе плацебо қабылдаған салыстырмалы жасырын кезеңде және 48 аптада барлық пациенттер ашық кезеңде Адалимумаб қабылдаған кезде алынды. Модификацияланған Шарптың жалпы саны (mTSS) қолданылды, оған дистальді фалангааралық буындар кірді (яғни ревматоидты артрит үшін қолданылатын TSS-пен бірдей емес). Адалимумабпен емдеу 0.0 ± 1.9-мен салыстырғанда mTSS (орташа ± SD) 0.8 ± 2.5 плацебо тобында (24-ші аптада) бастапқы деңгейден өзгеру арқылы өлшенген плацебо емімен салыстырғанда шеткері буындардың зақымдануының үдеу жылдамдығын төмендетті; (Р <0.001) Адалимумаб қабылдайтын топта (48-ші аптада). Бастапқы деңгейден 48 аптаға дейін (n = 102) радиографиялық үдеусіз Адалимумаб қабылдаған субъектілерде 84% емдеудің 144 аптасында рентгенографиялық үдеудің жоқтығын көрсетуді жалғастырды. Адалимумаб алған пациенттер 24-ші аптадағы плацебомен салыстырғанда HAQ бағалауы мен денсаулықты қысқаша тексеруге (SF 36) сәйкес физикалық функцияның статистикалық маңызды жақсарғанын көрсетті. Физикалық функцияның жақсаруы 136-шы аптаға дейін ашық кеңею кезінде жалғасты. Псориаз Адалимумабтың қауіпсіздігі мен тиімділігі созылмалы дақты псориазбен ауыратын ересек пациенттерде зерттелді (≥ 10% BSA зақымдануы және псориаздың ауданы мен ауырлық индексі (PASI) ≥ 12 немесе ≥ 10), олар рандомизацияланған салыстырмалы жасырын сынақта жүйелі емге немесе фототерапияға үміткер болды. Псориаз бойынша I және II зерттеулерде тіркелген пациенттердің 73%-ы бұрын жүйелі емнен немесе фототерапиядан өткен. Адалимумабтың қауіпсіздігі мен тиімділігі созылмалы орташадан ауыр дәрежеге дейінгі псориазбен ауыратын, қолдың және/немесе аяқтың ілеспе псориазымен ауыратын және рандомизацияланған салыстырмалы жасырын зерттеуде (псориаз III зерттеуі) жүйелі емге үміткер ересек пациенттерде де зерттелді. Псориаз I зерттеуінде (REVEAL) үш емдеу кезеңінде 1212 пациент бағаланды. А кезеңінде пациенттер плацебо немесе Адалимумабты бастапқы дозадан кейін аптасына бір рет 80 мг, содан кейін екі аптада бір рет 40 мг қабылдады. 16 апта емдеуден кейін кем дегенде PASI 75 реакциясына қол жеткізген пациенттер (бастапқы деңгейге қатысты PASI көрсеткішінің кем дегенде 75% жақсаруы) В кезеңіне өтіп, екі аптада бір рет 40 мг Адалимумабты ашық қабылдады. 33-ші аптада ≥PASI 75 реакциясын қолдаған және бастапқыда А кезеңінде белсенді терапиядан өткен пациенттер екі аптада бір рет 40 мг Адалимумаб немесе қосымша 19 апта ішінде плацебо алу үшін С кезеңіне қайта рандомизацияланған түрде ауыстырылды. Барлық емдеу топтарында PASI орташа бастапқы баллы 18.9 болды, ал дәрігердің жалпы балының (PGA) бастапқы баллы «орташадан» (53% енгізілген) «ауыр» (41%) «өте ауыр» (6%) дәрежеге дейіні ауытқыды. Псориаз II зерттеуінде (CHAMPION) 271 пациентте Адалимумабтың тиімділігі мен қауіпсіздігін метотрексатпен және плацебомен салыстырды. Пациенттер плацебо, MTX 7.5 мг бастапқы дозасын алды, содан кейін доза 12-ші аптаға дейін өсті, ең жоғары дозасы 25 мг немесе бастапқы дозасы 80 мг Адалимумаб, содан кейін екі аптада бір рет 40 мг (бастапқы дозадан кейін аптасына бір рет) 16 апта бойы. 16 апталық терапиядан кейін Адалимумаб пен MTX салыстыратын қолжетімді деректер жоқ. 8-ші аптада ≥PASI 50 және/немесе 12 жауабына қол жеткізген MTX қабылдайтын пациенттер дозаны одан әрі арттыра алмады. Барлық емдеу топтарында орташа бастапқы PASI балы 19.7 болды, ал бастапқы PGA балы «жеңілден» (<1%) «орташа» (48%) «ауыр» (46%) дәрежеге дейіні ауытқыды. Псориаз бойынша 2 фазадағы және 3 фазадағы барлық зерттеулерге қатысатын пациенттер Адалимумаб кем дегенде қосымша 108 апта бойы тағайындалған ашық кеңейтілген зерттеуге қатысуға құқылы болды. Псориаз бойынша I және II зерттеулерде бастапқы күтілетін нәтиже 16-шы аптада бастапқы деңгейден PASI 75 реакциясына жеткен пациенттердің пайызы болды (16 және 17-кестелерді қараңыз). 16-кесте. Псориаз бойынша I зерттеу (REVEAL) – 16-шы аптадағы тиімділік нәтижелері Плацебо N=398 n (%) — Адалимумаб 40 мг екі аптада бір рет N=814 n (%) ≥ PASI 75a — 26 (6.5) — 578 (70.9)b PASI 100 — 3 (0.8) — 163 (20.0)b PGA: нақты/минималды — 17 (4.3) — 506 (62.2)b а PASI75 жауабына қол жеткізген пациенттердің пайызы орталыққа түзетілген көрсеткіш ретінде есептелді b р <0.001, Адалимумаб плацебомен салыстырғанда 17-кесте. Псориаз бойынша II зерттеу (CHAMPION) – 16-шы аптадағы тиімділік нәтижелері Плацебо N=53 n (%) — MTX N=110 n (%) — Адалимумаб 40 мг екі аптада бір рет N=108 n (%) ≥ PASI 75 — 10 (18.9) — 39 (35.5) — 86 (79.6) a, b PASI 100 — 1 (1.9) — 8 (7.3) — 18 (16.7) c, d PGA: нақты/минималды — 6 (11.3) — 33 (30.0) — 79 (73.1) a, b a p <0.001 Адалимумаб плацебомен салыстырғанда b p < 0.001 Адалимумаб метотрексатпен салыстырғанда с p < 0.01 Адалимумаб плацебомен салыстырғанда d p < 0.05 Адалимумаб метотрексатпен салыстырғанда Псориаз бойынша I зерттеуде PASI 75 респондент болған және 33-ші аптада қайта рандомизацияланған плацебо қабылдаған пациенттердің 28%-ы Адалимумаб, p <0,001 қабылдауды жалғастырған пациенттердің 5%-мен салыстырғанда «жеткілікті жауаптың жоғалуы» байқалды (PASI балы 33-ші аптадан кейін және 52-ші аптада немесе одан ертерек нәтижесінде <PASI 50 бастапқы деңгейге қатысты, 33-ші аптаға қарағанда PASI көрсеткішінің ең аз 6 баллдық өсуі). Плацебоға қайта рандомизациядан кейін жеткілікті жауабын жоғалтқан, артынан ашық кеңейтілген зерттеуге қосылған пациенттердің 38%-да (25/66) және 55%-да (36/66) тиісінше 12 және 24 апталық қайта емдеуден кейін PASI 75 жауабы қалпына келді. Барлығы 233 PASI 75 респонденті 16-шы аптада және 33-ші аптада псориаз I зерттеуінде 52 апта бойы үздіксіз Адалимумаб терапиясын алды және ашық кеңейтілген зерттеуде Адалимумабпен емдеуді жалғастырды. PASI 75 және PGA, тиісінше қосымша 108 апталық ашық терапиядан кейін (барлығы 160 апта), пациенттерде нақты немесе минималды жауап көрсеткіштері 74.7% және 59.0% құрады. Жағымсыз әсерлерге немесе тиімділіктің жеткіліксіздігіне байланысты зерттеуден шыққан немесе дозасын жоғарылатқан барлық пациенттер сезімтал емес деп танылған талдауда, қосымша 108 аптадан кейін ашық терапияда (барлығы 160 апта) PASI 75 және PGA осындай пациенттерде нақты немесе минималды жауап көрсеткіштерімен тиісінше 69.6% және 55.7% құрады. Барлығы 347 тұрақты респондент ашық кеңейтілген зерттеуде емдеуді тоқтату және қайта емдеуді бағалауға қатысты. Тоқтату кезеңінде псориаз симптомдары уақыт өте келе қайталанудың орташа уақытымен («орташа» деңгейге дейін төмендеу немесе PGA нашарлауы) шамамен 5 айға оралды. Осы пациенттердің ешқайсысында қолдануды тоқтату кезеңі ішінде симптомдардың жаңаруы байқалған жоқ. Жалпы алғанда, қайта емдеу кезеңіне қатысқан пациенттердің 76.5%-да (218/285) 16 апталық қайта емдеуден кейін «нақты» немесе «минималды» PGA жауабы болды, олар тоқтату кезінде қайталанғанын көрсетті (69.1% [123/178] және 88.8% [95/107] пациенттер үшін, рецидивті бастан өткерген және тоқтату кезеңінде қайталанбаған). Осындай қауіпсіздік шаралары емделудің қайталанған курсы кезінде, тоқтатылғанға дейін де байқалды. Плацебомен (I және II зерттеулер) және MTX (II зерттеу) салыстырғанда 16 аптадағы бастапқы деңгейден айтарлықтай жақсартулар DLQI-де (өмір сапасының дерматологиялық индексі) көрсетілді. I зерттеуде SF-36 физикалық және психикалық компоненттерінің жиынтық балдарының жақсаруы плацебомен салыстырғанда да маңызды болды. PASI жауабы 50%-дан төмен болғандықтан, дозасы екі аптада бір рет 40 мг-дан аптасына 40 мг-ға дейін жоғарылаған пациенттерге арналған ашық кеңейтілген зерттеуде пациенттер 26.4% (92/349) және 37.8% (132/349) тиісінше 12 және 24 аптада PASI 75 жауабына қол жеткізді. Псориаз бойынша III (REACH) зерттеуде созылмалы орташа және ауыр псориаз және қол және/немесе аяқ псориазы бар 72 пациенттегі плацебомен салыстырғанда Адалимумабтың тиімділігі мен қауіпсіздігі салыстырылды. Пациенттер бастапқы дозаны 80 мг Адалимумабпен, содан кейін екі аптада бір рет 40 мг (бастапқы дозадан кейін аптасына бір рет) немесе плацебомен 16 апта бойы қабылдады. 16-шы аптада Адалимумаб алған пациенттердің көп бөлігі плацебо қабылдаған пациенттермен салыстырғанда қолдар мен/немесе аяқтарға қатысты «нақты» немесе «нақты дерлік» PGA-ға қол жеткізді (тиісінше 4.3%-бен салыстырғанда 30.6%) [P = 0.014)]). Псориаз бойынша IV зерттеуде орташа және ауыр тырнақ псориазымен ауыратын 217 ересек пациенттегі плацебомен салыстырғанда Адалимумабтың тиімділігі мен қауіпсіздігі салыстырылды. Пациенттер бастапқы дозаны 80 мг Адалимумабпен, содан кейін екі аптада бір рет 40 мг (бастапқы дозадан кейін аптасына бір рет) немесе плацебомен 26 апта бойы, содан кейін Адалимумабпен тағы 26 апта бойы ашық емдеумен қабылдады. Тырнақ псориазының бағалауы модификацияланған тырнақ псориазының ауырлық индексін (mNAPSI), дәрігердің тырнақ псориазының жалпы бағасын (PGAF) және тырнақ псориазының ауырлық индексін (NAPSI) қамтыды (18-кестені қараңыз). Адалимумаб тері зақымдануының әртүрлі дәрежесі бар тырнақ псориазына шалдыққан пациенттерде (BSA≥10% (60% пациенттер) және BSA <10% және ≥5% (40% пациенттер)) емдеудің басымдылығын көрсетті. 18-кесте. 16, 26 және 52 апталардағы псориаз бойынша IV зерттеу тиімділігінің нәтижелері Күтілетін нәтиже — 16-ші апта Плацебо бақыланатын зерттеу — 26-ші апта Плацебо бақыланатын зерттеу — 52-ші апта Ашық зерттеу Плацебо N = 108 — Адалимумаб 40 мг екі аптада бір рет N = 109 — Плацебо N = 108 — Адалимумаб 40 мг екі аптада бір рет N = 109 — Адалимумаб 40 мг екі аптада бір рет N = 80 ≥ mNAPSI 75 (%) — 2.9 — 26.0a — 3.4 — 46.6a — 65.0 PGA-F нақты/мин және ≥2- бағалаудың жақсаруы (%) — 2.9 — 29.7a — 6.9 — 48.9a — 61.3 NAPSI тырнақтарының жалпы санының пайыздық өзгеруі (%) — -7.8 — -44.2a — -11.5 — -56.2a — -72.2 a p<0.001, Адалимумаб плацебомен салыстырғанда Адалимумаб алған пациенттер 26 аптада тері ауруларындағы Өмір сапасы индексіндегі плацебомен салыстырғанда статистикалық маңызды жақсартуларды көрсетті. Іріңді гидраденит Адалимумабтың қауіпсіздігі мен тиімділігі рандомизацияланған, салыстырмалы жасырын, плацебо-бақыланатын зерттеулерде және емді көтере алмаған, оған қарсы көрсетілімдері немесе жауабы талапқа сай емес, орташадан ауыр дәрежеге дейінгі іріңді гидраденит (HS) бар пациенттерде ашық кеңейтілген зерттеуде бағаланды, жүйелі антибиотикалық терапияның кем дегенде үш айлық сынақ курсы. HS-I және HS-II-де пациенттерде кем дегенде 3 абсцесс немесе қабыну түйіндерімен II немесе III сатыдағы Херли ауруы болды. HS-I (PIONEER I) зерттеуінде 2 емдеу кезеңі бар 307 пациент бағаланды. А кезеңінде пациенттер плацебо немесе адалимумабты 0-ші аптада 160 мг бастапқы дозада, 2-ші аптада 80 мг және 4-ші аптадан 11-ші аптаға дейін апта сайын 40 мг қабылдады. Зерттеу кезінде антибиотиктерді қатар қолдануға рұқсат етілмеді. 12 апта емдеуден кейін А кезеңінде адалимумаб қабылдаған пациенттер В кезеңінде 3 емдеу тобының 1-де қайта рандомизацияланды (адалимумаб апта сайын 40 мг, Адалимумаб екі апта сайын 40 мг немесе плацебо 12-ден 35 аптаға дейін). А кезеңінде плацебо тобына рандомизацияланған пациенттер В кезеңінде апта сайын 40 мг дозада адалимумаб қабылдады. HS-II (PIONEER II) зерттеуінде 2 емдеу кезеңі бар 326 пациент бағаланды. А кезеңінде пациенттер плацебо немесе адалимумабты 0-ші аптада 160 мг бастапқы дозада, 2-ші аптада 80 мг және 4-ші аптадан 11-ші аптаға дейін апта сайын 40 мг қабылдады. Пациенттердің 19,3%-ы зерттеу кезеңінде бастапқы пероральді антибиотикалық терапияны жалғастырды. 12 апта емдеуден кейін А кезеңінде адалимумаб қабылдаған пациенттер В кезеңінде 3 емдеу тобының 1-де қайта рандомизацияланды (адалимумаб апта сайын 40 мг, Адалимумаб екі апта сайын 40 мг немесе плацебо 12-ден 35 аптаға дейін). А кезеңінде плацебо тобына рандомизацияланған пациенттер В кезеңінде плацебо алды. HS-I және HS-II зерттеулеріне қатысқан пациенттер апта сайын 40 мг дозада адалимумаб енгізетін ашық кеңейтілген зерттеуге қатысуға құқылы болды. Адалимумабтың бүкіл популяциясындағы орташа экспозиция 762 күнді құрады. Барлық 3 зерттеу барысында пациенттер күнделікті жергілікті антисептиктерді қолданды. Клиникалық тиімділігі Қабыну зақымдануларының төмендеуі және абсцесс пен дренаждайтын жыланкөздер өршуінің алдын алу іріңді гидраденитке Клиникалық реакция арқылы бағаланды (HiSCR; абсцесс пен қабыну түйіндерінің жалпы санының кем дегенде 50%-ға төмендеуі, абсцесс санын көбейтпей және дренаждайтын жыланкөз санын бастапқы деңгейге дейін көбейтпей). ІГ-мен байланысты тері ауруының төмендеуі 11 балдық шкала бойынша 3 немесе одан да көп бастапқы көрсеткіші бар зерттеуге қатысқан пациенттердегі сандық бағалау шкаласы арқылы бағаланды. 12-ші аптада плацебомен салыстырғанда Адалимумаб қабылдаған пациенттердің айтарлықтай жоғары үлесі HiSCR-ге жетті. 12-ші аптада HS-II зерттеуіндегі пациенттердің айтарлықтай жоғары үлесі ІГ-мен байланысты тері ауруының клиникалық маңызды төмендеуін байқады (19-кестені қараңыз). Адалимумаб қабылдаған пациенттерде емдеудің алғашқы 12 аптасында аурудың кенеттен өршу қаупі айтарлықтай төмендеді. 19-кесте. 12 аптадағы тиімділік нәтижелері, ІГ I және II зерттеулері ІГ I зерттеу — ІГ II зерттеуі Плацебо — Адалимумаб аптасына бір рет 40 мг — Плацебо — Адалимумаб аптасына бір рет 40 мг Іріңді гидраденитке клиникалық реакция (HiSCR)a — N = 154 40 (26.0%) — N = 153 64 (41.8%) * — N=163 45 (27.6%) — N=163 96 (58.9%) *** ≥30% Тері ауруының төмендеуіb — N = 109 27 (24.8%) — N = 122 34 (27.9%) — N=111 23 (20.7%) — N=105 48 (45.7%) *** * P <0.05, *** P <0.001, Адалимумаб плацебомен салыстырғанда а Барлық рандомизацияланған пациенттер арасында. b 0-10 сандық бағалау шкаласы бойынша ІГ ≥ 3-ке байланысты тері ауруының бастапқы бағасы бар пациенттер арасында; 0 = тері ауруы жоқ, 10 = өте қатты тері ауруы. Адалимумабпен аптасына бір рет 40 мг емдеу абсцесс пен дренаждайтын жыланкөздің нашарлау қаупін айтарлықтай төмендетеді. HS-I және HS-II зерттеулерінің алғашқы 12 аптасында плацебо қабылдаған топтағы пациенттердің саны шамамен екі есе көп, Адалимумаб қабылдаған топтағы пациенттермен салыстырғанда абсцестің нашарлауы (тиісінше 1.4%-бен салыстырғанда 23.0%) және дренаждайтын жыланкөз (тиісінше 30.0%-бен салыстырғанда 13.9%) байқалды. 12-ші аптада плацебомен салыстырғанда терінің саулығына байланысты өмір сапасының едәуір жақсарғаны байқалды, ол өмір сапасының дерматологиялық индексімен (DLQI; HS-I және HS-II зерттеулері) бағаланды, пациенттердің Дәрілік затпен қанағаттану дәрежесі сауалнамасына сәйкес (TSQM; HS-I және HS-II зерттеулері) дәрі-дәрмекпен емделуге жалпы қанағаттануы және физикалық денсаулық, SF-36 (HS-I зерттеуі) физикалық компонентінің жиынтық балымен бағаланды. 12-ші аптада аптасына 40 мг Адалимумабқа кем дегенде ішінара жауап беретін пациенттерде 36-шы аптада HiSCR деңгейі аптасына бір рет Адалимумабты қабылдауды жалғастырған немесе емдеуі тоқтатқан пациенттерде, дозалау жиілігі екі аптада 1 есеге дейін төмендеген пациенттерге қарағанда жоғары болды (20-кестені қараңыз). 20-кесте 12 аптада аптасына бір рет Адалимумабпен емдеуді қайта тағайындағаннан кейін 24 және 36 аптадан соң HiSCRb-ге жеткен пациенттердің пайызы Плацебо (емдеу тоқтатылды) N = 73 — Адалимумаб 40 мг екі аптада бір рет N = 70 — Адалимумаб 40 мг аптасына бір рет N = 70 24-ші апта — 24 (32.9%) — 36 (51.4%) — 40 (57.1%) 36-ші апта — 22 (30.1%) — 28 (40.0%) — 39 (55.7%) а 12 апта емдеуден соң аптасына бір рет 40 мг Адалимумабқа тым болмаса ішінара жауабы бар пациенттер b Хаттамада белгіленген жауаптың жоғалуы немесе жақсарудың болмауы критерийлеріне сәйкес келетін пациенттер зерттеулерге қатысуды тоқтатуға мәжбүр болды және емдеуге жауап бермейтін адамдар қатарына қосылды. Кем дегенде 12-ші аптада ішінара жауап алған және апта сайынғы Адалимумаб терапиясын алған пациенттер арасында 48-ші аптада HiSCR көрсеткіші 68.3%, ал 96-шы аптада 65.1% болды. Адалимумабпен 96 апта бойы аптасына бір рет 40 мг ұзақ емдеу жаңа қауіпсіздік деректерін таппады. Адалимумабпен емдеу 12 аптада HS-I және HS-II зерттеулерінде тоқтатылған пациенттердің арасында Адалимумабты аптасына бір рет 40 мг қайта енгізгеннен кейін 12 аптадан соң HiSCR көрсеткіші жойылғанға дейін байқалғанға ұқсас деңгейге оралды (56.0%). Крон ауруы Адалимумабтың қауіпсіздігі мен тиімділігі рандомизацияланған салыстырмалы жасырын, плацебо бақыланатын зерттеулерде орташа және ауыр дәрежедегі белсенді Крон ауруы бар 1500-ден астам пациенттерде (Крон ауруы белсенділігінің индексі (CDAI) ≥ 220 және ≤ 450) бағаланды. Аминосалицилаттардың, кортикостероидтардың және/немесе иммуномодуляциялық заттардың ілеспе тұрақты дозаларына рұқсат етілді және пациенттердің 80%-ы осы препараттардың кем дегенде біреуін қабылдауды жалғастырды. Клиникалық ремиссия индукциясы (CDAI <150 ретінде анықталған) екі зерттеуде бағаланды: БК I (classic I) және CD II зерттеу (GAIN). Бірінші BC зерттеуінде ІНФ тежегіштеріне ұшырамаған 299 пациент төрт емдеу тобының біріне рандомизацияланды; 0-ші және 2-ші апталардағы плацебо, 0-ші аптада 160 мг Адалимумаб және бір аптада 80 мг 2-ші, 0-ші аптада 80 мг және 40 2-ші аптада мг, 0-ші аптада 40 мг, 2-ші аптада 20 мг. БК II зерттеуінде реакциясын жоғалтқан немесе Инфликсимабты көтере алмайтын 325 пациент 0-ші аптада 160 мг Адалимумаб және 2-ші аптада 80 мг немесе 0-ші және 2-ші аптада плацебо алу үшін рандомизацияланған түрде анықталды. Реакция туындамаған бастапқы пациенттер зерттеулерден алынып тасталды, сондықтан бұл пациенттер бұдан әрі бағаланбады. Клиникалық ремиссияны ұстап тұру БК III (CHARM) зерттеуінде бағаланды. БК III зерттеуінде 854 пациент 0-ші аптада 80 мг, 2-ші аптада 40 мг ашық түрде қабылданды. 4-ші аптада пациенттер рандомизацияланған түрде екі аптада бір рет 40 мг, аптасына бір рет 40 мг немесе жалпы зерттеу ұзақтығы 56 апта болатын плацебо қабылдады. 4-ші аптада клиникалық жауабы бар пациенттер (CDAI ≥ 70 төмендеуі) 4-ші аптада клиникалық жауабы болмаған пациенттерден бөлек топтастырылмаған және талданған. Кортикостероидтардың біртіндеп төмендеуі 8-ші аптадан кейін шешілді. БК I зерттеуі және БК II ремиссия индукциясы мен жауап жиілігін зерттеу 21-кестеде келтірілген. 21-кесте. Клиникалық ремиссия және жауап индукциясы (Пациенттердің пайызы) БК I зерттеуі: инфликсимабтың әсеріне ұшырамаған пациенттер — БК II зерттеуі: инфликсимабтың әсеріне ұшырамаған пациенттер Плацебо N=74 — Адалимумаб 80/40 мг N = 75 — Адалимумаб 160/80 мг N = 76 — Плацебо N=166 — Адалимумаб 160/80 мг N = 159 4-ші апта Клиникалық ремиссия — 12% — 24% — 36%* — 7% — 21%* Клиникалық жауап (CR-100) — 24% — 37% — 49%** — 25% — 38%** Барлық р-мәндер плацебомен салыстырғанда Адалимумаб үшін жұптық пайыздық салыстырулар болып табылады * р <0.001 ** р <0.01 Осындай ремиссия көрсеткіштері 8-ші аптада 160/80 мг және 80/40 мг индукция схемалары үшін байқалды және жағымсыз әсерлер 160/80 мг тобында жиі байқалды. БК III зерттеуінде 4-ші аптада пациенттердің 58%-да (499/854) клиникалық жауап болды және бастапқы талдауда бағаланды. 4-ші аптада клиникалық реакциясы барлардың 48%-ы бұрын басқа ІНФ тежегіштерінің әсеріне ұшыраған. Ремиссия жиілігі мен жауабын сақтау 22-кестеде келтірілген. Ремиссияның клиникалық нәтижелері ІНФ тежегіштерінің бұрынғы әсеріне қарамастан салыстырмалы түрде тұрақты болып қалды. Ауруға байланысты ауруханаға жатқызу және операциялар 56-шы аптадағы плацебомен салыстырғанда Адалимумабпен статистикалық тұрғыдан айтарлықтай төмендеді. 22-кесте. Клиникалық ремиссия мен жауапты ұстап тұру (Пациенттердің пайызы) Плацебо — Адалимумаб 40 мг екі аптада бір рет — Адалимумаб 40 мг аптасына бір рет 26-ші апта — N = 170 — N = 172 — N = 157 Клиникалық ремиссия — 17% — 40%* — 47%* Клиникалық жауап (CR-100) — 27% — 52%* — 52%* Стероидтарсыз ремиссиядағы пациенттер > = 90 күн ішінде а — 3% (2/66) — 19% (11/58)** — 15% (11/74)** 56-ші апта — N = 170 — N = 172 — N = 157 Клиникалық ремиссия — 12% — 36%* — 41%* Клиникалық жауап (CR-100) — 17% — 41%* — 48%* Стероидтарсыз ремиссиядағы пациенттер > = 90 күн ішінде а — 5% (3/66) — 29% (17/58)* — 20% (15/74)** * р < 0.001 Адалимумаб пен плацебо арасындағы пайыздық салыстырулар үшін ** p < 0.02 Адалимумаб пен плацебо пайызын жұптық салыстыру үшін а Кортикостероидтарды бастапқы деңгейде алатындардың ішінен 4-ші аптада жауап алмаған пациенттердің арасында Адалимумаб қабылдаған пациенттердің 43%-ы 12-ші аптада плацебо қабылдаған пациенттердің 30%-да қарағанда жауап алды. Бұл нәтижелер 4-ші аптада жауап бермеген кейбір пациенттердің 12-ші аптаға дейін демеуші емді жалғастырудың оң әсері бар екенін көрсетеді. 12 аптадан кейін жалғасатын ем айтарлықтай көп жауаптардың болуына әкелмеді (4.2 бөл. қараңыз). БК I зерттеуіндегі 117/276 пациент және БК II және III зерттеулеріндегі 272/777 пациент кем дегенде 3 жыл Адалимумабпен ашық терапиядан өтті. 88 және 189 пациент тиісінше клиникалық ремиссияда болды. Клиникалық жауап (CR-100) тиісінше 102 және 233 пациентте сақталды. Өмір сапасы БК I зерттеуінде және БК II зерттеуінде ВЗК бар науқастар үшін сауалнама (IBDQ) бойынша жалпы балдың статистикалық маңызды жақсаруы плацебомен салыстырғанда 80/40 мг және 160/80 мг Адалимумабты рандомизациялық қабылдаған пациенттерде 4-ші аптада қол жеткізілді және BC III зерттеуінде 26 және 56 аптада, сондай-ақ плацебо тобымен салыстырғанда Адалимумабпен емдеу топтарында байқалады. Ойық жаралы колит Адалимумабтың көп реттік дозаларының қауіпсіздігі мен тиімділігі рандомизацияланған, салыстырмалы жасырын, плацебо-бақыланатын зерттеулерде орташадан ауыр дәрежеге дейінгі ойық жаралы колиті бар ересек пациенттерде (эндоскопиялық бөлігі 2-ден 3-ке дейінгі 6-дан 12-ге дейінгі Мейо шкаласы) бағаланды. UC-I зерттеуінде ІНФ тежегішін қабылдамаған 390 пациент 0 және 2 аптада плацебо, 0-ші аптада 160 мг Адалимумаб, содан кейін 2-ші аптада 80 мг немесе 0-ші аптада 80 мг Адалимумаб, содан кейін 2-ші аптада 40 мг рандомизацияланған. 2-ші аптаның соңында Адалимумаб қабылдаған екі топтағы пациенттер екі аптада бір рет 40 мг қабылдады. Клиникалық ремиссия (Мейо шкаласымен ≤ 2 балл ретінде анықталған, > 1 балсыз) 8-ші аптада бағаланды. UC-II зерттеуінде 248 пациент 0-ші аптада 160 мг Адалимумаб, 2-ші аптада 80 мг, содан кейін екі аптада 40 мг, ал 246 пациент плацебо қабылдады. Клиникалық нәтижелер 8-ші аптада ремиссия индукциясына, сондай-ақ 52-ші аптада ремиссияны сақтауға қатысты бағаланды. 160/80 мг Адалимумаб қабылдаған пациенттер 8-ші аптадағы плацебомен салыстырғанда клиникалық ремиссияға UC-I зерттеуінде статистикалық тұрғыдан айтарлықтай жоғары пайызбен (тиісінше 9%-бен салыстырғанда 18%, p = 0,031), сондай-ақ UC-II зерттеуінде (тиісінше 9%-бен салыстырғанда 17%) қол жеткізді, р = 0,019). UC-II зерттеуінде Адалимумаб қабылдаған және 8-ші аптада ремиссия сатысында болғандар арасында 21/41 (51%) 52-ші аптада ремиссия сатысында болды. UC-II зерттеуінің жалпы популяциясының нәтижелері 23-кестеде көрсетілген. 23-кесте. UC-II зерттеуіндегі Жауап, Ремиссия және Шырышты қабықтың жазылуы (Пациенттер пайызы) Пациент — Адалимумаб 40 мг екі аптада бір рет 52-ші апта — N=246 — N=248 Клиникалық жауап — 18% — 30%* Клиникалық ремиссия — 9% — 17%* Шырышты қабықтардың жазылуы — 15% — 25%* ≥ 90 күн ішіндегі стероидсыз ремиссия а — 6% (N=140) — 13% * (N=150) 8-ші және 52-ші апта Тұрақты жауап — 12% — 24%** Тұрақты ремиссия — 4% — 8%* Шырышты қабықтың тұрақты жазылуы — 11% — 19%* Клиникалық ремиссия – > 1 балсыз Мейо шкаласының балы ≤ 2 ; Клиникалық жауап Мейо шкаласының бастапқы көрсеткішінен ≥ 3 балл және ≥ 30% төмендеуі және ректальді қан кету балының төмендеуімен [RBS] ≥ 1 немесе абсолютті RBS мәні 0 немесе 1; * р < 0.05 Адалимумаб пен плацебоны жұптық салыстыру үшін ** p < 0.001 Адалимумаб пен плацебоны жұптық салыстыру үшін а Кортикостероидтарды бастапқы деңгейде алатындардың ішінен 8-ші аптада жауапты реакция туындаған пациенттердің 47%-да жауапты реакция болды, 29%-ы ремиссия жағдайында болды, 41%-да шырышты қабықтың жазылуы орын алды және 20%-ы 52-ші аптада ≥ 90 күн бойы стероидсыз ремиссияда болды. UC-II зерттеуіндегі пациенттердің шамамен 40%-ы инфликсимабпен анти-ІНФ емдеуден өтпеген. Мұндай пациенттерде Адалимумабтың тиімділігі анти-ІНФ ем қабылдамаған пациенттермен салыстырғанда төмен болды. Алдыңғы анти-ІНФ емдеуден өтпеген пациенттер арасында 52-ші аптада плацебо қабылдаған кезде 3%-да және Адалимумаб қабылдаған кезде 10%-да ремиссияға қол жеткізілді. Uc-I және UC-II зерттеулеріне қатысқан пациенттер ашық, ұзақ мерзімді кеңейтілген зерттеуге (UC III) ауысу мүмкіндігіне ие болды. Адалимумабпен 3 жылдық терапиядан кейін 75% (301/402) Мейо ішінара шкаласы бойынша клиникалық ремиссияны жалғастырды. Ауруханаға жатқызу жиілігі UC-I және UC-II зерттеулерінің 52 аптасында плацебо қабылдаған топпен салыстырғанда Адалимумаб қабылдаған топ үшін барлық себептер бойынша және UC-мен байланысты ауруханаға жатқызу көрсеткіштері төмен болды. Адалимумабпен емдеу тобындағы барлық себептер бойынша ауруханаға жатқызу саны плацебо тобындағы 0.26 пациент-жаспен салыстырғанда 0.18 пациент-жасты құрады және UC-мен байланысты ауруханаға жатқызу бойынша тиісті көрсеткіштер 0.22 пациент-жаспен салыстырғанда 0.12 пациент-жасты құрады. Өмір сапасы UC-II зерттеуінде Адалимумабпен емдеу ВЗК бар Науқастарға арналған сауалнамада (IBDQ) балдың жақсаруына әкелді. Увеит Адалимумаб препаратын қабылдаудың қауіпсіздігі мен тиімділігі инфекциялық емес аралық, артқы увеит және панувеитпен ауыратын ересек пациенттерде, оқшауланған алдыңғы увеитпен ауыратын пациенттерді қоспағанда, плацебо бақылауы бар екі рандомизацияланған, салыстырмалы жасырын зерттеулерде (УВ I және II) бағаланды. Пациенттер плацебо немесе Адалимумаб препаратын 80 мг бастапқы дозада қабылдады, содан кейін доза бірінші дозаны енгізгеннен кейінгі келесі аптадан бастап екі аптада бір рет 40 мг-ға дейін төмендеді. Бір биологиялық емес иммуносупрессанттың ілеспе тұрақты дозаларына рұқсат етілді. УВ I зерттеуіне кортикостероидтармен емдеуге қарамастан белсенді увеитпен ауыратын 217 пациент қатысты (преднизон тәулігіне 10-нан 60 мг-ға дейінгі дозада ішке). Барлық пациенттер зерттеуге енгізілген кезде тәулігіне 60 мг преднизонның 2 апталық стандартталған дозасын алды, содан кейін 15-ші аптаға дейін кортикостероидтарды толығымен тоқтата отырып, міндетті түрде төмендетілді. UV II зерттеуі белсенді емес увеитпен ауыратын 226 пациентті бағалады, олар бастапқыда олардың ауруын бақылау үшін кортикостероидтармен (тәулігіне 10-нан 35 мг-ға дейінгі преднизон) ұзақ емдеуді қажет етті. Кейіннен пациенттер 19-шы аптаға дейін кортикостероидтарды толығымен тоқтата отырып, дозаны міндетті түрде төмендетуге ұшырады. Екі зерттеуде де тиімділіктің бастапқы соңғы нүктесі «емнің әсерінің жоқтығын анықтағанға дейінгі уақыт» болды. Терапия әсерінің болмауы тордың қабыну хориоретинальді және/немесе қабыну тамырларының зақымдануы, алдыңғы камера (АК) жасушаларының деңгейі, шыны тәрізді (ШД) бұлыңғырлық дәрежесі және ең жақсы түзетілген көру өткірлігі (ЕТКӨ) негізінде көп компонентті нәтижемен анықталды. ІВ және ІВ II зерттеулерін аяқтаған пациенттер бастапқыда жоспарланған ұзақтығы 78 апта бақыланбайтын ұзақ мерзімді қосымша зерттеуге қатысуға құқығы болды. Пациенттерге Адалимумаб препаратына қол жеткізгенге дейін 78-ші аптадан кейін зерттелетін препаратты қабылдауды жалғастыруға рұқсат етілді. Клиникалық жауап Екі зерттеудің нәтижелері плацебо қабылдаған пациенттермен салыстырғанда Адалимумаб препаратын қабылдаған пациенттерде емдеудің тиімсіздігі қаупінің статистикалық маңызды төмендеуін көрсетті (24-кестені қараңыз). Екі зерттеу де Адалимумаб препаратын қабылдаудың плацебомен салыстырғанда емдеу тиімсіздігінің жиілігіне ерте және тұрақты әсерін көрсетті (2-суретті қараңыз). 24-кесте. ІВ және ІВ II зерттеулерінде емдеудің тиімсіздігінің констатациясына дейінгі уақыт Талдау Емі — N — Тиімсіздігі N (%) — Тиімсіздік констатациясына дейінгі уақыт медианасы (айлар) — ҚҚa — ҚҚ үшін СА 95% a — pb мәні УВ I зерттеуінде 6-шы аптада немесе одан кейін емнің тиімсіздік констатациясына дейінгі уақыт Бастапқы талдау (ITT) Плацебо — 107 — 84 (78,5) — 3,0 — -- — -- — -- Адалимумаб — 110 — 60 (54,5) — 5,6 — 0,50 — 0,36, 0,70 — <0,001 УВ II зерттеуінде 2-ші аптада немесе одан кейін емнің тиімсіздік констатациясына дейінгі уақыт Бастапқы талдау (ITT) Плацебо — 111 — 61 (55,0) — 8,3 — -- — -- — -- Адалимумаб — 115 — 45 (39,1) — БКc — 0,57 — 0,39, 0,84 — 0,004 Ескерту: 6-шы аптада немесе одан кейін (УВ I зерттеуі) немесе 2-ші аптада немесе одан кейін (УВ II зерттеуі) емдеудің тиімсіздігі оқиға ретінде есептелді. Емдеуге байланысты емес себептер бойынша зерттеуге қатысуды тоқтату зерттеуден шығарылған кезде цензураға ұшырады. a Адалимумаб ҚҚ, фактор ретінде емдеумен пропорционалды қауіптер регрессиясы бойынша плацебомен салыстырғанда b логрангілік критерийдің екі жақты P мәні с БК = бағалауға келмейді. Оқиға қауіп тобындағы субъектілердің жартысынан азында болды. 2-сурет: Каплан-Мейер қисықтары 6-шы аптада немесе одан кейін (УВ I зерттеу) немесе 2-ші аптада (УВ II зерттеу) емнің тиімсіздік констатациясына дейінгі уақытты қорытындылайды ЕМДЕУ ТИІМСІЗДІГІНІҢ ДЕҢГЕЙІ (%) УАҚЫТ (АЙЛАР) УВ I зерттеуі Емі ▬▬▬▬ Плацебо ▪▪▪▪▪▪▪ Адалимумаб ЕМДЕУ ТИІМСІЗДІГІНІҢ ДЕҢГЕЙІ (%) УАҚЫТ (АЙЛАР) УВ II зерттеуі Емі ▬▬▬▬ Плацебо ▪▪▪▪▪▪▪ Адалимумаб Ескерту: P # = плацебо (оқиғалар саны/оқиға қаупі бар мөлшер); A # = Адалимумаб (оқиғалар саны/оқиға қаупі бар мөлшер). УВ I зерттеуінде емдеу тиімсіздігінің әрбір компоненті үшін Адалимумаб пен плацебоның пайдасына статистикалық маңызды айырмашылықтар байқалды. УВ II зерттеуінде статистикалық маңызды айырмашылықтар тек көру өткірлігіне қатысты байқалды, бірақ басқа компоненттер сандық түрде адалимумабтың пайдасына болды. УВ I және УВ II зерттеулерінің бақыланбайтын ұзақ мерзімді ұзартылуына енгізілген 424 пациенттің 60-ның деректері жарамсыз болды (мысалы, ауытқуларға байланысты немесе диабеттік ретинопатияның қайталама асқынуларына байланысты, катаракта немесе витрэктомия операциясына байланысты) және бастапқы тиімділік талдауынан алынып тасталды. Бағалануы тиіс қалған 364 пациенттің 269-ы (74%) адалимумабпен ашық емдеудің 78 аптасына жетті. Бақылау деректерінің тәсіліне сүйене отырып, 216 (80,3%) тыныштық күйінде болды (белсенді қабыну зақымдануларының болмауы, алдыңғы камера (АК) жасушаларының деңгейі ≤0,5+, шыны тәрізді дененің (ШД) бұлыңғырлану дәрежесі ≤0,5+), стероидтардың ілеспе дозасы ≤7,5 мг тәулігіне және 178 (66,2%) стероидтарды қолданбай тыныштық күйінде болды. КЖКЖ 88,6%/78-ші аптада көз жақсарды немесе сақталды (әріптің <5 нашарлауы). 78-ші аптадан кейінгі деректер жалпы осы нәтижелерге сәйкес келді, бірақ осы уақыттан кейін қатысқан пациенттердің саны азайды. Жалпы, зерттеуді тоқтатқан пациенттер арасында жағымсыз құбылыстарға байланысты 18% және адалимумабпен емдеуге жауаптың жеткіліксіз болуына байланысты 8% тоқтатылды. Өмір сапасы Екі клиникалық зерттеуде де NEI VFQ-25 сауалнамасын қолдана отырып, көруге байланысты пациенттердің нәтижелері өлшенді. Адалимумаб препараты УВ I зерттеуіндегі жалпы көру, көз ауруы, жақыннан көру, ментальді денсаулық және жалпы бағалау, сондай-ақ УВ II зерттеуіндегі жалпы көру және ментальді денсаулық үшін статистикалық маңызды орташа айырмашылықтары бар көптеген көрсеткіштер бойынша сандық артықшылыққа ие болды. Көрумен байланысты әсерлер сан жағынан УВ I зерттеуінде түсті көру үшін және УВ II зерттеуінде түсті көру, шеткері көру және жақыннан көру үшін Адалимумаб препаратының пайдасына емес. Иммуногенділік Адалимумабқа антиденелердің түзілу клиренсінің артуымен және Адалимумаб тиімділігінің төмендеуімен байланысты. Адалимумабқа антиденелердің болуы мен жанама әсерлердің пайда болуы арасында айқын өзара байланыс жоқ. Ревматоидты артритті I, II және III зерттеулеріндегі пациенттер 6 айдан 12 айға дейінгі аралықта Адалимумабқа антиденелер үшін әртүрлі уақыт нүктелерінде сыналды. Негізгі зерттеулерде адалимумабқа антиденелер плацебо қабылдаған пациенттердің 0.5%-да (2/370) салыстырғанда Адалимумаб қабылдаған пациенттердің 5.5%-да (58/1053) анықталды. Қатарлас Метотрексатты қабылдамаған пациенттерде Метотрексатқа қосымша ретінде Адалимумабты қабылдағанда 0.6%-бен салыстырғанда аурушаңдық 12.4%-да құрады. 4 пен 17 жас аралығындағы полиартикулярлы ювенильді идиопатиялық артритпен ауыратын пациенттерде Адалимумаб алған пациенттердің 15.8%-да (27/171) Адалимумабқа антиденелер анықталды. Қатарлас Метотрексатты қабылдамаған пациенттерде Адалимумаб Метотрексатқа қосымша ретінде пайдаланылған пациенттердің 5.9%-мен (5/85) салыстырғанда аурушаңдық 25.6% (22/86) құрады. 2 жастан <4 жасқа дейінгі немесе салмағы <15 кг-нан жоғары полиартикулярлы ювенильді идиопатиялық артритпен ауыратын пациенттерде Адалимумабқа антиденелер пациенттердің 7%-да (1/15) анықталды, бір пациент қатар Метотрексат қабылдады. Энтезит-астасқан артриті бар пациенттерде Адалимумаб қабылдаған пациенттердің 10.9%-да (5/46) Адалимумабқа антиденелер анықталды. Қатарлас Метотрексатты қабылдамаған пациенттерде Адалимумаб Метотрексатқа қосымша ретінде қолданылған кезде аурушаңдық коэффициенті 8.3%-бен (2/24) салыстырғанда 13.6% (3/22) құрады. Псориаздық артритпен ауыратын пациенттерде Адалимумаб алған 38/376 субъектіде (10%) Адалимумабқа антиденелер анықталды. Қатасрлас Метотрексатты қабылдамаған пациенттерде Адалимумаб Метотрексатқа қосымша ретінде қолданылған кездегі 7%-бен (198 субъектінің 14-і) салыстырғанда аурушаңдық коэффициенті 13.5% (24/178 субъект) құрады. Шорбуынданатын спондилитпен ауыратын пациенттерде Адалимумабқа антиденелер Адалимумаб алған 17/204 субъектіде (8.3%) анықталды. Қатарлас Метотрексатты қабылдамаған пациенттерде Адалимумаб Метотрексатқа қосымша ретінде қолданылған кезде аурушаңдық коэффициенті 1/19-бен (5.3%) салыстырғанда 16/185 (8.6%) құрады. Рентгенограммамен расталмаған аксиальді спондилоартритпен ауыратын пациенттерде Адалимумабқа қарсы антиденелер Адалимумабты үздіксіз қабылдаған 8/152 субъектіде (5.3%) анықталды. Крон ауруы бар пациенттерде 7/269 субъектіде (2.6%) және ойық жаралы колитпен ауыратын 19/487 субъектіде (3.9%) Адалимумабқа антиденелер анықталды. Псориазбен ауыратын ересек пациенттерде адалимумабқа антиденелер Адалимумаб монотерапиясын алған 77/920 субъектіде (8.4%) анықталды. Ұзақ мерзімді Адалимумаб монотерапиясын алған, тоқтату және қайта емдеу зерттеуіне қатысқан ересек дақты псориазбен ауыратын науқастарда қайта емдеуден кейін Адалимумаб антиденелерінің деңгейі (482 субъектінің 11-і, 2.3%) жойылғанға дейін байқалған деңгейге ұқсас болды (590 субъектінің 11-і, 1.9%). Псориазбен ауыратын бала пациенттерде Адалимумабқа антиденелер 0,8 мг/кг Адалимумаб монотерапиясын алған 5/38 субъектіде (13%) анықталды. Іріңді гидрадениттің орташа және ауыр түрімен ауыратын пациенттерде Адалимумабпен емделген 10/99 субъектіде (10.1%) Адалимумабқа антиденелер анықталды. Орташа және ауыр дәрежедегі белсенді формалы Крон ауруы бар бала пациенттерде Адалимумаб алған пациенттерде Адалимумабқа антиденелер түзу деңгейі 3.3% құрады. Инфекциялық емес увеитпен ауыратын ересек пациенттерде Адалимумабқа антиденелер Адалимумаб алған пациенттердің 4.8%-да (12/249) анықталды. Белсенділік дәрежесі орташа және жоғары Крон ауруы бар балалар арасында адалимумаб алған пациенттерде адалимумабқа антиденелер түзу деңгейі 3% құрады. Иммуногенділік талдаулары препаратқа тән болғандықтан, антиденелердің деңгейін басқа препараттармен салыстыру орынды емес. 5.1.4. Балалар Ювенильді идиопатиялық артрит (JIA) Полиартикулярлы ювенильді идиопатиялық артрит (pJIA) JIA басталуының алуан түрлері болған ювенильді идиопатиялық артриттің белсенді полиартикулярлы немесе полиартикулярлы ағымы бар балаларда (көбінесе ревматоидты фактор теріс немесе оң полиартрит және жалпы олигоартрит) Адалимумабтың қауіпсіздігі мен тиімділігі екі зерттеуде (pJIA I және II) бағаланды. pJIA I Адалимумабтың қауіпсіздігі мен тиімділігі полиартикулярлы ЮИА бар 171 балада (4-17 жас) параллель топтарда көп орталықты рандомизацияланған салыстырмалы жасырын зерттеуде бағаланды. Зерттеудің ашық фазасында (OLLI) пациенттер MTX (Метотрексат) қабылдаған немесе MTX қабылдамаған екі топқа бөлінді. MTX қабылдамаған пациенттер не препараттың әсеріне ұшырамаған, не зерттелетін препарат енгізілгенге дейін кемінде екі апта бұрын MTX тобынан шығарылған. Пациенттер ҚҚСП және/немесе преднизонның тұрақты дозаларын қабылдады (≤ 0,2 мг/кг/тәулігіне немесе максимум 10 мг/тәулігіне). OL LI фазасында барлық пациенттер 16 апта ішінде екі аптада бір рет 24 мг/м2 максимум 40 мг Адалимумаб алды. Пациенттердің жасына және OLLI фазасы кезінде алынған минималды, орташа және максималды дозаға таралуы 25-кестеде келтірілген. 25-кесте. OLLI фазасы кезінде пациенттерді Адалимумабтың жасына және дозасына қарай бөлу Жас тобы — Бастапқы деңгейдегі пациенттер саны n (%) — Ең төменгі, орташа және ең жоғары доза 4 жастан 7 жасқа дейін — 31 (18.1) — 10, 20 және 25 мг 8 жастан 12 жасқа дейін — 71 (41.5) — 20, 25 және 40 мг 13 жастан 17 жасқа дейін — 69 (40.4) — 25, 40 және 40 мг 16 аптада педиатрияда 30 ACR жауабын көрсететін пациенттер салыстырмалы жасырын фазаға (СЖ) рандомизацияланған қатысуға және 24 мг/м2 Адалимумабты ең көбі 40 мг-ға дейін немесе қосымша 32 апта ішінде немесе аурудың кенеттен өршуіне дейін екі аптада бір рет плацебо алуға құқылы болды. Аурудың кенеттен өршу критерийлері балалардағы ACR негізгі критерийлерінің 6-дан ≥ 3-де бастапқы деңгейдің ≥ 30% нашарлауы, ≥ 2 белсенді бірлестік және 6 критерийдің 1-нен аспайтын > 30% жақсаруы ретінде анықталды. 32 аптадан кейін немесе аурудың кенеттен өршуі кезінде пациенттер ашық кеңейтілген кезеңге қатысуға құқылы болды. 26-кесте. Ped ACR 30 JIA зерттеуіндегі жауаптар Типі — MTX — MTX-сыз Фаза OL-LI 16 апта Ped ACR 30 жауап (n/N) — 94.1% (80/85) — 74.4% (64/86) Тиімділік нәтижелері Салыстырмалы жасырын 32 апта — Адалимумаб/MTX (N = 38) — Плацебо/MTX (N = 37) — Адалимумаб (N = 30) — Плацебо (N = 28) 32 аптаның соңында аурудың кенеттен өршуі (n/N) — 36.8% (14/38) — 64.9% (24/37)b — 43.3% (13/30) — 71.4% (20/28)c Аурудың кенеттен өршуіне дейінгі орташа уақыт — >32 апта — 20 апта — >32 апта — 14 апта а Ped ACR 30/50/70 жауаптар 48-апта плацебо қабылдаған пациенттерге қарағанда айтарлықтай жоғары b р = 0.015 с р = 0.031 16 аптада жауап бергендердің арасында (n = 144), педиатриядағы ACR 30/50/70/90 жауаптар зерттеу барысында Адалимумаб қабылдаған пациенттерде OLE фазасында алты жылға дейін сақталды. Барлық 19 субъект бойынша, олардың 11-і бастапқы жас тобынан 4-тен 12-ге дейін және 8-і бастапқы жас тобынан 13-тен 17 жасқа дейін 6 жыл немесе одан да көп ем алды. Жалпы алғанда, жауаптар жақсырақ болды және бір Адалимумабпен салыстырғанда Адалимумаб пен Метотрексат біріктірілімімен емдеуде пациенттердің азында антиденелер түзілді. Осы нәтижелерді ескере отырып, Адалимумабты MTX-пен бірге қолдану және MTX қолдануға келмейтін пациенттерде монотерапия үшін қолдану ұсынылады (4.2 бөл. қараңыз). pJIA II Адалимумабтың қауіпсіздігі мен тиімділігі орташадан ауыр дәрежеге дейін белсенді көп буынды ЮИА бар 32 балада (2 жастан 4 жасқа дейін немесе дене салмағы 15 кг-нан аз 4 жастан асқан) ашық көп орталықты зерттеуде бағаланды. Пациенттер Адалимумабты 24 мг/м2 дене беткейінің ауданы (BSA) кем дегенде 24 апта бойы SC инъекциясы арқылы екі аптада бір рет 20 мг-ға дейін қабылдады. Зерттеу барысында субъектілердің көпшілігі кортикостероидтарды немесе ҚҚСП қолдану туралы есептері азырақ қатар MTX қабылдады. 12-ші аптада және 24-ші аптада PedACR30 бақыланатын деректер тәсілін қолдана отырып, жауап тиісінше 93,5% және 90,0% құрады. 12-ші аптада және 24-ші аптада PedACR 50 70/90 субъектілерінің бөліктері тиісінше 90,3%/61,3%/38,7% және 83,3%/73,3%/36,7% құрады. 24-ші аптада (n = 30 пациенттің 27-і) жауап бергендердің арасында (ACR 30 балалар реакциясы) осы уақыт аралығында Адалимумаб қабылдаған пациенттерде ACR 30 балалар реакциясы OLE фазасында 60 аптаға дейін сақталды. Жалпы, 20 пациент 60 апта бойы немесе одан да ұзақ уақыт бойы емделді. Энтезит-астасқан артрит Адалимумабтың қауіпсіздігі мен тиімділігі орташа энтезит-астасқан артриті бар 46 балада (6 жастан 17 жасқа дейін) көп орталықты рандомизацияланған салыстырмалы жасырын зерттеуде бағаланды. Пациенттер рандомизацияланған түрде Адалимумабты 24 мг/м2 дене беткейінің ауданы (БСA), ең көбі 40 мг-ға дейін немесе 12 апта ішінде екі аптада бір рет плацебо қабылдады. Салыстырмалы жасырын кезең плацебо бақылаусыз кезеңмен (OL) жалғасты, оның барысында пациенттер қосымша 192 апта ішінде екі аптада бір рет 40 мг максималды дозаға дейін 24 мг/м2 БСA Адалимумабты тері астына алды. Бастапқы күтілетін нәтиже артритпен белсенді буындар санының бастапқы деңгейден 12-ші аптаға дейінгі пайыздық өзгерісі болды (ісіну деформациядан немесе қозғалыс жоғалуы бар буындардан және ауырсынудан және/немесе ауырсынудан туындамады), бұл Адалимумаб қабылдайтын топтағы пациенттерде орташа пайыздық төмендеумен - 62,6 % (пайыздық өзгерістің орташа мәні -88,9%) плацебо қабылдайтын топтағы пациенттерде - 11,6% (пайыздық өзгерістің орташа мәні - 50,0%) салыстырғанда қол жеткізілді. Артрит кезінде белсенді буындардың жақсаруы зерттеуге қатысуды жалғастырған Адалимумаб тобындағы 31 пациенттің 26-да (84%) OL кезеңінде 156-шы аптаға дейін сақталды. Олар статистикалық тұрғыдан маңызды болмаса да, пациенттердің көпшілігі энтезит учаскелерінің саны, сезімтал буындардың саны (TJC), ісінген буындардың саны (SJC), педиатриядағы ACR 50 жауап және педиатриядағы ACR 70 жауап сияқты қайталама күтілетін нәтижелерде клиникалық жақсарғанын көрсетті. Бала пациенттердегі дақты псориаз Адалимумабтың тиімділігі ауыр созылмалы псориазбен ауыратын 4 жастан асқан 114 пациентте рандомизацияланған салыстырмалы жасырын бақыланатын зерттеуде бағаланды (PGA ≥ 4 немесе > 20% BSA зақымдануы немесе > 10% жеткілікті толық зақымдануы бар BSA зақымдануы немесе клиникалық маңызды бет, гениталий немесе қолұшы/табан зақымдануы бар PASI ≥ 20 немесе ≥ 10 анықтамасына сәйкес), олар жергілікті терапия, гелиотерапия немесе фототерапия арқылы жеткілікті бақыланбаған. Пациенттер Адалимумабты екі аптада бір рет 0,8 мг/кг (40 мг-ға дейін), екі аптада бір рет 0,4 мг/кг (20 мг-ға дейін) немесе метотрексатты аптасына бір рет 0,1-0,4 мг/кг (25 мг-ға дейін) қабылдады. 16 аптада Адалимумабты 0.8 мг/кг рандомизациялаған пациенттердің саны екі аптада бір рет 0.4 мг/кг немесе MTX рандомизацияланғандарға қарағанда оң тиімділік жауаптарына ие болды (мысалы, PASI 75). 27-кесте. 16 аптада балалардағы псориазды емдеудің тиімділігін бағалау нәтижелері MTXa N=37 — Адалимумаб 0.8 мг/кг екі аптада бір рет N=38 PASI 75b — 12 (32.4%) — 22 (57.9%) PGA: нақты/минималдыc — 15 (40.5%) — 23 (60.5%) MTX = метотрексат b P = 0.027, Адалимумаб 0.8 мг/кг MTX салыстырғанда с P=0.083, Адалимумаб 0.8 мг/кг MTX салыстырғанда PASI 75 және PGA-ға жеткен пациенттерде айқын немесе минималды көрсеткіштер, 36 аптаға дейін емдеу тоқтатылды, сонымен қатар ауруды бақылаудың жоғалуына қатысты тексерілді (яғни PGA кем дегенде 2 дәрежеге нашарлауы). Содан кейін пациенттер қосымша 16 апта ішінде екі аптада бір рет 0.8 мг/кг Адалимумабпен емделді және қайта емдеу кезінде байқалған жауап көрсеткіштері алдыңғы салыстырмалы жасырын кезеңге ұқсас болды: PASI 75 реакциясы 78.9% (19 субъектінің 15-і) және PGA анық немесе минималды 52.6% (19 субъектінің 10-ы). PASI 75 және PGA ашық зерттеу кезеңінде нақты немесе минималды жауаптар қауіпсіздікке қатысты жаңа деректерсіз қосымша 52 апта бойы сақталды. Жасөспірім пациенттердегі іріңді гидраденит ІГ бар жасөспірімдерде Адалимумабпен клиникалық зерттеулер жоқ. ІГ бар жасөспірім пациенттерді емдеудегі Адалимумабтың тиімділігі ІГ бар ересек пациенттердегі әсер етудің көрсетілген тиімділігі мен арақатынасы және аурудың ағымы, патофизиологиясы және препараттың әсері бірдей әсер ету деңгейіндегі ересек пациенттерге ұқсас болу ықтималдығы негізінде болжанады. ІГ бар жасөспірімдердегі Адалимумабтың ұсынылған дозасының қауіпсіздігі ересектерде де, балаларда да ұқсас немесе жиірек дозаларда Адалимумабтың қауіпсіздіктің айқаспалы көрсеткішіне негізделген (5.2 бөл. қараңыз). Балалардағы Крон ауруы Адалимумаб Крон ауруының (КА) орташа және ауыр дәрежесі бар 6 және 17 (қоса) жастағы 192 балада дене салмағына байланысты дозалармен (<40 кг немесе ≥ 40 кг) индукциялық және демеуші емдеудің тиімділігі мен қауіпсіздігін бағалауға арналған көп орталықты рандомизацияланған салыстырмалы жасырын клиникалық зерттеуде бағаланды, балалардағы Крон ауруы белсенділігінің индексі (PCDAI) > 30 ретінде анықталады. Пациенттер КА емдеу үшін дәстүрлі терапиядан (кортикостероидтарды және/немесе иммуномодуляторларды қоса) өтпеуі керек еді. Пациенттер бұған дейін жауабын жоғалтқан немесе Инфликсимаб жақпаған болуы мүмкін. Барлық пациенттер бастапқы дене салмағына негізделген дозада ашық индукциялық ем алды: 0-ші аптада 160 мг және 2-ші аптада 80 мг, ≥ 40 кг және 80 мг және 40 мг пациенттер үшін тиісінше <40 кг. 4-ші аптада пациенттер 28-кестеде көрсетілгендей төмен дозаны немесе стандартты дозаны сақтау режимінде дене салмағына байланысты 1:1 қатынасында кездейсоқ таңдалды. 28-кесте. Демеуші емдеу режимі Пациенттің салмағы — Төмен доза — Стандартты доза < 40 кг — 10 мг екі аптада бір рет — 20 мг екі аптада бір рет ≥ 40 кг — 20 мг екі аптада бір рет — 40 мг екі аптада бір рет Тиімділік нәтижелері Зерттеудің бастапқы күтілетін нәтижесі PCDAI ≤ 10 балы ретінде анықталған 26-шы аптадағы клиникалық ремиссия болды. Клиникалық ремиссия және клиникалық жауап көрсеткіштері (бастапқы деңгеймен салыстырғанда PCDAI көрсеткішінің кем дегенде 15 баллға төмендеуі ретінде анықталады) 29-кестеде келтірілген. Кортикостероидтарды немесе иммуномодуляторларды қабылдауды тоқтату жиілігі 30-кестеде келтірілген. 29-кесте. Балалардағы КА зерттеу PCDAI Клиникалық ремиссия және жауап Стандартты доза Екі аптада бір рет 40/20 мг N = 93 — Төмен доза Екі аптада бір рет 20/10 мг N = 95 — р-мәні* 26-ші апта Клиникалық ремиссия — 38.7% — 28.4% — 0.075 Клиникалық жауап — 59.1% — 48.4% — 0.073 52-ші апта Клиникалық ремиссия — 33.3% — 23.2% — 0.100 Клиникалық жауап — 41.9% — 28.4% — 0.038 * стандартты доза мен төмен дозаны салыстыру үшін р-мәні. 30-кесте. Балалардағы КА зерттеуі. Кортикостероидтарды немесе иммуномодуляторларды тоқтату және жыланкөз ремиссиясы Стандартты доза Екі аптада бір рет 40/20 мг — Төмен доза Екі аптада бір рет 20/10 мг — р-мәні1 Кортикостероидтар қабылдауды тоқтату — N = 33 — N = 38 26-ші апта — 84.8% — 65.8% — 0.066 52-ші апта — 69.7% — 60.5% — 0.420 Иммуномодуляторлар қабылдауды тоқтату2 — N=60 — N=57 52-ші апта — 30.0% — 29.8% — 0.983 Жыланкөз ремиссиясы 3 — N=15 — N=21 26-ші апта — 46.7% — 38.1% — 0.608 52-ші апта — 40.0% — 23.8% — 0.303 1 стандартты доза мен төмен дозаны салыстыру үшін р-мәні. 2 Иммунодепрессантпен емдеуді зерттеушінің қалауы бойынша 26-шы аптада немесе одан кейін ғана тоқтатуға болады, егер субъект клиникалық жауап критерийіне сәйкес келсе. 3 Бастапқы деңгейден кейін кем дегенде қатарынан 2 рет бару кезінде бастапқы деңгейде дренаждалған барлық жыланкөздердің жабылуы ретінде анықталады Емдеудің екі тобында да бастапқы деңгейден дене салмағының индексі мен өсу қарқынының 26 және 52-ші апталарына дейін статистикалық маңызды ұлғаю (жақсару) байқалды. Бастапқы көрсеткіштермен салыстырғанда статистикалық және клиникалық маңызды жақсару өмір сапасының параметрлері бойынша емдеудің екі тобында да байқалды (оған қоса IMPACT III зерттеу). КА педиатриялық зерттеуіне қатысатын жүз пациент (n = 100) ашық кеңейтілген зерттеуге қатысуды жалғастырды. Адалимумабпен 5 жылдық емнен кейін зерттеуде қалған 50 пациенттің 74.0% (37/50) клиникалық ремиссия сақталды, ал пациенттердің 92.0% (46/50) PCDAI-ге клиникалық реакция сақталды. Балалардағы ойық жаралы колит Адалимумаб препаратының қауіпсіздігі мен тиімділігі орташа және ауыр ойық жаралы колиті бар 5 пен 17 жас аралығындағы 93 баланың қатысуымен көп орталықты рандомизацияланған, салыстырмалы жасырын зерттеуде бағаланды (эндоскопияның 2-ден 3-ке дейінгі баллдық ұпайы бар 6-дан 12-ге дейінгі Мейо балы орталықтан оқылатын эндоскопиямен расталды, оларда терапия тиімділігінің болмауы байқалды немесе дәстүрлі терапияны көтере алмау). Зерттеуге қатысқан пациенттердің шамамен 16%-ы анти-ІНФ алдыңғы емінен өтпеген. Зерттеуге енгізілген кезде кортикостероидтар алған пациенттерге 4-ші аптадан кейін кортикостероидты терапия курсын төмендетуге рұқсат етілді. Индукциялық зерттеу кезеңінде 77 пациент 0-ші аптада және 1-ші аптада 2,4 мг/кг (максимум 160 мг) индукциялық дозада Адалимумаб препаратын қолдану арқылы салыстырмалы жасырын ем алу үшін 3:2 қатынасында кездейсоқ тағайындалды және 2-ші аптада 1,2 мг/кг (максимум 80 мг) немесе 0-ші аптада 2,4 мг/кг (максимум 160 мг) индукциялық дозада, 1-ші аптада плацебо және 2-ші аптада 1,2 мг/кг (максимум 80 мг). Екі топ 4-ші және 6-шы аптада 0,6 мг/кг (ең көбі 40 мг) алды. Зерттеу жоспарына түзетулер енгізілгеннен кейін индукциялық кезеңге енгізілген қалған 16 пациент 0-ші аптада және 1-ші аптада 2,4 мг/кг (ең көбі 160 мг) индукциялық дозада Адалимумаб препаратын, сондай-ақ 2-ші аптада 1,2 мг/кг (ең көбі 80 мг) ашық ем алды. 8-ші аптада жартылай Мейо шкаласы бойынша клиникалық реакцияны көрсеткен 62 пациент (ІМШ; ІМШ ≥2 баллға азаюы және бастапқы деңгейден ≥30%-ға төмендеуі ретінде анықталады) 0,6 мг/кг дозада Адалимумаб препаратымен салыстырмалы жасырын демеуші ем алу үшін кездейсоқ тең дәрежеде бөлінді (апта сайын максимум 40 мг) немесе екі аптада бір рет 0,6 мг/кг (максимум 40 мг) демеуші доза. Зерттеу жобасына түзетулер енгізілгенге дейін ІМШ клиникалық реакциясын көрсеткен 12 қосымша пациент плацебо алу үшін кездейсоқ тағайындалды, бірақ тиімділікті растайтын талдауға енгізілмеді. Аурудың өршуі ІМШ кемінде 3 баллға (8-ші аптада ІМШ бар пациенттер үшін 0-ден 2-ге дейін), кемінде 2 баллға (8-ші аптада ІМШ бар пациенттер үшін 3-тен 4-ке дейін) немесе кем дегенде 1 баллға (ІМШ бар пациенттер үшін) ұлғайту ретінде анықталды. 8-ші аптада 5-тен 6-ға дейін). Аурудың өршу критерийлеріне 12 аптада немесе одан кейін сәйкес келетін пациенттер 2,4 мг/кг (максимум 160 мг) немесе 0,6 мг/кг (максимум 40 мг) қайталанатын индукциялық дозаны алу үшін кездейсоқ тағайындалды және кейіннен тиісті дозаны сақтау режимін сақтауды жалғастырды. Тиімділік нәтижелері Зерттеудің екінші бастапқы соңғы нүктелері 8-ші аптада ІМШ клиникалық ремиссиясы (ІМШ ≤2 және жеке ішкі шкалалардың болмауы >1) және ТМШ клиникалық ремиссиясы (толық Mейо шкаласы) болды (Mейо ≤2 шкаласы және ұпайлардың болмауы ретінде анықталады) жеке ішкі шкала >1) 52-ші аптасында 8-ші аптада ІМШ клиникалық жауапқа қол жеткізген пациенттер. Адалимумаб препаратын қолдану арқылы салыстырмалы жасырын индукция топтарының әрқайсысында пациенттер үшін 8-ші аптадағы ІМШ бойынша клиникалық ремиссия жиілігі 31-кестеде көрсетілген. 31-кесте. 8 аптадағы ІМШ бойынша клиникалық ремиссия Адалимумабa 0-ші аптада Максимум 160 мг/1-ші аптада плацебо N=30 — Адалимумаб b, c 0-ші аптада және 1-ші аптада максимум 160 мг N=47 Клиникалық ремиссия — 13/30 (43,3%) — 28/47 (59,6%) A Адалимумаб препараты 0-ші аптада 2,4 мг/кг (максимум 160 мг), 1-ші аптада плацебо және 2-ші аптада 1,2 мг/кг (максимум 80 мг) b Адалимумаб препараты 0-ші аптада және 1-ші аптада 2,4 мг/кг (максимум 160 мг) және 2-ші аптада 1,2 мг/кг (максимум 80 мг) сАдалимумаб препаратының ашық индукциялық дозасын қоспағанда, 0-ші аптада және 1-ші аптада 2,4 мг/кг (максимум 160 мг) және 2-ші аптада 1,2 мг/кг (максимум 80 мг) 1-ескерту: Екі топ та 4-ші және 6-шы аптада 0,6 мг/кг (максимум 40 мг) алды. 2-ескерту: 8-ші аптада мәні жоқ пациенттер соңғы нүктеге жетпеген болып саналды 52-ші аптада 8-ші аптада емге жауап берген пациенттерде ТМШ бойынша клиникалық ремиссия, 8-ші аптада емге жауап берген пациенттерде пшм бойынша клиникалық жауап (Мейо балының ≥3 баллға және бастапқы деңгейден ≥30% төмендеуі ретінде айқындалады), шырышты қабықтың жазылуы (анықталады Мейо эндоскопиясының балы ретінде ≤8-ші аптада емдеуге жауап берген 1 пациент, 8-ші аптада ТМШ клиникалық ремиссиясы және 8-ші аптада ТМШ кортикостероидтарын қолданбай ремиссиясы бар субъектілердің үлесі) екі аптада бір рет 40 мг салыстырмалы жасырын максимумда Адалимумаб препаратын қабылдаған пациенттерде бағаланды (0,6 мг/кг) және аптасына 40 мг максималды демеуші дозалар (0,6 мг/кг) (32-кесте). 32-кесте. 52 аптадан кейінгі тиімділік нәтижелері Адалимумаб а екі аптада бір рет максимум 40 мг N=31 — Адалимумаб b екі аптада бір рет максимум 40 мг N=31 ІМШ бойынша 8-ші аптада емге жауап берген пациенттердегі клиникалық ремиссия — 9/31 (29,0%) — 14/31 (45,2%) ІМШ бойынша 8-ші аптада емге жауап берген пациенттердегі клиникалық жауап — 19/31 (61,3%) — 21/31 (67,7%) ІМШ бойынша 8-ші аптада емге жауап берген пациенттердегі шарышты қабықтың жазылуы — 12/31 (38,7%) — 16/31 (51,6%) ІМШ бойынша 8 аптаға дейін ремиссиясы бар пациенттердегі клиникалық ремиссия — 9/21 (42,9%) — 10/22 (45,5%) ІМШ бойынша 8-ші аптада емге жауап берген пациенттерде кортикостероидтарды қабылдаусыз ремиссияс — 4/13 (30,8%) — 5/16 (31,3%) а Адалимумаб препараты 0,6 мг/кг (максимум 40 мг) екі аптада бір рет b Адалимумаб препараты 0,6 мг/кг (максимум 40 мг) екі аптада бір рет c бір мезгілде кортикостероидтарды бастапқы деңгейде қабылдаған пациенттерде Ескерту: 52-ші аптада мәндері жоқ немесе реиндукциялық немесе демеуші ем алу үшін кездейсоқ бөлінген пациенттер 52-ші аптада емделуге жауапсыз болып саналды Тиімділіктің қосымша зерттеу нүктелеріне балалар ойық жаралы колит белсенділігінің индексіне (PUCAI) клиникалық жауап (бастапқы деңгейден PUCAI ≥20 пунктінің төмендеуі ретінде анықталған) және 8-ші және 52-ші апталарда PUCAI (PUCAI <10 ретінде анықталған) клиникалық ремиссиясы кірді (33-кесте). 33-кесте. PUCAI бойынша соңғы нүктелерді зерттеу нәтижелері 8-ші апта Адалимумаба 0-ші аптада максимум 160 мг/1-ші аптада плацебо N=30 — Адалимумабb,с 0-ші аптада және 1-ші аптада максимум 160 мг N=47 PUCAI бойынша клиникалық ремиссия — 10/30 (33,3%) — 22/47 (46,8%) PUCAI бойынша клиникалық жауап — 15/30 (50,0%) — 32/47 (68,1%) 52-ші апта Адалимумабd екі аптада бір рет максимум 40 мг N=31 — Адалимумаб е екі аптада бір рет максимум 40 мг N=31 ІМШ бойынша 8-ші аптада емге жауап берген пациенттердегі PUCAI бойынша клиникалық ремиссия — 14/31 (45,2%) — 18/31 (58,1%) ІМШ бойынша 8-ші аптада емге жауап берген пациенттердегі PUCAI бойынша клиникалық жауап — 18/31 (58,1%) — 16/31 (51,6%) A Адалимумаб препараты 0-ші аптада 2,4 мг/кг (максимум 160 мг), 1-ші аптада плацебо және 2-ші аптада 1,2 мг/кг (максимум 80 мг) b Адалимумаб препараты 0-ші аптада және 1-ші аптада 2,4 мг/кг (максимум 160 мг) және 2-ші аптада 1,2 мг/кг (максимум 80 мг) сАдалимумаб препаратының ашық индукциялық дозасын қоспағанда, 0-ші аптада және 1-ші аптада 2,4 мг/кг (максимум 160 мг) және 2-ші аптада 1,2 мг/кг (максимум 80 мг) d Адалимумаб препараты 0,6 мг/кг (максимум 40 мг) екі аптада бір рет е Адалимумаб препараты 0,6 мг/кг (максимум 40 мг) екі аптада бір рет 1-ескерту: Екі топ та 4-ші және 6-шы аптада 0,6 мг/кг (максимум 40 мг) алды. 2-ескерту: 8-ші аптада мәні жоқ пациенттер соңғы нүктеге жетпеген болып саналды. 3-ескерту: 52-ші аптада мәндері жоқ немесе қайта индукциялық немесе демеуші ем алу үшін кездейсоқ бөлінген пациенттер 52-ші аптада емделуге жауапсыз болып саналды Қолдау кезеңінде қайталама индукциялық терапия алған Адалимумаб препаратын алған пациенттердің 6-дан 2-і (33%) 52-ші аптада ТМШ бойынша клиникалық жауапқа қол жеткізді. Өмір сапасы Бастапқы деңгеймен салыстырғанда клиникалық маңызды жақсартулар III әсер ету балдарында және Адалимумаб препаратын алған топтар үшін күтушілердің өнімділігі мен күнделікті әрекеттеріне (WPAI) әсер ету көрсеткіштерінде байқалды. Бастапқы деңгеймен салыстырғанда өсу қарқынының клиникалық маңызды өсуі (жақсаруы) адалимумаб алған топтарда байқалды, ал дене салмағының индексінің бастапқы деңгейімен салыстырғанда клиникалық маңызды жоғарылауы (жақсаруы) апта сайын максимум 40 мг (0,6 мг/кг) жоғары қолдау дозасын қабылдаған субъектілерде байқалды. Педиатриялық увеит Адалимумабтың қауіпсіздігі мен тиімділігі салыстырмалы жасырын, рандомизацияланған, бақыланатын зерттеуде бағаланды, оған кемінде 12 апта бойы метотрексатқа резистентті ЮИА-мен астасқан белсенді инфекциялық емес алдыңғы увеитпен ауыратын 2 жастан <18 жасқа дейінгі 90 педиатриялық пациент қатысты. Пациенттер плацебо немесе адалимумабты 20 мг дозада (егер <30 кг) немесе адалимумабты екі апта сайын метотрексаттың бастапқы дозасымен бірге 40 мг дозада (егер ≥30 кг болса) қабылдады. Бастапқы соңғы нүкте «емдеуден бас тартуға дейінгі уақыт» болды. Көз қабынудың нашарлауы немесе тұрақты жақсаруы, тұрақты қатар жүретін көз ауруларының дамуымен ішінара жақсару немесе қатар жүретін көз ауруларының нашарлауы, қатар жүретін дәрілерді жол берілмейтін пайдалану және емдеуді ұзақ уақытқа тоқтата тұру емдеу тиімсіздігін анықтайтын критерийлер болды. Клиникалық жауап Адалимумаб плацебомен салыстырғанда ем әсерінің жоқтығын анықтауға дейінгі уақытты едәуір ұзартты (3-суретті қараңыз, логрангілік критерийден p <0,0001). Ем әсерінің жоқтығы туралы мәлімдемеге дейінгі орташа уақыт плацебо қабылдаған субъектілер үшін 24,1 апта болды, ал ем әсерінің жоқтығы туралы мәлімдемеге дейінгі орташа уақыт адалимумаб қабылдаған субъектілер үшін бағаланбайды, өйткені олардың жартысынан азы емдеудің тиімсіздігін көрсетті. Адалимумаб плацебоға қарағанда емдеудің тиімсіз болу қаупін 75%-ға едәуір төмендетті, бұл қауіптің қатынасынан көрінеді (ҚҚ = 0,25 [95% СА: 0,12, 0,49]). 3-сурет: Каплан-Мейер қисықтары балалардағы увеитті зерттеуде ем әсерінің жоқтығын анықтауға дейінгі уақытты қорытындылайды ЕМДЕУ ТИІМСІЗДІГІНІҢ ЫҚТИМАЛДЫҒЫ УАҚЫТ (АПТАЛАР) Емі ▬▬▬▬ Плацебо ▪▪▪▪▪▪▪ Адалимумаб Ескерту: P = плацебо (оқиға қаупі бар пациенттердің саны); H = Хефия (оқиға қаупі бар пациенттердің саны) Балалар Еуропадағы дәрілік заттар жөніндегі агенттік ойық жаралы колиті бар балалық шақтағы пациенттердің бір немесе бірнеше қосалқы топтарында Адалимумаб зерттеулерінің нәтижелерін ұсыну міндеттемесін орындауды кейінге қалдырды, препаратты педиатрияда қолдану туралы ақпарат алу үшін 4.2 бөл. қараңыз.

Хефия™ препаратымен емдеуді Хефия™ препараты көрсетілген жағдайларды диагностикалау және емдеу тәжірибесі бар маман дәрігерлер бастауы және бақылауы тиіс. Офтальмологтарға Хефия™ препаратымен емдеуді бастамас бұрын тиісті маманмен кеңесу ұсынылады. Хефия™ препаратымен емделіп жатқан пациенттерге пациентке Жадынама беру керек. Инъекция техникасы бойынша тиісті дайындықтан кейін пациенттер Хефия™ препаратын, егер олардың дәрігері оның орынды екенін анықтаса және қажет жағдайда медициналық бақылау жүргізумен, өз бетінше енгізе алады. Хефия™ препаратымен емдеу кезінде басқа қатарлас терапияларды (мысалы, кортикостероидтар және/немесе иммуномодуляторлар) оңтайландыру қажет. Дозалау режимі Ревматоидты артрит Ревматоидты артритке шалдыққан ересек пациенттер үшін Хефия™ ұсынылатын дозасы 40 мг адалимумабты құрайды, оны екі апта сайын тері астына инъекция арқылы бір реттік дозада енгізеді. Хефия™ препаратымен терапия кезінде метотрексатпен емдеуді жалғастыру керек. Глюкокортикоидтар, салицилаттар, қабынуға қарсы стероидты емес препараттар (ҚҚСП), анальгетиктерді Хефия™ препаратымен емдеу кезінде қабылдауға болады. Ауру модификациялаушы басқа ревматизмге қарсы препараттармен біріктіруге қатысты. Монотерапия кезінде екі апта сайын 40 мг Хефия™ препаратына жауабы төмендеген кейбір пациенттер дозаны апта сайын 40 мг адалимумабқа дейін немесе екі апта сайын 80 мг-ға дейін арттырудың пайдасын көруі мүмкін. Қолда бар деректер клиникалық жауапқа әдетте 12 апта емдеу кезінде қол жеткізілетіндігін көрсетеді. Емдеуді жалғастыруды осы уақыт аралығында жауап бермеген пациентте қайта қарау керек. Дозаны үзу Препаратты, мысалы, операция алдында немесе күрделі инфекция жағдайында қолдануды тоқтату қажеттілігі туындауы мүмкін. Қолда бар деректер 70 күн немесе одан да көп уақыт бойы тоқтатылғаннан кейін адалимумабты қайта енгізу дозаны тоқтатқанға дейінгі бірдей клиникалық жауап мәніне және ұқсас қауіпсіздік бейініне әкелетінін көрсетеді. АС және псориазды артриттің рентгенологиялық белгілерінсіз шорбуынданатын спондилит, аксиальді спондилоартрит АС және псориазды артриттің рентгенологиялық белгілерінсіз шорбуынданатын спондилит, аксиальді спондилоартрит және псориазды артритке шалдыққан пациенттер үшін ұсынылатын Хефия™ дозасы екі аптада бір рет тері астына бір рет инъекция түрінде берілетін 40 мг адалимумабты құрайды. Қолда бар деректер клиникалық жауапқа әдетте 12 апта емдеу кезінде қол жеткізілетіндігін болжайды. Егер пациент осы уақыт аралығында жауап бермесе, терапияны жалғастыру туралы мәселені қайта қарау керек. Псориаз Хефия™ препаратының ересектерге ұсынылған бастапқы доза 80 мг құрайды, бір апта өткенде тері астына 40 мг қолданады. Демемуші ем - 40 мг екі аптада бір рет, тері астына. Егер емнің 16 аптасынан кейін пациентте емге барабар жауап байқалмаса, онда препаратты қолдану жиілігі (аптасына бір рет 40 мг немесе екі аптада бір рет 80 мг) артуы мүмкін. Бұл кезең ішінде қолданудың пайдасын және жағымсыз құбылыстар қаупіне бағалау жүргізу керек. Егер препаратты аптасына бір рет 40 мг немесе екі аптада бір рет 80 мг қолдану жиілігінде талапқа сай жауапқа қол жеткізілсе, онда әдеттегі демеуші дозаға оралуға болады (екі аптада бір рет 40 мг). Іріңді гидраденит Іріңді гидраденит (ІГ) ересек пациенттер үшін ұсынылатын Хефия™ дозалау режимі бірінші күні 160 мг құрайды (бір күнде екі 80 мг инъекция немесе күніне 40 мг төрт инъекция немесе бір 80 мг инъекция немесе қатарынан екі күн бойы күніне екі 40 мг инъекция), содан кейін 2 аптадан кейін 80 мг, 15-ші күні (80 мг бір инъекция немесе күніне 40 мг екі инъекция). Екі аптадан кейін (29-күн) апта сайын 40 мг немесе екі апта сайын 80 мг дозаны қабылдауды жалғастыру керек (бір инъекция түрінде 80 мг немесе бір күнде екі 40 мг инъекция түрінде). Қажет болса, емдеу кезінде антибиотиктер қолдануды Хефия™ препаратымен емдеу кезінде жалғастыруға болады. Пациентке Хефия™ препаратымен емдеу кезінде күн сайын зақымданған HS аймақтарды шаю үшін жергілікті антисептикалық дәріні қолдану ұсынылады. Егер пациент терапияның 12 аптасында жақсармаса, 12 аптадан кейін терапияны жалғастыру туралы мұқият ойлану керек. Емдеуді уақытша тоқтатқан жағдайда, Хефия™ апта сайын 40 мг немесе екі апта сайын 80 мг қайта енгізуге болады. Ұзақ мерзімді емдеуді жалғастырудың пайдасы мен қаупін мезгіл-мезгіл бағалау керек. Крон ауруы Ремиссияны индукциялау үшін Крон ауруының орташа және ауыр түрімен ауыратын ересек пациенттер үшін Хефия™ препаратының ұсынылатын бастапқы дозасы 0-ші аптада 80 мг (1-ші күн) құрайды, содан кейін дозаны екі аптадан кейін (15-ші күн) 40 мг-ға дейін төмендетеді, тері астына. Егер тезірек клиникалық жауап алу қажет болса, бастапқыда 0-ші аптада 1-ші күні 160 мг қолданылады (бір күнде 80 мг екі инъекция немесе 40 мг төрт инъекция немесе екі күн қатарынан 80 мг бір инъекция немесе 40 мг екі инъекция ретінде енгізіледі), содан кейін екі аптадан кейін (15-ші күн) индукция кезінде жағымсыз әсерлердің пайда болу қаупі жоғары екенін ескере отырып, тері астына 80 мг доза қолданылады (бір күнде 80 мг бір инъекция немесе 40 мг екі инъекция түрінде). Екі апта өткенде (29 күні) екі аптада бір рет тері астына 40 мг дозада демеуші ем басталады. Балама ретінде, егер пациент Хефия™ препаратын қабылдауды тоқтатса және аурудың белгілері мен симптомдары қайта басталса, Хефия™ препаратын қайта енгізуге болады. Алдыңғы дозадан кейін 8 аптадан астам уақыт өткен соң препаратты қайта енгізу тәжірибесі аз. Демеуші ем кезінде кортикостероидтар дозасын клиникалық тәжірибеге сүйеніп азайтуға болады. Хефия™ препаратына клиникалық жауап азайған кезде, кейбір пациенттерге препаратты енгізу жиілігін аптасына бір рет 40 мг-ға дейін немесе екі апта сайын, тері астына 80 мг-ға дейін арттыру қажет болуы мүмкін. Емдеудің 4-ші аптасында клиникалық жауапқа жетпеген кейбір пациенттерге демеуші емді 12 аптаға дейін жалғастырған жөн. Осы мерзім аралығында клиникалық жауабы байқалмайтын пациенттерде емді жалғастыру қажеттілігін мұқият қайта қарау керек. Ойық жаралы колит Белсенділігі орташа және ауыр дәрежедегі ойық жаралы колиті бар ересек пациенттер үшін ұсынылатын бастапқы доза 0-аптада 160 мг (доза бір күнде 80 мг 2 инъекция немесе 40 мг-нан 4 инъекция түрінде немесе қатарынан екі күн бойы күніне 80 мг-нан 1 инъекция немесе 40 мг-нан 2 инъекция түрінде енгізілуі мүмкін) және екі аптадан соң (2-апта) 80 мг (бір күнде 80 мг-нан бір инъекция немесе 40 мг-нан екі инъекция түрінде) құрайды. Бастапқы емнен кейін ұсынылған доза екі аптада бір рет тері асты инъекция түрінде 40 мг құрайды. Демеуші ем кезінде кортикостероидтар дозасын клиникалық тәжірибеге сүйеніп азайтуға болады. Хефия™ препаратына клиникалық жауап азайған кезде, кейбір пациенттерге препаратты енгізу жиілігін аптасына бір рет 40 мг-ға дейін немесе екі апта сайын, 80 мг-ға дейін арттыру қажет болуы мүмкін. Клиникалық жауапқа 2-8 апта емделу кезінде жетуге болады. Хефия™ препаратымен емді емдеудің алғашқы 8 аптасында клиникалық жауапқа жеткен пациенттерде ғана жалғастыруға болады. Увеит Уветитке шалдыққан ересек пациенттерде ұсынылатын Хефия™ дозасы бастапқы дозадан кейін бір аптадан кейін 80 мг, содан кейін 40 мг құрайды. Бір адалимумабпен емдеуді бастау тәжірибесі шектеулі. Хефия™ препаратымен емдеу кортикостероидтармен және/немесе басқа биологиялық емес иммуномодуляторлармен бірге басталуы мүмкін. Қатарлас кортикостероидтар қабылдауды клиникалық тәжірибеге сәйкес, Хефия™ препаратымен емдеу басталғаннан кейін екі аптадан бастап азайтуға болады. Ұзақ мерзімді емдеуді жалғастырудың пайдасы мен қаупін жыл сайын бағалау ұсынылады. Пациенттердің ерекше топтары Егде жастағы пациенттер Дозаны түзету қажет емес. Бүйрек және/немесе бауыр жеткіліксіздігі бар пациенттер Пациенттердің осы топтарында Хефия™ препаратын қолдану зерттелмеген, сондықтан дозаны өзгертуге қатысты ұсыныстар жоқ. Балалар Ювенильді идиопатиялық артрит 2 жастан асқан пациенттерде полиартикулярлы ювенильді идиопатиялық артрит Полиартикулярлы ювенильді идиопатиялық артриті (ЮИА) бар 2 және одан жоғары жастағы балаларға арналған Хефия™ препаратының ұсынылатын дозасы пациенттің дене салмағына қарай анықталады (1-кесте). Хефия™ бір аптадан кейін тері астына инъекция арқылы енгізіледі. 1-кесте. Полиартикулярлы ювенильді идиопатиялық артриті бар пациенттерге арналған Хефия™ препаратының дозасын анықтау Пациенттің дене салмағы — Емдеу схемасы 10-нан < 30 кг-ға дейін — Екі аптада бір рет 20 мг ≥ 30 кг — 40 мг екі аптада бір рет Қолда бар деректер клиникалық жауап әдетте емдеудің 12 аптасында қол жеткізілетінін көрсетеді, егер көрсетілген кезеңде терапиялық әсер байқалмаса, терапияны жалғастыру мәселесін мұқият қайта қарау керек. Адалимумабты 2 жасқа дейінгі балаларда қолдану осы көрсетілім бойынша зерттелмеген. Энтезит-астасқан артрит 6 жастан бастап энтезитпен астасқан артритпен ауыратын пациенттерге ұсынылатын Хефия™ дозасы дене салмағына негізделген (2-кесте). Хефия™ бір аптадан кейін тері астына инъекция арқылы енгізіледі. 2-кесте. Энтезит-астасқан артриті бар пациенттерге арналған Хефия™ препаратының дозасын анықтау Пациенттің дене салмағы — Емдеу схемасы 15-тен < 30 кг-ға дейін — Екі аптада бір рет 20 мг ≥ 30 кг — 40 мг екі аптада бір рет Адалимумабты энтезит-астасқан артриті бар 6 жасқа дейінгі балаларда қолдану зерттелген жоқ. Псориаздық артрит және аксиальді спондилоартрит, оған қоса шорбуынданатын спондилит Шорбуынданатын спондилит және псориазды артрит көрсетілімдері бойынша балаларда Хефия™ препаратын қолданудың тиісті тәжірибесі сипатталмаған. Балалардағы түйіндақты псориаз 4 жастан 17 жасқа дейінгі түйіндақты псориазы бар балалар мен жасөспірімдерге арналған Хефия™ препаратының ұсынылатын дозасы пациенттің дене салмағына қарай анықталады (3-кесте). Препарат тері астына енгізіледі. 3-кесте. Түйіндақты псориазы бар балалар жасындағы пациенттер үшін Хефия™ препаратының дозасын анықтау Пациенттің дене салмағы — Емдеу схемасы 15-тен < 30 кг-ға дейін — Бастапқы доза 20 мг, сосын бастапқы дозадан кейін бір аптадан соң екі аптада бір рет 20 мг ≥ 30 кг — Бастапқы доза 40 мг, сосын бастапқы дозадан кейін бір аптадан соң екі аптада бір рет 40 мг Егер 16 апта ішінде емдік әсері байқалмаса, емді тоқтату туралы шешім қабылдануы мүмкін. Егер пациентке адалимумабпен қайта емдеу тағайындалса, дозаны таңдау және емдеу ұзақтығы бойынша жоғарыда келтірілген нұсқауларды сақтау қажет. Түйіндақ псориазы бар балалардағы адалимумабтың қауіпсіздігі орта есеппен 13 ай ішінде бағаланды. Адалимумабты 4 жасқа дейінгі балаларда қолдану осы көрсетілім бойынша зерттелмеген. Жасөспірім кездегі іріңді гидраденит (12 жастан бастап, дене салмағы кемінде 30 кг) Іріңді гидрадениті (ГГ) бар жасөспірім пациенттерде адалимумабқа клиникалық зерттеулер жүргізілген жоқ. Бұл пациенттердегі адалимумабтың дозасы фармакокинетикалық модельдеу негізінде анықталды. Хефия™ ұсынылатын дозасы нөлдік аптада 80 мг, содан кейін тері астына инъекция арқылы бірінші аптадан бастап екі апта сайын 40 мг құрайды. Терапиялық әсері талапқа сай емес жасөспірім пациенттерде Хефия™ екі апта сайын 40 мг, дозаны апта сайын 40 мг-ға дейін немесе екі апта сайын 80 мг-ға дейін арттыру қарастырылуы мүмкін. Қажет болса, Хефия™ препаратымен емдеу кезінде антибиотиктер қабылдауды жалғастыруға болады. Хефия™ препаратымен емдеу кезінде пациентке іріңді гидраденит ошақтарын шаю үшін күнделікті жергілікті антисептиктерді қолдану ұсынылады. Егер пациентте 12 апта ішінде жақсару болмаса, онда терапияны жалғастыру туралы мұқият ойлану керек. Хефия™ препаратымен емдеуді үзген жағдайда емдеуді қажет болғанда қайта бастауға болады. Ұзақ мерзімді емдеу қажет болғанда мезгіл-мезгіл қауіп-пайда арақатынасын бағалау керек. Осы көрсетілім бойынша Адалимумаб 12 жасқа дейінгі балаларға тағайындалмайды. Балалардағы Крон ауруы Крон ауруы бар 6 жастан 17 жасқа дейінгі пациенттер үшін Хефия™ препаратының ұсынылатын дозасы пациенттің дене салмағына қарай айқындалады (4-кесте). Хефия™ препаратын тері астына енгізеді. Хефия™ препараты басқа дозаларда және (немесе) шығару түрлерінде қолжетімді болуы мүмкін. 4-кесте. Крон ауруы бар бала пациенттер үшін Хефия™ препаратының дозасын анықтау Пациенттің дене салмағы — Бастапқы доза — 4 аптадан бастап демеуші доза < 40 кг — 0 аптада 40 мг және 2 аптада 20 мг Егер жоғары индукциялық дозаны қолданған кезде жағымсыз әсерлердің пайда болу қаупі жоғары болуы мүмкін екенін түсініп, емге тезірек жауап беру қажет болса, келесі дозаны қолдануға болады: 0 аптада 80 мг және 2 аптада 40 мг — Екі аптада бір рет 20 мг ≥ 40 кг — 0 аптада 80 мг және 2 аптада 40 мг Егер жоғары индукциялық дозаны қолданған кезде жағымсыз әсерлердің пайда болу қаупі жоғары болуы мүмкін екенін түсініп, емге тезірек жауап беру қажет болса, келесі дозаны қолдануға болады: 0 аптада 160 мг және 2 аптада 80 мг — 40 мг екі аптада бір рет Клиникалық жауап азайған кезде кейбір пациенттер препаратты енгізу жиілігін арттыруды қажет етуі мүмкін: • <40 кг: аптасына бір рет 20 мг • ≥ 40 кг: аптасына бір рет 40 мг немесе екі аптада бір рет 80 мг. 12 апта ішінде клиникалық жауап байқалмайтын пациенттерде емді жалғастыру қажеттілігін қайта қарау керек. Хефия™ препаратын 6 жасқа дейінгі Крон ауруы бар балаларда қолдану зерттелмеген. Балалардағы ойық жаралы колит 6 жастан 17 жасқа дейінгі ойық жаралы колитпен ауыратын пациенттер үшін Хефия™ препаратының ұсынылатын дозасы дене салмағына байланысты (5-кесте). Хефия™ препараты тері астына енгізіледі. 5-кесте. Ойықжаралы колиті бар балалар жасындағы пациенттер үшін Хефия™ препаратының дозасын анықтау Пациенттің дене салмағы — Бастапқы доза — 4 аптадан бастап демеуші доза < 40 кг — 0-ші аптада 80 мг (бір күнде 80 мг бір инъекция немесе 40 мг екі инъекция түрінде енгізіледі) және 2-ші аптада 40 мг (40 мг бір инъекция түрінде енгізіледі) — 40 мг екі аптада бір рет ≥ 40 кг — 0-ші аптада 160 мг (бір күнде 80 мг екі инъекция немесе 40 мг төрт инъекция немесе қатарынан екі күн ішінде күніне 80 мг бір инъекция немесе 40 мг екі инъекция түрінде енгізіледі) және 2-ші аптада 80 мг (бір күнде 80 мг бір инъекция немесе 40 мг екі инъекция түрінде енгізіледі) — Екі аптада бір рет 80 мг (бір күнде 80 мг бір инъекция немесе 40 мг екі инъекция түрінде енгізіледі) * Хефия™ препаратын қабылдау кезеңінде 18 жасқа толған балалар тағайындалған демеуші дозаны қабылдауды жалғастыруы тиіс. Осы мерзім аралығында клиникалық жауабы байқалмайтын пациенттерде емді 8 апта бойы жалғастыру қажеттілігін мұқият қайта қарау керек. Хефия™ препаратын 6 жасқа дейінгі ойықжаралы колиті бар балаларда қолдану зерттелмеген. Хефия™ препараты емдеудің жеке қажеттіліктеріне байланысты әртүрлі дозаларда және (немесе) шығарылу түрлерінде қолжетімді болуы мүмкін. Балалардағы увеит 2 жастан асқан увеитке шалдыққан пациенттерге ұсынылатын Хефия™ дозасы дене салмағына негізделген (6-кесте). Хефия™ тері астына енгізіледі. Метотрексатпен қатар емдеусіз балаларда увеит кезінде Хефия™ препаратын қолдану тәжірибесі жоқ. 6-кесте. Увеиті бар балалар жасындағы пациенттер үшін Хефия™ препаратының дозасын анықтау Пациенттің дене салмағы — Емдеу схемасы < 30 кг — Метотрексатпен біріктіріп екі аптада бір рет 20 мг ≥ 30 кг — Метотрексатпен біріктіріп екі аптада бір рет 40 мг Хефия™ препаратымен емдеуді бастаған кезде демеуші ем басталардан бір апта бұрын дене салмағы 30 кг-нан аз пациенттер үшін 40 мг дозаны немесе дене салмағы ≥ 30 кг пациенттер үшін 80 мг дозаны енгізуге болады. 6 жасқа дейінгі балаларда адалимумабтың жүктеме дозасын қолдану туралы клиникалық деректер жоқ. Осы көрсеткіш бойынша 2 жасқа дейінгі балаларда Хефия™ препаратын тиісті қолдану жоқ. Ұзақ мерзімді емдеуді жалғастырудың пайдасы мен қаупін жыл сайын бағалау ұсынылады. Қолдану тәсілі Хефия™ дәрігердің бақылауымен тері астына енгізіледі немесе дәрігердің ұсынысы бойынша тері астына енгізу техникасын үйренгеннен кейін өздігінен енгізіледі. Хефия™ препараты жамбас немесе іш аймағына т/а енгізіледі. Хефия™ алатын пациенттерге пациентке арналған ескерту картасы ұсынылуы тиіс. Пациенттер немесе олардың ата-аналары дәрілік препаратты медициналық қолдану жөніндегі нұсқаулықпен (Қосымша парақ) танысуға тиіс. Хефия™ препаратымен емдеу кезінде басқа қатарлас терапияларды (мысалы, кортикостероидтармен және/немесе иммуномодуляциялайтын дәрілермен) оңтайландыру қажет. Хефия™ препараты басқа дозаларда және (немесе) шығару түрлерінде қолжетімді болуы мүмкін. Препаратты өз бетінше қолдану жөніндегі нұсқаулық Ықтимал инфекциялардың алдын алу және дәрінің дұрыс қолданылуын қамтамасыз ету үшін мұнда берілген нұсқауларды орындау маңызды. Осы нұсқауларды мұқият оқып шығыңыз және Хефия™ препаратын инъекциялау кезінде оларды орындаңыз. Алғашқы қолданар алдында дәрігер Сізге препараттың бір дозасы бар алдын ала толтырылған шприцпен Хефия™ препаратын қалай дұрыс дайындау және енгізу керектігін көрсетуі керек. Қандай да бір сұрақтар туындаған жағдайда өз дәрігеріңізге хабарласыңыз. Хефия™ препаратымен алдын ала толтырылған инені қорғайтын және саусақ тірегі бар бір реттік шприц • Ине қорғағышы • Саусақ тірегі • Поршень • Ине қалпақшасы • Тексеру терезесі • Заттаңба және жарамдылық мерзімі • Иненің қорғаныс қанатшасы • Поршень бастиегі А сурет. Хефия™ препаратымен алдын ала толтырылған инені қорғайтын және қосымша саусақ тірегі бар шприц Келесі ережелерді сақтау маңызды: Блистердің қорғаныс қабаты зақымдалған жағдайда алдын ала толтырылған шприцті пайдаланбаңыз, себебі бұл қауіпсіз болмауы мүмкін. Алдын ала толтырылған шприцті пайдалануға дайын болғанша сыртқы қаптаманы ашпаңыз. Алдын ала толтырылған шприцті басқа адамдар қол жеткізе алатын жерлерде қараусыз қалдырмаңыз. Егер сіз шприцті құлатып алсаңыз, оны көрінетін зақым болған кезде немесе құлау кезінде ине қалпақшасы болмаған жағдайда қолданбаңыз. Инъекцияны жасауға кіріспегенше иненің қалпақшасын шешпеңіз. Шприцті қолдануға дейін инені қорғау қанаттарына тигізбеуге тырысыңыз. Әйтпесе, инені қорғау тым ерте іске қосылуы мүмкін. Инъекция жасағанға дейін саусақты тіреуден алып тастамаңыз. Инъекция кезінде жайсыздықты азайту үшін тоңазытқыштан шығарғаннан кейін 15-30 минуттан соң Хефия™ препаратын енгізіңіз. Пайдаланылған шприцті қолданғаннан кейін бірден тастаңыз. Алдын ала толтырылған шприцті қайта пайдаланбаңыз. Құрамында бір дозасы бар Хефия™ препаратымен алдын ала толтырылған шприцті сақтау ережесі Сыртқы картон қаптаманы алдын ала толтырылған шприцтермен тоңазытқышта 2–8 °C температурада сақтаңыз. Қажет болса (мысалы, ұзақ сапарлар кезінде) Хефия™ препаратын бөлме температурасында (25 °C дейін) 42 күннен аспайтын жарықтан қорғалған жерде сақтауға болады. Бөлме температурасында сақтау үшін тоңазытқыштан шығарылғаннан кейін, алдын ала толтырылған шприцті 21 күн ішінде пайдалану керек немесе қайтадан тоңазытқышқа қойылғанына қарамастан утилизациялануы тиіс. Тоңазытқыштан алдын-ала толтырылған шприцтің алғашқы шығарылған күнін және шприцтің утилизациялануы керек датаны жазу керек. Жарықтан қорғау үшін алдын ала толтырылған шприцтерді тура пайдалану алдына дейін түпнұсқалық картон қаптамада сақтаңыз. Алдын ала толтырылған шприцтерді тым жоғары немесе төмен температурада сақтамаңыз. Алдын ала толтырылған шприцтерді мұздатып қатыруға болмайды. Хефия™ препаратын және барлық дәрілерді балалардың қолы жетпейтін жерде сақтаңыз. Инъекцияны орындау үшін қажетті компоненттер Келесі компоненттерді таза, тегіс жерге қойыңыз. Алдын ала толтырылған шприцтің картон қаптамасының ішіндегісі: Хефия™ препаратымен алдын ала толтырылған шприц(тер) (А суретті қараңыз). Алдын ала толтырылған әрбір шприцте 40 мг/0.8 мл немесе 20 мг/0.4 мл адалимумаб бар. Алдын ала толтырылған Хефия™ шприцінің картон қаптамасында жоқ компоненттер (Б суретті қараңыз): спиртті сүрткі; мақта тампон немесе дәке; өткір заттарды утилизациялауға арналған контейнер; жабысқақ бұласыр. Б сурет. Картон қаптамада жоқ компоненттер Б сурет. Картон қаптамада жоқ компоненттер Инъекция алдында В сурет Инені қорғау іске қосылмаған — алдын ала толтырылған шприц қолдануға дайын Осы конфигурацияда инені қорғау ІСКЕ ҚОСЫЛМАҒАН. Шприц қолдануға дайын (В суретті қараңыз). — Г сурет Инені қорғау іске қосылды — мұндай шприцті қолданбаңыз Осы конфигурацияда алдын ала толтырылған шприцтің инені қорғау ІСКЕ ҚОСЫЛҒАН. Мұндай шприцті ПАЙДАЛАНБАҢЫЗ (Г суретті қараңыз). Шприцті дайындау: Инъекция кезінде жайсыздықты азайту үшін тоңазытқыштан алдын ала толтырылған шприці бар картон қаптаманы шығарып алып, шприц бөлме температурасына жетуі үшін жұмыс істейтін беткейде ашпастан 15-30 минутқа қалдырыңыз. Алдын ала толтырылған шприцті блистерден алыңыз. Тексеру терезесіне қараңыз. Ерітінді түссіз немесе сәл сарғыш, сондай-ақ мөлдір немесе сәл бұлыңғыр болуы тиіс. Бөлшектер анықталған және (немесе) түсі өзгерген жағдайда препаратты қолданбаңыз. Егер ерітінді күдікті болып көрінсе, фармацевттен көмек сұраңыз. Егер шприц зақымдалған болса немесе инені қорғау іске қосылған болса, алдын ала толтырылған шприцті пайдаланбаңыз. Алдын ала толтырылған шприцте жарамдылық мерзімін (EXP) табыңыз. Жарамдылық мерзімі өткен жағдайда алдын ала толтырылған шприцті пайдаланбаңыз. Егер шприц жоғарыда аталған тексерулердің ешқайсысынан өтпесе, фармацевтке хабарласыңыз. 1.Инъекция орнын таңдау: Ұсынылатын инъекция орны — жамбастың алдыңғы беткейі. Іштің төменгі бөлігін де қолдануға болады, бірақ кіндіктен 5 см радиуста емес (Д суретті қараңыз). Әр уақытта инъекцияға арналған жаңа орынды таңдаңыз. Инъекцияны сезімтал, қызарған, қабыршақтанған немесе қатқылдаған терісі бар жерде, сондай-ақ гематома орнында жасамаңыз. Тыртықтары немесе созылуы бар жерден аулақ болыңыз. Егер сізде псориаз болса, препаратты псориазды түйіндақтары бар жерлерге енгізуге ТЫЙЫМ САЛЫНАДЫ. — Д сурет Инъекция орнын таңдаңыз 2.Инъекция орнын дезинфекциялау: Қолыңызды сабынды сумен мұқият жуыңыз. Айналмалы қозғалыстармен инъекция орнын спиртті сүрткімен тазалаңыз. Инъекция жасамас бұрын өңделген жердің кебуін күтіңіз (Е суретті қараңыз). Инъекцияға дейін өңделген аймақты ұстамаңыз. — Е сурет Инъекция орнын дезинфекциялау 3.Инъекция жасау: Алдын ала толтырылған шприцтен шығару үшін ине қалпақшасын ақырын тартыңыз (Ж суретті қараңыз). Ине қалпақшасын утилизациялаңыз. Иненің ұшында бір тамшы сұйықтық байқалуы мүмкін. Бұл қалыпты жағдай. — Ж сурет Ине қалпақшасын алу Инъекция орнындағы теріні ақырын қысыңыз (3 суретті қараңыз). Суретте көрсетілгендей инені теріге енгізіңіз. Препараттың толық қолданылуын қамтамасыз ету үшін инені толығымен енгізіңіз. Шприцті қалпақшаны шығарып алғаннан кейін 5 минут ішінде қолдану керек. — 3 сурет Инені енгізу Алдын ала толтырылған шприцті И суретте көрсетілгендей ұстаңыз. Поршеньді оның басы толықтай иненің қорғаныс қанаттарының арасына келгенше ақырын түбіне дейін басыңыз. Шприцті бір қалыпта 5 секунд ұстап тұрып, поршеньді толығымен қысып ұстаңыз. — И сурет Шприцті ұстау Инені инъекция орнынан теріден шыққанша ақырын тартып, поршеньді толығымен қысып ұстаңыз (К суретті қараңыз). — К сурет Инені шығарып алу Поршеньді баяу босатыңыз және ине қорғағышқа ашық инені автоматты түрде жабуға мүмкіндік беріңіз (Л суретті қараңыз). Инъекция орнында аз мөлшерде қан шығуы мүмкін. Сіз мақта тампонды немесе дәкені инъекция орнына басып, шамамен 10 секунд ұстай аласыз. Инъекция орнын сүртпеңіз. Қажет болса, инъекция орнына кішкене жабысқақ таңғышты қолдануға болады. — Л сурет Поршеньді баяу жіберу 4. Пайдаланылған шприцтерді утилизациялау: Пайдаланылған шприцтерді утилизациялау үшін өткір заттарға арналған контейнерлерді пайдалану керек (жабық, тесілуі қиын контейнерлер, М суретті қараңыз). Сіздің және басқа адамдардың қауіпсіздігін қамтамасыз ету үшін шприцтер мен инелерді қайта пайдалануға тыйым салынады. Ешқандай дәріні тұрмыстық қоқыспен тастамаңыз және оларды кәріз жүйесіне ағызбаңыз. Дәрігерден немесе фармацевттен сіз енді қолданбайтын дәрілерді қалай утилизациялау керектігін біліңіз. Бұл шаралар қоршаған ортаны қорғауға бағытталған. Барлық пайдаланылмаған өнімдер мен қалдықтар жергілікті нормативтік талаптарға сәйкес утилизациялануы тиіс. — Үшкір заттар М сурет Пайдаланылған шприцті утилизациялау Егер сізде сұрақтар туындаса, Хефия™ препаратымен таныс дәрігерге, фармацевтке немесе мейіргерге хабарласыңыз. Дәрілік препаратты қолдану тәсілін түсіндіру үшін медицина қызметкерінің кеңесіне жүгіну бойынша нұсқаулар Дәрілік препаратты қолдану тәсілінің түсіндірмесін алу үшін медициналық қызметкерге жүгіну ұсынылған.

- адалимумабқа немесе қосымша заттардың кез келгеніне аса жоғары сезімталдық; - белсенді туберкулез немесе сепсис және оппортунистік инфекциялар сияқты басқа да ауыр инфекциялар; - жүректің орташа-ауыр және ауыр жеткіліксіздігі (NYHA бойынша III/IV класы).

Қауіпсіздік бейінінің резюмесі Хефия™ препараты 60 айға дейін немесе одан да көп уақытқа созылатын негізгі бақыланатын және ашық зерттеулерде 9506 пациенттің қатысуымен зерттелді. Бұл зерттеулерге қысқа және ұзақ мерзімді ауруы бар ревматоидты артритке, ювенильді идиопатиялық артритке (полиартикулярлы ювенильді идиопатиялық артрит және энтезитпен байланысты артрит), сондай-ақ аксиальді спондилоартритке (шорбуынданатын спондилоартрит және АС рентгенографиялық белгілері жоқ аксиальді спондилоартрит), псориазды артритке, Крон ауруына, ойық жаралы колитке, псориазға, іріңді гидраденитке және увеитке шалдыққан пациенттер кірді. Негізгі бақыланатын зерттеулерге Хефия™ препаратын алған 6089 пациент және бақыланатын кезеңде плацебо немесе белсенді салыстыру препаратын алған 3801 пациент қатысты. Негізгі зерттеулердің салыстырмалы жасырын бақыланатын кезеңінде жағымсыз құбылыстардың пайда болуына байланысты емдеуді тоқтатқан пациенттер саны Хефия™ препаратын қабылдаған топта 5,9% және бақылау тобында 5,4% құрады. Ең кең таралған жағымсыз реакциялар инфекциялық процестер (мысалы, назофарингит, жоғарғы тыныс алу жолдарының инфекциясы және синусит), инъекция орнындағы реакциялар (эритема, қышыну, қанталау, ауырсыну немесе ісіну), бас ауыруы және сүйек пен бұлшықет ауруы. Хефия™ препаратын қабылдау кезінде күрделі жағымсыз реакциялар байқалды. Хефия™ препараты сияқты ІНФ антагонистері иммундық жүйеге әсер етеді, сондықтан оларды қолдану организмнің инфекцияға және қатерлі жаңа түзілімдерге қарсы тұру қабілетіне әсер етуі мүмкін. Хефия™ препаратын қабылдау кезінде өлімге әкелетін және өмірге қауіп төндіретін инфекциялар (оған қоса сепсис, оппортунистік инфекциялар және туберкулез), HBV реактивациясы және әртүрлі қатерлі процестер (соның ішінде лейкемия, лимфома және бауыр мен көкбауырдың Т-жасушалық лимфомасы) пайда болды. Күрделі гематологиялық, неврологиялық және аутоиммундық реакциялар да тіркелді. Оларға сирек кездесетін панцитопения, апластикалық анемия, орталық және шеткері демиелинизациялаушы бұзылыстар, сондай-ақ жегімен байланысты жалпы жегі және Стивенс-Джонсон синдромы жағдайлары кірді. Балалар Әдетте, балаларда туындаған жағымсыз реакциялар жиілігі мен сипаты жағынан ересек пациенттерде байқалған жағымсыз реакцияларға ұқсас болды. Жағымсыз реакциялар кестесі түріндегі резюме Жағымсыз реакциялардың келесі тізімі клиникалық зерттеу тәжірибесіне және тіркеуден кейінгі бақылау тәжірибесіне негізделген және жүйелік-ағзалық класс пен жиілік бойынша төмендегі 7-кестеде келтірілген: өте жиі (1/10); жиі (1/100 <1/10), жиі емес (≥1/1000 <1/100), сирек (1/10000 <1/1000), өте сирек (1/10000), белгісіз (қолда бар деректер негізінде анықталуы мүмкін емес). Әрбір жиілік тобында жағымсыз құбылыстар ауырлықтың кему тәртібімен ұсынылған. Сондай-ақ, тізімге әртүрлі көрсетілімдермен белгіленген ең жоғары жиілік кіреді. Қосымша ақпарат 4.3, 4.4 және 4.8 бөлімдерінде басқа жерде болса, ЖАК бағаны жұлдызшамен (*) белгіленеді. 7-кесте. Жағымсыз құбылыстар Жүйелік-ағзалық класс — Жиілік — Жағымсыз реакция Инфекциялық және паразиттік аурулар* — Өте жиі — Тыныс алу жолдарының инфекциялары (оған қоса төменгі және жоғарғы тыныс алу жолдарының инфекциялары, пневмония, синусит, фарингит, ринофарингит және герпесвирустық пневмония) Жиі — Жүйелі инфекциялар (сепсис, кандидоз және тұмауды қоса), ішек инфекциялары (вирустық гастроэнтеритті қоса), тері және жұмсақ тіндердің инфекциялары (паронихия, целлюлит, импетиго, некроздық фасциит және герпес зостерін қоса), құлақ инфекциялары, ауыз қуысының инфекциялық процестері (қарапайым герпес, ауыз қуысының герпесі және тіс инфекцияларын қоса), репродуктивті жолдың инфекциялары (вульвовагинальді зеңдік инфекцияны қоса), несеп шығару жолдарының инфекциясы (пиелонефритті қоса), зеңдік инфекция, буын инфекциясы Жиі емес — Неврологиялық инфекциялар (вирустық менингитті қоса), оппортунистік инфекциялар және туберкулез (кокцидиоидомикоз, гистоплазмоз және Mycobacterium avium кешенінің инфекциясын қоса), бактериялық инфекциялар, көз инфекциялары, дивертикулит1) Қатерсіз, қатерлі және анықталмаған жаңа түзілімдер (кисталар мен полиптерді қоса) * — Жиі — Меланомадан басқа тері обыры (базальді жасушалық және жайпақ жасушалы карциноманы қоса), қатерсіз жаңа түзілімдер Жиі емес — Лимфома**, паренхиматозды ағзалардың жаңа түзілімдері (сүт безі обырын, өкпе және қалқанша без жаңа түзілімдерін қоса), меланома** Сирек — Лейкемия1) Белгісіз — Бауыр мен көкбауырдың Т-жасушалы лимфомасы1) Меркель карциномасы (терінің нейроэндокриндік карциномасы) 1), Капоши саркомасы Қан айналымы жүйесі және лимфа жүйесі тарапынан бұзылулар* — Өте жиі — Лейкопения (нейтропения мен агранулоцитозды қоса), анемия Жиі — Лейкоцитоз, тромбоцитопения Жиі емес — Идиопатиялық тромбоцитопениялық пурпура Сирек — Панцитопения Иммундық жүйенің тарапынан бұзылулар* — Жиі — Аса жоғары сезімталдық, аллергия (маусымдық аллергияны қоса) Жиі емес — Саркоидоз1), васкулит Сирек — Анафилаксиялық шок1) Зат алмасу және тамақтану тарапынан бұзылулар — Өте жиі — Липидтер деңгейінің жоғарылауы Жиі — Гипокалиемия, несеп қышқылы деңгейінің жоғарылауы, қандағы натрий нормасынан ауытқу, гипокальцемия, гипергликемия, гипофосфатемия, сусыздану Психиканың бұзылуы — Жиі — Көңіл-күйдің өзгеруі (депрессияны қоса), мазасыздық, ұйқысыздық Жүйке жүйесі тарапынан бұзылулар* — Өте жиі — Бас ауыруы Жиі — Парестезия( гипестезияны қоса), бас сақинасы, жүйке түбіршектерінің қысылуы Жиі емес — Ми қан айналымының бұзылуы1), тремор, нейропатия Сирек — Жайылған склероз, демиелинизациялайтын бұзылыстар (мысалы, көру жүйкесінің невриті, Гийен-Барре синдромы)1) Көру мүшесі тарапынан бұзылулар — Жиі — Көрудің бұзылуы, конъюнктивит, блефарит, көздің ісінуі Жиі емес — Диплопия Есту ағзасы тарапынан бұзылулар және лабиринтті бұзылулар — Жиі — Бас айналуы Жиі емес — Кереңдік, құлақтың шыңылдауы Жүрек тарапынан бұзылулар* — Жиі — Тахикардия Жиі емес — Миокард инфарктісі1), аритмия, созылмалы жүрек жеткіліксіздігі Сирек — Жүректің тоқтап қалуы Қантамыр тарапынан бұзылулар — Жиі — Гипертензия, гиперемия, гематома Жиі емес — Аорта аневризмасы, артериялар окклюзиясы, тромбофлебит Тыныс алу жүйесі, кеуде ағзалары және көкірек ортасы тарапынан бұзылулар* — Жиі — Демікпе, диспноэ, жөтел Жиі емес — Өкпе эмболиясы1), өкпенің интерстициальді ауруы, өкпенің созылмалы обструктивті ауруы, пневмонит, плевралық жалқық1) Сирек — Өкпе фиброзы1) Асқазан-ішек жолы тарапынан бұзылулар — Өте жиі — Іштің ауыруы, жүрек айнуы және құсу Жиі — Асқазан-ішектен қан кету, диспепсия, гастроэзофагеальді рефлюкс ауруы, ауыздың құрғауы Жиі емес — Панкреатит, дисфагия, беттің ісінуі Сирек — Ішектің тесілуі1) Гепатобилиарлық жүйе тарапынан бұзылулар* — Өте жиі — Бауыр ферменттері деңгейінің жоғарылауы Жиі емес — Холецистит және холелитиаз, бауырдың май басуы, билирубин деңгейінің жоғарылауы Сирек — Гепатит, В1 гепатитінің реактивациясы), аутоиммунды гепатит1) Белгісіз — Бауыр жеткіліксіздігі1) Тері және теріасты шелмайы тарапынан бұзылулар — Өте жиі — Бөртпе (эксфолиативті дерматитті қоса) Жиі — Псориаздың нашарлауы немесе жаңаруы (алақан-табан пустулезді псориазды қоса)1), есекжем, көгеру (пурпураны қоса), дерматит (экземаны қоса), онихоклаз, гипергидроз, алопеция1), терінің қышуы Жиі емес — Түнде терлеу, тыртықтар Сирек — Мультиформалы эритема1), Стивенс-Джонсон синдромы1), ангионевроздық ісіну1), тері васкулиті1), терінің лихеноидты реакциясы1) Белгісіз — Дерматомиозит симптомдарының нашарлауы1) Қаңқа-бұлшықет және дәнекер тін тарапынан бұзылулар — Өте жиі — Сүйек-бұлшықет ауыруы Жиі — Бұлшықет түйілуі (қан креатинфосфокиназасының жоғарылауын қоса) Жиі емес — Рабдомиолиз, жүйелі қызыл жегі Сирек — Жегілік синдром1) Бүйрек және несеп шығару жолының тарапынан бұзылулар — Жиі — Бүйрек жеткіліксіздігі, гематурия Жиі емес — Никтурия Жыныс мүшелері мен сүт безі тарапынан бұзылулар — Жиі емес — Эректильді дисфункция Препаратты енгізу орнындағы жалпы бұзылыстар және жергілікті реакциялар* — Өте жиі — Инъекция орнындағы реакция (инъекция орнындағы қызаруды қоса) Жиі — Кеуде қуысының ауыруы, ісіну, гипертермия 1) Жиі емес — Қабыну Клиникалық және зертханалық зерттеулер кезінде анықталған бұзылулар* — Жиі — Коагуляция және қан ұюының бұзылуы (белсендірілген ішінара тромбопластин уақытының жоғарылауын қоса), аутоантиденелер тестінің оң нәтижесі (қос тізбекті ДНҚ антиденелерін қоса), қандағы лактатдегидрогеназа деңгейінің жоғарылауы Жиі емес — Салмақтың ұлғаюы 2) Манипуляциядан кейінгі жарақаттар, улану және асқынулар — Жиі — Сауығудың бұзылуы *қосымша ақпарат 4.3, 4.4 және 4.8 бөл. берілген **ашық қосымша зерттеулерді қоса • өздігінен түскен хабарлама деректерін қоса • адалимумабтың бастапқы деңгейімен салыстырғанда салмақтың орташа өзгеруі ересектерге арналған көрсетілімдер бойынша 0,3 кг-нан 1,0 кг-ға дейін, емдеу кезеңінің 4-6 айында плацебо үшін (минус) -0,4 кг-нан 0,4 кг-ға дейін болды. 5-6 кг салмақтың өсуі, әсіресе Крон ауруы мен ойық жаралы колиті бар пациенттерде ұзақ мерзімді кеңейтілген зерттеулерде де байқалды, орташа экспозициясы шамамен 1-2 жыл, бақылау тобынсыз. Бұл әсердің механизмі түсініксіз, бірақ адалимумабтың қабынуға қарсы әсерімен байланысты болуы мүмкін. Іріңді гидраденит Хефия™ препаратын апта сайын қабылдаған ІГ бар пациенттер үшін қауіпсіздік бейіні Хефия™ препаратының белгілі қауіпсіздік бейініне сәйкес келді. Увеит Хефия™ препаратын екі аптада бір рет қабылдайтын увеитпен ауыратын пациенттердің қауіпсіздік бейіні Хефия™ препаратының белгілі қауіпсіздік бейініне сәйкес келді. Жекелеген жағымсыз реакциялардың сипаттамасы Инъекция орнындағы реакциялар Ересектер мен балалардағы негізгі бақыланатын зерттеулер кезінде Хефия™ препаратымен емделген пациенттердің 12,9%-да плацебо немесе белсенді салыстыру препаратын алған пациенттердің 7,2%-мен салыстырғанда инъекция орнында реакциялар (эритема және/немесе қышу, көгеру, ауырсыну немесе ісіну) байқалды. Инъекция орнында реакциялардың пайда болуы әдетте препаратты тоқтатуды қажет етпейді. Инфекциялар Ересектер мен балаларда базалық бақыланатын зерттеулер жүргізу кезінде инфекциялардың пайда болу жиілігі Хефия™ препаратын қабылдаған пациенттер тобында бір пациент-жылға 1,51 және плацебо және белсенді салыстыру препаратын қабылдаған пациенттер тобында бір пациент-жылға 1,46 құрады. Инфекциялық процестерге негізінен назофарингит, жоғарғы тыныс алу жолдарының инфекциясы және синусит кірді. Пациенттердің көпшілігі инфекциялық процесс басылғаннан кейін Хефия™ препаратын қабылдауды жалғастырды. Ауыр инфекциялардың жиілігі Хефия™ препаратын қабылдаған пациенттер арасында бір пациент-жылға 0,04 және плацебо және белсенді салыстыру препаратын қабылдаған пациенттер арасында бір пациент-жылға 0,03 құрады. Хефия™ препаратын бақыланатын және ашық зерттеу барысында ересектер мен балаларда туберкулезді (оның ішінде милиарлы және өкпеден тыс туберкулезді), сондай-ақ инвазиялық оппортунистік инфекцияларды (мысалы, диссеминацияланған және өкпеден тыс гистоплазмоз, бластомикоз, кокцидиоидомикоз, пневмоцисттік кандидоз, аспергиллез және листериозды қоса) қамтитын ауыр инфекциялар (соның ішінде өлімге әкелетін инфекциялардың сирек жағдайлары) тіркелді. Туберкулездің көптеген жағдайлары ем басталғаннан кейінгі алғашқы сегіз айда пайда болды, бұл жасырын аурудың өршуін көрсетуі мүмкін. Қатерлі және лимфопролиферативті бұзылыстар Балалардағы Хефия™ препаратын зерттеу кезінде: - ювенильді идиопатиялық артритпен (полиартикулярлы ювенильді идиопатиялық артрит және энтезитпен астасқан артрит) – экспозициясы 655,6 пациент-жыл болатын 249 бала; - Крон ауруымен – экспозициясы 498,1 пациент- жыл болатын 192 бала; - созылмалы түйіндақ псориазымен – экспозициясы 80,0 пациент- жыл болатын 77 бала; - ойық жаралы колитпен – экспозициясы 65,3 пациент- жыл болатын 93 бала; - увеитпен – экспозициясы 58,4 пациент-жыл болатын 60 бала қатерлі жаңа түзілімдер байқалмады. Белсенділік дәрежесі орташа және жоғары ревматоидты артритпен, шорбуынданатын спондилоартритпен, АС рентгенографиялық белгілерінсіз аксиальді спондилоартритпен, псориаздық артритпен, псориазбен, іріңді гидраденитпен, Крон ауруымен, ойық жаралы колитпен және увеитпен ауыратын ересектердегі Хефия™ препаратының негізгі зерттеулерінің бақыланатын кезеңдерінде лимфомадан және меланомалық емес тері обырынан басқа қатерлі жаңа түзілімдердің жиілігі бақылау тобындағы 3444 пациент арасында 1000 пациент-жылға 6,3 (3,4, 11,8) жиілікпен салыстырғанда Адалимумабпен ем алған 5291 адам арасында 1000 пациент- жылға 6,8 (4,4, 10,5) деңгейінде (95% сенімді аралық) байқалды (емдеудің орташа ұзақтығы Хефия™ препаратын алған пациенттер үшін 4,0 ай және бақылау тобындағы пациенттер үшін 3,8 ай болды). Меланомалық емес тері обырының жиілігі (95% сенімді аралық) Хефия™ препаратын алған пациенттер арасында 1000 пациент- жылға 8,8 (6,0, 13,0) және бақылау тобындағы пациенттер арасында 1000 пациент- жылға 3,2 (1,3, 7,6) құрады. Тері обырының осы түрлерінің ішінде жайпақ жасушалы карциномалар жиілігі (95% сенімді аралық) Хефия™ препаратын алған пациенттер арасында 1000 пациент- жылға 2,7 (1,4, 5,4) және бақылау тобындағы пациенттер арасында 1000 пациент- жылға 0,6 (0,1, 4,5) құрады. Лимфомалардың жиілігі (95% сенімді аралық) Хефия™ препаратын алған пациенттер арасында 1000 пациент- жылға 0,7 (0,2, 2,7) және бақылау тобындағы пациенттер арасында 1000 пациент- жылға 0,6 (0,1, 4,5) құрады. Егер осы зерттеулердің бақыланатын кезеңдерінде алынған деректерді және қазіргі уақытта жалғасып жатқан және аяқталған ашық қосымша зерттеулердің деректерін біріктіретін болсақ (орташа ұзақтығы шамамен 3,3 жыл, пациенттердің жалпы саны 6427 және емделудің 26439 жылдан астам) онда қатерлі жаңа түзілімдердің байқалатын жиілігі (лимфомадан және меланомалық емес тері обырынан басқа) 1000 пациент- жылға 8,5 құрайды. Меланомалық емес тері обырының байқалған жиілігі 1000 пациент- жылға шамамен 9,6, ал лимфомалардың байқалған жиілігі 1000 пациент- жылға шамамен 1,3 құрайды. 2003 жылдың қаңтарынан 2010 жылдың желтоқсанына дейін тіркеуден кейінгі бақылау деректері бойынша, негізінен ревматоидты артритпен ауыратын пациенттерде қатерлі жаңа түзілімдердің жиілігі емделудің 1000 пациент- жылға шамамен 2,7 құрайды. Меланомалық емес тері обыры мен лимфомалардың тіркелген жиілігі тиісінше 1000 пациент- жылға шамамен 0,2 және 0,3 құрайды. Тіркеуден кейінгі қолдану кезеңінде адалимумаб қабылдаған пациенттерде бауыр мен көкбауырдың Т-жасушалық лимфомасының сирек жағдайлары туралы хабарланды. Аутоантиденелер Клиникалық зерттеулердің I–V фазасында ревматоидты артритпен ауыратын пациенттерге бірнеше рет аутоантиденелер үшін қан талдауы жүргізілді. Осы бақыланатын зерттеулерде адалимумаб қабылдаған пациенттердің 11,9%-да және плацебодағы 8,1 %-да антинуклеарлы антиденелердің оң титрлері туралы хабарланды, емдеудің белсенді мониторингі кезінде 24-аптада теріс титрлер байқалды. Ревматоидты және псориаздық артриттің барлық зерттеулеріне қатысқан және Хефия™ препаратын алған 3441 пациенттің екеуінде жегілік синдромның жаңа эпизодын көрсететін клиникалық белгілер пайда болды. Препаратты тоқтатқаннан кейін пациенттер жақсарды. Науқастардың ешқайсысында жегілік нефрит немесе орталық жүйке жүйесінің зақымдану симптомдары тіркелген жоқ. Гепатобилиарлық жүйе тарапынан бұзылулар Бақылау кезеңі 4-тен 104 аптаға дейінгі ревматоидты және псориазды артриті бар пациенттерде Хефия™ препаратының 3 фазадағы бақыланатын зерттеулерінде Хефия™ препаратын алған пациенттердің 3,7%-да және бақылау терапиясын алған пациенттердің 1,6%-да АЛТ ≥3 x ҚЖШ жоғарылауы орын алды. 4 жастан 17 жасқа дейінгі полиартикулярлы ювенильді идиопатиялық артритпен және 6 жастан 17 жасқа дейінгі энтезит-астасқан артритпен ауыратын пациенттерде Хефия™ препаратының 3 фазадағы бақыланатын зерттеулерінде Хефия™ препаратын алған пациенттердің 6,1%-да және бақылау терапиясын алған пациенттердің 1,3%-да АЛТ ≥3 x ҚЖШ жоғарылауы байқалды. АЛТ деңгейінің ең қатты жоғарылауы метотрексатты бір мезгілде қабылдау кезінде болды. 2 жастан <4 жасқа дейінгі полиартикулярлы ювенильді идиопатиялық артриті бар пациенттерде Хефия™ препаратының 3 фазадағы зерттеуінде АЛТ ≥3 x ҚЖШ деңгейінің жоғарылауы байқалмады. Бақылау кезеңі 4-тен 52 аптаға дейінгі Хефия™ препаратының 3 фазадағы бақыланатын зерттеулерінде Крон ауруына және ойық жаралы колитке шалдыққан пациенттерде. АЛТ ≥3 x ҚЖШ жоғарылауы Хефия™ препаратын алған пациенттердің 0,9%-да және бақылау терапиясын алған пациенттердің 0,9%-да орын алды. Крон ауруы бар бала-пациенттердегі Хефия™ препаратының 3 фазадағы зерттеуінде дене салмағы бойынша түзетілген, ұзақтығы 52 апта индукциялық емдеуден кейін демеуші дозаның екі режимінің тиімділігі мен қауіпсіздігін бағалаған, АЛТ ≥3 x ҚЖШ жоғарылауы пациенттердің 2,6-да (5/192) орын алды, олардың 4-і бастапқы деңгейде иммуносупрессанттар қабылдаған. Бақылау кезеңі 12-ден 24 аптаға дейінгі түйіндақ псориазы бар пациенттерде Хефия™ препаратының 3 фазадағы бақыланатын зерттеулерінде Хефия™ препаратын алған пациенттердің 1,8%-да және бақылау терапиясын алған пациенттердің 1,8%-да АЛТ ≥3 x ҚЖШ жоғарылауы орын алды. AЛТ ≥3 x ҚЖШ деңгейінің жоғарылауы түйіндақ псориазы бар балалардағы Хефия™ препаратының 3 фазадағы зерттеуінде байқалмады. Хефия™ препаратының бақыланатын зерттеулерінде (бастапқы дозалары 0 аптада 160 мг және 2 аптада 80 мг, содан кейін 4 аптадан бастап аптасына бір рет 40 мг) бақылау кезеңі 12-ден 16 аптаға дейінгі іріңді гидрадениті бар пациенттерде АЛТ ≥3 x ҚЖШ деңгейінің жоғарылауы Хефия™ препаратын алған пациенттердің 0,3%-да және бақылау терапиясын алған пациенттердің 0,6%-да байқалды. Хефия™ препаратының бақыланатын зерттеулерінде (бастапқы дозалары 0 аптада 80 мг, содан кейін 1 аптадан бастап екі аптада бір рет 40 мг) увеитпен ауыратын ересек пациенттерде 80 аптаға дейін орташа экспозициясы 166,5 күн және Хефия™ препаратын алатын пациенттерде 105,0 күн және бақылау терапиясын алған пациенттерде, тиісінше, Хефия™ препаратымен алған пациенттердің 2,4%-да және бақылау терапиясымен емделген пациенттердің 2,4%-да АЛТ ≥3 x ҚЖШ жоғарылауы байқалды. Ойық жаралы колиті (N = 93) бар балалардағы Хефия™ препаратының 3 фазадағы бақыланатын зерттеуінде аптасына бір рет 0,6 мг/кг (максимум 40 мг) және аптасына бір рет 0,6 мг/кг (максимум 40 мг) демеуші дозаның тиімділігі мен қауіпсіздігін бағаланды (N = 31) дене салмағы бойынша түзетілген 2,4 мг/кг дозаны (максимум 160 мг) 0 және 1 аптада, сондай-ақ 2 аптада (N = 63) 1,2 мг/кг (максимум 80 мг) немесе 2,4 мг/кг (максимум 160 мг) индукциялық дозаны индукциялық енгізгеннен кейін 0 аптада, 1 аптада плацебо және 2 аптада 1,2 мг/кг (максимум 80 мг) (N = 30), пациенттердің 1,1%-да (1/93) АЛТ ≥3 x ҚЖШ деңгейінің жоғарылауы байқалды. Клиникалық зерттеулердегі барлық көрсетілімдер бойынша АЛТ деңгейі жоғары пациенттерде симптомдар байқалмады және көп жағдайда жоғарылау уақытша болды және емдеуді жалғастырған кезде жойылды. Алайда, адалимумаб қабылдаған пациенттерде бауыр жеткіліксіздігі, сондай-ақ гепатит, аутоиммунды гепатитті қоса, бауыр жеткіліксіздігінің алдында болуы мүмкін бауырдың аз ғана ауыр аурулары туралы тіркеуден кейінгі қадағалау хабарламалары болды. Азатиопринмен/6-меркаптопуринмен бір мезгілде емдеу Ересектердегі Крон ауруын зерттеуде Хефия™ препараты мен азатиоприн/6-меркаптопурин біріктірілімін қолданғанда Хефия™ препаратының монотерапиясымен салыстырғанда инфекциямен байланысты қатерлі және ауыр жағымсыз құбылыстардың жоғары жиілігі байқалды. Жағымсыз дәрілік реакциялар туындаса медицина қызметкеріне, фармацевтика қызметкеріне немесе дәрілік препараттардың тиімсіздігі туралы хабарламаларды қоса, дәрілік препараттарға жағымсыз реакциялар (әсерлер) бойынша ақпараттық деректер базасына тікелей хабарласыңыз Қазақстан Республикасы Денсаулық сақтау министрлігі Медициналық және фармацевтикалық бақылау комитеті «Дәрілік заттар мен медициналық бұйымдарды сараптау ұлттық орталығы» ШЖҚ РМК http://www.ndda.kz

Клиникалық зерттеулер жүргізу кезінде дозаны шектейтін уыттылық анықталған жоқ. Зерттелген дозалардың ең жоғары деңгейі 10 мг/кг көп реттік венаішілік инъекцияларда байқалды, бұл ұсынылған дозадан шамамен 15 есе көп.

Қадағалануы Биологиялық препараттардың қолданылуын бақылауды жақсарту мақсатында енгізілген препараттың саудалық атауын, серия нөмірін анық тіркеу қажет. Инфекциялар ІНФ антагонистерін, оған қоса адалимумабты қабылдайтын пациенттер күрделі инфекцияларға бейім. Өкпенің бұзылған функциялары инфекция қаупін арттыруы мүмкін. Сондықтан пациенттер инфекциялық ауруларға, соның ішінде туберкулезге, адалимумабпен емдеуге дейін, емдеу кезінде және одан кейін мұқият тексерілуі керек. Адалимумабты организмнен шығару төрт айға дейін созылуы мүмкін, сондықтан мониторинг жүргізуапластикалы қабылдау аяқталғаннан кейін 4 ай ішінде жүргізілуі керек. Адалимумабты қолдануды инфекцияны тоқтатқанға дейін созылмалы немесе ошақты инфекцияларды қамтитын белсенді инфекциялық аурулары бар пациенттерде бастауға болмайды. Туберкулезбен ауыратын науқаспен байланыста болған немесе туберкулезге шалдығу деңгейі жоғары елдерден немесе микозға қатысты (гистоплазмоз, кокцидоидомикоз немесе бластомикоз) эндемиялық аймақтардан оралған пациенттерде Хефия™ препаратын қолдану басталғанша пайда/қауіп арқатынасын бағалау керек. Толық тексеруден өткізу көлемін орындап, Хефия™ препаратымен емделу кезінде жаңа инфекция дамыған пациенттерді мұқият бақылау қажет. Созылмалы немесе шоғырланған инфекцияларды қоса, инфекция үдерісі белсенді пациенттерде инфекция бақылауға алынғанша Хефия™ препаратын қолдануға болмайды. Ауыр инфекция немесе сепсис кезінде емдеу тоқтатылады және инфекция толық бақылауға алынғанша микробқа қарсы немесе зеңге қарсы тиісті препараттар қолданылады. Дәрігерлер анамнезінде қайталанатын инфекциялар бар немесе инфекциялардың даму тенденциясын арттыратын қатар жүретін аурулары бар пациенттерде Хефия™ препаратын қолдануды, оған қоса қатар жүретін иммуносупрессанттарды қолдануды қарастырған кезде сақ болу керек. Ауыр инфекциялар Адалимумаб алған пациенттерде бактериялық, микобактериялық, инвазиялық зеңдік, паразиттік, вирустық немесе листериоз, легионеллез және пневмоцистоз сияқты басқа оппортунистік инфекциялардан туындаған сепсисті қоса, ауыр инфекциялар тіркелді. Клиникалық зерттеулерде басқа да күрделі инфекциялар байқалды: пневмония, пиелонефрит, сепсистік артрит және септицемия. Инфекциялар дамығандықтан (соның ішінде өліммен аяқталған) пациенттердің ауруханаға жатқызылғаны жөнінде хабарламалар болды. Туберкулез Хефия™ препаратымен ем алған пациенттерде өкпелік және өкпеден тыс түрлерін (яғни, диссеминацияланған туберкулез) қоса, жаңа туберкулез инфекциясы дамыған және қайта белсенділенген жағдайлар хабарланды. Хефия™ препаратымен ем басталғанша пациенттер белсенді және белсенді емес («жасырын») туберкулез тұрғысынан тиянақты тексерілуі тиіс. Тексеруде туберкулезге шалдыққан пациенттің анамнезіне толық баға беру немесе белсенді туберкулезбен науқас адамдармен байланыста болу мүмкіндігі және бұрын жүргізілген немесе қатарлас иммуносупрессиялық ем жөніндегі мәліметтер қамтылуы тиіс. Барлық пациенттерге ем басталғанша терінің туберкулин тестісі (Манту сынамасы) мен кеуде қуысы рентгенографиясын жасаған жөн. Мұндай тексерулерді жүргізу туралы ақпарат пен нәтижелерді пациенттің жадынамасына енгізу ұсынылады. Препаратты тағайындайтын дәрігерлер жалған теріс туберкулин сынамасын, әсіресе ауыр аурулары бар пациенттерде немесе иммундық реакциясы төмен пациенттерде есте ұстауы керек. Егер белсенді туберкулез диагнозы қойылса, Хефия™ препаратымен емді бастау мүмкін емес. Төменде сипатталған барлық жағдайларда емнің пайдасы мен қаупі арақатынасын мұқият саралау керек. Туберкулезге шалдығу деңгейі жоғары елдерден оралған немесе белсенді туберкулезі бар науқаспен тығыз байланыста болған пациенттерде анықталмаған латентті туберкулездің болуы мүмкін екенін ескеру керек. Егер белсенді туберкулез диагностикаланса, Хефия™ препаратымен ем жүргізілмеуі тиіс. Жасырын туберкулез жағдайында Хефия™ препаратымен ем басталар алдында спецификалық профилактика емін жүргізген жөн. Туберкулез инфекциясы дамуының қауіп факторлары бар пациенттерде Хефия™ препаратымен ем басталар алдында туберкулезге қарсы ем қолдану қажеттілігін таразылаған жөн, бірақ жасырын туберкулезге тест жасалғанда теріс нәтиже алғандарда және анамнезінде жасырын немесе белсенді туберкулез болған пациенттерде тиісінше емдеу расталмауы мүмкін. Мұндай пациенттердегі туберкулезге қарсы емдеуді бастау жөніндегі шешім фтизиатрмен кеңесуден және жасырын туберкулездің даму қатерін және туберкулезге қарсы емдеу қауіпсіздігін бағалаудан соң қабылданады. Жасырын туберкулезді спецификалық емдеу Хефия™ препаратымен ем алатын пациенттердегі туберкулездің қайта белсенділену қатерін азайтады. Туберкулездің профилактикалық еміне қарамастан Хефия™ препаратымен ем алатын пациенттерде қайта белсенділену жағдайлары туындады. Белсенді туберкулез жағдайлары Хефия™ препаратын алған, жасырын туберкулез инфекциясына жасалған скрининг нәтижелері теріс пациенттерде де дамыды, ал кейбір пациенттерде белсенді туберкулез сәтті емделгеннен кейін ІНФ блокаторларымен емдеу кезінде туберкулез дамыды. Хефия™ препаратын қолдану кезінде, әсіресе, жасырын туберкулезге жасалған тестілердің жалған-теріс нәтижелерін алу мүмкіндігін ескеріп (мысалы, ауыр науқастарда және иммунитеті төмендеген пациенттерде), пациенттерді белсенді туберкулез белгілері мен симптомдарының болуына қатысты қарап тексеру керек. Барлық пациенттерге Хефия™ препаратымен емдеу кезінде немесе одан кейін туберкулезді еске салатын белгілер/симптомдар (мысалы, тұрақты жөтел, дене салмағының кемуі, субфебрильді температура, апатия) білінгенде дәрігерден кеңес алу қажет екені ескертілуі тиіс. Басқа оппортунистік инфекциялар Хефия™ препаратымен емделу кезінде оппортунистік инфекциялардың, соның ішінде инвазиялық зеңді инфекциялардың дамуы хабарланды. Кейде мұндай инфекциялар дер мезгілінде диагностикаланбаған, бұл емнің кеш басталуына әкелді, ал кейде өліммен аяқталды. ІНФ блокаторларымен ем алған пациенттер гистоплазмоз, кокцидоидомикоз, бластомикоз, аспергиллез, кандидоз және басқалары сияқты күрделі зеңді инфекциялардың дамуына бейім болып келеді. Барлық пациенттерді қызба, дімкәстану, дене салмағының кемуі, шамадан тыс терлеу, жөтел, ентігу және/немесе өкпедегі инфильтраттар немесе күрделі жүйелі ауру белгілері (шокпен немесе онсыз) дамығанда оппортунистік инфекциялар қоздырғыштарын анықтау тұрғысынан дереу тексеру керек. Микозға қатысты эндемиялық аймақтарда тұратын немесе болатын пациенттерде жүйелі зеңді инфекциялардың тиісті симптомдары білінгенде инвазиялық зеңді инфекциялардан күдіктену керек, себебі гистоплазмоздың немесе басқа инвазивті зеңді инфекцияларының даму қаупі жоғары болады. Қоздырғыш анықталғанша зеңге қарсы сынақтық ex juvantibus емін жүргізген жөн. Кейбір пациенттерде гистоплазмоз антигені немесе антиденелерін анықтаған тест нәтижелері тіпті белсенді инфекция тұсында да теріс болуы мүмкін. Қажет болса, мұндай науқастарда зеңге қарсы сынақтық ем қолдану туралы шешімді зеңді инфекцияның даму қатеріне, сондай-ақ зеңге қарсы ем қолданудан болатын қауіпке берілген бағаны ескеріп, дәрігер-микологпен кеңесуден кейін қабылдау керек. Ауыр зеңді инфекция дамығанда инфекция симптомдары жойылып кеткенше ІНФ-альфа блокаторын қолдануды тоқтату ұсынылады. В гепатитінің қайта белсенділенуі ІНФ-альфа блокаторларын қолдану осы вирустың тұрақты тасымалдаушысы (яғни беткейлік оң антиген) болып табылатын пациенттерде В гепатиті вирусының (ВГВ) қайта іске қосылуымен байланысты болды. Кейбір жағдайларда ІНФ блокаторларымен емдеу аясында ВГВ қайта белсенділенуі өліммен аяқталды. Пациенттер Хефия™ препаратымен емдеуді бастар алдында ВГВ инфекциясына тестілеуден өтуі керек. В гепатиті инфекциясының оң нәтижесі бар пациенттерге В гепатитін емдеуде тәжірибесі бар дәрігермен кеңесу ұсынылады. Хефия™ препаратымен емдеуді қажет ететін ВГВ тасымалдаушылары терапия бойы және ол аяқталғаннан кейін бірнеше ай ішінде белсенді ВГВ инфекциясының белгілері мен симптомдары үшін мұқият бақылануы керек. ВГВ тасымалдаушысы болып табылатын пациенттер, ВГВ реактивациясының алдын алу үшін ІНФ антагонистерімен біріктірілген вирусқа қарсы терапиямен емдеу туралы тиісті деректер жоқ. ВГВ реактивациясын дамытатын пациенттерде Хефия™ препаратын қабылдауды тоқтатып, тиісті демеуші еммен тиімді вирусқа қарсы терапияны бастау керек. Неврологиялық бұзылыстар ІНФ-альфа блокаторлары, соның ішінде Хефия™ препараты қолданылғанда, орталық жүйке жүйесін демиелинизациялайтын аурулар (жайылған склероз, көру жүйкесінің невриті) және шеткері жүйке жүйесін демиелинизациялайтын аурулардың (Гийен-Барре синдромын қоса) клиникалық симптомдары және/немесе рентгенологиялық белгілері пайда болған немесе өршіген бірлі-жарым жағдайлар хабарланды. Орталық және шеткері жүйке жүйесінің демиелинизация бұзылулары бар пациенттерде Хефия™ препаратын қолданудың пайда/қаупін мұқият бағалау ұсынылады. Бұл бұзылулардың кез келгені туындаған жағдайда Хефия™ препаратын қолдануды тоқтату туралы шешім қабылдау керек. Аралық увеит пен орталық демиелинизациялаушы аурулар арасындағы байланыс белгілі. Неврологиялық тексеруді инфекциялық емес аралық увеиті бар пациенттерде Хефия™ препаратымен ем басталғанға дейін және бұрыннан бар немесе дамып келе жатқан орталық демиелинизациялаушы ауруларды бағалау үшін емдеу кезінде жүйелі түрде жүргізу керек. Аллергиялық реакциялар Клиникалық зерттеулер кезінде адалимумабты қолданумен байланысты күрделі аллергиялық реакциялар сирек кездеседі. Хефия™ препараты енгізілгеннен кейін анафилаксияны қоса, күрделі аллергиялық реакциялар хабарланды. Анафилаксиялық реакция немесе басқа күрделі аллергиялық реакция туындағанда Хефия™ препаратын қолдануды дереу тоқтатып, тиісті емдеуді бастау қажет. Иммуносупрессия Адалимумаб бойынша клиникалық зерттеулер кезінде РА бар 64 пациентте баяу типтегі аса жоғары сезімталдық бәсеңдеген, иммуноглобулиндер деңгейлері төмендеген немесе эффекторлық Т- және В-жасушалары, сондай-ақ NK-жасушалар, моноциттер/макрофагтар және нейтрофильдер саны өзгерген жағдайлар байқалмаған. Қатерлі жаңа түзілімдер және лимфопролиферативті бұзылулар ІНФ-альфа-блокаторлар бақыланатын клиникалық зерттеулері бақылау тобындағы пациенттерге қарағанда ІНФ-альфа-блокаторын алған пациенттер арасында қатерлі жаңа түзілімдердің дамуы туралы жиі хабарлады. Алайда, бақылау тобындағы пациенттердің шағын іріктемесі және зерттеулердің жеткіліксіз ұзақтығы белгілі бір қорытынды жасауға мүмкіндік бермейді. Сонымен қатар, ұзақ уақыт бойы жоғары белсенді РА бар пациенттерде лимфома мен лейкемия қаупі артады, бұл қауіпті бағалауды қиындатады. Адалимумабтың ұзақ мерзімді ашық клиникалық зерттеулерінде қатерлі жаңа түзілімдердің жалпы жиілігі осындай жас, жыныстық және нәсілдік параметрлері бірдей жалпы популяция үшін күтілетінге ұқсас болды. Алайда, ІНФ антагонистерімен емделетін пациенттерде лимфома, лейкемия немесе басқа қатерлі жаңа түзілімдердің даму қаупін жоққа шығаруға болмайды. ІНФ-альфа блокаторларымен ем қабылдаған балалар, жасөспірімдер және жастар (22 жасқа дейін) арасында өлімге әкелетін қатерлі жаңа түзілімдердің дамуының жекелеген жағдайлары туралы хабарланды (емнің басталуы ≤ 18 жаста). Бұл жағдайлардың жартысына жуығы – лимфомалар, оған қоса ходжкиндік және ходжкиндік емес лимфомалар. Басқа жағдайлар қатерлі жаңа түзілімдердің алуан түрлерімен ұсынылды, олардың арасында иммуносупрессиямен байланысты қатерлі жаңа түзілімдердің сирек жағдайлары туралы хабарланды. Қатерлі жаңа түзілімдер орта есеппен 30 айлық емнен кейін пайда болды. Пациенттердің көпшілігі иммуносупрессанттарды бір уақытта қабылдады. Бұл хабарламалар постмаркетингтік бақылау арқылы алынды және әртүрлі көздерден, оған қоса реестрлер мен постмаркетингтік есептерден алынды. Маркетингтен кейінгі тәжірибеде адалимумабты қолданған пациенттерде гепатолиенальді Т-жасушалық лимфоманың дамуы өте сирек кездеседі (өте агрессивті ағыммен сипатталатын және әдетте өлімге әкелетін лимфоманың сирек типі). Бұл пациенттердің көпшілігі бұрын ішектің қабыну ауруларын емдеу үшін азатиопринмен немесе 6-меркаптопуринмен біріктірілген инфликсимабпен ем алған. Азатиопринді немесе 6-меркаптопуринді Хефия™ препаратымен бір мезгілде қолданудың ықтимал қаупін мұқият бағалау керек. Гепатолиенальді Т-жасушалық лимфоманың дамуы мен адалимумабты қолдану арасындағы себеп-салдарлық байланыс әлі анықталмаған. Анамнезінде қатерлі жаңа түзілімдері бар пациенттерде Хефия™ препаратын қолдану немесе қатерлі жаңа түзілім дамыған пациенттерде емді жалғастыруға қатысты зерттеулер жүргізілмеген. Бұл осындай науқастарда Хефия™ препаратын қолдану туралы шешім қабылданғанда ескерілу керек. Барлық пациенттерде, әсіресе, анамнезінде қарқынды иммуносупрессиялық ем кезінде немесе PUVA-ем жүргізілген псориазы бар пациенттерде Хефия™ препаратын қолдануға дейін және қолдану кезінде меланомалы емес тері обырының бар-жоғын анықтау керек. Меркель жасушаларындағы меланома мен карцинома адалимумабты қоса, ІНФ антагонистерін алған пациенттерде де тіркелді. Өкпенің созылмалы обструктивті ауруы (ӨСОА) орташа және ауыр пациенттерде басқа TNF антагонисті инфликсимабты қолдануды бағалайтын алдын ала клиникалық зерттеуде инфликсимаб алған пациенттерде пациенттердің бақылау тобына қарағанда негізінен өкпеде немесе бас пен мойында қатерлі жаңа түзілімдер көбірек тіркелді. Барлық пациенттерде темекі шегушілер көп болған. Сондықтан ӨСОА бар пациенттерде, сондай-ақ қарқынды темекі шегуге байланысты қатерлі жаңа түзілімдердің даму қаупі жоғары пациенттерде кез келген ІНФ антагонистін қолданғанда сақтық таныту керек. Қазіргі сәтте адалимумаб қолданудың ішек дисплазиясы немесе обырының даму қаупіне ықпал ету-етпеуі белгісіз. Дисплазияның немесе ішек қатерлі ісіктің даму қаупі жоғары топқа кіретін ойық жаралы колиті бар барлық пациенттер (мысалы, ұзаққа созылған ойық жаралы колиті немесе бастапқы склероздайтын холангиті бар пациенттер) немесе анамнезінде дисплазиясы немесе ішек обыры бар пациенттер ем басталар алдында және бүкіл ауру барысында дисплазияның болуына қатысты тұрақты тексеруден өтуі тиіс. Тексеріс колоноскопия мен биопсияны қамтуы тиіс. Гематологиялық бұзылыстар ІНФ блокаторларын қолдану кезінде панцитопения, апластикалық анемияның дамуы жөнінде сирек хабарланды. Хефия™ препаратын қолдану кезінде (себеп-салдарлы байланысы түсіндірілмеген) клиникалық мәні бар цитопенияның (тромбоцитопения, лейкопения) дамуы хабарланды. Барлық пациенттер Хефия™ препаратын қолдану аясында қан ауруларына тән белгілер немесе симптомдар (мысалы, үнемі ысыну, қанталаулар, қан кету, терінің және шырышты қабықтардың бозаруы) білінгенде шұғыл дәрігермен кеңесу қажеттілігі жөнінде ескертілген болуы тиіс. Пациенттерде қан тарапынан күрделі ауытқулар расталғанда Хефия™ препаратын қолдануды тоқтату қажеттілігін қарастыру керек. Вакцинация Стандартты 23 валентті пневмококкты вакцинаға және тұмауға қарсы үш валентті вакцинаға ұқсас антидене реакциялары адалимумабпен немесе плацебомен емделген ревматоидты артритпен ауыратын 226 ересек пациенттің зерттеуінде байқалды. Хефия™ препаратын алған пациенттерде тірі вакциналармен инфекциялардың салдарлы берілуіне қатысты деректер жоқ. Мүмкіндігінше, педиатриялық пациенттерге Хефия™ препаратымен ем басталғанға дейін қазіргі иммунизация нұсқауларына сәйкес барлық вакцинациялармен танысу ұсынылады. Пациенттерге, тірі вакциналар қолдануды қоспағанда, Хефия™ препаратын қолдану кезінде вакцинация жасауға болады. ЮРА бар пациенттер үшін, мүмкіндігінше, Хефия™ препаратымен емдеу басталғанша қажетті екпелердің бәрін күнтізбеге сай өткізу ұсынылған. Адалимумаб әсеріне жатыр ішінде ұшыраған сәбилерге жүкті кезінде анасына жасалған адалимумабтың соңғы инъекциясынан кейін 5 ай ішінде тірі вакциналар қолдану ұсынылмайды. Созылмалы жүрек жеткіліксіздігі (СЖЖ) Созылмалы жүрек жеткіліксіздігі бар пациенттерде Хефия™ препаратын қолдану зерттелмеген, бірақ басқа ІНФ-альфа блокаторымен жүргізілген клиникалық зерттеулерде СЖЖ-мен байланысты жағымсыз әсерлердің жоғарылауы, соның ішінде СЖЖ ағымының нашарлауы және алғаш рет анықталған СЖЖ туралы хабарланды. Сондай-ақ, Хефия™ препаратымен емдеуде пациенттерде СЖЖ үдеуінің жағдайлары туралы хабарланды. Хефия™ препаратын жүрек жеткіліксіздігі бар пациенттерде (NYHA бойынша I/II класс) олардың жағдайын мұқият бақылауда сақтықпен қолдану керек. Хефия™ орташа және ауыр дәрежедегі жүрек жеткіліксіздігі кезінде қарсы көрсетілімді. Жүрек жеткіліксіздігінің жаңа симптомдары пайда болған немесе нашарлаған пациенттерде Хефия™ препаратымен емдеуді тоқтату керек. Аутоиммундық процестер Хефия™ препаратымен емдеу аутоантиденелер туындауына түрткі болуы мүмкін. Хефия™ препаратын ұзақ уақыт қолданудың аутоиммундық аурулар дамуына ықпал етуі белгісіз. Егер жегілік синдромға ұқсас симптомдар пайда болса және пациентте қос тізбекті ДНҚ антиденелеріне оң нәтиже болса, Хефия™ препаратымен одан әрі емдеуді тоқтату керек. Биологиялық DMARDs немесе ІНФ антагонистерімен бір мезгілде қолдану Клиникалық зерттеулер кезінде анакинра мен этанерцепті қатар қолданғанда ауыр инфекциялар байқалды, бұл этанерцепт монотерапиясымен салыстырғанда емдік басымдықтарға ие болмады. Этанерсепт пен анакинрамен біріктіріп емдеу кезінде байқалған жағымсыз құбылыстар сипатына сүйенсек, анакинра мен ІНФ-альфа блокаторын біріктіргенде де осындай уыттану дамуы мүмкін. Сондықтан Хефия™ препараты мен анакинраның біріктірілімі ұсынылмайды. Адалимумабты басқа биологиялық DMARDs-пен (мысалы, анакинра және абатацепт) немесе ІНФ-альфа басқа антагонистерімен бір мезгілде қолдану инфекциялар қаупінің және басқа да потенциалды фармакологиялық өзара әрекеттесулердің ықтимал артуына негізделе отырып ұсынылмайды. Хирургиялық араласым Хефия™ препаратымен ем алатын пациенттерде хирургиялық процедуралардың қауіпсіздігі шектеулі. Операцияны жоспарлау кезінде адалимумабтың жартылай шығарылуының ұзақ кезеңін ескеру қажет. Пациенттер инфекцияларға қатысты мұқият бақылануы керек. Артропластикасы бар Хефия™ қолданатын пациенттерде қауіпсіздік тәжірибесі шектеулі. Жіңішке ішектің обструкциясы Крон ауруын емдеуге жауаптың болмауы хирургиялық емдеуді қажет ететін бекітілген фиброзды стриктураның болуын көрсетуі мүмкін. Қолда бар дәлелдер Хефия™ ауру ағымын нашарлатпайтынын және стриктура тудырмайтынын көрсетеді. Егде пациенттер Хефия™ препаратын қабылдаған 65 жастан асқан пациенттерде (3.7%) күрделі инфекциялар мен қатерлі жаңа түзілімдердің даму жиілігі 65 жастан кіші пациенттерге (1.5%) қарағанда жоғары болды. Олардың кейбіреулері өліммен аяқталды. Егде жастағы адамдарды емдеу кезінде инфекция қаупіне ерекше назар аудару керек. Балалар 2 жасқа дейінгі балаларда қауіпсіздік пен тиімділікті растайтын деректер жоқ. Натрий мөлшері Бұл дәрілік препараттың құрамында 0.8 мл дозаға, 0.4 мл дозаға немесе 0.2 мл дозаға 1 ммольден кем натрий (23 мг) бар, яғни іс жүзінде «құрамында натрий жоқ». Препараттың көлік құралын немесе қауіптілігі зор механизмдерді басқару қабілетіне әсер ету ерекшеліктері Хефия™ препараты көлік құралдарын және басқа механизмдерді басқару қабілетіне шамалы әсер етуі мүмкін, өйткені препаратты қолдану аясында бас айналуы және көру қабілетінің бұзылуы мүмкін.

Жүктілік кезінде адалимумабты қолдану туралы проспективті жиналған деректер (шамамен 2100) белгілі нәтижелері бар тірі туылуды көрсетеді (оның ішінде бірінші триместрде 1500-ден астам жүктілік анықталды) және нәрестедегі ақаулардың жоғарылауын көрсетпейді. Проспективті когорталы тізілімінде кемінде бірінші триместрде адалимумаб қабылдаған ревматоидты артриті (РА) немесе Крон ауруы (КА) бар 257 әйел және адалимумаб алмаған РА немесе КА шалдыққан 120 әйел кіргізілді. Бастапқы соңғы нүкте туылған кезде туа біткен күрделі ақаулардың таралуы болды. Ауыр туа біткен кемістігі бар кем дегенде бір тірі туылған нәрестемен аяқталатын жүктілік деңгейі адалимумаб қабылдаған РА бар әйелдерде 6/69 (8,7%) және ем алмаған РА бар әйелдерде 5/74 (6,8%) болды (түзетілмеген ҚҚ 1,31, 95% СА 0,38-4,52) және 16/152 (10,5%) адалимумаб қабылдаған БК бар әйелдерде және 3/32 (9,4%) ем алмаған БК бар әйелдерде (түзетілмеген ҚҚ 1,14, 95% СА 0,31-4,16). Түзетілген ҚҚ (бастапқы айырмашылықтарды ескеріп) РА және БК біріктірілімімен 1,10 (95% СА 0,45–2,73) құрады. Адалимумаб қабылдаған әйелдер мен ем алмаған әйелдер арасында қайталама соңғы нүктелерде айқын айырмашылықтар болған жоқ – өздігінен түсік түсу, туа біткен шамалы ақаулар, мерзімінен бұрын босану, жаңа туған нәрестелердің салмағы және ауыр немесе оппортунистік инфекциялар; өлі туылғандар немесе қатерлі жаңа түзілімдер туралы хабарланған жоқ. Деректерді түсіндіруге зерттеудің әдіснамалық шектеулері, оның ішінде іріктеудің шағын көлемі және рандомизацияланбаған зерттеу дизайны әсер етуі мүмкін. Маймылдардағы препараттың эмбриофетоуыттылығын зерттеу кезінде буаз ұрғашының денесі үшін уыттылық, эмбриоуыттылық немесе тератогенділік белгілері анықталған жоқ. Адалимумабтың туудан кейінгі уыттылығы туралы клиникаға дейінгі деректер жоқ. ІНФ тежелуі салдарынан жүктілік кезінде қабылданған адалимумаб жаңа туған нәрестенің қалыпты иммундық реакциясына теріс әсер етуі мүмкін. Жүктілік кезінде адалимумабты қажет болғанда ғана тағайындау керек. Адалимумаб плацента арқылы жүктілік кезінде адалимумаб қабылдаған әйелдерден туған нәрестелердің қан сарысуына ене алады. Сондықтан бұл балаларда инфекция қаупі жоғары болуы мүмкін. Адалимумаб әсеріне жатыр ішінде ұшыраған сәбилерге жүкті кезінде анасына жасалған адалимумабтың соңғы инъекциясынан кейін 5 ай ішінде тірі вакциналар (мысалы, БЦЖ вакцинасы) қолдану ұсынылмайды. Жарияланған әдебиеттерден алынған шектеулі ақпарат адалимумабтың ана сүтінде ананың сарысу деңгейінің 0,1%-дан 1%-на дейінгі концентрацияда адалимумабтың болуымен өте төмен концентрацияда емшек сүтімен бөлінетінін көрсетеді. Ішке қабылдаған кезде иммуноглобулин G ақуыздары ішекте протеолизге ұшырайды және биожетімділігі төмен. Жаңа туған нәрестелерге/емшектегі сәбилерге ешқандай әсер күтілмейді. Сондықтан Хефия™ препаратын емшек емізу кезінде қолдануға болады.

Адалимумаб ревматоидты артритке, полиартикулярлы ювенильді идиопатиялық артритке және псориаздық артритке шалдыққан, адалимумабты монотерапия ретінде қабылдайтын және метотрексатты бір мезгілде қабылдайтын пациенттерде зерттелді. Монотерапия ретінде қолданумен салыстырғанда метотрексатпен бірге адалимумабты тағайындау кезінде антиденелердің түзілуі төмен болды. Адалимубабты метотрексатсыз енгізу антиденелер түзілуінің ұлғаюына, клиренстің артуына және адалимумаб тиімділігінің төмендеуіне әкелді. Адалимумабтың анакинрамен және абатацептпен адалимумабтың біріктірілімі ұсынылмайды.

Сақтау мерзімі 30 ай Жарамдылық мерзімі өткеннен кейін қолдануға болмайды! Сақтау шарттары Жарықтан қорғалған жерде, 2-8 °C температурада түпнұсқалық қаптамада сақтау керек. Мұздатып қатыруға болмайды. Препарат бар шприцті 21 күнге дейінгі бір кезең бойына 25 °C бөлме температурасында сақтауға болады. Бөлме температурасында сақтағаннан кейін препаратты тоңазытқышта қайта сақтауға болмайды. Балалардың қолы жетпейтін жерде сақтау керек!