Хукиндра раствор 40 мг/0,4 мл

Алдын ала толтырылған көлемі 0,4 мл бір шприцтің құрамында белсенді зат - адалимумаб, 40 мг қосымша зат - натрий хлориді, сахароза, полисорбат 80, инъекцияға арналған су, тұз қышқылы (рН түзету үшін), натрий гидроксиді (рН түзету үшін) Сыртқы түрінің, иісінің, дәмінің сипаттамасы Сары түсті бозаңданатын ерітінді, іс жүзінде көзге көрінетін бөлшектер жоқ.

Хукиндра препараты ересектерге келесілерді емдеу үшін ем ретінде көрсетілген: - орташа ауыр және ауыр белсенді ревматоидты артрит (метотрексатпен біріктіріп) метотрексатты қоса алғанда, қабынуға қарсы бір немесе бірнеше негізгі препараттармен стандартты емге талапқа сай емес жауап болғанда. Хукиндра метотрексат жақпаған жағдайда немесе метотрексатпен емдеуді жалғастыру мүмкін болмаған кезде монотерапия ретінде тағайындалуы мүмкін. Метотрексатпен біріктірілген адалимумаб буындардың зақымдануының үдеу жылдамдығын төмендететіні (рентгенографиялық зерттеу бойынша) және функционалдық белсенділікті жақсартатыны көрсетілген. - бұрын метотрексатпен емделмеген ауыр белсенді және үдемелі ревматоидты артрит. - стандартты емге талапқа сай емес жауап болған кезде ауыр белсенді шорбуынданатын спондилит. - рентгенологиялық расталмаған шорбуынданатын спондилитсіз аксиальдік спондилоартрит, бірақ СРА деңгейінің жоғарылауы және/немесе МРТ деректері бойынша қабынудың объективті белгілері болған кезде, қабынуға қарсы стероидты емес препараттармен емдеуге талапқа сай жауап болмаған немесе олар жақпаған кезде. - бір немесе бірнеше негізгі қабынуға қарсы препараттармен стандартты емге талапқа сай емес жауап кезінде белсенді және үдемелі псориаздық артрит. Адалимумаб аурудың полиартикулярлы симметриялы қосалқы типтері бар пациенттерде шеткері буындардың зақымдануының (рентгенографиялық зерттеу бойынша) үдеу жылдамдығын төмендететіні және функционалдық белсенділікті жақсартатыны көрсетілген. - орташа ауыр және ауыр дәрежелі созылмалы түйіндақты псориаз, жүйелі емге үміткерлер. - стандартты жүйелі емге талапқа сай жауап болмаған жағдайда ересек пациенттерде орташа немесе ауыр дәрежедегі белсенді іріңді гидраденит (acne inversa). - кортикостероидтармен және/немесе иммуносупрессанттармен емдеудің толық және талапқа сай курсына жеткіліксіз жауап берген ересек пациенттердегі орташа ауыр және ауыр дәрежедегі Крон ауруы, сондай-ақ мұндай емдеу әдістері жақпаған немесе медициналық қарсы көрсетілімдер болған кезде. - кортикостероидтарды және/немесе 6-меркаптопуринді немесе азатиопринді қоса алғанда, дәстүрлі емге талапқа сай емес жауап кезінде орташа ауыр және ауыр дәрежелі ойық жаралы колит, сондай-ақ дәстүрлі ем жақпаған немесе қарсы көрсетілімдер кезінде. - ересектердегі инфекциялық емес увеит (аралық, артқы және панувеит),глюкокортикостероидтармен емге талапқа сай емес жауап кезінде, глюкокортикостероидтардың дозасын шектеу немесе тоқтату қажет болған жағдайларда, сондай-ақ глюкокортикостероидтармен емдеуге болмайтын жағдайларда. Хукиндра препараты балаларға келесілерді емдеу үшін ем ретінде көрсетілген: - 2 жастан асқан пациенттерде бір немесе бірнеше негізгі қабынуға қарсы препараттармен стандартты емге талапқа сай емес жауап болған кезде белсенді полиартикулярлық ювенильдік идиопатиялық артритті (метотрексатпен біріктірілімде). Хукиндра препараты метотрексат жақпаған жағдайда немесе метотрексатпен емдеуді жалғастыру орынсыз болған кезде монотерапия ретінде тағайындалуы мүмкін. Осы көрсетілім бойынша 2 жасқа дейінгі балаларда ювенильдік артритті Адалимумабпен емдеу зерттелмеген. - стандартты емге жеткіліксіз жауап немесе жақпаушылық байқалған 6 және одан үлкен жастағы пациенттерде белсенді энтезитпен астасқан артрит. - жергілікті емге немесе фототерапияға талапқа сай емес жауап кезінде 4 жастан асқан балалардағы созылмалы түйіндақты псориаз (ауыр дәрежелі), сондай-ақ жергілікті ем мен фототерапияны қолдануға болмайтын пациенттерге. - стандартты жүйелі емге талапқа сай жауап болмаған жағдайда 12 жастан асқан балаларда орташа немесе ауыр дәрежедегі белсенді іріңді гидраденит (acne inversa). - дәстүрлі емге (толық энтеральді тамақтануды және глюкокортикостероидтарды және/немесе иммуносупрессорларды қоса алғанда) талапқа сай емес жауап кезінде, сондай-ақ дәстүрлі ем жақпаған немесе қарсы көрсетілімдер болғанда 6 және одан үлкен жастағы пациенттердегі Крон ауруы (орташа ауыр немесе ауыр дәрежедегі). - кортикостероидтарды және/немесе 6-меркаптопуринді немесе азатиопринді қоса алғанда, дәстүрлі емге талапқа сай емес жауап кезінде 6 жастан асқан балалардағы орташа ауыр және ауыр дәрежелі ойық жаралы колитті, сондай-ақ дәстүрлі ем жақпаған немесе қарсы көрсетілімдер кезінде. - 2 жастан асқан балалардағы инфекциялық емес алдыңғы увеитті стандартты емге талапқа сай емес жауап бергенде немесе стандартты ем мұндай пациенттерге сәйкес келмеген кезде.

ATХ коды: L04AB04. Препарат Хумираның биоаналогі болып табылады. Әсер ету механизмі Адалимумаб ІНФ-мен селективті байланысады және ІНФ беткейлік жасушалық р55 және р75 рецепторларымен өзара әрекеттесуді бөгеу есебінен ІНФ-ның биологиялық функциясын бейтараптайды. Сондай-ақ, адалимумаб лейкоциттердің миграциясын тудыратын адгезия молекулаларының (ELAM-1, VCAM-1 және ICAM–1, мәні ІС50 = 0,1-0,2 нмоль/л болғанда) деңгейінің өзгеруін қоса, ІНФ индукциялайтын немесе реттелетін биологиялық жауап реакцияларын модуляциялайды. Фармакодинамикалық әсерлер Адалимумабпен емдегеннен кейін ревматоидты артритпен ауыратын пациенттердегі бастапқы мәндермен салыстырғанда жедел фазалы қабыну макрерлерінің (С-реактивті ақуыз (CPА) және эритроциттердің шөгу жылдамдығының (ЭШЖ)) және сарысулық цитокиндердің (ИЛ-6) деңгейінің тез төмендеуі байқалды. Шеміршектің бұзылуына жауап беретін тіндердің қайта құрылуын тудыратын сарысудағы матрицалық металлопротеиназалардың (ММП-1 және ММП-3) деңгейі де адалимумабты енгізгеннен кейін төмендеді. Адалимумабпен ем қабылдаған пациенттер әдетте созылмалы қабынудың гематологиялық белгілерінің жақсарғанын сезінді. Адалимумабпен емдегеннен кейін полиартикулярлық ювенилдік идиопатиялық артрит, Крон ауруы, ойық жаралы колит және іріңді гидраденитпен ауырған пациенттерде де СРА деңгейінің тез төмендеуі байқалды. Крон ауруы бар пациенттерде жуан ішектің қабыну маркерлерін экспрессиялайтын жасушалар санының төмендеуі байқалды, соның ішінде ІНФ-α экспрессиясының айтарлықтай төмендеуі. Ішектін шырышты қабығының эндоскопиялық зерттеулері адалимумабпен ем қабылдаған пациенттерде шырышты қабықтың жазылу белгілерін көрсетті. Клиникалық тиімділігі және қауіпсіздігі Ревматоидты артрит Адалимумаб ревматоидты артритпен ауыратын 3000-нан астам пациенттің қатысуымен жүргізілген клиникалық зерттеулерде бағаланды. Адалимумабтың тиімділігі мен қауіпсіздігі бес рандомизацияланған салыстырмалы жасырын және жақсы бақыланатын зерттеулерде бағаланды. Кейбір пациенттер 120 ай бойы емделді. Адалимумаб 40 мг/0,4 мл инъекциясы жасалған жердегі ауырсыну екі рандомизацияланған белсенді бақылау, қарапайым жасырын, екі кезеңді айқас зерттеулерде бағаланды. I РА зерттеуі орташа ауыр немесе ауыр белсенді ревматоидты артриті бар ≥ 18 жастағы 271 пациентті бағалады, оларда кемінде ауруды модификациялайтын ревматизмге қарсы бір препаратпен емге жеткілікті тиімді жауап болмады, соның ішінде апта сайын 12,5-тен 25 мг-ға дейін дозада метотрексаттың тиімділігінің (метотрексат жақпаған кезде 10 мг) болмауы және метотрексат дозасы апта сайын 10-нан 25 мг-ға дейін тұрақты болып қалғандар. Адалимумаб 20, 40 немесе 80 мг дозада немесе плацебо 24 апта ішінде екі аптада 1 рет енгізілді. РА II зерттеуі орташа ауыр немесе ауыр белсенді ревматоидты артриті бар ≥ 18 жастағы 544 пациентті бағалады, оларда кемінде ауруды модификациялайтын ревматизмге қарсы бір препаратпен емге жеткілікті тиімді жауап болмады. Адалимумабтың 20 мг немесе 40 мг дозалары тері астына әр екі апта сайын плацебомен балама апталарда немесе 26 апта бойы апта сайын енгізілді; плацебо апта сайын сол кезеңде енгізілді. Ауруды модификациялайтын ревматизмге қарсы басқа ешбір препараттар қолданылмады. РА ІІІ зерттеуде орташа ауыр немесе ауыр белсенді ревматоидты артриті бар ≥ 18 жастағы 619 пациентті бағалады, оларда 12,5-тен 25 мг-ға дейінгі дозада метотрексатқа жауап болмады немесе апта сайын 10 мг жақпаған кезде. Бұл зерттеуде үш топ болды. Біріншісі 52 апта бойы апта сайын плацебо инъекциясын алды. Екінші топ 52 апта бойы апта сайын 20 мг адалимумаб алды. Үшінші топ бір аптадан кейін плацебомен біріктірілімде 40 мг адалимумаб алды. Алғашқы 52 апта аяқталғаннан кейін 457 пациент ашық зерттеуге ауыстырылды, онда 40 мг адалимумаб/МТХ 10 жылға дейінекі апта сайын енгізілді. IV РА зерттеуінде, ең алдымен, орташа ауыр немесе ауыр белсенді ревматоидты артриті бар ≥ 18 жастағы 636 пациентте адалимумаб препаратымен емнің қауіпсіздігі бағаланды. Пациенттерге ауруды модификациялайтын ревматизмге қарсы препараттарды қабылдамауға немесе ем кем дегенде 28 күн бойы тұрақты болған жағдайда бұрыннан бар ревматологиялық емді жалғастыруға рұқсат етілді. Емдеу курстарына метотрексат, лефлуномид, гидроксихлорохин, сульфасалазин және/немесе алтын препараттары кірді. Пациенттер 24 апта ішінде екі апта сайын 40 мг адалимумаб немесе плацебо алу үшін рандомизацияланды. V РА зерттеуінде орташа ауыр немесе ауыр белсенді ерте ревматоидты артритпен ауыратын (аурудың орташа ұзақтығы 9 айдан аз (дейін)), метотрексат қабылдамаған 799 ересек пациент бағаланды. Бұл зерттеуде екі апта сайын 40 мг адалимумабпен және метотрексатпен біріктірілген емнің, екі апта сайын 40 мг адалимумабпен монотерапияның және РА белгілері мен симптомдарының азаюы бойынша метотрексатпен монотерапияның тиімділігі, сондай-ақ 104 апта ішінде ревматоидты артрит кезінде буындардың зақымдануының өршу жылдамдығы бағаланды. Алғашқы 104 апта аяқталғаннан кейін 497 пациент ашық кеңейтілген кезеңге енгізілді, онда 40 мг адалимумаб 10 жылға дейін екі апта сайын енгізілді. VI және VII РА зерттеулерінде орташа ауыр немесе ауыр белсенді ревматоидты артритпен ауыратын ≥ 18 жастағы 60 пациентті бағалады. Енгізілген пациенттер 40 мг/0,8 мл адалимумабпен емдеуді жалғастырды және инъекция орнындағы орташа ауырсынуды кемінде 3 см (ВАШ бойынша 0-10 см) деп бағалады, не 40 мг/0,8 мл адалимумабпен емдеуді бастады. Пациенттер 40 мг/0,8 мл адалимумабтың немесе 40 мг/0,4 мл адалимумабтың бір реттік дозасын алу үшін рандомизацияланды, содан кейін келесі дозада бір реттік қарсы ем енгізілді. РА I, II және III зерттеулерінде АКР бойынша бастапқы соңғы нүкте және РА IV зерттеуіндегі екінші соңғы нүкте 24 немесе 26 аптада ACR 20 жауабына жеткен пациенттердің пайызы болды. РА V зерттеуінде АКР бойынша бастапқы соңғы нүкте 52 аптада АКР бойынша 50 жауапқа жеткен пациенттердің пайызы болды. РА III және V РА зерттеулер 52 -аптада аурудың өршуінің баяулауы қосымша бастапқы нүктеге ие болды (бұл рентгенография нәтижелері бойынша анықталды). РА III зерттеуінің де бастапқы соңғы нүктесі болды - өмір сапасының өзгеруі. РА VI және VII зерттеуінде АКР бойынша бастапқы соңғы нүкте ВАШ (0-10) шкаласы бойынша өлшенген инъекциядан кейін бірден инъекция орнындағы ауырсыну болды. АКР бойынша жауап Адалимумаб қабылдаған және АКР бойынша 20, 50 және 70 емдеуге жауап берген пациенттердің пайызы РА I, II және III зерттеулерінде тұрақты болды. Бір аптадан кейін 40 мг дозаның нәтижелері 8-кестеде жинақталған. 8-кесте. Плацебо бақыланатын зерттеулердегі АКР жауабы (пациенттердің пайызы) Жауап — RA Study I1** — RA Study II1** — RA Study III1** Плацебо\МТ3 n=60 — Адалимумаб2\МТ3 n=63 — Плацебо n=110 — Адалимумаб2 n=113 — Плацебо\МТ3 n=200 — Адалимумаб2\МТ3 n=207 АКР 20 6 ай — 13.3% — 65.1% — 19.1% — 46.0% — 29.5% — 63.3% 12 ай — ҚМ — ҚМ — ҚМ — ҚМ — 24.0% — 58.9% АКР 50 6 ай — 6.7% — 52.4% — 8.2% — 22.1% — 9.5% — 39.1% 12 ай — ҚМ — ҚМ — ҚМ — ҚМ — 9.5% — 41.5% АКР 70 6 ай — 3.3% — 23.8% — 1.8% — 12.4% — 2.5% — 20.8% 12 ай — ҚМ — ҚМ — ҚМ — ҚМ — 4.5% — 23.2% 1 24 аптадағы РА I зерттеуі, 26 аптадағы РА II зерттеуі және 24 және 52 аптадағы РА III зерттеуі. 2 40 мг адалимумаб 2 аптада 1 рет енгізілді. 3 МТ=метотрексат ** p<0.01, адалимумаб плацебоға қарсы РА I–IV зерттеулерінде АКР бойынша жауап критерийлерінің барлық жеке компоненттері (ауырған және ісінген буындардың саны, дәрігер мен пациенттің ауру мен ауырсыну белсенділігін бағалауы, жұмысқа жарамсыздық индексінің (HAQ) балы және CРА (мг/дл) мәндері) плацебомен салыстырғанда 24 немесе 26- аптада жақсарды. РА III зерттеуінде бұл жақсарулар 52 апта бойы сақталды. РА III зерттеуінің ашық жалғасында пациенттердің көпшілігі 10 жыл бойы оң жауапты сақтады. Екі апта сайын 40 мг адалимумабты қолдану үшін рандомизацияланған 207 пациенттің 114-і 5 жыл бойы екі апта сайын 40 мг адалимумаб қабылдауды жалғастырды. Олардың ішінде 86 пациенттің (75,4%) АКР 20 бойынша жауаптары болды; 72 пациенттің (63,2%) АКР 50 бойынша жауаптары болды; және 41 пациенттің (36%) АКР 70 бойынша жауаптары болды. 207 пациенттің 81-і адалимумабты 10 жыл бойы әр екі апта сайын 40 мг қолдануды жалғастырды. Олардың ішінде 64 пациенттің (79,0%) АКР 20 жауаптары болды; 56 пациенттің (69,1%) ACR 50 жауаптары болды; және 43 пациенттің (53,1%) ACR 70 жауаптары болды. РА IV зерттеуінде адалимумаб плюс стандартты ем қабылдаған пациенттерде АКР 20 бойынша жауабы плацебо плюс стандартты ем қабылдаған пациенттерге қарағанда статистикалық тұрғыдан айтарлықтай жақсы болды (p < 0,001). РА I-IV зерттеулерінде адалимумаб қабылдаған пациенттер емдеу басталғаннан кейін бір-екі аптадан соң плацебомен салыстырғанда АКР 20 және 50 бойынша статистикалық маңызды жауапқа қол жеткізді. Бұрын метотрексат қабылдамаған ерте ревматоидты артритпен ауыратын пациенттер қатысқан РА V зерттеуінде адалимумабпен және метотрексатпен біріктірілген ем 52-аптада метотрексат монотерапиясы мен адалимумаб монотерапиясына қарағанда АКР бойынша жылдамырақ және айтарлықтай айқынырақ жауаптарға әкелді және әсер 104-аптада сақталды (қараңыз 9-кесте). 9-кесте. РА V зерттеуіндегі АКР бойынша жауаптар (пациенттердің пайызы) Жауап — MT n=257 — Адалимумаб n=274 — Адалимумаб/MT n=268 — p-мәні a — p-мәні b — p-мәні c ACR 20 52 -апта — 62.6% — 54.4% — 72.8% — 0.013 — < 0.001 — 0.043 104- апта — 56.0% — 49.3% — 69.4% — 0.002 — < 0.001 — 0.140 ACR 50 52 -апта — 45.9% — 41.2% — 61.6% — < 0.001 — < 0.001 — 0.317 104- апта — 42.8% — 36.9% — 59.0% — < 0.001 — < 0.001 — 0.162 ACR 70 52 -апта — 27.2% — 25.9% — 45.5% — < 0.001 — < 0.001 — 0.656 104- апта — 28.4% — 28.1% — 46.6% — < 0.001 — < 0.001 — 0.864 a p-мәні Манн-Уитни U-критерийін қолдана отырып, метотрексат монотерапиясы мен адалимумаб/метотрексат біріктірілген емін жұптастырып салыстырудан алынған. b р-мәні Манн-Уитни U критерийін қолдана отырып, адалимумаб монотерапиясы мен адалимумаб/метотрексат біріктірілген емін жұптастырып салыстырудан алынған с р-мәні Манн-Уитни U критерийін қолдана отырып, адалимумаб монотерапиясы мен метотрексат монотерапиясын жұптастырып салыстырудан алынған РА V ашық кеңейтілген зерттеуінде АКР бойынша жауап көрсеткіштері 10 жыл бойы бақылаған кезде сақталды. Екі апта сайын 40 мг адалимумабты қолдану үшін рандомизацияланған 542 пациенттің 170 пациенті 10 жыл бойы екі апта сайын 40 мг адалимумаб қабылдауды жалғастырды. Олардың ішінде 154 пациенттің (90,6%) АКР 20 бойынша жауаптары болды; 127 пациенттің (74,7%) АКР 50 бойынша жауаптары болды; және 102 пациенттің (60,0%) АКР 70 бойынша жауаптары болды. 52-аптада адалимумаб/метотрексат біріктірілген емін қабылдаған пациенттердің 42,9%-ы метотрексат монотерапиясын қабылдаған пациенттердің 20,6% - ымен және адалимумаб монотерапиясын қабылдаған пациенттердің 23,4% -ымен салыстырғанда клиникалық ремиссияға (DAS28 (CPА) < 2,6) жетті. Адалимумаб/метотрексатпен біріктірілген ем клиникалық және статистикалық тұрғыдан метотрексаттан (p < 0,001) және адалимумаб монотерапиясынан (p < 0,001) жақында диагноз қойылған орташа және ауыр дәрежелі ревматоидты артритпен ауыратын пациенттерде ауру белсенділігінің төмендеуінде жоғары болды. Монотерапияның екі тобында емдеуге жауап ұқсас болды (p = 0,447). Ашық кеңейтілген зерттеуге кірген бастапқыда адалимумаб монотерапиясына немесе адалимумаб/метотрексат біріктірілген еміне рандомизацияланған 342 пациенттің 171-і адалимумабпен 10 жылдық емдеуді аяқтады. Олардың ішінде 109 пациент (63,7%) 10 жылдан кейін ремиссияда болды. Рентгенографиялық жауап Адалимумабпен ем қабылдаған пациенттердің ревматоидты артритпен аурушаңдықтың орташа ұзақтығы шамамен 11 жыл болған, РА III зерттеуінде буындардың құрылымдық зақымдануы рентгенологиялық тұрғыдан бағаланды және Шарптың модификацияланған жалпы индексінің (TSS) және оның компоненттерінің өзгеруі ретінде көрсетілді: эрозия индексі және буын саңылауының тарылу индексі. Адалимумаб/метотрексат қабылдаған пациенттер 6 және 12 айдан кейін тек метотрексатпен емделген пациенттерге қарағанда рентгенологиялық елеулі аз үдеуді көрсетті (қараңыз 10-кесте). РА III зерттеуінің ашық жалғасында құрылымдық зақымданудың өршу жылдамдығының төмендеуі пациенттердің қосалқы тобында 8 және 10 жыл бойы сақталды. 8 жылдан кейін бастапқыда екі апта сайын 40 мг адалимумабпен ем қабылдаған 207 пациенттің 81-і рентгенологиялық тұрғыдан бағаланды. Олардың ішінде 48 пациентте бастапқы mTSS деңгейінен 0,5 немесе одан аз өзгеруімен анықталған құрылымдық зақымданудың өршуі болған жоқ. 10 жылдан кейін бастапқыда екі апта сайын 40 мг адалимумаб қабылдаған 207 пациенттің 79-ы рентгенографиялық бағалаудан өтті. Олардың ішінде 40 пациент mTSS бастапқы деңгейінен 0,5 немесе одан аз өзгеруімен анықталған құрылымдық зақымданудың өршуін көрсетпеді. 10-кесте. РА III зерттеуінде 12 айдағы рентгенологиялық орташа өзгерістер Плацебо/ MTa — Адалимумаб/MT 40 mg 2 аптада 1 рет — Плацебо / MT-Адалимумаб/MT (95% Сенімділік аралығы (СА)b) — p-мәні Шарп индексінің жалпы бағасы — 2.7 — 0.1 — 2.6 (1.4, 3.8) — < 0.001c Эрозияны бағалау — 1.6 — 0.0 — 1.6 (0.9, 2.2) — < 0.001 Буын кеңістігінің тарылуы — 1.0 — 0.1 — 0.9 (0.3, 1.4) — 0.002 a метотрексат b метотрексат пен адалимумаб арасындағы өзгерістер көрсеткіштерінің айырмашылығына арналған 95% сенімділік аралықтары c Дәрежелік талдау негізінде РА V зерттеуінде буындардың құрылымдық зақымдануы рентгенологиялық тұрғыдан бағаланды және Шарптың модификацияланған жалпы индексінің өзгеруі ретінде көрсетілді (қараңыз 11-кесте). 11-кесте: РА V зерттеуінде 52-ші аптадағы рентгенографиялық орташа өзгерістер MT n=257 (95% СА) — Адалимумаб n=274 (95% СА) — Адалимумаб/MT n=268 (95% СА) — p-мәні a — p-мәні b — p-мәні c Шарп индексінің жалпы бағасы — 5.7 (4.2-7.3) — 3.0 (1.7-4.3) — 1.3 (0.5-2.1) — < 0.001 — 0.0020 — < 0.001 Эрозияны бағалау — 3.7 (2.7-4.7) — 1.7 (1.0-2.4) — 0.8 (0.4-1.2) — < 0.001 — 0.0082 — < 0.001 Буын кеңістігінің тарылуы — 2.0 (1.2-2.8) — 1.3 (0.5-2.1) — 0.5 (0-1.0) — < 0.001 — 0.0037 — 0.151 a p-мәні Манн-Уитни U-критерийін қолдана отырып, метотрексат монотерапиясы мен адалимумаб/метотрексат біріктірілген емін жұптастырып салыстырудан алынған. b р-мәні Манн-Уитни U критерийін қолдана отырып, адалимумаб монотерапиясы мен адалимумаб/метотрексат біріктірілген емін жұптастырып салыстырудан алынған с р-мәні Манн-Уитни U критерийін қолдана отырып, адалимумаб монотерапиясы мен метотрексат монотерапиясын жұптастырып салыстырудан алынған Емдеудің 52 және 104 аптасынан кейін метотрексат монотерапиясымен (тиісінше 37,4% және 33,5%, p < 0,001) және адалимумаб монотерапиясымен (тиісінше 50,7%, p < 0,002 және 44,5%, p < 0,001) салыстырғанда үдеусіз пациенттердің пайызы (Шарптың модификацияланған жалпы балындағы бастапқы деңгейден өзгеруі ≤ 0,5) адалимумаб/метотрексатпен біріктірілген ем кезінде (тиісінше 63,8% және 61,2%) айтарлықтай жоғары болды. РА V зерттеуінің ашық жалғасында Шарптың модификацияланған жалпы балындағы бастапқы деңгейден 10-шы жылға дейінгі орташа өзгеріс бастапқыда метотрексат монотерапиясына, адалимумаб монотерапиясына және адалимумаб/метотрексат біріктірілген еміне рандомизацияланған пациенттерде сәйкесінше 10,8, 9,2 және 3,9 болды. Рентгенологиялық үдеуі жоқ пациенттердің тиісті үлесі сәйкесінше 31,3%, 23,7% және 36,7%-ды құрады. Өмір сапасы және функционалдық белсенділік Өмір сапасы мен функционалдық белсенділік РА III зерттеуінде 52-аптада алдын ала анықталған бастапқы соңғы нүкте бастапқы талапқа сай және жақсы бақыланатын төрт зерттеудегі денсаулықты бағалау сауалнамасы бойынша мүгедектік индексін (HAQ)қолдана отырып бағаланды. Барлық төрт зерттеудегі адалимумабтың барлық дозалары/қабылдау схемалары плацебомен салыстырғанда бастапқы деңгейден 6-айға дейінгі HAQ мүгедектік индексінің статистикалық маңызды жақсарғанын көрсетті, ал РА III зерттеуінде 52-птада дәл сол байқалды. Барлық төрт зерттеудегі адалимумабтың барлық дозалары/қабылдау схемалары үшін денсаулық жағдайы туралы қысқаша сауалнаманың (SF 36) нәтижелері физикалық компоненттердің жинақтамасын (PCS) статистикалық маңызды бағалаумен, сондай-ақ бір аптадан кейін 40 мг доза үшін ауырсыну мен өмірлік күш домендерінің статистикалық маңызды бағалауларымен осы нәтижелерді растайды. Созылмалы ауруларды емдеуді функционалды бағалауыдың көмегімен (FACIT) өлшенген шаршағыштықтың статистикалық маңызды төмендеуі ол бағаланған барлық үш зерттеуде де (РА I, III, IV зерттеулер) байқалды. РА III зерттеуінде функционалдық белсенділікті жақсартуға қол жеткізген және емдеуді жалғастырған субъектілердің көпшілігі емдеудің 520-аптасына (120 ай) дейін жақсартуды сақтап қалды. Өмір сапасының жақсаруы 156-аптаға дейін (36 ай) өлшенді және жақсарту осы уақыт ішінде сақталды. РА V зерттеуінде HAQ мүгедектік индексі мен SF 36 физикалық компонентінің жақсаруы 104-аптаға дейін сақталған 52-аптадағы метотрексат монотерапиясымен және адалимумаб монотерапиясымен салыстырғанда адалимумаб/метотрексат біріктірілген емінің (p < 0,001) жақсарғанын көрсетті. Ашық кеңейтілген зерттеуді аяқтаған 250 субъектінің арасында функционалдық белсенділіктің жақсаруы 10 жыл бойы емдеген кезде сақталды. Инъекция орнындағы ауырсыну Адалимумаб 40 мг/0,8 мл және 40 мг/0,4 мл қабылдаған пациенттер топтарында инъекция орнындағы ауырсынуға салыстырмалы бағалауды жүргізген РА VI және VII рандомизацияланған зерттеулерінде статистикалық маңызды айырмашылық байқалды: визуалды аналогтық шкала бойынша ауырсынуды бағалаудың орташа мәні (0-ден 10 см-ге дейін) сәйкесінше 1,2 см-мен салыстырғанда 3,7 см құрады (p < 0,001), бұл 40 мг/0,4 мл адалимумаб қабылдаған пациенттерде инъекция орнындағы ауырсынудың 84% - ға орташа төмендеуін көрсетті. Шорбуынданатын спондилит (ШС) Екі аптада бір рет 40 мг адалимумабпен емдеу 393 пациентте белсенді ШС бар пациенттерде рандомизацияланған 24 апталық салыстырмалы жасырын плацебо бақыланатын зерттеулерде бағаланды (аурудың белсенділігінің орташа негізгі балы [Баттың шорбуынданатын спондилит ауруы белсенділігінің индексі (BASDAI)] барлық топтарда 6,3 құрады) және дәстүрлі емге талапқа сай емес жауап. Пациенттердің 79 -ы (20,1%) ревматизмге қарсы қатарлас негізгі препараттармен, ал пациенттердің 37-сі (9,4%) глюкокортикоидтармен емделді. Жасырын кезең ашық кезеңмен жалғасты, оның барысында пациенттер қосымша 28 апта бойы тері астына екі апта сайын 40 мг адалимумаб алды. 12-ші, 16-шы немесе 20-шы аптада ASAS 20-ға жетпеген пациенттер (n=215, 54,7%) екі апта сайын тері астына 40 мг адалимумабпен ерте ашық ем қабылдады және кейіннен салыстырмалы жасырын статистикалық талдауда жауап бермейтіндер ретінде қарастырылды. 315 пациент қатысқан үлкен ШС І зерттеуінде плацебомен салыстырғанда адалимумаб қабылдаған пациенттерде ШС белгілері мен симптомдарының статистикалық маңызды жақсарғаны тіркелді. Маңызды жауап алғаш рет 2-аптада байқалды және 24 апта бойы сақталды (12-кесте). 12-кесте: Плацебо бақыланатын ШC І зерттеуіндегі жауаптың тиімділігі Белгілер мен симптомдардың азаюы Жауап — Плацебо N=107 — Адалимумаб N=208 ASASa 20 2 -апта — 16% — 42%*** 12- апта — 21% — 58%*** 24- апта — 19% — 51%*** ASAS 50 2 -апта — 3% — 16%*** 12- апта — 10% — 38%*** 24- апта — 11% — 35%*** ASAS 70 2 -апта — 0% — 7%** 12- апта — 5% — 23%*** 24- апта — 8% — 24%*** BASDAIb 50 2 -апта — 4% — 20%*** 12- апта — 16% — 45%*** 24- апта — 15% — 42%*** *** , * * 2, 12 және 24- апталардағы адалимумаб пен плацебо арасындағы барлық салыстырулар үшін р < 0,001, < 0,01 кезінде статистикалық маңызды a ШС кезіндегі бағалау b the Bath AS Disease Activity Index - Бату бойынша шорбуынданатын спондилит белсенділігінің индексі Адалимумаб қабылдаған пациенттер 12-аптада айтарлықтай көп жақсарғанын көрсетті, ол SF36 бойынша да және шорбуынданатын спондилит (ASQoL) кезінде өмір сапасы сауалнамасы бойынша да 24-аптаға дейін сақталды. Ұқсас үрдістер (барлығы статистикалық маңызды емес) белсенді ШС бар 82 ересек пациенттің қатысуымен ІІ ШС шағын рандомизацияланған салыстырмалы жасырын плацебо-бақыланатын зерттеуде байқалды. ШС рентгенологиялық белгілері жоқ аксиальдік спондилоартрит Адалимумабтың қауіпсіздігі мен тиімділігі рентгенографиялық емес аксиальдік спондилоартритпен (nr-axSpA) ауыратын пациенттерде екі рандомизацияланған салыстырмалы жасырын плацебо-бақыланатын зерттеулерде бағаланды. nr-axSpA I зерттеуі белсенді nr-axSpA бар пациенттерді бағалады. nr-axSpA II зерттеуі адалимумабпен ашық емдеу кезінде ремиссияға жеткен белсенді nr-axSpA бар пациенттерде емдеуді тоқтату зерттеуі болды. nr-axSpA I зерттеуі Рандомизацияланған 12 апталық салыстырмалы жасырын плацебо-бақыланатын nr-axSpA I зерттеуде белсенді nr-axSpA бар 185 пациентте 2 аптада 1 рет 40 мг адалимумабпен емдеудің тиімділігі бағаланды (аурудың белсенділігінің орташа негізгі балы [Бату бойынша Бехтерев ауруының белсенділік индексі(BASDAI)] адалимумаб қабылдаған пациенттер үшін 6,4 және плацебо қабылдаған пациенттер үшін 6,5 құрады), оларда ≥ 1 ҚҚСП-ге талапқа сай емес жауап немесе жақпауы немесе ҚҚСП қарсы көрсетілімдер болған. 33 (18%) пациент ревматизмге қарсы негізгі препараттармен қатар емделді, ал пациенттердің 146-ы (79%) - бастапқы деңгейде ҚҚСП алды. Салыстырмалы жасырын кезең ашық кезеңмен жалғасты, оның барысында пациенттер қосымша 144 апта бойы тері астына 2 аптада 1 рет 40 мг адалимумаб алды. 12-аптаның нәтижелері плацебомен салыстырғанда адалимумабпен емделген пациенттерде белсенді nr-axSpA белгілері мен симптомдарының статистикалық маңызды жақсарғанын көрсетті (13-кесте). 13-кесте: Плацебо бақыланатын nr-axSpA I зерттеуіндегі жауаптың тиімділігі Салыстырмалы жасырын кезеңнің 12-ші аптасындағы жауап — Плацебо N=94 — Адалимумаб N=91 ASASa 40 — 15% — 36%*** ASAS 20 — 31% — 52%** ASAS 5/6 — 6% — 31%*** ASAS бойынша ішінара ремиссия — 5% — 16%* BASDAIb 50 — 15% — 35%** ASDASc,d,e — -0.3 — -1.0*** ASDAS бойынша белсенді емес ауру — 4% — 24%*** hs-CRPd,f,g — -0.3 — -4.7*** SPARCCh MRI Sacroiliac Jointsd,i — -0.6 — -3.2** SPARCC MRI Spined,j — -0.2 — -1.8** a Халықаралық спондилоартрит қоғамының бағасы b Бату бойынша Бехтерев ауруының белсенділік индексі c Бехтерев ауруының белсенділігін бағалау d бастапқы деңгейден орташа өзгеріс e n = 91 плацебо және n= 87 адалимумаб f С-реактивті ақуыздың жоғары сезімталдығы(мг/л) g n=73 плацебо және n= 70 адалимумаб h Канадалық спондилоартритті зерттеу жөніндегі консорциум i n = 84 плацебо және адалимумаб j n= 82 плацебо және n= 85 адалимумаб *** ,**, * Адалимумаб пен плацебо арасындағы барлық салыстырулар үшін сәйкесінше р < 0,001, < 0,01 және < 0,05 кезінде статистикалық маңызды. Зерттеудің ашық жалғасында адалимумабпен емдеу кезінде белгілер мен симптомдардың жақсаруы 156-аптаға дейін сақталды. Қабынуды басу hs-CRP және сегізкөз-мықын буындары мен омыртқаның МРТ көмегімен өлшенген қабыну белгілерінің айтарлықтай төмендеуі адалимумабпен ем қабылдаған пациенттерде сәйкесінше 156-шы және 104-апталарға дейін сақталды. Өмір сапасы және функционалдық белсенділік Денсаулыққа байланысты өмір сапасы мен функционалдық белсенділік HAQ-S және SF-36 сауалнамалары арқылы бағаланды. Адалимумаб плацебомен салыстырғанда бастапқы деңгейден 12-аптаға дейін HAQ-S жалпы балы және физикалық компонент (PCS) SF-36 балының статистикалық маңызды жақсарғанын көрсетті. Денсаулыққа байланысты өмір сапасы мен функционалдық белсенділіктің жақсаруы зерттеудің ашық кезеңінде 156-аптаға дейін сақталды. nr-axSpA II зерттеуі ≥ 2 ҚҚСП талапқа сай емес жауап байқалған немесе ҚҚСП жақпауы немесе қарсы көрсетілімдері бар белсенді nr-axSpA бар 673 пациент (аурудың орташа негізгі белсенділігі [BASDAI] 7,0 құрады) nr-axSpA II ашық зерттеуіне енгізілді, оның барысында олар 28 апта бойы 2 аптада 1 рет 40 мг адалимумаб қабылдады. Бұл пациенттерде МРТ деректері бойынша сегізкөз-мықын буындары мен омыртқаларында қабынудың объективті дәлелдері немесе вч-СРА жоғары деңгейі болды. Ашық кезеңде кемінде 12 апта (N=305) (ASDAS < 1,3 16, 20, 24 және 28 аптада) тұрақты ремиссияға қол жеткізген пациенттер, содан кейін салыстырмалы жасырын плацебо-бақыланатын кезеңде екі апта сайын 40 мг адалимумаб (N=152) алуды жалғастыруға немесе қосымша 40 апта ішінде плацебоға (N=153) (зерттеудің жалпы ұзақтығы 68 апта) рандомизацияланды. Салыстырмалы жасырын кезеңде өршу байқалған пациенттерге кем дегенде 12 апта бойы құтқару емі ретінде екі апта сайын 40 мг адалимумаб қабылдауға рұқсат етілді. Тиімділіктің бастапқы соңғы нүктесі зерттеудің 68-аптасында өршу болмаған пациенттердің үлесі болды. Өршу төрт апталық аралықпен екі дәйекті сапар кезінде АSDAS ≥ 2,1 ретінде анықталды. Адалимумаб қабылдаған пациенттердің үлкен үлесінде плацебо қабылдаған пациенттермен салыстырғанда салыстырмалы жасырын кезеңде аурудың өршуі байқалмады (70,4% қарсы 47,1%, p < 0,001) (1-сурет). 1-сурет: nr-axSpA II зерттеуінде тұтанғанға дейінгі уақытты жинақтайтын Каплан-Майер қисықтары Уақыт (апталар)Уақыт (апталар)Өршудің болмау ықтималдығыӨршудің болмау ықтималдығы Ескертпе: P = Плацебо (Қауіп (өршу) бар пациенттер саны); A = Адалимумаб (қауіп (өршу) бар пациенттер саны). Емдеуді тоқтатуға жатқызылған топтағы өршуі бар 68 пациенттің арасында 65-і адалимумабпен 12 апталық құтқару емін аяқтады, оның 37-сі (56,9%) ашық емдеуді қайта бастағаннан 12 аптадан кейін ремиссияны (ASDAS < 1,3) қалпына келтірді. 68-аптада адалимумабпен үздіксіз ем алған пациенттер салыстырмалы жасырын зерттеу кезеңінде емдеуді тоқтатуға жатқызылған пациенттермен салыстырғанда белсенді nr-axSpA белгілері мен симптомдарының статистикалық маңызды жақсарғанын көрсетті (14-кесте). 14-кесте: nr-axSpA II зерттеуі үшін плацебо- бақыланатын кезеңдегі жауаптың тиімділігі Салыстырмалы жасырын кезеңнің 68-аптасындағы жауап — Плацебо N=153 — Адалимумаб N=152 ASASa,b 20 — 47.1% — 70.4%*** ASASa,b 40 — 45.8% — 65.8%*** ASASa бойынша ішінара ремиссия — 26.8% — 42.1%** ASDASc бойынша белсенді емес ауру — 33.3% — 57.2%*** Ішінара өршуd — 64.1% — 40.8%*** a Халықаралық спондилоартрит қоғамының бағасы b Бастапқы деңгей пациенттерде белсенді ауру байқалған кезде ашық бастапқы деңгей ретінде анықталады. c Шорбуынданатын спондилитпен ауырудың белсенділігін бағалау d Ішінара өршу ASDAS ≥ 1,3 ретінде анықталады, бірақ қатарынан 2 сапарда < 2,1. *** ,** Адалимумаб пен плацебо арасындағы барлық салыстырулар үшін сәйкесінше р < 0,001 және < 0,01 кезінде статистикалық маңызды. Псориаздық артрит Адалимумабты 2 аптада 1 рет 40 мг қолдану плацебо-бақыланатын екі зерттеуде орташа ауыр немесе ауыр белсенді псориаздық артриті бар пациенттерде зерттелді: PsA I және II. 24 аптаға созылған PsA I зерттеуі қабынуға қарсы стероидты емес препараттармен емдеуге талапқа сай емес жауап берген 313 ересек пациентті қамтыды және олардың шамамен 50%-ы метотрексат қабылдады. Ұзақтығы 12 апталық PsA II зерттеуі қабынуға қарсы негізгі препараттармен емге талапқа сай емес жауап берген 100 пациентті қамтыды. Екі зерттеу аяқталғаннан кейін 383 пациент аптасына 1 рет 40 мг адалимумаб енгізілетін зерттеудің ашық кезеңіне енгізілді. Зерттелген пациенттер санының аздығына байланысты ШС тәрізді псориаздық артропатиясы бар пациенттерде адалимумабтың тиімділігі туралы дәлелдер жеткіліксіз. 15-кесте: Псориаздық артритті плацебо-бақыланатын зерттеулерде АКР бойынша жауап (пациенттердің пайызы) PsA Study I — PsA Study II Жауап — Плацебо N=162 — Адалимумаб N=151 — Плацебо N=49 — AдалимумабN=51 АКР 20 12-апта — 14% — 58%*** — 16% — 39%* 24- апта — 15% — 57%*** — N/A — N/A АКР 50 12- апта — 4% — 36%*** — 2% — 25%*** 24- апта — 6% — 39%*** — N/A — N/A АКР 70 12- апта — 1% — 20%*** — 0% — 14%* 24- апта — 1% — 23%*** — N/A — N/A *** p < 0,001 адалимумаб пен плацебо арасындағы барлық салыстырулар үшін * p < 0,05 адалимумаб пен плацебо арасындағы барлық салыстырулар үшін N/A қолданылмайды PsA I зерттеуіндегі АКР бойынша емге жауап метотрексатпен қатар жүретін және онсыз емге ұқсас болды. АКР бойынша жауап ұзақтығы 136 аптаға дейінгі ашық зерттеуде сақталды. Рентгенологиялық өзгерістер Қол, білезік және аяқ буындарының рентгенограммасы бастапқы деңгейде және салыстырмалы жасырын кезең ішінде 24- аптада, пациенттер адалимумаб немесе плацебо қабылдаған кезде және 48-аптада барлық пациенттер адалимумабты ашық режимде қабылдаған кезде алынды. Шарптың модификацияланған жалпы бағасы (mTSS) қолданылды, оған дистальдық фалангааралық буындарды бағалау кірді (яғни ревматоидты артрит кезінде қолданылатын TSS-пен бірдей болмады). Адалимумабпен емдеу плацебомен емдеумен салыстырғанда шеткері буындардың зақымдануының өршу жылдамдығын төмендетті, бұл mTSS-тегі бастапқы деңгейден (орташа мәні ± SD) плацебо тобында 0,8 ± 2,5 (24-аптада) адалимумаб тобындағы 0,0 ± 1,9-бен салыстырғанда; (p < 0,001) (48- аптада). Бастапқы деңгейден 48- аптаға дейін (n = 102) рентгенологиялық өршусіз адалимумабпен ем қабылдаған пациенттердің 84%-ында емдеудің 144 аптасы ішінде рентгенологиялық өршудің болмауы сақталды. Адалимумабпен ем қабылдаған пациенттер 24-аптада плацебомен салыстырғанда HAQ және денсаулық жағдайы туралы қысқаша сауалнама (SF 36) арқылы бағаланған функционалдық белсенділіктің статистикалық маңызды жақсарғанын көрсетті. Функционалдық белсенділіктің жақсаруы 136-аптаға дейін ашық ұзарту кезінде жалғасты. Псориаз Адалимумабтың қауіпсіздігі мен тиімділігі рандомизацияланған салыстырмалы жасырын зерттеулерде жүйелі емге немесе фототерапияға үміткер болған созылмалы түйіндақты псориазы бар ересек пациенттерде (≥ 10% ППT зақымдануы және псориаздың ауданы мен ауырлық индексі (PASI) ≥ 12 немесе ≥ 10) зерттелді. Псориаз I және II зерттеулеріне енгізілген пациенттердің 73%-ы бұрын жүйелі ем немесе фототерапия алған. Адалимумабтың қауіпсіздігі мен тиімділігі рандомизацияланған салыстырмалы жасырын зерттеуде (псориаз III зерттеуі) жүйелі емге үміткер болған қол және/немесе аяқтың қатар жүретін псориазы бар орташа немесе ауыр созылмалы түйіндақты псориазы бар ересек пациенттерде де зерттелді. Псориаз I (REVEAL) зерттеуі үш емдеу кезеңінде 1212 пациентті бағалады. А кезеңінде пациенттер плацебо немесе адалимумабты бастапқы 80 мг дозада, содан кейін бастапқы дозадан кейін бір аптадан бастап әр екі апта сайын 40 мг қабылдады. Емнің 16 аптасынан кейін кем дегенде PASI 75 бойынша жауапқа қол жеткізген пациенттер (бастапқы деңгейге қатысты PASI бойынша бағаның кемінде 75% жақсаруы) В кезеңіне кірді және барлық топтарда 2 аптада 1 рет 40 мг адалимумаб алды. 33-аптада ≥ PASI 75 жауабын сақтаған және бастапқыда А кезеңінде белсенді емге рандомизацияланған пациенттер 2 аптада 1 рет 40 мг адалимумаб немесе қосымша 19 апта ішінде плацебо алу үшін С кезеңінде қайта рандомизацияланды. Барлық емдеу топтарында PASI орташа бастапқы балы 18,9 болды, ал жалпы дәрігерлік бағалау шкаласы (PGA) бойынша бастапқы балл «орташадан» (енгізілген субъектілердің 53%-ы) «ауырға» (41%) және «өте ауырға» (6%) дейін өзгерді. Псориаз II (CHAMPION) зерттеуі адалимумабтың тиімділігі мен қауіпсіздігін 271 пациентте метотрексатпен және плацебомен салыстырды. Пациенттер плацебо, 7,5 мг метотрексаттың(МТ) бастапқы дозасын алды, содан кейін дозалар 12-аптаға дейін өсті, ең жоғары дозасы 25 мг немесе бастапқы дозасы 80 мг адалимумаб және 16 апта бойы 2 аптада 1 рет (бастапқы дозадан кейін бір аптадан бастап) 40 мг демеуші дозасы. 16 апталық емнен кейін адалимумаб пен МТ салыстыратын қолжетімді деректер жоқ. 8-ші және/немесе 12-птада ≥ PASI 50 жауабына қол жеткізген МТ қабылдаған пациенттерде дозаны одан әрі арттырмады. Барлық емдеу топтарында PASI орташа негізгі балы 19,7 құрады, ал PGA негізгі балы «жеңілден» (< 1%) «орташаға» (48%), «ауырға» (46%) және «өте ауырға» (6%) дейін өзгерді. Псориаздың 2 - кезеңі мен 3-кезеңінің барлық зерттеулеріне қатысқан пациенттер адалимумабты кем дегенде қосымша 108 апта бойы тағайындаған ашық кеңейтілген зерттеуге енгізуге құқылы болды. Псориаз I және II зерттеулерінде бастапқы соңғы нүкте 16-аптада бастапқы деңгейден PASI 75 бойынша жауапқа қол жеткізген пациенттердің үлесі болды (16 және 17-кестелерді қараңыз). 16-кесте: Ps I (REVEAL) зерттеуі —16-аптадағы тиімділік нәтижелері Плацебо N=398 n (%) — Адалимумаб 40 mg eow N=814 n (%) ³ PASI 75a — 26 (6.5) — 578 (70.9)b PASI 100 — 3 (0.8) — 163 (20.0)b ТОЖ: патологиясыз/ең аз өзгерістермен — 17 (4.3) — 506 (62.2)b a PASI 75 бойынша жауапқа қол жеткізген пациенттердің пайызы орталыққа түзетілген көрсеткіш ретінде есептелді b p < 0,001, адалимумаб плацебоға қарсы 17-кесте: Ps II (CHAMPION) зерттеуі — 16 аптадан кейінгі тиімділік нәтижелері Плацебо N=53 n (%) — MT N=110 n (%) — Адалимумаб 40 mg eow N=108 n (%) ³ PASI 75 — 10 (18.9) — 39 (35.5) — 86 (79.6)a,b PASI 100 — 1 (1.9) — 8 (7.3) — 18 (16.7)c,d ТОЖ: патологиясыз/ең аз өзгерістермен — 6 (11.3) — 33 (30.0) — 79 (73.1)a,b a p < 0.001 адалимумаб\плацебо b p < 0.001 адалимумаб\метотрексат C P < 0.01 адалимумаб\плацебо d p < 0.05 адалимумаб\метотрексат Псориаз I зерттеуінде PASI 75 бойынша жауабы бар және 33-аптада плацебо тобына қайта рандомизацияланған пациенттердің 28%-ы адалимумаб, p < 0,001 қабылдауды жалғастырған 5% - мен салыстырғанда «талапқа сай жауаптың жоғалуын» бастан кешірді (33-аптадан кейін және 52-аптада немесе оған дейін PASI бағалауы, ол бастапқы деңгейге қатысты < PASI 50 жауабына әкелді, бұл 33-аптаға қатысты 6 тармаққа PASI бойынша бағалаудың ең аз өсуімен). Плацебо тобына қайта рандомизациядан кейін емдеуге талапқа сай жауапты жоғалтқан пациенттерде, содан кейін олар зерттеудің ашық кезеңіне енгізілді, 38% (25/66) және 55%-ы (36/66) сәйкесінше қайта емдеудің 12 және 24 аптасынан кейін PASI 75 бойынша жауапты қалпына келтірді. 16-шы және 33-аптада PASI 75 жауабы бар барлығы 233 пациент псориаз I зерттеуінде 52 апта бойы адалимумабпен үздіксіз ем алды және зерттеудің ашық кезеңінде адалимумабты қабылдауды жалғастырды. PASI 75 және PGA бұл пациенттердегі айқын немесе минималды жауап көрсеткіштері қосымша 108 апталық ашық ем кезеңінен кейін (барлығы 160 апта) сәйкесінше 74,7% және 59,0%-ды құрады. Жанама әсерлерге немесе тиімділіктің болмауына байланысты зерттеуден шығарылған немесе дозаны жоғарылатқан барлық пациенттер емдеуге жауап бермеген деп есептелген талдауда PASI 75 және PGA бұл пациенттерде емдеуге жауап берудің айқын немесе минималды көрсеткіштері қосымша 108 апта ашық емнен кейін (барлығы 160 апта) сәйкесінше 69,6% және 55,7%-ды құрады. Жалпы алғанда, емделуге тұрақты жауабы бар 347 пациент зерттеудің ашық кезеңінде емдеуді тоқтату және қайта емдеуді бағалауға қатысты. Тоқтату кезеңінде псориаз симптомдары уақыт өте келе рецидивке дейін шамамен 5 ай орташа уақытпен (PGA-ға дейін «орташа» немесе одан да нашар төмендеу) оралды. Бұл пациенттердің ешқайсысында тоқтату кезеңінде қайталану байқалмаған. Қайта емдеу кезеңіне кірген пациенттердің жалпы 76,5%-ында (218/285) 16 апталық қайта емдеуден кейін PGA «таза» немесе «минималды» жауабы болды, оларда тоқтату кезінде қайталану болғанына қарамастан (қайталану болған және сәйкесінше тоқтату кезеңі уақытында қайталану болмаған пациенттер үшін 69,1% [123/178] және 88,8% [95/107]). Қайта емдеу кезінде тоқтатқанға дейінгі ұқсас қауіпсіздік бейіні байқалды. Плацебомен (I және II зерттеулер) және MTX (II зерттеу) салыстырғанда бастапқы деңгейден 16- аптада айтарлықтай жақсартулар DLQI (дерматологтардың өмір сапасының индексі) көрсетілді. I зерттеуде SF-36 физикалық және психикалық компоненттерінің қорытынды көрсеткіштерінің жақсаруы плацебомен салыстырғанда да маңызды болды. Ашық зерттеу кезеңінде PASI жауабы 50%-дан төмен болғандықтан, дозаны екі апта сайын 40 мг-дан (eow) аптасына 40 мг-ға дейін жоғарылатқан пациенттер үшін пациенттердің 26,4% (92/349) және 37,8% (132/349) сәйкесінше 12-ші және 24-аптада PASI 75 жауабына қол жеткізді жетті. Псориаз III (REACH) зерттеуі орташа және ауыр созылмалы түйіндақты псориазы және қол және/немесе аяқтың псориазы бар 72 пациентте адалимумабтың тиімділігі мен қауіпсіздігін плацебомен салыстырды. Пациенттер 80 мг адалимумабтың бастапқы дозасын, содан кейін 2 аптада 1 рет 40 мг (бастапқы дозадан кейін бір аптадан бастап) немесе 16 апта бойы плацебо қабылдады. 16-аптада адалимумаб қабылдаған пациенттердің статистикалық тұрғыдан едәуір көп саны плацебо қабылдаған пациенттермен салыстырғанда қолдар және/немесе аяқтар үшін «таза» немесе «таза дерлік» PGA-ға жетті (тиісінше 30,6% қарсы 4,3% [p = 0,014]). Псориаз IV зерттеуі тырнақтың орташа және ауыр псориазы бар 217 ересек пациентте адалимумабтың тиімділігі мен қауіпсіздігін плацебомен салыстырды. Пациенттер 80 мг адалимумабтың бастапқы дозасын, содан кейін 2 аптада 1 рет 40 мг (бастапқы дозадан кейін бір аптадан бастап) немесе 26 апта бойы плацебо, содан кейін қосымша 26 апта бойы адалимумабпен ашық ем қабылдады. Тырнақ псориазын бағалау Тырнақ псориазы ауырлығының модификацияланған индексін (mNAPSI), Тырнақ псориазын дәрігердің жаһандық бағалауын (PGA-F) және Тырнақ псориазы ауырлығының индексін (NAPSI) қамтыды (қараңыз 18-кесте). Адалимумаб терінің әртүрлі дәрежедегі зақымдануы бар тырнақ псориазымен ауыратын пациенттерде емдеудің артықшылықтарын көрсетті (BSA ≥ 10% (пациенттердің 60%-ы) және BSA < 10% және ≥ 5% (пациенттердің 40%-ы)). 18-кесте: Ps IV зерттеуі — 16, 26 және 52- апталардағы тиімділік нәтижелері Соңғы нүкте — Плацебо-бақыланатын кезеңнің 16 -аптасы — Плацебо-бақыланатын кезеңнің 26 -аптасы — Ашық кезеңнің 52- аптасы Плацебо N=108 — Адалимумаб 40 mg eow N=109 — Плацебо N=108 — Адалимумаб 40 mg eow N=109 — Адалимумаб 40 mg eow N=80 ≥ mNAPSI 75 (%) — 2.9 — 26.0a — 3.4 — 46.6a — 65.0 PGA-F патологиясыз/ ең аз өзгерістермен және ≥2-сатылы жақсару (%) — 2.9 — 29.7a — 6.9 — 48.9a — 61.3 NAPSI (%) — -7.8 — -44.2a — -11.5 — -56.2a — -72.2 a p < 0.001, адалимумаб\плацебо Адалимумаб қабылдаған пациенттер 26-аптада ДИКЧ индексіндегі плацебомен салыстырғанда статистикалық маңызды жақсартуларды көрсетті. Белсенді іріңді гидраденит (ІГ) Адалимумабтың қауіпсіздігі мен тиімділігі рандомизацияланған салыстырмалы жасырын плацебо-бақыланатын зерттеулерде және жақпаған, қарсы көрсетілімдері бар немесе бактерияға қарсы кем дегенде 3 айлық жүйелі емді қолдануға талапқа сай емес жауап болған орташа және ауыр ІГ бар ересек пациенттерде ашық кеңейтілген зерттеуде бағаланды. HS-I және HS-II пациенттерінде кем дегенде 3 абсцесс немесе қабыну түйіндері бар II немесе III сатыдағы Херли ауруы болды. HS-I (PIONEER I) зерттеуі 2 емдеу кезеңімен 307 пациентті бағалады. А кезеңінде пациенттер плацебо немесе адалимумабты 0-аптада 160 мг бастапқы дозада, 2-аптада 80 мг және 4-аптадан 11-аптаға дейін апта сайын 40 мг қабылдады. Зерттеу кезінде антибиотиктерді қатар қолдануға жол берілмеді. Емнің 12 аптасынан кейін А кезеңінде адалимумаб қабылдаған пациенттер В кезеңінде 3 емдеу тобының 1 - іне қайта рандомизацияланды (адалимумаб әр апта сайын 40 мг, адалимумаб бір аптадан кейін 40 мг немесе 12-ден 35-аптаға дейін плацебо). А кезеңінде плацебо тобына рандомизацияланған пациенттерге В кезеңінде апта сайын 40 мг адалимумаб қабылдау тағайындалды. HS-II (PIONEER II) зерттеуі 2 емдеу кезеңімен 326 пациентті бағалады. А кезеңінде пациенттер плацебо немесе адалимумабты 0-аптада 160 мг бастапқы дозада, 2-аптада 80 мг және 4-аптадан 11-аптаға дейін апта сайын 40 мг қабылдады. Пациенттердің 19,3%-ы зерттеу барысында антибиотикпен негізгі пероральді емді жалғастырды. Емнің 12 аптасынан кейін А кезеңінде адалимумаб қабылдаған пациенттер В кезеңінде 3 емдеу тобының 1 - іне қайта рандомизацияланды (адалимумаб әр апта сайын 40 мг, адалимумаб бір аптадан кейін 40 мг немесе 12-ден 35-аптаға дейін плацебо). А кезеңінде плацебо тобына рандомизацияланған пациенттерге В кезеңінде плацебо тағайындалды. HS-I және HS-II зерттеулеріне қатысқан пациенттер апта сайын 40 мг адалимумаб енгізілетін ашық кеңейтілген зерттеуге қатысуға құқылы болды. Адалимумабтың бүкіл популяциясындағы әсер етудің орташа ұзақтығы 762 күнді құрады. Барлық 3 зерттеу барысында пациенттер күнделікті жергілікті антисептикалық сабынды қолданды. Клиникалық жауап Қабыну аймағының азаюы және абсцесс пен дренажды жыланкөздердің нашарлауының профилактикасы іріңді гидраденитке клиникалық жауап арқылы бағаланды (HiSCR шкаласы; абсцесс пен қабыну түйіндерінің жалпы санының кем дегенде 50% төмендеуі, бастапқы деңгеймен салыстырғанда абсцесс санының жоғарылауынсыз және дренажды жыланкөздер санының көбеюінсіз). ІГ-мен байланысты терінің ауырсынуының төмендеуі зерттеуге 11 балдық шкала бойынша 3 немесе одан жоғары бастапқы баллмен кірген пациенттерде сандық рейтинг шкаласы арқылы бағаланды. 12-аптада адалимумаб қабылдаған пациенттердің плацебомен салыстырғанда айтарлықтай жоғары үлесі HiSCR-ге жетті. 12-аптада HS-II зерттеуіндегі пациенттердің айтарлықтай жоғары үлесі ІГ-мен байланысты терінің ауыруының клиникалық маңызды төмендеуін көрсетті (қараңыз 19-кесте). Адалимумаб қабылдаған пациенттерде емдеудің алғашқы 12 аптасында аурудың өршу қаупі айтарлықтай төмендеді. 19-кесте: 12-аптадан кейінгі тиімділік нәтижелері, HS I және II зерттеулері HS Study I — HS Study II Плацебо — Адалимумаб Аптасына 40 мг — Плацебо — Адалимумаб Аптасына 40 мг Іріңді гидраденитке (HiSCR) клиникалық жауапа — N = 154 40 (26.0%) — N = 153 64 (41.8%)* — N=163 45 (27.6%) — N=163 96 (58.9%)*** ≥ 30% Терінің ауырсынуының азаюыb — N = 109 27 (24.8%) — N = 122 34 (27.9%) — N=111 23 (20.7%) — N=105 48 (45.7%)*** *p < 0.05, ** * p < 0.001, адалимумаб\плацебо a Барлық рандомизацияланған пациенттер арасында. b ІГ-мен байланысты терідегі ауырсыну бастапқы бағаланған пациенттер арасында 0-ден 10-ға дейінгі сандық рейтинг шкаласы негізінде ≥ 3; 0 = тері ауырмайды, 10 = терінің шамалай алатындай барынша қатты ауыруы. Әр апта сайын 40 мг дозада адалимумабпен емдеу абсцесс пен дренажды жыланкөздердің нашарлау қаупін едәуір төмендеткен. HS-I және HS-II зерттеулерінің алғашқы 12 аптасында плацебо тобындағы шамамен екі есе көп пациент адалимумаб тобына қарағанда абсцесстердің (тиісінше 11,4%-ға қарсы 23,0%) және дренажды жыланкөздердің (тиісінше 13,9%-ға қарсы 30,0% ) үдеуін бастан кешірді. Плацебомен салыстырғанда бастапқы деңгейден 12-аптада анағұрлым айқын жақсартулар терінің саулығына байланысты өмір сапасына қатысты көрсетілді, ол өмір сапасының дерматологиялық индексі (DLQI; HS-I және HS-II зерттеулері) арқылы өлшенді, пациенттердің дәрілік препараттармен емдеуге жалпы қанағаттануы, бұл емдеуге қанағаттану сауалнамасының көмегімен - дәрілік препараттар (TSQM; HS-I және HS-II зерттеулері) және SF-36 физикалық компонентінің жиынтық бағалауымен бағаланған физикалық денсаулық (HS-I зерттеуі). 12-аптада аптасына 40 мг адалимумабқа кем дегенде ішінара жауап беретін пациенттерде 36- аптада HiSCR көрсеткіші апта сайын адалимумаб қабылдауды жалғастырған пациенттерде енгізу жиілігі 2 аптада 1 ретке дейін төмендетілген немесе емдеу тоқтатылған пациенттерге қарағанда жоғары болды (қараңыз 20-кесте). 20-кесте: 12-аптада адалимумабты апта сайынғы қабылдаудан емдеу схемасын өзгерткеннен кейін 24-ші және 36-аптада HiSCRb қол жеткізген пациенттердің үлесі Плацебо (емдеуді тоқтату) N = 73 — Адалимумаб Екі апта сайын 40 мг N = 70 — Адалимумаб Аптасына 40 мг N = 70 24- апта — 24 (32.9%) — 36 (51.4%) — 40 (57.1%) 36 -апта — 22 (30.1%) — 28 (40.0%) — 39 (55.7%) a 12 апталық емдеуден кейін аптасына 40 мг дозада адалимумабқа кем дегенде ішінара жауап берген пациенттер. b Хаттамада көрсетілген жауаптың жоғалуы немесе жақсарудың болмауы критерийлеріне сәйкес келетін пациенттер зерттеуге қатысуды тоқтатуға мәжбүр болды және емдеуге жауап бермеді деп саналды. 12-аптада емдеуге ішінара жауап берген және адалимумабпен апта сайын тұрақты ем алған пациенттер арасында 48-аптада HiSCR көрсеткіші 68,3%, ал 96-аптада — 65,1%-ды құрады. 96 апта бойы аптасына 40 мг адалимумабпен ұзақ емдеу қауіпсіздік бойынша жаңа деректерді анықтамады. HS-I және HS-II зерттеулерінде адалимумабпен емдеу 12-аптада тоқтатылған пациенттер арасында адалимумабты аптасына 40 мг қайта енгізгеннен кейін 12 аптадан соң HiSCR көрсеткіші тоқтатқанға дейін байқалғанға ұқсас деңгейге оралды (56,0%). Крон ауруы Адалимумабтың қауіпсіздігі мен тиімділігі рандомизацияланған салыстырмалы жасырын плацебо бақыланатын зерттеулерде Крон ауруының орташа немесе ауыр түрімен (Крон ауруының белсенділік индексі (CDAI) ≥ 220 және ≤ 450) ауыратын 1500-ден астам пациентте бағаланды. Аминосалицилаттардың, кортикостероидтардың және/немесе иммуномодуляциялайтын дәрілердің қатар қолданылатын тұрақты дозаларын қолдануға рұқсат етілді, пациенттердің 80%-ы осы дәрілік препараттардың кем дегенде біреуін қабылдауды жалғастырды. Клиникалық ремиссия индукциясы (CDAI < 150 ретінде анықталған) екі зерттеуде бағаланды, CD Study I (CLASSIC I) және CD Study II (GAIN). CD Study I бұрын ІНФ антагонистерін қабылдамаған 299 пациент төрт емдеу тобының біріне рандомизацияланған; 0 және 2-апталарда плацебо, 0 аптада 160 мг адалимумаб және 2-аптада 80 мг, 0- аптада 80 мг және 2-аптада 40 мг және 0-аптада 40 мг және 2-аптада 20 мг. CD II зерттеуінде емдеуге жауабы жоқ немесе инфликсимабқа төзімділігі нашар 325 пациент 0-аптада 160 мг және 2-аптада 80 мг адалимумаб немесе 0 және 2-апталарда плацебо алу үшін рандомизацияланды. Пациенттер емдеуге алғашқы жауап болмаған кезде зерттеулерден шығарылды және сондықтан бұл пациенттер одан әрі бағаланбады. Клиникалық ремиссияны сақтау CD III (CHARM) зерттеуінде бағаланды. CD Study III зерттеуінде 854 пациент 0-аптада 80 мг және 2-аптада 40 мг дозада ашық зерттеу алды. 4-аптада пациенттер бір аптадан кейін 40 мг, апта сайын 40 мг немесе плацебоға рандомизацияланды, зерттеудің жалпы ұзақтығы 56 апта. 4-аптада клиникалық жауабы болған пациенттер (CDAI ≥70 төмендеуі) 4-аптада клиникалық жауабы болмағандардан бөлек стратификацияланды және талданды. Кортикостероидтардың дозасын төмендетуге 8-аптадан кейін рұқсат етілді. CD I және CD II зерттеулері, ремиссия индукциясы және жауап көрсеткіштері 21-кестеде берілген. 21-кесте: Клиникалық ремиссия және жауап индукциясы (пациенттердің пайызы) CD Study I: Бұрын инфликсимаб қабылдамаған пациенттер — CD Study II: Инфликсимабпен емдеу курсынан өткен пациенттер Плацебо N=74 — Адалимумаб 80/40 мг N = 75 — Адалимумаб 160/80 мг N=76 — Плацебо N=166 — Адалимумаб 160/80 мг N=159 4 -апта Клиникалық ремиссия — 12% — 24% — 36%* — 7% — 21%* Клиникалық жауап (CR-100) — 24% — 37% — 49%** — 25% — 38%** Барлық p мәндері адалимумаб пен плацебо үшін пропорцияларды жұптық салыстыру болып табылады * p < 0,001 ** p < 0,01 8-аптада 160/80 мг және 80/40 мг индукциялық схемалар үшін ремиссияның ұқсас көрсеткіштері байқалды, ал жағымсыз құбылыстар 160/80 мг дозаны қабылдаушылар тобында жиі байқалды. 4-аптадағы CD III зерттеуінде пациенттердің 58% - ы (499/854) клиникалық жауап жағдайында болды және бастапқы талдауда бағаланды. 4-аптада клиникалық жауап жағдайында болғандардың 48%-ы бұрын ІНФ басқа антагонистерінің әсеріне ұшыраған. Ремиссияны қолдау және жауап көрсеткіштері 22-кестеде берілген. Клиникалық ремиссия нәтижелері ІНФ антагонистерінің бұрынғы әсеріне қарамастан салыстырмалы түрде тұрақты болып қалды. 56-аптада плацебомен салыстырғанда адалимумаб қабылдаған кезде ауруханаға жатқызу және ауруға байланысты операциялар саны статистикалық тұрғыдан айтарлықтай төмендеді. 22-кесте: Клиникалық ремиссияны қолдау және жауап (пациенттердің пайызы) Плацебо — Адалимумаб екі апта сайын 40 мг — Адалимумаб әр апта сайын 40 мг 26- апта — N=170 — N=172 — N=157 Клиникалық ремиссия — 17% — 40%* — 47%* Клиникалық жауап (CR-100) — 27% — 52%* — 52%* ≥ 90 күн ішінде стероидтарды қолданбаған ремиссиядағы пациенттер a — 3% (2/66) — 19% (11/58)** — 15% (11/74)** 56-апта — N=170 — N=172 — N=157 Клиникалық ремиссия — 12% — 36%* — 41%* Клиникалық жауап (CR-100) — 17% — 41%* — 48%* ≥ 90 күн ішінде стероидтарды қолданбаған ремиссиядағы пациенттер a — 5% (3/66) — 29% (17/58)* — 20% (15/74)** * p < 0,001 аАдалимумаб пен плацебо пропорцияларын жұптық салыстыру үшін ** p < 0.02 адалимумаб пен плацебо пропорцияларын жұптық салыстыру үшін а Кортикостероидтарды бастапқы деңгейде қабылдағандардан 4-аптада жауап болмаған пациенттердің ішінде адалимумабпен демеуші ем қабылдаған пациенттердің 43%-ы 12-аптада емдеуге жауап берді, плацебомен демеуші ем қабылдаған пациенттердің 30%-ымен салыстырғанда. Бұл нәтижелер 4-аптада жауап бермеген кейбір пациенттер демеуші емді 12-аптаға дейін жалғастырғанның пайдасы болатынын көрсетеді. 12 аптадан астам уақытқа созылған ем клиникалық жауаптардың айтарлықтай көп болуына әкелмеді (4.2-бөлімді қараңыз). CD I зерттеуіндегі 117/276 пациент және CD II және III зерттеулеріндегі 272/777 пациент адалимумабпен ашық емнің кем дегенде 3 жылында байқалды, сәйкесінше 88 және 189 пациент клиникалық ремиссияда болуды жалғастырды. Клиникалық жауап (CR-100) сәйкесінше 102 және 233 пациентте сақталды. Өмір сапасы CD I және CD II зерттеулерінде ішектің қабынбалы аурулары сауалнамасының (IBDQ) жалпы балының статистикалық маңызды жақсаруы плацебомен салыстырғанда 80/40 мг және 160/80 мг адалимумаб топтарына рандомизацияланған пациенттерде 4-аптада қол жеткізілді және CD III зерттеуінде 26-шы және 56-апталарда байқалды, сондай-ақ плацебо тобымен салыстырғанда адалимумабпен емдеу топтары арасында. Ойық жаралы колит Адалимумабтың бірнеше дозаларының қауіпсіздігі мен тиімділігі рандомизацияланған салыстырмалы жасырын плацебо-бақыланатын зерттеулерде орташа немесе ауыр белсенді ойық жаралы колиті бар ересек пациенттерде (эндоскопия бойынша 2-ден 3-ке дейінгі қосалқы бағалаумен 6-дан 12-ге дейінгі Мейо шкаласы бойынша бағалау) бағаланды. UC-I зерттеуінде бұрын ІНФ антагонистерін қабылдамаған 390 пациент 0 және 2-апталарда плацебо, 0-аптада 160 мг адалимумаб, содан кейін 2- аптада 80 мг немесе 0-аптада 80 мг адалимумаб, содан кейін 2-аптада 40 мг алу үшін рандомизацияланды. 2 аптадан кейін адалимумабтың екі тобындағы пациенттер де аптасына 40 мг алды. Клиникалық ремиссия (қосалқы шкаласыз > 1 Мейо бойынша ≤ 2 баға ретінде анықталады) 8-аптада бағаланды. UC-II зерттеуінде 248 пациент 0-аптада 160 мг адалимумаб, 2-аптада 80 мг және одан кейін аптасына 40 мг алды, ал 246 пациент плацебо алды. Клиникалық нәтижелер 8-аптада ремиссияны индукциялау үшін және 52-аптада ремиссияны сақтау үшін бағаланды. 160/80 мг адалимумаб қабылдаған пациенттер 8-аптада плацебомен салыстырғанда клиникалық ремиссияға UC-I зерттеуінде (тиісінше 18% қарсы 9%, p=0,031) және UC-II зерттеуінде (тиісінше 17% қарсы 9%, p=0,019) статистикалық маңызды жоғары пайызбен жетті. UC-II зерттеуінде адалимумаб қабылдаған және 8-аптада ремиссияда болған пациенттер арасында 21/41 (51%) 52-аптада ремиссияда болды. UC-II зерттеуінің бүкіл популяциясындағы нәтижелер 23-кестеде көрсетілген. 23-кесте: UC-II зерттеуіндегі шырышты қабықтың жауабы, ремиссиясы және жазылуы (пациенттердің пайызы) Плацебо — Адалимумаб 40 мг схема бойынша 52 -апта — N=246 — N=248 Клиникалық жауап — 18% — 30%* Клиникалық ремиссия — 9% — 17%* Шырышты қабықтың жазылуы — 15% — 25%* ≥ 90 күн ішінде стероидтарсыз ремиссия а — 6% (N=140) — 13%* (N=150) 8 және 52 апта Тұрақты жауап — 12% — 24%** Тұрақты ремиссия — 4% — 8%* Шырышты қабықтың тұрақты жазылуы — 11% — 19%* Клиникалық ремиссия— бұл қосалқы шкаласыз > 1 Мейо шкаласы бойынша баға ≤ 2; Клиникалық жауап — бұл Мейо шкаласы бойынша бастапқы бағалау деңгейінің ≥ 3 балл және ≥ 30% төмендеуі, плюс тікішектен қан кетудің қосалқы шкаласының төмендеуі [RBS] ≥ 1 немесе абсолютті RBS 0 немесе 1; * p < 0,05 адалимумаб пен плацебо пропорцияларын жұптық салыстыру үшін ** p < 0,001 адалимумаб пен плацебо пропорцияларын жұптық салыстыру үшін а Кортикостероидтарды бастапқы деңгейде қабылдағандардан 8-аптада жауабы болған пациенттердің 47%-ында клиникалық жауап сақталды, 29% - ы ремиссияда, 41%-ында шырышты қабықтың жазылуы және 20% - ы 52-аптада ≥ 90 күн бойы стероидтарсыз ремиссияда болды. UC-II зерттеуіндегі пациенттердің шамамен 40%-ында анти-ІНФ инфликсимабпен сәтсіз алдыңғы емдеу тәжірибесі болған. Бұл пациенттерде адалимумабтың тиімділігі анти-ІНФ емін қабылдамаған пациенттермен салыстырғанда төмендеді. Бұрын анти-ІНФ емдеу сәтсіз болған пациенттердің арасында 52-аптада плацебода 3% және адалимумабта 10% ремиссияға қол жеткізілді. UC-I және UC-II зерттеулеріндегі пациенттер ашық ұзақ мерзімді кеңейтілген зерттеуге (UC III) ауысу мүмкіндігіне ие болды. Адалимумабпен 3 жылдық емнен кейін 75%-ы (301/402) Мейо ішінара шкаласы бойынша клиникалық ремиссияда болуды жалғастырды. Ауруханаға жатқызу көрсеткіштері UC-I және UC-II зерттеулерінің 52-аптасында плацебо қабылдаған топпен салыстырғанда адалимумаб қабылдаған топта кез келген себеппен ауруханаға жатқызу және ОК-мен байланысты ауруханаға жатқызу көрсеткіштерінің төмен болуы байқалды. Адалимумаб қабылдаған топтағы кез келген себеппен ауруханаға жатқызу саны плацебо қабылдаған топтағы жылына бір пациентке шаққанда 0,26 қарсы жылына бір пациентке шаққанда 0,18 құрады, ал ОК-мен байланысты тиісті ауруханаға жатқызу көрсеткіштері жылына бір пациентке шаққанда 0,22-ге қарсы жылына бір пациентке шаққанда 0,12 құрады. Өмір сапасы UC-II зерттеуінде адалимумабпен емдеу ішектің қабынбалы аурулары сауалнамасы (IBDQ) бойынша көрсеткіштердің жақсаруына әкелді. Увеит Адалимумабтың қауіпсіздігі мен тиімділігі екі рандомизацияланған, салыстырмалы жасырын, плацебо бақыланатын (UV I және II) зерттеулерде оқшауланған алдыңғы увеитпен ауыратын пациенттерді қоспағанда, инфекциялық емес аралық, артқы және панувеиті бар ересек пациенттерде бағаланды. Пациенттер плацебо немесе адалимумабты бастапқы 80 мг дозада, содан кейін бастапқы дозадан кейін бір аптадан бастап әр екі апта сайын 40 мг қабылдады. Бір биологиялық емес иммунодепрессантпен қатар жүретін тұрақты емге рұқсат етілді. UV I зерттеуі кортикостероидтармен емдеуге қарамастан белсенді увеитпен ауыратын 217 пациентті бағалады (күніне 10-нан 60 мг дейінгі дозада пероральді преднизон). Барлық пациенттер зерттеуге енгізілген кезде преднизонмен күніне 60 мг дозада стандартталған екі апталық ем алды, содан кейін 15-аптаға қарай кортикостероидтарды қабылдауды толығымен тоқтата отырып, дозаны біртіндеп төмендетудің міндетті кестесі болды. UV II зерттеуінде ауруды бақылау үшін кортикостероидтармен созылмалы емдеуді қажет ететін белсенді емес увеиті бар 226 пациент бағаланды (пероральді преднизон күніне 10-35 мг). Кейіннен пациенттер 19-аптаға қарай кортикостероидтарды толығымен тоқтататын, дозаны біртіндеп төмендету курсын бастады. Екі зерттеудегі тиімділіктің негізгі соңғы нүктесі «емдеудің тиімсіздігіне дейінгі уақыт» болды. Емдеудің тиімсіздігі қабынбалы хориоретиналық және/немесе торқабықтың қабынбалы тамырлық зақымданулары, алдыңғы камера жасушаларының дәрежесі (AC), шыны тәрізді дененің бұлыңғырлану дәрежесі (VH) және көздің барынша түзетілген көру өткірлігіне (BCVA) негізделген көпкомпонентті нәтиже бойынша анықталды. UV I және UV II зерттеулерін аяқтаған пациенттер бастапқыда жоспарланған ұзақтығы 78 апта болатын бақыланбайтын ұзақ мерзімді кеңейтілген зерттеуге қатысуға құқылы болды. Пациенттерге зерттелетін препаратты 78 аптадан кейін адалимумабқа қол жеткізгенше жалғастыруға рұқсат етілді. Клиникалық жауап Екі зерттеудің нәтижелері плацебо қабылдаған пациенттермен салыстырғанда адалимумаб қабылдаған пациенттерде емдеу тиімсіздігі қаупінің статистикалық маңызды төмендегенін көрсетті (қараңыз 24-кесте). Екі зерттеу де адалимумабтың плацебомен салыстырғанда емдеу тиімсіздігінің жиілігіне ерте және тұрақты әсер ететінін көрсетті (қараңыз 2-сурет). 24-кесте: УФ I және УФ II зерттеулерінде емдеудің тиімсіздігіне дейінгі уақыт Талдау Емдеу — N — Емдеудің сәтсіздігі N (%) — Емдеу тиімсіздігіне дейінгі орташа уақыт (айлар) — HRa — CI 95% for HRa — p valueb UV I зерттеуінде 6-аптада немесе одан кейін емдеудің тиімсіздігіне дейінгі уақыт Бастапқы талдау (ITT) Плацебо — 107 — 84 (78.5) — 3.0 — -- — -- — -- Адалимумаб — 110 — 60 (54.5) — 5.6 — 0.50 — 0.36, 0.70 — < 0.001 UV IІ зерттеуінде 2-аптада немесе одан кейін емдеудің тиімсіздігіне дейінгі уақыт Бастапқы талдау (ITT) Плацебо — 111 — 61 (55.0) — 8.3 — -- — -- — -- Адалимумаб — 115 — 45 (39.1) — NEc — 0.57 — 0.39, 0.84 — 0.004 Ескертпе: 6-аптада немесе одан кейін (UV I зерттеуі) немесе 2-аптада не одан кейін (UV II зерттеуі) емдеудің тиімсіздігі оқиға ретінде қарастырылды. Емдеу сәтсіздігінен басқа себептермен шығу кету кезінде қарастырылды. a плацебомен салыстырғанда фактор ретінде емдеумен пропорционалды қауіп регрессиясынан адалимумабтың HR. b Лонг-дәрежелі критерийден екіжақты p мәні. c NE = бағалау мүмкін емес. Қауіп тобындағы субъектілердің жартысынан азында оқиға болды. 2-сурет: Каплан-Майер қисықтары, 6-аптада немесе одан кейін (UV I зерттеуі) немесе 2-аптада (UV II зерттеуі) емдеудің тиімсіздігіне дейінгі жиынтық уақыт Емдеу сәтсіздігінің көрсеткішіЕмдеу сәтсіздігінің көрсеткішіУақыт (айлар)Уақыт (айлар) Емдеу сәтсіздігінің көрсеткішіЕмдеу сәтсіздігінің көрсеткішіУақыт (айлар)Уақыт (айлар) Ескертпе: P# = Плацебо (Оқиғалар саны/Қауіп саны); A# = Адалимумаб (Оқиғалар саны/Қауіп саны). UV I зерттеуінде емдеу тиімсіздігінің әрбір компоненті үшін плацебомен салыстырғанда адалимумабтың пайдасына статистикалық маңызды айырмашылықтар байқалды. UV II зерттеуінде статистикалық маңызды айырмашылықтар тек көру өткірлігі үшін байқалды, бірақ басқа компоненттер сандық түрде адалимумабтың пайдасына болды. UV I және UV II бақыланбайтын ұзақ мерзімді кеңейтілген зерттеулерге енгізілген 424 пациенттің 60-ы сәйкес келмейді деп танылды (мысалы, ауытқуларға байланысты немесе диабеттік ретинопатиядан туындаған асқынуларға байланысты, катарактаны емдеу немесе витрэктомия операцияларына байланысты) және бастапқы тиімділік талдауынан шығарылды. Қалған 364 пациенттің бағалауға болатын 269-ы (74%) адалимумабпен ашық емдеудің 78 аптасына жетті. Бақыланатын деректер тәсіліне сүйене отырып, 216-сы (80,3%) ремиссия жағдайында болды (белсенді қабынбалы зақымданулары жоқ, ШС дәрежесі ≤ 0,5+, VH дәрежесі ≤ 0,5+), стероидтардың қатарлас дозасымен ≤ 7,5 мг күніне, ал 178-і (66,2%) стероидтарсыз ремиссия жағдайында болды. КМТӨ 78-аптада көздің 88,6% -ында жақсарды немесе сақталды (<5 әріптің нашарлауы). 78-аптадан кейінгі деректер жалпы осы нәтижелерге сәйкес келді, бірақ зерттеуге енгізілген субъектілердің саны осы уақыттан кейін азайды. Жалпы, зерттеуге қатысуды тоқтатқан пациенттердің 18%-ы жанама әсерлерге байланысты және 8%-ы адалимумабпен емдеуге клиникалық жауаптың жеткіліксіздігіне байланысты қатысуды тоқтатты. Өмір сапасы Көрумен байланысты өмір сапасы екі клиникалық зерттеуде де NEI VFQ-25 шкаласын қолданып өлшенді. Адалимумаб UV I зерттеуінде жалпы көру, көздің ауыруы, жақыннан көру, психикалық денсаулық және жалпы балл, сондай-ақ UV II зерттеуіндегі жалпы көру және психикалық денсаулық үшін статистикалық маңызды орташа айырмашылықтары бар қосалқы шкалалардың көпшілігі үшін сандық түрде жақсырақ болды. Көрумен байланысты әсерлер UVI зерттеуінде түсті көру үшін және UV II зерттеуінде түсті көру, шеткері көру және жақыннан көру үшін сандық түрде адалимумабтың пайдасына болған жоқ. Иммуногенділік Адалимумабқа қарсы антиденелер адалимумабпен емдеу кезінде өндірілуі мүмкін. Адалимумабқа қарсы антиденелердің түзілуі жоғары клиренспен және адалимумабтың тиімділігінің төмендеуімен байланысты. Адалимумабқа қарсы антиденелердің болуы мен жағымсыз құбылыстардың пайда болуы арасында айқын корреляция жоқ. I, II және III ревматоидты артритті зерттеулерге қатысқан пациенттер 6-12 ай бойы адалимумабқа антиденелердің болуына бірнеше рет тексеруден өтті. Негізгі клиникалық зерттеулер барысында адалимумабқа антиденелер аталған препаратпен емделген пациенттердің 5,5% -ында (1053-тің 58-і) анықталды, бұл плацебо қабылдаған пациенттердің 0,5% -ымен (370-тің 2-і) салыстырғанда. Метотрексатпен қатар ем алмаған пациенттерде антиденелердің пайда болу жиілігі адалимумаб метотрексатқа қосымша ретінде қолданылған жағдайдағы 0,6%-бен салыстырғанда 12,4%-ды құрады. 4 пен 17 жас аралығындағы полиартикулярлық ювенилдік идиопатиялық артритпен ауыратын пациенттердің арасында адалимумаб қабылдаған пациенттердің 15,8% -ында (171-дің 27-сі) адалимумабқа антиденелер анықталды. Метотрексатпен қатар ем алмаған пациенттерде антиденелердің пайда болу жиілігі адалимумаб метотрексатқа қосымша ретінде қолданылған жағдайдағы 5,9%-бен (85-тен 5-і) салыстырғанда 25,6%-ды (86 сыналушының 22-сі) құрады. 2 жастан <4 жасқа дейінгі немесе дене салмағы <15 кг болатын 4 жастан асқан полиартикулярлық ювенилдік идиопатиялық артритпен ауыратын пациенттердің арасында адалимумабқа антиденелер пациенттердің 7% -ында (15-тен 1-і) анықталды және бір пациент бір уақытта метотрексат алды. Энтезитпен астасқан артритпен ауыратын пациенттердің арасында адалимумаб қабылдаған пациенттердің 10,9% -ында (46-дан 5-і) адалимумабқа антиденелер анықталды. Метотрексатпен қатар ем алмаған пациенттерде антиденелердің пайда болу жиілігі адалимумаб метотрексатқа қосымша ретінде қолданылған жағдайдағы 8,3%-бен (24-тен 2-і) салыстырғанда 13,6%-ды (22 сыналушының 3-і) құрады. Псориаздық артритпен ауыратын пациенттердің арасында адалимумабқа антиденелер осы препаратпен емделген 376 (10%) сыналушының 38-інде табылды. Метотрексатпен қатар ем алмаған пациенттерде антиденелердің пайда болу жиілігі адалимумаб метотрексатқа қосымша ретінде қолданылған жағдайдағы 7%-бен (198 сыналушының 14-і) салыстырғанда 13,5%-ды (178 сыналушының 24-і) құрады. Шорбуынданатын спондилитпен ауыратын пациенттердің арасында адалимумабқа антиденелер осы препаратпен емделген 204 (8,3%) сыналушының 17-інде табылды. Метотрексатпен қатар ем қабылдамаған пациенттерде антиденелер 185 сыналушының 16 – сында (8,6%), ал адалимумаб метотрексатқа қосымша ретінде қолданылған топта - 19 сыналушының 1-інде (5,3%) анықталды. Рентгенографиялық емес аксиальдік спондилоартритпен ауыратын пациенттердің ішінде адалимумабқа антиденелер адалимумабты үнемі қабылдаған 152 пациенттің 8-інде (5,3%) анықталды. Крон ауруымен ауыратын пациенттер тобында адалимумабқа антиденелер 269 сыналушының 7-інде (2,6%), ал ойық жаралы колит тобында 487 сыналушының 19-ында (3,9%) анықталды. Псориазбен ауыратын және адалимумаб монотерапиясымен емделген ересек пациенттер тобында аталған дәріге антиденелер 920 сыналушының 77-сінде (8,4%) анықталды. Адалимумабпен ұзақ мерзімді монотерапияда болған және тоқтату және қайта емдеу зерттеуіне қатысқан түйіндақты псориазы бар ересек пациенттерде қайта емдегеннен кейін адалимумабқа антиденелердің пайда болу жиілігі (482 сыналушының 11-і немесе 2,3%-ы) тоқтатуғанға дейінгі сондай көрсеткішке ұқсас болды (590 сыналушының 11-і немесе 1,9%). Псориазбен ауыратын балалар арасында адалимумабқа антиденелер 0,8 мг/кг дозада адалимумаб монотерапиясын алған 38 сыналушының 5-інде (13%) анықталды. Орташа және жоғары дәрежелііріңді гидраденит бар пациенттер арасында адалимумабқа антиденелер адалимумаб қабылдаған 99 пациенттің 10 -ында (10,1%) анықталды. Орташа және жоғары дәрежелі Крон ауруы бар балалар арасында адалимумаб қабылдаған пациенттерде адалимумабқа антиденелердің өндірілу деңгейі 3,3%-ды құрады. Инфекциялық емес увеитпен ауыратын ересек пациенттердің арасында адалимумабқа антиденелер адалимумаб қабылдаған сыналушылардың 4,8% -ында (249-дан 12-сі) анықталды. Орташа және жоғары дәрежелі Крон ауруы бар балалар арасында адалимумаб қабылдаған пациенттерде адалимумабқа антиденелердің өндірілу деңгейі 3%-ды құрады. Иммуногенділікті талдау препаратқа байланысты болғандықтан, антиденелердің деңгейін басқа препараттардың көрсеткіштерімен салыстыру орынды емес. Балалар популяциясы Ювенилдік идиопатиялық артрит (ЮИА) Полиартикулярлық ювенилдік идиопатиялық артрит (пЮИА) Адалимумабтың қауіпсіздігі мен тиімділігі белсенді полиартикулярлық ювенилдік идиопатиялық артриті бар балаларға жүргізілген екі зерттеуде (пЮИА I және II) бағаланды, соның ішінде ЮИА басталуының әртүрлі типтерімен (көбінесе ревматоидты факторға теріс немесе оң полиартрит және таралған олигоартрит). пЮИА I Адалимумабтың қауіпсіздігі мен тиімділігі полиартикулярлық ЮИА бар 171 баланың (4-17 жас) тобына жүргізілген көпорталықты, рандомизацияланған, салыстырмалы жасырын, параллель зерттеуде бағаланды. Ашық жүргізу кезеңінде (АЗ LI) пациенттер екі топқа бөлінді: метотрексатпен (MT) және MT жоқ. MT жоқ топта болған пациенттер MT қабылдамады немесе зерттеу басталғанға дейін кемінде екі апта бұрын MT қабылдауды тоқтатты. Пациенттер ҚҚСП және/немесе преднизолонның тұрақты дозаларында қалды (≤ 0,2 мг/кг/күн немесе максимум 10 мг/күн). OL LI фазасында барлық пациенттер 16 апта бойы екі апта сайын 40 мг адалимумабтың максималды дозасына дейін 24 мг/м 2 алды. Пациенттерді жасы және OL LI фазасы кезінде алынған ең төменгі, орташа және ең жоғары доза бойынша бөлу 25-кестеде берілген. 25-кесте: Пациенттерді жасы және OL LI фазасы кезінде алынған адалимумабтың дозасы бойынша бөлу Жас тобы — Бастапқы деңгейдегі пациенттер саныn (%) — Ең аз, орташа және ең жоғары доза 4 жастан 7 жасқа дейін — 31 (18.1) — 10, 20 және 25 mg 8 жастан 12 жасқа дейін — 71 (41.5) — 20, 25 және 40 mg 13 жастан 17 жасқа дейін — 69 (40.4) — 25, 40 және 40 mg 16-аптада балаларда АКР 30 жауабына қол жеткізген пациенттер салыстырмалы жасырын (DB) фазаға рандомизациялауға құқылы болды және 40 мг ең жоғары дозаға дейін 24 мг/м 2 адалимумаб немесе қосымша 32 апта ішінде немесе аурудың өршуіне дейін екі апта сайын плацебо алды. Аурудың өршу критерийлері балалардағы 6 негізгі АКР критерийлерінің ≥ 3-бойынша бастапқы деңгейден ≥ 30% - ға нашарлауы, ≥ 2 белсенді буын және 6 критерийдің тек 1-і бойынша > 30% жақсару ретінде анықталды. 32 аптадан кейін немесе аурудың өршуі кезінде пациенттер ашық кеңейтілген кезеңге қосылуға құқылы болды. 26-кесте: ЮИА зерттеуіндегі балалардың АКР 30 бойынша жауаптары MT — MT жоқ Фаза OL-LI 16 апта Ped ACR 30 жауабы (n/N) — 94.1% (80/85) — 74.4% (64/86) Тиімділік нәтижелері Салыстырмалы жасырын зерттеу 32 апта — Адалимумаб/ MT (N = 38) — Плацебо / MT (N = 37) — Адалимумаб (N = 30) — Плацебо (N = 28) 32- аптаның соңында аурудың өршуі а (n / N) — 36.8% (14/38) — 64.9% (24/37)b — 43.3% (13/30) — 71.4% (20/28)c Аурудың өршуіне дейінгі орташа уақыт — > 32 апта — 20 апта — > 32 апта — 14 апта a 48-аптада Ped ACR 30/50/70 жауабына қол жеткізу плацебо қабылдаған пациенттерге қарағанда айтарлықтай жоғары b p = 0,015 c p = 0,031 16-аптада (n = 144) жауапқа АКР 30/50/70/90 педиатриялық критерийлері бойынша қол жеткізгендердің арасында әсер бүкіл зерттеу барысында адалимумаб қабылдаған пациенттерде ашық зерттеу фазасында алты жылға дейін сақталды. Барлық 19 пациентте, олардың 11-і бастапқы 4-тен 12 жасқа дейінгі жас тобынан және 8-і 13-тен 17 жасқа дейінгі бастапқы жас тобынан, емдеу 6 жылға немесе одан да ұзаққа созылды. Адалимумаб пен метотрексат біріктірілімімен емдеу кезіндегі антиденелердің өндірілуі бір адалимумабпен емдеумен салыстырғанда пациенттердің аз санында тіркелді. Осы нәтижелерді ескере отырып, адалимумабты метотрексатпен бірге қолдану және метотрексатты қолдануға болмайтын пациенттерге монотерапия ретінде қолдану ұсынылады (4.2-бөлімді қараңыз). пЮИА II Адалимумабтың қауіпсіздігі мен тиімділігі орташа және ауыр белсенді полиартикулярлық ЮИА бар 32 баланы (2 жастан < 4 жасқа дейін немесе 4 және одан үлкен жастағы, салмағы < 15 кг) қамтитын ашық көпорталықты зерттеуде бағаланды. Пациенттер адалимумабты дене бетінің ауданына (ДБА) 24 мг/м2 дозада кем дегенде 24 апта бойы бір реттік тері астына инъекция түрінде екі апта сайын 20 мг ең жоғары дозаға дейін қабылдады. Зерттеу барысында пациенттердің көпшілігі метотрексат қабылдады, ал кейбір пациенттер кортикостероидтарды немесе ҚҚСП препараттарын қолданғаны туралы хабарлады. 12-ші және 24-аптада ПедАКР30 бойынша жауап бақыланатын деректер тәсілін пайдалана отырып, тиісінше 93,5% және 90,0%-ды құрады. 12-ші және 24-аптада ПедАКР50/70/90 бар субъектілердің үлесі тиісінше 90,3%/61,3%/38,7% және 83,3%/73,3%/36,7% құрады. 24-аптада (Пед АКР 30) жауап бергендердің арасында (30 пациенттің n=27-сі), Paediatric ACR 30 жауаптары осы уақыт аралығында адалимумаб қабылдаған пациенттерге жүргізілген ашық зерттеу кезеңінде 60 аптаға дейін сақталды. Жалпы, 20 пациент 60 апта немесе одан да ұзақ уақыт емделді. Энтезитпен астасқан артрит Адалимумабтың қауіпсіздігі мен тиімділігі энтезитпен астасқан орташа дәрежелі ауырлықтағы артриті бар 46 баланы (6 жастан 17 жасқа дейін) қамтитын көпорталықты рандомизацияланған салыстырмалы жасырын зерттеуде бағаланды. Пациенттер дене бетінің ауданына (ДБА) 24 мг/м2 дозада адалимумабты 40 мг ең жоғары дозаға дейін немесе 12 апта бойы екі апта сайын плацебо алу үшін рандомизацияланды. Салыстырмалы жасырын кезең ашық кезеңмен жалғасты, оның барысында пациенттер ДБА 24 мг/м 2 адалимумабты қосымша 192 апта ішінде тері астына екі апта сайын ең жоғары 40 мг дозаға дейін қабылдады. Бастапқы соңғы нүкте артрит белгілері бар буындар санының бастапқы деңгейден пайыздық өзгеруі болды (деформациядан туындамаған ісіну немесе қозғалысы жоғалған буындар плюс ауыру және/немесе ауырсыну). 12-аптаға қарай адалимумаб тобындағы пациенттерде орташа пайыздық төмендеу плацебо тобындағы пациенттердегі -11,6%-бен (орташа пайыздық өзгеріс -50,0%) салыстырғанда 62,6% (орташа пайыздық өзгеріс -88,9%) болды. Артриті бар буындар санының азаюы зерттеуге қатысуды жалғастырған адалимумаб тобындағы 31 пациенттің 26-сында (84%) OL кезеңінде 156- аптаға дейін сақталды. Бұл статистикалық тұрғыдан маңызды болмаса да, пациенттердің көпшілігі энтезит саны, ауыратын буындар саны (TJC), ісінген буындар саны (SJC), балалардағы АКР 50 бойынша жауап және балалардағы АКР 70 бойынша жауап сияқты қайталама соңғы нүктелерде клиникалық жақсаруды көрсетті. Балалардың түйіндақты псориазы Адалимумабтың тиімділігі ауыр созылмалы түйіндақты псориазбен ауыратын 4 жастан асқан 114 балада рандомизацияланған салыстырмалы жасырын бақыланатын зерттеуде бағаланды (PGA бойынша анықталатын ≥ 4 немесе > 20% BSA зақымдануы немесе > 10% өте ауыр зақымданумен BSA зақымдануы немесе PASI ≥ 20 немесе ≥ 10 беттің, гениталий немесе қол/аяқ басының клиникалық маңызды зақымдануымен), бұл пациенттерде жергілікті ем мен гелиотерапия немесе фототерапия көмегімен тиісті бақылау болмаған. Пациенттер адалимумабты аптасына 0,8 мг/кг (40 мг–ға дейін), аптасына 0,4 мг/кг (20 мг-ға дейін) немесе метотрексатты апта сайын 0,1-0,4 мг/кг (25 мг-ға дейін) қабылдады. 16-аптада аптасына 0,4 мг/кг немесе МТ рандомизацияланғандарға қарағанда 0,8 мг/кг адалимумабқа рандомизацияланған пациенттерде тиімділіктің оң жауаптары болды (мысалы, PASI 75). 27-кесте: 16 аптада балалардағы түйіндақты псориаз кезіндегі тиімділік нәтижелері MTa N=37 — Адалимумаб 0.8 мг\кг \ апта N=38 PASI 75b — 12 (32.4%) — 22 (57.9%) PGA: Clear/minimalc — 15 (40.5%) — 23 (60.5%) a MT = метотрексат b p=0.027, адалимумаб 0.8 mg/kg versus MT c p=0.083, адалимумаб 0.8 mg/kg versus MT PASI 75 және PGA Clear/minimal-ға жеткен пациенттер 36 аптаға дейінгі мерзімге емдеуден шеттетілді және аурудың өршуін бақылау үшін қадағалауда болды (яғни, PGA кем дегенде 2 дәрежеге нашарлауы). Содан кейін пациенттер қосымша 16 апта ішінде 0,8 мг/кг адалимумабты қайта қабылдады және қайталанған курс кезінде байқалған жауап көрсеткіштері салыстырмалы жасырын зерттеудің алдыңғы кезеңіне ұқсас болды: PASI 75 жауабы 78,9% (19 субъектінің 15-і) және PGA таза немесе минималды— 52,6% (19 субъектінің 10-ы). Ашық зерттеу кезеңінде PASI 75 және PGA Clear/minimal жауаптары қауіпсіздік бойынша қандай да бір жаңа деректерсіз қосымша 52 апта бойы сақталды. Жасөспірімдердегі белсенді іріңді гидраденит ІГ-мен ауыратын жасөспірім пациенттерде адалимумабқа клиникалық сынақтар жүргізілген жоқ. ІГ бар жасөспірімдерді емдеу үшін адалимумабтың тиімділігі ІГ бар ересек пациенттердегі көрсетілген тиімділік пен әсер ету мен емдеуге реакциясы арасындағы тәуелділік және аурудың ағымы, патофизиологиясы және әсер етуші заттың әсері бірдей әсер ету деңгейінде ересектердікіне ұқсас болу ықтималдығы негізінде болжанады. ІГ бар жасөспірімдер популяциясындағы адалимумабтың ұсынылған дозасының қауіпсіздігі ересектерде де, балаларда да ұқсас немесе жиі дозаларда адалимумабтың айқас қауіпсіздік бейініне негізделген (5.2-бөлімді қараңыз). Балалардағы Крон ауруы Адалимумаб балалардағы Крон ауруының белсенділік индексі (PCDAI) > 30 ретінде анықталатын, Крон ауруының (КА) орташа ауыр немесе ауыр түрімен ауыратын 6-17 жас аралығындағы (қоса алғанда) 192 балада дене салмағына байланысты дозалармен (<40 кг немесе ≥ 40 кг) индукциялық және демеуші емнің тиімділігі мен қауіпсіздігін бағалау үшін әзірленген көпорталықты рандомизацияланған салыстырмалы жасырын клиникалық зерттеуде бағаланды. Зерттеуге енгізу үшін КА дәстүрлі емнің тиімділігі жеткіліксіз (кортикостероидтарды және/немесе иммуномодуляторларды қоса) немесе инфликсимабтың тиімділігі жоғалған немесе жақпаған пациенттер таңдалды. Барлық пациенттер бастапқы дене салмағына қарай есептелген дозада ашық индукциялық ем алды: ≥ 40 кг субъектілер үшін 0-аптада 160 мг және 2-аптада 80 мг және < 40 кг субъектілер үшін сәйкесінше 80 мг және 40 мг. 4-аптада пациенттер 28-кестеде көрсетілгендей төмен дозалы демеуші режимдерге немесе стандартты режимдерге сол кездегі дене салмағына қарай 1:1 рандомизацияланды. 28-кесте: Демеуші режим Пациенттің дене салмағы — Төмен доза — Стандартты доза < 40 кг — 10 мг — 20 мг ≥ 40 кг — 20 мг — 40 мг Тиімділік нәтижелері Зерттеудің бастапқы соңғы нүктесі PCDAI ≤ 10 бағасы ретінде анықталған 26-аптадағы клиникалық ремиссия болды. Клиникалық ремиссия және клиникалық жауап (PCDAI бағасының бастапқы деңгейден кемінде 15 баллға төмендеуі ретінде анықталатын) 29-кестеде берілген. Кортикостероидтарды немесе иммуномодуляторларды тоқтату көрсеткіштері 30-кестеде берілген. 29-кесте: Балаларға арналған CD зерттеуі, клиникалық ремиссия және PCDAI жауабы Стандартты доза 40/20 мг N = 93 — Төмен доза 20/10 мг N = 95 — p мәні* 26- апта Клиникалық ремиссия — 38.7% — 28.4% — 0.075 Клиникалық жауап — 59.1% — 48.4% — 0.073 52 -апта Клиникалық ремиссия — 33.3% — 23.2% — 0.100 Клиникалық жауап — 41.9% — 28.4% — 0.038 * Стандартты доза мен төмен дозаны салыстыру үшін р мәні 30-кесте: Балаларға жүргізілген CD зерттеуі, кортикостероидтарды немесе иммуномодуляторларды қабылдауды тоқтату және жыланкөз ремиссиясы Стандартты доза 40/20 мг — Төмен доза 20/10 мг — p мәні1 Кортикостероидтарды қабылдауды тоқтату — N= 33 — N=38 26- апта — 84.8% — 65.8% — 0.066 52 -апта — 69.7% — 60.5% — 0.420 Иммуномодуляторларды қабылдауды тоқтату2 — N=60 — N=57 52 -апта — 30.0% — 29.8% — 0.983 Жыланкөздің ремиссиясы3 — N=15 — N=21 26- апта — 46.7% — 38.1% — 0.608 52 -апта — 40.0% — 23.8% — 0.303 1 стандартты доза мен төмен дозаны салыстыру үшін р мәні 2 Иммуносупрессивті емді зерттеушінің қалауы бойынша 26-аптада немесе одан кейін ғана тоқтатуға болады, егер субъект клиникалық жауап критерийіне сәйкес келсе 3 бастапқы деңгейден кем дегенде қатарынан 2 рет келу кезінде бастапқы деңгейде дренаждалған барлық жыланкөздердің жабылуы ретінде анықталады Екі емдеу тобында да дене салмағының индексі мен өсу жылдамдығының 26-шы және 52-апталарда бастапқы деңгейден статистикалық маңызды өсуі (жақсаруы) байқалды. Бастапқы деңгейден статистикалық және клиникалық маңызды жақсару өмір сапасының параметрлері бойынша екі емдеу тобында да байқалды (соның ішінде IMPACT III). Балаларға жүргізілген CD зерттеуінен жүз пациент (n=100) ашық ұзақ мерзімді кеңейтілген зерттеуге қатысуды жалғастырды. Адалимумабпен 5 жыл емдегеннен кейін зерттеуде қалған 50 пациенттің 74,0% - ы (37/50) клиникалық ремиссияда болды, ал пациенттердің 92,0% - ында (46/50) PCDAI бойынша клиникалық жауап сақталды. Балалардың ойық жаралы колиті Адалимумабтың қауіпсіздігі мен тиімділігі орташа және ауыр дәрежелі ойық жаралы колиті бар 5 пен 17 жас аралығындағы 93 балада көп орталықты рандомизацияланған салыстырмалы жасырын зерттеуде бағаланды (орталықтандырылған эндоскопиямен расталған 2-ден 3 баллға дейінгі эндоскопиялық қосалқы бағалауы бар 6-дан 12-ге дейінгі Мейо шкаласы бойынша бағалау),оларда дәстүрлі емге талапқа сай емес жауап немесе жақпаушылық байқалды. Зерттеуге қатысқан пациенттердің шамамен 16% -ында анти-ІНФ алдыңғы емдеу сәтсіз болды. Зерттеуге енгізілген кезде кортикостероидтар қабылдаған пациенттерге 4-аптадан кейін кортикостероидтардың дозасын біртіндеп төмендетуге рұқсат етілді. Зерттеудің индукциялық кезеңінде 77 пациент 0-ші және 1-аптада 2,4 мг/кг (максимум 160 мг) индукциялық дозада және 2-аптада 1,2 мг/кг (максимум 80 мг) индукциялық дозада адалимумабпен салыстырмалы жасырын ем алу үшін 3:2 рандомизацияланды; немесе 0-аптада 2,4 мг/кг индукциялық доза (максимум 160 мг), 1- аптада және 2-аптада 1,2 мг/кг (максимум 80 мг) плацебо. Екі топ та 4-ші және 6-аптада 0,6 мг/кг (максимум 40 мг) алды. Зерттеу дизайнына өзгерістер енгізілгеннен кейін индукциялық кезеңге енгізілген қалған 16 пациент 0-ші және 1-аптада индукциялық дозада 2,4 мг/кг (максимум 160 мг) және 2-аптада 1,2 мг/кг (максимум 80 мг) адалимумабпен ашық ем алды. 8-аптада жартылай Мейо ішінара шкаласы бойынша клиникалық жауап көрсеткен 62 пациент (ПМС; ПМС ≥ 2 баллға төмендеуі және бастапқы деңгейдің ≥ 30% - ы ретінде анықталады) әр апта сайын 0,6 мг/кг (максимум 40 мг) дозада адалимумабпен демеуші ем алу немесе екі аптада 1 рет 0,6 мг/кг (максимум 40 мг) демеуші дозаны алу үшін бірдей рандомизацияланды. Зерттеу дизайнына өзгерістер енгізілгенге дейін ПМС-ға клиникалық жауап көрсеткен 12 қосымша пациент плацебо алу үшін рандомизацияланды, бірақ тиімділікті растайтын талдауға енгізілмеді. Аурудың өршуі ПМС-ның кемінде 3 баллға (8-ші аптада 0-ден 2-ге дейінгі ПМС бар пациенттер үшін), кемінде 2 баллға (8-аптада 3-тен 4-ке дейінгі ПМС бар пациенттер үшін) немесе кемінде 1 баллға (8-аптада 5-тен 6-ға дейін ПМС бар пациенттер үшін) артуы ретінде анықталды. 12-аптада немесе одан кейін аурудың өршу критерийлеріне сәйкес келген пациенттер 2,4 мг/кг (максимум 160 мг) немесе 0,6 мг/кг (максимум 40 мг) қайталанатын индукциялық дозаны алу үшін рандомизацияланды және кейіннен тиісті демеуші дозаны алуды жалғастырды. Тиімділік нәтижелері Зерттеудің қосымша-бастапқы соңғы нүктелері 8-аптада ПМС бойынша клиникалық жауапқа қол жеткізген пациенттерде 8-аптада ПМС бойынша клиникалық ремиссия (ПМС ≤ 2 және жеке субъективті бағалаудың болмауы > 1 ретінде анықталатын) және FMS бойынша клиникалық ремиссия (Мейо толық шкаласы) (Мейо ≤ 2 шкаласы және жеке субъективті бағалаудың болмауы > 1 ретінде анықталатын) болды. Адалимумабтың салыстырмалы жасырын индукция топтарының әрқайсысында пациенттер үшін 8-аптада ПМС бойынша клиникалық ремиссия жиілігі 31-кестеде берілген. 31-кесте: ПМС бойынша 8-аптадағы клиникалық ремиссия Адалимумаб а 0-аптадағы максимум 160 мг / 1-аптадағы плацебо N=30 — Adalimumabb, c 0 және 1-аптада максимум 160 мг N=47 Клиникалық ремиссия — 13/30 (43.3%) — 28/47 (59.6%) а Адалимумаб 0-аптада 2,4 мг/кг (максимум 160 мг), плацебо 1-аптада және 2- аптада 1,2 мг/кг (максимум 80 мг) b Адалимумаб 0-ші және 1-аптада 2,4 мг / кг (максимум 160 мг) және 2-аптада 1,2 мг / кг (максимум 80 мг) с 0-ші және 1-аптада 2,4 мг/кг (максимум 160 мг) және 2-аптада 1,2 мг/кг (максимум 80 мг) адалимумабтың ашық индукциялық дозасын қоспай 1-ескертпе: екі индукциялық топ 4-ші және 6-аптада 0,6 мг/кг (максимум 40 мг) алды 2-ескертпе: 8-аптада жауап бермеген пациенттер соңғы нүктеге жетпеген болып саналды 52-аптада 8-аптада жауап берген пациенттерде FMS бойынша клиникалық ремиссия, 8-ші аптада жауап берген пациенттерде FMS бойынша клиникалық жауап (Мейо шкаласы бойынша балдың ≥ 3 балл және бастапқы деңгейден ≥ 30%төмендеу ретінде анықталатын), 8-аптада жауап берген пациенттерде шырышты қабықтың жазылуы ( Мейо ≤ 1 эндоскопияның қосалқы бағалауы ретінде анықталатын), 8-аптада ремиссия сатысында тұрған пациенттерде FMS бойынша клиникалық ремиссия және 8-аптада жауап берген пациенттерде FMS бойынша кортикостероидтарсыз ремиссиядағы субъектілердің үлесі адалимумабты аптасына 40 мг (0,6 мг/кг) және аптасына ең жоғары 40 мг (0,6 мг/кг) салыстырмалы жасырын демеуші дозаларда қабылдаған пациенттерде бағаланды (32-кесте). 32-кесте: 52-аптадағы тиімділік нәтижелері Адалимумаб а Maximum of 40 mg eow N=31 — Адалимумаб b Maximum of 40 mg ew N=31 8-аптада ПМС-ға жауап берген пациенттердегі клиникалық ремиссия — 9/31 (29.0%) — 14/31 (45.2%) 8-аптада ПМС бар пациенттердегі клиникалық жауап — 19/31 (61.3%) — 21/31 (67.7%) 8-аптада ПМС-ке жауап берген пациенттерде шырышты қабықтың жазылуы — 12/31 (38.7%) — 16/31 (51.6%) 8-аптада ПМС бар пациенттердегі клиникалық ремиссия — 9/21 (42.9%) — 10/22 (45.5%) 8-аптада кортикостероидтарсыз ремиссия ПМС-реакторc — 4/13 (30.8%) — 5/16 (31.3%) a Адалимумаб бір аптадан кейін 0,6 мг/кг (максимум 40 мг) b Адалимумаб апта сайын 0,6 мг/кг (максимум 40 мг) c Бастапқы деңгейде кортикостероидтарды қатар қабылдаған пациенттерде Ескертпе: 52-аптада жауап бермеген немесе реиндукциялық немесе демеуші ем алу үшін рандомизацияланған пациенттер 52-аптада соңғы нүктелерге жетпеген болып саналды Зерттеудің тиімділігінің қосымша соңғы нүктелеріне балалардағы ойық жаралы колит белсенділігінің индексі (PUCAI) бойынша клиникалық жауап (бастапқы деңгейден PUCAI ≥ 20 баллдың төмендеуі ретінде анықталатын) және 8-ші және 52-аптада PUCAI бойынша клиникалық ремиссия (PUCAI < 10 ретінде анықталатын) кірді (33-кесте). 33-кесте: PUCAI бойынша зерттеудің соңғы нүктелерінің нәтижелері 8- апта Адалимумаб а 0-аптада максимум 160 мг/ 1- аптада плацебо N=30 — Адалимум б, с 0-ші және 1-аптада максимум 160 мг N=47 PUCAI бойынша клиникалық ремиссия — 10/30 (33.3%) — 22/47 (46.8%) PUCAI бойынша клиникалық жауап — 15/30 (50.0%) — 32/47 (68.1%) 52 -апта Адалимумаб d Бір аптадан кейін максимум 40 мг N=31 — Адалимумаб e Апта сайын максимум 40 мг N=31 8 -аптада жауап бергендердегі PUCAI бойынша клиникалық ремиссия — 14/31 (45.2%) — 18/31 (58.1%) PUCAI бойынша клиникалық жауап 8-аптада жауап бергендерде — 18/31 (58.1%) — 16/31 (51.6%) A Адалимумаб 0-аптада 2,4 мг/кг (максимум 160 мг), плацебо 1-аптада және 2-аптада 1,2 мг/кг (максимум 80 мг) b Адалимумаб 0-ші және 1-аптада 2,4 мг/кг (максимум 160 мг) және 2-аптада 1,2 мг/кг (максимум 80 мг) c 0-ші және 1-аптада 2,4 мг/кг (максимум 160 мг) және 2-аптада 1,2 мг/кг (максимум 80 мг) адалимумабтың ашық индукциялық дозасын қоспай d Адалимумаб бір аптадан кейін 0,6 мг/кг (максимум 40 мг) е Адалимумаб апта сайын 0,6 мг/кг (максимум 40 мг) 1-ескертпе: Екі топ 4-ші және 6-аптада 0,6 мг/кг (максимум 40 мг) индукция алды 2-ескертпе: Емдеудің 8-аптасында жауап болмаған пациенттер соңғы нүктелерге жетпеген болып саналды 3-ескертпе: емдеудің 52-аптасында жауабы жоқ пациенттер немесе қайта индукциялық немесе демеуші ем алу үшін рандомизацияланғандар 52- аптаның соңғы нүктелеріне жауап бермеді деп есептелді Адалимумаб қабылдаған және демеуші кезеңде қайта индукциялық ем алған пациенттердің 2/6 (33%) 52-аптада FMS бойынша клиникалық жауапқа қол жеткізді. Өмір сапасы IMPACT III және адалимумаб қабылдаған адамдарда бастапқы деңгеймен салыстырғанда еңбек өнімділігі мен белсенділіктің бұзылуы (WPAI) көрсеткіштерінің клиникалық маңызды жақсаруы байқалды. Күніне 40 мг (0,6 мг/кг) жоғары максималды демеуші дозаны қабылдаған топтар үшін өсу жылдамдығы мен дене салмағы индексінің бастапқы деңгейімен салыстырғанда клиникалық маңызды жақсару байқалды. Балалардағы увеит Адалимумабтың қауіпсіздігі мен тиімділігі метотрексатпен емдеудің кем дегенде 12 аптасында төзімді болған, ЮИА байланысты белсенді инфекциялық емес алдыңғы увеиті бар 2 жастан < 18 жасқа дейінгі 90 баланың қатысуымен рандомизацияланған, салыстырмалы жасырын, бақыланатын зерттеуде бағаланды. Пациенттер метотрексаттың негізгі дозасымен бірге екі апта сайын плацебо немесе 20 мг адалимумаб (дене салмағы < 30 кг болса) немесе 40 мг адалимумаб (дене салмағы ≥ 30 кг болса) алды. Бастапқы соңғы нүкте «емдеудің сәтсіздігіне дейінгі уақыт» болды. Емдеудің сәтсіздігін анықтайтын критерийлер көздің қабынуының нашарлауы немесе жақсарудың тұрақты болмауы, тұрақты қатарласқан көз ауруларының дамуымен ішінара жақсару немесе қатарласқан көз ауруларының нашарлауы, қатар жүретін дәрілік препараттарды рұқсатсыз пайдалану және емдеуді ұзақ уақытқа тоқтата тұру болды. Клиникалық жауап Адалимумаб плацебомен салыстырғанда емдеу сәтсіздігіне дейінгі уақытты едәуір кешіктірді (қараңыз 3-сурет, р < 0,0001 логранг тестінен). Емдеу сәтсіздігіне дейінгі орташа уақыт плацебо қабылдаған субъектілер үшін 24,1 аптаны құрады, ал емдеу сәтсіздігіне дейінгі орташа уақыт адалимумаб қабылдаған субъектілер үшін бағаланбады, өйткені бұл субъектілердің жартысынан азы емдеуде сәтсіздікке ұшырады. Адалимумаб қауіп коэффициентіне сәйкес плацебомен салыстырғанда емдеудің сәтсіздік қаупін 75% - ға айтарлықтай төмендетті (HR = 0,25 [95% СА: 0,12, 0,49]). Ескертпе: P = Плацебо (Қауіп тобындағы саны); H = Адалимумаб (Қауіп тобындағы саны).

Дозалау режимі Хукиндра препаратымен емдеуді құрамында моноклондық антиденелер бар препараттарды қолдану тәжірибесі бар дәрігердің бақылауымен жүргізу керек. Офтальмологтарға Хукиндра препаратымен емдеуді бастамас бұрын тиісті маманмен кеңесу ұсынылады. Хукиндра препаратын қабылдайтын пациенттерге пациентке арналған жадынаманы беру керек. Егер дәрігер орынды деп санаса, теріастына енгізу техникасын тиісінше үйреткеннен кейін, пациенттер Хукиндра препаратын өздері енгізе алады. Қажет болған жағдайда медициналық қадағалауды жүзеге асыру керек. Хукиндра препаратымен емдеу кезінде қатарлас емді керек (мысалы, кортикостероидтармен және/немесе иммуномодуляторлармен) оңтайландыру. Дозалау режимі Ересектер Ревматоидты артрит (РА) Ревматоидты артриті (РА) бар ересектерде Хукиндра препаратының ұсынылатын дозасы екі аптада бір рет тері астына 40 мг құрайды. Метотрексатпен емдеуді Хукиндра препаратымен емдеу кезінде жалғастыруға болады. Хукиндра препаратын тағайындау кезінде глюкокортикостероидтармен, салицилаттармен, қабынуға қарсы стероидты емес препараттармен, анальгетиктермен, метотрексатпен және ревматизмге қарсы басқа да негізгі препараттармен емдеуді жалғастыруға болады. Метотрексат қабылдамайтын ревматоидты артритпен ауыратын кейбір пациенттерде Хукиндра препаратын қолдану жиілігін аптасына 1 рет 40 мг-ге немесе 2 аптада 1 рет 80 мг-ге дейін ұлғайтқан кезде қосымша әсерге қол жеткізуге болады. Қолда бар мәліметтерге сәйкес, клиникалық жауапқа әдетте емдеудің 12 аптасында қол жеткізіледі. Осы уақыт аралығында емдеуге жауапқа қол жеткізбеген пациентте емді жалғастыруды мұқият қайта қарау керек. Дозаны үзу Дозаны үзу қажет болуы мүмкін, мысалы, операциялық араласу кезінде немесе ауыр инфекция пайда болған кезде Қолда бар деректер 70 күн немесе одан да көп уақыт бойы қабылдауды тоқтатқаннан кейін адалимумабты қайта енгізу клиникалық жауаптың сол сияқты нәтижелеріне және қабылдауды тоқтатқанға дейінгі сияқты ұқсас қауіпсіздік бейініне әкелгенін көрсетеді. Шорбуынданатын спондилит, рентгенологиялық расталған шорбуынданатын спондилитсіз аксиальдік спондилоартрит және псориаздық артрит Шорбуынданатын спондилит, шорбуынданатын спондилит рентгенологиялық расталмаған аксиальдік спондилоартрит және псориазды артритпен ауыратын пациенттер үшін Хукиндраның ұсынылатын дозасы екі аптада бір рет тері астына 40 мг адалимумабты құрайды. Қолда бар мәліметтерге сәйкес, клиникалық жауапқа әдетте емдеудің 12 аптасында қол жеткізіледі. Осы уақыт аралығында емдеуге жауапқа қол жеткізбеген пациентте емді жалғастыруды мұқият қайта қарау керек. Псориаз Ересек пациенттер үшін бастапқы доза 80 мг құрайды. Демеуші доза - екі аптада 1 рет 40 мг, бастапқы дозадан кейін бір аптадан соң бастау керек. Осы уақыт аралығында жауапқа қол жеткізбеген пациентте 16 аптадан астам уақыт ішінде кейінгі емді мұқият қайта қарастыру керек. Егер емнің 16 аптасынан кейін пациентте емге талапқа сай жауап байқалмаса, онда препараттың дозасын арттыруға болады (аптасына 1 рет 40 мг немесе 2 аптада 1 рет 80 мг). Осы кезең ішінде жағымсыз құбылыстардың пайдасы мен қаупіне бағалау жүргізу керек. Егер препаратты (40 мг) аптасына 1 рет (немесе 2 аптада 80 мг 1 рет) қолдану жиілігінде емдеуге талапқа сай жауапқа қол жеткізілсе, онда одан әрі әдеттегі демеуші дозаға оралуға болады (2 аптада 1 рет 40 мг). Белсенді іріңді гидраденит (acne inversa) Іріңді гидрадениті (ІГ) бар ересек пациенттерде Хукиндра препараты үшін ұсынылатын дозалау режимі 1-күні 160 мг бастапқы дозаны (бір тәулік ішінде 40 мг –дан 4х инъекция немесе қатарынан 2 күн ішінде тәулігіне 40 мг-дан 2х инъекция енгізуге болады), содан кейін 15-күні (2 аптадан кейін) - 80 мг (бір тәулік ішінде 40 мг-дан 2 инъекция енгізу) қамтиды. 2 аптадан кейін (29-күн) 40 мг дозаны аптасына 1 рет немесе 80 мг дозаны 2 аптада 1 рет енгізуді жалғастырады (бір тәулік ішінде 40 мг-дан 2 инъекция енгізу). Қажет болса, Хукиндра препаратымен емдеу кезінде антибиотиктерді қабылдауды жалғастыруға болады. Хукиндра препаратымен емдеу кезінде пациенттерге ІГ зақымданған орындарын күнделікті жергілікті антисептикпен жуу ұсынылады. Емдеудің 12 аптасынан кейін клиникалық жақсаруға қол жеткізбеген пациенттерде кейінгі емдеуді мұқият қайта қарау керек. Емдеуді уақытша тоқтату қажет болған жағдайда Хукиндра препаратын аптасына 1 рет 40 мг немесе 2 аптада 1 рет 80 мг дозада қабылдау қайта басталуы мүмкін. Ұзақ мерзімді емдеу ұзақтығының пайдасы мен қаупінің арақатынасын мезгіл-мезгіл бағалау керек. Крон ауруы Крон ауруының орташа ауыр және ауыр дәрежесі бар ересектерге арналған индукциялық доза 0-аптада 80 мг, содан кейін 2--аптада 40 мг құрайды. Егер жоғары индукциялық дозаны қолданған кезде жанама әсерлердің қаупі жоғары болуы мүмкін екенін ескере отырып, емге тезірек жауап беру қажет болса, бастапқы доза бастапқыда 160 мг (дозаны 1 күнде төрт инъекция түрінде немесе екі күн қатарынан тәулігіне 2 инъекция түрінде енгізуге болады) және 2 аптадан кейін 80 мг құрайды. Индукциялық ұсынылатын демеуші дозадан кейін 40 мг болып табылады, ол 2 апта аралықпен тұрақты тері астына инъекция түрінде енгізіледі. Хукиндра препаратымен емдеу кезінде аминосалицилаттармен, глюкокортикостероидтармен және/немесе иммуномодуляторлармен (мысалы, 6-меркаптопуринмен және азатиопринмен) ем жалғасуы мүмкін. Хукиндра препаратымен демеуші ем кезінде ойық жаралы колитті емдеу жөніндегі клиникалық нұсқауларға сәйкес глюкокортикостероидтардың дозасын біртіндеп азайтуға болады. Препаратпен емдеуге жауабы жоқ пациенттер Хукиндра препаратын енгізу жиілігін аптасына 1 рет 40 мг-ға дейін немесе 2 аптада 1 рет 80 мг-ға дейін арттырудан қосымша әсер алуы мүмкін. Кейбір пациенттер алғашқы 4 аптада Хукиндра препаратымен емге жауап бермеуі мүмкін, бірақ емдеуді жалғастыру керек, өйткені оң әсерге 12 апта ішінде қол жеткізуге болады. Егер пациент осы кезеңде емдеуден әсер алмаса, емді тоқтату туралы шешім қабылдануы мүмкін. Ойық жаралы колит Ойық жаралы колиттің орташа ауыр және ауыр дәрежесі бар ересектерге ұсынылатын индукциялық доза бастапқыда 160 мг құрайды (дозаны 1 күнде төрт инъекция түрінде немесе екі күн қатарынан тәулігіне 2 инъекция түрінде беруге болады) және 2 аптадан кейін 80 мг құрайды. Индукциялық дозадан кейін ұсынылатын демеуші доза 40 мг құрайды, ол 2 апта аралықпен тұрақты тері астына инъекция түрінде енгізіледі. Хукиндра препаратымен емдеу кезінде аминосалицилаттармен, глюкокортикостероидтармен және/немесе иммуномодуляторлармен (мысалы, 6-меркаптопуринмен және азатиопринмен) ем жалғасуы мүмкін. Хукиндра препаратымен демеуші ем кезінде ойық жаралы колитті емдеу жөніндегі клиникалық нұсқауларға сәйкес глюкокортикостероидтардың дозасын біртіндеп азайтуға болады. Препаратпен емдеуге жауаптың азаюы байқалатын пациенттер Хукиндра препаратын енгізу жиілігін аптасына 1 рет 40 мг-ға дейін немесе 2 аптада 1 рет 80 мг-ға дейін арттырудан қосымша әсер алуы мүмкін. Қолда бар деректер клиникалық әсерге әдетте емдеудің 2-8 аптасында қол жеткізілетінін көрсетеді. Хукиндра препаратымен емдеуді емнің алғашқы 8 аптасында емдік әсер байқалатын пациенттерде ғана жалғастыру керек. Увеит Увеитпен ауыратын ересек пациенттерде Хукиндра препараты үшін ұсынылатын дозалау режимі 80 мг бастапқы дозаны, бастапқы дозаны қолданғаннан кейін бір аптадан соң 2 аптада 1 рет 40 мг құрайды. Монотерапия режимінде Хукиндра препаратымен емді бастаудың шектеулі тәжірибесі бар. Хукиндра препаратымен емдеу глюкокортикостероидтармен және/немесе басқа биологиялық емес иммуномодуляциялаушы дәрілермен біріктірілімде басталуы мүмкін. Орныққан клиникалық практикаға сәйкес глюкокортикостероидтардың дозасын біртіндеп толық тоқтатуға дейін төмендетуге болады, глюкокортикостероидтардың дозасын төмендетуді бастау – Хукиндра препаратымен емдеу басталғаннан кейін 2 аптадан соң. Ұзақ мерзімді емдеуді жалғастырудың пайдасы мен қаупін жыл сайын бағалау ұсынылады. Пациенттердің ерекше топтары Балалар Хукиндра препараты тек 40 мг алдын ала толтырылған шприц түрінде қолжетімді. Сондықтан Хукиндра препаратын 40 мг толық дозадан аз дозада тағайындау мүмкін емес. Егер балама доза қажет болса, осы мүмкіндікті ұсынатын адалимумабтың басқа препараттарын қолдану керек. Ювенилдік идиопатиялық артрит Ювенилдік идиопатиялық артритпен ауыратын 2 және одан үлкен жастағы пациенттерге арналған Хукиндра препаратының дозалары 1-кестеде берілген. Доза пациенттің дене салмағына байланысты таңдалады. Хукиндра препаратын тағайындаған кезде метотрексатпен, глюкокортикостероидтармен, қабынуға қарсы стероид емес препараттармен және/немесе анальгетиктермен емдеуді жалғастыруға болады. Ювенилдік идиопатиялық артрит кезінде Хукиндра препараты 2 аптада 1 рет тағайындалады. 1-кесте. Ювенилдік идиопатиялық артрит кезінде адалимумаб препаратының ұсынылатын дозасы Дене салмағы — Дозалау режимі 10 кг-дан 30 кг-ға дейін — 2 аптада 1 рет 20 мг ≥ 30 кг — 2 аптада 1 рет 40 мг Клиникалық жауапқа әдетте емдеудің 12 аптасында қол жеткізіледі. Егер пациент осы кезеңде емдеуден әсер алмаса, емді тоқтату туралы шешім қабылдануы мүмкін. Ювенилдік идиопатиялық артриті бар 2 жасқа толмаған балаларға адалимумабты қолдану зерттелмеген. Энтезитпен астасқан артрит Энтезитпен астасқан артритпен ауыратын 6 және одан үлкен жастағы пациенттерге арналған Хукиндра препаратының дозалары 2-кестеде берілген. Доза пациенттің дене салмағына байланысты таңдалады. Энтезитпен астасқан артрит кезінде Хукиндра препараты 2 аптада 1 рет тағайындалады. 2-кесте. Энтезитпен астасқан артрит кезінде адалимумабтың ұсынылатын дозалары: Дене салмағы — Дозалау режимі 15 кг-дан 30 кг-ға дейін — 2 аптада 1 рет 20 мг ≥ 30 кг — 2 аптада 1 рет 40 мг Энтезитпен астасқан артритпен ауыратын 6 жасқа дейінгі пациенттерде адалимумабты қолдану зерттелмеген. Түйіндақты псориаз Түйіндақты псориазы бар 4 жастан 17 жасқа дейінгі балаларда Хукиндра препаратын дозалаудың ұсынылған режимі төмендегі 3-кестеде берілген. Доза пациенттің дене салмағына байланысты таңдалады. 3-кесте. Балалардағы түйіндақты псориаз кезінде адалимумабтың ұсынылатын дозалары Дене салмағы — Дозалау режимі 15 кг-дан 30 кг-ға дейін — Бастапқы доза мен алғашқы инъекциядан кейін 1 аптадан соң енгізілетін доза 20 мг құрайды. Екінші инъекциядан кейін 2 аптадан соң 2 аптада 1 рет 20 мг дозада демеуші емге ауысу керек. ≥ 30 кг — Бастапқы доза мен алғашқы инъекциядан кейін 1 аптадан соң енгізілетін доза 40 мг құрайды. Екінші инъекциядан кейін 2 аптадан соң 2 аптада 1 рет 40 мг дозада демеуші емге ауысу керек. Егер пациент емге 16 апталық ем ішінде жауап бермесе, онда емдеуді жалғастыру қажеттілігі туралы мәселені мұқият қарастыру қажет. Балалардағы түйіндақты псориазды Хукиндра препаратымен қайталап емдегенде дозалаудың сол режимін ұстану қажет. Түйіндақты псориазы бар балалардағы адалимумабтың қауіпсіздігі орта есеппен 13 ай ішінде бағаланды. Түйіндақты псориазбен ауыратын 4 жасқа дейінгі балаларда адалимумабты қолдану туралы деректер жоқ. Белсенді іріңді гидраденит (12 жастан асқан және салмағы кемінде 30 кг балаларда) Іріңді гидрадениті бар жасөспірімдерде адалимумабқа клиникалық зерттеулер жүргізілген жоқ. Бұл пациенттердегі адалимумабтың дозасы фармакокинетикалық модельдеу мен имитацияның көмегімен анықталды. Хукиндраның ұсынылатын дозасы 80 мг (бастапқы доза) құрайды, содан кейін бастапқы дозадан бір аптадан кейін 2 аптада 1 рет 40 мг демеуші доза тағайындалады. 2 аптада 1 рет 40 мг демеуші дозаны қолданғанда емдеуге талапқа сай жауап болмаған жағдайда препарат дозасын ұлғайтуды – аптасына 1 рет 40 мг немесе 2 аптада 1 рет 80 мг қарастыру қажет. Қажет болса, Хукиндра препаратын қолдану кезінде антибиотиктермен емді жалғастыруға болады. Хукиндра препаратымен емдеу кезінде терінің қабыну элементтерінің аймақтарында сыртқа қолдануға арналған антисептик құралдарды күнделікті қолдану ұсынылады. 12 апта ішінде емге жауап болмаған жағдайда, Хукиндра препаратымен емдеуді жалғастыру қажеттілігін мұқият бағалау керек. Хукиндра препаратымен ем үзілген жағдайда емдеуді жоғарыда көрсетілген схема бойынша қайта бастауға болады. Хукиндра препаратымен ұзақ мерзімді емдеу жағдайында препаратты қолданудың пайдасын пайда мен қауіп арақатынасына мезгіл-мезгіл бағалау керек. Белсенді іріңді гидраденитпен ауыратын 12 жасқа дейінгі балаларда адалимумабты қолдану туралы деректер жоқ. Крон ауруы Крон ауруы бар 6 жастан 17 жасқа дейінгі пациенттерге арналған Хукиндра препаратының дозалары 4-кестеде берілген. Доза пациенттің дене салмағына байланысты таңдалады. 4-кесте. Крон ауруы кезінде адалимумаб препаратының ұсынылатын дозасы: Дене салмағы — Бастапқы доза — Демеуші доза, 4 аптадан бастап < 40 кг — • 0-аптада 40 мг және 2-аптада 20 мг* Егер жоғары индукциялық дозаны қолданған кезде жағымсыз әсерлердің пайда болу қаупі жоғары болуы мүмкін екенін ескере отырып, емге тезірек жауап беру қажет болса, келесі схеманы қолдануға болады: • 0-аптада 80 мг және 2-аптада 40 мг — 2 аптада 1 рет 20 мг ≥ 40 кг — • 0-аптада 80 мг және 2-аптада 40 мг* Егер жоғары индукциялық дозаны қолданған кезде жағымсыз әсерлердің пайда болу қаупі жоғары болуы мүмкін екенін ескере отырып, емге тезірек жауап беру қажет болса, келесі схеманы қолдануға болады: • 0-аптада 160 мг және 2-ші аптада 80 мг — 2 аптада 1 рет 40 мг * Хукиндра препараты тек 40 мг алдын ала толтырылған шприц түрінде қолжетімді. Сондықтан Хукиндра препаратын 40 мг-дан аз дозада тағайындау мүмкін емес. Егер балама доза қажет болса, осы мүмкіндікті ұсынатын адалимумабтың басқа препараттарын қолдану керек. Препаратпен емдеуге жауаптың төмендеуі байқалған пациенттер Хукиндра препаратының дозасын арттырудан қосымша әсер алуы мүмкін: • < 40 кг: аптасына 1 рет 20 мг; • ≥ 40 кг және одан жоғары: аптасына 1 рет 40 мг немесе 2 аптада 1 рет 80 мг. Хукиндра препаратымен емдеуді жалғастыру қажеттілігін мұқият бағалау керек, 12 апта ішінде емге жауап болмаған жағдайда. Крон ауруы бар 6 жасқа дейінгі балаларда Хукиндра препаратын қолдану зерттелмеген. Ойық жаралы колит Ойық жаралы колиті бар 6 жастан 17 жасқа дейінгі балаларда Хукиндра препаратын дозалаудың ұсынылған режимі төмендегі 5-кестеде берілген. Доза пациенттің дене салмағына байланысты таңдалады. 5-кесте. Ойық жаралы колиті бар балаларға адалимумабтың ұсынылған дозалары: Дене салмағы — Бастапқы доза — Демеуші доза, 4-аптадан бастап * < 40 кг — • 0-аптада 80 мг (бір күнде 40 мг екі инъекция түрінде енгізіледі) және • 2-аптада 40 мг (40 мг бір инъекция түрінде енгізіледі — 2 аптада 1 рет 40 мг ≥ 40 кг — • 0-аптада 160 мг (бір күнде 40 мг төрт инъекция немесе қатарынан екі күн ішінде күніне 40 мг екі инъекция түрінде енгізіледі) және • 2-аптада 80 мг (бір күнде 40 мг екі инъекция түрінде енгізіледі) — 2 аптада 1 рет 80 мг * Хукиндра препаратымен емдеу кезінде 18 жасқа толған пациенттер белгіленген демеуші дозаны қабылдауды жалғастыру керек. Егер пациент емге 8 апталық ем ішінде жауап бермесе, онда емдеуді жалғастыру қажеттілігі туралы мәселені мұқият қарастыру қажет. Ойық жаралы колиті бар 5 жасқа дейінгі балаларда адалимумабты қолдану туралы деректер жоқ. Увеит Увеитпен ауыратын 2 жастан асқан балаларда Хукиндра препаратын дозалаудың ұсынылған режимі төмендегі 6-кестеде берілген. Доза пациенттің дене салмағына байланысты таңдалады. Увеитпен ауыратын балаларда метотрексатсыз адалимумабты қолдану тәжірибесі жоқ. 6-кесте. Увеитпен ауыратын балаларға адалимумабтың ұсынылған дозалары: Дене салмағы — Дозалау режимі < 30 кг — 2 аптада 1 рет 20 мг метотрексатпен біріктірілімде ≥ 30 кг — 2 аптада 1 рет 40 мг метотрексатпен біріктірілімде Дене салмағы < 30 кг пациенттер үшін 40 мг немесе дене салмағы ≥ 30 кг пациенттер үшін 80 мг қарқынды дозасын демеуші ем басталғанға дейін бір апта бұрын енгізуге болады. 6 жасқа дейінгі балаларға адалимумабтың қарқынды дозасын қолдану туралы клиникалық деректер жоқ (5.2-бөлімді қараңыз). Увеиті бар 2 жасқа дейінгі балаларға препаратты қолдану туралы деректер жоқ. Емдеуді бастамас бұрын ұзақ мерзімді емнің пайдасы мен ықтимал қауіптерін бағалау ұсынылады. Егде жастағы пациенттер Дозаны түзету қажет емес. Бауыр жеткіліксіздігі бар пациенттер Адалимумаб пациенттердің осы топтарында зерттелмеген, сондықтан дозалау бойынша ұсынымдарды ұсыну мүмкін емес. Бүйрек жеткіліксіздігі бар пациенттер Адалимумаб пациенттердің осы топтарында зерттелмеген, сондықтан дозалау бойынша ұсынымдарды ұсыну мүмкін емес. Енгізу әдісі мен жолы Тері астына. Хукиндра препаратымен емдеу дәрігердің бақылауымен жүргізіледі. Егер дәрігер мұны мүмкін деп санаса, онда тері астына инъекция техникасы бойынша тиісті дайындықтан кейін пациенттер препаратты өз бетінше енгізе алады. Хукиндра препаратын санның немесе іштің аймағына тері астына енгізеді. Инъекция орындарын кезектестіру керек. Сезімтал, зақымдалған, қызарған немесе тығыздалған терісі бар жерлерде жаңа инъекцияны енгізуге болмайды. Енгізер алдында ерітіндіні механикалық қосындылардың жоқтығына және/немесе сыртқы түрінің өзгеруіне көзбен көріп тексеру қажет. Олар анықталған жағдайда препаратты қолданудан бас тарту керек. Хукиндра препаратын басқа дәрілік препараттармен бір шприцте араластыруға болмайды. Пайдаланылмаған кез келген дәрілік препаратты немесе қалдықтарды жергілікті талаптарға сәйкес утилизациялау керек. Емдеу ұзақтығын емдеуші дәрігер анықтайды Препаратты қолдануды уақытша тоқтату қажет болуы мүмкін, мысалы, хирургиялық араласудан бұрын немесе ауыр инфекциялық ауру дамыған жағдайда. Дәрілік препараттың бір немесе бірнеше дозасын жіберіп алған кезде қажетті шаралар Егер Хукиндра препаратының келесі инъекциясы кездейсоқ қабылданбаған болса, бұл анықталғаннан кейін бірден инъекция жасау керек. Келесі инъекция бұрын жоспарланған кестеге сәйкес жүргізілуі керек. Дәрілік препаратты қолдану тәсілін түсіндіру үшін медициналық қызметкердің кеңесіне жүгіну жөніндегі кеңестер Егер Сізде сұрақтар туындаса, дәрілік препаратты қолдану тәсілін түсіндіру үшін дәрігердің кеңесіне жүгініңіз.

- адалимумабқа немесе препараттың кез келген компонентіне аса жоғары сезімталдық; - белсенді туберкулез немесе сепсис және-оппортунистік инфекциялар сияқты басқа ауыр инфекциялар; - жүректің орташа және ауыр дәрежедегі жеткіліксіздігі (NYHA жіктеуі бойынша III/IV функциональдық класс)

Қауіпсіздік профиліне қысқаша шолу Инфекциялар (мысалы, назофарингит, жоғарғы тыныс жолдарының инфекциясы және синусит), инъекция орнындағы реакциялар (эритема, қышу, қан кету, ауырсыну немесе ісіну), бас ауыруы және сүйек-бұлшықет ауыруы сияқты жағымсыз реакциялар туралы жиі хабарланды. Адалимумабты қолданғанда елеулі жағымсыз реакциялар туралы хабарланды. Адалимумаб сияқты ІНФ антагонистері иммундық жүйеге әсер етеді және оларды қолдану организмді инфекциялар мен обырдан қорғауға әсер етуі мүмкін. Сондай-ақ адалимумабты қолдану кезінде өлімге әкелетін және өмірге қауіп төндіретін инфекциялар (соның ішінде сепсис, оппортунистік инфекциялар және туберкулез), В гепатиті вирусының (ВГВ) реактивациясы және әртүрлі қатерлі ісіктер (соның ішінде лейкемия, бауыр мен көкбауырдың лимфомасы және Т-жасушалық лимфомасы) туралы хабарланды. Ауыр гематологиялық, неврологиялық және аутоиммундық реакциялар жағдайлары туралы хабарланды. Бұл панцитопения, аплазиялық анемия, орталық және шеткері демиелинизациялайтын құбылыстарының сирек кездесетін жағдайлары, сондай-ақ жегі, жегі тәрізді аурулар және Стивенс-Джонсон синдромы туралы хабарламалар. Жағымсыз реакциялар тізімі клиникалық зерттеулер мен тіркеуден кейінгі қолдану тәжірибесінің деректеріне негізделген, жиілігімен төменде берілген: Өте жиі • тыныс алу жолдарының инфекциялары (соның ішінде төменгі және жоғарғы тыныс жолдарының инфекциялары, пневмония, синусит, фарингит, назофарингит және герпес тудыратын вирустық пневмония) • лейкопения (оның ішінде нейтропения және агранулоцитоз) • анемия • липидтердің жоғары концентрациясы • бас ауыруы • іштің ауыруы, жүрек айнуы және құсу • бауыр ферменттерінің жоғары деңгейі • бөртпе (оның ішінде эксфолиативті бөртпе) • сүйек-бұлшықет ауыруы • инъекция орнындағы реакциялар (соның ішінде инъекция орнындағы эритема) Жиі • жүйелі инфекциялар (соның ішінде сепсис, кандидоз және тұмау) • ішек инфекциялары (соның ішінде вирустық гастроэнтерит) • тері және жұмсақ тіндердің инфекциялары (соның ішінде паронихия, целлюлит, импетиго, некроздайтын фасциит және белдемелі теміреткі) • құлақ инфекциялары • ауыз қуысының инфекциялары (соның ішінде қарапайым герпес, ауыз қуысының шырышты қабығының герпестік зақымдануы және тіс инфекциясы) • жыныс жолдарының инфекциясы (оның ішінде вульвовагиналық кандидоз) • несеп шығару жолдарының инфекциясы (оның ішінде пиелонефрит) • зең инфекциялары • буындардың инфекциясы • меланоманы қоспағанда, тері обыры (соның ішінде базальді жасуша карциномасы және жалпақ жасушалы обыр) • қатерсіз жаңа түзілімдер • лейкоцитоз • тромбоцитопения • аса жоғары сезімталдық • аллергия (оның ішінде маусымдық аллергия) • гипокалиемия • несеп қышқылы деңгейінің жоғарылауы • қандағы натрий деңгейінің қалыптыдан ауытқуы • гипокальциемия • гипергликемия • гипофосфатемия • сусыздану • көңіл-күйдің өзгеруі (соның ішінде депрессия) • мазасыздық • ұйқысыздық • парестезия (оның ішінде гипестезия) • бас сақинасы • жүйке түбірінің қысылуы • көру қабілетінің бұзылуы • конъюнктивит • блефарит • көздің ісінуі • вертиго • тахикардия • гипертония • терінің қызаруы • гематома • демікпе • ентігу • жөтел • АІЖ қан кету • диспепсия • гастроэзофагеальді рефлюкс ауруы • Шегрен синдромы • псориаздың өршуі немесе манифестациясы (оның ішінде алақан - табанның пустулалы псориазы)1 • есекжем • қанталаулар (оның ішінде пурпура) • дерматит (оның ішінде экзема) • тырнақ пластинкаларының сынғыштығы • гипергидроз • алопеция1 • қышу • бұлшықет түйілуі (соның ішінде қандағы креатинфосфокиназа деңгейінің жоғарылауы) • бүйрек жеткіліксіздігі • гематурия • кеудедегі ауырсыну • ісіну • пирексия1 • коагуляцияның бұзылуы және геморрагиялық бұзылулар (соның ішінде ішінара белсендірілген тромбопластин уақытының жоғарылауы) • аутоантиденелер (оның ішінде қос тізбекті ДНҚ антиденелері) тестінің оң нәтижесі • қандағы лактатдегидрогеназа деңгейінің жоғарылауы • жазылудың нашарлауы Жиі емес • неврологиялық инфекциялар (вирустық менингитті қоса алғанда) • оппортунистік инфекциялар және туберкулез (соның ішінде кокцидиоидомикоз, гистоплазмоз және Mycobacterium avium кешенді инфекциясы) • бактериялық инфекциялар • көз инфекциялары • дивертикулит1 • лимфома** • тығыз ісіктер (соның ішінде сүт безі обыры, өкпе мен қалқанша безіндегі жаңа түзілімдер) • меланома** • идиопатиялық тромбоцитопениялық пурпура • саркоидоз1 • васкулит • ми қанайналымының бұзылуы1 • тремор • нейропатия • диплопия • саңыраулық • құлақ шулауы • миокард инфарктісі1 • аритмия • жүректің іркілген созылмалы жеткіліксіздігі • қолқа аневризмасы • тамырлар мен артериялардың окклюзиясы • тромбофлебит • өкпе эмболиясы1 • өкпенің интерстициялық ауруы • өкпенің созылмалы обструкциялық ауруы • пневмонит • плевра жалқығы1 • панкреатит • дисфагия • беттің ісінуі • холецистит және өт-тас ауруы • бауыр стеатозы • билирубиннің жоғарылауы • түнгі тершеңдік • тыртықтар • рабдомиолиз • жүйелі қызыл жегі • никтурия • эректильді дисфункция • қабыну Сирек • лейкемия1 • панцитопения • анафилаксия1 • шашыраңқы склероз • демиелинизациялайтын бұзылулар (мысалы, көру жүйкесінің невриті Гийен-Барре синдромы)1 • жүректің тоқтауы • өкпе фиброзы1 • ішектің тесілуі1 • гепатит • В гепатитінің реактивациясы1 • аутоиммундық гепатит • мультиформалы экссудативті эритема1 • Стивенс-Джонсон синдромы1 • ангионевроздық ісіну1 • тері васкулиті1 • терінің лихеноидты реакциясы1 • жегі тәрізді синдром1 Белгісіз (қолда бар мәліметтер негізінде бағалау мүмкін емес) • Бауыр мен көкбауырдың Т-жасушалық лимфомасы1 • Меркель жасушаларының карциномасы (терінің нейроэндокриндік карциномасы)1 • Капоши саркомасы • бауыр жеткіліксіздігі1 • дерматомиозит симптомдарының нашарлауы1 • салмақтың артуы2 1 Спонтанды хабарлама деректерін қосқанда. 2 Адалимумаб үшін бастапқы деңгейден салмақтың орташа өзгеруі ересектер үшін 4-6 айлық емдеу кезеңінде плацебо үшін (минус) -0,4 кг-дан 0,4 кг-ға дейін салыстырғанда 0,3 кг-дан 1,0 кг-ға дейін болды. Салмақтың 5-6 кг артуы ұзақ мерзімді кеңейтілген зерттеулерде де байқалды, бақылау тобынсыз орташа араласу ұзақтығы шамамен 1-2 жыл, әсіресе Крон ауруы мен ойық жаралы колиті бар пациенттерде. Бұл әсердің механизмі түсініксіз, бірақ адалимумабтың қабынуға қарсы әсерімен байланысты деп болжанады. Жекелеген жағымсыз реакциялардың сипаттамасы Инъекция орнындағы реакциялар Плацебо немесе бақылау препаратын қабылдаған пациенттердің 7,2% -ымен салыстырғанда адалимумабпен ем қабылдаған пациенттердің 12,9% -ында (ересектер мен балалар) инъекция орнында реакциялар пайда болды (эритема және/немесе қышу, қан кету, ауырсыну немесе ісіну). Негізінен инъекция орнындағы реакциялар дәрілік препаратты тоқтатуды қажет етпеді. Инфекциялар Ересектер мен балаларға жүргізілген зерттеулерде инфекциялардың пайда болу жиілігі адалимумабпен ем қабылдаған пациенттер тобында 1 пациент- жылға 1,51 және бақылау тобында 1 пациент-жылға 1,46 құрады. Инфекцияларға негізінен назофарингит, жоғарғы тыныс жолдарының инфекциясы және синусит кірді. Пациенттердің көпшілігі инфекция кеткеннен кейін адалимумабпен емдеуді жалғастырды. Ауыр инфекциялардың пайда болу жиілігі адалимумабпен емдеу тобында және бақылау тобында салыстырмалы болды: сәйкесінше 1 пациент-жылға 0,04 және 0,03. Ересектер мен балаларда туберкулез (соның ішінде милиарлық және өкпеден тыс) және инвазиялық оппортунистік инфекциялар (мысалы, диссеминацияланған немесе өкпеден тыс гистоплазмоз, бластомикоз, кокцидиоидомикоз, пневмоцистоз, кандидоз, аспергиллез және листериоз) туралы хабарларды қамтитын ауыр инфекциялар (соның ішінде сирек кездесетін өлімге әкелетін инфекциялар) туралы хабарланды. Көптеген жағдайларда туберкулез ем басталғаннан кейінгі алғашқы сегіз айда пайда болды, бұл жасырын аурудың қайталануын көрсетуі мүмкін. Қатерлі жаңа түзілімдер және лимфопролиферациялық бұзылыстар Ювенилдік идиопатиялық артритпен (полиартикулярлық ювенилдік идиопатиялық артрит және энтезитпен астасқан артрит), Крон ауруымен, түйіндақты псориазбен, увеитпен және ойық жаралы колитпен ауыратын балаларда адалимумабты зерттеу барысында қатерлі ісіктер байқалмады. Ересектерге жүргізілген зерттеулерде лимфома мен терінің меланомалық емес обырын қоспағанда, барлық қатерлі ісіктердің жиілігі бақылау тобындағы 3444 пациенттің арасында 1000 пациент-жылға шаққанда 6,3 (3,4, 11,8) жиілікпен салыстырғанда адалимумабпен емделген 5291 пациенттің арасында 1000 пациент-жылға шаққанда 6,8 (95% СА: 4,4–10,5) құрады. Терінің меланомалық емес обырының жиілігі адалимумабпен емделген пациенттер арасында 1000 пациент-жылға 8,8 (95% СА: 6,0–13,0) және бақылау тобындағы пациенттер арасында 1000 пациент-жылға 3,2 (1,3, 7,6) құрады. Тері обырының осы түрлерінің ішінде жалпақ жасушалы обырдың таралу жиілігі адалимумабпен емделген пациенттер арасында 1000 пациент-жылға 2,7 (95% СА: 1,4–5,4) және бақылау тобындағы пациенттер арасында 1000 пациент-жылға 0,6 (0,1, 4,5) құрады. Лимфома жиілігі адалимумабпен емделген пациенттер арасында 1000 пациент-жылға 0,7 (95% СА: 0,2–2,7) және бақылау тобындағы пациенттер арасында 1000 пациент-жылға 0,6 (0,1, 4,5) құрады. Ұзартылған зерттеулерде ісік таралуының жиілігі артқан жоқ: лимфома мен терінің меланомалық емес обырын қоспағанда, барлық қатерлі ісіктер – 1000 пациент-жылға 8,5, терінің меланомалық емес обыры - 1000 пациент-жылға 9,6, лимфома – 1000 пациент-жылға 1,3. Маркетингтен кейінгі бақылау деректері бойынша 2003 жылдың қаңтарынан 2010 жылдың желтоқсанына дейін негізінен ревматоидты артритпен ауыратын пациенттерде қатерлі жаңа түзілімдердің хабарланған жиілігі 1000 пациент-жылға шаққанда шамамен 2,7 құрады. Терінің меланомалық емес обыры мен лимфомалардың хабарланған жиілігі сәйкесінше 1000 пациент-жылға шаққанда шамамен 0,2 және 0,3 құрады (Арнайы ескертулер бөлімін қараңыз). Тіркеуден кейінгі кезеңде адалимумабпен емделген пациенттерде бауыр мен көкбауырдың Т-жасушалық лимфомасының даму жағдайлары сирек хабарланды (Арнайы ескертулер бөлімін қараңыз). Аутоантиденелер Сарысуды зерттеу кезінде адалимумабпен ем қабылдаған РА бар пациенттердің 11,9% -ында және плацебо мен белсенді бақылау препаратын қабылдаған 8,1% -ында емнің 24-аптасында аутоантиденелердің пайда болуы тіркелді. Ревматоидты артрит және псориаздық артритпен ауыратын пациенттерде алғаш рет пайда болған жегі тәрізді синдромды көрсететін клиникалық белгілер сирек байқалды. Емді тоқтатқаннан кейін пациенттердің жағдайы жақсарды. Пациенттердің ешқайсысында жегілік нефриттің дамуы немесе орталық жүйке жүйесінің тарапынан симптомдар байқалмады. Гепатобилиарлық бұзылулар Адалимумабтың 3-фазасын бақыланатын зерттеулерде ревматоидты артритпен және псориазды артритпен ауыратын пациенттерде, бақылау кезеңі 4-тен 104 аптаға дейін жалғасқан, адалимумаб қабылдаған пациенттердің 3,7% -ында және бақылау тобындағы пациенттердің 1,6% -ында АЛТ үш еседен астам жоғарылауы байқалды. Адалимумабтың 3-фазасын бақыланатын зерттеулерде 4 жастан 17 жасқа дейінгі полиартикулярлық ювенилдік идиопатиялық артритпен және 6 жастан 17 жасқа дейінгі энтезитпен астасқан артритпен ауыратын пациенттерде адалимумаб қабылдаған пациенттердің 6,1% -ында және бақыланатын емдеу тобындағы пациенттердің 1,3% -ында АЛТ 3 еседен астам жоғарылауы байқалды. АЛТ жоғарылауының көптеген жағдайлары метотрексатты қатар қолданған кезде байқалды. Адалимумабтың 3-фазасын зерттеуде 2 жастан 4 жасқа дейінгі полиартикулярлық ювенилдік идиопатиялық артритпен ауыратын пациенттерде АЛТ деңгейінің қалыптың жоғарғы шегінен үш еседен астам жоғарылауы байқалмады. Адалимумабтың 3-фазасын бақыланатын зерттеулерде 4-тен 52 аптаға дейінгі бақылау кезеңіндегі Крон ауруы және ойық жаралы колитпен ауыратын пациенттер. АЛТ ≥ 3 x қалыптың жоғарғы шегінен (ҚЖШ) жоғарылауы адалимумаб қабылдаған пациенттердің 0,9% -ында және емдеудің бақылау тобында пациенттердің 0,9% -ында байқалды. Крон ауруы бар балалардағы адалимумабтың 3- фазасын зерттеуде индукциялық емнен кейін дене салмағының емдеудің 52-аптасына дейін жоғарылауымен салмақ қосумен демеуші дозаның екі режимінің тиімділігі мен қауіпсіздігі бағаланды, АЛТ 3 еседен астам жоғарылауы пациенттердің 2,6% -ында (5/192) байқалды, оның 4-і бастапқы кезеңде қатарлас иммунодепрессанттарды қабылдады. Адалимумабтың 3-фазасын бақыланатын зерттеулерде 12-ден 24 аптаға дейінгі бақылау кезеңімен түйіндақты псориазбен ауыратын пациенттерде АЛТ-ның қалыптың жоғарғы шегінен 3 есе жоғарылауы адалимумаб қабылдаған пациенттердің 1,8% -ында және емдеудің бақылау тобындағы пациенттердің 1,8% -ында байқалды. Адалимумабтың 3-фазасын зерттеуде түйіндақты псориазы бар балаларда АЛТ қалыптың жоғарғы шегінен үш еседен астам жоғарылауы байқалмады. Адалимумабтың бақыланатын зерттеулерінде (бастапқы дозалары 0-аптада 160 мг және 2-аптада 80 мг, содан кейін 4-аптадан бастап әр апта сайын 40 мг) бақылау кезеңі 12-ден 16 аптаға дейінгі іріңді гидродениті бар пациенттерде АЛТ қалыптың жоғарғы шегінен 3 еседен астам жоғарылауы адалимумаб қабылдаған пациенттердің 0,3% -ында және бақыланатын ем қабылдаған пациенттердің 0,6% - ында байқалды. Адалимумабтың бақыланатын зерттеулерінде (0-аптада 80 мг бастапқы дозалар, содан кейін 1-аптадан бастап екі апта сайын 40 мг) увеитпен ауыратын ересек пациенттерде орташа әсер ету ұзақтығы 166,5 күнмен 80 аптаға дейін және адалимумаб қабылдаған және бақылау тобындағы пациенттерде 105,0 күн сәйкесінше, АЛТ қалыптың жоғарғы шегінен 3 есе жоғарылауы адалимумаб қабылдаған пациенттердің 2,4%-ында және бақылау тобындағы пациенттердің 2,4% -ында байқалды. Адалимумабтың 3-фазасын бақыланатын зерттеуде балалардағы ойық жаралы колитпен ауыратын пациенттерде (N=93) әр екі апта сайын 0,6 мг/кг (N=31) демеуші дозаның (ең жоғары 40 мг) және апта сайын 0,6 мг/кг (ең жоғары 40 мг) демеуші дозаның (N=32) тиімділігі мен қауіпсіздігі бағаланды, дене салмағына түзетілген индукциялық дозадан кейін 0 және 1-аптада 2,4 мг/кг (ең жоғары 160 мг) және 2-аптада 1,2 мг/кг (ең жоғары 80 мг) (N=63) немесе индукциялық доза 2,4 мг/кг (ең жоғары 160 мг) 0-аптада, 1-аптада плацебо және 2-аптада 1,2 мг/кг (ең жоғары 80 мг) (N=30), пациенттердің 1,1% -ында (1/93) АЛТ жоғарылауы 3 еседен астам болды. Клиникалық зерттеулердегі барлық көрсеткіштер бойынша АЛТ деңгейі жоғары пациенттерде симптомдар байқалмады және көп жағдайда жоғарылау өтпелі болды және емдеудің жалғасуы аясында шешілді. Алайда, тіркеуден кейінгі кезеңде бауыр жеткіліксіздігі жағдайлары, сондай-ақ адалимумаб қабылдаған пациенттерде гепатит, соның ішінде аутоиммундық гепатит сияқты бауыр функциясы жеткіліксіздігінің алдында болуы мүмкін бауырдың онша ауыр емес бұзылыстары туралы хабарланды. Азатиоприн/6-меркаптопуринмен қатар емдеу Зерттеу барысында Крон ауруы бар ересектерде жағымсыз құбылыстардың жоғары жиілігі байқалды, атап айтқанда қатерлі ісіктер мен жағымсыз құбылыстардың көрінуі, адалимумаб монотерапиясымен салыстырғанда адалимумабты азатиопринмен/6-меркаптопуринмен біріктірілімде қолданумен байланысты ауыр инфекциялар. Жағымсыз дәрілік реакциялар туындағанда медициналық қызметкерге, фармацевтикалық қызметкерге немесе, дәрілік препараттардың тиімсіздігі туралы хабарламаларды қоса, дәрілік препараттарға болатын жағымсыз реакциялар (әсерлер) жөніндегі ақпараттық деректер базасына тікелей хабарласу керек Қазақстан Республикасы Денсаулық сақтау министрлігі Медициналық және фармацевтикалық бақылау комитеті «Дәрілік заттар мен медициналық бұйымдарды сараптау ұлттық орталығы» ШЖҚ РМК http://www.ndda.kz

Клиникалық зерттеулер барысында дозаға тәуелді уыттылықтың қандай да бір құбылыстары байқалмады.

Инфекциялар ІНФ антагонистерін қабылдайтын пациенттер ауыр инфекциялардың дамуына бейім. Өкпе функциясының бұзылуы инфекциялардың даму қаупін арттыруы мүмкін. Осыған байланысты пациенттерді Хукиндра препаратымен емдеу басталғанға дейін, емдеу кезінде және емдеу аяқталғаннан кейін инфекциялардың, оның ішінде туберкулездің пайда болуына мұқият бақылау керек. Адалимумабтың толық шығарылу кезеңі төрт айға дейін созылуы мүмкін болғандықтан, препараттың соңғы дозасын енгізгеннен кейін осы кезең ішінде бақылауды жалғастыру қажет. Белсенді, оның ішінде созылмалы немесе ошақталған инфекциясы бар пациенттерді толық жазылғанға дейін Хукиндра препаратымен емдеуді бастауға болмайды. Туберкулезге шалдыққан пациенттерде және туберкулез немесе гистоплазмоз, кокцидиоидомикоз немесе бластомикоз сияқты эндемиялық микоз қаупі жоғары аймақтарға саяхаттаған пациенттерде ем басталғанға дейін Хукиндра препаратымен емдеудің қаупі мен пайдасын бағалау керек («Басқа оппортунистік инфекциялар» қосалқы бөлімін қараңыз). Хукиндра препаратымен емдеу кезінде жаңа инфекция дамыған пациенттерге мұқият мониторинг жүргізу және толық диагностикалық тексеруден өткізу керек. Егер пациентте жаңа ауыр инфекция немесе сепсис дамыса, Хукиндра препаратын енгізуді тоқтату және инфекцияны толық бақылауға алғанға дейін микробқа қарсы немесе зеңге қарсы тиісті емді бастау керек. Дәрігерлер анамнезінде қайталанатын инфекциясы бар пациенттерге Хукиндра препаратын қолдану мүмкіндігін қарастырғанда немесе инфекциялардың дамуына бейім жағдайлар болған кезде, оның ішінде иммунодепрессанттарды қатар қолданғанда сақ болу керек. Ауыр инфекциялар Адалимумаб қабылдаған пациенттерде листериоз, легионеллез және пневмоцистоз сияқты бактериялық, микобактериялық, инвазиялық зең, паразиттік, вирустық немесе басқа оппортунистік инфекциялардан туындаған ауыр инфекциялардың, соның ішінде сепсистің жағдайлары туралы хабарланды. Клиникалық зерттеулер барысында байқалған басқа ауыр инфекцияларға пневмония, пиелонефрит, сепсистік артрит, легионеллез және т. б. жатады. Инфекциялардың дамуына байланысты ауруханаға жатқызу немесе өлім жағдайлары туралы хабарланды. Туберкулез Туберкулез жағдайлары, соның ішінде адалимумаб қабылдаған пациенттерде туберкулездің белсенуі және жаңадан дамуы туралы хабарланды. Хабарламаларға өкпе және өкпеден тыс, яғни диссеминацияланған туберкулез жағдайлары кірді. Адалимумабпен емдеуді бастамас бұрын барлық пациенттерде белсенді немесе белсенді емес («жасырын») туберкулездің болуына бағалау жүргізу керек. Бұл бағалау пациенттің анамнезінде туберкулездің егжей-тегжейлі медициналық бағасын немесе туберкулездің белсенді түрі бар және иммунодепрессанттармен алдыңғы және/немесе ағымдағы ем алып жүрген адамдармен ықтимал бұрынғы байланысын қамтуы тиіс. Барлық пациенттерде тиісті скринингтік тесттерді (атап айтқанда, туберкулиндік тері сынамасын және кеуде қуысының рентгенін) орындау қажет (жергілікті ұсынымдарды қолдануға болады). Осы тесттерді өткізу рәсімі мен нәтижелерін пациенттің жеке карточкасында тіркеу ұсынылады. Емдеуді тағайындайтын дәрігерлер туберкулиндік тері сынамасының жалған теріс нәтижелерінің қаупін есте ұстауы керек, әсіресе аурудың ауыр түрі бар немесе иммунитеті әлсіреген пациенттерде. Егер белсенді туберкулез диагнозы қойылса, онда Хукиндра препаратымен емді бастамау керек. Төмендегі сипатталған барлық жағдайларда емнің пайда/қауіп арақатынасын өте мұқият бағалау керек. Егер жасырын туберкулезге күдік болса, туберкулезді емдеуде үлкен тәжірибесі бар дәрігермен кеңесу керек. Жасырын туберкулезді диагностикалау кезінде Хукиндра препаратын қолдануды бастағанға дейін және жергілікті ұсынымдарға сәйкес туберкулезге қарсы тиісті профилактикалық ем жүргізу қажет. Сондай-ақ, туберкулезге тесттің теріс нәтижесіне қарамастан, туберкулез дамуының бірнеше немесе маңызды қауіп факторлары бар пациенттерде, сондай-ақ анамнезінде бұрын жасырын немесе белсенді туберкулезі бар, олар үшін тиісті емдеу курсын жүргізуді растау мүмкін емес пациенттерде Хукиндра препаратын қолдану басталғанға дейін туберкулезге қарсы профилактикалық ем жүргізу керек. Туберкулезді профилактикалық емдеуге қарамастан, адалимумабпен емделген пациенттерде туберкулездің реактивациясы жағдайлары байқалды. Белсенді туберкулезді сәтті емдеуден өткен кейбір пациенттерде адалимумабпен емдеу кезінде туберкулездің қайта дамуы байқалды. Пациенттерге Хукиндра препаратымен емдеу кезінде немесе одан кейін туберкулез инфекциясын көрсететін белгілер/симптомдар пайда болған жағдайда (мысалы, басылмайтын жөтел, жүдеу/ дене салмағының төмендеуі, дененің субфебрильді температурасы, дімкәстік), медициналық көмекке жүгіну туралы нұсқаулар берілуі керек. Басқа оппортунистік инфекциялар Хукиндра препаратымен емделген пациенттерде оппортунистік инфекциялар, соның ішінде инвазиялық зең инфекциялары байқалды. Бұл инфекциялар ІНФ антагонистерін қабылдаған пациенттерде үнемі дұрыс анықтала бермеді, бұл тиісті емдеуді тағайындауды кешіктіруге және кейде өлімге әкелді. Қызба, әлсіздік, дене салмағының төмендеуі, тершеңдік, жөтел, ентігу және/немесе өкпе инфильтраты сияқты белгілері мен симптомдары бар немесе шок қатарласқан және онсыз басқа да ауыр жүйелі аурулары бар пациенттерде инвазиялық зең инфекциясының дамуына күдіктену және Хукиндра препаратын енгізу дереу тоқтату керек. Бұл пациенттерде диагностиканы және эмпирикалық зеңге қарсы емді қолдану инвазиялық зең инфекциясы бар пациенттерді емдеуде тәжірибесі бар дәрігермен кеңескеннен кейін жүргізілуі керек. В гепатитінің реактивациясы В гепатитінің реактивациясы ІНФ антагонистерін, соның ішінде Хукиндра препаратын қабылдаған және осы вирустың созылмалы тасымалдаушылары болған пациенттерде байқалды (яғни, беткейлік антигенге оң нәтиже). Кейбір жағдайлар өлімге әкелді. Хукиндра препаратымен емдеуді бастамас бұрын пациенттер В гепатитінің инфекциясына тест тапсыруы керек. В гепатиті инфекциясына тесттің оң нәтижесі бар пациенттерге В гепатитін емдеу тәжірибесі бар дәрігердің кеңесі ұсынылады. Хукиндра препаратымен емдеуді қажет ететін В вирустық гепатитін тасымалдаушыларды емнің бүкіл кезеңінде және оны тоқтатқаннан кейін бірнеше ай бойы В вирустық гепатитінің белсенді инфекциясының белгілері мен симптомдарының бар-жоғына мұқият бақылау қажет. В вирустық гепатитінің тасымалдаушысы болып табылатын пациенттерді В вирустық гепатитінің реактивациясының профилактикасы үшін ІНФ антагонистерімен бірге вирусқа қарсы емді қолдана отырып емдеу бойынша жеткілікті деректер жоқ. Пациенттерде В вирустық гепатитінің реактивациясы кезінде Хукиндра препаратын қолдануды тоқтатып, тиісті демеуші еммен вирусқа қарсы тиімді емді бастау керек. Неврологиялық асқынулар Сирек жағдайларда ІНФ антагонистерін қолдану, соның ішінде адалимумабты қолдану орталық жүйке жүйесінің демиеленизациялайтын ауруының клиникалық симптомдарының және/немесе радиографиялық белгілерінің, соның ішінде шашыраңқы склероз бен көру жүйкесінің невритінің, сондай-ақ шеткері демиеленизациялайтын ауруларының, соның ішінде Гийен-Барре синдромының жаңадан дамуымен немесе өршуімен байланысты болды. Емдеуді тағайындайтын дәрігерлер орталық немесе шеткері жүйке жүйесінің бұрыннан бар немесе жақында пайда болған демиеленизациялайтын бұзылыстары бар пациенттерде Хукиндра препаратын қолдану мүмкіндігін қарастырған кезде сақ болу керек. Жоғарыда сипатталған құбылыстар дамыған жағдайда, Хукиндра препаратын тоқтату мүмкіндігін қарастыру керек. Аралық увеиттің орталық жүйке жүйесінің демиеленизациялайтын ауруларымен байланысы көрсетілген. Инфекциялық емес аралық увеиті бар пациенттерде Хукиндра препаратымен ем басталғанға дейін орталық жүйке жүйесінің демиеленизациялайтын ауруларының болуына тексеру жүргізу қажет. Аллергиялық реакциялар Клиникалық зерттеулер барысында адалимумабты қолданумен байланысты ауыр аллергиялық реакциялар сирек байқалды. Клиникалық зерттеулер барысында адалимумабты қолданумен байланысты ауыр емес аллергиялық реакция жағдайлары сирек байқалды. Адалимумабты енгізгеннен кейін ауыр аллергиялық реакциялар, соның ішінде анафилаксия жағдайлары туралы хабарламалар алынды. Анафилаксиялық реакция немесе басқа ауыр аллергиялық реакция пайда болған жағдайда, Хукиндра препаратын енгізуді дереу тоқтау және тиісті емді бастау керек. Иммунитетті басу Зерттеу барысында адалимумабпен емделген ревматоидты артриті бар 64 пациентте кешіктірілген типті аса жоғары сезімталдық пен иммуноглобулиндер деңгейінің тежелуінің қандай да бір белгілері немесе Т-, В-, NKжасуша- эффекторлардың, моноциттердің/макрофагтардың және нейтрофилдердің санында өзгерістер байқалмады. Қатерлі жаңа түзілімдер және лимфопролиферациялық бұзылыстар ІНФ антагонистерін бақыланатын клиникалық зерттеулерде бақылау тобындағы пациенттермен салыстырғанда ІНФ антагонистін қабылдаған пациенттер арасында қатерлі ісіктердің, соның ішінде лимфомалардың көбірек жағдайлары байқалды. Алайда олар сирек болды. Тіркеуден кейінгі кезеңде ІНФ антагонистімен ем қабылдаған пациенттерде лейкемия жағдайлары туралы хабарланды. Ұзақ мерзімді, өте белсенді қабыну ауруы бар ревматоидты артритпен ауыратын пациенттер қауіпті бағалауды қиындатады, олар лимфома мен лейкемияның дамуының барынша негізгі қаупіне ұшыраған. Қолда бар мәліметтерге сәйкес, ІНФ антагонистімен ем қабылдаған пациенттерде лимфома, лейкемия және басқа да қатерлі ісіктердің пайда болу қаупін жоққа шығаруға болмайды. Тіркеуден кейінгі кезеңде ІНФ антагонистерімен (емнің басталуы ≤18 жас), соның ішінде адалимумабпен ем қабылдаған балаларда, жасөспірімдерде және жас адамдарда (22 жасқа дейінгі) қатерлі ісік, кейбір өлімге әкелетін жағдайлар туралы хабарланды. Жағдайлардың жартысына жуығы бұл лимфома болды. Басқа жағдайларда олар әртүрлі қатерлі ісіктер болды, соның ішінде сирек кездесетін қатерлі ісіктер, әдетте иммунитеттің тежелуімен байланысты. ІНФ антагонистерімен ем қабылдаған балалар мен жасөспірімдерде қатерлі ісіктердің пайда болу қаупін жоққа шығаруға болмайды. Тіркеуден кейінгі кезеңде адалимумабпен ем қабылдаған пациенттерде бауыр мен көкбауырдың Т-жасушалық лимфомасының сирек жағдайлары байқалды. Т жасушалы лимфоманың бұл сирек түрі аурудың өте агрессивті ағымына ие және әдетте өлімге әкеледі. Адалимумабты қолданғанда ішектің қабынбалы ауруына байланысты азатиопринмен немесе 6-меркаптопуринмен қатар емдеу кезінде жас пациенттерде бауыр мен көкбауырдың осындай Т-жасушалық лимфомасының пайда болуының кейбір жағдайлары байқалды. Азатиопринді немесе 6-меркаптопуринді Хукиндра препаратымен біріктіріп қолданудың ықтимал қаупін мұқият ескеру қажет. Хукиндра препаратымен ем қабылдаған пациенттерде бауырдың және көкбауырдың Т-жасушалық лимфомасының даму қаупін жоққа шығаруға болмайды. Анамнезінде қатерлі ісігі бар немесе қатерлі ісік пайда болғаннан кейін адалимумабпен емдеуді жалғастырған пациенттерді қамтитын зерттеулер жүргізілмеген. Осылайша, мұндай пациенттерге Хукиндра препаратымен емдеуді тағайындаған кезде өте сақ болу керек. Анамнезінде иммунодепрессанттармен кеңейтілген ем жүргізілген барлық пациенттер немесе анамнезінде ПУВА-ем жүргізілген псориазы бар барлық пациенттер Хукиндра препаратымен емдеу басталғанға дейін және емдеу кезінде терінің меланомалық емес обырының болуына тексеруден өтуі керек. Сондай-ақ, ІНФ антагонистерімен, соның ішінде адалимумабпен ем қабылдаған пациенттерде меланома мен Меркель карциномасының жағдайлары туралы хабарланды. ІНФ басқа антагонисті инфликсимабты қолдануды бағалау жөніндегі іздестіру клиникалық зерттеуінің барысында өкпенің ауырлығы орташа немесе ауыр дәрежедегі созылмалы обструкциялық ауруы (ӨСОА) бар пациенттерде қатерлі ісіктердің пайда болу жағдайлары көп хабарланды, бақылау тобындағы пациенттермен салыстырғанда инфликсимабпен ем қабылдаған пациенттерде негізінен өкпеде немесе бас пен мойында. Барлық пациентте ұзақ уақыт шылым шегу анамнезі болған. Осыған байланысты ӨСОА бар пациенттерде, сондай-ақ ұзақ шылым шегу себебінен қатерлі ісіктің пайда болу қаупі жоғары пациенттерде қандай да бір ІНФ антагонистін қолданғанда сақ болу керек. Қолда бар мәліметтерге сәйкес, адалимумабпен емдеу дисплазияның немесе жуан ішек обырының даму қаупіне әсер ететіні белгісіз. Дисплазия немесе жуан ішек обырының даму қаупі жоғары топтағы ойық жаралы колитпен ауыратын (мысалы, ұзаққа созылған ойық жаралы колит немесе бастапқы склерозданатын холангитпен ауыратын пациенттер) немесе анамнезінде бұрын дисплазиясы немесе жуан ішек обыры болған барлық пациенттер ем басталғанға дейін және аурудың бүкіл кезеңінде дисплазияға байланысты үнемі тексеріліп тұруы керек. Аталған бағалау жергілікті ұсынымдарға сәйкес колоноскопияны және биопсияны қамтуы керек. Гематологиялық реакциялар ІНФ антагонистерін қолданған кезде панцитопенияның, соның ішінде аплазиялық анемияның сирек жағдайлары туралы хабарланды. Адалимумабты қолданған кезде қан жүйесінің тарапынан жағымсыз құбылыстар, оның ішінде клиникалық маңызды цитопения туралы (мысалы, тромбоцитопения, лейкопения) хабарланды. Хукиндра препаратымен емдеу кезінде барлық пациенттерге егер оларда келесі белгілер мен симптомдар байқалса, дереу дәрігерге қаралу ұсынылуы тиіс: тұрақты қызба, қанталаулар, қан кету немесе бозару. Гематологиялық көрсеткіштердің қалыптан елеулі ауытқулары расталған пациенттерде Хукиндра препаратымен емді тоқтату мүмкіндігін қарастыру қажет. Вакцинация Зерттеу барысында адалимумабпен немесе плацебомен ем қабылдаған ревматоидты артритпен ауыратын 226 ересек пациентте стандартты 23-валентті пневмококкты вакцинаға және тұмау вирусына қарсы үшвалентті вакцинаға антиденелердің ұқсас жауаптары байқалды. Адалимумаб қабылдаған пациенттерде тірі вакциналар арқылы инфекцияның қайталама берілуі туралы деректер жоқ. Мүмкіндігінше, балалар жасындағы пациенттерге Хукиндра препаратымен ем басталғанға дейін вакцинация жөніндегі жарамды нұсқауларға сәйкес барлық заманауи вакцинациялардан өту ұсынылады. Хукиндра препаратын қабылдайтын пациенттер қатарлас вакцинациядан өте алады, тірі вакциналарды қоспағанда. Анасының құрсағында адалимумабтың әсеріне ұшыраған нәрестелерге, жүктілік кезінде анасы алған соңғы адалимумаб инъекциясынан кейін 5 ай бойы тірі вакциналарды енгізу ұсынылмайды. Жүректің іркілген жеткіліксіздігі Басқа ІНФ антагонистін қолданатын клиникалық зерттеу барысында жүректің созылмалы жеткіліксіздігінің нашарлауы және жүректің созылмалы жеткіліксіздігінің нәтижесінде өлімнің жоғарылауы байқалды. Адалимумаб қабылдаған пациенттерде жүректің созылмалы жеткіліксіздігінің нашарлау жағдайлары туралы да хабарланды. Жүректің іркілген жеткіліксіздігі бар пациенттерде (NYHA бойынша I/II класс) Хукиндра препаратын сақтықпен қолдану керек. Хукиндра препаратын жүректің ауырлығы орташа немесе ауыр дәрежелі жеткіліксіздігі кезінде қолдануға болмайды. Жүрек жеткіліксіздігінің жаңа белгілері дамыған немесе нашарлаған кезде пациенттерді Хукиндра препаратымен емдеуді тоқтату керек. Аутоиммундық үдерістер Хукиндра препаратымен емдеу аутоиммундық антиденелердің пайда болуына әкелуі мүмкін. Адалимумабпен ұзақ мерзімді емдеудің аутоиммундық аурулардың дамуына әсері белгісіз. Егер пациентте Хукиндра препаратымен емдеу кезінде жегі тәрізді синдромның дамуын көрсететін симптомдар және қос тізбекті ДНҚ-ға антиденелер тестінің оң нәтижесі байқалса, онда Хукиндра препаратымен одан әрі емдеу жүргізілмеуі тиіс. Ауруды модификациялайтын ревматизмге қарсы биологиялық препараттарды немесе ІНФ антагонистерін бір мезгілде қолдану Клиникалық зерттеулер барысында анакинраны ІНФ басқа антагонистімен, этанерцептпен бір мезгілде қолданғанда ауыр инфекциялардың жағдайлары байқалды, этанерцепт монотерапиясымен салыстырғанда қосымша клиникалық әсерсіз. Анакинрамен бірге этанерцептпен емдеу кезінде байқалған жағымсыз құбылыстардың сипатына байланысты анакинраны ІНФ басқа антагонистімен біріктірілімде қолданған кезде де осындай уыттылық байқалуы мүмкін. Осылайша, адалимумабты анакинрамен біріктірілімде қолдануға болмайды. Адалимумабты ауруды модификациялайтын ревматизмге қарсы басқа биологиялық препараттармен (мысалы, анакинра және абатацепт) немесе ІНФ басқа антагонистерімен бір мезгілде енгізу инфекциялардың, соның ішінде ауыр инфекциялардың және басқа ықтимал фармакологиялық өзара әрекеттесулердің дамуының ықтимал жоғары қаупін ескере отырып ұсынылмайды. Хирургиялық араласу Адалимумабпен ем қабылдаған пациенттерде хирургиялық шараларды қауіпсіз жүргізу тәжірибесі шектеулі. Хирургиялық шараны жоспарлау кезінде адалимумабтың жартылай шығарылу кезеңінің ұзақтығын ескеру қажет. Хукиндра препаратымен емдеу кезінде хирургиялық араласуды қажет ететін пациентті инфекциялардың дамуына мұқият бақылау және тиісті шараларды қабылдау керек. Артропластикасы бар пациенттерде адалимумабты қауіпсіз қолдану тәжірибесі шектеулі. Жіңішке ішектің бітелуі Крон ауруын емдеуге жауаптың болмауы хирургиялық араласуды қажет ететін бекітілген фиброзды стеноздың болуын көрсетуі мүмкін. Қолда бар деректер адалимумабты қолдану стенозды нашарлатпайтынын және тудырмайтынын көрсетеді. Арнайы сақтандырулар Препарат Хумираның биоаналогі болып табылады. Егде жастағы пациенттер Адалимумабпен ем қабылдайтын 65 жастан асқан пациенттер арасында ауыр инфекциялардың жиілігі 65 жасқа дейінгі пациенттерге (1,5%) қарағанда жоғары (3,7%) болды. Кейбір жағдайларда өліммен аяқталды. Егде жастағы адамдарды емдеу кезінде инфекция жұқтыру қаупіне ерекше назар аудару керек. Балалар Жоғарыдағы «Вакцинация» қосалқы бөлімін қараңыз. Қосымша заттар Бұл дәрілік препараттың құрамында 0,4 мл-де 1 ммоль аз натрий (23 мг) бар, яғни құрамында натрий жоқ. Бала көтеретін шақтағы әйелдер Репродуктивті әлеуеті бар әйелдерге емдеу кезінде жүктіліктен аулақ болу ұсынылады. Ем кезінде және препараттың соңғы дозасын қолданғаннан кейін кем дегенде 5 ай ішінде контрацепцияның талапқа сай әдістері қолданылуы керек. Жүктілік Перспективалық зерттеуде белгілі нәтижелермен тірі туылуға әкелген адалимумабпен емделген жүкті әйелдердің тіркелген жағдайларының көп саны (шамамен 2100), оның ішінде 1500-ден астам жағдай, бірінші триместрде, жаңа туған нәрестелерде даму ақаулары жиілігінің жоғарылауы байқалмады. Адалимумабтың тиімділігін перспективалық когорттық зерттеуге жүктіліктің бірінші триместрінде адалимумабпен емделген ревматоидты артриті (РА) немесе Крон ауруы бар 257 жүкті әйел, сондай-ақ адалимумабпен емделмеген РА немесе Крон ауруы бар 120 әйел қатысты. Бастапқы соңғы нүкте ауыр туа біткен даму ақауларының таралуы болды. Туа біткен елеулі даму ақауы бар, кем дегенде бір тірі нәрестенің туылуымен аяқталатын жүктілік жиілігі адалимумаб қабылдаған РА бар әйелдерде 6/69 (8,7%) және РА бар емделмеген әйелдерде 5/74 (6,8%) болды (түзетілмеген мүмкіндіктер қатынасы (МҚ) 1,31, 95% СА 0,38-4,52) және адалимумаб қабылдаған Крон ауруы бар әйелдерде 16/152 (10,5%) және Крон ауруы бар емделмеген әйелдерде 3/32 (9,4%) (түзетілмеген МҚ 1,14, 95% СА 0,31–4,16). Түзетілген МҚ (бастапқы айырмашылықтарды ескере отырып) РА және Крон ауруы кезінде біріктірілген қолдану кезінде 1,10 (95% СА 0,45–2,73) құрады. Туа біткен ауыр даму ақауларының жалпы жиілігінде, сондай-ақ өздігінен түсік түсу, кішігірім туа біткен даму ақаулары, мерзімінен бұрын босану, жаңа туған нәрестелердің дене салмағының аздығы және ауыр немесе оппортунистік инфекцияларды қамтитын қауіпсіздікті бағалаудың қосымша критерийінің көрсеткіштерінде айқын айырмашылықтар анықталған жоқ. Өлі туылу немесе қатерлі ісік жағдайлары туралы хабарланған жоқ. Деректерді түсіндіруге әдіснаманың кемшіліктері, соның ішінде іріктеменің аз мөлшері және рандомизацияның болмауы әсер етуі мүмкін, алынған деректер адалимумабпен ем қабылдаған РА немесе Крон ауруы бар әйелдерде адалимумабпен ем қабылдамаған РА немесе Крон ауруы бар әйелдермен салыстырғанда жүктіліктің қолайсыз нәтижелері дамуының жоғары қаупін көрсетпейді. Маймылдарға жүргізілген уыттылық зерттеуінде ананың уыттылығы, эмбриоуыттылық немесе тератогенділік белгілері байқалмады. Адалимумабтың постнатальдік уыттылығы туралы клиникаға дейінгі деректер жоқ (5.3-бөлімді қараңыз). Адалимумаб ІНФ-альфа тежегіші болып табылмайды. Жүктілік кезінде адалимумабты қолдану жаңа туған нәрестелердегі иммундық жауапқа әсер етуі мүмкін. Адалимумабты жүктілік кезінде тек қажет болған жағдайда ғана қолдану керек. Адалимумаб жүктілік кезінде препаратты қабылдаған әйелдерде жаңа туған нәрестелердің қан сарысуына плацента арқылы өтуі мүмкін. Сондықтан бұл балаларда инфекцияның даму қаупі жоғары болуы мүмкін. Жатырда адалимумабпен емнің әсеріне ұшыраған сәбилерге, жүктілік кезінде анасына адалимумабтың соңғы инъекциясы жасалғаннан кейін 5 ай ішінде тірі вакциналарды (мысалы, БЦЖ) енгізу ұсынылмайды. Лактация Басылымдардан алынған шектеулі деректер адалимумабтың емшек сүтімен өте төмен концентрацияда шығарылатындығын көрсетеді: ананың қан сарысуындағы тиісті деңгейдің 0,1-ден 1% -ына дейін. Пероральді қабылданатын G иммуноглобулиндері ішекте протеолиздік ыдырауға ұшырайды және биожетімділігі төмен болады; бұл емізген кезде жаңа туған нәрестеге адалимумабтың жүйелі әсер етуі екіталай екенін көрсетеді. Хукиндра препаратын бала емізу кезінде дәрігердің шешімімен қолдануға болады. Фертильділік Адалимумабтың фертильділікке әсері туралы клиникаға дейінгі деректер жоқ. Препараттың көлік құралын және қауіптілігі зор механизмдерді басқару қабілетіне әсер ету ерекшеліктері Хукиндра препараты көлік құралдарын және басқа механизмдерді басқару қабілетіне шамалы әсер етуі мүмкін, өйткені препаратты қолдану аясында бас айналу және көру қабілетінің бұзылуы байқалуы мүмкін.

Нұсқаулықта көрсетілмеген.

Ревматоидты артритпен, полиартикулярлы ювенилдік идиопатиялық артритпен және псориаздық артритпен ауыратын, монотерапияда және метотрексатпен біріктірілімде адалимумаб қабылдаған пациенттерге жүргізілген клиникалық зерттеулерде антиденелердің түзілуі монотерапия ретінде қолданумен салыстырғанда метотрексатпен біріктірілімде қабылдаған топта төмен болды. Метотрексатсыз адалимумабты қолдану антиденелердің түзілуінің жоғарылауына, креатинин клиренсінің жоғарылауына және адалимумабтың тиімділігінің төмендеуіне әкелді. Адалимумаб пен анакинраның біріктірілімін қолдану ұсынылмайды. Адалимумаб пен абатацепт біріктірілімін қолдану ұсынылмайды.

Сақтау мерзімі Сақтау мерзімі 3 жыл. Жарамдылық мерзімі өткеннен кейін қолдануға болмайды! Сақтау шарттары Түпнұсқалық қаптамасында 2-8 °С температурада (тоңазытқышта) сақтау керек. Мұздатып қатыруға болмайды! Алдын ала толтырылған шприцтегі препаратты 30 күннен асырмай 20-25 оС температурада жарықтан қорғалған жерде бір рет сақтауға болады. Содан кейін препарат көрсетілген кезеңде қолданылмаса да жойылады (тоңазытқышқа қайта қоюға болмайды). Балалардың қолы жетпейтін жерде сақтау керек!