Цефотаксим порошок 1 г

белсенді зат – натрий цефотаксимі (белсенді затқа шаққанда) 1.0 г қосымша заттар: жоқ. Сыртқы түрінің, иісінің, дәмінің сипаттамасы Ақтан сәл сарғыш түске дейінгі ұнтақ.

Қолдану көрсетілімдері цефотаксимнің бактерияға қарсы белсенділігі мен фармакокинетикалық қасиеттерімен шартталған және препараттың клиникалық зерттеулерінің деректеріне, сондай-ақ оның бүгінгі күні қолда бар бактерияға қарсы препараттар желісіндегі алатын орнына негізделген. Препаратты келесі жағдайларда тағайындайды: • Listeria monocytogenes туындаған инфекцияларды қоспағанда, цефотаксимге сезімтал микроорганизмдерден пайда болған ауыр инфекцияларды, атап айтқанда септицемияны, эндокардитті және менингитті емдеу үшін. • Қуық асты безінің эндоскопиялық резекциясынан кейінгі инфекциялардың профилактикасы үшін. Бактерияға қарсы дәрілерді дұрыс қолдану жөніндегі ресми нұсқаулықпен танысу керек.

Үшінші буын цефалоспориндер тобының бета-лактамдар тектес антибиотиктері. АТХ коды J01DD01 Әсер ету механизмі Цефотаксим – парентеральді қолдануға арналған III буынды цефалоспорин тобының жартылай синтетикалық антибиотигі. Цефотаксим бактериялар қабырғасы синтезінің бұзылулары есебінен бактерицидтік әсер береді. Ол сондай-ақ β-лактамазалардың көпшілігінің әсеріне төзімді. Фармакодинамикалық әсерлері Цефотаксим – бактерицидті цефалоспоринді әсер ету ауқымы кең антибиотик. Цефотаксим бірінші немесе екінші буындағы цефалоспориндерге сезімтал немесе төзімді грам-теріс организмдерге қатысты in vitro белсенді. Ол грам-оң бактерияларға қатысты белсенділігі бойынша басқа цефалоспориндерге ұқсас. Санаттары СЕЗІМТАЛ ТҮРЛЕР Аэробты грамоң микроорганизмдер Corynebacterium diphtheriae Staphylococcus méti-S Streptococcus Streptococcus pneumoniae Аэробты грамтеріс микроорганизмдер Borrelia burgdorferi Branhamella catarrhalis Citrobacter freundii Citrobacter koseri Энтеробактериялар Escherichia coli Haemophilus Haemophilus influenzae Klebsiella Morganella morganii Neisseria түрлері, соның ішінде Neisseria meningitidis және Neisseria gonorrhoeae Pasteurella multocida Proteus mirabilis Proteus vulgaris Providencia Salmonella Serratia Shigella Yersinia Анаэробты бактериялар Clostridium perfringens Fusobacterium Peptostreptococcus Prevotella РЕЗИСТЕНТТІ ТҮРЛЕР Аэробты грамоң микроорганизмдер Энтерококктар Listeria Staphylococcus méti-R٭ Аэробты грамтеріс микроорганизмдер Acinetobacter baumannii Burkholderia cepacia Pseudomonas aeruginosa Stenotrophomonas maltophilia Анаэробты бактериялар Bacteroides fragilis Clostridium difficile ٭Метициллинге резистенттіліктің таралуы барлық стафилококктардың шамамен 30% - дан 50% - на дейін және негізінен ауруханаларда кездеседі. БАКТЕРИЯҒА ҚАРСЫ БЕЛСЕНДІЛІК СПЕКТРІ Шекаралық концентрациялар сезімтал штаммдарды орташа сезімталдық штаммдарынан және орташа сезімталдық штаммдарын төзімді штаммдардан бөледі: S ≤ 4 мг/л және R > 32 мг/л Пневмококктарға арналған МИК: s ≤ 0,5 мг / л және R > 2 мг / л (парентералды енгізу жолы) Кейбір түрлер үшін сатып алынған қарсылықтың таралуы география мен уақытқа байланысты біркелкі болмауы мүмкін. Сондықтан жергілікті төзімділіктің таралуы туралы ақпарат болуы керек, әсіресе ауыр инфекцияларды емдеуде. Бұл деректер бактериялық штаммның белгілі бір антибиотикке сезімталдығының ықтималдығы туралы түсінік бере алады.

Дозалау режимі Доза, енгізу тәсілі және жиілігі инфекцияның ауырлығына, қоздырғыштардың сезімталдығына және пациенттің жағдайына қарай белгіленуі тиіс. Емдеу сезімталдығын анықтауға жүргізілген тестінің нәтижелері алынғанға дейін басталуы тиіс. Цефотаксим бұлшықет ішіне немесе вена ішіне (баяу инъекция немесе инфузия түрінде) енгізіледі. Ауырлығы жеңіл және орташа дәрежедегі инфекцияларда ересектерге және дене салмағы 50 кг және одан көбірек, 12 жастан асқан балаларға – әрбір 12 сағат сайын 1 г. Доза инфекцияның ауырлығына, қоздырғыштардың сезімталдығына және пациенттің жағдайына байланысты өзгеріп отыруы мүмкін. Ауыр инфекцияларда доза 3-4 енгізуге бөлінген тәулігіне 12 г дейін ұлғайтылуы мүмкін Әртүрлі ауырлықтағы инфекцияларда препаратты дозалау бойынша кесте Инфекция сипаты — Препарат дозасы — Қабалдау арасындағы аралық — Тәуліктік доза Асқынбаған инфекциялар — 1 г — 12 сағ — 2 г Орташа инфекциялар — 1 – 2 г — 12 сағ — 2 – 4 г Ауыр инфекциялар — 2 – 3 г — 8 – 6 сағ — 6 – 12 г Несеп шығару жолдарының инфекцияларында тәулігіне 2 г доза жеткілікті болуы мүмкін. Қуық асты безінің эндоскопиялық резекциясынан кейін инфекцияның профилактикасында: кіріспе наркозда вена ішіне 1 г. Менингит: 200–300 мг/кг/тәулік; тәулігіне/24 г көп дозаның тиімділігі немесе жағымдылығы туралы деректер жоқ. Пневмококкты менингитте алғашқы 48‒72 сағат ішінде: • әр 6 сағат сайын 20 минут бойына 50–75 мг/кг венаішілік инфузия жолымен (яғни 200–300 мг/кг/тәулік); • 15 мг/кг ванкомицинді венаішілік инфузия жолымен 60 минут бойына соңынан енгізумен (яғни 60 мг/кг/ тәулік) аурудың ауырлық белгілері болған жағдайда немесе пенициллинге сезімталдығы төмендеген пневмококктардың болуымен байланысты қауіп факторлары болған кезде. Бұл дозалау режимін пневмококктың бөліп алынған штаммы үшін ең төмен тежегіш концентрацияға (ЕТТК) байланысты 48-72 сағат бойы жалғастыру керек. Хирургиялық операция алдындағы инфекцияларға профилактика жүргізу мақсатында (операцияны бастауға дейін 30-дан 90 минутқа дейін) бұлшықет ішіне немесе вена ішіне 1 г енгізеді. Кесарь тілігін жасаған кезде кіндік венасына қысқышты салған сәтте вена ішіне 1 г препаратты енгізеді, содан кейін 6-12 сағаттан соң бұлшықет ішіне немесе вена ішіне 1 г қайтадан енгізеді. Пациенттердің ерекше топтары Балалар, сәбилер және жаңа туған нәрестелер Орташа тәуліктік доза тәулігіне 50 мг/кг құрайды, үш венаішілік инъекцияға бөлінеді, инфекцияның ауырлығына байланысты дозаны тәулігіне 200 мг/кг дейін арттыруға болады. 3 айдан асқан нәрестелер мен балаларда: Пневмококкты менингитте алғашқы 48‒72 сағатта: • әр 6 сағат сайын венаішілік инфузия жолымен 50–75 мг/кг 20 минут ішінде (яғни 200–300 мг/кг/тәулік); • содан кейін венаішілік инфузиямен 60 минут бойы 15 мг/кг ванкомицин енгізумен (яғни 60 мг/кг/ тәулік). Бұл дозалау режимін бөлінген пневмококк штаммы үшін ЕТТК байланысты 48-72 сағат бойы жалғастыру керек. Шала туған балалар Екі вена ішіне инъекция түрінде тәулігіне 50 мг/кг, ауыр инфекциялар жағдайында бұл дозаны тәулігіне 100 мг / кг дейін арттыруға болады. Бүйрек жеткіліксіздігі бар пациенттерде • Креатинин клиренсі 10 мл/мин-ден аз пациенттерде әдеттегі бастапқы дозаны енгізгеннен кейін демеуші дозаларды енгізу арасындағы аралықты өзгертпей, әдеттегі дозаның жартысына дейін азайту керек. • Гемодиализдегі немесе перитонеальді диализдегі пациенттер: инфекцияның ауырлық дәрежесіне байланысты тәулігіне 1-ден 2 г-ға дейін енгізу; гемодиализ күні цефотаксимді диализ сеансынан кейін енгізу керек. Енгізу жолы және тәсілі Бұлшықет ішіне енгізу Бұлшықет тініне терең енгізу. Вена ішіне енгізу Тікелей енгізу 3–5 минут ішінде немесе 20–60 минут ішінде инфузия. Ерітінділерді дайындау ережесі Вена ішіне инъекция үшін еріткіш ретінде инъекцияға арналған суды пайдаланады (1 г-ды 4 мл-де ерітеді); вена ішіне инъекция жасағанда ерітінді 3-тен 5 минутқа дейін енгізілуі тиіс. Вена ішіне инфузия үшін еріткіш ретінде 0,9% натрий хлоридінің ерітіндісін немесе 5% декстроза ерітіндісін пайдаланады (40-100 мл еріткіште 1-2 г ерітеді). Сондай-ақ Рингер лактат ерітіндісі пайдаланылуы мүмкін. Инфузия ұзақтығы - 20-60 мин. Орталық веналық катетер арқылы вена ішіне жылдам енгізгенде аритмия қаупі. Бұлшықет ішіне енгізу үшін инъекцияға арналған суды немесе 1% лидокаин ерітіндісін пайдаланады (4 мл еріткіште 1 г-ды ерітеді). Еріткіш ретінде лидокаин пайдаланылатын цефотаксимді бұлшықет ішіне енгізген кезде лидокаин үшін қарсы көрсетілімдерін ескерген жөн (лидокаин дәрілік затын медициналық қолдану жөніндегі ақпаратты қараңыз). Ұсыныстар: препаратты дайындағаннан кейін дереу енгізу керек. Балаларда вена ішіне енгізу тәсіліне басымдық беріледі. Құрамында лидокаин бар ерітіндіні вена ішіне енгізуге болмайды! Балаларға және жасөспірімдерге еріткіш ретінде лидокаинді пайдалануға тыйым салынған! Цефотаксим препаратының ерітіндісін құрамында микробтарға қарсы басқа препараттары бар ерітінділемен немесе басқа да еріткіштермен, үйлеспеушілік мүмкін болатындықтан, араластыруға немесе қосуға болмайды. Қабылдау уақыты көрсетілген қолдану жиілігі Қолданылу жиілігіні инфекцияның ауырлығына, қоздырғыштардың сезімталдығына және пациенттің жағдайына қарай белгіленуі тиіс. Дәрілік препараттың бір немесе бірнеше дозасын жіберіп алған кезде қажетті шаралар Қабылданбай қалған дозаның орнын толтыру үшін қосарлы дозаны қолдануға болмайды. Тоқтату симптомдары қаупінің болуына нұсқау Деректер жоқ. Дәрілік препаратты қолдану тәсілін түсіндіру үшін медицина қызметкерінің кеңесіне жүгіну бойынша нұсқаулар Егер Сізде бұл препарат қолдану туралы қосымша сұрақтар туындаса, дәрігерге жүгініңіз.

Бұл дәрілік препаратты ешқандай жағдайда келесі жай-күйлерде енгізуге болмайды: – цефотаксимге немесе басқа цефалоспориндерге немесе «Қосымша мәліметтер» бөлімде аталған қосымша заттарының қайсы біріне аса жоғары сезімталдық; – бета-лактамды бактерияға қарсы препараттардың басқа кез келген түріне анамнездегі ауыр аса жоғары сезімталдық (мысалы, анафилаксиялық реакция) (пенициллиндер, монобактамдар және карбапенемдер); • 2,5 жасқа дейінгі балалар (бұлшықет ішіне енгізу); • құрамында еріткіш ретіндегі инъекцияға арналған лидокаин бар цефотаксимді мыналарда қолдануға болмайды: • лидокаинге немесе амид типті басқа жергілікті анестетикке аса жоғары сезімталдық; • 15 жасқа дейінгі балалық және жасөспірімдік жас; • ырғақ жетекшісі анықталмаған жүрекішілік блокадалар; • жүректің ауыр жеткіліксіздігі; • вена ішіне енгізу.

Жиі • инъекция жасалған жердің ауыруы (б/і енгізуде). Жиі емес • лейкопения, эозинофилия, тромбоцитопения; • боррелиозді емдеген кезде Яриш-Герксхаймер реакциясы. Боррелиозді бірнеше апта емдегеннен кейін бір немесе бірнеше симптомдардың пайда болғаны жөнінде мәлімдемелер бар: тері бөртпесі, қышыну, қызба, лейкопения, «бауыр» ферменттері белсенділігінің жоғарылауы, тыныстың тарылуы, буындар аймағында жайсыздық; • құрысулар; • диарея; • бауыр ферменттері (аланинаминотрансфераза [АЛТ], аспартатаминотрансфераза [ACT], лактатдегидрогеназа [ЛДГ], гаммаглутамилтрансфераза [гамма-ГТ], сілтілік фосфатаза [СФ]) және/немесе билирубин деңгейінің жоғарылауы**; • бөртпе, қышыну, есекжем; • бүйрек функциясының төмендеуі/креатинин концентрациясының артуы (әсіресе аминогликозид ер мен қуатты диуретиктерді бір мезгілде енгізуде); • қызба, енгізген жерде қабыну реакциялары, флебит/тромбофлебит. Белгісіз • суперинфекциялар. Басқа антибиотиктерді тағайындаған кездегідей, цефотаксимді қолдану, әсіресе ұзақ, сезімтал емес микроорганизмдердің шамадан тыс өсуіне әкеп соғуы мүмкін; • сүйек кемігінің қан түзу функциясының жеткіліксіздігі, панцитопения, нейтропения, агранулоцитоз, әсіресе ұзақ емделгенде, гемолиздік анемия; • анафилаксиялық реакциялар, ангионевроздық ісіну, бронхтің түйілуі, анафилаксиялық шок; • энцефалопатия* (мысалы, сананың бұзылуы, қимыл белсенділігінің бұзылуы), бас ауыру, бас айналу; • аритмиялар (орталық веналық катетер арқылы тез болюстік енгізу салдарынан); • жүрек айнуы, құсу, іштің ауыруы, жалған жарғақшалы колит; • бауыр зақымдануы (кейде сарғаюмен); • мультиформалы эритема, Стивенс-Джонсон синдромы, уытты эпидермалық некролиз, жайылған жедел экзантематозды пустулез, дәрілік затқа эозинофилиясы және жүйелік симптомдары бар (DRESS) реакция; • бүйрек функциясының жедел жеткіліксіздігі, интерстициальді нефрит; • вена қабынуы, бұлшықет ішіне енгізген кезде, егер еріткіш ретінде лидокаин қолданылса, әсіресе препарат вена ішіне әдейі емес енгізілген, жоғары васкуляризацияланған тіндерге инъекция жасалған жағдайларда немесе артық дозаланғанда, лидокаинмен байланысты жүйелік реакциялар дамуы мүмкін. Емдеу курсының ұзақтығы 10 күннен артық болған жағдайда, лейкоциттер мөлшерін бақылау керек және, нейтропения жағдайында, емдеуді тоқтату керек. *Бета-лактамдар, соның ішінде цефотаксим, энцефалопатияның даму қаупін тудырады (бұл құрысуларды, сананың шатасуын, сананың өзгеруін немесе қозғалыс үйлестірудің бұзылуын қамтуы мүмкін), әсіресе артық дозаланғанда немесе бүйрек жеткіліксіздігінде. **Гепатобилиарлық жүйе тарапынан бұзылулар: Бауыр ферменттерінің (АЛТ, АСТ, ЛДГ, гамма-ГТ және/немесе сілтілік фосфатаза) және/немесе билирубин деңгейінің жоғарылауы бақыланды. Бұл бұзылулар сирек жағдайларда қалыпты мәндер диапазонының жоғарғы шекарасынан екі есе астам болуы мүмкін және бауырдың әдетте тегі холестаздық, көбінесе симптомсыз жүретін зақымдануын көрсетуі мүмкін. Жағымсыз дәрілік реакциялар туындаса медицина қызметкеріне, фармацевтика қызметкеріне немесе дәрілік препараттардың тиімсіздігі туралы хабарламаларды қоса, дәрілік препараттарға жағымсыз реакциялар (әсерлер) бойынша ақпараттық деректер базасына тікелей хабарласыңыз Қазақстан Республикасы Денсаулық сақтау министрлігі Медициналық және фармацевтикалық бақылау комитеті «Дәрілік заттар мен медициналық бұйымдарды сараптау ұлттық орталығы» ШЖҚ РМК http://www.ndda.kz

Бета-лактамдық антибиотиктерді, соның ішінде цефотаксимді енгізген жағдайда, әсіресе артық дозалану немесе бүйрек жеткіліксіздігі болған жағдайда энцефалопатия (бұл құрысуларды, сананың шатасуын, сананың өзгеруін немесе қозғалыс үйлестірудің бұзылуын қамтуы мүмкін) қаупі бар. Артық дозалану жағдайында цефотаксим тоқтатылып, артық дозалану симптомдарын жоюға және жағымсыз реакцияларды (мысалы, конвульсияларды) симптоматикалық емдеуге бағытталған демеуші ем басталуы тиіс. Арнаулы антидоты жоқ. Плазмадағы цефотаксим деңгейін гемодиализ немесе перитонеальді диализ көмегімен төмендетуге болады.

Аса жоғары сезімталдық және анафилаксиялық реакциялар • Аллергияның кез келген белгілері дамыған кезде емдеуді тоқтату керек. • Цефалоспориндерді тағайындау кезінде пациентке алдын ала сауалнама жүргізу қажет. • 5-10% жағдайда цефалоспориндерге аллергиямен бірге пенициллиндерге аллергия: • Цефалоспориндерді пенициллинге сезімтал пациенттерге сақтықпен тағайындау керек; алғашқы енгізу сәтінен бастап қатаң медициналық бақылау қажет. • Анамнезінде цефалоспориндерге дереу типті аллергиялық реакциясы бар пациенттерге цефалоспориндерді тағайындауға қатаң тыйым салынады; күмән туындаған жағдайда, алғашқы енгізуде болуы мүмкін анафилаксиялық реакцияны тоқтату үшін дәрігердің қатысуы қажет. • Көрсетілген екі түрдегі заттарға, соның ішінде цефотаксимге аса жоғары сезімталдық реакциялары (анафилаксиялық шок) ауыр болуы және кейде өлімге әкелуі мүмкін. Пенициллиндерге аллергиясы анамнезінде көрсетілген пациенттерде препаратты аса сақтықпен қолданады. Анафилаксиялық реакциялар болуы мүмкін екендігін ескеріп, препаратты бірінші енгізгенде пациенттің жағдайын мұқият бақылаған жөн. Анафилаксиялық шоктың алғашқы симптомдары және белгілері дамыған жағдайда препарат енгізуді дереу тоқтатқан жөн. Пациент аяқтарын сәл көтеріп «жатқан» күйде қалуы тиіс. Қантамырдың соғуын және артериялық қысымды бақылай отырып, вена ішіне 0,1 мг (1 мл) эпинефрин (адреналин) ерітіндісін баяу енгізу көрсетілген, сондай-ақ вена ішіне плазма алмастырғыштарды, адам альбуминін немесе теңдестірілген электролиттік ерітінділерді енгізу; кейіннен – вена ішіне глюкокортикостероидтарды (мысалы, 250-1000 мг гидрокортизонды) бір реттік немесе қажетті болғанда қайталап енгізу көрсетілген. Демеуші емдік шараларды жүргізу керек: өкпені жасанды желдету, оттегімен ингаляция, гистаминге қарсы дәрілік препараттарды енгізу. Терінің ауыр реакциялары Жедел жайылған экзантематозды пустулез (ЖЖЭП), Стивенс-Джонсон синдромы (СДС), уытты эпидермиялық некролиз (УЭН), эозинофилиямен және жүйелік симптомдармен (DRESS) өмірге қауіп төндіретін немесе өлімге әкелетін дәрілік заттарға реакциялар сияқты терінің тарапынан ауыр жағымсыз реакциялары (ТАЖР) цефотаксиммен емдеу аясында тіркеуден кейінгі кезеңде тіркелді. Тағайындау кезінде пациенттер тері реакцияларының симптомдары мен белгілері туралы хабардар болуы тиіс. Егер мұндай реакцияларды көрсететін симптомдар мен белгілер пайда болса, цефотаксимді енгізуді дереу тоқтату керек. Егер цефотаксимді қолдану кезінде пациентте ЖЖЭП, СДС, УЭН немесе DRESS сияқты реакциялар дамыса, цефотаксиммен емдеуді толығымен тоқтатып, одан әрі жаңғыртпау керек. Балаларда бөртпенің пайда болуын негізгі инфекциямен немесе басқа инфекциялық процеспен шатастыруға болады. Дәрігерлер цефотаксиммен емдеу кезінде тері бөртпесі мен қызба симптомдарын дамитын балаларда болатын цефотаксимге реакция мүмкіндігін ескеруі тиіс. Жалғанжарғақшалы колит Барлық дерлік бактерияға қарсы препараттарды қолдану кезінде бактерияға қарсы препаратты енгізумен байланысты колит және ауырлық дәрежесі жеңілден өмірге қауіп төндіруге дейін ауытқыған жалғанжарғақшалы колиттің даму жағдайлары туралы хабарланды. Сондықтан да цефотаксим енгізу кезінде немесе одан кейін диарея байқалған пациенттерде бұл диагнозды ескеру маңызды. Цефотаксиммен емдеуді тоқтату және Clostridium difficile эрадикациясы үшін арнаулы ем тағайындау мүмкіндігін қарастыру керек. Ас қорыту жолдарының моторикасының тежегіштерін қолданудан аулақ болу керек. Қан тарапынан реакциялар Цефотаксиммен емдеу кезінде, әсіресе оны ұзақ уақыт қолданғанда, лейкопения, нейтропения және сирек жағдайларда агранулоцитоз пайда болуы мүмкін. 10 күннен астам емдеу кезінде лейкоциттер деңгейіне тұрақты мониторинг жүргізу және нейтропения дамыған жағдайда емдеуді тоқтату ұсынылады. Емдеуді тоқтатқаннан кейін тез қайтымды болатын эозинофилия мен тромбоцитопенияның сирек жағдайлары туралы хабарланды. Гемолиздік анемия жағдайлары да хабарланды. Цефалоспорин класындағы бактерияға қарсы препараттар алған пациенттерде гемолиздік анемияның ауыр жағдайлары, соның ішінде өліммен аяқталатын жағдайлар туралы хабарланды (класс әсері). Егер пациентте цефотаксимді қолдану аясында анемия дамытса, цефалоспоринмен байланысты анемия диагнозын қойып, этиологиясы анықталғанға дейін цефотаксиммен емдеуді тоқтату керек. Бүйрек жеткіліксіздігі бар пациенттер Бүйрек жеткіліксіздігі бар пациенттерде дозаны креатинин клиренсіне байланысты түзеткен жөн. Цефотаксимді нефроуыттылығы зор антибиотиктермен (атап айтқанда аминогликозидтермен), пробенецидпен немесе фуросемид немесе этакрин қышқылы сияқты диуретиктермен немесе басқа нефроуытты препараттармен бір мезгілде енгізіп емдеу кезінде бүйрек функциясын бақылаған жөн. Мұндай пациенттерде, егде жастағы адамдарда және бұрыннан бүйрек жеткіліксіздігі бар пациенттерде бүйрек функциясын бақылау керек. Нейроуыттылығы Цефотаксимді қоса, бета-лактамдар, әсіресе артық дозалану немесе бүйрек жеткіліксіздігі жағдайында энцефалопатияның даму қаупін арттырады (құрысулар, сананың шатасуы, сананың бұзылуы, қимыл-қозғалыс бұзылулары түрінде болуы мүмкін). Менингитпен емделетін пациенттер жағдайында ерекше сақ болу керек. Пациенттерді мұндай реакциялар туындаған жағдайда емдеуді жалғастырмас бұрын дереу емдеуші дәрігерге жүгіну қажеттілігі туралы хабардар ету керек. Еріткіш ретінде лидокаинді қолдану Еріткіш ретінде лидокаинді қолданғанда «Қолдануға болмайтын жағдайлар» бөлімінде берілген ақпаратты ескеру қажет. Параклиникалық тексерулер • Цефалоспориндермен емдеу процесінде Кумбстың оң сынамасы. Бұл цефотаксиммен емделетін пациенттерде де болуы мүмкін. • Жалған оң реакция глюкозаны тотықсыздандырғыш заттарды қолдана отырып, несеп талдауын жүргізген кезде болуы мүмкін, бірақ глюкозооксидаза анықтауға арналған арнаулы әдістерді қолданған кезде емес. Арнайы ескертулер Қолданудағы сақтық шаралары • Тіркеуден кейінгі бақылау кезінде цефотаксимді орталық веналық катетер арқылы вена ішіне жылдам инъекция ретінде енгізген бірнеше пациенттерде өлімге әкелуі ықтимал аритмия жағдайлары тіркелді. Вена ішіне енгізудің немесе инфузияның ұсынылған уақытын сақтау керек . • Басқа антибиотиктер жағдайындағы сияқты, цефотаксимді әсіресе ұзақ мерзімді қолдану, төзімді микроорганизмдердің таралуына әкелуі мүмкін. Пациенттің жалпы жағдайын қайта бағалаудың маңызы елеулі. Емдеу процесінде қайталама инфекция болған жағдайда тиісті емдеуді қарастыру керек. • Бұл дәрілік препарат құрамында цефотаксим натрий тұзының граммында 48.2 мг натрий бар: бұл әсіресе натрийі төмен диетаны ұстанатын пациенттер үшін ескерілуі керек. Балаларда қолдану 2,5 жасқа дейінгі балаларға қолдануға болмайды (бұлшықет ішіне енгізу). Лидокаинге балалық және жасөспірімдік жаста еріткіш ретінде тыйым салынады! Жүктілік немесе бала емізу кезінде Қажет болған жағдайда және қолдануға бекітілген көрсетілімдерге сәйкес жүктілік кезінде цефотаксим тағайындауды қарастыруға болады. Шын мәнінде, клиникалық деректер саны шектеулі болса да, сенім білдірерлік және жануарларға жүргізілген зерттеулерде алынған деректер жатырішілік даму ақауларын немесе цефотаксимнің ұрыққа уытты әсерін көрсетпейді. Емшек сүтіне бөліну дәрежесі төмен, ал организмге түсетін мөлшер терапевтік дозалардан едәуір төмен. Демек, осы антибиотикті қолданған кезде баланы емізу мүмкіндігі бар. Алайда, егер балада диарея, кандидоз немесе бөртпе пайда болса, емізуді (немесе дәрілік препаратты қолдануды) тоқтату керек. Препараттың көлік құралын немесе қауіптілігі зор механизмдерді басқару қабілетіне әсер ету ерекшеліктері Бұл дәрілік препарат автокөлік жүргізу және механизмдермен жұмыс істеу қабілетіне айтарлықтай әсер етуі мүмкін болғандықтан, әсіресе энцефалопатияның даму ықтималдығына байланысты (ол құрысуларды, сананың шатасуын, сананың бұзылуын немесе қозғалысты үйлестіруді қамтуы мүмкін, пациент көлік жүргізуіне немесе механизмдермен жұмыс істеуіне болмайды. Цефотаксимді қолданғаннан кейін бас айналуы болуы мүмкін. Мұндай жағымсыз әсер дамыған жағдайда зейін қою мен реакция жасау қабілеті бұзылуы мүмкін. Бұл жағдайда пациенттер көлік жүргізуден және механизмдермен жұмыс істеуден бас тартуы керек.

Нұсқаулықта көрсетілмеген.

Пробенецид цефалоспориндердің экскрециясын кідіртеді және қан плазмасындағы концентрациясын арттырады. Басқа цефалоспориндерді қолданған жағдайлардағы сияқты, цефотаксим нефроуыттық әсері бар препараттардың (фуросемид, аминогликозидтер сияқты) нефроуыттық әсерін күшейтуі мүмкін. Үйлесімділігі бойынша нұсқаулар: бір шприцте, сонымен қатар бір инфузиялық ерітіндіде цефотаксим басқа антибиотиктермен (соның ішінде аминогликозидтермен) араластырылмауы тиіс. Инфузия үшін келесі ерітінділер пайдаланылуы мүмкін (цефотаксимнің концентрациясы 1 г/250 мл): инъекцияға арналған су, 0,9% натрий хлоридінің ерітіндісі, 5% декстроза, Рингер лактат ерітіндісі, Йоностерил. ХҚҚ бұзылуына байланысты ерекше сақтық шаралары Антибиотиктерді қабылдайтын пациенттерде ішке қабылдауға арналған антикоагулянттардың белсенділігінің жоғарылауының көптеген жағдайлары тіркелді. Қауіп факторлары - айқын инфекциялық немесе қабыну процестері, пациенттің жасы және жалпы жағдайы болып табылады. Мұндай жағдайларда инфекциялық патологиямен немесе оны емдеумен байланысты ХҚҚ бұзылыстарын нақтылау қиын. Алайда, бұл антибиотиктердің белгілі бір кластарына көбірек байланысты: оларға фторхинолондар, макролидтер, циклиндер, ко-тримоксазол және кейбір цефалоспориндер жатады.

Сақтау мерзімі Сақтау мерзімі 2 жыл. Жарамдылық мерзімі өткеннен кейін қолдануға болмайды! Ашқаннан кейін: препаратты дереу пайдалану керек. Сақтау шарттары Жарықтан қорғалған жерде, 25ºС-ден аспайтын температурада сақтау керек. Балалардың қолы жетпейтін жерде сақтау керек!