Натрий цефотаксимі порошок 1 г

Нұсқаулықта көрсетілмеген.

Цефотаксим инфекцияның қоздырғышы сәйкестендірілгенге дейін немесе олар сезімталдығы анықталған бактериялардан туындаған кезде келесі инфекцияларды емдеу үшін қолданылады: • септицемия • жедел және созылмалы бронхит, бактериялық пневмония, инфекция жұқтырған бронхоэктаз, өкпенің абсцессі және кеуденің операциядан кейінгі инфекциялары сияқты тыныс алу жолдарының инфекциялары • жедел және созылмалы пиелонефрит, цистит және симптомсыз бактериурия сияқты несеп шығару жолдарының инфекциялары • целлюлит, перитонит және жарақаттық инфекциялар сияқты жұмсақ тіндердің инфекциялары • остеомиелит, сепсистік артрит сияқты сүйек пен буындардың инфекциялары • кіші жамбас мүшелерінің қабыну аурулары сияқты акушерлік және гинекологиялық инфекциялар • соз, әсіресе пенициллин тиімсіз немесе жарамсыз болғанда • басқа бактериялық инфекциялар, менингит, парентералды антибиотикотерапия үшін жарамды басқа сезімтал инфекциялар. Цефотаксим профилактика үшін келесілерде көрсетілген: Цефотаксимді профилактикалық қолдану ластанған немесе қатты ластанған деп жіктелген хирургиялық емшаралар өткерген пациенттерде немесе инфекциялар ауыр зардаптарға әкелуі мүмкін таза операцияларда операциядан кейінгі инфекциялардың туындау жиілігін төмендетуі мүмкін. Қорғаныс ластану пайда болуы ықтимал кезде тіндерде талапқа сай жергілікті концентрацияға қол жеткізу арқылы ең жақсы қамтамасыз етіледі. Сондықтан Цефотаксимді операция алдында бірден енгізу керек және қажет болған жағдайда операциядан кейінгі кезеңде дереу жалғастыру керек. Әдетте препарат қабылдауды 24 сағат ішінде тоқтату керек, өйткені хирургиялық емшаралардың көпшілігінде кез-келген антибиотикті қолдануды жалғастыру кейінгі инфекцияның пайда болу жиілігін төмендетпейді. Цефотаксимді сондай-ақ қарқынды терапия өткеріп жатқан күтілгендей қарқынды терапия бөлімінде болу ұзақтығы 48 сағаттан асатын жеке пациенттер арасында инфекция жиілігін азайту үшін пероральді қабылданатын сіңірілмейтін антибиотиктермен бірге профилактика үшін де қолдануға болады. Бактериология: Цефотаксимге in vitro сезімталдық көрсеткен микроорганизмдер. Грамоң Стафилококктар, коагулаза-оң, коагулаза-теріс және пенициллиназа өндіруші штаммдарды қоса. Бета-гемолиздік және басқа стрептококктар, Streptococcus mitis (viridans) сияқты (көптеген штамм энтерококктар, мысалы Streptococcus faecalis, салыстырмалы түрде төзімді). Streptococcus (Diplococcus) pneumonia Clostridium spp. Грамтеріс Escherichia coli Haemophilus influenzae, ампициллинге төзімді штаммдарды қоса Klebsiella spp. Proteus spp. (индолоң, ондай-ақ және индолтеріс) Enterobacter spp. Neisseria spp. (B-лактамаза өндіуші N. gonorrhea штаммдарын қоса) Salmonella spp. (Sal. Typhi қоса) Shigella spp. Providencia spp. Serratia spp. Citrobacter spp. Кейбір Bacteroides fragilis штаммдары төзімді болса да, цефотаксим in vitro Pseudomonas және Bacteroides түрлеріне қарсы пайдалы белсенділігін жиі көрсетті. Цефотаксим мен гентамицин сияқты аминогликозидті антибиотиктер арасында грамтеріс бактериялардың кейбір түрлеріне, соның ішінде кейбір Pseudomonas штамдарына қарсы синергияның in vitro дәлелі бар. Антагонизмі in vitro анықталмаған. Pseudomonas spp. туындаған ауыр инфекцияларда аминогликозидті антибиотик қосылатыны көрсетілуі мүмкін.

Әсер ету механизмі Цефотаксим – цефалоспориндер қатарындағы әсер ету ауқымы кең бактерицидті антибиотик. Цефотаксим бірінші немесе екінші буын цефалоспориндеріне сезімтал немесе резистентті грамтеріс микроорганизмдерге қатысты айрықша in vitro белсенді. Ол грамоң бактерияларға қатысты белсенділігі бойынша басқа цефалоспориндерге ұқсас.

Дозалау режимі Дозалануы, енгізу тәсілі және енгізу аралығы ауруды туындатқан инфекцияның ауырлық дәрежесіне, микроорганизмдердің сезімталдығына және пациенттің жағдайына байланысты. Ересектерге (дене салмағы 50 кг және одан асатын) ауырлық дәрежесі жеңіл және орташа инфекцияларда ұсынылатын доза - әр 12 сағатта 1 г-ден. Доза инфекцияның ауырлығына, қоздырғыштың сезімталдығына және пациенттің жай-күйіне байланысты ауытқуы мүмкін. Ауыр инфекцияларда доза жоғарылауы мүмкін - әр 12 сағатта 2 г-ден. Өмірге қауіп төндіретін инфекцияларда енгізу аралығы 6-8 сағатқа дейін қысқартылуы керек. Ең жоғары тәуліктік доза - 12 г. Емдеудің ұзақтығы әркімге жеке белгіленеді. Pseudomonas spp. туғызған инфекцияларда, тәуліктік доза 6 г-ден артық болуы тиіс. Созға арналған доза: 1 г бір реттік инъекцияны бұлшықет ішіне немесе вена ішіне енгізуге болады. Пациенттердің ерекше топтары Балалар Ұсынылатын тәуліктік дозасы 6–12 сағат аралықпен 2–4 енгізуге бөлінген дене салмағының әр кг 100–150 мг. Өте ауыр инфекцияларда доза тәулігіне дене салмағына шаққанда 200 мг/кг дейін арттырылуы мүмкін. Жаңа туған нәрестелер үшін доза тәулігіне 2–4 енгізуге бөлінген, дене салмағына шаққанда 50 мг/кг құрайды. Ауыр инфекцияларда – доза 2–4 енгізуге бөлінген, дене салмағына шаққанда 150–200 мг/кг құрайды. Асқынбаған соз кезінде: бұлшықет ішіне немесе вена ішіне бір рет 1 г. Бүйрек функциясы бұзылған пациенттерге. Креатинин клиренсі минутына 10 мл-ден аз болған жағдайларда дозаны азайту қажет. Бір реттік бастапқы дозаны енгізгеннен кейін тәуліктік дозаны енгізу жиілігін өзгертпей-ақ екі есе азайтқан жөн. Гемодиализдегі пациенттерде: инфекцияның ауырлығына байланысты тәулігіне 1-ден 2 г-ға дейін; гемодиализ күні цефотаксимді диализ сеансынан кейін енгізу қажет. Перитонеалды диализдегі пациенттерде: инфекцияның ауырлығына байланысты тәулігіне 1-ден 2 г-ға дейін; цефотаксим перитонеалды диализ кезінде шығарылмайды. Енгізу әдісі және жолы Препарат вена ішіне (сорғалатып немесе тамшылатып) немесе бұлшықет ішіне енгізіледі. Инъекциялық ерітінділерді дайындау Вена ішіне енгізу үшін: 1 г препаратты инъекцияға арналған 4 мл суда сұйылтып, баяу 3–5 минут бойы енгізеді. Венаішілік инфузия үшін: 1 г препаратты инъекцияға арналған 4 мл стерильді суда сұйылту керек. Алынған ерітіндіні 40–100 мл 0,9 % натрий хлоридінің немесе 5 % глюкозаның ерітіндісі бар құтыға қосу керек. Инфузияны 20–60 минут ішінде жүргізеді. Тіркеуден кейінгі бақылау барысында орталық веналық катетер арқылы цефотаксимді вена ішіне жылдам енгізумен қабылдаған өте аз пациенттерде өмірге аса қауіпті аритмиялар тіркелді. Цефотаксим мен аминогликозидтерді бір шприцте немесе инфузиялық ерітіндіде араластыруға болмайды. Бұлшықет ішіне енгізу үшін: 1 г препаратты инъекцияға арналған 4 мл суда немесе 1% лидокаин ерітіндісінде сұйылту керек. Терең бөксе бұлшықетіне енгізеді. Еріткіш ретінде лидокаин пайдаланылатын цефотаксимді бұлшықет ішіне енгізген кезде лидокаин үшін қарсы көрсетілімдерін ескерген жөн (лидокаин дәрілік затын медициналық қолдану жөніндегі нұсқаулықтағы ақпаратты қараңыз). Инфузия үшін келесі ерітінділер пайдаланылуы мүмкін (цефотаксимнің концентрациясы 1 г/250 мл): инъекцияға арналған су, 0,9% натрий хлоридінің ерітіндісі, 5% декстроза Құрамында лидокаин бар ерітіндіні вена ішіне енгізуге болмайды! Натрий цефотаксимі препаратының ерітінділерін құрамында микробтарға қарсы басқа препараттар (соның ішінде аминогликозидтер) бар ерітінділерге немесе басқа да еріткіштерге, үйлесімсіздік болуы ықтималдығынан, араластыруға немесе қосуға болмайды. Лидокаин педиатриялық тәжірибеде еріткіш ретінде қолданылмайды. Емдеу ұзақтығы Дәрілік препараттың бір немесе бірнеше дозасын өткізіп алу кезіндегі қажетті шаралар Өткізіп алған дозаның орнын толтыру үшін қосарлы дозаны қолдануға болмайды. Тоқтату симптомдары қаупінің болуына нұсқау Қатысты емес Дәрілік препаратты қолдану тәсілін түсіндіру үшін медициналық қызметкер кеңесіне жүгіну жөніндегі ұсыныстар Дәрілік препаратты қолданар алдында кеңес алу үшін дәрігерге жүгініңіз.

• цефалоспориндерге (оның ішінде пенициллиндерге (пенициллиндер мен цефалоспориндер арасында айқаспалы аллергиялық реакциялар туындауы мүмкін) және карбапенемдерге) немесе қосымша заттарының кез келгеніне аса жоғары сезімталдық • анамнезінде қан кетудің болуы • жүктілік және лактация кезеңі Лидокаинде сұйылтылған Натрий цефотаксимін мына жағдайларда қолдануға болмайды: • лидокаинге немесе басқа да амид типті жергілікті анестетикке жоғары сезімталдық • венаішілік жолмен енгізу • ырғақ жетекшісі орналастырылмаған жүрекішілік блокадалар • ауыр жүрек жеткіліксіздігі • 15 жасқа дейінгі балалар

Өте жиі • бұлшықет ішіне енгізу үшін: енгізген орындағы ауырсыну Жиі • лейкопения, эозинофилия, тромбоцитопения • Яриш- Герксгеймер реакциясы * • құрысулар • диарея • қандағы бауыр ферменттерінің (AЛТ, AСT, ЛДГ, гамма-ГТ және/немесе сілтілі фосфатаза) және/немесе билирубиннің деңгейінің жоғарылауы • бөртпе, тері қышынуы, есекжем • бүйрек функциясының төмендеуі/ креатининнің жоғарылауы (әсіресе аминогликозидтермен бір мезгілде қолданғанда) • қызба, инъекция орнындағы қабыну реакциялары (флебитті, тромбофлебитті қоса) Белгісіз (қолда бар деректердің негізінде бағалау мүмкін емес) • асқын инфекция • сүйек кемігінің жеткіліксіздігі, панцитопения, нейтропения, агранулоцитоз, гемолиздік анемия • анафилаксиялық реакциялар, ангионевроздық ісіну, бронх түйілуі, анафилаксиялық шок • бас ауыру, бас айналуы, энцефалопатия* • орталық веналық катетер арқылы жылдам болюстік инфузиядан кейінгі аритмия • жүрек айнуы, құсу, іштің ауыруы, жалған жарғақшалы колит • гепатит (кейде сарғаюмен) ** • мультиформалы эритема, Стивенс-Джонсон синдромы, уытты эпидермалық некролиз, жедел жайылған экзантематоздық пустулез (AGEP), эозинофилиямен және жүйелі симптомдармен дәрілік реакция (DRESS) • интерстициялық нефрит, бүйректің жедел жеткіліксіздігі • бұлшықет ішіне енгізу үшін (еріткіш ретінде лидокаин пайдаланылған кезде): лидокаинге жүйелі реакциялар * Бета-лактамдар, цефотаксимді қоса, әсіресе артық дозалану немесе бүйрек функциясының бұзылуы жағдайында пациентті энцефалопатияның даму қаупіне бейімдейді (ол құрысуларды, сананың шатасуын, сананың бұзылуын, қимыл-қозғалыс бұзылыстарын қамтуы мүмкін. ** постмаркетингтік тәжірибе: Яриша- Герксгеймер реакциясы Боррелиозды емдеу кезінде емдеудің алғашқы күндерінде Яриш-Герксгеймер реакциясы дамуы мүмкін. Боррелиозды бірнеше апта емдегеннен кейін келесі симптомдардың біреуінің немесе бірнешеуінің пайда болуы туралы хабарланды: тері бөртпесі, қышыну, қызба, лейкопения, бауыр ферменттері деңгейінің жоғарылауы, тыныс алудың қиындауы, буындардағы жайсыздық. Гепатобилиарлық бұзылыстар Бауыр ферменттері (АЛТ, АСТ, ЛДГ, гамма-ГТ және/немесе сілтілі фосфатаза) және/немесе билирубин деңгейінің жоғарылағаны туралы хабарланды. Бұл зертханалық ауытқулар сирек жағдайда қалыпты диапазонның жоғарғы шегінен екі есе асып кетуі және бауырдың әдетте холестаздық және көбінесе симптомсыз сипатта зақымдануын туындатуы мүмкін. Асқын инфекция Басқа антибиотиктер жағдайындағы сияқты, цефотаксимді қолдану, әсіресе ұзақ уақыт қолданғанда, сезімтал емес организмдердің шамадан тыс өсуіне әкелуі мүмкін. Пациенттің жай-күйін қайта бағалау қажет. Егер ем кезінде асқын инфекция пайда болса, тиісті шаралар қабылдау керек. Бұлшықет ішіне енгізу үшін Егер лидокаин еріткіш ретінде қолданылса, әсіресе абайсызда вена ішіне инъекция немесе тамырлары мол тіндерге инъекция жүргізгенде немесе артық дозалану жағдайында лидокаинге жүйелі реакциялар туындауы мүмкін. Жағымсыз дәрілік реакциялар туындағанда медициналық қызметкерге, фармацевтикалық қызметкерге немесе, дәрілік препараттардың тиімсіздігі туралы хабарламаларды қоса, дәрілік препараттарға болатын жағымсыз реакциялар (әсерлер) жөніндегі ақпараттық деректер базасына тікелей хабарласу керек Қазақстан Республикасы Денсаулық сақтау министрлігі Медициналық және фармацевтикалық бақылау комитеті «Дәрілік заттар мен медициналық бұйымдарды сараптау ұлттық орталығы» ШЖҚ РМК http://www.ndda.kz Қосымша мәліметтер Дәрілік препарат құрамы Бір құтының ішінде белсенді зат – натрий цефотаксимі (цефотаксимге шаққанда) 1.0 г Сыртқы түрінің, иісінің, дәмінің сипаттамасы Ақ немесе сәл сарғыш түсті ұнтақ. Гигроскопиялы.

Симптомдары: Артық дозалану симптомдары жағымсыз реакциялар бейініне елеулі дәрежеде сәйкес келуі мүмкін. Бета-лактамды антибиотиктерді, соның ішінде цефотаксимді қолдану жағдайларында, әсіресе артық дозалану немесе бүйрек функциясының бұзылуы жағдайында энцефалопатияның даму қаупі бар. Емі: Артық дозаланған жағдайда цефотаксим қабылдауды тоқтату және шығарылуды жеделдету бойынша шараларды және жағымсыз реакцияларды (мысалы, құрысуларды) симптоматикалық емдеуді қамтитын демеуші емді бастау қажет. Арнайы у қайтарғысы жоқ. Цефотаксимнің элиминациясын жеделдету үшін гемодиализ жүргізіледі. Перитонеалдық диализдің цефотаксимді шығару үшін тиімділігі аз.

Басқа антибиотиктер жағдайындағы сияқты, цефотаксимді қолдану, әсіресе ұзақ уақыт қолданғанда, сезімтал емес организмдердің шамадан тыс өсуіне әкелуі мүмкін. Пациенттің жағдайын қайта бағалау қажет. Егер ем кезінде асқын инфекция пайда болса, тиісті шаралар қабылдау керек. Анафилаксиялық реакциялар Цефотаксимге күрделі және кенеттен болатын өлімге әкелетін аса жоғары сезімталдық реакциялары туралы хабарланған. Ауыр аса жоғары сезімталдық реакциялары дамыған жағдайда цефотаксиммен емдеуді дереу тоқтату және талапқа сай емдік шаралар жүргізуді бастау керек. Анамнезінде цефалоспориндерге шұғыл типті аса жоғары сезімталдығы бар пациенттерге цефотаксимді қолдану қатаң қарсы көрсетілімде. Пенициллиндер мен цефалоспориндер арасында айқаспалы аллергия болғандықтан, пенициллинге сезімтал пациенттерде цефалоспориндерді қолдануды аса сақтықпен жүргізген жөн. Антибиотиктердің осы екі тобын қолданғанда пайда болатын аса жоғары сезімталдық реакциялары (анафилаксия) күрделі болуы немесе тіпті өлімге әкелуі мүмкін. Ауыр буллезді реакциялар Тіркеуден кейінгі кезеңде цефотаксиммен емдеуге байланысты терінің күрделі жағымсыз реакциялары (SCARs), соның ішінде жедел жайылған экзантематоздық пустулез (AGEP), Стивенс-Джонсон синдромы (SJS), уытты эпидермалық некролиз (TEN), эозинофилиямен және жүйелі симптомдармен дәрілік реакция (DRESS) тіркелген, олар өмірге қауіп төндіруі немесе өлімге әкеліп соғуы мүмкін. Аталған реакцияларды білдіретін белгілер мен симптомдар пайда болған кезде цефотаксимді дереу тоқтату керек. Егер пациентте цефотаксимді қолданған кезде AGEP, SJS, TEN немесе DRESS дамыса, цефотаксиммен емдеуді қайта жаңғыртпау және оны біржола тоқтату керек. Балаларда бөртпенің пайда болуы негізгі инфекция немесе баламалы инфекциялық үдеріс ретінде қате түсінілуі мүмкін, және дәрігерлер цефотаксиммен емдеу кезінде бөртпе симптомдары немесе қызба дамыған балаларда цефотаксимге реакция ықтималдығын ескеруі тиіс. Clostridium difficile туғызған аурулар (мысалы, жалған жарғақшалы колит) Әртүрлі, әсіресе әсер ету ауқымы кең антибиотиктермен емдеу кезінде немесе емдеуді аяқтағаннан кейін алғашқы апталарда дамитын, әсіресе ауыр және/немесе ұзаққа созылатын диарея Clostridium difficile (CDAD) туындатқан аурудың симптомы болуы мүмкін, CDAD ауырлық дәрежесі жеңілден өмірге қауіп төндіретінге дейін ауытқуы мүмкін, оның өте ауыр түрі жалған жарғақшалы колит болып табылады. Осы сирек, бірақ фатальді болуы да ықтимал аурудың диагнозы эндоскопиялық және/немесе гистологиялық тұрғыдан расталады. Бұл диагнозды цефотаксимді енгізу кезінде немесе одан кейін диарея байқалған пациенттерде ескеру маңызды. Жалған жарғақшалы колит диагнозына күдіктенген жағдайда цефотаксим енгізуді бірден тоқтату және тиісті спецификалық антибиотиктермен емдеуді дереу бастаған жөн. Clostridium difficile-мен байланысты ауруға нәжістің іркілуі ықпал етуі мүмкін, сондықтан ішектің перистальтикасын тежейтін препараттарды қолдануға болмайды. Қан өндірудің бұзылулары Цефотаксиммен емдеу кезінде лейкопения, нейтропения және одан сиректеу – сүйек кемігінде қан өндірудің жеткіліксіздігі, панцитопения және агранулоцитоз дамуы мүмкін. Емдеу курсының ұзақтығы 7-10 күннен артыққа созылғанда қандағы лейкоциттердің санын бақылау және нейтропения жағдайында емдеуді тоқтату керек. Емдеуді тоқтатқан кезде тез қайтымды эозинофилия мен тромбоцитопенияның кейбір жағдайлары туралы хабарланды. Сондай-ақ гемолиздік анемия жағдайлары туралы да хабарланды. Бүйрек жеткіліксіздігі Бүйрек жеткіліксіздігінде дозаны креатинин клиренсіне байланысты түзеткен жөн. Цефотаксимді аминогликозидтермен немесе басқа нефроуытты препараттармен бір мезгілде қолданғанда сақ болған жөн. Егде жастағы немесе бүйрек жеткіліксіздігі бар пациенттерде бүйрек функциясын бақылау керек. Энцефалопатия Бета-лактамды антибиотиктердің, цефотаксимді қоса алғанда, жоғары дозалары әсіресе бүйрек жеткіліксіздігі бар пациенттерде, энцефалопатияны, яғни сананың бұзылуын және шатасуын, қимыл-қозғалыс үйлесімсіздігін және құрысуларды тудыруы мүмкін. Осындай симптомдар пайда болғанда пациенттер емдеуді жалғастырар алдында дереу дәрігерге қаралуы тиіс. Пайдалану кезіндегі сақтандыру шаралары Постмаркетингтік бақылау кезінде орталық веналық катетер арқылы цефотаксимді вена ішіне жылдам инъекциялау жүргізілген бірнеше пациентте өлімге әкелуі ықтимал аритмия жағдайлары тіркелді. Вена ішіне инъекция немесе инфузия енгізудің ұсынылған уақытын сақтау керек. Лидокаинді еріткіш ретінде қолдану Лидокаинді еріткіш ретінде қолданғанда «Қолдануға болмайтын жағдайлар» және «Жағымсыз реакциялар сипаттамасы» бөлімдерінде берілген ақпаратты ескеру қажет. Зертханалық тесттер Басқа цефалоспориндер жағдайындағы сияқты, цефотаксимді қабылдаған кейбір пациенттерде жалған оң Кумбс тесті анықталды. Бұл құбылыс қанды айқаспалы салыстыруға кедергі келтіруі мүмкін. Несептегі глюкоза деңгейін спецификалық емес қалпына келтіруші агенттермен анықтау жалған оң нәтижелер беруі мүмкін. Сондықтан қандағы глюкоза концентрациясын анықтаудың глюкоза-оксидазалық әдістерін пайдалану ұсынылады. Лидокаинді педиатриялық тәжірибеде еріткіш ретінде пайдалануға болмайды. Қант диабеті бар пациенттерде еріткіш ретінде 5% глюкоза ерітіндісін пайдаланғанда сақтықпен қолдану керек. Арнайы сақтандырулар Натрий мөлшері Натрийді пайдаланудың шектелуін қажет ететін пациенттерде цефотаксимнің натрий тұздарындағы натрийдің мөлшеріне (48,2 мг/г) ескеру қажет. Препараттың көлік құралын немесе қауіптілігі зор механизмдерді басқару қабілетіне әсер ету ерекшеліктері Бас айналу немесе энцефалопатия сияқты жағымсыз реакциялар жағдайында (бұл құрысулар, сананың шатасуы, сананың бұзылуы, қимыл-қозғалыс бұзылыстары болуы мүмкін) пациентке көлік құралдарын басқаруға немесе механизмдермен жұмыс істеуге болмайды. Цефотаксимнің жоғары дозалары, әсіресе бүйрек жеткіліксіздігі бар пациенттерде энцефалопатияны тудыруы мүмкін (мысалы, сананың бұзылуы, қалыпсыз қозғалыстар және құрысулар). Кез келген осыған ұқсас симптомдар пайда болған кезде пациенттер көлік құралдарын басқарудан және механизмдермен жұмыс істеуден бой тартуы керек.

Жүкті әйелдерде натрий цефотаксимін қолдану туралы деректер жоқ немесе шектеулі.Натрий цефотаксимі жүктілік кезінде қарсы көрсетілген. Цефотаксимінің жүктілік кезіндегі қауіпсіздігі анықталмаған. Алайда, жүкті әйелдерде талапқа сай және жақсы бақыланатын зерттеулер жүргізілген жоқ. Цефотаксим плаценталық бөгет арқылы өтеді. Натрий цефотаксимі бала емізу кезеңінде қолдануға болмайды Цефотаксим төмен концентрацияларда емшек сүтімен бөлінеді. Бала емізу кезінде қолдану диареясы, ашытқы тәрізді зеңдердің шоғырлануы бар нәрестелерде ішектің физиологиялық флорасына әсер етуіне әкелуі мүмкін, сонымен қатар нәрестенің сенсибилизациясына әкелуі ықтимал. Демек, нәресте үшін бала емізудің пайдасы мен ана үшін емнің пайдасын ескере отырып, бала емізуді тоқтату немесе емді тоқтату туралы шешім қабылдау қажет.

Пробенецид экскрецияны кідіртеді және қан плазмасындағы цефалоспориндердің концентрациясын арттырады. Басқа цефалоспориндерді қолданған жағдайлардағы сияқты, цефотаксим нефроуыттылық әсері бар препараттардың (фуросемид, аминогликозидтер сияқты) нефроуыттылық әсерін күшейтуі мүмкін. Бүйрек функциясын бақылау қажет. Үйлесімділігі бойынша нұсқаулар: бір шприцте, сонымен қатар бір инфузиялық ерітіндіде цефотаксим басқа антибиотиктермен (соның ішінде аминогликозидтермен) араластырылмауы тиіс. Инфузия үшін келесі ерітінділер пайдаланылуы мүмкін (цефотаксимнің концентрациясы 1 г/250 мл): инъекцияға арналған су, 0,9% натрий хлоридінің ерітіндісі, 5% декстроза.

Сақтау мерзімі • жыл Жарамдылық мерзімі өткеннен кейін қолдануға болмайды! Сақтау шарттары Жарықтан қорғалған жерде, 25 оС-ден аспайтын температурада сақтау керек. Балалардың қолы жетпейтін жерде сақтау керек!