ЦИПРОФЛОКСАЦИН таблетки 250 мг

Бір таблетканың құрамында: белсенді зат – ципрофлоксацин гидрохлориді моногидраты 295 мг және 590 мг, (ципрофлоксацинге шаққанда) 250 мг және 500 мг; қосымша заттар: ядро құрамы: жүгері крахмалы, желатинденген крахмал, кросповидон, лактоза моногидраты, микрокристалды целлюлоза, тальк, магний стеараты; қабықтың құрамы: гипромеллоза, макрогол-4000, пропиленгликоль,тальк, коповидон, титанның қостотығы Е171. Сыртқы түрінің, иісінің, дәмінің сипаттамасы Екі жақ беті дөңес, дөңгелек пішінді, ақ немесе ақ дерлік түсті үлбірлі қабықпен қапталған таблеткалар. Көлденең қимасында ақ түсті бір қабат бар (250 мг доза үшін). Екі жақ беті дөңес, сопақ пішінді, ақ немесе ақ дерлік түсті үлбірлі қабықпен қапталған таблеткалар. Көлденең қимасында ақ түсті бір қабат бар (500 мг доза үшін).

Препарат ципрофлоксацинге сезімтал микроорганизмдер тудыратын бірқатар инфекцияларды емдеуге арналған. Терапияны бастар алдында микроорганизмдердің ципрофлоксацинге төзімділігі туралы қолда бар ақпаратқа ерекше назар аудару керек. Антибиотиктерді дұрыс қолдану бойынша ресми нұсқауларды ескеру қажет. Ересектер • Төменгі тыныс алу жолдарының инфекциясы: • өкпенің созылмалы обструктивті ауруының (ӨСОА) асқынуы. Асқыну кезінде (ӨСОА) ципрофлоксацинді әдетте мұндай инфекцияларды емдеу үшін ұсынылатын басқа бактерияға қарсы препараттарды қолдану орынсыз болып саналған жағдайда ғана қолдану керек; • муковисцидоз немесе бронхоэктаз кезіндегі бронх-өкпе инфекциялары; • пневмония. • Созылмалы іріңді ортаңғы отит. • Созылмалы синуситтің өршуі. • Несеп шығару жолдарының инфекциялары: • асқынбаған жедел цистит. Асқынбаған жедел цистит кезінде ципрофлоксацинді әдетте мұндай инфекцияларды емдеу үшін ұсынылатын басқа бактерияға қарсы препараттарды пайдалану жарамсыз болып саналған жағдайда ғана қолдану керек; • жедел пиелонефрит; • несеп шығару жолдарының асқынған инфекциясы; • бактериялық простатит. • Жыныс ағзаларының инфекциясы: • гонококкты уретрит және цервицит; • Neisseria gonorrhoeae сезімтал штаммдары тудырған эпидидимоорхит; • жамбастың қабыну аурулары, оған қоса Neisseria gonorrhoeae сезімтал штаммдарынан туындаған жағдайлар. • Асқазан-ішек жолының инфекциялары. • Құрсақішілік инфекциялар. • Грамтеріс бактериялар тудырған тері мен жұмсақ тіндердің инфекциясы. • Қатерлі ортаңғы отит. • Сүйек және буын инфекциялары. • Neisseria meningitidis тудырған инвазивті инфекциялардың профилактикасы. • Сібір ойық жарасының өкпе түріндегі постконтактілі профилактикасы және емдеу. ЦИПРОФЛОКСАЦИНДІ бактериялық инфекциядан туындаған деп күдіктенген кезде нейтропениясы және қызбасы бар пациенттерді емдеу үшін қолдануға болады. Балалар мен жасөспірімдер • Pseudomonas aeruginosa тудырған муковисцидоз кезіндегі бронх-өкпе инфекциялары. • Асқынған несеп шығару жолдарының инфекциясы және жедел пиелонефрит. • Сібір ойық жарасының өкпе түріндегі постконтактілі профилактикасы және емдеу. Қажет деп саналатын жағдайларда балалар мен жасөспірімдерде ауыр инфекцияларды емдеу. Емдеуді балалар мен жасөспірімдерде муковисцидозды және/немесе ауыр инфекцияларды емдеу тәжірибесі бар дәрігерлер ғана тағайындауы керек.

Нұсқаулықта көрсетілмеген.

Дозалау режимі Доза инфекцияның қолданылуы, ауырлығы мен локализациясы, патогендік микроорганизмдердің ципрофлоксацинге сезімталдығы, пациенттің бүйрек функциясы, сондай-ақ балалар мен жасөспірімдердегі дене салмағы бойынша анықталады. Емдеу ұзақтығы аурудың ауырлығына және оның клиникалық және бактериологиялық ағымына байланысты Белгілі бір бактериялар тудыратын инфекцияларды емдеуде (мысалы, Pseudomonas aeruginosa, Acinetobacter немесе Staphylococcus) ципрофлоксациннің жоғары дозалары және басқа тиісті бактерияға қарсы дәрілермен бірге қолдану қажет болуы мүмкін. Кейбір инфекцияларды (мысалы, кіші жамбас ағзаларының қабыну аурулары, интраабдоминальді инфекциялар, нейтропениясы бар пациенттердегі инфекциялар және сүйек пен буын инфекциялары) емдеу кезінде қоздырғыштарға байланысты басқа тиісті бактерияға қарсы дәрілермен бірге қолдануды қажет етуі мүмкін. Ересектер Көрсетілімдері — Тәуліктік доза ципрофлоксацин (мг) — Жалпы ұзақтығы емдеу төменгі тыныс алу жолдарының инфекциялары — 2×500 мг-ден 2×750 мг-ға дейін — 7-ден 14 күнге дейін жоғарғы инфекциялар тыныс алу жолдары — созылмалы синуситтің өршуі — 2×500 мг-ден 2×750 мг-ға дейін — 7-ден 14 күнге дейін созылмалы іріңді ортаңғы отит — 2×500 мг-ден 2×750 мг-ға дейін — 7-ден 14 күнге дейін қатерлі сыртқы отит — 2×750 мг — 28 күннен 3 айға дейін несеп-жыныс жүйесінің инфекциясы — асқынбаған жедел цистит — 2×250 мг-ден 2×500 мг-ға дейін — 3 күн менопаузаға дейінгі әйелдерде 1×500 мг қолдануға рұқсат етіледі асқынған цистит, жедел пиелонефрит — 2×500 мг — 7 күн асқынған пиелонефрит — 2×500 мг-ден 2×750 мг-ға дейін — кем дегенде 10 күн, емдеуді ерекше жағдайларда (мысалы, абсцесс) 21 күнге дейін ұзартуға болады бактериялық простатит — 2×500 мг-ден 2×750 мг-ға дейін — 2-ден 4 аптаға дейін (жедел), 4-тен 6 аптаға дейін (созылмалы) жыныс ағзаларының инфекциясы — гонококты уретрит және сезімтал Neisseria gonorrhoeae тудырған цервицит — 1×500 мг — 1 күн (бір реттік доза) эпидидимоорхит және сезімтал Neisseria gonorrhoeae тудырған кіші жамбас ағзаларының қабыну аурулары — 2×500 мг-ден 2×750 мг-ға дейін — кем дегенде 14 күн инфекциялар асқазан-ішек жолдары және интра-абдоминальді инфекциялар — 1 типті Shigella spp., Shigella dysenteriae қоспағанда, патогенді бактериялар тудырған диарея — 2×500 мг — 1 күн 1 типті Shigella dysenteriae тудырған диарея — 2×500 мг — 5 күн Vibrio cholerae тудырған диарея — 2×500 мг — 3 күн іш сүзегі — 2×500 мг — 7 күн грамтеріс бактериялар тудыратын интраабдоминальді инфекциялар — 2×500 мг-ден 2×750 мг-ға дейін — 5-тен 14 күнге дейін грамтеріс бактериялар тудырған тері мен жұмсақ тіндердің инфекциясы — 2×500 мг-ден 2×750 мг-ға дейін — 7-ден 14 күнге дейін сүйек және буын инфекциялары — 2×500 мг-ден 2×750 мг-ға дейін — 3 айдан артық емес нейтропениядан зардап шегетін, бактериялық инфекциядан туындаған қызбасы бар пациенттер (ципрофлоксацинді ресми нұсқауларға сәйкес қолайлы бактерияға қарсы дәрілермен бірге қолдану керек) — 2×500 мг-ден 2×750 мг-ға дейін — терапияны нейтропенияның барлық кезеңінде жалғастыру керек Neisseria meningitidis тудырған инвазивті инфекциялардың профилактикасы — 1×500 мг — 1 күн (бір реттік доза) клиникалық қажеттілік кезінде пероральді емделуге қабілетті адамдарда сібір ойықжарасының өкпедегі түрінің жанасудан кейінгі профилактикасы және емі (емді болжамды немесе расталған инфекциядан кейін бірден бастау керек) — 2×500 мг — Bacillus anthracis әсері расталған сәттен кейін 60 күн Пациенттердің ерекше топтары Балалар мен жасөспірімдер Көрсетілімдері — Тәуліктік доза ципрофлоксацин (мг) — Емдеудің жалпы ұзақтығы (ципрофлоксациннің парентеральді түрлерімен басталған терапияны ескере отырып) Муковисцидоз* — Дене салмағының 20 мг/кг Күніне 2 рет; бір қабылдауға максималды доза – 750 мг — 10-нан 14 күнге дейін Асқынған несеп шығару жолдарының инфекциясы және жедел пиелонефрит — күніне 2 рет салмақтың 10 мг/кг күніне 2 рет дене салмағының 20 мг/кг дейін; бір қабылдауға максималды доза – 750 мг — 10-нан 21 күнге дейін Клиникалық қажеттілік кезінде препаратты пероральді қабылдауға қабілетті пациенттерде сібір ойықжарасының өкпедегі түрінің жанасудан кейінгі профилактикасы және емі. Емдеуді болжамды немесе расталған инфекциядан кейін бірден бастау керек. — күніне 2 рет дене салмағының 10 мг/кг-нан күніне 2 рет дене салмағының 15 мг/кг дейін; бір қабылдауға максималды доза – 500 мг. — Bacillus anthracis-пен байланыс расталған сәттен кейін 60 күн Басқа ауыр инфекциялар — Дене салмағының 20 мг/кг Күніне 2 рет; бір қабылдауға максималды доза – 750 мг — инфекция типіне сәйкес Егде жастағы пациенттер Егде жастағы пациенттерге аурудың ауырлығына және креатинин клиренсінің көрсеткішіне сәйкес келетін ципрофлоксациннің дозасын тағайындау керек. Бүйрек жеткіліксіздігі бар пациенттер Бүйрек функциясы бұзылған пациенттерге ұсынылатын бастапқы және демеуші дозалар: Креатинин клиренсі (мл/мин/1,73 м 2) — Қан сарысуындағы креатинин деңгейі (мкмоль/л) — Ең жоғары тәуліктік доза ципрофлоксацин кезінде пероральді қабылдау 60-тан астам — < 124 — қалыпты дозалау режимі 30-дан 60-қа дейін — 124-тен 168-ге дейін — 12 сағат сайын 250-500 мг 30-дан төмен — > 169 — 24 сағат сайын 250-500 мг гемодиализдегі пациенттер — > 169 — 24 сағат сайын 250-500 мг (гемодиализден кейін) перитонеальді диализдегі пациенттер — > 169 — 24 сағат сайын 250-500 мг Бауыр жеткіліксіздігі бар пациенттерге дозаны түзету қажет емес. Бүйрек және/немесе бауыр функциясы бұзылған балаларға дозаларды тағайындау ерекшеліктері зерттелмеген. Енгізу әдісі мен жолы Ішке қабылдау үшін. Таблетканы тамақтануға қарамастан, шайнамай, сұйықтықпен ішіп қабылдау керек. Аш қарынға қабылдаған кезде белсенді зат тезірек сіңеді. Ципрофлоксацин таблеткаларын сүт өнімдерімен (мысалы, сүт, йогурт) немесе минералдармен байытылған сусындармен (мысалы, кальциймен байытылған апельсин шырыны) ішуге болмайды. Ципрофлоксацин таблеткасын ұсақтауға болмайды, сондықтан олар таблеткаларды жұта алмайтын ересектер мен балаларды емдеуге жарамайды. Ауыр жағдайларда немесе егер пациент таблетка қабылдай алмаса (мысалы, энтеральді тамақтанатын пациенттер), терапияны препаратты ішке қабылдауға ауысу мүмкіндігіне дейін ципрофлоксацинді вена ішіне енгізуден бастаған жөн. Дәрілік препараттың бір немесе бірнеше дозасын жіберіп алған кезде қажетті шаралар Егер дәрілік препараттың дозасын өткізіп алған болса, оны кез келген уақытта, бірақ келесі жоспарланған дозадан 6 сағаттан кешіктірмей қабылдау керек. Егер келесі дозаға дейін 6 сағаттан аз уақыт қалса, өткізіп алған дозаны қабылдауға болмайды және емдеуді рецепт бойынша жалғастыру керек. Өткізіп алған дозаның орнын толтыру үшін қосарлы дозаны қабылдауға болмайды. Тоқтату симптомдары қаупінің болуына нұсқау Егер дәрігер Сізге бұл туралы айтпаса, препаратты қабылдауды тоқтатпаңыз. Өзіңізді жақсы сезінсеңіз де, препарат қабылдауды тоқтатпаңыз. Егер Сіз қабылдауды тым ерте тоқтатсаңыз, Сіздің жағдайыңыз нашарлауы мүмкін. Жазып берілген курс аяқталғанша препаратты қабылдауды жалғастырыңыз. Дәрілік препаратты қолдану тәсілін түсіндіру үшін медицина қызметкерінің кеңесіне жүгіну бойынша нұсқаулар Егер осы препаратты қолдану туралы қосымша сұрақтар туындаса, өзіңіздің емдеуші дәрігеріңізбен кеңесіңіз.

• Әсер етуші затқа, басқа хинолондарға немесе қосымша заттардың кез келгеніне аса жоғары сезімталдық. • Ципрофлоксацин мен тизанидинді бірге қолдану. Фторхинолондық антибиотиктерді мына кезде қолдануға болмайды: • Ауыр емес және бактерияға қарсы терапиясыз өтуі мүмкін инфекцияларды емдеу (мысалы, ауызжұтқыншақ инфекциясы). • Бактериялық емес (созылмалы) простатит сияқты бактериялық емес инфекцияларды емдеу. • Саяхатшы диареясының немесе төменгі несеп шығару жолдарының қайталанатын инфекцияларының алдын алу (қуықтан тыс таралмайтын инфекциялар). • Орташа бактериялық инфекцияларды емдеу, егер басқа әдетте ұсынылатын бактерияға қарсы препараттарды қолдану мүмкін болмаса.

Төменде тізілген жағымсыз әсерлер кездесу жиілігіне сәйкес жіктелген. Жиілік санаттары MedDRA (Реттеуші қызмет терминдерінің медициналық сөздігі) белгілеріне сәйкес анықталады: өте жиі (≥1/10); жиі (≥1/100-ден < 1/10-ға дейін); жиі емес (≥1/1000-нан < 1/100-ге дейін); сирек (≥1/10000-нан < 1/1000-ға дейін); өте сирек (< 1/10000); белгісіз (қолда бар деректер бойынша бағалау мүмкін емес). Жиі: • жүрек айнуы; • диарея. Жиі емес: • зеңдік суперинфекциялар; • эозинофилия; • тәбеттің және қабылданатын тағам мөлшерінің төмендеуі; • психомоторлық гиперактивтілік/ажитация; • бас ауыруы; • ұйқышылдық; • ұйқының бұзылуы; • дәм сезудің бұзылуы; • құсу; • асқазан-ішек және абдоминальді ауыру; • диспепсия; • метеоризм; • «бауыр» трансаминазалары белсенділігінің жоғарылауы • билирубин концентрациясының жоғарылауы; • тері бөртпесі; • терінің қышуы; • есекжем; • қаңқа-бұлшықет ауыруы (мысалы, аяқ-қолдың ауыруы, арқаның ауыруы, кеуденің ауыруы); • артралгия; • бүйрек функциясының бұзылуы; • спецификалық емес этиологиядағы ауыру синдромы, жалпы дімкәстік; • қызба; • қан плазмасындағы сілтілік фосфатаза белсенділігінің жоғарылауы. Сирек: • лейкопения; • анемия; • нейтропения; • лейкоцитоз; • тромбоцитопения; • тромбоцитемия; • аллергиялық реакциялар; • аллергиялық ісіну/ангионевроздық ісіну; • гипергликемия; • гипогликемия; • сананың шатасуы және дезориентация; • үрей; • түс көрудің бұзылуы (қорқынышты түстер); • депрессия (суицидтік әрекеттер/ойлар сияқты өзіне-өзі зиян келтіру мінез-құлықтың күшеюі, сондай-ақ суицид әрекеті немесе орындалған суицид); • елестеулер; • парестезия; • дизестезия; • гипоастения; • тремор; • құрысу (эпилепсия ұстамаларын қоса); • вертиго; • көру бұзылыстары (диплопия); • құлақтың шуылдауы; • естімей қалу; • естудің бұзылуы; • тахикардия; • вазодилатация; • артериялық қысымның төмендеуі, бет терісіне қан «тебу» сезімі; • естен тану (синкопе); • тыныс алудың бұзылуы (бронх түйілуін қоса); • антибиотик-астасқан колит (өте сирек жағдайларда өлімге әкелуі мүмкін); • бауыр функциясының бұзылуы; • өттің іркілуі; • гепатит; • фотосенсибилизация; • миалгия; • артрит; • бұлшықет тонусының жоғарылауы; • бұлшықет түйілуі; • бүйрек жеткіліксіздігі; • гематурия; • кристаллурия; • тубулоинтерстициальді нефрит; • ісіну; • қатты тершеңдік; • амилаза деңгейінің жоғарылауы. Өте сирек: • гемолитикалық анемия; • агранулоцитоз; • панцитопения (өмірге қауіп төндіретін); • сүйек кемігінің бәсеңдеуі (өмірге қауіп төндіреді); • анафилаксиялық реакциялар; • анафилаксиялық шок (өмірге қауіп төндіреді); • сарысулық ауру; • психотикалық реакциялар (суицидтік әрекеттер/ойлар сияқты өзіне-өзі зиян келтіру мінез-құлықтың күшеюі, сондай-ақ суицид әрекеті немесе орындалған суицид); • бас сақинасы; • қимыл үйлесімінің бұзылуы; • жүрістің бұзылуы; • иіс сезудің бұзылуы, бассүйекішілік гипертензия және идиопатиялық бассүйекішілік гипертензия; • түсті қабылдаудың бұзылуы; • васкулит; • панкреатит; • бауыр тіндерінің некрозы (өте сирек жағдайларда өмірге қауіп төндіретін бауыр жеткіліксіздігіне дейін өршиді); • петехия; • шағын пішінді мультиформалы эритема; • түйіндік эритема; • Стивенс-Джонсон синдромы (өмірге қауіп төндіретін уытты эпидермальді некролиз); • бұлшықет әлсіздігі; • тендинит; • сіңірлердің жыртылуы (негізінен ахилл сіңірі); • миастения симптомдарының өршуі. Жиілігі белгісіз: • мания; • гипомания; • шеткері нейропатия; • полинейропатия; • қарыншалық аритмия және пируэттік тахикардия (torsade de pointes) (негізінен QT аралығының ұзаруының қауіп факторлары бар пациенттерде байқалады), ЭКГ-дағы QT аралығының ұзаруы; • жедел жайылған пустулезді экзантема, эозинофилиямен және жүйелі көріністермен дәрілік реакциялар (DRESS-синдром); • антидиуретикалық гормонның адекватты емес секреция синдромы (SIADH); • халықаралық қалыптасқан қатынастың (ХҚО) жоғарылауы (К дәруменінің антагонистерін қабылдайтын пациенттерде); • гипогликемиялық кома. Жағымсыз дәрілік реакциялар туындаса медицина қызметкеріне, фармацевтика қызметкеріне немесе дәрілік препараттардың тиімсіздігі туралы хабарламаларды қоса, дәрілік препараттарға жағымсыз реакциялар (әсерлер) бойынша ақпараттық деректер базасына тікелей хабарласыңыз Қазақстан Республикасы Денсаулық сақтау министрлігі Медициналық және фармацевтикалық бақылау комитеті «Дәрілік заттар мен медициналық бұйымдарды сараптау ұлттық орталығы» ШЖҚ РМК http://www.ndda.kz

12 г артық дозалану уыттылықтың жеңіл симптомдарына әкелетіні хабарланды, 16 г-мен жедел артық дозалану жедел бүйрек жеткіліксіздігін тудырады. Симптомдары: бас айналуы, тремор, бас ауыруы, шаршау, құрысу, елестеу, сананың шатасуы, іштің жайсыздық сезімі, бүйрек және бауыр жеткіліксіздігі, сондай-ақ кристаллурия және гематурия. Қайтымды бүйрек уыттылығы жағдайлары тіркелді. Емі: асқазанды шаю және одан кейін белсендірілген көмірді қабылдау сияқты әдеттегі шұғыл әрекеттерден басқа, бүйрек функциясын, оған қоса несептің рН және қышқылдығын бақылау және қажет болғанда кристаллурияның алдын алу ұсынылады. Пациенттерге сұйықтықты көп қабылдау қажет. Кальций немесе магний бар антацидтер теориялық тұрғыдан артық дозаланған кезде ципрофлоксациннің сіңуін төмендетуі мүмкін. Ципрофлоксациннің аз ғана мөлшері (< 10 %) гемодиализ немесе перитонеальді диализ арқылы жойылады. Артық дозаланған жағдайда симптоматикалық емдеу жүргізілуі керек. ЭКГ мониторингі QT аралығын ұзарту мүмкіндігіне байланысты жүргізілуі керек.

Ципрофлоксацинді құрамында хинолондар мен фторхинолондар бар препараттарды қабылдау кезінде бұрын күрделі жағымсыз реакциялары болған пациенттерде қолданудан аулақ болу керек. Мұндай пациенттерді ципрофлоксацинмен емдеуді альтернативті емдеу әдістері болмаған жағдайда және «пайда/қауіпті» мұқият бағалағаннан кейін ғана бастау керек. Грам-оң және анаэробты патогендер тудырған ауыр инфекциялар мен аралас инфекциялар Ципрофлоксацинмен монотерапия ауыр инфекцияларды және грамоң немесе анаэробты патогенді микроорганизмдер тудыруы мүмкін инфекцияларды емдеуге жарамайды. Мұндай инфекциялар кезінде ципрофлоксацинді басқа тиісті бактерияға қарсы дәрілермен бірге қолдану керек. Стрептококты инфекция (оған қоса Streptococcus pneumoniae) Тиімділіктің жеткіліксіздігіне байланысты стрептококты инфекцияларды емдеу үшін ципрофлоксацин қабылдау ұсынылмайды. Жыныс жолдары инфекциялары Гонококты уретрит, цервицит, орхоэпидидимит және кіші жамбас ағзаларының қабыну ауруларын фторхинолонға резистентті Neisseria gonorrhoeae тудыруы мүмкін. Сондықтан ципрофлоксацинді гонококкты уретритті немесе цервицитті емдеу үшін Neisseria gonorrhoeae ципрофлоксацинге резистентті штаммдары болмаған жағдайда ғана тағайындау керек. Орхоэпидидимит пен кіші жамбас ағзаларының қабыну ауруларын емдеу үшін ципрофлоксацинмен эмпирикалық емдеуді Neisseria gonorrhoeae ципрофлоксацинге резистентті штаммдарын қоспағанда, клиникалық жағдайларды қоспағанда, басқа бактерияға қарсы препаратпен (мысалы, цефалоспорин) біріктіріп қарастырған жөн. Егер емдеудің 3 күнінен кейін клиникалық жақсару болмаса, терапияны қайта қарау керек. Несеп шығару жолдарының инфекциясы Несеп шығару жолдарының инфекцияларымен байланысты ең көп таралған патоген Escherichia coli-нің фторхинолондарға резистенттілігі географиялық аймаққа байланысты ауытқиды. Емдеуді тағайындайтын дәрігерлерге Escherichia coli фторхинолондарға төзімділігінің жергілікті таралуын ескеру ұсынылады. Менопаузаға дейінгі кезеңдегі әйелдерде асқынбаған цистит үшін қолданылуы мүмкін ципрофлоксациннің бір дозасы емдеудің ұзақ уақытқа созылуына қарағанда тиімділіктің төмендеуімен байланысты деп күтілуде. Бұл әсіресе Escherichia coli-дің фторхинолондарға резистенттілік дәрежесінің жоғарылауына қатысты ескерілуі керек. Интраабдоминальді инфекциялар Операциядан кейінгі интраабдоминальді инфекцияларды емдеуде ципрофлоксациннің тиімділігі туралы деректер шектеулі. Диарея Ципрофлоксацинді таңдау кезінде барған елдердегі тиісті микроорганизмдердің ципрофлоксацинге резистенттілігі туралы ақпаратты ескеру керек. Сүйек және буын инфекциялары Ципрофлоксацинді микробиологиялық зерттеу нәтижелеріне байланысты басқа микробқа қарсы препараттармен бірге қолдану керек. Сібір ойық жарасының өкпедегі түрі Адамдарда қолдану зертханалық жағдайлардағы сезімталдық деректеріне (in vitro) және адамдарға қатысты шектеулі деректермен бірге жануарларға жүргізілетін эксперименттер деректеріне негізделген. Дәрігер сібір ойықжарасын емдеудің ұлттық және/немесе халықаралық хаттамасына сәйкес әрекет етуі керек. Балалар мен жасөспірімдер Балалар мен жасөспірімдерде ципрофлоксацинді қолдану қолжетімді ресми нұсқауларға сәйкес жүргізілуі керек. Ципрофлоксацинмен емдеуді балалар мен жасөспірімдерде муковисцидозды және/немесе ауыр инфекцияларды емдеу тәжірибесі бар дәрігерлер ғана бастауы керек. Ципрофлоксацин жетілмеген жануарларда салмақ көтеретін буындардың артропатиясын тудыратыны көрсетілген. Балалардағы ципрофлоксацинді қолданудың рандомизацияланған салыстырмалы жасырын зерттеуінен алынған қауіпсіздік деректері (ципрофлоксацин: n = 335, орташа жас = 6,3 жас; компараторлар: n = 349, орташа жас = 6,2 жас; жас диапазоны = 1 жастан 17 жасқа дейін) препаратпен байланысты артропатия жағдайларын анықтады (клиникалық анықталған буындармен байланысты белгілер мен симптомдар) 42 күнге қарай 7,2% және 4,6 %. Тиісінше, бір жыл бақылаудан кейін дәрілік артропатияның даму жиілігі 9,0% және 5,7 % құрады. Уақыт өте келе болжамды дәрілік артропатия жағдайларының көбеюі топтар арасында статистикалық маңызды болмады. Емдеуді буындарға және/немесе қоршаған тіндерге байланысты ықтимал жағымсыз әсерлерге байланысты пайда/қауіп мұқият бағаланғаннан кейін ғана бастау керек. Муковисцидоз кезіндегі бронх-өкпе инфекциялары Клиникалық сынақтарға 5-17 жас аралығындағы балалар мен жасөспірімдер енгізілді. 1 жастан 5 жасқа дейінгі балаларды емдеуге қатысты неғұрлым шектеулі тәжірибе бар. Емдеуді буындардың және/немесе оның айналасындағы тіндердің ықтимал жағымсыз құбылыстарына байланысты дәрігердің мұқият бағалауы мен нұсқауынан кейін ғана бастау керек. Асқынған несеп шығару жолдарының инфекциясы және пиелонефрит Несеп шығару жолдарының инфекцияларын ципрофлоксацинмен емдеу басқа емдеу әдістерін қолдану мүмкін болмағанда ғана қарастырылуы керек және ол микробиологиялық құжаттамада көрсетілген нәтижелерге негізделуі керек. Клиникалық сынақтарға 1-17 жас аралығындағы балалар мен жасөспірімдер енгізілді. Басқа спецификалық ауыр инфекциялар Ципрофлоксацинді қолдану микробиологиялық зерттеу нәтижелері бойынша басқа инфекциялар болған кезде, ресми нұсқауларға сәйкес немесе басқа емдеуді қолдану мүмкін болмаған кезде немесе жалпы қабылданған терапия тиімсіз болған кезде «пайда/қауіп» арақатынасын мұқият бағалағаннан кейін ақталуы мүмкін. Жоғарыда көрсетілгендерден басқа, спецификалық ауыр инфекциялар жағдайында ципрофлоксацинді қолдану клиникалық сынақтар кезінде бағаланбаған және клиникалық тәжірибе шектеулі. Тиісінше, осы инфекциялары бар пациенттерді емдеуде сақ болу ұсынылады. Аса жоғары сезімталдық Кейбір жағдайларда аса жоғары сезімталдық пен аллергиялық реакциялар, соның ішінде анафилаксиялық және анафилактоидты реакциялар бір реттік дозадан кейін пайда болуы және өмірге қауіп төндіруі мүмкін. Егер мұндай реакциялар пайда болса, ципрофлоксацинді қабылдауды тоқтатып, тиісті медициналық емдеу жүргізу керек. Ұзақ мерзімді инвалидизациялаушы және ықтимал қайтымсыз күрделі жағымсыз дәрілік реакциялар Өте сирек жағдайларда хинолондар мен фторхинолондарды қабылдайтын пациенттерде олардың жасына және бар қауіп факторларына қарамастан әртүрлі, кейде бірнеше дене жүйелеріне (тірек-қимыл аппараты, жүйке, психологиялық және сенсорлық) әсер ететін тұрақты (айлар немесе жылдарға созылатын), өмір сапасын нашарлататын және ықтимал қайтымсыз ауыр жағымсыз реакциялар байқалды. Күрделі жағымсыз реакцияның алғашқы белгілерінде немесе симптомдарында ципрофлоксацинді қабылдауды тоқтату керек, ал пациенттер препаратты тағайындаған дәрігерге көріну қажеттілігі туралы хабардар болуы қажет. Тендинит және сіңірдің үзілуі Жалпы, ципрофлоксацинді сіңір аурулары / хинолондарды қолданумен байланысты бұзылыстары бар пациенттерге қолдануға болмайды. Осыған қарамастан, өте сирек жағдайларда патогенді микробиологиялық зерттеуден және «пайда/қауіп» қатынасын бағалаудан кейін бұл пациенттерге жекелеген ауыр инфекциялық процестерді, атап айтқанда стандартты терапия тиімсіз болған жағдайда немесе микробиологиялық зерттеулердің нәтижелері ципрофлоксацинді қолдануды негіздейтін бактерияға резистенттілікті емдеу үшін ципрофлоксацин тағайындалуы мүмкін. Ципрофлоксацин қабылдаған кезде тендинит және сіңірдің жыртылуы (негізінен ахилл сіңірі), кейде екі жақты, емдеудің алғашқы 48 сағатында, сондай-ақ емдеуді тоқтатқаннан кейін бірнеше ай ішінде байқалуы мүмкін. Тендинопатия қаупі егде жастағы пациенттерде немесе кортикостероидтарды бір уақытта қабылдайтын пациенттерде жоғарылайды. Сондықтан кортикостероидтарды бірге қолданудан аулақ болу керек. Тендиниттің кез-келген белгілері пайда болған кезде (мысалы, ауыр ісіну, қабыну) ципрофлоксацинді қолдануды тоқтатып, альтернативті емдеу әдістерін қарастыру керек. Зақымдалған аяқ-қолды тиісті түрде емдеу керек (мысалы, иммобилизациялау). Миастениясы бар пациенттер Ципрофлоксацинді Myasthenia gravis бар пациенттерде сақтықпен қолдану керек, өйткені симптомдардың өршуі мүмкін. Аневризма және аортаның қабаттасуы, сондай-ақ жүрек клапандарының регургитациясы / жеткіліксіздігі Эпидемиологиялық зерттеулер аневризма мен аорта қабаттасуының жоғарылау қаупін, әсіресе егде жастағы пациенттерде, фторхинолондарды қабылдағаннан кейін аорта мен митральді клапан регургитациясын хабарлады. Аневризма және аорта қабаттасу жағдайлары тіркелген, кейде жыртылумен асқынған (соның ішінде өліммен), сондай-ақ фторхинолондарды қабылдау кезінде жүрек клапанының регургитациясы/жеткіліксіздігі. Сондықтан фторхинолондарды аорта аневризмасы немесе отбасылық анамнезінде туа біткен жүрек клапанының ақауы бар пациенттерде немесе аорта аневризмасы және/немесе аорта қабаттасуы диагнозы қойылған немесе жүрек клапанының ауруы бар пациенттерде немесе басқа қауіп факторлары немесе мыналардың дамуынан ілгері жағдайлар болғанда пайда/қауіп арақатынасын мұқият бағалағаннан кейін және басқа емдік мүмкіндіктерді қарастырғаннан кейін ғана қолдану керек: • аневризма және аортаның қабаттасуы, сондай-ақ жүрек клапандарының регургитациясы / жеткіліксіздігі (мысалы, Марфан синдромы немесе Элерс-Данлос синдромы, Тернер синдромы, Бехчет ауруы, гипертензия, ревматоидты артрит сияқты дәнекер тінінің бұзылуы); • аневризма және аортаның қабаттасуы (мысалы, Такаясу артерииті немесе алып жасушалы артериит, расталған атеросклероз немесе Шегрен синдромы сияқты тамыр аурулары); • жүрек клапандарының регургитациясы / жеткіліксіздігі (мысалы, инфекциялық эндокардит). Жүйелі кортикостероидтармен бір мезгілде емделетін пациенттерде аневризма мен аортаның қабаттасуы, сондай-ақ жарылу қаупі жоғарылауы мүмкін. Іштің, кеуденің немесе арқаның кенеттен ауыруы кезінде пациенттерге жедел жәрдем бөлмесіне дереу дәрігерге қаралу ұсынылады. Пациенттерге жедел ентігу, жүрек қағу жиілігінің жоғарылауы, іштің немесе төменгі аяқтың ісінуі дамыған жағдайда дереу медициналық көмекке жүгіну ұсынылады. Көру тарапынан бұзылулар Егер көру қабілеті нашарласа немесе көзге қандай да бір әсер пайда болса, дереу офтальмологпен кеңесу керек. Фотосезімталдық Ципрофлоксацин фотосенсибилизация реакцияларын тудыратыны дәлелденді. Ципрофлоксацин қабылдаған пациенттер емдеу кезінде қарқынды күн сәулесінен немесе ультракүлгін сәулеленуден аулақ болу керек. Құрысулар Ципрофлоксацин, басқа хинолондар сияқты, құрысу тудыратыны немесе құрысуға дайындық шегін төмендететіні белгілі. Эпилепсиялық статус жағдайлары туралы хабарланды. Ципрофлоксацинді ұстаманың пайда болуына бейім ОЖЖ бұзылыстары бар пациенттерде сақтықпен қолдану керек. Егер құрысу пайда болса, ципрофлоксацин қолдану тоқтатылады. Психикалық реакциялар Психикалық реакциялар ципрофлоксацинді бірінші қабылдағаннан кейін де пайда болуы мүмкін. Сирек жағдайларда депрессия немесе психоз суицидпен немесе суицид әрекетімен аяқталатын суицидтік әрекеттерге/ойларға ауысуы мүмкін. Мұндай жағдайларда ципрофлоксацинді қабылдауды тоқтату керек. Шеткері нейропатия Хинолондар немесе фторхинолондар қабылдаған пациенттерде парестезияға, гипестезияға, дизестезияға немесе әлсіздікке әкелетін сенсорлық немесе сенсомоторлы полиневропатия жағдайлары байқалды. Ципрофлоксацинмен ем алатын пациенттерге ықтимал қайтымсыз жағдайдың дамуын болдырмау үшін ауырсыну, шымылдату, шаншу, ұйқышылдық немесе әлсіздік сияқты симптомдар пайда болған кезде емдеуді жалғастырмас бұрын дәрігерге хабарлау қажеттілігі туралы нұсқау берілуі керек. Жүрек-қантамыр жүйесі тарапынан бұзылулар Ұзақ QT / екі бағытты қарыншалық тахикардия синдромын тудыруы мүмкін дәрілік препараттармен бірге қолдану ұзақ QT синдромының немесе екі бағытты қарыншалық тахикардияның пайда болу қаупін арттыруы мүмкін. Осылайша, бұл дәрілік препаратты ұқсас дәрілік препараттармен бірге қолдануға болмайды. Фторхинолондарды, оған қоса ципрофлоксацинді QT аралығын ұзартудың белгілі қауіп факторлары бар пациенттерде қолданған кезде сақ болу керек, мысалы: • туа біткен QT аралығының ұзару синдромы; • QT аралығын ұзартатын препараттармен бір мезгілде қолдану (мысалы, IA немесе III класты аритмияға қарсы препараттар, трициклдік антидепрессанттар, макролидтер, антипсихотиктер); • түзетілмейтін электролиттік теңгерімсіздік (мысалы, гипокалиемия, гипомагниемия); • жүрек аурулары (мысалы, жүрек жеткіліксіздігі, миокард инфарктісі, брадикардия). Егде жастағы пациенттер мен әйелдер түзетілген QT аралығын ұзартатын препараттарға сезімтал болуы мүмкін. Сондықтан пациенттердің осы топтарында фторхинолондарды, оған қоса ципрофлоксацинді қолданғанда сақ болу керек. Дисгликемия Басқа хинолондар сияқты, қандағы глюкоза концентрациясының өзгеруі, соның ішінде гипогликемия және гипергликемия жағдайлары тіркелді, қант диабеті бар пациенттерде жиі кездеседі, олар пероральді гипогликемиялық препараттармен (мысалы, глибенкламид) немесе инсулинмен қатар емделеді. Гипогликемиялық кома жағдайлары туралы хабарланды. Қант диабеті бар пациенттерде қандағы глюкозаны мұқият бақылау ұсынылады. Асқазан-ішек жолы Ауыр және тұрақты диареяны емдеу кезінде немесе одан кейін пайда болуы (емдеуден кейін бірнеше аптадан кейін де) дереу емдеуді қажет ететін антибиотикпен байланысты колитті (өмірге қауіпті, өлімге әкелуі мүмкін) көрсетуі мүмкін. Мұндай жағдайларда ципрофлоксацин қабылдауды дереу тоқтатып, тиісті терапияны қолдануды бастау керек. Осы жағдайда қарсы көрсетілген перистальтиканы басатын дәрілік заттар. Бүйрек және несеп шығару жүйесі Ципрофлоксацинді қолданумен байланысты кристаллурия туралы хабарланды. Ципрофлоксацин қабылдаған пациенттер жеткілікті мөлшерде сұйықтық алып, несептің шамадан тыс сілтілігінен аулақ болу керек. Бүйрек функциясының бұзылуы Ципрофлоксацин организмнен негізінен бүйрек арқылы өзгермеген күйде шығарылатындықтан, ципрофлоксациннің жинақталуына байланысты жағымсыз дәрілік реакциялардың жоғарылауын болдырмау үшін бүйрек функциясы бұзылған пациенттер үшін дозаны түзету қажет. Гепатобилиарлық жүйе Ципрофлоксацинді қолдану кезінде пациенттің өміріне қауіп төндіретін бауыр некрозы мен бауыр жеткіліксіздігінің даму жағдайлары туралы хабарланды. Бауыр ауруының қандай да бір симптомдары (мысалы, тәбеттің төмендеуі, сарғаю, несеп түсінің қараюы, алдыңғы құрсақ қабырғасының қышуы немесе кернеуі) пайда болған жағдайда емдеуді тоқтату керек. Глюкоза-6-фосфат дегидрогеназа тапшылығы Ципрофлоксацинді қолдану кезінде глюкоза-6-фосфатдегидрогеназа тапшылығы бар пациенттерде гемолитикалық реакциялар туралы хабарланды. Потенциалды пайда потенциалды қауіптен басым жағдайларды қоспағанда, пациенттер ципрофлоксацинді қолданудан аулақ болу керек. Бұл жағдайда гемолиздің пайда болуы мүмкін екенін байқау керек. Резистенттілік Ципрофлоксацинмен емдеу кезінде немесе одан кейін клиникалық анықталған суперинфекциямен немесе онсыз төзімді бактериялар оқшаулануы мүмкін. Ұзақ емдеу курстары кезінде және ауруханаішілік инфекцияларды және/немесе Staphylococcus және Pseudomonas түрлері тудырған инфекцияларды емдеуде ципрофлоксацинге резистентті бактериялардың бөліну қаупі бар. Цитохром Р450 Ципрофлоксацин CYP1А2 басады, сондықтан осы ферментпен метаболизденетін бір мезгілде тағайындалған заттардың қан сарысуындағы концентрациясының жоғарылауына әкелуі мүмкін (мысалы, теофиллин, клозапин, оланзапин, ропинирол, тизанидин, дулоксетин). Ципрофлоксацин мен тизанидинді бір мезгілде тағайындауға болмайды. Сондықтан, осы заттарды ципрофлоксацинмен бір мезгілде қабылдаған пациенттерді артық дозаланудың клиникалық белгілерін анықтау үшін мұқият бақылау керек, сондай-ақ қан сарысуындағы концентрацияны анықтау қажет болуы мүмкін (мысалы, теофиллин). Метотрексат Ципрофлоксацин мен метотрексатты бір мезгілде тағайындау ұсынылмайды. Зертханалық талдау нәтижелеріне әсері Зертханалық жағдайда ципрофлоксациннің белсенділігі (in vitro) микобактерия себіндісінің өсуін бәсеңдету арқылы Mycobacterium tuberculosis өсіріндісінің нәтижелеріне әсер етуі мүмкін, бұл ципрофлоксацин қабылдаған пациенттерде себінді талдаудың жалған теріс нәтижелеріне әкелуі мүмкін. Қосымша заттарға қатысты айрықша нұсқаулар Құрамында лактоза бар ципрофлоксацинді тұқым қуалайтын галактоза жақпаушылығы, Lapp ((ЛАПП)-лактаза) ферментінің тапшылығы, глюкоза-галактоза мальабсорбциясы бар адамдарға қолдануға болмайды. Ципрофлоксациннің құрамына кіретін пропиленгликоль алкогольдің әсеріне ұқсас әсер етеді. Препараттың көлік құралын немесе қауіптілігі зор механизмдерді басқару қабілетіне әсер ету ерекшеліктері Неврологиялық әсердің болуына байланысты ципрофлоксацин реакция уақытына әсер етуі мүмкін. Осылайша, ол көлік құралдарын басқару немесе механизмдермен жұмыс істеу қабілетінің төмендеуіне әкелуі мүмкін.

Жүкті әйелдерде ципрофлоксацинді қолдану туралы қолжетімді деректер ципрофлоксациннің ақаулы немесе ұрық/неонатальді уыттылығын көрсетпейді. Дәрілік препаратты қолданудан туындаған жетілмеген адам организміндегі/шаранадағы буын шеміршектерінің зақымдануын жоққа шығаруға болмайды. Сақтық шарасы ретінде жүктілік кезінде ципрофлоксацинді қолданудан аулақ болу керек. Бала емізу Ципрофлоксацин емшек сүтіне енеді. Буындардың потенциалды зақымдану қаупіне байланысты ЦИПРОФЛОКСАЦИН препаратын емізу кезінде қолдануға болмайды.

Басқа препараттардың ципрофлоксацинге әсері QT аралығының ұзаруын тудыратын дәрілік препараттар Ципрофлоксацинді басқа фторхинолондар сияқты QT аралығының ұзаруын тудыратын дәрілік препараттарды қабылдайтын пациенттерге (мысалы, ІА немесе ІІІ класты аритмияға қарсы препараттар, трициклді антидепрессанттар, макролидтер, антипсихотиктер) бір мезгілде қолданғанда сақ болу керек. Хелатты қосылыстардың түзілуі Құрамында кальций, магний, алюминий, темір, сукральфат, антацидтер, полимерлі фосфат қосылыстары (мысалы, севеламер, лантан карбонаты) бар ципрофлоксацин мен катион бар препараттардың, минералды қоспалардың, сондай-ақ магний, алюминий немесе кальций бар үлкен буферлік сыйымдылығы бар препараттардың (мысалы, диданозин таблеткалары) бір мезгілде қабылдау ципрофлоксациннің сіңуін төмендетеді. Мұндай жағдайларда ципрофлоксацинді осы препараттарды қабылдаудан 1-2 сағат бұрын немесе 4 сағаттан кейін қабылдау керек. Бұл шектеу H2-гистаминдік рецепторлардың блокаторлары класына жататын дәрілік препараттарға қатысты емес. Тамақ және сүт өнімдерін қабылдау Тағам құрамындағы кальций пероральді қабылдаған кезде ципрофлоксациннің сіңуіне аз әсер етеді. Дегенмен, ципрофлоксацин мен минералдармен байытылған сүт өнімдерін немесе сусындарды (мысалы, сүт, йогурт, кальциймен байытылған апельсин шырыны) бірге қолданудан аулақ болу керек, өйткені ципрофлоксациннің сіңуі төмендеуі мүмкін. Пробенецид Пробенецид ципрофлоксациннің бүйрек арқылы шығарылу жылдамдығын баяулатады. Ципрофлоксацин мен құрамында пробенецид бар препараттарды бір мезгілде қолдану қан сарысуындағы ципрофлоксацин концентрациясының жоғарылауына әкеледі. Метоклопрамид Метоклопрамид ципрофлоксациннің сіңуін тездетеді (пероральді қолданғанда), нәтижесінде қысқа уақыт ішінде қан плазмасындағы ең жоғары концентрацияға қол жеткізіледі. Ципрофлоксациннің биожетімділігіне әсері байқалмады. Омепразол Ципрофлоксацин мен құрамында омепразол бар препараттарды бірлесіп қолданған кезде плазмадағы ең жоғары концентрацияның (с мах) шамалы төмендеуі және «концентрация – уақыт» (AUC) фармакокинетикалық қисығының астындағы ауданның азаюы байқалуы мүмкін. Ципрофлоксациннің басқа препараттарға әсері Тизанидин Тизанидин мен ципрофлоксацинді бір мезгілде қолдану кезінде қан сарысуындағы тизанидин концентрациясының ұлғаюы анықталды: ең жоғары концентрацияның (Смах) 7 есеге (4-тен 21 есеге дейін) ұлғаюы, AUC көрсеткішінің («концентрация – уақыт» фармакокинетикалық қисығының астындағы аудан) 10 есеге (6-дан 24 есеге дейін) ұлғаюы. Қан сарысуындағы тизанидин концентрациясының жоғарылауы артериялық қысымның төмендеуіне және ұйқышылдыққа әкелуі мүмкін. Осылайша, ципрофлоксацин мен құрамында тизанидин бар препараттарды бір мезгілде қолдануға болмайды. Сарысудағы тизанидин концентрациясының жоғарылауы гипотензиялық және седативті әсерлерді күшейтуі мүмкін. Метотрексат Метотрексат пен ципрофлоксацинді бір мезгілде қолданғанда метотрексаттың бүйрек-өзекшелік тасымалы баяулауы мүмкін, бұл қан плазмасындағы метотрексат концентрациясының жоғарылауымен қатар жүруі мүмкін. Бұл жағдайда метотрексаттың жағымсыз әсерлерінің даму ықтималдығы артуы мүмкін. Осыған байланысты метотрексат пен ципрофлоксацинді бір мезгілде қолдану ұсынылмайды. Теофиллин Ципрофлоксацинді және құрамында теофиллин бар препараттарды бір мезгілде қолдану қан сарысуындағы теофиллин концентрациясының қажетсіз жоғарылауына және тиісінше теофиллин тудырған қолайсыз құбылыстардың пайда болуына әкелуі мүмкін; өте сирек жағдайларда бұл қолайсыз құбылыстар пациенттің өміріне қауіп төндіруі мүмкін. Егер осы екі препаратты бір мезгілде қолдану сөзсіз болса, онда қан сарысуындағы теофиллин концентрациясын үнемі бақылау және қажет болса теофиллин дозасын азайту ұсынылады. Ксантиннің басқа туындылары Ципрофлоксацин мен кофеинді немесе пентоксифиллинді (оксипентифиллин) бір мезгілде қолдану қан сарысуындағы ксантин туындыларының концентрациясының жоғарылауына әкелуі мүмкін. Фенитоин Ципрофлоксацин мен фенитоинді бір мезгілде қолданғанда қан сарысуындағы фенитоин құрамының өзгеруі (жоғарылауы немесе төмендеуі) байқалды. Екі препаратты да қабылдайтын пациенттерде фенитоин терапиясын бақылауды, оған қоса екі препаратты бір мезгілде қолданудың барлық кезеңінде және біріктірілген ем аяқталғаннан кейін қысқа уақыт ішінде қан сарысуындағы фенитоин құрамын анықтауды жүзеге асыру ұсынылады. Циклоспорин Ципрофлоксацин мен құрамында циклоспорин бар препараттарды бір мезгілде қолданғанда қан сарысуындағы креатинин концентрациясының қысқа мерзімді өтпелі жоғарылауы байқалды. Мұндай жағдайларда аптасына екі рет қандағы креатинин концентрациясын анықтау қажет. К дәруменінің антагонистері Ципрофлоксацин мен К дәруменінің антагонистерін (мысалы, варфарин, аценокумарол, фенпрокумон, флуиндон) бірге қолдану олардың антикоагулянттық әсерінің жоғарылауына әкелуі мүмкін. Бұл әсердің шамасы қатарлас инфекцияларға, пациенттің жасына және жалпы жағдайына байланысты өзгеруі мүмкін, сондықтан ципрофлоксациннің ХҚО (халықаралық қалыптасқан қатынас) жоғарылауына әсерін бағалау қиын. Ципрофлоксацин мен К дәруменінің антагонистерін бірлесіп қолдану кезінде, сондай-ақ біріктірілген ем аяқталғаннан кейін қысқа уақыт ішінде ХҚО жиі бақылау керек. Дулоксетин Клиникалық зерттеулер дулоксетинді флувоксамин сияқты күшті CYP450 1A2 изофермент тежегіштерімен бірге қолдану дулоксетиннің уақытқа тәуелділік қисығы (AUC) астындағы ең жоғары концентрацияның (Cmax) және ауданның жоғарылауына әкелуі мүмкін екенін көрсетті. Ципрофлоксацинмен ықтимал өзара әрекеттесу туралы клиникалық дәлелдердің болмауына қарамастан, ципрофлоксацин мен дулоксетинді бір мезгілде қолданғанда мұндай өзара әрекеттесу ықтималдығын болжауға болады. Ропинирол Клиникалық зерттеуде ропиниролды CYP450 1A2 изоферментінің орташа тежегіші ципрофлоксацинмен бірге қолдану ең жоғары концентрацияның (C max) және ропиниролдың уақытқа тәуелділік қисығы (AUC) астындағы аймақтың тиісінше 60% және 84% жоғарылауына әкелетіні көрсетілді. Ропиниролды ципрофлоксацинмен бірге қолдану кезінде және біріктірілген ем аяқталғаннан кейін қысқа уақыт ішінде жағымсыз әсерлерін бақылау керек. Лидокаин Лидокаин мен Р450 цитохромы CYP1А2 изоферментінің орташа тежегіші ципрофлоксацинді бір мезгілде қолдану, лидокаиннің веналық клиренсін 22% дейін төмендетуі мүмкін. Дегенмен, лидокаинмен емдеу жақсы көтерімді, препараттарды бірге енгізген кезде ципрофлоксациннің жағымсыз әсерлері пайда болуы мүмкін. Клозапин Клозапин мен ципрофлоксацинді 250 мг дозада бір мезгілде қолданғанда 7 күн ішінде клозапин мен N-десметилклозапиннің сарысу концентрациясының тиісінше 29% және 31% артуы байқалды. Пациенттің жағдайын бақылау және қажет болса клозапинді ципрофлоксацинмен бірге қолдану кезінде және біріктірілген ем аяқталғаннан кейін қысқа уақыт ішінде дозалау режимін түзету қажет. Силденафил Силденафилдің ең жоғары концентрациясы (Cmax) және уақытқа тәуелділік қисығының астындағы ауданы (AUC) 500 мг ципрофлоксацинмен бірге қолданған кезде 50 мг бір реттік дозаны қолданғаннан кейін дені сау зерттеуге қатысушыларда шамамен екі есе өсті. Силденафил мен ципрофлоксацинді бірге тағайындау кезінде пайда/қауіп қатынасын ескеру қажет. Агомелатин Флувоксамин P450 цитохромының CYP1А2 изоферментінің күшті тежегіші ретінде агомелатин метаболизмін тежейді, бұл агомелатин әсерінің 60 есе артуына әкеледі. Р450 цитохромының CYP1А2 изоферментінің орташа тежегіші ципрофлоксацинмен өзара әрекеттесуі туралы клиникалық деректер жоқ. CYP450 1A2 орташа тежегіші ципрофлоксацинмен ықтимал өзара әрекеттесу туралы клиникалық деректер жоқ болса да, бірлесіп қолданған кезде мұндай әрекеттерді күтуге болады. Золпидем Ципрофлоксацин мен золпидемді бірге қолдану золпидемнің қандағы концентрациясын арттыруы мүмкін, сондықтан бірге қолдану ұсынылмайды.

Жарықтан қорғалған жерде, 25 ºС-ден аспайтын температурада сақтау керек. Балалардың қолы жетпейтін жерде сақтау керек!