Әсер ету механизмі
Эверолимус - Виста дәрілік заты mTOR селективті тежегіші (сүтқоректілер үшін рапамицин нысанасы) болып табылады. mTOR негізгі серин-треонинкиназа болып табылады, оның белсенділігі адамның онкологиялық ауруларының көптеген түрлері дамығанда артады. Эверолимус жасушаішілік FKBP-12 ақуызымен байланысып, mTOR complex-1 (mTORC1) белсенділігін тежейтін кешен түзеді. mTORC1 сигнал беру жолының тежелуі рибосомалық протеинкиназа S6 (S6K1) белсенділігін және жасушалық циклге, ангиогенезге және гликолизге қатысатын ақуыздарды реттейтін 4Е-байланыстыратын ақуыздың эукариоттық элонгация факторын (4EBP-1) төмендету арқылы ақуыздардың трансляциясы мен синтезіне кедергі келтіреді. S6K1 лигандқа тәуелсіз рецепторды белсендіруге жауап беретін эстроген рецепторларын белсендіру функциясының 1 доменін фосфорлайды деп есептеледі. Эверолимус ісіктегі ангиогенездің процестерін күшейтетін тамырлар эндотелийінің өсу факторының (VEGF) деңгейін төмендетеді. Эверолимус ісік жасушаларының, эндотелий жасушаларының, фибробласттардың және қантамырлармен байланысты тегіс бұлшықет жасушаларының өсуі мен пролиферациясының күшті тежегіші болып табылады. Сондай-ақ эверолимус in vitro және in vivo тығыз ісіктердегі гликолизді төмендетеді.
Клиникалық тиімділігі мен қауіпсіздігі
Сүт безінің таралған гормон-рецептор-оң обыры
BOLERO-2 (CRAD001Y2301 зерттеуі), плацебо плюс экземестанмен салыстырғанда экземестанмен эверолимус біріктірілімін салыстырудың ІІІ фазасының рандомизацияланған, салыстырмалы жасырын, көп орталықты зерттеуі летрозол немесе анастрозолды қолдану арқылы алдыңғы емнен кейін ауруы қайталанған немесе үдеген, сүт безінің таралған HER2/NEU-теріс, эстроген-рецептор-оң обыры бар постменопауза кезеңіндегі әйелдердің қатысуымен жүргізілген. Рандомизация алдыңғы гормональді емге және висцеральді метастаздардың болуына құжатпен расталған сезімталдық арқылы стратификацияланды. Алдыңғы гормональді емге сезімталдық таралған ауру кезінде алдыңғы гормональді емнің кем дегенде бір түрінен (1) құжатталған клиникалық пайдасы (толық жауап [ТЖ], ішінара жауап [ІЖ], тұрақты ауру ≥24 апта) немесе (2) қайталану басталғанға дейін кем дегенде 24 ай бойы қосымша гормональді емді қолдану ретінде анықталды.
Зерттеудің бастапқы соңғы нүктесі зерттеушінің бағалауы (жергілікті рентгенологиялық зерттеу) негізінде "Тығыз ісіктер кезіндегі реакцияны бағалау критерийлері" (RECIST) көмегімен бағаланған аурудың үдеуінсіз өміршеңдік (АҮӨ) болды. АҮӨ қосымша талдаулары орталық радиологиялық зерттеулердің нәтижелеріне тәуелсіз шолуға негізделген.
Екіншілік соңғы нүктелерге жалпы өміршеңдік (ЖӨ), объективті жауап беру жиілігі, клиникалық артықшылық жиілігі, қауіпсіздік, өмір сапасының (ӨС) өзгеруі және АҮӨ (АҚШ Шығыс Біріккен онкологиялық тобы) ECOG критерийлері бойынша функционалдық жағдайдың нашарлауына дейінгі уақыт кірді.
Жалпы алғанда, 724 пациент 2:1 қатынасында экземестанмен (күніне 25 мг) эверолимус біріктірілімін (тәулігіне 10 мг) (n = 485) немесе экземестанмен (тәулігіне 25 мг) (n = 239) плацебо біріктірілімін қабылдаған топтарға рандомизацияланды. ЖӨ-ні түпкілікті талдау кезінде эверолимуспен жүргізілетін емдеудің орташа ұзақтығы 24,0 аптаны (ауқымы 1,0-199,1 апта) құрады. Экземестанмен емдеудің орташа ұзақтығы экземестанмен плацебо тобындағы 14,1 аптамен (1,0-156,0) салыстырғанда экземестанмен эверолимус тобында 29,5 аптаға (1,0-199,1) көбірек болды. Бастапқы соңғы нүктенің тиімділік нәтижелері АІӨ соңғы талдауынан алынды (4-кестені және 1-суретті қараңыз). Плацебо плюс экземестан тобындағы пациенттер ауруы үдеген кезде эверолимус тобына ауыспады.
4-кесте. BOLERO-2 зерттеуі: тиімділік нәтижелері
Талдаулар — Эверолимусa n=485 — Плацебоа n=239 — Қауіптер қатынасы — p-мәні
Аурудың үдеуінсіз орташа өміршеңдік деңгейі (ай) (95% СА)
Радиологиялық зерттеу — 7.8 (6.9 - 8.5) — 3.2 (2.8 - 4.1) — 0.45 (0.38 - 0.54) — <0.0001
Тәуелсіз радиологиялық зерттеу — 11.0 (9.7 - 15.0) — 4.1 (2.9 - 5.6) — 0.38 (0.31 - 0.48) — <0.0001
Орташа өміршеңдік медианасы (айлар) (95% СА)
Орташа өміршеңдік медианасы — 31.0 (28.0 - 34.6) — 26.6 (22.6 - 33.1) — 0.89 (0.73 - 1.10) — 0.1426
Ең жақсы жалпы жауап (%) (95% СА)
Объективті жауаптардың жиілігі b — 12.6% (9.8 - 15.9) — 1.7% (0.5 - 4.2) — қ/ж d — <0.0001e
Клиникалық тиімділік жиілігі c — 51.3% (46.8 - 55.9) — 26.4% (20.9 - 32.4) — қ/ж d — <0.0001e
a Плюс экземестан
b Объективті жауаптардың жиілігі = толық немесе ішінара жауап берген пациенттердің үлесі.
c Клиникалық тиімділік жиілігі = толық немесе ішінара жауап немесе тұрақты ауруы бар пациенттердің үлесі ≥ 24 апта.
d Қатысы жоқ.
e p көрсеткіші Кохран — Мантель — Хензельдің нақты өлшемі негізінде Кохран — Армитаж алмастыру критерийінің стратификацияланған нұсқасын пайдалана отырып алынды.
1-сурет. BOLERO-2 зерттеуі. Каплан-Мейердің үдемелі емес өміршеңдік қисықтары (зерттеуші жүргізген радиологиялық зерттеу)
АҮӨ тұрғысынан емдеудің болжамды әсері әрбір зерттеуге арналған қосалқы топтағы жоспарлы АҮӨ талдауларымен расталды. Барлық талданатын қосалқы топтар үшін (жас, алдыңғы гормональді емге сезімталдық, қатысатын ағзалардың саны, тек бастапқы деңгейдегі сүйектің зақымдану жағдайы және висцеральді метастаздардың бар болуы, сондай-ақ негізгі демографиялық және болжамдық қосалқы топтар бойынша) емнің оң әсері экземестанмен эверолимусты қолдану кезінде байқалды, бұл ретте плацебо плюс экземестан біріктірілімімен салыстырғанда есептік қауіптер қатынасы (ҚҚ) 0,25-тен 0,60-қа дейінгі ауқымда өзгеріп отырды.
Екі топта QLQ-C30 ғаламдық және функционалдық домендік тесттердің нәтижелері бойынша ≥ 5%-ға нашарлау басталғанға дейін уақыт айырмашылығы болған жоқ.
BOLERO-6 (CRAD001Y2201 зерттеуі) летрозолды немесе анастрозолды алдыңғы қабылдауға үдеуден немесе қайталанудан кейін эстроген-оң рецепторы, HER2/NEU-теріс, жергілікті-таралған, қайталанатын немесе метастаздық сүт безінің обырына шалдыққан постменопаузадағы әйелдерді емдеу кезінде эверолимуспен және капецитабинмен жүргізілетін монотерапиямен салыстырғанда экземестанмен эверолимус біріктірілімін салыстыру мақсатында пациенттердің үш тобымен ІІ фазалық, рандомизацияланған, ашық зерттеу.
Зерттеудің негізгі мақсаты эверолимуспен жүргізілетін монотерапиямен салыстырғанда эксеместанмен эверолимус біріктірілімі үшін АҮӨ ҚҚ-ны бағалау болды. Негізгі екіншілік мақсат капецитабинмен салыстырғанда эксеместанмен эверолимус біріктірілімі үшін АҮӨ ҚҚ бағалау болды.
Басқа қосалқы міндеттерге ЖӨ-ні бағалау, объективті жауап жиілігі, клиникалық пайда, қауіпсіздік дәрежесі, ECOG шкаласы бойынша көрсеткіштер нашарлағанға дейінгі уақыт, өмір сапасының нашарлауына дейінгі уақыт және дәрілік препаратпен қанағаттану дәрежесінің сауалнамасы (TSQM) негізінде емдеуге қанағаттану кірді. Ресми статистикалық салыстырулар жоспарланбаған.
Жалпы алғанда, 309 пациент 1:1:1 қатынасында экземестанмен (тәулігіне 25 мг) эверолимус (тәулігіне 10 мг) біріктірілімін (n = 104), эверолимус монотерапиясын (тәулігіне 10 мг) (n = 103) немесе капецитабин (2 апта бойы күніне екі рет 1250 мг/м2 дозасы, содан кейін бір апта үзіліспен, 3 апталық циклмен)(n = 102) қабылдаған топтарға рандомизацияланды. Деректерді жинауды тоқтату кезінде орташа емдеу ұзақтығы экземестанмен эверолимус тобында 27,5 апта (ауқымы 2,0-165,7), эверолимус тобында 20 апта (1,3-145,0) және капецитабин тобында 26,7 апта (1,4-177,1) болды. Жергілікті зерттеушінің бағалауы негізінде байқалған 154 АҮӨ жағдаймен АҮӨ соңғы талдауының нәтижесі эверолимус тобына қатысты экземестанмен бірге эверолимус тобының пайдасына 0,74 (90% СА: 0,57, 0,97) есептік ҚҚ көрсетті. АҮӨ медианасы 8,4 айды (90% СА: 6,6, 9,7) және сәйкесінше 6,8 айды (90% СА: 5,5, 7,2) құрады.
2-сурет. BOLERO-6 зерттеуі. Каплан-Мейердің үдемелі емес өміршеңдік қисықтары (зерттеуші жүргізген радиологиялық зерттеу)
АҮӨ негізгі екінші соңғы нүктесі үшін 148 байқалған АҮӨ жағдайына негізделген, эверолимус плюс экземестан біріктірілімімен салыстырғанда капецитабиннің пайдасына есептік ҚҚ 1,26 (90% СА: 0,96, 1,66) құрады.
ЖӨ екінші соңғы нүктесінің нәтижелері АҮӨ-дегі бастапқы соңғы нүктеге сәйкес келмеді, бұл ретте эверолимуспен жүргізілетін монотерапияны қолданған топтың пайдасына үрдіс байқалды. Есептік ҚҚ эверолимуспен жүргізілетін монотерапия алған топта және экземестанмен эверолимус біріктірілімі тобында салыстыру үшін 1,27 (90% СА: 0,95, 1,70) құрады. Капецитабин тобымен салыстырғанда экземестанмен эверолимус біріктірілімі тобындағы ЖӨ салыстыру үшін есептік ҚҚ 1,33 құрады (90% СА: 0,99, 1,79).
Ұйқы безінің жалпы нейроэндокринді ісіктері (ҰБ ЖНІ)
RADIANT-3 (CRAD001C2324 зерттеуі) таралған ҰБ ЖНІ бар пациенттерде оңтайлы демеуші еммен (ОДЕ) плацебо біріктірілімі мен ОДЕ-мен эверолимус біріктірілімін салыстыруға арналған көп орталықты рандомизацияланған салыстырмалы жасырын ІІІ фаза зерттеуі плацебомен салыстырғанда эверолимустың ауру үдеуінсіз өміршеңдіктің (АҮӨ) орташа ұзақтығының 2,4 есе ұлғаюы түріндегі статистикалық сенімді клиникалық тиімділігін (4,6 аймен салыстырғанда 11,04 ай) (ҚҚ 0,35; 95% СА: 0,27, 0,45; p < 0,0001) (5-кестені және 3-суретті қараңыз) көрсетті.
RADIANT-3 зерттеуі алдыңғы 12 ай ішінде ауруы үдеп кеткен, жақсы әрі орташа дифференциацияланған, таралған ҰБ ЖНІ бар пациенттерді қамтыды. Соматостатин аналогтарымен емдеу ОДЕ бөлігі ретінде рұқсат етілді. Зерттеудің бастапқы соңғы нүктесі RECIST (тығыз ісіктердегі жауапты бағалау критерийлері) арқылы бағаланған АҮӨ болды. Плацебо тобына рандомизацияланған пациенттер эверолимусты ашық түрде ала алады.
Екінші соңғы нүктелерге қауіпсіздік, объективті жауаптар жиілігі, жауап ұзақтығы және жалпы өміршеңдік (ЖӨ) кіреді.
Жалпы алғанда, 410 пациент тәулігіне 10 мг эверолимус (n = 207) немесе плацебо (n = 203) қолданған топтарға 1:1 қатынасында рандомизацияланды. Екі топтағы демографиялық көрсеткіштер тепе-тең болды (орташа жасы 58 жас, ерлер 55%, еуропеоидті нәсілді 78,5%). Екі топтағы пациенттердің елу сегіз пайызы алдын ала жүйелік ем алды. Зерттеудің орташа ұзақтығы эверолимуспен емделген пациенттер үшін 37,8 апта (ауқымы 1,1-129,9 апта) және плацебомен алған пациенттер үшін 16,1 апта (ауқымы 0,4-147,0 апта) болды.
Ауру үдегеннен кейін немесе зерттеу тоқтатылған соң, бастапқыда плацебо тобына рандомизацияланған 203 пациенттің 172-сі (84,7%) эверолимусты қабылдауға ауысты. Ашық емдеудің орташа ұзақтығы барлық пациенттер арасында 47,7 аптаны құрады; ашық эверолимусқа ауысқан эверолимус тобына рандомизацияланған 53 пациентте 67,1 апта және плацебо тобына рандомизацияланған және ашық эверолимусты қабылдауға ауысқан 172 пациентте 44,1 апта.
5-кесте. RADIANT-3 зерттеуі — тиімділік бойынша нәтижелер
Қауым — Эверолимус n=207 — Плацебо n=203 — Қауіптер қатынасы (95% СА) — p-мәні a
Ауру үдеуінсіз өміршеңдік медианасы (айлар) (95% СА)
Тәуелсіз радиологиялық зерттеу — 11.04 (8.41, 13.86) — 4.60 (3.06, 5.39) — 0.35 (0.27, 0.45) — <0.001
Тәуелсіз радиологиялық шолу — 13.67 (11.17, 18.79) — 5.68 (5.39, 8.31) — 0.38 (0.28, 0.51) — <0.0001
Орташа өміршеңдік медианасы (айлар) (95% СА)
Орташа өміршеңдік медианасы — 44.02 (35.61, 51.75) — 37.68 (29.14, 45.77) — 0.94 (0.73, 1.20) — 0.300
3-сурет. RADIANT-3 зерттеуі — Каплан-Мейердің үдеусіз өміршеңдік қисықтары (зерттеуші жүргізген радиологиялық шолу)
Асқазан-ішек жолының немесе өкпенің таралған нейроэндокринді ісіктері
RADIANT-4 (CRAD001T2302 зерттеуі) бұрын карциноидты синдром тіркелмеген және оның белсенді симптомдары болмаған, асқазан-ішек жолында немесе өкпеде таралған, жақсы дифференциацияланған (1-дәреже немесе 2-дәреже) функционалдық емес нейроэндокринді ісіктері бар пациенттерде оңтайлы демеуші еммен (ОДЕ) плацебо біріктірілімі және ОДЕ-мен эверолимус біріктірілімі салыстырылған, рандомизацияланған, салыстырмалы жасырын, көп орталықты, ІІІ фаза зерттеуі.
Зерттеудің бастапқы соңғы нүктесі тәуелсіз рентгенологиялық бағалау негізінде "Тығыз ісіктердегі реакцияны бағалау критерийлері" (RECIST) бойынша ауру үдеуінсіз өміршеңдік болды. АҮӨ қосымша талдауы жергілікті зерттеулер шолуына негізделген. Екінші соңғы нүктелерге жалпы өміршеңдік (ЖӨ), жалпы жауаптар жиілігі, ауруды бақылау жиілігі, қауіпсіздік, өмір сапасының өзгеруі (обыр емін функционалдық бағалау бойынша — FACT-G) және Дүниежүзілік денсаулық сақтау ұйымының критерийлері бойынша жағдайдың нашарлау (ДДҰ ЖН) уақыты кірді. Жалпы алғанда, 302 пациент эверолимусты (тәулігіне 10 мг) (n = 205) немесе плацебоны (n = 97) қолданған топтарға 2:1 қатынасында рандомизацияланды. Демографиялық көрсеткіштер мен аурудың сипаттамалары жалпы алғанда теңдестірілген (орташа жасы 63 жас [22-ден 86-ға дейін], бұрын соматостатин аналогтарын (ССА) қолданған еуропеоидті нәсілді пациенттер 76%). Жасырын емдеудің орташа ұзақтығы эверолимуспен қабылдаған пациенттер үшін 40,4 аптаны және плацебомен қабылдаған пациенттер үшін 19,6 аптаны құрады.
АҮӨ бастапқы талдауынан кейін плацебо тобындағы 6 пациент эверолимусты ашық қабылдауға ауысты.
АҮӨ-нің бастапқы соңғы нүктесі үшін тиімділік нәтижелері (тәуелсіз радиологиялық сараптама) АҮӨ түпкілікті талдау жүргізу кезінде алынды (6-кестені және 4-суретті қараңыз). АҮӨ үшін тиімділік нәтижелері (зерттеушінің радиологиялық шолуы) ЖӨ соңғы талдауынан алынды (6-кестені қараңыз).
6-кесте. RADIANT-4 зерттеуі — аурудың үдеуінсіз өміршеңдік бойынша нәтижелер
Қауым — Эверолимус n=205 — Плацебо n=97 — Қауіптер қатынасы (95% СА) — p-мәні a
Ауру үдеуінсіз өміршеңдік медианасы (айлар) (95% СА)
Тәуелсіз радиологиялық зерттеу — 11.01 (9.2, 13.3) — 3.91 (3.6, 7.4) — 0.48 (0.35, 0.67) — <0.0001
Радиологиялық зерттеу — 13.96 (11.2, 17.7) — 5.45 (3.7, 7.4) — 0.39 (0.28, 0.54) — <0.0001
a Стратификацияланған логрангтік критерий бойынша біржақты р мәні
4-сурет. RADIANT-4 зерттеуі — Каплан-Мейердің үдеусіз өміршеңдік қисықтары (тәуелсіз радиологиялық шолу)
Қосымша талдаулар барысында мықын ішек ісіктің бастапқы көзі болған пациенттердің қосалқы тобын қоспағанда, емдеудің оң әсері барлық қосалқы топтарда байқалды (мықын ішек: ҚҚ= 1,22 [95% СА: 0,56-дан 2,65-ке дейін]; мықын ішек емес: ҚҚ= 0,34 [95% СА: 0,22-ден 0,54-ке дейін]; өкпе: ҚҚ= 0,43 [95% СА: 0,24-тен 0,79-ға дейін]) (5-суретті қараңыз).
5-сурет. RADIANT-4 зерттеуі — пациенттердің алдын ала анықталған қосалқы топтары бойынша ауру үдеуінсіз өміршеңдік бойынша нәтижелер (тәуелсіз радиологиялық шолу)
* Мықын ішексіз: асқазан, тоқ ішек, тік ішек, құрт тәрізді бөлік, соқыр ішек, он екі елі ішек, аш ішек, бастапқы шығу тегі белгісіз обыр және шығу тегі басқа асқазан-ішек обыры.
ҚЖШ: қалыптың жоғарғы шегі
CgA: хромогранин А.
NSE: Нейрон-спецификалық энолаза
Кокс регрессиясының стратификацияланған моделі бойынша қауіптер қатынасы (95% СА)
Жалпы өміршеңдіктің (ЖӨ) соңғы талдауы жасырын зерттеу кезеңінде эверолимус немесе плацебо қабылдаған пациенттер арасында статистикалық маңызды айырмашылықты көрсетпеді (ҚҚ = 0,90 [95% СА: 0,66-1,22]).
Екі емдеу тобы арасында ДДҰ ЖН белгілі бір нашарлауына (ҚҚ= 1,02; [95% СА: 0,65, 1,61] және өмір сапасының белгілі бір нашарлауына (обыр емінің функционалдық бағалауы бойынша жалпы балл саны ≥ 7 — жалпы (FACT-G) ҚҚ= 0,74; [ 95% СА: 0,50, 1,10]). дейінгі кезең ұзақтығында ешқандай айырмашылықтар байқалмады.
Кеш сатыдағы бүйрек-жасушалық карцинома
RECORD-1 (CRAD001C2240 зерттеуі), халықаралық, көп орталықты, рандомизацияланған, салыстырмалы жасырын III фаза зерттеуі болып табылады, бұл зерттеуде тәулігіне 10 мг эверолимус және оңтайлы демеуші еммен плацебо салыстырылды, метастаздық бүйрек-жасушалық карциномасы бар пациенттердің қатысуымен жүргізілді, бұл тамырлы эндотелиальді өсу факторының рецепторы тирозинкиназа тежегіші (VEGFR-TKI) (сунитиниб, сорафениб немесе сунитиниб және сорафениб) қолданылған емдеу кезінде немесе емдеуден кейін үдеген ауру. Бұрын бевацизумаб және интерферон-α қабылдаған пациенттерге де рұқсат етілді. Пациенттер Слоан-Кеттеринг атындағы Мемориалдық онкологиялық орталығының (MSKCC) (қаупі қолайлы, аралық және төмен пациенттер тобы) және алдыңғы обырға қарсы емнің (VEGFR-TKI курсының 1 немесе 2-і) болжамдық бағалауына сәйкес стратификацияланды.
RECIST (Тығыз ісіктердегі жауапты бағалау критерийлері) пайдалануға сәйкес тіркелген және жасырын тәуелсіз орталық шолу арқылы бағаланған үдеусіз өміршеңдік бастапқы соңғы нүкте болды. Екінші соңғы нүктелерге қауіпсіздік, ісіктің объективті жауап жиілігі, жалпы өміршеңдік, ауруға байланысты симптомдар және өмір сапасы кірді. Радиологиялық зерттеу арқылы аурудың үдегенін тіркегеннен кейін пациенттерді жасырын зерттеу әдісінен шығаруға болады: бастапқыда плацебо тобына рандомизацияланған адамдар тәулігіне 10 мг эверолимусты ашық қабылдауға ауысуы мүмкін.
Деректерді мониторингілеу жөніндегі тәуелсіз комитет бұл зерттеуді екінші аралық талдау кезінде тоқтатуды ұсынды, себебі негізгі соңғы нүктеге қол жеткізілді. Жалпы алғанда, 416 пациент эверолимус (n = 277) немесе плацебо (n = 139) топтарына 2:1 рандомизацияланған. Екі топтағы демографиялық көрсеткіштер тепе-тең болды (жиынтық орташа жас [61 жас; ауқымы 27-85], 78%-ы ерлер, 88%-ы еуропеоидты нәсілді, бұрын жүргізілген VEGFR-TKI ем саны [1-74 %, 2-26 %]). Жасырын зерттеудің орташа ұзақтығы эверолимуспен емделген пациенттер үшін 141 күнді (ауқымы 19-451 күн) және плацебомен ем алған пациенттер үшін 60 күнді (ауқымы 21-295 күн) құрады.
Эверолимус аурудың үдеуінсіз өміршеңдіктің бастапқы соңғы нүктесі бойынша плацебодан артықшылық көрсетті, бұл ретте аурудың үдеуі мен өлім қаупінің статистикалық тұрғыдан 67%-ға төмендеуі байқалды (7-кестені және 6-суретті қараңыз).
7-кесте. RECORD-1 зерттеуі - ауру үдеуінсіз өміршеңдік бойынша нәтижелер
Қауым — n — Эверолимус n=277 — Плацебо n=139 — Қауіптер қатынасы (95% СА) — p-мәні
Ауру үдеуінсіз өміршеңдік медианасы (айлар) (95% СА)
Бастапқы талдау
Барлығы (жасырын тәуелсіз орталық зерттеу) — 416 — 4.9 (4.0-5.5) — 1.9 (1.8-1.9) — 0.33 (0.25-0.43) — <0.0001a
Қосымша талдаулар / сезімталдықты талдау
Барлығы (жергілікті зерттеу) — 416 — 5.5 (4.6-5.8) — 1.9 (1.8-2.2) — 0.32 (0.25-0.41) — <0.0001a
MSKCC шкаласы бойынша болжамдық көрсеткіш (жасырын тәуелсіз орталық зерттеу)
Қолайлы қауіп — 120 — 5.8 (4.0-7.4) — 1.9 (1.9-2.8) — 0.31 (0.19-0.50) — <0.0001
Аралық қауіп — 235 — 4.5 (3.8-5.5) — 1.8 (1.8-1.9) — 0.32 (0.22-0.44) — <0.0001
Жоғары қауіп — 61 — 3.6 (1.9-4.6) — 1.8 (1.8-3.6) — 0.44 (0.22-0.85) — 0.007
a Стратификацияланған логрангтік критерий.
6-сурет. RECORD-1 зерттеуі - Каплан-Мейердің үдеусіз өміршеңдік қисықтары (тәуелсіз орталық зерттеу)
6 айлық АҮӨ көрсеткіштері плацебо үшін 9 %-бен салыстырғанда эверолимус емі үшін 36%-ды құрады.
Ісіктің расталған объективті жауабы эверолимуспен емделген 5 пациентте (2%) байқалды, сол уақытта плацебо қабылдаған пациенттерде байқалмады. Демек, ауру үдеуінсіз өміршеңдік көрсеткіші бойынша артықшылығы, ең алдымен, ауруы тұрақтанған популяцияны көрсетеді (бұл эверолимуспен емдеу тобының 67%-ына сәйкес келеді). Жалпы өміршеңдіктегі емдеуге байланысты статистикалық маңызды айырмашылықтар байқалмады (қауіптер қатынасы 0,87; сенімді аралық: 0,651,17; р = 0,177).
Ауруы үдегеннен кейін эверолимусты ашық қабылдауға Плацебо тобына бөлінген пациенттердің ауысуы нәтижелерді бұрмаламай, емдеуге байланысты жалпы өміршеңдік көрсеткіштеріндегі кез келген айырмашылықтарды анықтауға мүмкіндік бермеді.
Басқа зерттеулер
Стоматит эверолимусты қабылдаған пациенттерде жиі кездесетін жағымсыз реакция болып табылады (4.4 және 4.8 бөлімдерін қараңыз). Маркетингтен кейінгі бақыланбайтын зерттеуде кеш сатыдағы сүт безінің обырымен ауыратын постменопаузадағы әйелдерде (N = 92) пациенттер стоматиттің жиілігі мен ауырлығын төмендету үшін ауыз қуысын шаюға арналған ерітінді түрінде 0,5 мг/5 мл дексаметазонмен (емдеудің алғашқы 8 аптасында күніне 4 рет), эверолимуспен (тәулігіне 10 мг) және экземестанмен (тәулігіне 25 мг) емдеуді бастаған кезде жергілікті ем алды. 8 аптадан кейін ≥2 дәрежелі стоматиттің пайда болу жиілігі 2,4% құрады (n = 2/85 бағаланған пациенттер), бұл бұрын хабарланғаннан төмен болды. 1 дәрежелі стоматиттің пайда болу жиілігі 18,8% (n = 16/85) құрады, 3 немесе 4 дәрежедегі стоматит жағдайлары туралы хабарланған жоқ. Бұл зерттеудегі жалпы қауіпсіздік бейіні пациенттердің 2,2%-ында (n = 2/92) байқалған оральді кандидоз жиілігінің сәл жоғарылауын қоспағанда, онкологиялық аурулар мен туберозды склероз кешенінде (ТСК) эверолимус үшін белгіленген бейінге сәйкес келді.
Балалар
Еуропалық дәрілік заттар жөніндегі агенттігі балалар қауымының барлық қосалқы топтарында, ұйқы безінің нейроэндокринді ісіктерінде, кеуде нейроэндокринді ісіктерінде және бүйрек-жасушалық карцинома кезінде эверолимусты зерттеу нәтижелерін ұсынбайды (препаратты балаларда қолдану бойынша ақпаратты 4.2-бөлімнен қараңыз).