Эльтромбопаг-Виста, 25 мг, 50 мг, үлбірлі қабықпен қапталған таблеткалар таблетки 50 мг

белсенді зат - элтромбопаг 25 мг немесе 50 мг, Үлбірлі қабықпен қапталған 1 таблетка құрамында 25 мг немесе 50 мг элтромбопаг (элтромбопаг оламин түрінде) бар. Қосымша заттар: микрокристалды целлюлоза, маннитол, повидон, изомальт (E 953), кальций силикаты, натрий крахмалы гликоляты, магний стеараты; Жабыны (25 мг үшін - Opadry 02K240003 Қызғылт; 50 мг үшін - Opadry 02K240002 Қызғылт): гипромеллоза, титанның қостотығы (Е171), темірдің қызыл тотығы (Е 172), темірдің сары тотығы (Е 172), триацетин. Сыртқы түрінің, иісінің, дәмінің сипаттамасы Дөңгелек, екі жақ беті дөңес, бір жағында “II” өрнегі бар, диаметрі шамамен 8 мм, қою-қызғылт түсті үлбірлі қабықпен қапталған таблеткалар (25 мг дозасы үшін). Дөңгелек, екі жақ беті дөңес, бір жағында “IIІ” өрнегі бар, диаметрі шамамен 10 мм, қызғылт түсті үлбірлі қабықпен қапталған таблеткалар (50 мг дозасы үшін).

Басқа дәрілік заттармен (мысалы, кортикостероидтармен, иммуноглобулиндермен) емдеуге келмейтін, диагноз қойылған сәттен бастап 6 ай немесе одан да ұзаққа созылған, бір жастағы бастапқы иммундық (идиопатиялық) тромбоцитопениялық пурпурасы (ИТП) бар пациенттерді емдеуде. Созылмалы вирусты С гепатитіне (ВСГ) шалдыққан ересек пациенттерде тромбоцитопенияны емдеуде, егер тромбоцитопения дәрежесі интерферон негізіндегі оңтайлы емнің басталуына кедергі келтіретін немесе жалғастыру мүмкіндігін шектейтін негізгі фактор болса. Алдыңғы иммуносупрессиялық емге рефрактерлі болған не бұрын қарқынды ем алған және гемопоэздік дің жасушаларының трансплантациясы сәйкес келмейтін, ересек пациенттердегі ауыр дәрежедегі жүре пайда болған аплазиялық анемияны емдеу.

Геморрагияға қарсы препараттар. К дәрумені және басқа гемостатиктер. Басқа жүйелі гемостатиктер. Элтромбопаг. АТХ коды В02ВХ05. Әсер ету механизмі. Тромбопоэтин мегакариопоэзді реттеуге және тромбоциттердің түзілуіне қатысатын негізгі цитокин, сондай-ақ тромбопоэтин рецепторлары үшін эндогенді лиганд болып табылады. Элтромбопаг адамның тромбопоэтин рецепторларының трансжарғақшалық доменімен өзара әрекеттеседі және эндогендік тромбопоэтин қоздыратын сигналдарға ұқсас, бірақ бірдей емес сигналдар каскадын бастамалайды, сүйек кемігіндегі ізашар-жасушалардан мегакариоциттердің пролиферациясы мен дифференциациясын туындатады. Клиникалық тиімділік және қауіпсіздік. Иммундық (идиопатиялық) тромбоцитопенияны (ИТП) зерттеу. RAISE (TRA102537) және TRA100773B екі рандомизацияланған салыстырмалы жасырын, плацебо-бақыланатын III фазалық зерттеуі және екі ашық REPEAT (TRA108057) және EXTEND (TRA105325) зерттеулері алдын ала емделген созылмалы ИТП шалдыққан ересек пациенттерде элтромбопагтың қауіпсіздігі мен тиімділігін бағалады. Элтромбопаг кем дегенде 1 жыл бойы ИТП шалдыққан 202 пациентке және кем дегенде 6 ай бойы ИТП бар барлығы 277 пациентке тағайындалды. ІІ фазаның TAPER зерттеуінде (CETB115J2411) элтромбопагтың қауіпсіздігі мен тиімділігі, сондай-ақ қайталану туындаған немесе бірінші желідегі кортикостероидтармен емге жауап болмаған, ИТП шалдыққан 105 ересек пациентте емдеуді тоқтатқаннан кейін тұрақты жауап туындату қабілетін бағаланды. Салыстырмалы жасырын плацебо-бақыланатын зерттеулер RAISE: элтромбопаг (n=135) және плацебо (n=62) алған, 2:1 арақатынасындағы ИТП-ға шалдыққан 197 пациент. Рандомизация спленэктомия статусы, ИТП дәрілік препараттарын бастапқы деңгейде қолдану және тромбоциттердің бастапқы саны негізінде стратификацияланды. Элтромбопаг дозасы тромбоциттердің жеке санына негізделген 6 айлық емдеу кезеңінде түзетілді. Барлық пациенттер 50 мг дозада элтромбопагпен емдеуді бастады. 29-шы күннен бастап емнің соңына дейін элтромбопаг қабылдаған пациенттердің 15-тен 28% - на дейін ≤ 25 мг дозаны, ал 29-дан 53% - ға дейін 75 мг дозада элтромбопаг қабылдады. Сонымен қатар, пациенттер ИТП қатарлас дәрілік препараттардың дозасын төмендетіп, жергілікті медициналық көмек стандарттарына сәйкес кезек күттірмейтін ем жүргізе алады. Әрбір емдеу тобындағы барлық пациенттердің жартысынан көбінде ≥ 3 ИТП алдыңғы емі болды, ал 36%-ында бұрын спленэктомия жүргізілген. Бастапқы деңгейдегі тромбоциттер санының медианасы екі емдеу тобы үшін де 16000/мкл болды, ал элтромбопаг тобында 15-ші күннен бастап емдеу кезінде 50 000/мкл-ден жоғары деңгейде сақталды. Плацебо тобындағы тромбоциттер санының медианасы зерттеу барысында < 30 000/мкл болып қалды. Резервтік ем болмаған кезде 50 000–400 000/мкл тромбоциттер санының емге жауабы 6 айлық емдеу кезеңінде элтромбопаг қабылдаған топтағы пациенттердің едәуір көп санында қол жеткізілді, p <0,001. Элтромбопаг қабылдаған пациенттердің 54% - ы және плацебо қабылдаған пациенттердің 13% - ы 6 апталық емдеуден кейін осындай жауап деңгейіне жетті. Тромбоциттердің ұқсас жауабы зерттеу барысында сақталды, пациенттердің 52%-да және 16%-да 6 айлық емдеу кезеңінің соңында нәтиже көрсетті. 4-кесте RAISE тиімділігінің екіншілік нәтижелері Элтромбопаг N=135 — Плацебо N=62 Негізгі екінші соңғы нүктелер Тромбоциттер саны есептелген апталардың жалпы саны ≥ 50 000-400 000/мкл, орташа мәні (стандартты ауытқу) — 11,3 (9,46) — 2,4 (5,95) Нысаналы ауқымдағы ≥ 75% бағалауы бар пациенттер (50 000-нан 400 000/мкл-ге дейін), n (%) р-мәні а — 51 (38) — 4 (7) <0,001 6 ай ішінде кез келген уақытта қан кетумен ауыратын пациенттер (ДДҰ бойынша 1-4 дәрежелі), n (%) р-мәні а — 106 (79) — 56 (93) 0,012 6 ай ішінде кез келген уақытта қан кетумен ауыратын пациенттер (ДДҰ бойынша 2-4 дәрежелі), n (%) р-мәні а — 44 (33) — 32 (53) 0,002 Шұғыл емді қажет ететін, n (%) р-мәні а — 24 (18) — 25 (40) 0,001 Зерттеудің басында ИТП ем алған пациенттер (n) — 63 — 31 Негізгі емді азайтуға немесе тоқтатуға тырысқан пациенттер , n (%) b р-мәні а — 37 (59) — 10 (32) 0,016 • Рандомизация стратификациясының айнымалыларына түзетілген логистикалық регрессия моделі. • Бастапқы деңгейде ИТП дәрілік препараттарын қабылдаған элтромбопагпен емделген 63 (33%) пациенттің 21-і бастапқы ИТП деңгейіндегі барлық дәрілік препараттарды қабылдауды біржола тоқтатты. Бастапқы деңгейде әр емдеу тобындағы ИТП шалдыққан пациенттердің 70%-дан астамы қандай да бір қан кетулер туралы хабарлады (ДДҰ 1-4 дәрежесі) және 20% - дан астамы клиникалық маңызды қан кетулер туралы хабарлады (ДДҰ 2-4 дәрежесі). Кез келген қан кетумен (1-4 дәреже) және клиникалық елеулі қан кетумен (2-4 дәреже) элтромбопаг қабылдаған пациенттердің үлесі 6 айлық емдеу кезеңінде 15-ші күннен бастап емдеудің соңына дейін бастапқы деңгейден шамамен 50%-ға төмендеді. TRA100773B: Тиімділіктің бастапқы соңғы нүктесі бастапқы < 30 000/мкл деңгейімен салыстырғанда 43-ші күні тромбоциттер санының ≥ 50 000/мкл дейін ұлғаюы бар оң пациенттердің үлесі болды; тромбоциттер саны > 200 000/мкл болғандықтан емдеуді мерзімінен бұрын тоқтатқан пациенттер ем алған болып саналған, ал басқа себептермен емдеуді тоқтатқан пациенттер тромбоциттер санына қарамастан емделмеген деп саналған. Жалпы алғанда, бұрын емделген ИТП шалдыққан 114 пациент элтромбопагпен (n=76) және плацебомен (n=38) 2:1 қатынасында рандомизацияланған зерттеуге қатысты. 5-кесте TRA100773B бойынша тиімділік нәтижелері Элтромбопаг N=74 — Плацебо N=38 Негізгі бастапқы соңғы нүктелер Тиімділікті талдау үшін қолайлы, n — 73 — 37 42 күн қабылдағаннан кейін тромбоциттер саны ≥ 50 000/мкл болған пациенттер (тромбоциттердің бастапқы санымен салыстырғанда < 30 000/мкл), n (%) р-мәні а — 43 (59) — 6 (16) <0,001 Негізгі екінші соңғы нүктелер 43-ші күні қан кету бағалауы бар пациенттер, n — 51 — 30 Қан кету (ДДҰ 1-4 класы) n (%) р-мәні а — 20 (39) — 18 (60) 0,029 а Рандомизация стратификациясының айнымалыларына түзетілген логистикалық регрессия моделі RAISE-де, сондай-ақ TRA100773B де плацебомен салыстырғанда элтромбопагқа жауап рандомизация кезінде ИТП дәрілік препаратын қолдануға, спленэктомия статусына және тромбоциттердің бастапқы санына (≤15 000/мкл > 15 000/мкл) қарамастан бірдей болды. RAISE және TRA100773B зерттеулерінде тромбоциттер саны ≤ 15 000/мкл болатын ИТП пациенттердің қосалқы тобында тромбоциттер санының медианасы нысаналы деңгейге жеткен жоқ (>50 000/мкл), дегенмен екі зерттеуде де элтромбопаг қабылдаған пациенттердің 43%-ы препаратты қабылдағаннан кейін 6 аптадан кейін емдеу нәтижесін көрсетті. Сонымен қатар, RAISE зерттеуінде элтромбопаг қабылдаған бастапқы тромбоциттер саны ≤ 15 000/мкл болған пациенттердің 42%-ы препаратты қабылдаудың 6 айлық кезеңінің соңында емдеу нәтижесін көрсетті. RAISE зерттеуінде пациенттердің 42-ден 60%-ға дейін элтромбопагты 75 мг дозада 29-шы күннен бастап емдеудің соңына дейін қабылдады. Қайталанатын дозалармен ашық зерттеу (6 апталық емдеудің 3 циклі, содан кейін емдеудегі 4 апталық үзіліс) бірнеше элтромбопаг курстарымен эпизодтық қолдану емге жауаптың жоғалуын көрсетпегенін көрсетті. ИТП бар 302 пациентке элтромбопагты EXTEND (TRA105325) ашық кеңейтілген зерттеуінде тағайындаған, 218 пациент емдеу курсын 1 жыл ішінде, 180 — 2 жыл ішінде, 107 — 3 жыл ішінде, 75 — 4 жыл ішінде, 34 — 5 жыл ішінде және 18 — 6 жыл ішінде аяқтады. Тромбоциттердің бастапқы санының медианасы элтромбопаг енгізілгенге дейін 19000/мкл болды. Тромбоциттердің орташа саны 1, 2, 3, 4, 5, 6 және 7 жылдық зерттеуден кейін 85000/мкл, 105000/мкл, 64000/мкл, 75000/мкл, 119000/мкл және сәйкесінше 76000/мкл құрады. TAPER (CETB115J2411): Бұл диагноз қойылған мезеттен уақытқа қарамастан, бірінші желідегі кортикостероидтардың тиімсіздігінен кейін элтромбопагпен ем алған ИТП шалдыққан пациенттерді қамтитын II фазаның бір топтық зерттеуі болды. Зерттеуге күніне бір рет 50 мг элтромбопагпен емдеуді бастаған небәрі 105 пациент қосылды (шығу тегі шығыс/оңтүстік-шығыс азиялық пациенттер үшін күніне бір рет 25 мг). Элтромбопаг дозасы ≥100 000/мкл тромбоциттер санына жету мақсатында тромбоциттердің жеке санына байланысты емдеу кезеңінде түзетілді. Зерттеуге енгізілген және элтромбопагтың кем дегенде бір дозасын қабылдаған 105 пациенттің 69 - ы (65,7%) емдеуді аяқтады және 36 пациент (34,3%) емдеуді мерзімінен бұрын тоқтатты. Емдеуге тұрақты жауапты талдау Бастапқы соңғы нүкте 12 айға дейін ем алуға тұрақты жауабы бар пациенттердің үлесі болды. Тромбоциттер саны ≥100 000/мкл жеткен және шамамен 100 000/мкл деңгейінде 2 ай бойы сақталған (70 000/мкл-ден төмен сан жоқ) пациенттер элтромбопаг дозасын біртіндеп төмендетуге және емдеуді тоқтатуға құқылы болды. Емдеуге тұрақты жауапқа қол жеткізді деп саналу үшін, пациентте қан кету болмаған кезде немесе емдеу курсының төмендеуі кезеңінде де, сондай-ақ емдеуді тоқтатқаннан кейін де 12 айға дейін тұрақты емдеуге жауап берілгенге дейін құтқару емін пайдаланған кезде ≥30 000/мкл тромбоциттер саны сақталуы керек еді. Дозаны төмендету ұзақтығы пациенттің бастапқы дозасы мен реакциясына байланысты жекелендірілді. Дозаны азайту графигі, егер тромбоциттер саны тұрақты болса, әрбір 2 апта сайын 25 мг-ға дозаны төмендетуді ұсынды. Тәуліктік дозаны 2 апта ішінде 25 мг-ға дейін төмендеткеннен кейін 25 мг доза емдеуді тоқтатқанға дейін 2 апта бойы бір күннен кейін ғана тағайындалды. Дозаны төмендету Шығыс / Оңтүстік-Шығыс Азиядан шыққан пациенттер үшін әр апта сайын 12,5 мг аз мөлшерде жүзеге асырылды. Қайталану жағдайында (тромбоциттер саны <30 000/мкл ретінде анықталады) пациенттерге тиісті бастапқы дозада жаңа элтромбопаг курсы ұсынылды. Сексен тоғыз пациент толық жауапқа қол жеткізді (тромбоциттер саны ≥100 000/мкл) (1-адым, 6-кесте) және 65 пациентте (61,9%) тромбоциттер саны 70 000/мкл-ден төмен болмай, кем дегенде 2 ай бойына толық жауап сақталған (2-адым, 6-кесте). Қырық төрт пациент (41,9%) қан кету немесе құтқару емін қолдану кезінде тромбоциттер саны ≥30 000/мкл деңгейінде сақталғанда емдеуді тоқтатқанға дейін элтромбопаг дозасын біртіндеп төмендете алды (3-адым, 6-кесте). Зерттеу негізгі мақсатқа қол жеткізді, осылайша ол элтромбопаг қан кету болмаса немесе қосылған 105 пациенттің 32-сінде 12-ші айға қарай құтқару емі қолданылғанда емдеуге тұрақты жауапты туындата алатыны көрсетілді (30,5%; p<0,0001; 95% СА: 21,9, 40,2) (4-адым, 6-кесте). 24 айға қарай қосылған 105 пациенттің 20-сында (19,0%; 95% СА: 12,0, 27,9) қан кету болмаса немесе құтқару емі пайдаланылғанда емдеуге тұрақты жауап сақталған (5-адым, 6-кесте). Емдеуді тоқтатқаннан кейінгі тұрақты жауаптың орташа ұзақтығы 12 айға дейін 33,3 аптаны құрады (мин-макс: 4,51), ал емдеуді тоқтатқаннан кейінгі тұрақты жауаптың орташа ұзақтығы 24 айға дейін 88,6 аптаны құрады (мин-макс: 57,107). Дозаны төмендетіп, элтромбопагпен емдеуді тоқтатқаннан кейін 12 пациентте жауаптың жоғалуы байқалды, олардың 8-і элтромбопагты қабылдауды қайта бастады, ал 7-пациентте қалпына келу әсері байқалды. 2 жыл бойы бақылау кезінде 105 пациенттің 6-да бақылау (5,7%) тромбоэмболиялық құбылыстар байқалды, олардың ішінлегі 3 пациентте (2,9%) - терең веналар тромбозы, 1 пациентте (1,0%) - беткейлік веналар тромбозы, 1 пациентте (1,0%) кавернозды синус тромбозы орын алды, 1 пациентте (1,0%) - ми қан айналымының бұзылуы мен 1 пациентте (1,0%) - өкпе артерияларының тромбоэмболиясы байқалды. 6 пациенттің ішінде 4 пациентте тромбоэмболиялық құбылыстар байқалды, олар 3 немесе одан жоғары деңгейде тіркелді, ал 4 пациентте ауыр деп бағаланған тромбоэмболиялық оқиғалар байқалды. Өліммен аяқталған жағдайлар туралы хабарланған жоқ. 105 пациенттің 20-сында (19,0%) емдеу аясында дозаны біртіндеп төмендете бастағанға дейін жеңілден ауыр дәрежеге дейін қан кету байқалды. Дозаны біртіндеп төмендете бастаған 65 пациенттің бесеуінде (7,7%) дозаны біртіндеп төмендету кезінде жеңіл және орташа қан кетулер байқалды. Дозаны біртіндеп төмендету кезінде ауыр қан кету байқалмады. Дозаны төмендеткен және элтромбопагпен емдеуді тоқтатқан 44 пациенттің екеуінде (4,5%) емдеуді тоқтатқаннан кейін 12 айға дейін жеңіл және орташа дәрежеде қан кету байқалды. Осы кезеңде ауыр қан кету жағдайлары байқалмады. Элтромбопагпен емдеуді тоқтатқан және бақылаудың екінші жылына өткен пациенттердің ешқайсысында екінші жылы қан кету байқалған жоқ. 2 жылдық бақылау барысында Бассүйек ішіне қан құйылудың екі өлімге әкелетін жағдайы тіркелді. Екі оқиға да дозаны төмендету аясында емес, емдеу кезінде орын алды. Оқиғалар зерттелетін емдеуге байланысты деп саналмады. Қауіпсіздіктің жалпы талдауы бұрын жарияланған деректерге сәйкес келеді, ал ИТП бар пациенттерде элтромбопагты қолдану кезіндегі қауіп пен пайданы бағалау өзгеріссіз қалды. 6-кесте TAPER-де 12 және 24 айдан кейін емдеуге тұрақты жауабы бар пациенттердің үлесі ( толық талдау жинағы) Барлық пациенттер N=105 — Гипотезаны тексеру n (%) — 95% СА — p-значение — Ауытқу H0 1-адым:Кем дегенде бір рет тромбоциттер саны ≥100 000/мкл жеткен пациенттер — 89 (84.8) — (76.4, 91.0) 2-адым:100 000/мкл жеткеннен кейін 2 ай бойы тромбоциттердің тұрақты саны сақталған пациенттер (<70 000/мкл сан жоқ) — 65 (61.9) — (51.9, 71.2) 3-адым:Қан кету болмағанда немесе қандай да бір құтқару емін қолданғанда тромбоциттер саны ≥30 000/мкл деңгейінде сақталған, емдеуді тоқтатқанға дейін элтромбопаг дозасын біртіндеп төмендете алған пациенттер. — 44 (41.9) — (32.3, 51.9) 4-адым:Қан кету болмағанда немесе қандай да бір құтқару емін қолданғанда тромбоциттер саны ≥30 000/мкл деңгейінде сақталған, 12-ші айға дейін емделуге тұрақты жауабы бар пациенттер. — 32 (30.5) — (21.9, 40.2) — <0.0001* — Иә 5-адым:Қан кету болмағанда немесе қандай да бір құтқару емін қолданғанда тромбоциттер саны ≥30 000/мкл деңгейінде сақталған, 12 айдан 24 айға дейін емделуге тұрақты жауабы бар пациенттер. — 20 (19.0) — (12.0, 27.9) N: Емдеу тобындағы пациенттердің жалпы саны. Бұл пайыздарды (%) есептеуге арналған бөлгіш. n: Тиісті санаттағы пациенттер саны. Жиілікті таратуға арналған 95% СА Клоппер-Пирсон дәл әдісін пайдаланып, есептелген. Клоппер-Пирсон тесті жауап берушілердің үлесі >15% екенін тексеру үшін пайдаланылды. СА және p мәндері хабарланады. * 0,05 деңгейінде статистикалық маңыздылығын (біржақты) көрсетеді. ИТП диагнозы қойылған сәттен бастап уақыт бойынша емдеу талдауына жауап нәтижелері ИТП төрт түрлі санатындағы элтромбопагқа жауапты бағалау үшін ИТП диагнозы қойылғаннан кейінгі уақыт бойынша n = 105 пациентте арнайы талдау жүргізілді (жаңадан диагностикаланған ИТП <3 ай, персистирлейтін ИТП 3-тен <6 ай, персистирлейтін ИТП 6-дан ≤12 айға дейін және созылмалы ИТП >12 ай). Пациенттердің 49% -да (n=51) ИТП диагнозы <3 ай, 20% - да (n=21) 3-тен < 6 айға дейін, 17% - да (n=18) 6-дан 12 айға дейін және 14% - да (n=15) >12 ай болды. Соңғы күнге дейін (2021 ж. 22 қазан) пациенттер элтромбопагты орташа ұзақтығы (Q1 Q3) 6,2 ай (2,3-12,0 ай) ішінде қабылдады. Бастапқы деңгейдегі тромбоциттердің орташа саны (Q1 Q3) 16000/мкл (7800-28000/мкл) болды. Тромбоциттер санына жауап (9-шы аптада құтқару емінсіз кем дегенде бір рет тромбоциттер саны ≥50 000/мкл ретінде анықталатын) алғаш рет ИТП диагнозы қойылған пациенттердің 84% - да (95% СА: 71-93%), 91%-да (95% СА: 70% - дан 99% - ға дейін) және персистерлейтін ИТП бар пациенттердің 94%-да (95% СА: 73% - дан 100% - ға дейін) (яғни, ИТП диагнозымен 3 айдан <6 айға дейін және сәйкесінше 6 айдан ≤12 айға дейін), сондай-ақ созылмалы ИТП бар пациенттердің 87%-да (95% СА: 60–98%) қол жеткізілді. Құтқару емінсіз 9 аптаға қарай кемінде бір рет тромбоциттер саны ≥100 000/мкл ретінде анықталатын, толық жауаптың жиілігі алғаш рет ИТП диагнозы қойылған пациенттерде 75% - ды (95% СА: 60% - дан 86% - ға дейін), 76% -ды (95% СА: 53% - дан 92% - ға дейін) және персистерлейтін ИТП бар пациенттерде 72%-ды (95% СА: 47% - дан 90% - ға дейін) (ИТП диагнозы 3 айдан <6 айға дейін және сәйкесінше 6 айдан <12 айға дейін) және созылмалы ИТП бар пациенттерде 87%-ды (95% СА: 60% - дан 98% - ға дейін) құрады. Зерттеудің алғашқы 6 айында құтқару емінсіз қатарынан 8 бағалаудың кем дегенде 6-уында тромбоциттер саны ≥50 000/мкл ретінде анықталатын, тромбоциттер санына тұрақты жауап жиілігі алғаш рет ИТП диагнозы қойылған пациенттерде 71% - ды (95% СА: 56% - дан 83% - ға дейін), 81% -ды (95% СА: 58% - дан 95% - ға дейін) және персистерлейтін ИТП бар пациенттерде 72%-ды (95% СА: 47% - дан 90,3% - ға дейін) (ИТП диагнозы 3 айдан <6 айға дейін және сәйкесінше 6 айдан ≤12 айға дейін) және созылмалы ИТП бар пациенттерде 80%-ды (95% СА: 52% - дан 96% - ға дейін) құрады. ДДҰ-ның қан кету шкаласының көмегімен бағаланған кезде, 4-ші аптада қан кетусіз алғаш рет ИТП диагнозы қойылған және ИТП бар персистирлейтін пациенттердің үлесі бастапқы деңгейдегі 37% -57%-бен салыстырғанда 88%-дан 95%-а дейін ауытқиды. Созылмалы ИТП бар пациенттер үшін бұл көрсеткіш бастапқы деңгейдегі 73% - бен салыстырғанда 93% құрады. Элтромбопагтың қауіпсіздігі ИТП барлық санаттары үшін бірдей болды және оның белгілі қауіпсіздік бейініне сәйкес келді. Элтромбопагты басқа емдеу әдістерімен (мысалы, спленэктомия) салыстырғанда клиникалық зерттеулер жүргізілген жоқ. Емді бастамас бұрын элтромбопагты ұзақ уақыт бойы қолдану қауіпсіздігін ескеру қажет. Балалар (1-17 жас аралығындағы). Балаларға элтромбопагты қолдану қауіпсіздігі мен тиімділігі екі зерттеуде зерттелген. TRA115450 (PETIT2): плацебомен салыстырғанда элтромбопагпен емделген пациенттерде тұрақты жауап бастапқы соңғы нүкте болды, олар салыстырмалы жасырын рандомизацияланған фаза кезінде 5-12 апта аралығында 8 аптаның 6-сында (шұғыл ем болмаған жағдайда) ≥50000/мкл тромбоциттер санына жеткен. 1 жыл ішінде расталған созылмалы ИТП бар қатысушылар себептердің бірі бойынша ИТП емінің бір алдын ала курсына емдеу нәтижесін көрсетпеді: мұндай ем кезінде аурудың қайталануы орын алған; олар медициналық себептермен ИТП басқа емдеуді жалғастыра алмады және тромбоциттер саны <30 000/мкл болды. Пациенттердің 92% - ы үш жас тобы бойынша рандомизацияланған және 2:1 қатынасында (элтромбопаг (n=63) және плацебо (n=29)) ем қабылдаған. Элтромбопаг дозасын белгілі бір пациенттегі тромбоциттер санына қарай реттеуге болады. Жалпы алғанда, элтромбопаг қабылдаған пациенттердің үлкен үлесі (40%) плацебо тобымен салыстырғанда (3%) бастапқы соңғы нүктеге жетті (мүмкіндіктер қатынасы: 18,0 [95 % СА: 2,3; 140,9], p <0,001). Бұл нәтиже барлық үш жас тобында келісілді (7-кесте). 7-кесте Жасы бойынша созылмалы ИТП бар балалардағы тромбоциттердің тұрақты жауабы Топтар — Элтромбопаг n/N (%) [95 % СА] — Плацебо n/N (%) [95 % СА] 1 топ (12-17 жас) — 9/23 (39 %) [20 %, 61 %] — 1/10 (10%) [0 %, 45 %] 2 топ (6-11 жас) — 11/26 (42 %) [23 %, 63 %] — 0/13 (0 %) [ДЖ] 3 топ (1-5 жас) — 5/14 (36 %) [13 %, 65 %] — 0/6 (0 %) [ДЖ] ДЖ - деректер жоқ. Статистикалық тұрғыдан алғанда, элтромбопагпен емделген пациенттердің саны плацебо тобымен (19% [12/63] қарсы 24% [7/29], p=0,032) салыстырғанда рандомизацияланған кезеңде шұғыл емді қажет етті. Бастапқы деңгейде элтромбопаг тобындағы пациенттердің 71% және плацебо тобындағы 69% кез келген қан кету туралы хабарлады (ДДҰ бойынша 1-4-ші дәрежелі). 12 аптадан кейін элтромбопаг алған және кез келген қан кету туралы хабарлаған пациенттердің үлесі бастапқы деңгейдің жартысына дейін төмендеді (36%). Салыстыру үшін, 12 аптадан кейін плацебо қабылдаған пациенттердің 55% - ы кез-келген қан кету туралы хабарлады. Қатысушыларға зерттеудің ашық кезеңінде ғана дозаны азайтуға немесе бастапқы ИТП емін тоқтатуға рұқсат етілді, ал пациенттердің 53% (8/15) бастапқы ИТП емінің дозасын (n=1) азайта алды немесе (N=7) мұндай емді, негізінен кортикостероидтарды, шұғыл емді қажет етпей-ақ тоқтата алады. TRA108062 (PETIT): рандомизацияланған кезеңнің 1-ші және 6-шы апталары арасында кемінде бір рет тромбоциттер саны ≥ 50000/мкл жеткен қатысушылардың үлесі бастапқы соңғы нүкте болды. Пациенттерге кем дегенде 6 ай бұрын ИТП диагнозы қойылды және кем дегенде бір ИТП емі қайталанды және тромбоциттер саны <30000/мкл (n=67) болды. Рандомизацияланған зерттеу кезеңінде пациенттер элтромбопагпен (N=45) және плацебомен (n=22) ем қабылдаған үш жас тобына рандомизацияланды (2:1 қатынасында). Элтромбопаг дозасын белгілі бір пациенттегі тромбоциттер санына қарай реттеуге болады. Жалпы алғанда, элтромбопагпен емделген пациенттердің едәуір үлкен үлесі (62%) плацебо тобымен салыстырғанда (32%) бастапқы соңғы нүктеге жетті (мүмкіндіктер қатынасы: 4,3 [95% СА: 1,4; 13,3] p=0,011). Тұрақты жауап PETIT 2 зерттеуінде 24 аптаның 20-сында және PETIT зерттеуінде 24 аптаның 15-інде бастапқы жауап бергендердің 50% - ында байқалды. Созылмалы С гепатитімен байланысты тромбоцитопениямен ауыратын пациенттерді зерттеу. ВСГ бар пациенттеріндегі тромбоцитопенияны емдеудегі элтромбопагтың тиімділігі мен қауіпсіздігі екі рандомизацияланған салыстырмалы жасырын плацебо-бақыланатын зерттеуде бағаланды. ENABLE 1 зерттеуінде вирусқа қарсы емдеу үшін пегинтерферон альфа-2а плюс рибавирин, ал ENABLE 2 - зерттеуінде пегинтерферон альфа-2b және рибавирин қолданылды. Пациенттер тікелей әсер ететін вирусқа қарсы дәрілер алмады. Екі зерттеуге де тромбоциттер саны бойынша стратификацияланған <75 000/мкл тромбоциттер саны (< 50 000/мкл және ≥ 50 000/мкл < 75 000/мкл), ВСГ РНҚ скринингі (< 800 000 ХБ/мл және ≥ 800,000 ХБ/мл) және ВСГ генотипі бар (генотип 2/3 және генотип 1/4/6) пациенттер кірді. Аурудың бастапқы сипаттамалары екі зерттеуде де ұқсас болды және компенсацияланған бауыр циррозы бар пациенттердің популяциясына сәйкес келді. Пациенттердің көбінде ВСГ 1-генотипі (64%) және көпір тәрізді бауыр фиброзы/циррозы болды. Пациенттердің отыз бір пайызы бұрын ВСГ емін алған, ең алдымен пегилирленген интерферон плюс рибавиринмен. Тромбоциттердің бастапқы деңгейінің медианасы емдеудің екі тобында да 59 500/мкл құрады: пациенттердің 0,8%, 28% және 72%-ында тромбоциттер саны< 20 000/мкл, < 50 000/мкл және сәйкесінше ≥ 50 000/мкл болды. Зерттеулер екі фазадан тұрды – вирусқа қарсы емдеу алдындағы фаза және вирусқа қарсы емдеу фазасы. Вирусқа қарсы емдеуге дейінгі кезеңде пациенттер ENABLE 1 зерттеуінде тромбоциттер санын ≥ 90 000/мкл дейін арттыру үшін элтромбопаг және ENABLE 2 зерттеуінде ≥ 100 000/мкл алды. Тромбоциттердің нысаналы санына жетудің орташа уақыты ≥ 90000/мкл (ENABLE 1) немесе ≥ 100000/мкл (ENABLE 2) 2 апта құрады. Екі зерттеудің де тиімділігінің бастапқы соңғы нүктесі жоспарланған емдеу кезеңі аяқталғаннан кейін 24 аптадан кейін анықталған ВСГ РНҚ жоқ пациенттердің пайызы ретінде анықталған тұрақты вирусологиялық жауап (ТВЖ) болды. ВСГ зерттеулерінің екеуінде де элтромбопагпен емделген пациенттердің үлкен үлесі (n=201, 21%) плацебо қабылдаған пациенттермен салыстырғанда ТВЖ-ға жетті (n=65, 13%). ТВЖ-ға жеткен пациенттердің жақсаруы рандомизацияның барлық қосалқы топтарында тұрақты болды (тромбоциттердің бастапқы саны (>50000-мен салыстырғанда< 50000), вирустық жүктеме (≥800,000 ХБ/мл-мен салыстырғанда< 800,000 ХБ/мл) және генотип (1/4/6 қарсы 2/3)). 8-кесте ENABLE 1 және ENABLE 2 зерттеулеріндегі ВСГ бар пациенттеріндегі вирусологиялық жауап Біріктірілген деректер — ENABLE 1a — ENABLE 2b Тромбоциттердің нысаналы санына жеткен және вирусқа қарсы емді бастаған пациенттер с — 1439/1520 (95%) — 680/715 (95%) — 759/805 (94%) Элтромбопаг — Плацебо — Элтромбопаг — Плацебо — Элтромбопаг — Плацебо Вирусқа қарсы емдеу кезеңіне өткен пациенттердің жалпы саны — n = 956 — n = 485 — n=450 — n = 232 — n = 506 — n = 253 вирусологиялық жауапқа қол жеткізген пациенттердің % Жалпы ТВЖ d — 21 — 13 — 23 — 14 — 19 — 13 ВСГ РНҚ генотипі Генотип 2/3 — 35 — 25 — 35 — 24 — 34 — 25 Генотип 1/4/6 e — 15 — 8 — 18 — 10 — 13 — 7 Альбумин деңгейі f ≤ 35 г/л — 11 — 8 > 35 г/л — 25 — 16 MELD бағалауы f ≥ 10 — 18 — 10 < 10 — 23 — 17 • Элтромбопаг альфа-2а пегинтерферонмен (1/4/6 генотиптері үшін 48 апта ішінде аптасына бір рет 180 мкг; 2/3 генотиптері үшін 24 апта) плюс рибавиринмен (2 ішке қабылдауда күніне 800-ден 1200 мг-ға дейін) бірге тағайындалады. • Элтромбопаг альфа-2b пегинтерферонмен (1/4/6 генотиптері үшін 48 апта ішінде аптасына бір рет 1,5 мкг/кг; 2/3 генотиптері үшін 24 апта) плюс рибавиринмен (2 қабылдауда 800-ден 1400 мг-ға дейін) бірге тағайындалады. • Тромбоциттердің нысаналы саны ENABLE 1 зерттеуінде ≥ 90 000/мкл және ENABLE 2 зерттеуінде ≥ 100 000/мкл болды. ENABLE 1 үшін 682 пациент вирусқа қарсы емдеу кезеңіне рандомизацияланды; дегенмен, содан кейін 2 пациент вирусқа қарсы емнен бас тартты. • плацебомен салыстырғанда элтромбопаг үшін р- мәні <0,05 • ENABLE 1 және ENABLE 2 сынақтарына қатысқан пациенттердің 64% -ында 1- генотип болды. • Ретроспективті талдаулар Зерттеудің басқа қайталама нәтижелеріне мыналар кірді: элтромбопаг қабылдаған пациенттердің аз саны плацебомен салыстырғанда вирусқа қарсы емді мерзімінен бұрын тоқтатты ( 60%-ға қарсы 45%, p=<0,0001). Элтромбопаг қабылдаған пациенттердің көбі плацебомен салыстырғанда вирусқа қарсы дозаны төмендетуді қажет етпеді (27%-ға қарсы 45%). Элтромбопагпен ем пегинтерферон дозасын төмендету жағдайларын кешеуілдетті және азайтты Ауыр апластты анемия Элтромбопаг кем дегенде бір алдын ала иммуносупрессивті емнен (ИСЕ) кейін және тромбоциттер саны ≤30 000/мкл құраған, қиын емделетін тромбоцитопениясы бар, ауыр апластты анемияға шалдыққан 43 пациент қатысқан бір орталықты ашық зерттеуде зерттелді. Пациенттердің көбі, 33 пациент (77%) шығу тегі кез келген ИСЕ-ге алдыңғы талапқа сай жауаптың болмауы ретінде анықталатын "бастапқы резистентті ауруы" бар ретінде қарастырылды. Қалған 10 пациентте алдыңғы ем түрлеріне тромбоциттердің жауабы жеткіліксіз болды. Барлық 10-ы кем дегенде 2 алдыңғы ИСЕ режимін алды, ал 50% - ы кем дегенде 3 алдыңғы ИСЕ режимін алды. Фанкони анемиясы диагнозы қойылған, тиісті емге жауап бермейтін инфекциясы бар, нейтрофилдердегі ПГН-клон өлшемі ≥50% деңгейінде болатын пациенттер зерттеуге қатысуға жіберілмеді. Бастапқы деңгейде тромбоциттердің орташа саны 20 000/мкл құрады, гемоглобин деңгейі 8,4 г/дл құрады, нейтрофилдердің абсолютті саны (НАС) 0,58x109/л, ал ретикулоциттердің абсолютті саны 24,3x109/л болды. Пациенттердің сексен алты пайызы эритроциттер трансфузиясын алды, ал 91% - ы тромбоциттер трансфузиясын алды. Пациенттердің көпшілігі (84%) бұрын жүргізілген кем дегенде 2 иммуносупрессивті ем қабылдады. Үш пациентте бастапқы деңгейде цитогенетикалық бұзылулар болды. Бастапқы соңғы нүкте элтромбопагпен емдеудің 12 аптасынан кейін бағаланған гематологиялық жауап болды. Гематологиялық жауап келесі бір немесе бірнеше критерийлерге сәйкестік ретінде анықталды: 1) тромбоциттер санының бастапқы деңгейден 20 000/мкл дейін ұлғаюы немесе трансфузияларға деген қажеттілік болмағанда тромбоциттер санының кем дегенде 8 апта бойы тұрақтануы; 2) қатарынан 8 апта бойы гемоглобиннің >1,5 г/дл дейін жоғарылауы немесе эритроциттер трансфузиясының ≥4 бірлікке төмендеуі; 3) нейтрофилдердің абсолютті санының (НАС) 100% артуы немесе НАС>0,5x109/л ұлғаюы. Гематологиялық жауап 40% құрады (17/43 пациент; 95% СА 25, 56), жауаптардың көпшілігі бір желілі (13/17, 76%) болды, бұл ретте 12-ші аптада 1 үш желілі жауап және 3 екі желілі жауап болды. Егер емге гематологиялық жауаптың болмауы немесе трансфузияға деген қажеттіліктің болмауы байқалса, элтромбопагты қолдану 16 аптадан кейін тоқтатылды. Емдеуге жауап берген пациенттер емді зерттеуді жалғастыру кезеңінде жалғастырды. Зерттеуді жалғастыру кезеңіне барлығы 14 пациент енгізілді. Осы пациенттердің тоғызында көп желілі жауапқа қол жеткізді, 9-дан 4-і емдеуді жалғастырды, ал 5-інде элтромбопаг қолданылған ем төмендеді және емге жауап сақталды (орташа бақылау кезеңі: 20,6 ай, ауқымы: 5,7-ден 22,5 айға дейін). Қалған 5 пациент емдеуді тоқтатты, үшеуі 3 айда ұзартылған кезеңде келу кезінде нашарлауына байланысты тоқтатты. Элтромбопагпен емдеу кезінде 59% (23/39) тромбоциттер трансфузиясына қажеттіліктің жоқтығын көрсетті (тромбоциттер трансфузиясынсыз 28 күн) және 27% (10/37) эритроциттер трансфузиясына қажеттіліктің жоқтығын көрсетті (эритроциттер трансфузиясынсыз 56 күн). Емге жауабы жоқ адамдарда тромбоциттер трансфузиясының болмауымен ең ұзақ кезең 27 күнді құрады (орта есеппен). Емдеуге жауабы бар адамдарда тромбоциттер трансфузиясының болмауымен ең ұзақ кезең 287 күнді құрады (орта есеппен). Емдеуге жауабы жоқ адамдарда эритроциттер трансфузиясының болмауымен ең ұзақ кезең 29 күнді құрады (орта есеппен). Емдеуге жауабы бар адамдар үшін эритроциттер трансфузиясының болмауымен ең ұзақ кезең 266 күнді құрады (орта есеппен). Бастапқы деңгейде трансфузияға деген қажеттілігі болған емдеуге жауап берген адамдардың шамамен 50% - ы бастапқы деңгеймен салыстырғанда тромбоциттер мен эритроциттерді трансфузиялау қажеттілігінің >80% төмендегенін көрсетті. ТАА шалдыққан емделуі қиын пациенттерді қамтитын рандомизацияланбаған, салыстырмалы емес II фазалық ашық зерттеуді жалғастыратын қолдаушы зерттеудің (ELT116826 зерттеуі) алдын ала нәтижелері қарама-қайшы нәтижелерді көрсетпеді. Деректер жоспарланған 60 пациенттің 21 пациентіне дейін шектелген, гематологиялық емдеу жауаптары бар, 6 айдағы пациенттердің 52% - ы хабарлаған. Пациенттердің 45% - ы көп желілі жауаптар туралы хабарлады.

Дозалау режимі Элтромбопагпен емдеуді гематологиялық ауруларды немесе созылмалы С гепатитін және оның асқынуларын емдеуде тәжірибесі бар дәрігердің бақылауымен бастау керек. Дозалау режимі жеке болып келеді және әр пациенттегі тромбоциттердің санына негізделеді. Элтромбопагпен емдеудің мақсаты тромбоциттер санын қалыпқа келтіру емес. Бастапқы иммундық тромбоцитопениялық пурпураға (ИТП) шалдыққан пациенттерді емдеу. Тромбоциттер санын ≥ 50000/мкл жеткізу және осы деңгейде ұстап тұру үшін элтромбопагтың ең аз тиімді дозасын қолдану керек. Дозаны түзету тромбоциттер санының өзгеруіне негізделген. Тромбоциттер санын қалыпқа келтіру үшін элтромбопагты қолдануға болмайды. Клиникалық зерттеулерде тромбоциттер санының өсуі элтромбопагпен жүргізілетін ем басталғаннан кейін 1-2 апта ішінде байқалды және олардың санының азаюы препаратты қолдануды тоқтатқаннан кейін 1-2 апта ішінде байқалды. Ересек пациенттер және 6 мен 17 жас арасындағы балалар. Элтромбопагтың ұсынылатын бастапқы дозасы тәулігіне 1 рет 50 мг құрайды. Шығыс/Оңтүстік-Шығыс Азиядан шыққан пациенттерді емдеуді тәулігіне 1 рет 25 мг - азайтылған дозадан бастау керек. 1 жастан 5 жасқа дейінгі балалар. Элтромбопагтың ұсынылған бастапқы дозасы тәулігіне 1 рет 25 мг құрайды. Дозаны бақылау және түзету. Элтромбопагпен емдеуді бастағаннан кейін дозаны тромбоциттер деңгейін ≥ 50000/мкл деңгейіне жеткізу үшін түзету керек және қан кету қаупін азайту үшін оны сол деңгейде ұстап тұру керек. Күніне 75 мг дозадан асырмау керек. Элтромбопагпен емдеу кезінде бауырдың функционалдық тесттері мен гематологиялық көрсеткіштерін үнемі бақылап отыру керек және 1-кестеде көрсетілгендей, тромбоциттер деңгейіне негізделген элтромбопаг дозасын түзету қажет. Тромбоциттер санын және шеткері қан жағындысын қоса алғанда, толық қан талдауы тромбоциттердің тұрақты деңгейі (кем дегенде 4 апта бойы ≥ 50000/мкл) анықталғанға дейін апта сайын жүргізілуі керек. Осыдан кейін ай сайын толық қан талдауы жасалады. Тромбоциттердің қажетті деңгейін ұстап тұру үшін ең аз тиімді доза қолданылады. 1-кесте ИТП шалдыққан пациенттер үшін элтромбопаг дозасын түзету Тромбоциттер саны — Дозаны түзету немесе реакция < 50000/мкл, кем дегенде 2 апталық емнен кейін — Тәулігіне 75 мг ең жоғарғы дозаға жеткенге дейін тәуліктік дозаны 25 мг-ға ұлғайту* ≥ 50000/мкл және ≤ 150000/мкл — Қан кетудің алдын алатын немесе оны азайтатын тромбоциттер деңгейін ұстап тұру үшін ИТП емдеуге арналған қатарлас препараттың және/немесе элтромбопагтың ең аз тиімді дозасын қолдану. > 150000/мкл және ≤ 250000/мкл — Тәуліктік дозаны 25 мг-ға азайту. Осы және одан кейінгі тиісті дозаны түзетуден болған әсерді бағалау үшін 2 апта күту**. > 250000/мкл — Элтромбопагты қолдануды тоқтату, тромбоциттер санының жиілігін аптасына 2 ретке дейін арттыру. ≤ 100000/мкл тромбоциттер деңгейінде элтромбопагты 25 мг-ға төмендетілген тәуліктік дозада қайта тағайындау. * Тәулікара 1 рет 25 мг дозада элтромбопагпен ем алатын пациенттер үшін дозаны тәулігіне 1 рет 25 мг-ға дейін арттыру қажет. ** Тәулігіне 1 рет 25 мг дозада элтромбопагпен ем алатын пациенттер үшін тәулігіне 1 рет 12,5 мг немесе балама ретінде тәулігіне 1 рет 25 мг дозалау мүмкіндігін қарастыру керек. Элтромбопагты ИТП емдеу үшін басқа дәрілік заттарға қосымша қолдануға болады. Клиникалық жағдайға сәйкес, элтромбопагпен емдеу кезінде тромбоциттер санының шамадан тыс ұлғаюын болдырмау мақсатында ИТП емдеуге арналған қатарлас дәрілік заттардың дозасын түзету қажет. Әрбір жаңа дозаны түзетер алдында пациент тромбоциттерінің емге деген жауабын көру үшін дозаны алдын ала түзеткеннен кейін кем дегенде 2 апта күту керек. Тәуліктік дозаны жоғарылату немесе азайту үшін элтромбопагтың стандартты мөлшері тәулігіне 25 мг құрайды. Емдеуді тоқтату. Егер тромбоциттер деңгейі тәулігіне 1 рет 75 мг дозада элтромбопагпен 4 апта бойы емдегеннен кейін клиникалық елеулі қан кетудің алдын алу үшін жеткілікті деңгейге көтерілмесе, элтромбопагты қолдануды тоқтату керек. Мезгіл-мезгіл пациентті клиникалық қарап-тексеріп, емдеуді жеке негізде жалғастыру туралы шешім қабылдануы керек. Көкбауыры интактілі пациенттерде спленэктомия жүргізу мүмкіндігін бағалау керек. Емдеуді тоқтатқаннан кейін тромбоцитопенияның қайта пайда болуы мүмкін. Созылмалы ВСГ шалдыққан ересек пациенттердегі тромбоцитопенияны емдеу. Элтромбопагты вирусқа қарсы препараттармен біріктірілімде қолданған кезде қауіпсіздік немесе қолдануға болмайтын жағдайлар туралы толық ақпарат алу үшін бір мезгілде қолданылатын тиісті дәрілік заттың жалпы сипаттамасына жүгіну керек. Клиникалық зерттеулерде жалпы алғанда, тромбоциттер санының өсуі элтромбопагпен емдеуді бастағаннан кейін 1 апта ішінде байқалды. Вирусқа қарсы емді бастау үшін тромбоциттердің ең аз мөлшеріне жету емдеудің мақсаты болуы керек. Вирусқа қарсы ем жүргізу барысында тромбоциттер санын қан кету қаупінің алдын алатын деңгейде, әдетте бұл 5000075000/мкл-де ұстап тұру емдеудің мақсаты болуы керек. >75000/мкл тромбоциттер деңгейін болдырмау керек. Вирусқа қарсы емді бастау және оңтайландыру үшін қажет тромбоциттер санына жету және қолдау үшін элтромбопагтың ең аз тиімді дозасы қолданылады. Дозаларды таңдау тромбоциттер санын қалпына келтіруге негізделген. Бастапқы доза. Бастапқы доза тәулігіне 1 рет 25 мг құрайды. Шығыс/Оңтүстік-Шығыс Азиядан шыққан ВСГ бар пациенттерге немесе бауыр функциясының жеңіл дәрежедегі бұзылулары бар пациенттерге дозаны өзгертпеген жөн. Дозаны мониторингілеу және түзету. Элтромбопагтың дозасын вирусқа қарсы емді бастау үшін оңтайлы тромбоциттер санына жеткенге дейін әр 2 апта сайын 25 мг-ға арттырады. Тромбоциттер санын вирусқа қарсы емді бастамас бұрын апта сайын тексеру керек. Вирусқа қарсы емнің басында тромбоциттер саны азаюы мүмкін, сондықтан дозаны бірден түзетуге болмайды (2-кестені қараңыз). Вирусқа қарсы ем барысында элтромбопагтың дозасын пегинтерферон дозасын төмендетпейтін етіп түзету керек, себебі тромбоциттер санының азаюы пациенттерде қан кету қаупін арттырады (2-кестені қараңыз). Вирусқа қарсы ем кезінде тромбоциттер санын тұрақты деңгейге жеткенге дейін апта сайын бақылау керек, әдетте бұл 5000075000/мкл. Болашақта ай сайын жалпы қан талдауына, соның ішінде тромбоциттер санына және шеткері қан жағындысына мониторинг жүргізу қажет. Егер тромбоциттер саны қажетті деңгейден асып кетсе, дозаны тәуліктік 25 мг-ға азайту мүмкіндігін қарастыру керек. 2 аптадан кейін жаңа дозаның әсерін бағалап, дозаны одан әрі түзету туралы шешім қабылдау керек. Күніне 100 мг дозадан асырмау керек. 2-кесте Вирусқа қарсы ем барысында созылмалы вирусты С гепатитіне шалдыққан пациенттер үшін элтромбопаг дозасын түзету. Тромбоциттер саны — Дозаны түзету немесе реакция < 50000/мкл, кем дегенде 2 апталық емнен кейін — Тәуліктік дозаны 25 мг-ға арттыру, бірақ тәулігіне 100 мг-нан артық емес. ≥ 50000/мкл және ≤ 100000/мкл — Элтромбопагтың ең аз дозасын пайдалану қажет, бұл пегинтерферон дозасының азаюын болдырмауға мүмкіндік береді. ≥ 100000/мкл және ≤ 150000/мкл — Элтромбопагтың ең аз дозасын қолдану қажет, бұл пегинтерферон* дозасын төмендетпеуге мүмкіндік береді. > 150000/мкл — Элтромбопагпен емдеуді тоқтату; тромбоциттер санын бақылау жиілігін аптасына 2 ретке дейін арттыру. Тромбоциттер саны ≤ 100000/мкл құрай сала, емді 25 мг-ға азайтылған тәуліктік дозада қалпына келтіру керек**. * вирусқа қарсы емнің басында тромбоциттер саны азаюы мүмкін, сондықтан дозаны дереу түзетуге болмайды. ** Тәулігіне 1 рет 25 мг дозада элтромбопагпен ем алатын пациенттер үшін емдеуді тәулігіне 25 мг дозада қалпына келтіруге тырысу керек. Емдеуді тоқтату. Егер 100 мг дозада 2 аптаға созылған элтромбопагпен жүргізілген емнен кейін вирусқа қарсы емді бастау үшін қажетті тромбоциттер деңгейіне қол жеткізілмесе, элтромбопагты қолдануды тоқтату керек. Егер вирусқа қарсы ем тоқтатылса, элтромбопагпен жүргізілген емді тоқтату керек. Тромбоциттердің шамадан тыс деңгейі немесе бауырдың функционалдық тесттерінің ауыр бұзылулары да емдеуді тоқтатуды қажет етеді. Ауыр аплазиялық анемия. Бастапқы доза режимі. Элтромбопагты қолдануды тәулігіне бір рет 50 мг дозада бастау керек. Шығу тегі шығыс/оңтүстік-шығыс азиялық пациенттерде элтромбопагты қолдануды тәулігіне бір рет 25 мг төмендетілген дозада бастау керек. Егер пациентте 7-ші хромосоманың цитогенетикалық аномалиялары болса, емдеуді бастауға болмайды. Дозаларды мониторингілеу және түзету. Гематологиялық жауап дозаны титрлеуді қажет етеді, әдетте 150 мг-ға дейін және элтромбопагты қолдануды бастағаннан кейін 16 аптаға дейін созылуы мүмкін. Қажет болса, элтромбопаг дозасын ≥50 000/мкл деңгейіндегі тромбоциттердің нысаналы санына жету үшін қажеттілігінше, әрбір 2 апта сайын 50 мг-ға арттыру адымымен түзеткен жөн. Тәулігіне бір рет 25 мг дозаны қабылдайтын пациенттер үшін дозаны 50 мг-ға ұлғайтпас бұрын дозаны тәулігіне 50 мг-ға дейін арттыру керек. Тәулігіне 150 мг дозадан асырмау керек. Элтромбопагты қолдана отырып терапия кезінде клиникалық гематологиялық сынақтар мен бауыр сынамаларының нәтижелерін үнемі бақылап отыру және тромбоциттер санына сүйене отырып, доза режимін 3-кестеде көрсетілгендей өзгерту қажет. 3-кесте Ауыр аплазиялық анемиямен ауыратын пациенттерде элтромбопаг дозаларын түзету Тромбоциттер саны — Дозалау < 50 000/мкл кем дегенде 2 апталық емнен кейін — Тәуліктік дозаны тәулігіне 150 мг ең жоғары дозаға дейін 50 мг-ға арттыру. Тәулігіне бір рет 25 мг дозаны қабылдайтын пациенттерде дозаны 50 мг-ға ұлғайтпас бұрын дозаны тәулігіне 50 мг-ға дейін арттыру керек. 50 000/мкл-ден 150 000/мкл дейін — Тромбоциттер санын сақтау үшін элтромбопагтың ең төменгі дозасын пайдалану. >150 000/мкл-ден 250 000/мкл дейін — Тәуліктік дозаны 50 мг-ға азайту керек. 2 аптадан кейін жаңа дозаның әсерін бағалап, дозаны одан әрі түзету туралы шешім қабылдау қажет. > 250 000/мкл — Элтромбопагты қолдануды тоқтату; кем дегенде бір аптаға. Тромбоциттер саны ≤100 000/мкл денгейде болғаннан кейін емді 50 мг-ға төмендетілген тәуліктік дозаны қолдана отырып, қайта бастау қажет. Емдеуге үш желілі (лейкоциттер, эритроциттер және тромбоциттер) реакциясы бар пациенттерде дозаны төмендету. Үш желілі жауап алған пациенттер үшін, соның ішінде кем дегенде 8 аптаға созылатын трансфузиялық қажеттіліктің болмауы: элтромбопаг дозасын 50%-ға төмендетуге болады. Егер 8 аптадан кейін төмендетілген доза кезінде көрсеткіштер тұрақты болып қалса, онда элтромбопагты қолдануды тоқтатып, қан элементтерінің санын бақылау қажет. Егер тромбоциттер саны <30 000/мкл дейін төмендесе, гемоглобин деңгейі <9 г/дл дейін төмендейді немесе нейтрофилдердің абсолютті саны (НАС) <0,5 x 109/л деңгейінде болса, элтромбопагты бұрынғы тиімді доза деңгейінде қолдануды қайтадан бастау керек. Емдеуді тоқтату. Егер элтромбопагпен жүргізілетін емнің 16 аптасынан кейін емдеуге гематологиялық жауап туындамаса, емді тоқтату қажет. Егер жаңа цитогенетикалық аномалиялар анықталса, элтромбопагты қабылдауды жалғастыру орындылығын-орынсыздығын бағалау қажет. Тромбоциттер саны артық болған жауаптар немесе бауыр сынамалары нәтижелерінің қалыптан айтарлықтай ауытқуы да элтромбопагты қолдануды тоқтату қажеттілігін туындатады. Пациенттердің ерекше топтары Бүйрек жеткіліксіздігі бар пациенттер Бүйрек жеткіліксіздігі бар пациенттерде дозаны түзету қажет емес. Дозаны өзгертудің қажеті жоқ. Бүйрек жеткіліксіздігіне шалдыққан пациенттерді емдеуді сақтықпен жүргізу керек және сарысулық креатинин деңгейін бақылау және/немесе несеп талдауын жүргізу керек. Бауыр жеткіліксіздігі бар пациенттер Егер қолданудан күтілетін пайдасы қақпалыққ веноздық тромбоздың белгілі бір қаупінен басым болмаса, элтромбопагты ИТП және бауыр жеткіліксіздігіне (Чайлд-Пью шкаласы бойынша ≥ 5 ) шалдыққан пациенттерді емдеу үшін қолдануға болмайды. Егер элтромбопагты қолдану идиопатиялық тромбоцитопениялық пурпурасы және бауыр жеткіліксіздігі бар пациенттерді емдеу үшін қажет деп саналса, бастапқы доза тәулігіне 25 мг құрауы керек. Бауыр жеткіліксіздігіне шалдыққан пациенттерге элтромбопаг дозасын ем басталғаннан кейін кемінде 3 аптадан соң арттыру керек. Созылмалы ВСГ және ауыр аплазиялық анемиясы және бауыр жеткіліксіздігі бар пациенттер үшін (Чайлд-Пью шкаласы бойынша ≤ 6) дозаны өзгерту қажет емес. Созылмалы ВСГ және бауыр жеткіліксіздігіне шалдыққан пациенттер элтромбопагпен емдеуді тәулігіне 1 рет 25 мг дозада бастауы керек. Бауыр жеткіліксіздігіне шалдыққан пациенттерге элтромбопаг дозасын ем басталғаннан кейін кемінде 2 аптадан соң арттыру керек. Бауыр жеткіліксіздігі мен тромбоэмболиялық құбылыстарды (ТЭҚ) қоса алғанда, инвазиялық емшараға дайындық жағдайында элтромбопагпен ем алатын үдемелі созылмалы бауыр жеткіліксіздігімен тромбоцитопениясы бар пациенттерде немесе вирусқа қарсы емнен өтіп жатқан ВСГ бар пациенттерде жағымсыз реакциялардың, соның ішінде бауыр жеткіліксіздігінің және тромбоэмболиялық құбылыстардың қаупі жоғары. Егде жастағы пациенттер. 65 жастағы және одан асқан ИТП шалдыққан пациенттерді емдеу үшін элтромбопагты қолдану деректері шектеулі және 85 жастан асқан ИТП шалдыққан пациенттерді препаратты қолданудың клиникалық тәжірибесі жоқ. Жалпы, элтромбопагтың клиникалық зерттеулердің деректері бойынша, препаратты 65 жасқа дейінгі және 65 жастан асқан пациенттерге қолдану қауіпсіздігінде айтарлықтай айырмашылық анықталған жоқ. Басқа клиникалық бақылаулардың деректері бойынша, егде жастағы пациенттер мен жасы кіші пациенттер арасында емдік әсерде ешқандай айырмашылық болған жоқ, бірақ кейбір егде жастағы пациенттерде үлкен сезімталдық ықтималдылығын жоққа шығаруға болмайды. 75 жастан асқан ВСГ және ТАА бар пациенттерді емдеу үшін элтромбопагты қолдану туралы деректер шектеулі. Бұл пациенттерге препаратты сақтықпен беру керек. Шығыс/Оңтүстік-Шығыс Азиядан шыққан пациенттер. Шығыс және Оңтүстік-Шығыс Азия елдерден шыққан балалар мен ересек пациенттер, соның ішінде бауыр жеткіліксіздігі бар пациенттер үшін элтромбопагтың бастапқы дозасы тәулігіне 1 рет 25 мг құрауы тиіс. Тромбоциттер санын бақылау және дозаларды одан әрі модификациялау үшін стандартты критерийлерді басшылыққа алу қажет. Балалар мен жасөспірімдер. Эльтромбопаг-Виста, үлбірлі қабықпен қапталған таблеткалар, препараттың тиімділігі мен қауіпсіздігі жөніндегі деректердің жеткіліксіздігіне байланысты созылмалы ИТП шалдыққан 1 жасқа дейінгі балаларды емдеу үшін ұсынылмайды. Созылмалы ВСГ немесе ТАА байланысты тромбоцитопениясы бар балалар мен жасөспірімдер үшін (<18 жас) элтромбопагтың тиімділігі мен қауіпсіздігіне қатысты деректер жоқ. Деректер жоқ. Енгізу әдісі мен жолы Пероральді қолдану. Қабылдау уақыты көрсетілген қолдану жиілігі Таблеткаларды антацидтер, сүт өнімдері (немесе құрамында кальций бар басқа өнімдер) немесе құрамында поливалентті катиондар (мысалы, темір, кальций, магний, алюминий, селен және мырыш) бар минералды қоспалар сияқты кез келген препараттарды қабылдағаннан дейін кем дегенде екі сағат бұрын немесе олардан кейін төрт сағаттан соң қабылдау керек. Емдеу ұзақтығы Емдеу курсын дәрігер анықтайды. Дәрілік препараттың бір немесе бірнеше дозасын өткізіп алған кездегі қажетті шаралар • Бұл дәрілік затқа қатысы жоқ. Тоқтату симптомдары қаупінің бар болуын көрсету • Бұл дәрілік затқа қатысы жоқ. Дәрілік препаратты қолдану тәсілін түсіндіру үшін медицина қызметкерінің кеңесіне жүгіну жөніндегі ұсынымдар • Әрқашан препаратты қосымша параққа немесе емдеуші дәрігердің ұсынымдарына сәйкес қабылдаңыз.

Элтромбопагқа немесе препараттың кез келген қосымша компонентіне аса жоғары сезімталдық.

ИТП бар ересек пациенттер мен балалардағы иммундық тромбоцитопения. Пациенттердің кем дегенде 10% -ында туындайтын анағұрлым жиі жағымсыз реакцияларға мыналар жатады: жүрек айнуы, диарея және аланинаминотрансфераза деңгейінің жоғарылауы және арқаның ауыруы. Алдын ала емделген ИТП бар балаларға (1 жастан 17 жасқа дейінгі) элтромбопагты қолдану қауіпсіздігі екі зерттеуде көрсетілді (n=171). PETIT2 (TRA115450) екі бөліктен тұратын салыстырмалы жасырын, ашық, рандомизацияланған, плацебо бақыланатын зерттеу болды. Пациенттер рандомизацияланған зерттеу кезеңінде 13 апта бойы элтромбопаг (n=63) немесе плацебо (n=29) қолдану тобына 2:1 қатынасында рандомизацияланған. PETIT (TRA108062) 3 бөліктен тұратын, пациенттерді уақыт бойынша кейінге қалдырылған қабылдау когорталарында ашық және салыстырмалы жасырын, рандомизацияланған, плацебо бақыланатын зерттеу болды. Пациенттер 7 апта бойы элтромбопаг (n=44) немесе плацебо (n=21) қолдану тобына 2:1 қатынасында рандомизацияланған. Жағымсыз реакциялардың бейіні төмендегі кестеде "♦" белгісімен белгіленген, кейбір жағымсыз реакциялар қосылған ересектерде байқалғанмен салыстырылды. 1 жастан асқан ИТП бар балаларда анағұрлым жиі кездесетін жағымсыз реакциялар (плацебо тобына қарағанда ≥3% немесе көп) жоғарғы тыныс алу жолдарының инфекциялары, назофарингит, жөтел, пирексия, асқазанның ауыруы, ауыз-жұтқыншақтың ауыруы, тіс ауыруы және ринорея болды. Ересек пациенттердегі С гепатиті вирусымен байланысты тромбоцитопения. ENABLE 1 (TPL103922 n=716, n=715 элтромбопагпен емделді) және ENABLE 2 (TPL108390 n=805) С гепатиті вирусымен байланысты тромбоцитопениясы бар пациенттерде элтромбопагтың қауіпсіздігі мен тиімділігін бағалау үшін рандомизацияланған, салыстырмалы жасырын, плацебо-бақыланатын, көп орталықты зерттеулер болды, кері жағдайда ол пациенттер вирусқа қарсы емді бастауға құқылы болды. С гепатиті зерттеулерінде қауіпсіздікті бағалауға арналған популяцияны ENABLE 1 зерттеуінің 2-бөлімінің салыстырмалы жасырын кезеңінде (элтромбопагпен емдеу n=450, плацебомен емдеу n=232) және ENABLE 2 (элтромбопагпен емдеу n=506, плацебомен емдеу n=252) зерттелетін препарат алған, барлық рандомизацияланған пациенттер құраған. Пациенттер қолданылған емдеу режиміне сәйкес талданды (салыстырмалы жасырын кезеңдегі қауіпсіздікті бағалау үшін жалпы популяция, элтромбопаг n = 955 және плацебо n=484). ИТП немесе ВСГ емін зерттеу кезінде анықталған ең ауыр жағымсыз реакциялар гепатоуыттылық және тромбоздық/тромбоэмболиялық асқынулар болды. ИТП немесе ВСГ емдеу зерттеулеріндегі кез келген дәрежедегі ең көп таралған жағымсыз реакциялар (пациенттердің кем дегенде 10% - ы бастан өткерген): бас ауыруы, анемия, тәбеттің төмендеуі, ұйқысыздық, жөтел, жүрек айнуы, диарея, гипербилирубинемия, алопеция, қышыну, бұлшықеттің ауыруы, гипертермия, шаршау, тұмауға ұқсас аурулар, астения, қалтырау және шеткері ісіну. Ересек пациенттердегі ауыр аплазиялық анемия Ауыр аплазиялық анемия кезіндегі элтромбопагтың қауіпсіздігі салыстырмалы емес, ашық зерттеуде (N=43) бағаланды, бұл зерттеуде 11 пациент (26%) >6 ай кезеңі ішінде ем алды және 7 пациент (16%) > 1 жыл кезеңі ішінде ем алды. Пациенттердің кем дегенде 10%-да пайда болған анағұрлым жиі таралған жағымсыз реакциялар: бас ауыруы, бас айналу, жөтел, ауыз-жұтқыншақтың ауыруы, ринорея, жүрек айнуы, диарея, іштің ауыруы, трансаминаза деңгейінің жоғарылауы, артралгия, аяқ-қолдың ауыруы, бұлшықеттің түйілуі, шаршау, қызба. 763 ересек пациент пен ИТП шалдыққан балалар жасындағы 171 пациент, ВСГ шалдыққан 1520 пациент, ТАА шалдыққан 43 пациент қатысқан зерттеулерде және тіркеуден кейінгі есептерде хабарланған жағымсыз реакциялар туындау жиілігі бойынша MedDRA жіктелуі бойынша төменде келтірілген. Дәрілік затқа жағымсыз реакциялар ағзалар жүйелерінің әр класс шегінде жиілігі бойынша жіктелді, мұнда бірінші орында анағұрлым жиі кездесетін жағымсыз реакциялар келеді. Әрбір жағымсыз реакцияның пайда болу жиілігі осындай шартты бөлінуді (CIOMS III) қолдану арқылы көрсетілген: өте жиі ( 1/10), жиі ( 1/100 және 1/10), жиі емес ( 1/1000 және 1/100), сирек ( 1/10000 және 1/1000), өте сирек ( 1/10000), белгісіз (қолда бар деректерге сәйкес жиілікті анықтау мүмкін емес). ИТП емдеу кезінде. Ағзалар жүйесінің класы — Жиілігі — Жағымсыз реакция Инфекциялар мен инвазиялар — өте жиі — Назофарингит♦, жоғарғы тыныс алу жолдарының инфекциялары ♦ жиі — Фарингит, тұмау, ауыз қуысының герпесі, пневмония, синусит, тонзиллит, тыныс алу жолдарының инфекциялары, гингивит жиі емес — Тері инфекциясы Қатерсіз, қатерлі және анықталмаған жаңа түзілімдер (кисталар мен полиптерді қоса) — жиі емес — Жуан ішектің ректосигмоидты бөлігінің обыры Қан жүйесі мен лимфа жүйесі тарапынан — жиі — Анемия, эозинофилия, лейкоцитоз, тромбоцитопения, гемоглобин деңгейінің төмендеуі, лейкоциттер деңгейінің төмендеуі жиі емес — Анизоцитоз, гемолиздік анемия, миелоцитоз, таяқша ядролы нейтрофилдер деңгейінің жоғарылауы, миелоциттердің болуы, тромбоциттер санының жоғарылауы, гемоглобин деңгейінің жоғарылауы Иммундық жүйе тарапынан — жиі емес — Аса жоғары сезімталдық Зат алмасу және тамақтану тарапынан — жиі — Гипокалиемия, тәбеттің төмендеуі, қандағы несеп қышқылы деңгейінің жоғарылауы жиі емес — Анорексия, подагра, гипокальциемия Психикалық бұзылыстар — жиі — Ұйқының бұзылуы, депрессия жиі емес — Апатия, көңіл-күйдің өзгеруі, жылауықтық Жүйке жүйесі тарапынан бұзылулар — жиі — Парестезия, гипестезия, ұйқышылдық, бас сақинасы жиі емес — Тремор, тепе-теңдіктің бұзылуы, дизестезия, гемипарез, аурамен бас сақинасы, шеткері нейропатия, шеткері сенсорлық нейропатия, сөйлеудің бұзылуы, уытты нейропатия, тамырлық бас ауыруы Көру мүшесі тарапынан — жиі — Көздің құрғауы, көрудің бұлыңғырлануы, көздің ауыруы, көру өткірлігінің төмендеуі жиі емес — Лентикулярлық бұлыңғырлану, астигматизм, кортикальды катаракта, көз жасының көп ағуы, ретинальды геморрагиялар, ретинальды пигментті эпителиопатия, көру қабілетінің нашарлауы, көру өткірлігінің бұзылуы, блефарит және құрғақ кератоконьюнктивит Есту мүшесі мен лабиринт тарапынан — жиі — Құлақтың ауыруы, вертиго Жүрек тарапынан — жиі емес — Тахикардия, жедел миокард инфарктісі, кардиоваскулярлық бұзылулар, цианоз, синусты тахикардия, электрокардиограммадағы QT аралығының ұзаруы Тамырлар тарапынан — жиі — Терең веналар тромбозы, гематома, ысыну жиі емес — Эмболия, беткейлік веналардың тромбофлебиті, беттің қызаруы Тыныс алу жүйесі, кеуде қуысы ағзалары және көкірек ортасы тарапынан — өте жиі — Жөтел♦ жиі — Ауыз-жұтқыншақ ауыруы♦, ринорея♦ жиі емес — Өкпе эмболиясы, өкпе инфарктісі, мұрындағы жағымсыз сезімдер, күлдіреуіктердің пайда болуы және ауыз-жұтқыншақтың ауыруы, мұрын қойнауларының асқынуы, түнгі апноэ синдромы Асқазан-ішек жолы тарапынан — өте жиі — Жүрек айнуы, диарея жиі — Ауыздағы ойық жара, ауыздың құрғауы, тіс ауыруы♦, құсу, іштің ауыруы*, ауыз қуысында қан кету, іштің кебуі. * ИТП бар балаларда өте кең таралған. жиі емес — Ауыздың құрғауы, глосодиния, іштің ауырсынуы, нәжістің түссізденуі, тамақтан улану, жиі дефекация, гематемезис, ауыздағы жайсыздық Бауыр мен өт шығару жолдары тарапынан — өте жиі — Аланинаминотрансфераза деңгейінің жоғарылауы† жиі — Аспартатаминотрансфераза† деңгейінің жоғарылауы, гипербилирубинемия, бауыр функциясының бұзылуы жиі емес — Холестаз, бауырдың зақымдануы, гепатит, бауырдың дәрілік зақымдануы Тері және теріасты тіндері тарапынан — жиі — Бөртпе, алопеция, гипергидроз, жайылған қышыну, петехиялар жиі емес — Есекжем, дерматоз, суық тер, эритема, меланоз, пигментацияның бұзылуы, терінің түссізденуі, терінің қабыршақтануы Сүйек-бұлшықет аппараты және дәнекер тін тарапынан — өте жиі — Арқаның ауыруы жиі — Миалгия, бұлшықеттің құрысуы, қаңқа-бұлшықеттің ауыруы, сүйектің ауыруы жиі емес — Бұлшықет әлсіздігі Бүйрек және несеп шығару жолдарының тарапынан — жиі — Протеинурия, қандағы креатинин деңгейінің жоғарылауы, бүйрек жеткіліксіздігі бар тромбоциттік микроангиопатия‡ жиі емес — Бүйрек жеткіліксіздігі, лейкоцитурия, жегі нефриті, никтурия, қандағы мочевина деңгейінің жоғарылауы, несептегі ақуыз / креатинин қатынасының жоғарылауы Ұрпақ өрбіту жүйесі мен сүт бездері тарапынан — жиі — Меноррагиялар Жалпы бұзылулар және енгізу орнындағы өзгерістер — жиі — Қызба*, кеуденің ауыруы, астения * ИТП бар балаларда өте кең таралған. жиі емес — Ысыну, тамырлардың пункциясы орнындағы геморрагиялар, үрейлену сезімі, жаралардың қабынуы, дімкәстану, бөгде затты сезіну Зертханалық деректер — жиі — Қандағы сілтілі фосфатаза деңгейінің жоғарылауы жиі емес — Қандағы альбуминнің жоғарылауы, ақуыздардың жалпы деңгейінің жоғарылауы, қандағы альбуминнің төмендеуі, несептің рН деңгейінің жоғарылауы Жарақаттар, уланулар және емшаралардың асқынуы — жиі емес — Күнге күю ♦Педиатриялық зерттеулер кезінде байқалатын қосымша жағымсыз реакциялар (1 жастан 17 жасқа дейін). †Аланинаминотрансфераза мен аспартатаминотрансфераза деңгейінің жоғарылауы жиілігі төмен болса да, бір уақытта пайда болуы мүмкін. ‡Бүйрек функциясының жедел бұзылуы және бүйрек жеткіліксіздігі басым мерзімдер бойынша топтастырылған. ВСГ емдеу кезінде (интерферон мен рибавиринмен вирусқа қарсы емдеумен бірге). Ағзалар жүйесінің класы — Жиілігі — Жағымсыз реакция Инфекциялар мен инвазиялар — жиі — Несеп шығару жолдарының инфекциясы, жоғарғы тыныс алу жолдарының инфекциялары, бронхит, назофарингит, тұмау, ауыз қуысының герпесі. жиі емес — Гастроэнтерит, фарингит Қатерсіз, қатерлі және анықталмаған жаңа түзілімдер (кисталар мен полиптерді қоса) — жиі — Бауырдағы қатерлі жаңа түзілімдер Қан жүйесі мен лимфа жүйесі тарапынан — өте жиі — Анемия жиі — Лимфопения жиі емес — Гемолиздік анемия Зат алмасу және тамақтану тарапынан — өте жиі — Тәбеттің төмендеуі жиі — Гипергликемия, дене салмағының патологиялық азаюы Психикалық бұзылыстар — жиі — Депрессия, мазасыздық, ұйқының бұзылуы жиі емес — Сананың бұзылуы, қозу Жүйке жүйесі тарапынан — өте жиі — Бас ауыруы жиі — Бас айналу, зейін қоюдың бұзылуы, дисгевзия, бауыр энцефалопатиясы, летаргия, жад бұзылуы, парестезия Көру мүшесі тарапынан — жиі — Катаракта, торқабық экссудаттары, көздің құрғауы, көздің сарғаюы, торқабықтағы қан құйылу Есту мүшесі мен лабиринт тарапынан — жиі — Вертиго Жүрек тарапынан — жиі — Жүректің қағуы Тыныс алу жүйесі, кеуде қуысы ағзалары және көкірек ортасы тарапынан — өте жиі — Жөтел жиі — Ентігу, ауыз-жұтқыншақтың ауыруы, физикалық күш салу кезінде ентігу, қақырықпен жөтел Асқазан-ішек жолы тарапынан — өте жиі — Жүрек айнуы, диарея жиі — Құсу, асцит, асқазанның ауыруы, АІЖ жоғарғы бөлігіндегі ауырсыну, диспепсия, ауыздың құрғауы, іш қату, іштің кебуі, тіс ауыруы, стоматит, гастроэзофагеальді рефлюкс ауруы, геморрой, іштегі жайсыздық сезімі, веналардың варикозды кеңеюі жиі емес — Өңеш веналарынан қан кету, гастрит, ойық жаралы стоматит. Бауыр мен өт шығару жолдары тарапынан — жиі — Гипербилирубинемия, сарғаю, бауырдың дәрі-дәрмектік зақымдануы. жиі емес — Қақпалық вена тромбозы, бауыр жеткіліксіздігі Тері және теріасты тіндері тарапынан — өте жиі — Қышыну жиі — Бөртпе, терінің құрғауы, экзема, қышитын бөртпе, эритема, гипергидроз, жайылған қышыну, алопеция жиі емес — Терінің зақымдануы, тері түсінің өзгеруі, терінің гиперпигментациясы, түнде терлеу Сүйек-бұлшықет аппараты және дәнекер тін тарапынан — өте жиі — Миалгия жиі — Артралгия, бұлшықеттің түйілуі, арқаның ауыруы, аяқ-қолдың ауыруы, қаңқа-бұлшықеттің ауыруы, сүйектің ауыруы Бүйрек және несеп шығару жолдарының тарапынан — жиі емес — жедел бүйрек жеткіліксіздігімен тромбоциттік микроангиопатия†, дизурия Жалпы бұзылулар және енгізу орнындағы өзгерістер — өте жиі — Пирексия, қажу, тұмауға ұқсас синдром, астения, қалтырау жиі — Ашушаңдық, ауырсыну, дімкәстану, инъекция орнындағы реакция, шығу тегі жүрек тарапынан емес кеуденің ауыруы, ісіну, шеткері ісіну жиі емес — Инъекция орнындағы қышыну, инъекция орнындағы бөртпе, кеудедегі жайсыздық Зертханалық деректер — жиі — Қандағы билирубин деңгейінің жоғарылауы, дене салмағының төмендеуі, лейкоциттер деңгейінің төмендеуі, гемоглобин деңгейінің төмендеуі, нейтропения, халықаралық қалыптасқан қатынастың жоғарылауы, ішінара белсендірілген тромбопластин уақытының ұзаруы, қандағы глюкоза деңгейінің жоғарылауы, қандағы альбумин деңгейінің төмендеуі жиі емес — Электрокардиограммадағы QT аралығының ұзаруы † басым мерзімдер бойынша топтастырылған олигурия, бүйрек жеткіліксіздігі және бүйрек функциясының бұзылуы. ТАА бар пациенттерді емдеу кезінде Ағзалар жүйесінің класы — Жиілігі — Жағымсыз реакция Қан және лимфа жүйесі тарапынан — Жиі — Нейтропения, көкбауыр инфарктісі Зат алмасу және тамақтану тарапынан — Жиі — Темірмен шамадан тыс қанығу, тәбеттің төмендеуі, гипогликемия, тәбеттің жоғарылауы Психика тарапынан — Жиі — Үрейді сезіну, депрессия Жүйке жүйесі тарапынан — Өте жиі — Бас ауыруы, бас айналу Жиі — Синкопе Көру мүшесі тарапынан — Жиі — Көздің құрғауы, катаракта, ақ қабықтың сарғаюы, көрудің бұлыңғырлануы, көру өткірлігінің төмендеуі, шыны тәрізді дененің беткейлік бұлыңғырлануы Тыныс алу жүйесі, кеуде қуысы ағзалары және көкірек ортасы тарапынан — Өте жиі — Жөтел, орофарингеальді ауырсыну, ринорея Жиі — Мұрыннан қан кету Асқазан-ішек жолы тарапынан — Өте жиі — Диарея, жүрек айну, қызыл иектің қанталауы, іштің ауыруы Жиі — Ауыз қуысының шырышты қабығында күлбіреуіктің пайда болуы, ауыз қуысының ауыруы, құсу, іштегі жайсыздық, іш қату, іштің кебуі, дисфагия, нәжіс түсінің өзгеруі, тілдің ісінуі, асқазан-ішек жолы моторикасының бұзылуы, метеоризм Бауыр мен өт шығару жолдары тарапынан — Өте жиі — Трансаминазалар деңгейінің жоғарылауы Жиі — Қандағы билирубин деңгейінің жоғарылауы (гипербилирубинемия), сарғаю Белгісіз — Бауырдың дәрілік зақымдануы* * ИТП және ВСГ бар пациенттерде бауырдың дәрілік зақымдану жағдайлары туралы хабарланды Тері және теріасты шелінің тарапынан — Өте жиі — Петехиялық қан құйылу, бөртпе, қышыну, есекжем, терінің зақымдануы, макулезді бөртпе Белгісіз — Тері түсінің өзгеруі, терінің гиперпигментациясы Сүйек-бұлшықет және дәнекер тін тарапынан — Өте жиі — Артралгия, аяқ-қолдың ауыруы, бұлшықеттің түйілуі Жиі — Арқаның ауыруы, миалгия, сүйектің ауыруы Бүйрек және несеп шығару жолдарының тарапынан — Жиі — Хроматурия Жалпы бұзылыстар және препаратты енгізу орнындағы бұзылулар — Өте жиі — Шаршау, қызба, қалтырау Жиі — Астения, шеткері ісіну, жалпы дімкәстану сезімі Зертханалық көрсеткіштердегі өзгерістер — Жиі — Қандағы креатинфосфокиназа деңгейінің жоғарылауы Жекелеген жағымсыз дәрілік реакциялардың сипаттамасы Тромбоэмболиялық / тромбоздық асқынулар Элтромбопаг қабылдаған ИТП бар 446 ересек пациент қатысқан 3 бақыланатын және 2 бақыланбайтын клиникалық зерттеуде 17 пациентте жалпы алғанда, 19 тромбоэмболиялық асқынулар туындады, олар (пайда болу жиілігінің кему тәртібімен) терең веналар тромбозын (6), өкпе эмболиясын (6), жедел миокард инфарктісін (2), церебральды инфарктті (2), эмболияны (1) қамтыды. Плацебо-бақыланатын клиникалық зерттеуде (228 пациент) инвазиялық емшаралар алдында 2 апталық емдеуден кейін элтромбопагпен емделген, бауырдың созылмалы ауруларына шалдыққан 143 ересек пациенттің 6-уында (4%) қақпалық веналар жүйесінде 7 тромбоэмболиялық асқыну болды және плацебо тобындағы 145 пациенттің 2-інде (1%) 3 тромбоэмболиялық асқыну пайда болды. Элтромбопаг қабылдаған 6 пациенттің 5-уінде тромбоциттер саны >200000 / мкл болған кезде тромбоэмболиялық асқынулар пайда болды. Тромбоциттер саны ≥200 000/мкл қоспағанда, тромбоэмболиялық асқынулары бар пациенттерде басқа спецификалық қауіп факторлары анықталған жоқ. Интерферонмен ем алған (n=1439) ВСГ және тромбоцитопениясы бар пациенттерді бақыналатын зерттеулерде элтромбопаг алған 955 пациенттің 38-інде (4%) және плацебо тобындағы 484 пациенттің 6-уында (1%) тромбоэмболиялық асқынулар (ТЭА) дамыды. Көрсетілген тромбоздық / тромбоэмболиялық асқынуларға веналық және артериялық құбылыстар кірді. Қақпалық вена тромбозы екі емдеу тобында да ең көп таралған ТЭА болып табылады (плацебо қабылдаған пациенттердің <1% - на қарсы элтромбопаг қабылдаған пациенттердің 2% - ы). Альбумин деңгейі төмен (≤ 35 г/л) немесе MELD ≥ 10 пациенттерде альбумин деңгейі жоғары пациенттерге қарағанда ТЭА даму қаупі екі есе жоғары болды; 60 жастан асқан пациенттерде ТЭА қаупі жас пациенттерге қарағанда 2 есе жоғары болды. Бауыр жеткіліксіздігі (интерферонмен бірге қолданғанда). Бауыр циррозы бар ВСГ шалдыққан пациенттерде альфа-интерферонмен ем алған кезде бауыр декомпенсациясының даму қаупі бар. ВСГ және тромбоцитопениямен ауыратын пациенттер қатысқан 2 бақыланатын клиникалық зерттеуде бауыр декомпенсациясының белгілері (атап айтқанда, асцит, бауыр энцефалопатиясы, варикозды кеңейген веналардан қан кету, кенеттен болатын бактериялық перитонит) плацебо тобына (6%)қарағанда элтромбопаг тобында (11%) жиі хабарланды. Альбумин деңгейі төмен пациенттерде (≤35 г/л) немесе MELD шкаласы бойынша көрсеткіштің бастапқы мәні ≥ 10 бауыр декомпенсациясының қаупі үш есе көп қаупі және бауыр ауруының кеш сатысы аздау пациенттермен салыстырғанда өлімге әкелетін жағымсыз оқиғалар қаупінің жоғарылауы тіркелді. Элтромбопаг мұндай пациенттерге қауіптермен салыстырғанда күтілетін пайданы мұқият қарастырғаннан кейін ғана тағайындалуы керек. Осындай сипаттамалары бар пациенттерді емдеу кезінде бауыр декомпенсациясы симптомдарын мұқият бақылау қажет. Гепатоуыттылық қаупі. Созылмалы ИТП-ны элтромбопагпен емдеудің бақыланатын клиникалық зерттеулері кезінде қан сарысуындағы АЛТ, АСТ және билирубин деңгейінің жоғарылауы байқалды. Бұл бұзылулар жеңіл болды (1 2 дәреже), қайтымды сипатта және бауыр функциясының бұзылуын көрсететін клиникалық маңызды симптомдармен қатар жүрмеді. ИТП-ны емдеуге арналған 3 плацебо-бақыланатын зерттеуге қатысушылар арасында плацебо тобының 1 пациентінде және элтромбопаг тобының 1 пациентінде 4 дәрежелі бауыр жеткіліксіздігі туындады. Созылмалы ИТП бар балаларды (1 жастан 17 жасқа дейін) емдеудің екі плацебо- бақыланатын зерттеуінде АЛТ деңгейі қалыптың жоғарғы шегінен (ҚЖШ) 3 есе жоғары, элтромбопаг және сәйкесінше плацебо топтарындағы пациенттердің 4,7%-ында және 0%-ында анықталды. ВСГ бар пациенттерде бақыланатын екі клиникалық зерттеуде ҚЖШ-ден 3 есе жоғары АСТ немесе АЛТ деңгейлері элтромбопаг және сәйкесінше плацебо топтарындағы пациенттердің 34%-ында және 38% - ында анықталды. Элтромбопагты пегинтерферонмен/рибофлавинмен бірге қолдану тікелей емес гипербилирубинемиямен байланысты. Жалпы билирубин деңгейі ≥ 1,5 х ҚЖШ элтромбопаг және сәйкесінше плацебо топтарындағы пациенттердің 76%-ында және 50% - ында анықталды. Бір препаратпен рефрактерлі ТАА емдеудің II фазасын салыстырмалы емес зерттеуде пациенттердің 5% - інде АЛТ немесе АСТ >3 x ҚЖШ және жалпы (тікелей емес) билирубин >1,5 x ҚЖШ деңгейінің бір мезгілде жоғарылауы тіркелді. Жалпы билирубин деңгейі >1,5 x ҚЖШ пациенттердің 14% - нде байқалды. Емдеуді тоқтатқаннан кейінгі тромбоцитопения. 3 бақыланатын ИТП клиникалық зерттеуінің деректері бойынша элтромбопаг тобындағы пациенттердің 8% -ында және плацебо тобының 8% -ында емдеуді тоқтатқаннан кейін тромбоциттер деңгейінің бастапқы деңгейден өтпелі төмендеуі байқалды. Сүйек кемігіндегі ретикулин деңгейінің ұлғаюы. Клиникалық зерттеулердің деректері бойынша сүйек кемігі функциясының бұзылуы туралы айғақтайтын, сүйек кемігінің клиникалық елеулі бұзылу белгілері немесе клиникалық белгілер анықталған жоқ. Пациенттердің аз санында сүйек кемігінде ретикулиннің пайда болуына байланысты элтромбопагпен емдеу тоқтатылды. Цитогенетикалық бұзылулар. Күніне 50 мг бастапқы дозадағы элтромбопагпен рефрактерлі ТAA II фазасының клиникалық зерттеуінде (әр 2 апта сайын тәулігіне 150 мг ең жоғары дозаға дейін көтеріледі) (ELT112523) ересек пациенттердің 17,1% - інде жаңа цитогенетикалық ауытқулар байқалды [7/41 (мұндағы 4-інде 7-ші хромосомада өзгерістер болған)]. Цитогенетикалық аномалияны зерттеудің орташа уақыты 2,9 айды құрады. Күніне 150 мг дозадағы элтромбопагпен (пациенттің ұлты мен жасына байланысты) (ELT116826) рефрактерлі TAA клиникалық зерттеудің II кезеңінде ересек пациенттердің 22,6%-да [7/31 (мұндағы 3-уінде 7-ші хромосомада өзгерістер болған)] жаңа цитогенетикалық аномалиялар пайда болды. Зерттеуге қосылған кезде барлық 7 пациентте қалыпты цитогенетикалық талдаулар болды. Алты пациентте цитогенетикалық аномалия элтромбопагпен жүргізілген емнің 3-ші айында, бір пациентте 6 - шы айда анықталды. Гематологиялық қатерлі ісіктер. Элтромбопагпен емделгеннен кейін үш (7%) пациентте ТАА ашық зерттеуінде миелодисплазиялық синдром (МДС) диагнозы қойылды, екі жалғасқан зерттеулерде (ELT116826 және ELT116643) 1/28 (4%) және 1/62 (2%) пациентте әр зерттеуде МДС немесе жедел миелобластты лейкемия (ЖMЛ) диагнозы қойылды. Жағымсыз дәрілік реакциялар дамыған кезде медицина қызметкеріне, фармацевтика қызметкеріне немесе дәрілік препараттардың тиімсіздігі туралы хабарламаларды қоса алғанда, дәрілік препараттарға жағымсыз реакциялар (әсерлер) бойынша тікелей ақпараттық деректер базасына хабарласу керек Қазақстан Республикасы Денсаулық сақтау министрлігі Медициналық және фармацевтикалық бақылау комитеті "Дәрілік заттар мен медициналық бұйымдарды сараптау ұлттық орталығы" ШЖҚ РМК http://www.ndda.kz

Артық дозаланғанда тромбоциттер саны шамадан тыс артып, тромбоздық/тромбоэмболиялық асқынуларды туындатуы мүмкін. Артық дозаланғанда элтромбопагпен хелатты біріктірілімдерді түзу және оның сіңуін шектеу үшін құрамында кальций, алюминий немесе магний сияқты катиондар бар металл препараттарын пероральді қабылдау керек. Тромбоциттер деңгейін мұқият бақылау керек. Көрсетілген ұсынымдарға сәйкес элтромбопагпен емдеуді қайта бастауға болады. Клиникалық зерттеулер кезінде бір артық дозалану жағдайы тіркелді, мұнда пациент 5000 мг элтромбопаг қабылдаған. Жағымсыз реакция туралы хабарламаларға орташа бөртпе, транзиторлы брадикардия, қажу және трансаминазалар деңгейінің жоғарылауы кірді. Артық дозаланғаннан кейін 2-ші және 18-ші күн аралығында өлшенетін бауыр ферменттерінің деңгейі АСТ үшін қалыптың жоғарғы шегінен 1,6 есе, АЛТ үшін - 3,9 есе және жалпы билирубин үшін - 2,4 есе артты. Артық дозаланғаннан кейінгі 18-ші күні тромбоциттер саны 672000/мкл құрады, тромбоциттердің ең жоғарғы деңгейі 929000/мкл болды. Барлық жағымсыз реакциялар асқынусыз емдеуден кейін жойылды. Элтромбопаг бүйрекпен айтарлықтай мөлшерде шығарылмайтындықтан және плазма ақуыздарымен көп байланысатындықтан, гемодиализ элтромбопагтың тиімді шығарылу әдісі емес.

Элтромбопагпен емдеуді гематологиялық ауруларды немесе созылмалы С гепатитін және оның асқынуларын емдеуде тәжірибесі бар дәрігердің бақылауымен бастау керек. Емдеуді бастамас бұрын науқастарға препаратты қолданумен байланысты ықтимал жағымсыз әсерлер туралы хабарлау керек. Арнайы ескертулер Тромбоцитопениясы және кеш сатыдағы бауырдың созылмалы ауруы бар созылмалы ВСГ бар пациенттерде жағымсыз реакциялардың, соның ішінде өлімге әкелуі мүмкін бауыр жеткіліксіздігінің және тромбоэмболиялық асқынулардың даму қаупі жоғары. Қауіптің жоғарылауы альбуминнің ≤ 35 г/л төмен деңгейімен немесе интерферонмен жүргізілетін еммен үйлесімде элтромбопагпен емдеу кезінде бауыр ауруының терминалды сатысы (MELD) моделінің көрсеткіші ≥ 10 мәнімен анықталады. Сонымен қатар, бұл пациенттердегі плацебомен салыстырғанда тұрақты вирусологиялық жауапқа (ТВЖ) қол жеткізу тұрғысынан емдеудің пайдасы шамалы болды (әсіресе альбумин деңгейі ≤ 35 г/л пациенттерде). Мұндай пациенттерде элтромбопаг қолданылатын емдеуді тек үдемелі ВСГ емдеуде тәжірибесі бар дәрігерлер ғана бастауы керек және тромбоцитопения немесе вирусқа қарсы емді тоқтата тұру қаупі араласуды қажет ететін жағдайда ғана. Егер емдеу клиникалық тұрғыдан шартталған болса, бұл пациенттердің жағдайын мұқият бақылау қажет. Тікелей әсер ететін вирусқа қарсы дәрілік заттармен өзара әрекеттесуі. Созылмалы С гепатитін емдеу үшін бекітілген тікелей әсер ететін вирусқа қарсы дәрілік заттармен элтромбопаг біріктірілімінің қауіпсіздігі мен тиімділігі қазіргі уақытта анықталған жоқ. Гепатоуыттылық қаупі. Элтромбопагты қолдану бауыр функциясының бұзылуына - ауыр гепатоуыттылыққа әкелуі мүмкін, бұл өмірге қауіп төндіруі мүмкін. Элтромбопагпен емдеуді бастамас бұрын, дозаны түзету кезінде әр 2 апта сайын және доза режимі тұрақтанғаннан кейін ай сайын сарысулық аланинаминотрансфераза (АЛТ), аланинаминотрансфераза (АСТ) және билирубин деңгейін өлшеу керек. Элтромбопаг UGT1A1 және OATP1B1 тежегіші болып табылады, бұл тікелей емес гипербилирубинемияның дамуына әкелуі мүмкін. Егер билирубин жоғарыласа, фракциялау қажет. Бауыр тесттерінде өзгерістер пайда болған кезде 3-5 күн ішінде қайта анықтауды жүргізу қажет. Егер бұзылулар расталса, бауыр ферменттерінің деңгейі қалыпқа келгенге немесе тұрақтанғанға дейін бақылануы керек. АЛТ деңгейі жоғарылаған (бауыр функциясы қалыпты пациенттерде 3 × ҚЖШ немесе ≥3 × бастапқы деңгейдің немесе >5 × ҚЖШ, емдеу алдында трансаминаза деңгейі жоғары пациенттерде қандай мән төмен екеніне байланысты) кезде, сонымен қатар келесіде элтромбопагпен емдеуді тоқтату керек: • процесс үдегенде, немесе • процесс персистенциясында ≥ 4 апта, немесе • тікелей билирубин деңгейінің қатарлас жоғарылауында, немесе • бауыр функциясы бұзылуының немесе бауыр декомпенсациясы белгілерінің қатарлас жүретін клиникалық симптомдары пайда болғанда. Элтромбопагты бауыр аурулары бар пациенттерге сақтықпен тағайындау керек. ИТП және TAA бар пациенттерге элтромбопагтың анағұрлым аз бастапқы дозасын қолдану керек. Бауыр функциясы бұзылған пациенттерге тағайындаған кезде мұқият бақылау қажет. Бауыр жеткіліксіздігі (интерферонмен бірге қолданғанда). Созылмалы ВСГ бар пациенттердегі бауыр жеткіліксіздігі: альбумин деңгейі төмен (≤ 35 г/л) немесе бауыр ауруының терминалды сатысы моделінің (MELD) көрсеткіші ≥10 бастапқы мәнінде пациенттердің жағдайын мұқият бақылау керек. Бауыр циррозы бар созылмалы ВСГ шалдыққан пациенттерде альфа-интерферонды қолданғанда бауыр декомпенсациясы қаупі орын алуы мүмкін. 2 бақыланатын клиникалық зерттеуде ВСГ және тромбоцитопениямен ауыратын пациенттерде бауыр жеткіліксіздігінің белгілері (асцит, бауыр энцефалопатиясы, варикозды кеңейген веналардан қан кету, кенеттен болатын бактериялық перитонит) плацебо (6%) тобына қарағанда элтромбопаг (11%) тобында жиі хабарланды. Альбумин деңгейі төмен (< 35 г/л) немесе зерттеу басында MELD шкаласы бойынша 10 болған пациенттерде бауыр жеткіліксіздігінің қаупі 3 есе көп болды және бауыр ауруының сатысы анағұрлым кеш болған пациенттермен салыстырғанда өлімге әкелетін жағымсыз оқиғалардың даму қаупі артқан. Сонымен қатар, бұл пациенттердегі плацебомен салыстырғанда ТВЖ-ға қол жеткізу тұрғысынан емдеудің пайдасы шамалы (әсіресе альбумин деңгейі ≤ 35 г/л пациенттерде) болды. Элтромбопаг мұндай пациенттерге қауіптермен салыстырғанда күтілетін артықшылықтарды мұқият қарастырғаннан кейін ғана тағайындалуы керек. Осындай сипаттамалары бар пациенттерді емдеу кезінде бауыр жеткіліксіздігінің белгілері мен симптомдарын мұқият бақылау қажет. Интерферонмен емдеуді тоқтату критерийлері туралы ақпарат алу үшін медициналық қолдану жөніндегі тиісті нұсқаулықты қолдану қажет. Егер бауыр жеткіліксіздігіне байланысты вирусқа қарсы ем тоқтатылса, элтромбопагты қолдануды тоқтату керек. Тромбоздық / тромбоэмболиялық асқынулар. ВСГ, тромбоцитопениясы бар, интерферонмен ем алған (n = 1439) пациенттер қатысқан бақыланатын зерттеулер кезінде элтромбопаг алған 955 пациенттің 38-і (4%) және плацебо тобының 484 (1 %) пациентінің 6-ында тромбоздық/тромбоэмболиялық асқынулар (ТЭА) дамыды. Аталған тромбоздық / тромбоэмболиялық асқынуларға веноздық және артериялық оқиғалар кірді. ТЭА-дың көбі елеулі болды және зерттеудің соңына дейін жойылды. Қақпалық вена тромбозы екі емдеу тобында да ең көп таралған ТЭА болып табылады (плацебо қабылдаған <1% - ға қарсы элтромбопаг қабылдаған пациенттердің 2% - ы). Емдеудің басталу уақыты мен ТЭА дамуы арасында спецификалық байланыс болған жоқ. Альбумин деңгейі төмен (≤ 35 г/л) немесе MELD ≥ 10 пациенттерде альбумин деңгейі жоғары пациенттерге қарағанда ТЭА даму қаупі екі есе жоғары болды; ≥ 60 жастағы пациенттерде ТЭА қаупі жасы кіші пациенттермен салыстырғанда 2 есе жоғары болды. Элтромбопаг мұндай пациенттерге күтілетін пайда мен ықтимал қауіптерді мұқият қарастырғаннан кейін ғана тағайындалуы керек. Мұндай пациенттерде ТЭА дамуының белгілері мен симптомдарын мұқият бақылау керек. Созылмалы бауыр жеткіліксіздігі бар пациенттерде ТЭА қаупі инвазиялық емшараларға дайындық кезінде екі апта бойы тәулігіне 1 рет 75 мг дозада элтромбопаг тағайындағанда жоғарылайтыны анықталды. Элтромбопаг қабылдаған, СБЖ шалдыққан 143 (4%) ересек пациенттің 6-да ТЭА дамыды (барлығы қақпалық вена жүйесінде), плацебо тобында ТЭА 145 пациенттің 2-уінде (1%) дамыды (қақпалық вена жүйесіндегі бір оқиға және бір миокард инфарктісі). Элтромбопагпен емделген 6 пациенттің 5-уінде соңғы дозаны қабылдағаннан кейін 30 күн ішінде тромбоциттер саны >200000/мкл болған кезде тромбоздық асқынулар пайда болды. Элтромбопаг инвазиялық емшараларға дайындық кезінде созылмалы бауыр жеткіліксіздігі бар пациенттерде тромбоцитопенияны емдеу үшін көрсетілмеген. ИТП бар пациенттерде элтромбопагпен жүргізілген клиникалық зерттеулер деректері бойынша, тромбоэмболия жағдайлары тромбоциттердің төмен және қалыпты деңгейінде байқалды. Элтромбопагты тұқым қуалайтын (мысалы, Лейден V факторы) немесе жүре пайда болған қауіп факторларды (мысалы, антитромбин III тапшылығы, антифосфолипид синдромы), егде жасты, ұзаққа созылған иммобилизация кезеңін, қатерлі жаңа түзілімдерді, контрацептивтер мен гормональді орын басу емін, хирургиялық араласымдарды/жарақаттарды, семіздікті, шылым шегуді қоса алғанда, тромбоэмболияның қауіп факторлары бар пациенттерге сақтықпен тағайындау керек. Тромбоциттер деңгейін үнемі бақылап отыру керек және оның қажетті деңгейден жоғары өсуі жағдайында дозаны азайту немесе элтромбопагпен емдеуді тоқтату туралы мәселені шешу керек. Кез келген этиологияның ТЭА пайда болу қаупі бар пациенттерді емдеу кезінде әрқашан қауіп/пайда теңгерімін ескеру қажет. Рефрактерлі TAA клиникалық зерттеуінде ТЭА дамуының бірде-бір жағдайы анықталған жоқ, алайда пациенттердің бұл популяциясында ТЭА даму қаупін толығымен жоққа шығаруға болмайды, өйткені зерттеуге пациенттердің аз саны қатысты. ТAA бар пациенттер үшін ең жоғары қол жетімді доза жеткілікті түрде жоғары (тәулігіне 150 мг) және реакция сипатына байланысты пациенттердің бұл тобында ТЭА дамуын күтуге болады. Егер қолданудың ықтимал пайдасы қақпалық веналар тромбозының қаупінен басым болмаса, элтромбопагты бауырдың жеткіліксіздігімен (Чайлд-Пью шкаласы бойынша ≥ 5) ИТП бар пациенттерді емдеу үшін қолдануға болмайды. Егер препаратты қолдану қажеттілігі туралы шешім қабылданса, бауыр жеткіліксіздігіне шалдыққан пациенттерді емдеуге арналған элтромбопагты сақтықпен тағайындау керек. Элтромбопагпен емдеуді тоқтатқаннан кейін қан кету. Элтромбопагпен емдеуді тоқтатқаннан кейін ИТП бар пациенттерде тромбоцитопения қайта пайда болуы мүмкін. Пациенттердің көбінде элтромбопагпен емдеуді тоқтатқаннан кейін тромбоциттер саны 2 апта ішінде бастапқы деңгейіне оралады, бұл қан кету қаупін арттырады және кейбір жағдайларда қан кетуді туындатады. Егер антикоагулянттарды немесе тромбоциттерге қарсы препараттарды қолдану аясында элтромбопагпен емдеу тоқтатылса, бұл қауіп жоғарылайды. Элтромбопагпен емдеу тоқтатылған жағдайда идиопатиялық тромбоцитопениялық пурпураны емдеуді қолданыстағы клиникалық нұсқауларға сәйкес қайта бастау ұсынылады. Қосымша шаралар ретінде антикоагулянттық және/немесе тромбоциттерге қарсы емді тоқтатуға, антикоагуляциялық немесе тромбоциттік демеуді қарастыруға болады. Тромбоциттер санын элтромбопагпен емдеу тоқтатылғаннан кейін 4 апта ішінде апта сайын тексеру керек. Пегинтерферон, рибавирин мен элтромбопагты қабылдау тоқтатылғаннан кейін ВСГ шалдыққан пациенттерді клиникалық зерттеулерде асқазан-ішектен қан кетудің, соның ішінде ауыр және өлімге әкелетін қан кетулердің анағұрлым жоғары деңгейі туралы хабарланды. Емді тоқтатқаннан кейін пациенттерді асқазан-ішектен қан кетудің қандай да бір симптомдары бар-жоғын бақылау керек. Ретикулиннің сүйек кемігі түзілуі және сүйек кемігі фиброзының қаупі. Элтромбопаг сүйек кемігінде ретикулин талшықтарының пайда болу немесе жоғарылау қаупін арттыруы мүмкін. Мұның мәні, басқа тромбопоэтин рецепторларының агонистерін қолдану сияқты, әлі анықталған жоқ. Элтромбопагпен емдеуді бастамас бұрын қан жасушаларының морфологиялық бұзылуларының бастапқы деңгейін анықтау үшін шеткері қан жағындысын мұқият зерттеу керек. Элтромбопагтың тұрақты дозалау режимін белгілегеннен кейін лейкоциттер формуласын есептей отырып, ай сайын жалпы қан талдауын жасау керек. Жетілмеген немесе дисплазиялық жасушалар пайда болған кезде шеткері қан жағындысын жаңаларын анықтауға немесе бұрыннан бар морфологиялық бұзылулардың (мысалы, эритроциттердің, жетілмеген лейкоциттердің ыдырауы мен ядролардың пайда болуы) немесе цитопенияларды анықтауға қатысты талдау қажет. Егер пациентте жаңа морфологиялық бұзылулар пайда болса немесе бұрыннан бар морфологиялық бұзылулар күшейсе немесе цитопения пайда болса, элтромбопагпен емдеуді тоқтатып, фиброзды анықтау үшін жағынды бояуын қоса, сүйек кемігінің биопсиясын жүргізу мәселесін шешу керек. Бұрыннан бар миелодисплазиялық синдромның (МДС) дамуы TPO-R агонистеріне қатысты олар миелодисплазиялық синдром секілді бар гемопоэздік жаңа түзілімдердің үдеуін стимуляциялауы мүмкін деген теориялық болжам бар. Тромбопоэтин рецепторларының агонистері тромбопоэздің ізашар-жасушалардың дамуын, олардың дифференциациясын және тромбоциттердің өндірілуін туындататын өсу факторлары болып табылады. Тромбопоэтин рецепторлары негізінен шығу тегі миелоидты жасушалардың беткейінде берілген. Миелодисплазиялық синдромға (МДС) шалдыққан пациенттерде тромбопоэтин рецепторларының агонистерін қолдануды клиникалық зерттеулерде бластты жасушалар санының өтпелі ұлғаюы және МДС жедел миелоидты лейкозға (ЖМЛ) дейін үдеу жағдайлары тіркелді. Ересектер мен егде жастағы пациенттерде ИТП немесе ТАА диагнозын тромбоцитопениямен бірге дамитын басқа нозологияларды жоққа шығару арқылы растау керек, атап айтқанда МДС диагнозын жоққа шығару керек. Ауру мен емдеу кезінде сүйек кемігінің аспирациясы мен биопсиясын, әсіресе шеткері бластты жасушалар санының өсуі сияқты жүйелік аномалиялар симптомдары бар 60 жастан асқан пациенттерде қарастырған жөн. Басқа тромбоцитопениялық жағдайларды, соның ішінде МДС немесе химиотерапиядан туындаған тромбоцитопенияны емдеу үшін элтромбопагты қолдану тиімділігі мен қауіпсіздігі анықталмаған. Элтромбопаг тек бекітілген көрсетілімдер бойынша қолданылуы керек және МДС туындатқан тромбоцитопенияны немесе тромбоцитопенияның басқа себептерін емдеу үшін қолданылмауы керек. TAA бар пациенттерде цитогенетикалық бұзылулар және МДС /ЖМЛ-ге дейін үдеу Цитогенетикалық бұзылулар TAA бар пациенттерде пайда болатыны белгілі. Элтромбопаг ТАА бар пациенттерде цитогенетикалық бұзылулар қаупін арттыратыны-арттырмайтыны белгісіз. Элтромбопагтың күніне 50 мг бастапқы дозасы (әр 2 апта сайын ең жоғары дозасы 150 мг/тәулікке дейін артады) (ELT112523) пайдаланылған II фазаның рефрактерлі ТАА клиникалық зерттеулерінде пациенттердің 17,1%-да жаңа цитогенетикалық бұзылулардың пайда болу жиілігі байқалды [7/41 (мұндағы 4-уінде 7-ші хромосомада өзгерістер болған)]. Цитогенетикалық бұзылуларға дейінгі зерттеу кезеңіндегі уақыттың медианасы 2,9 айды құрады. Күніне 150 мг дозадағы элтромбопагпен (пациенттің ұлты мен жасына байланысты) (ELT116826) рефрактерлі TAA клиникалық зерттеудің II кезеңінде ересек пациенттердің 22,6%-да [7/31 (мұндағы 3-уінде 7-ші хромосомада өзгерістер болған)] жаңа цитогенетикалық аномалиялар пайда болды. Зерттеуге қосылған кезде барлық 7 пациентте қалыпты цитогенетикалық талдаулар болды. Алты пациентте цитогенетикалық аномалия элтромбопагпен жүргізілген емнің 3-ші айында, бір пациентте 6 - шы айда анықталды. TAA кезінде элтромбопаг қолданылған клиникалық зерттеулерде пациенттердің 4%-да (5/133) МДС диагнозы қойылды. Диагноз қойылғанға дейінгі уақыттың медианасы элтромбопагпен емдеу басталғаннан бастап 3 айды құрады. Иммуносупрессиялық емге рефрактерлі немесе алдында иммуносупрессиялық еммен қарқынды алдын ала емдеуден өткен TAA бар пациенттерде элтромбопагпен емдеуді бастамас бұрын, 3 айлық емнен кейін және одан кейіннен 6 айдан соң цитогенетикаға арналған аспирациялары бар сүйек кемігіне қатысты зерттеу ұсынылады. Егер жаңа цитогенетикалық бұзылулар анықталса, элтромбопагты қолдануды жалғастыру орындылығын бағалау қажет. Көру мүшесі тарапынан өзгерістер. Жануарларға жүргізілген токсикологиялық зерттеулердің деректері бойынша элтромбопагты қолданған кезде катаракта жағдайлары байқалған. Бақыланатын зерттеулерде интерферонмен емделген ВСГ және тромбоцитопениясы бар пациенттерде (n = 1439) бұрыннан бар катарактаның үдеуі немесе катарактаның алғаш анықталған жағдайлары элтромбопаг тобында 8% және плацебо тобында 5% құрады. Торқабыққа қан құйылу, негізінен 1 немесе 2 класты, интерферон, рибавирин және элтромбопаг қабылдаған ВСГ шалдыққан пациенттерде тіркелді (элтромбопаг тобында 2% және плацебо тобында 2%). Қан кетулер торқабықтың беткейінде (преретинальді), торқабықтың астында (субретинальді) немесе торқабық тіндерде байқалды. Катарактаны анықтау мақсатында пациенттерді тұрақты офтальмологиялық бақылау ұсынылады. QT/QTc аралығының ұзаруы. Тәулігіне 150 мг элтромбопаг қабылдаған дені сау еріктілердегі QTc аралығын зерттеу жүрек реполяризациясына клиникалық тұрғыдан елеулі әсер етпеді. QTc аралығының ұзаруы ИТП бар пациенттерге және ВСГ мен тромбоцитопениямен ауыратын пациенттерге қатысты клиникалық зерттеулерде хабарланған. Осы QTc ұзару жағдайларының клиникалық мәні белгісіз. Элтромбопагпен жүргізілетін емнің емдік әсерінің төмендеуі. Емдеудің емдік әсері төмендегенде немесе тромбоциттердің элтромбопагпен емдеуге жауабын ұсынылатын дозалар шегінде сақтай алмағанда, сүйек кемігіндегі ретикулин талшықтары мөлшерінің жоғарылауын қоса, себепші факторларды іздеу керек. Балалар. ИТП емдеу үшін элтромбопагты қолданудың көрсетілген ерекшеліктерін балаларға препаратты тағайындау кезінде ескеру қажет. Зертханалық талдау көрсеткіштеріне әсері. Элтромбопаг қатты боялған, сондықтан зертханалық зерттеулердің кейбір көрсеткіштеріне әсер етуі мүмкін. Элтромбопагпен емделген пациенттерде сарысу түсінің өзгеруі және жалпы билирубин мен креатинин деңгейіне әсері байқалды. Егер зертханалық зерттеулер мен клиникалық бақылаулардың нәтижелері бір-біріне сәйкес келмесе, нәтижелердің дұрыстығын анықтау үшін басқа әдісті қолдана отырып, қайталама талдаулар жүргізуге болады. Қосымша заттар туралы маңызды ақпарат. Натрийдің мөлшері. Бұл дәрілік заттың құрамында үлбірлі қабықпен қапталған таблеткаға 1 ммольден аз натрий (23 мг)/ бар, яғни іс жүзінде натрийден бос. Препараттың көлік құралын немесе қауіптілігі зор механизмдерді басқару қабілетіне әсер ету ерекшеліктері Элтромбопаг автокөлікті басқару кезінде немесе басқа механизмдермен жұмыс істеу кезінде реакция жылдамдығына шамалы әсер етеді. Пациенттің клиникалық жағдайы және элтромбопагтың жағымсыз реакцияларының бейіні, оның ішінде бас айналу және қырағылықтың болмауы, пациенттің зейін қою мен психомоторлық реакциялардың жылдамдығын қажет ететін тапсырмаларды орындау қабілетін қарастырған кезде есте ұстаған жөн.

Жүктілік. Жүкті әйелдерге элтромбопагты қолдану бойынша жеткілікті деректер жоқ. Жануарларға жүргізілген зерттеулерге сәйкес, дәрілік заттың репродуктивті уыттылығы анықталды. Адам үшін ықтимал қаупі белгісіз. Эльтромбопаг-Виста препаратын жүктілік кезінде қолдану ұсынылмайды. Ұрпақ өрбіту жасындағы әйелдер/ ерлер мен әйелдердегі контрацепция. Эльтромбопаг-Виста контрацепция құралдарын қолданбайтын ұрпақ өрбіту жасындағы әйелдерді емдеу үшін ұсынылмайды. Бала емізу. Элтромбопагтың немесе оның метаболиттерінің адамның емшек сүтіне енетіні-енбейтіні белгісіз. Жануарларға жүргізілген зерттеулерге сәйкес, элтромбопаг емшек сүтіне енеді, сондықтан сәби үшін қауіпті жоққа шығаруға болмайды. Бала емізуді тоқтату немесе Эльтромбопаг-Виста препаратымен емдеуді тоқтату/жалғастыру туралы мәселені ана үшін емнен күтілетін пайданы және бала үшін зор қауіпті ескере отырып, шешу керек. Фертильділік. Адам үшін элтромбопаг дозаларымен салыстырымды препараттың дозаларын енгізу кезінде ұрғашы және еркек егеуқұйрықтардың репродуктивті функциясына әсері анықталған жоқ. Алайда, адам үшін қауіпті толығымен жою мүмкін емес.

Элтромбопагтың басқа дәрілік заттарға әсері. ГМГ-КоА (гидроксиметилглютарил-коэнзим А) редуктаза тежегіші. 39 дені сау ересек еріктілердің розувастатиннің BCRP және бір реттік 10 мг OATP1B1 субстратымен бірге 5 күн бойы тәулігіне бір рет 75 мг элтромбопаг қабылдау розувастатин плазмасының Cmax 103%-ға (90% сенімді аралығы [СА]: 82 %, 126 %) және AUC0-∞55 %-ға (90 % СА: 42 %, 69 %) жоғарылауына әкелді. Сондай-ақ, аторвастатин, флувастатин, ловастатин, правастатин және симвастатинді қоса алғанда, басқа ГМГ-КоА-редуктаза тежегіштерімен өзара әрекеттесуді күту керек. Элтромбопагпен бірге қолданған кезде статиндердің дозаларын азайту керек және статиндерден туындаған жағымсыз реакцияларды мұқият бақылау керек. OATP1B1 және BCRP субстраттары. Элтромбопагты басқа OATP1B1 субстраттарымен (мысалы, метотрексатпен) және BCRP (мысалы, топотеканмен және метотрексатпен) бірге қолдану сақтықпен жүргізілуі керек. Цитохром Р450 субстраттары. Адамның бауыр микросомалары қолданылған зерттеулер көрсеткендей, егер өлшеу кезінде тест субстраттары ретінде паклитаксел мен диклофенак қолданылса, элтромбопаг (100 µМ дейінгі дозада) in vitro CYP450 1А2, 2А6, 2C19, 2D6, 2E1, 4A4/5 және 4A9/11 энзимдерін тежемейтінін және CYP2C8 мен CYP2C9 тежейтінін көрсетті. 75 мг элтромбопагты 7 күн бойы тәулігіне 1 рет 24 дені сау еріктіде қолдану 1А2 (кофеин), 2С19 (омепразол), 2С9 (флурбипрофен) немесе 3А4 (мидазолам) үшін маркерлік субстраттардың метаболизмін тежеді және индукцияламады. Элтромбопаг пен СYP450 субстраттарын бірге қолданған кезде клиникалық маңызды өзара әрекеттесу күтілмейді. ВСГ протеаза тежегіштері. Егер элтромбопаг телапревирмен немесе боцепревирмен бірге қолданылса, дозаны түзету қажет емес. Әр 8 сағат сайын 750 мг телапревирмен 200 мг элтромбопагтың бір реттік дозасын бірге қолдану плазмадағы телапревир концентрациясын өзгертпейді. Әр 8 сағат сайын 800 мг боцепревир мен 200 мг элтромбопагтың бір реттік дозасын бірге тағайындау AUC(0-) өзгертпейді, бірақ Cmax-ты 20% - ға арттырады және Cmin-ді 32% - ға төмендетеді. Cmin төмендеуінің клиникалық маңыздылығы анықталмады, ВСГ супрессиясын мұқият клиникалық және зертханалық бақылау ұсынылады. Басқа дәрілік заттардың элтромбопагқа әсері Циклоспорин. Элтромбопаг әсерінің төмендеуі 200 мг мен 600 мг циклоспоринді (BCRP тежегіші) бірге қолданғанда байқалды. 200 мг циклоспоринді бір мезгілде қолдану элтромбопагтың Cmax және AUC0- 25%-ға және сәйкесінше 18%-ға төмендеді. 600 мг циклоспоринді бір мезгілде қолдану элтромбопагтың Cmax және AUC0 ерітіндісін 39%-ға және сәйкесінше 24% - ға азайтты. Емдеу кезінде элтромбопаг дозасын түзету пациенттің тромбоциттер санына негізделген. Тромбоциттер санын циклоспоринмен бірге элтромбопаг тағайындалғаннан кейін кем дегенде аптасына бір рет 2-3 апта бойы бақылау керек. Тромбоциттер санына сәйкес элтромбопаг дозасын арттыру қажет болуы мүмкін. Поливалентті катиондар (хелатты қосылыс). Элтромбопаг алюминий, кальций, темір, магний, селен және мырыш сияқты поливалентті катиондармен хелатты қосылысқа түседі. Құрамында катиондар (1524 мг алюминий гидроксиді және 1425 мг магний карбонаты) бар поливалентті антацидпен бір реттік 75 мг элтромбопагты тағайындау қан плазмасындағы элтромбопагтың AUC0- 70%-ға (90% СА: 64%, 76%) және Cmax 70%-ға (90% СА: 64%, 76%) азайтты. Антацидтерді, сүт өнімдерін және минералды қоспалар сияқты поливалентті катиондары бар басқа заттарды хелатты қосылыс арқылы элтромбопагтың сіңуінің айтарлықтай төмендеуіне жол бермеу үшін элтромбопагты қолдануға дейін кем дегенде 2 сағат бұрын немесе 4 сағаттан кейін қабылдау керек. Лопинавир/ритонавир. Элтромбопагты лопинавирмен/ритонавирмен бірге қолдану элтромбопаг концентрациясын төмендетуі мүмкін. 40 дені сау еріктілердің қатысуымен жүргізілген зерттеу тәулігіне екі рет 400/100 мг лопинавир/ритонавир қайталама дозасымен 100 мг элтромбопагтың бір реттік дозасын бірге тағайындау қан плазмасындағы элтромбопагтың AUC0- 17%-ға төмендеуіне әкелгенін көрсетті (90% CI: 6.6%, 26.6%). Сондықтан элтромбопагты лопинавирмен / ритонавирмен бірге сақтықпен қолдану керек. Элтромбопаг дозасын дұрыс анықтау үшін лопинавирмен / ритонавирмен емдеуді қатар бастаған немесе тоқтатқан жағдайда тромбоциттер санын мұқият тексеру қажет. CYP1A2 және CYP2C8 тежегіштері мен индукторлары. Элтромбопаг бірнеше тәсілдермен метаболизденеді, соның ішінде CYP1A2, CYP2C8, UGT1A1 және UGT1A3. Бір ферменттің тежелуіне немесе индукциясына әсер ететін дәрілік заттардың плазмадағы элтромбопаг концентрациясына айтарлықтай әсер ету ықтималдылығы аз; сол уақытта бірнеше ферменттердің тежелуіне немесе индукциясына әсер ететін дәрілік заттардың элтромбопагтың концентрациясын жоғарылату (мысалы, флувоксамин) немесе азайту (мысалы, рифампицин) әлеуеті бар. ВСГ протеаза тежегіштері. Дәрілік зат фармакокинетикасының өзара әрекеттесуін зерттеу нәтижелері 200 мг элтромбопагтың бір дозасымен әр 8 сағат сайын 800 мг боцепревирдің қайталама дозасын немесе 750 мг телапревирді бірге енгізу элтромбопагтың плазмадағы концентрациясын клиникалық маңызды шарамен өзгертпейтінін көрсетеді. ИТП емдеуге арналған дәрілік заттар. ИТП емдеу үшін клиникалық зерттеулерде элтромбопагпен бірге қолданылатын дәрілік заттарға кортикостероидтар, даназол және / немесе азатиоприн, иммуноглобулинді және анти-D-иммуноглобулинді вена ішіне енгізу жатады. Элтромбопагты басқа ИТП емдеуге арналған дәрілік заттармен бірлесе қолданғанда, оны ұсынылған ауқымда ұстап тұру үшін тромбоциттер санын бақылау керек. Тамақпен өзара әрекеттесуі. Таблетка түріндегі элтромбопагты кальций мөлшері жоғары тағаммен (мысалы, сүт өнімдерін қамтитын тағам) бірге қолдану AUC0-∞ және Сmax айтарлықтай төмендетті. Керісінше, элтромбопагты кальций мөлшері жоғары немесе төмен (<50 мг кальций) тамақтануға дейін 2 сағат бұрын немесе одан кейін 4 сағаттан соң қолдану элтромбопагтың плазмадағы экспозициясын клиникалық маңызды дәрежеге дейін өзгерткен жоқ. Таблетка түрінде 50 мг элтромбопагтың бір дозасын стандартты жоғары калориялы, май мөлшері жоғары таңғы аспен, соның ішінде сүт өнімдерімен бірге қабылдау элтромбопагтың плазмалық AUC 59%-ға, ал Cmaх 65% - ға төмендетті. Пероральді қолдану үшін суспензияны дайындауға арналған ұнтақ түріндегі элтромбопагтың бір реттік 25 мг дозасын кальций мөлшері жоғары, май мөлшері орташа калориялы тағаммен бірге қабылдау элтромбопагтың орташа плазмалық AUC0-∞ 75%-ға және орташа Cmax 79%-ға төмендетті. Экспозицияның мұндай төмендеуі кальций мөлшері жоғары тағамды ішкенге дейін 2 сағат бұрын пероральді суспензия дайындауға арналған ұнтақ түріндегі 25 мг элтромбопагтың бір реттік дозасын қолданғанда әлсіреген (AUC0-∞ орташа мәні 20% - ға, ал Cmax орташа мәні 14% - ға төмендеген). Кальций мөлшері төмен (<50 мг кальций) тағамдар, оның ішінде жемістер, майсыз ветчина, сиыр еті және байытылмаған (кальций, магний немесе темір қосылмаған) жеміс шырыны, байытылмаған соя сүті және байытылмаған жарма калориялығы мен май мөлшеріне қарамастан плазмадағы элтромбопагтың әсеріне айтарлықтай әсер етпеді.

Сақтау мерзімі 2 жыл. Жарамдылық мерзімі өткеннен кейін қолдануға болмайды! Сақтау шарттары 25 °С-ден аспайтын температурада сақтау керек. Балалардың қолы жетпейтін жерде сақтау керек!