Эманера® капсулы 20 мг

Бір капсуланың құрамында белсенді зат – 41,290 мг магний эзомепразолы (тиісінше 40 мг эзомепразолға баламалы) қосымша заттар: қант түйіршіктері (сфералар), повидон К30, натрий лаурилсульфаты, Opadry II White 85F28751 (поливинил спирті, титанның қостотығы (E 171), макрогол 3000, тальк), мaгнийдің ауыр карбонаты, метакрил қышқылы – этилакрилат сополимері (1 : 1) дисперсия 30%, тальк, макрогол 6000, титанның қостотығы (E 171), полисорбат 80 капсула қабығының құрамы: темірдің қызыл тотығы (Е 172), титанның қостотығы (Е 171), желатин Сыртқы түрінің, иісінің, дәмінің сипаттамасы Корпусы мен қақпақшасы қызғылт дерлік түсті капсулалар. Капсулалардың ішіндегісі – ақ немесе ақ дерлік түсті пеллеттер.

Ересектер: - гастроэзофагеальді рефлюкс ауруында (ГЭРА) (эрозиялы рефлюкс-эзофагитті емдеу үшін) - пептидтік ойық жарадан қан кетуді бастан өткерген пациенттерде ұзаққа созылатын қышқылды бәсеңдететін ем үшін (асқазан бездерінің секрециясын төмендететін препараттарды вена ішіне қолданғаннан кейін, қайталануының профилактикасы үшін) - Золлингер-Эллисон синдромы 12 жастан асқан жасөспірімдер: гастроэзофагеальді рефлюкс ауруында (ГЭРА) (эрозиялы рефлюкс-эзофагитті емдеу үшін)

Эзомепразол омепразолдың S-изомері болып табылады және арнайы мақсатты әсер ету механизмі жолымен асқазандағы қышқыл секрециясын төмендетеді. Ол париетальді жасушадағы протондық помпаның спецификалық тежегіші болып табылады. Омепразолдың S- және R-изомерлерінің фармакодинамикалық белсенділіктері ұқсас. Әсер ету механизмі Эзомепразол әлсіз негіз болып табылады, ол концентрацияланады және париетальді жасушаның секреторлық өзекшелерінің қышқылдылығы жоғары ортасында белсенді формасына айналады, ол жерде ол қышқыл сорғысы — Н+/К+–АТФаза ферментін тежейді, сондай-ақ, базальді және стимуляцияланған қышқыл секрециясын бәсеңдетеді Фармакодинамикалық әсерлері 20 мг немесе 40 мг Эманера препаратын пероральді қабылдағаннан кейін әсері 1 сағат ішінде дамиды. Препаратты 5 күн бойы тәулігіне бір рет 20 мг дозада күнделікті қабылдағанда, қышқыл концентрациясын емдеудің 5-інші күні дозасын қабылдағаннан кейін 6—7 сағаттан соң өлшегенде пентагастрин стимуляциялағаннан кейінгі қышқылдың орташа ең жоғарғы концентрациясы 90%-ға төмендейді. Эзомепразолды 20 мг және 40 мг дозада 5 күн бойы пероральді қабылдағаннан кейін, асқазандағы рН орташа алғанда, сәйкесінше 13 және 17 сағат ішінде, симптоматикалық гастро-эзофагеальді рефлюкс ауруы (ГЭРА) бар пациенттерде 24 сағаттан астам уақыт ішінде 4-тен жоғары құрады. Эзомепразолды 20 мг дозада қабылдағаннан кейін, асқазандағы рН 76% пациентте 8 сағат ішінде, 54% пациентте 12 сағат ішінде және 24% пациентте 16 сағат ішінде 4-тен жоғары құрады. 40 мг дозадағы эзомепразол үшін сәйкесінше арақатынастары 97%, 92% және 56% құрады. 40 мг дозадағы эзомепразолды қолданған кезде рефлюкс-эзофагиттің жазылуы шамамен 78% пациентте 4 аптадан соң және 93%-ында – 8 аптадан соң басталады. Бір апта бойы сәйкесінше антибиотиктермен біріктіріп тәулігіне 2 рет 20 мг дозадағы Эманера препаратымен емдеу шамамен 90% пациентте Helicobacter pylori эрадикациясына алып келеді. Он екі елі ішектің асқынбаған ойық жарасы кезінде бір апталық эрадикация курсынан кейін ойық жара тиімді жазылуы үшін, келесіде антисекреторлық препараттармен монотерапия қажет емес. Рандомизацияланған, қосарлы жасырын, плацебо бақыланатын клиникалық зерттеуде Forrest бойынша Ia, Ib, IIa немесе IIb ретінде сипатталатын пептидтік ойық жарадан эндоскопиялық расталған қан кетуі бар пациенттер (тиісінше 9%, 43%, 38% және 10%) инфузияға арналған эзомепразол ерітіндісін (n=375) немесе плацебо алу үшін рандомизацияланған (n=389). Эндоскопиялық гемостаздан кейін пациенттер 30 минут ішінде венаішілік инфузия түрінде 80 мг эзомепразол алды, содан кейін сағатына 8 мг үздіксіз инфузия немесе 72 сағат бойы плацебо алды. Бастапқы 72 сағаттық кезеңнен кейін барлық пациенттер қышқылдықты басу үшін 27 күн ішінде 40 мг эзомепразолды пероральді қабылдады. 3 күн ішінде қайта қан кету деңгейі эзомепразолмен емделген топта 5,9% құрады, ал плацебо тобында 10,3%. Емдеуден кейін 30 күн өткен соң, эзомепразолмен емделген топта қан кету деңгейі плацебо қабылдаған топпен салыстырғанда 13,6% - бен салыстырғанда 7,7% құрады. Антисекреторлық препараттармен емдеу кезінде сарысудағы гастрин концентрациясының жоғарылауы орын алады. Антисекреторлық дәрілік препараттармен емдеу кезінде қышқыл секрециясының төмендеуіне жауап ретінде сарысудағы гастрин деңгейі жоғарылайды. Асқазан сөлі қышқылдылығының төмендеуі нәтижесінде хромогранин А (CgA) деңгейі артады. Хромогранин А (CgA) концентрациясының жоғарылауы нейроэндокриндік ісіктерді анықтауға арналған зерттеулердің нәтижелеріне ықпал етуі мүмкін. Ондай ықпалының алдын алу үшін протондық сорғы тежегіштерімен (ППТ) емдеуді қан плазмасындағы CgA концентрациясына зерттеу жүргізгенге дейін 5 күн бұрын тоқтата тұру қажет. Егер 5 күннен соң қан плазмасындағы гастрин мен CgA концентрациялары қалыпты мәндеріне қайтып келмесе, эзомепразолды қолдану тоқтатылғаннан кейін 14 күннен соң зерттеуді қайталау керек. Балаларда да, ересектерде де эзомепразолмен ұзақ емдеу кезінде ECL (энтерохромаффин тәрізді жасушалар) жасушаларының көбеюі байқалды, бұл қан сарысуындағы гастрин деңгейінің жоғарылауымен байланысты болуы мүмкін. Алынған нәтижелердің клиникалық мәні жоқ деп саналады. Антисекреторлық препараттармен ұзақ уақыт бойы емдеу кезінде асқазан бездерінің кисталары біршама жиілікте пайда болатыны хабарланды. Бұл өзгерістер қышқыл секрециясының айқын тежелуінің физиологиялық салдары болып табылады, қатерсіз және қайтымды болып көрінеді. Протондық помпа тежегіштерін қоса, кез келген препараттарды қолданғанда асқазанның қышқылдығын төмендету, әдетте, асқазан-ішек жолында болатын асқазандағы бактериялардың санын арттырады. Протондық помпаның тежегіштерімен емдеу Salmonella және Campylobacter сияқты қоздырғыштардан туындаған асқазан-ішек инфекцияларының қаупін аздап арттыруы мүмкін, ал ауруханаға жатқызылған пациенттерде Clostridium difficile болуы мүмкін. Клиникалық тиімділігі Белсенді салыстыру препараты ретінде ранитидинмен жүргізілген екі зерттеуде эзомепразол ЦОГ-2 селективті ҚҚСП қоса, ҚҚСП қабылдаған пациенттерде асқазанның ойық жарасын емдеуде жақсы әсер көрсетті. Салыстыру препараты ретінде плацебомен жүргізілген екі зерттеуде эзомепразол ЦOГ-2 селективті ҚҚСП қоса, ҚҚСП (60 жастан асқан және/немесе анамнезінде ойық жарасы бар) қабылдайтын пациенттерде асқазан мен он екі елі ішектің ойық жарасының профилактикасында жақсы әсер көрсетті. Балалар ИПП ұзақ мерзімді ем қабылдаған ГЭРБ (1 жастан 17 жасқа дейінгі) бар балалардың қатысуымен зерттеуде балалардың 61% белгілі клиникалық маңыздылығы жоқ және атрофиялық гастрит немесе карциноидты ісіктердің дамуынсыз ECL жасушаларының елеусіз гиперплазиясы дамыды.

Дозалау режимі Ересектер Гастроэзофагеальді рефлюкс ауруы Эрозиялы рефлюкс-эзофагитті емдеу: 4 апта бойы тәулігіне бір рет 40 мг. Егер бірінші курсынан кейін эзофагиттің жазылуы басталмаса немесе симптомдары сақталып қалса, қосымша 4 апталық емдеу курсы ұсынылады. Пептидтік ойық жарадан қан кетуді бастан өткерген пациенттерде ұзаққа созылатын қышқылды бәсеңдететін ем (асқазан бездерінің секрециясын төмендететін препараттарды вена ішіне қолданғаннан кейін, қайталануының профилактикасы үшін): пептидтік ойық жарадан қан кетудің қайталануының индукцияланған венаішілік профилактикасынан кейін 4 апта бойы тәулігіне 1 рет 40 мг. Золлингер-Эллисон синдромының емі: Эманера® препаратының ұсынылатын бастапқы дозасы тәулігіне екі рет 40 мг құрайды. Содан соң дозасын жекелей таңдау керек, емдеу ұзақтығы аурудың клиникалық көрінісі бойынша анықталады. Препаратты пациенттердің көпшілігінде тәулігіне 80-ден 160 мг эзомепразол дозаларында қолдану тәжірибесі бар. Тәулігіне 80 мг жоғары дозаларда дозаны екі қабылдауға бөлу керек. Балалар 12 жастан асқан жасөспірімдер Гастроэзофагеальді рефлюкс ауруы Эрозиялы рефлюкс-эзофагитті емдеу: 4 апта бойы тәулігіне бір рет 40 мг. Егер алғашқы курсынан кейін эзофагиттің жазылуы басталмаса немесе симптомдары сақталып қалса, қосымша 4 апталық емдеу курсы ұсынылады. Пациенттердің ерекше топтары Егде жастағы пациенттер Препараттың дозасын түзету қажет емес. Бауыр жеткіліксіздігі бар пациенттер Бауырдың жеңіл және орташа жеткіліксіздігі кезінде препараттың дозасын түзету қажет емес. Бауырдың ауыр жеткіліксіздігі бар пациенттер үшін ең жоғарғы тәуліктік дозасын - 20 мг арттырмау керек. Бүйрек жеткіліксіздігі бар пациенттер Бүйрек функциясының бұзылуы бар пациенттерде дозасын түзету қажет емес. Бүйректің ауыр жеткіліксіздігі бар пациенттерде эзомепразолды қолдану тәжірибесі шектеулі; соған байланысты, препаратты ондай пациенттерге қолданғанда сақтық таныту керек. Енгізу әдісі мен жолы Капсулаларды тұтастай жұтып, аздаған мөлшердегі сумен ішіп жіберу керек. Капсулаларды шайнауға немесе ұнтақтауға болмайды. Жұтуға қиналатын пациенттер үшін, капсулаларды ашуға және ішіндегісін жарты стақан газдалмаған суда ерітуге болады. Басқа сұйықтықтарды пайдалануға болмайды, өйткені олар таблетканың ішекте еритін қабығын зақымдауы мүмкін. Микротүйіршіктер салынған суды бірден немесе 30 минут ішінде ішеді. Содан соң тағы жарты стақан су алып, ішіп жіберу керек. Түйіршіктерді шайнамау немесе ұнтақтамау керек. Жұта алмайтын пациенттерге таблетканы алдын ала жарты стақан газдалмаған суда ерітіп алып, оны назогастральді зонд арқылы енгізуге болады. Таңдалған шприц пен түтіктің сәйкес келетіндігін мұқият тексеру маңызды. Препаратты назогастральді зонд арқылы енгізу • Капсуланы ашыңыз және пеллеттерді сәйкесінше шприцке себіңіз және оны шамамен 25 мл су және 5 мл ауамен толтырыңыз. Кейбір зондтар үшін, зондтың капсула түйіршіктерімен бітеліп қалуына жол бермеу мақсатында препаратты 50 мл ауыз суда сұйылту қажет болуы мүмкін. • Түйіршіктер суспензияда біркелкі еруі үшін шприцтің ішіндегісін шамамен екі минут бойы шайқаңыз. • Шприцті тігінен, ұштығын жоғары қаратып ұстап тұрып ұштығының өткізгіштігін тексеріңіз. • Шприцті тігінен ұстап тұрып зондпен жалғаңыз. • Шприцті сілкіңіз және оны ұштығын төмен қаратып төңкеріңіз. Зондқа дереу 5–10 мл ерітілген препаратты енгізіңіз. Енгізгеннен кейін шприцті төңкеріңіз және қайтадан сілкіңіз (ұштығы бітелмеуі үшін шприцті тігінен ұстау керек). • Шприцті ұштықты төмен қаратып төңкеріңіз және зондқа тағы 5–10 мл препаратты енгізіңіз. Осы емшараны шприц босағанға дейін қайталаңыз. • Шприцте препараттың бір бөлігі тұнба түрінде қалып қалған жағдайда, шприцке 25 мл су мен 5 мл ауа толтырыңыз және 5 тармақта сипатталған операцияларды қайталаңыз. Кейбір шприцтер үшін 50 мл су қажет. Дәрілік препараттың бір немесе бірнеше дозасын өткізіп алған жағдайда қажетті шаралар Егер сіз дозасын қабылдауды ұмытып кетсеңіз, оны есіңізге түскен бойда бірден қабылдаңыз. Алайда, егер келесі дозасын қабылдау уақыты келіп қалса, жіберіп алған дозаны өткізіп жіберіңіз. Өткізіліп алғанының орнын толтыру үшін, препараттың қосарлы дозасын (бір мезгілде 2 капсуланы) қабылдамаңыз. Дәрілік препараттың қолдану тәсілін түсіндіруі үшін медициналық қызметкерге кеңес алуға жүгіну жөніндегі ұсынымдар Осы дәрілік препаратты қолдану бойынша қандай да бір қосымша сұрақтар туындаған жағдайда, емдеуші дәрігерге немесе фармацевтке жүгіну керек.

- әсер етуші затына, орынбасқан бензимидазолдарға немесе қосымша заттарының кез келгеніне аса жоғары сезімталдық • нелфинавирмен бірге қолдану

Жиі (≥1/100, <1/10) • бас ауыруы • іш ауыруы, метеоризм, жүрек айнуы, құсу, іш қатуы, диарея, фундальді бездердің полиптері (қатерсіз) Жиі емес (≥1/1,000, <1/100) • шеткері ісінулер • ұйқысыздық • бас айналуы, парестезия, ұйқы бұзылуы (ұйқышылдық) • вертиго • ауыздың құрғауы • бауыр ферменттері белсенділігінің жоғарылауы • дерматит, қышыну, бөртпе, есекжем • бұлыңғыр көру Сирек (≥1/10,000, <1/1000) • лейкопения, тромбоцитопения • аса жоғары сезімталдық реакциялары (дене температурасының жоғарылауы, ангионевроздық ісіну және анафилаксиялық реакциялар/ шок) • гипонатриемия • мазасыздық, сананың шатасуы, депрессия, • дәм сезудің бұзылуы • анық көрмеу • бронх түйілуі • стоматит, асқазан-ішек кандидозы • сарғаюмен немесе онсыз жүретін гепатит • алопеция, фотосенсибилизация • артралгия, миалгия, жамбас сүйегі мойнының, білек сүйектерінің немесе омыртқаның сынуы • дімкәстану, тершеңдік Өте сирек (<1/10 000) • агранулоцитоз, панцитопения • бауыр жеткіліксіздігі, бауырдың ауыр аурулары бұрыннан бар пациенттердегі энцефалопатия • мультиформалы эритема, Стивенс-Джонсон синдромы, уытты эпидермалық некролиз (УЭН), эозинофилиямен және жүйелі симптомдармен дәрілік реакция (DRESS) • бұлшықет әлсіздігі • интерстициальді нефрит, кейбір пациенттерде бүйрек жеткіліксіздігі тіркелген • гинекомастия • елестеулер (көбінесе, әлсіреген пациенттерде), озбыр мінез-құлық Белгісіз • гипомагнезиемия, ауыр гипомагнезиемия гипокальциемияға алып келуі мүмкін • микроскопиялық колит • терінің жеделге жуық қызыл жегісі (ТЖҚЖ) Жағымсыз дәрілік реакциялар туындаған кезде медицина қызметкеріне, фармацевтика қызметкеріне немесе дәрілік препараттардың тиімсіздігі туралы хабарламаны қоса, дәрілік препараттарға жағымсыз реакциялар (әсерлер) бойынша ақпараттық деректер базасына тікелей жүгіну қажет Қазақстан Республикасы Денсаулық сақтау министрлігі Медициналық және фармацевтикалық бақылау комитетінің «Дәрілік заттар мен медициналық бұйымдарды сараптау ұлттық орталығы» ШЖҚ РМК http://www.ndda.kz

Егер сіз Эманера® капсулаларын тағайындалғанынан көбірек қабылдап қойсаңыз, дереу емдеуші дәрігерге немесе фармацевтке жүгініңіз. Симптомдары: бүгінгі күні әдейі артық дозалану тәжірибесі өте шектеулі. 280 мг қабылдауға байланысты сипатталған симптомдарға асқазан-ішек симптомдары мен әлсіздік кірді. 80 мг эзомепразолдың бір реттік дозасын қабылдау асқынулармен қатар жүрген жоқ. Емі – симптоматикалық. Арнайы антидоттары белгісіз. Эзомепразол плазма ақуыздарымен байланысады, сондықтан диализдің тиімділігі аз. Артық дозалану жағдайындағы сияқты, емдеу симптоматикалық болуы тиіс және жалпы демеуші шараларды қолдану керек.

Қандай-да бір үрейлі симптомдар (мысалы, тосыннан елеулі салмақ жоғалту, жиі құсу, дисфагия, қан аралас құсу немесе мелена) болған, сондай-ақ, асқазанның ойық жарасы болған (немесе асқазанның ойық жарасына күдіктенген) жағдайда, қатерлі жаңа түзілімнің бар-жоқтығын анықтау керек, өйткені Эманера® препаратымен емдеу симптоматикасының жеңілдеуіне және диагноз қоюдың кейінгі қалуына алып келуі мүмкін. Ұзақ уақыт қолдану Эманера® препаратын ұзақ мерзім бойына (әсіресе, бір жылдан артық) қабылдап жүрген пациенттер, дәрігердің жүйелі қадағалауында болуы тиіс. «Қажеттілігіне қарай» емінің режимі «Қажеттілігіне қарай» емдеу режиміндегі пациенттер, симптомдардың сипаты өзгерген жағдайда, өз дәрігерімен хабарласуы қажеттілігінен хабардар болуы тиіс. Асқазан-ішек инфекциялары Асқазан сөлі қышқылдылығын, протондық сорғы тежегіштерін қоса, кез келген жолмен төмендету, әдетте асқазан-ішек жолында болатын асқазан бактерияларының мөлшерін арттырады. Протондық сорғы тежегіштерімен емдеу Salmonella және Campylobacter сияқты қоздырғыштар туындататын асқазан-ішек инфекциялары қаупінің болар-болмас артуына алып келуі мүмкін. В12 дәруменінің сіңірілуі Эзомепразол, асқазандағы қышқылдың секрециясын төмендететін барлық басқа препараттар сияқты, гипо - немесе ахлоргидрияға байланысты B12 дәрумені (цианокобаламин) сіңірілуін төмендетуі мүмкін. Мұны организмдегі қоры төмендеген пациенттерде немесе ұзақ ем кезінде B12 дәруменінің сіңірілуінің төмендеу қаупі факторларында ескеру керек. Helicobacter pylori эрадикациясы Helicobacter pylori эрадикациясы үшін Эманера® препаратын қолданған кезде үштік ем компоненттерінің барлығы үшін дәрілермен өзара әрекеттесулерінің мүмкіндігі ескерілуі тиіс. Кларитромицин - CYP3A4 күшті тежегіші, сәйкесінше, кларитромициннің CYP3A4 қатысуымен метаболизденетін басқа препараттарды (мысалы, цизапридті) қабылдап жүрген пациенттерде қолданған жағдайда қарсы көрсетілімдері мен өзара әрекеттесулерінің барлығы қарастырылуы тиіс. Зертханалық зерттеулердің нәтижелеріне ықпалы Қан плазмасындағы хромогранин А (CgA) концентрациясының жоғарылауы нейроэндокриндік ісіктердің диагностикасы мақсатында жүргізілген зерттеулердің нәтижелеріне ықпал етуі мүмкін. Бұндай ықпалын болдырмау үшін, Эманера® препаратымен емдеуді қан плазмасындағы CgA концентрациясын анықтағанға дейін кемінде 5 күн бұрын тоқтату керек. Егер CgA мен гастрин концентрациялары бастапқы өлшегеннен кейін қалыпты мәндері ауқымына қайта келмесе, ППТ емінен кейін 14 күннен соң бақылау зерттеуін жүргізу керек. Гипомагниемия Эзомепразол сияқты ППТ емін кемінде үш ай бойы және көпшілік жағдайларда бір жыл бойы қабылдап жүрген пациенттерде ауыр гипомагниемия жағдайлары тіркелді. Қажу, тетания, делирий, құрысулар, бас ауыруы және қарыншалық аритмия сияқты гипомагниемияның ауыр көріністері туындауы мүмкін, бірақ олар біртіндеп дамуы мүмкін және білінбей қалуы мүмкін. Бұзылулары анағұрлым айқынырақ пациенттерде гипомагниемия магниймен алмастыру емінен және ППТ тоқтатқаннан кейін азайған. Ұзақ емдеу жоспарланған немесе дигоксинмен немесе гипомагниемия туғызатын препараттармен (мысалы, диуретиктер) бір мезгілде ППТ қабылдап жүрген пациенттерде, медицина қызметкерлері қан плазмасындағы магний мөлшерін ППТ емін бастағанға дейін және емдеу кезінде мезгіл-мезгіл бақылау мүмкіндігін қарастыруы тиіс. Сыну қаупі ППТ, әсіресе, жоғары дозаларында және ұзақ уақыт бойы (1 жылдан астам) қолданылғанда, көбінесе егде жастағы адамдарда немесе басқа анықталған қауіп факторлары болған жағдайда,жамбас мойны, білек сүйектері мен омыртқа сынуының қаупін орташа арттыруы мүмкін. ППТ сынудың жалпы қаупін 10-40 %-ға жоғарылатуы мүмкін екендігі анықталды. Мұндай жоғарылауының белгілі бір дәрежесіне басқа қауіп факторлары түрткі болуы мүмкін. Остеопороздың даму қаупі бар пациенттер қолданыстағы клиникалық ұсынымдарға сәйкес ем қабылдауы тиіс және D дәрумені мен кальцийді жеткілікті мөлшерде тұтынуы тиіс. Терінің жеделге жуық қызыл жегісі (ТЖҚЖ) ППТ қолдану ТЖҚЖ аса сирек жағдайларымен байланыстырылады. Терінің, әсіресе, оның ашық бөліктерінде артралгиямен қатар жүретін патологиялық өзгерістер туындаған жағдайда, пациент дереу медициналық көмекке жүгінуі керек. Дәрігер Эманера® препаратын тоқтату туралы мәселені қарастыруы керек. Осының алдындағы ППТ емінің салдарынан болған ТЖҚЖ келесіде басқа ППТ-мен емдеген кезде ТЖҚЖ даму қаупін арттыруы мүмкін. Арнайы ескертулер Қосымша заттар жөніндегі айрықша ақпарат • Эманера® препаратының құрамында сахароза мен натрий бар. • Эманера® препаратының құрамында қанттың бір түрі сахароза қосылған қант сфералары бар. Егер сіздің дәрігеріңіз сізге кейбір қанттардың жақпайтындығын айтса, бұл препаратты қабылдамас бұрын дәрігерге жүгініңіз. • Бұл дәрілік препараттың құрамында бір капсуласында 1 ммольден аз натрий (23 мг) бар, яғни, іс жүзінде натрийсіз. Препараттың көлік құралын немесе қауіптілігі зор механизмдерді басқару қабілетіне әсер ету ерекшеліктері Эзомепразол автомобильді басқару және механизмдермен жұмыс істеу қабілетіне елеусіз әсер етеді. Бас айналу (жиі емес) және көрудің бұлыңғырлануы (сирек) сияқты жағымсыз реакциялар туралы хабарланды. Егер атап көрсетілген құбылыстар байқалса, пациенттер автомобильді басқармауы немесе механизмдермен жұмыс істемеуі тиіс.

Эзомепразолды қолданған кезде қорғалмаған жүктілік туралы клиникалық деректер жеткіліксіз болып табылады. Омепразолдың рацемиялық қоспасын қолданған кезде, әсеріне ұшыраған жүкті әйелдердің саны туралы эпидемиологиялық зерттеулердің деректері даму ақауларының немесе фетоуытты әсердің жоқтығын куәландырады. Жануарларда жүргізілген эзомепразолды зерттеу эмбрионның/ұрықтың дамуына тікелей немесе жанама зиянды әсерін анықтаған жоқ. Жануарлардағы рацемиялық қоспаны зерттеу жүктілікке, босануға немесе босанғаннан кейінгі дамуға тікелей немесе жанама зиянды әсер етпеді. Жүкті әйелдерде препаратты қолданған кезде сақ болу керек. Жүкті әйелдер туралы деректердің аздаған мөлшері (жүктіліктің 300-ден 1000-ға дейінгі нәтижелері) эзомепразолдың даму ақауларының немесе фето/неонатальды уыттылығының жоқтығын көрсетеді. Жануарларға жүргізілген зерттеулер репродуктивті уыттылыққа тікелей немесе жанама зиянды әсер етпеді. Қазіргі кезде, эзомепразолды емшек сүтімен бөлініп шығатын-шықпайтындығы белгісіз. Эзомепразолдың жаңа туған нәрестелерге/сәбилерге әсері туралы ақпарат жеткіліксіз болып табылады. Сондықтан, бала емізу кезеңінде Эманераны қолданбаған дұрыс. Омепразолдың жануарларға арналған рацемиялық қоспасын пероральді енгізу арқылы зерттеу фертильділікке әсер етпеді.

Эзомепразолды атазанавирмен бір мезгілде қолдану ұсынылмайды («Басқа дәрілік препараттармен өзара әрекеттесуі» бөлімін қараңыз). Егер атазанавирдің протонды помпа тежегішімен біріктірілімін қолдану сөзсіз деп саналса, атазанавирдің дозасын 100 мг дозада ритонавирмен 400 мг-ге дейін арттырумен бірге мұқият клиникалық мониторинг жүргізу ұсынылады; эзомепразолдың 20 мг дозасын арттырмаған жөн. Эзомепразол CYP2C19 тежегіші болып табылады. Эзомепразолмен емдеудің басталуы немесе аяқталуы кезінде CYP2C19 арқылы метаболизденетін препараттармен өзара әрекеттесу мүмкіндігін ескеру керек. Клопидогрел мен эзомепразолдың өзара әрекеттесуі байқалады («Басқа дәрілік препараттармен өзара әрекеттесуі» бөлімін қараңыз). Бұл өзара әрекеттесудің клиникалық маңызы белгісіз. Сақтық шарасы ретінде эзомепразол мен клопидогрелді бір мезгілде қолданудан аулақ болу керек. Эзомепразолды қажеттілігіне қарай ем үшін қолданған кезде қан плазмасындағы эзомепразол концентрациясының ауытқуларына байланысты басқа дәрілік препараттармен өзара әрекеттесу салдарларын ескеру керек, «Басқа дәрілік препараттармен өзара әрекеттесуі» бөлімін қараңыз. Терінің ауыр жағымсыз реакциялары (SCAR) Эзомепразолмен емдеуге байланысты өмірге қауіп төндіретін мультиформалы эритема (EM), Стивенс-Джонсон синдромы (SJS), уытты эпидермальді некролиз (TEN) және эозинофилиямен және жүйелі симптомдармен (DRESS) дәрілік реакция сияқты терінің ауыр жағымсыз реакциялары (SCAR) туралы өте сирек хабарланған. Пациенттерге EM/SJS/TEN/DRESS ауыр тері реакциясының белгілері мен симптомдары туралы хабарлауы тиіс және кез келген тән белгілер немесе симптомдар пайда болған кезде дереу медициналық көмекке жүгінуі тиіс. Ауыр тері реакцияларының белгілері мен симптомдары пайда болған кезде эзомепразолды қабылдауды дереу тоқтатып, қажет болған жағдайда қосымша медициналық көмек/мұқият мониторингті қамтамасыз ету керек. EM/SJS/TEN/DRESS бар пациенттерде препарат қайта қолданылмауы тиіс. Басқа дәрілік препараттармен өзара әрекеттесуі Эзомепразолдың басқа препараттардың фармакокинетикасына әсері Протеаза тежегіштері Омепразолдың кейбір протеаза тежегіштерімен өзара әрекеттесуі туралы хабарланды. Осы сипатталған өзара әрекеттесулердің клиникалық мәні мен механизмдері әрдайым белгілі бола бермейді. Омепразолмен емдеу кезінде асқазанның рН жоғарылауы протеаза тежегіштерінің абсорбциясын өзгертуі мүмкін. Өзара әрекеттесудің басқа ықтимал механизмдері CYP2C19 тежелуі болып табылады. Атазанавир мен нелфинавир омепразолмен бір мезгілде қабылданған жағдайларда, бұл препараттардың қан сарысуындағы деңгейінің төмендеуі байқалды, сондықтан оларды бірге қолданудан аулақ болу керек. Омепразолды (тәулігіне 1 рет 40 мг) және атазанавирді 300 мг/ритонавирді 100 мг бір мезгілде қолдану атазанавирдің экспозициясының төмендеуіне әкеледі (AUC (концентрация-уақыт қисығының ауданы), Cmax және Cmin (қан плазмасындағы ең жоғары және ең төмен концентрация) шамамен 75% төмендейді. Атазанавирдің дозасын 400 мг-ге дейін арттыру омепразолдың атазанавирдің әсеріне әсерін өтемейді. Дені сау еріктілерге омепразолды (тәулігіне 20 мг 1 рет) және атазанавирді 400 мг/ритонавирді 100 мг бір мезгілде қолдану атазанавирді 300 мг/ритонавирді тәулігіне 1 рет омепразолсыз 20 мг 1 рет қолданумен салыстырғанда атазанавирдің әсерін шамамен 30% төмендетуге әкелді. Омепразолды бір мезгілде қолдану (тәулігіне 1 рет 40 мг) нелфинавирдің AUC, Cmax және Cmin орташа мәндерін 36-39%, ал M8 фармакологиялық белсенді метаболиті үшін AUC, Cmax және Cmin орташа мәндерін 75-92% төмендетті. Фармакодинамикалық әсерлердің ұқсастығына және омепразол мен эзомепразолдың фармакокинетикалық қасиеттеріне байланысты эзомепразолды атазанавирмен бірге қабылдамаған жөн, бірақ эзомепразол мен нелфинавирді бір мезгілде қолдану жоққа шығарылады. Саквинавир үшін (қатарлас ритонавирмен) омепразолмен бір мезгілде емдеу кезінде (тәулігіне 1 рет 40 мг) қан сарысуындағы деңгейдің жоғарылауы (80-100%) туралы хабарланды. Тәулігіне 1 рет 20 мг дозада омепразолмен емдеу дарунавирдің (ритонавирмен бірге) және ампренавирдің (ритонавирмен бірге) әсеріне ықпал етпеді. Тәулігіне 1 рет 20 мг дозада омепразолмен емдеу ампренавирдің әсеріне ықпал етпеді (қатарлас ритонавирмен және онсыз). Тәулігіне 1 рет 40 мг дозада омепразолмен емдеу лопинавирдің (ритонавирмен бірге) әсеріне ықпал етпеді . Метотрексат ИПП мен метотрексатты бірге қолданған кезде кейбір пациенттерде концентрацияның жоғарылауы байқалады. Метотрексатты жоғары дозада қолданған кезде эзомепразолды қабылдауды тоқтату қажет. Такролимус Эзомепразолмен бір мезгілде қолдану сарысудағы такролимус концентрациясының жоғарылауына әкелетіні хабарланды. Такролимус концентрациясының, сондай-ақ бүйрек функциясының (креатинин клиренсі) күшейтілген мониторингін жүргізу және қажет болған жағдайда такролимус дозасын түзету қажет. рН-тәуелді абсорбциямен дәрілік препараттар Эзомепразолмен емдеу кезінде асқазандағы қышқылдылықтың төмендеуі сіңу механизмі ортаның қышқылдылығына тәуелді басқа дәрілердің сіңуінің төмендеуіне немесе жоғарылауына алып келуі мүмкін. Қышқыл секрециясын бәсеңдететін басқа препараттарды немесе антацидтерді қолданғандағы сияқты, эзомепразолмен емдеу кетоконазолдың, итраконазол мен эрлотинибтің сіңуінің төмендеуіне алып келуі мүмкін. Сонымен қатар, эзомепразолды дигоксинмен бірге қабылдағанда, соңғысының концентрациясы арта түсуі мүмкін. Дені сау еріктілерде омепразолды (тәулігіне 20 мг) және дигоксинді бір мезгілде қолдану дигоксиннің биожетімділігін 10% арттырды (он субъектінің екеуінде 30% - ға дейін). Дигоксиннің уыттылығы туралы сирек хабарланды. Дегенмен, егде жастағы пациенттерге эзомепразолды жоғары дозада тағайындау кезінде сақ болу керек. Одан әрі дигоксиннің емдік мониторингін күшейту керек. CYP2C19 метаболиздейтін дәрілік препараттар Эзомепразол эзомепразолдың метаболизміне қатысатын негізгі ферменті – CYP2C19 тежейді. Сәйкесінше, эзомепразолды метаболизміне CYP2C19 қатысатын диазепам, циталопрам, имипрамин, кломипрамин, фенитоин және т.б. сияқты басқа препараттармен бірге қолдану, аталған препараттардың плазмадағы концентрацияларының жоғарылауына алып келуі және дозасын төмендетуді қажет етуі мүмкін. Бұл құбылыс әсіресе, эзомепразолды «қажеттілігіне қарай емдеу» режимінде қолданған кезде айқын білінеді. Диазепам 30 мг эзомепразолды бірге қабылдау фермент-субстрат кешенінің (CYP2C19-диазепам субстрат) клиренсін 45%-ға төмендетеді. Фенитоин 40 мг эзомепразолды бірге қабылдау эпилепсиясы бар пациенттерде фенитоиннің плазмадағы қалдықтық концентрацияларын 13%-ға жоғарылатады, соған байланысты, плазмадағы фенитоин концентрациясын эзомепразолмен емдеудің басында және оны тоқтатқан кезде бақылау ұсынылады. Вориконазол Эзомепразол (тәулігіне 40 мг) вориконазолдың (CYP2C19 субстраты) ең жоғарғы концентрациясы мен «концентрация – уақыт» қисығы астындағы ауданын сәйкесінше 15% және 41%-ға жоғарылатады. Цилостазол Омепразол, сондай-ақ эзомепразол CYP2C19 тежегіштері ретінде әсер етеді. Айқаспалы зерттеуде дені сау субъектілерге 40 мг дозада қолданылған омепразол Cmax және AUC цилостазолын тиісінше 18% және 26%, ал оның белсенді метаболиттерінің бірін тиісінше 29% және 69% арттырды. Цизаприд 40 мг эзомепразолды бір мезгілде қолдану концентрация-уақыт қисығының ауданын (AUC) 32% арттырды және жартылай шығарылу кезеңін (t1/2) 31% ұзартты, бірақ плазмадағы цизапридтің шекті концентрациясын өзгертпеді. Цизапридті монотерапия кезінде байқалған QT аралығының елеусіз ұзаруы эзомепразолмен біріктірген кезде жоғарыламады. Варфарин Клиникалық зерттеулер барысында варфаринмен ем қабылдаған пациенттерде 40 мг эзомепразолды бір мезгілде қолдану қанның ұю уақыты жол берілген ауқым шегінде болғанын көрсетті. Алайда, тіркеуден кейінгі кезеңде біріктірілген емдеу кезінде ХҚҚ клиникалық елеулі жоғарылауының бірнеше жеке жағдайлары тіркелді. Пациенттің жағдайын эзомепразолмен емдеумен қатарлас варфаринмен немесе кумариннің басқа туындыларымен емдеудің басында және соңында бақылау ұсынылады. Клопидогрел Дені сау еріктілердегі зерттеу нәтижелері клопидогрел (жүктеме дозасы 300 мг/тәуліктік демеуші дозасы 75 мг) мен эзомепразол (күнделікті 40 мг пероральді) арасындағы фармакокинетикалық (ФК)/фармакодинамикалық (ФД) өзара әрекеттесуді көрсетті, бұл клопидогрелдің белсенді метаболитінің әсерін орта есеппен 40%-ға төмендетеді және тромбоциттер агрегациясының ең көп тежелудің (АДФ - индукцияланған) орташа 14% төмендеуіне әкеледі. Клопидогрелді және 20 мг + АСҚ 81 мг эзомепразол біріктірілімін бір мезгілде қолданғанда, клопидогрел монотерапиясымен салыстырғанда, зерттеуде дені сау еріктілер клопидогрелдің белсенді метаболитінің әсерін шамамен 40% төмендетті. Алайда, бұл субъектілердегі тромбоциттер агрегациясының ең көп тежелу деңгейі (АДФ-индукцияланған) клопидогрел мен клопидогрел + біріктірілген препаратпен (эзомепразол + АСҚ) емделген қатысушылар тобында бірдей болды. Обсервациялық сияқты клиникалық зерттеулерде ауыр жүрек-қантамыр асқынулары тұрғысынан эзомепразолдың өзара әрекеттесуінің ФК/ФД клиникалық салдары туралы қарама-қайшы деректер хабарланды. Эзомепразол мен клопидогрелді бірге қолданудан аулақ болу керек. Клиникалық елеулі өзара әрекеттесусіз зерттелген дәрілік препараттар Амоксициллин және хинидин Эзомепразол амоксициллин, хинидин фармакокинетикасының клиникалық тұрғыдан елеулі өзгерістерін туғызбайды. Напроксен немесе рофекоксиб Эзомепразол мен напроксенді немесе рофекоксибті бірге қолданудан клиникалық тұрғыдан елеулі фармакокинетикалық өзара әрекеттесулер анықталмады. Эзомепразолдың фармакокинетикасына басқа дәрілік заттардың әсері CYP2C19 және/немесе CYP3A4 тежейтін дәрілік препараттар Эзомепразол метаболизміне CYP2C19 бен CYP3A4 қатысады. Эзомепразолды CYP3А4 тежегіші кларитромицинмен (күніне екі рет 500 мг) бірге қолдану, эзомепразолға қатысты AUC мәнінің екі есе артуына алып келеді. Эзомепразол мен CYP3А4 және CYP3A4 біріккен тежегішін бірге қолдану эзомепразол концентрациясының екі есе артуына алып келуі мүмкін. Эзомепразол мен CYP3А4 және CYP2C19 біріктірілген тежегіші вориконазолды бірге қолдану омепразол үшін AUC мәнін 280%-ға арттырады. Әдетте, ондай жағдайларда эзомепразолдың дозасын түзету қажет емес. Алайда, бауыр функциясының ауыр бұзылуы бар пациенттерде және эзомепразолды ұзақ уақыт қолданғанда, оның дозасына түзету жүргізу керек. CYP2C19 және/немесе CYP3A4 индукциялайтын дәрілік препараттар CYP2C19 немесе CYP3A4 индукциялайтыны белгілі препараттар немесе ол да басқасы да (рифампицин және шайқурай сияқты) эзомепразол метаболизмін күшейту есебінен қан сарысуындағы эзомепразол деңгейінің төмендеуіне әкелуі мүмкін. Балалар Өзара әрекеттесу бойынша зерттеулер тек ересектерде жүргізілді.

Сақтау мерзімі 2 жыл. Жарамдылық мерзімі өткеннен кейін қолдануға болмайды. Сақтау шарттары Түпнұсқалық қаптамасында, 30 °С-ден аспайтын температурада сақтау керек. Балалардың қолы жетпейтін жерде сақтау керек.